‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ต้นฉบับ SWEET HOME จากเว็บตูน ‎โดย Kimcarnby Youngchan Hwang)
‎ฉันโอเคจริงๆ นะ
‎ชาฮยอนซู
‎ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย
‎อะไรกัน
‎เรียกมันไปไหนคนเดียว
‎ฉันล่ะ แล้วฉันล่ะ
‎นายก็แค่โดนหลอกใช้เท่านั้นแหละ
‎เฮ้ย
‎เอาฉันออกไปด้วยสิ
‎ประตูใหญ่เป็นจุดสำคัญที่ควรปิดกั้น ‎แต่ฉันปิดไว้แบบลวกๆ
‎ตรงบันไดใช้แค่แผ่นไม้กับโซ่ล่ามไว้
‎พวกมันจะบุกเข้ามาได้ก็ไม่แปลก
‎ที่ที่นายอยู่เมื่อกี้ก็เหมือนกัน
‎นายคิดว่าทำไมฉันถึงอยู่ข้างนายเหรอ
‎ฉันจะพูดตรงๆ เลยแล้วกัน
‎ต่อจากนี้อะไรที่อันตราย ‎นายจะต้องเป็นคนทำทั้งหมด
‎ถ้าไม่อยากทำ ฉันก็ช่วยอะไรนายไม่ได้
‎หมายความว่ายังไง
‎ลุงที่อยู่ห้อง 1408
‎นายพาเขาลงมาได้ไหม
‎ตอนฤดูใบไม้ผลิค่ะ
‎ดอกไม้สวยดี
‎ฉันเลยอยากให้ลูก ‎เห็นดอกไม้ก็เท่านั้น
‎แค่แป๊บเดียว
‎แป๊บเดียวจริงๆ ค่ะ
‎คงคิดถึงลูกมากสินะ
‎วันที่ลูกเรียกฉันว่า "แม่" ครั้งแรก
‎วันที่ลูกพลิกตัวเองได้
‎เรื่องแค่นั้น
‎ฉันก็ตื้นตันเอามากๆ
‎แค่มองแก้มยุ้ยๆ ของลูก
‎ก็มีความสุขเหมือนได้โลกมาทั้งใบแล้ว
‎คุณมีลูกเหรอคะ
‎มีสิ
‎ก่อนที่ขาจะเป็นแบบนี้
‎ฉันก็…
‎ต้องการเหมือนกับฮยอนซูค่ะ
‎ถ้าฉันกลายร่าง คุณช่วย…
‎ฆ่าฉันด้วยนะคะ
‎ผมคงทำตามที่ขอไม่ได้หรอก
‎ถ้าไม่มีคุณ
‎ผมไม่สามารถรับผิดชอบ ‎ดูแลเด็กๆ ได้หรอก
‎งั้นเหรอคะ
‎ป้าไม่อยู่เหรอครับ
‎อือ
‎ป้าไปแล้ว
‎ปล่อยป้าเขาไปเถอะ
‎(คิมยองซู คิมซูยอง)
‎คุณคะ
‎คุณเป็นนักเลงไม่ใช่เหรอ
‎นักเลงทำได้ทุกอย่าง ‎ถ้าจ่ายเงินให้ไม่ใช่เหรอ
‎ฉันจะให้ทั้งหมดที่ฉันมีเลย
‎ช่วยพาฉันออกไปข้างนอกที
‎นะคะ
‎หลบไป
‎เอ่อ คือว่า ไม่ได้นะครับ
‎เปิดให้เขาเถอะครับ
‎จะไม่เป็นอะไรเหรอ
‎เราไม่น่าจะห้ามเขาได้นะครับ
‎เอ่อ จริงๆ แล้ว ไม่ควร…
‎เดี๋ยวก่อน
‎มีแค่นี้เหรอ
‎อยากให้อดตายหรือไง
‎ดีใจใช่ไหมล่ะที่ฉันเป็นแบบนี้
‎ชอบใจมากเลยใช่ไหม
‎ถ้าฉันกลายเป็นสัตว์ประหลาด ‎ฉันจะจับเธอกินคนแรกเลย
‎เพราะงั้นทำอะไรสักอย่างสิวะ ‎นังเมียหน้าโง่เอ๊ย
‎เขาบอกให้กินแบบประหยัดๆ น่ะ
‎ใครบอก
‎นั่นมันของฉันทั้งหมดเลยเถอะ
‎เขาว่าต่อไปจะต้องแบ่งกันกินค่ะ
‎พูดอะไรไม่เข้าท่าเลย ยัยบ้าเอ๊ย
‎ต้องอดทนสิครับ
‎ผมก็อยู่อย่างอดทนครับ
‎เป้าหมายหลักคือฮันดูชิก
‎เด็กๆ คือเป้าหมายรอง
‎มุ่งไปที่ตัวหลักล่ะ
‎ถ้าเหตุการณ์เลวร้ายลง
‎ทิ้งเด็กซะ
‎เล่นกับชีวิตคนหรือไง
‎ถ้างั้นควรส่งใครไปล่ะครับ
‎วิธีนี้ดีที่สุดแล้วครับ
‎เราต้องการตัวลุงห้อง 1408
‎ผมตั้งใจว่าจะไม่ลังเลอีกต่อไปแล้ว
‎ปล่อยเถอะครับ
‎มันต้องมีวิธีอื่นสิ ‎ที่ไม่ต้องใช้คนน่ะ
‎สิ่งที่ผมใช้คือโกลเด้นไทม์ครับ
‎ชาฮยอนซูบาดเจ็บหนักปางตาย ‎แต่เขาก็ฟื้นภายในไม่กี่ชั่วโมง
‎ถ้าจิตใจส่งผลต่อ ‎การกลายร่างเป็นสัตว์ประหลาด
‎และถ้าชาฮยอนซูฝืนทนเอาไว้ได้
‎เราก็ไม่มีอาวุธไหนที่แข็งแกร่ง ‎กว่าชาฮยอนซูแล้วครับ
‎อาวุธคือของพวกนี้ต่างหาก
‎เด็กนั่นยังเป็นคน
‎ผมก็คิดแบบนั้นครับ
‎ตอนนี้ยังเป็นคน
‎แต่ก็ส่งออกไปตายงั้นเหรอ
‎พี่เองก็ควรทำตัวให้ชินกับการใช้คน
‎ที่กำลังจะกลายร่าง ‎เป็นสัตว์ประหลาดนะครับ
‎นายไม่ปกติสินะ
‎เรากำลังเผชิญหน้ากับ ‎เหตุการณ์ที่อันตรายแค่ไหน
‎พี่คงยังคิดไม่ได้สินะครับ
‎ผลโหวต
‎พี่คิดว่ายังไงครับ
‎กระดาษที่เขียนกากบาทไว้ครับ
‎ผมเตรียมไว้เผื่อต้องแอบเปลี่ยน
‎- แต่ผมไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย ‎- แปลว่าไม่ได้ปลอมผลโหวตงั้นเหรอ
‎มันเหนือความคาดหมายครับ
‎คนดันโหวตไม่ให้ไล่ชาฮยอนซู ‎ออกไปมากกว่าซะได้
‎เป็นเพราะนายบอกว่าเป็นการ "ฆ่าคน" ‎คนอื่นเลยรู้สึกผิด…
‎คิดว่าที่พวกเขาไม่ไล่ชาฮยอนซูไป ‎เพราะมีจิตสำนึกจริงเหรอครับ
‎สมมติว่าลุงที่ถือดาบ ‎กับพี่สาวที่ถือไม้กระบอง
‎อยู่กับเขามาตลอดเลยผูกพันกัน
‎แล้วคนอื่นล่ะครับ
‎การยอมรับคนแปลกหน้า ‎มันง่ายนักเหรอครับ
‎มีชีวิตตัวเองเป็นเดิมพันอีกต่างหาก
‎นายต้องการจะบอกว่าอะไร
‎ยังไม่รู้อีกเหรอครับ
‎ชาฮยอนซู คิมซอกฮยอน
‎มีแค่สองคนนั้น ‎ที่จะเป็นสัตว์ประหลาดจริงๆ เหรอ
‎ไม่หรอกครับ ทุกคนหวาดกลัว
‎เพราะไม่รู้ว่าตัวเอง ‎จะกลายร่างเมื่อไหร่
‎มีคนรู้เรื่องนี้ก่อนที่รัฐบาล ‎จะประกาศอย่างเป็นทางการครับ
‎- ใครกัน ‎- ไม่รู้สิครับ
‎ผมเสิร์ชแล้วบังเอิญเจอบล็อกนั้นพอดี
‎มีเนื้อหาเกี่ยวกับอะไร
‎- ความสิ้นหวังครับ ‎- อะไรนะ
‎เขาว่ามันเป็นคำสาปครับ
‎สุดท้ายแล้วมนุษย์ก็เอาชนะมันไม่ได้
‎นายเชื่อบล็อกนั่นที่ไม่รู้ด้วยซ้ำ ‎ว่าใครเป็นคนเขียนเหรอ
‎สถานการณ์ตอนนี้ ‎ไม่ควรเมินเบาะแสเล็กๆ น้อยๆ นะครับ
‎(ครูครู ‎สิ่งนี้ไม่ใช่โรคภัย แต่เป็นคำสาป)
‎(ครูครู)
‎"ครูครู" คืออะไรเหรอ
‎- ที่รักเขียนบล็อกด้วยเหรอ ‎- นี่ อีกยอง
‎เอ่อ คือว่า
‎เมื่อไหร่นะ
‎วันถ่ายรูปพรีเวดดิ้งน่ะ
‎อะไรเนี่ย
‎เขียนไดอารี่ว่าไม่อยากแต่งงานเหรอ
‎ไม่ใช่ๆ ไม่ใช่แบบนั้น ‎ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย
‎- ไปไหนเหรอครับ ‎- คนติดเชื้อจะเพิ่มขึ้นค่ะ
‎- แล้วยังไงเหรอครับ ‎- ที่นี่ก็จะไม่ปลอดภัยไงล่ะ
‎แต่ก็ยังดีกว่าข้างนอกนะครับ
‎- ไปด้วยกันไหมคะ ‎- ไปไหนครับ
‎ไปหาทางรอด
‎คุณจีซู
‎ตรงนี้
‎เหมือนจะมีสัตว์ประหลาดเลยครับ
‎จับมันเถอะครับ
‎พวกเราจับมันได้นี่ครับ
‎ที่แท้ก็ขี้ขลาด
‎ลุงครับ
‎อย่าเข้ามา
‎อย่าเข้ามา ซังอุก
‎หลีกไป
‎จะเผาทั้งตึกเลยเหรอคะ
‎แหม ไฟน่ะ พอดับก็จบแล้ว เย็นชาจริงๆ
‎แบบนี้เมื่อไหร่จะถึงชั้นหนึ่งล่ะคะ
‎ให้ตายเถอะ เหตุการณ์แบบนี้ ‎จะเหลือคนรอดบ้างไหมยังไม่รู้เลย
‎ระวังนะคะ
‎ใครน่ะ
‎ยังไม่ตายค่ะ
‎มันไว้ชีวิตเขางั้นเหรอ
‎มัวทำอะไรอยู่คะ
‎ฉันทำมือลูกชายหลุดมือไป
‎ฉันทำอะไรไม่ได้เลย
‎ตอนที่สัตว์ประหลาดจับลูกไป
‎พวกมันไวมาก
‎ถ้าตอนนั้นฉันจับมือลูกชายเอาไว้
‎ถ้าฉันยื่นมือไปถึงเขา
‎ลูกจะยังมีชีวิตอยู่ไหม
‎ฉันให้อภัยตัวเองไม่ได้เลย
‎วันนี้ฝันร้ายอีกแล้ว
‎ฉันได้ยินเสียงพวกมันอยู่ในหัว ‎บอกว่าทั้งหมดเป็นความผิดฉัน
‎บางทีถ้าฉันกลายเป็นสัตว์ประหลาด ‎อาจจะดีซะกว่า
‎แต่มันไม่ใช่ความผิดฉัน ‎ฉันควรจับเขาไว้
‎น่าจะคว้าเขาไว้ข้างกาย
‎ไม่ใช่ ฉันทำอะไรไม่ได้
‎มันไม่ใช่ความผิดฉัน
‎(ร้านเสริมสวยกรีนโฮม)
‎เราไม่ควรปล่อยไว้แบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ
‎ปล่อยไปเถอะ
‎เธอไม่เคยคบค้ากับเราด้วยซ้ำ
‎เธอส่งลูกไปเรียนที่คังนัมด้วยนี่
‎น่าจะให้เรียนแค่โรงเรียนข้างหน้านี่
‎- รู้สึกตัวแล้วเหรอคะ ‎- ไม่ต้อง
‎ต้องสิคะ
‎เลือดหยุดแล้วแต่ยังมีแผลนะคะ
‎ปล่อยไปแบบนั้นได้เหรอคะ
‎ใครต้องเป็นห่วงใครกันแน่
‎อย่างหมอนั่น ให้จับเสือยังได้
‎เธอก็น่าจะบาดเจ็บนะ
‎ไม่ครับ ไม่เป็นไรครับ
‎เอามือออกค่ะ ปล่อยไว้เดี๋ยวเป็นหนอง
‎เดี๋ยวผมทำเองครับ ‎ขอผ้าพันแผลหน่อยครับ
‎เอามือออกซะ เจ้าหนู
‎นายกำลังกลายเป็นสัตว์ประหลาดใช่ไหม
‎ยูรี ออกห่างจากเด็กคนนี้ซะ
‎เอามือออกเดี๋ยวนี้
‎ไม่อย่างนั้นฉันยิง ‎ให้หัวใจนายเต้นอีกไม่ได้แน่
‎ออกไปเดี๋ยวนี้
‎ถ้ารู้ว่าเป็นสัตว์ประหลาด ‎ฉันคงไม่ช่วยนายหรอก
‎ออกไปซะ
‎เป็นงานอดิเรกที่แย่จริงๆ ค่ะ
‎ล้อเล่นน่า ล้อเล่น
‎จะออกไปไหนล่ะ
‎ฉันอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว ‎จะกลัวของพวกนั้นทำไมกัน
‎- อะไรนะครับ ‎- ยูรี
‎เธอรออยู่ที่นี่นะ
‎จะขึ้นไปชั้น 14 ใช่ไหม ‎ที่นั่นมีเด็กเล็กด้วยใช่หรือเปล่า
‎ครับ ทำไมเหรอครับ
‎ไม่ต้องการมนุษย์ที่ไม่กลัวตายเหรอ
‎- คุณตาคะ ‎- เธอถูกไล่ออกแล้ว
‎เหนื่อยมามากเลยนะ ‎ที่ต้องมาดูแลเอาใจใส่
‎คนแก่ที่นิสัยดุร้าย
‎ฉันอยากเล่นเป็นฮีโร่ก่อนตายน่ะ
‎ยังไงดี ไม่ได้เหรอ
‎ไม่ใช่แค่อวดดีใช่ไหมครับ
‎อะไรนะ
‎อย่าคิดไปเองสิครับ
‎ไม่มีใครอยากตายหรอก
‎อาการกลายร่าง ‎ทำให้คนเสียมารยาทด้วยเหรอ
‎ฉันขอเตือนอะไรหน่อยนะ เจ้าหนู
‎ความไม่กลัวตาย
‎กับความอยากตาย ‎มันต่างกันโดยสิ้นเชิงนะ
‎ฉันคิดจะอยู่ให้นานกว่าใครๆ เลยล่ะ
‎อะไรน่ะ
‎ซ่อนอะไรไว้ข้างหลัง
‎เฮ้ย บ้าไปแล้วหรือไง
‎คุณช่าง…
‎ไม่เคยสนใจอะไรฉันเลย
‎อะไรนะ
‎ถ้าฉันกลายเป็นสัตว์ประหลาด
‎ฉันคงจะฆ่าคุณแน่
‎ยัยบ้า
‎แต่ว่า
‎ฉันไม่อยากเป็นสัตว์ประหลาด ‎แล้วมาฆ่าคุณ
‎แบบนั้นมันไม่ยุติธรรมเอาซะเลย
‎เฮอะ พูดอะไรไร้สาระ
‎ปัดโธ่เอ๊ย
‎ป้าครับ
‎ลุงคนนั้นยังอยู่ข้างนอกไหมครับ
‎คนนั้นขึ้นไปข้างบนแล้วค่ะ
‎ไม่ต้องห่วงค่ะ
‎ขึ้นไปข้างบนเหรอ
‎แม่งเอ๊ย
‎ไอ้เวรเอ๊ย
‎(แล้วเจอกันใหม่ ไอ้ชาติหมา)
‎ไอ้เวรเอ๊ย
‎สบายดีใช่ไหม
‎แล้วป้าล่ะครับ
‎(ผู้รอดชีวิต กำลังกลายร่าง ตาย)
‎(กำลังกลายร่าง ‎ชาฮยอนซู คิมซอกฮยอน ชเวยุนแจ)
‎(ผู้รอดชีวิต ‎อีอึนฮยอก อีอึนยู ยุนจีซู)
‎มีคนฟังอยู่ไหมครับ
‎เรากำลังยืนอยู่ท่ามกลาง ‎ความสิ้นหวังครับ
‎เราไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไร
‎โลกจะกลายเป็นแบบไหน
‎และจะอดทนไปได้นานแค่ไหน
‎แต่ยังไงพวกเราก็ยังมีชีวิตอยู่ครับ
‎(ตั้งครรภ์)
‎เราไม่สามารถเอาชนะ ‎ความสิ้นหวังนี้ได้
‎แต่ถึงยังไง
‎มันจะต้องมีจุดจบแน่นอนครับ
‎พวกเราจะอดทนและยืนหยัด
‎จนถึงตอนสุดท้าย
‎หลับให้สบายนะครับ
‎ผมขอต่อสู้ต่ออีกหน่อย
‎พวกเรา
‎จะต้องรอดครับ
‎(ขอความช่วยเหลือ)
‎ทางนี้ครับ
‎ผมไม่ใช่สัตว์ประหลาดแล้วครับ
‎นี่ครับ ลองดูนี่สิครับ
‎ช่วยผมด้วยครับ
‎ทางนี้ครับ
‎ช่วยด้วยครับ
‎ตายจริง คงจะกลัวมากสินะ
‎- คุณจีอึน ฝากดูแลด้วย ‎- ค่ะ
‎ทำไมถึงยอมโดนขังล่ะครับ
‎- เผื่อไว้ก่อนน่ะครับ ‎- ถ้าเป็นผม ผมคงเป็นบ้าไปแล้ว
‎- แค่ออกมาได้ก็ดีแล้วครับ ‎- ครับ
‎เท่จริงหรือทำเป็นเท่กันแน่
‎เอ้อ คุณยุนแจคือพระโพธิสัตว์ ‎มาโปรดเลยล่ะ
‎- คุณเป็นแฟนคลับฮันฮวาหรือเปล่า ‎- ใช่ครับ
‎รู้ได้ยังไงเหรอครับ
‎เห็นแล้วรู้เลยว่ามาจากจังหวัดชุงชอง
‎แต่ว่าไม่ใช้ภาษาถิ่นเลยนะคะ
‎ผมอยู่โซลมานานแล้วครับ
‎ทำไมดูอยู่ไม่สุขเลยแฮะ
‎- คงเหนื่อยมากเลยมั้งครับ ‎- งั้นเหรอ
‎โอ้โฮ เปลี่ยนสีเป็นจิ้งจกเลยนะ
‎ตอนนั้นทำเป็นดูไม่ออกว่าเขาโดนซ้อม
‎ปล่อยไปตามยถากรรมอยู่เลย
‎มาทำดีอะไรป่านนี้
‎โธ่เอ๊ย มาด่าแล้วก็ไป
‎รู้สึกแย่ชะมัด ให้ตาย
‎เดี๋ยวก่อนครับ
‎ไอ้นักเลงคนนั้นนี่จริงๆ เลย
‎เดี๋ยวเขาก็ได้ยินหรอก
‎คนนี้เป็นฆาตกรครับ
‎เขาเป็นฆาตกรครับ
‎ไอ้ฆาตกรเอ๊ย
‎เนื่องจากไม่มีประวัติ ‎ถูกดำเนินคดีอาญา
‎ไม่มีแรงจูงใจ
‎ขาดหลักฐานยืนยันว่ากระทำโดยเจตนา
‎และเมื่อพิจารณาถึงอนาคตของจำเลย
‎คณะผู้พิพากษาจึงตัดสินดังนี้
‎จำเลย ฮวังซึงเจ
‎จำคุก 11 เดือน ลงโทษภาคทัณฑ์สองปี
‎แกไม่สมควรตายอย่างนี้
‎แกไม่สมควรตายอย่างสบาย
‎ไม่…
‎แกไม่สมควรตายอย่างคน
‎แก…
‎ไอ้ฆาตกรเอ๊ย
‎แกต้องตาย
‎ทำไม…
‎(รักนะครับ พ่อ แม่ กาโป)
‎พี่ ทำไมพวกเขาไม่พาพ่อมาล่ะ
‎เขาบอกว่า
‎พาพ่อมาไม่ได้
‎เขาว่าถ้าพาพ่อมา ‎พวกเราจะเศร้ากว่าเดิม
‎มีแบบนั้นด้วยเหรอ
‎(พัคมินจู)
‎คุณตาคะ
‎(อีซูอุง)
‎เกิดเป็นคน
‎ก็ต้องจากไปแบบคนสิ
‎เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
‎ต้องเข้มแข็งสิคะ
‎เพราะฉันเป็นแม่
‎ทีนี้จะทำยังไงต่อล่ะ
‎อะไรเหรอคะ
‎ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องแบกคนเดียวนะ
‎ไม่ใช่เวลาที่ควรจะอวดด้วยค่ะ
‎ฉันจัดการเองค่ะ
‎คุณอีกยอง
‎ยังไงก็ยินดีด้วยนะ
‎ไดโนเสาร์ที่เคยครองโลก
‎สูญพันธุ์ไปประมาณ 66 ล้านปีก่อน
‎สิ่งนี้เป็นข้อพิสูจน์ว่า ‎หากวันใดวันหนึ่ง
‎มนุษย์สูญพันธุ์ ‎ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
‎แต่บรรพบุรุษของมนุษย์ ‎เปลี่ยนแปลงเพื่อที่จะอยู่รอด
‎และเรียกสิ่งนั้นว่า "วิวัฒนาการ"
‎แต่ถ้าสุดท้าย ‎เราหลีกเลี่ยงการล่มสลายไม่ได้
‎มนุษย์เรา
‎จะเลือกวิวัฒนาการแบบอื่นอีกไหม
‎หรือจะยังคงเป็นมนุษย์เช่นเดิม
‎(ต้นฉบับ SWEET HOME ‎โดย Kimcarnby Youngchan Hwang)
‎คำบรรยายโดย สุวาณี ท้วมประถม