NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ORYGINALNA OPOWIEŚĆ WEBTOON SWEET HOME CARNBY’EGO KIMA I YOUNGCHAN HWANGA
Co to było?
Nasz plan chyba się nie udał.
Nie dam ci znieczulenia.
Możesz umrzeć przez wstrząs.
Nawet jeśli operacja się uda,
może zabić cię zakażenie.
Nie będę cię obwiniać.
Obiecuję.
Spieprzaj, skurwysynu!
Żyj.
Bierzcie je. Musimy chronić to miejsce.
Hej! Wstawaj!
Jak myślisz, co będzie?
Teraz twoja kolej.
Wszystko w rękach Boga.
Nie.
Wszystko w rękach Ji-su.
Nie martw się.
Ji-su na pewno się obudzi.
Skąd ta pewność?
Bo na pierwszych urodzinach wybrała nić.
Sprzedałaś mój kochany motor?
Czemu wróciłaś tym złomem?
Przepraszam.
Jak było?
Szybko jechałaś?
Tak.
To dobrze.
To też niczego nie będzie żałował.
Znalazłam tylko jedno.
I tak było warto.
Masz wielu gości.
Hyun-su jest cały?
On cię najbardziej interesuje.
Odpowiedz. Miał jakieś dziwne objawy?
- A ty? - Co?
Ty i Hyun-su jesteście tacy sami.
To znaczy?
Seon-yeong powiedziała,
że jesteś w ciąży.
Muszę o tym wiedzieć.
Po co?
Zamkniesz mnie?
Nie mogę.
Jeszcze nie jesteś potworem.
Ale jesteś tykającą bombą.
- Nikomu nie powiem. - Rób, co chcesz.
Nigdy tego nie robiłem.
Robię to, co muszę.
Jak jest na zewnątrz?
Jak udało ci się bezpiecznie wrócić?
- Opowiedz ze szczegółami. - Ty pierwszy.
Opowiedz, co się tu działo i jak się ma Hyun-su.
Opowiedz ze szczegółami.
Wszystko.
Trzeba było przyjść, gdy się obudziłaś.
Co tu jeszcze robisz?
Chowam się przed panem.
INHALATOR
Skąd pan to ma?
Nieważne.
Uważaj na siebie.
Jasne?
Ignorancki idiota!
To było jego podziękowanie.
Wróciłeś.
To teraz twoja rutyna?
Nie ma tu co ukraść, a tak pilnie pracujesz.
Wkrada się tutaj szczur.
Co robisz?
Co wybrałeś na pierwszych urodzinach?
Co?
No wiesz. Kładzie się wtedy ołówek, pieniądze, nić
przed dzieckiem.
Jeśli wybierze ołówek, będzie mądre.
Pieniądze, to będzie bogate.
Nić, to będzie długo żyło.
Znasz ten zwyczaj.
Nie pamiętam.
Nie żartuj.
Jasne, że nie pamiętasz.
Mówią ci o tym rodzice albo oglądasz to na zdjęciach.
Moje spłonęły.
Nic mi nie zostało.
Bóg nie pozwoli,
abyś był kuszony ponad to, co możesz znieść.
Ale myślę, że Bóg przecenia ludzi.
Chłopak, o którym mówiłaś.
Oby wytrzymał dłużej niż 15 dni.
Co robisz?
Jaki był pierwszy symptom?
Krwotok z nosa? Omdlenie?
Kiedy dokładnie to było?
- Co? - Przypomnij sobie.
Musisz to pamiętać, bo wtedy zostałeś potworem.
Podobno do ciebie mówi. Mówi do ciebie?
Tak.
Udało ci się od tego uciec?
Udało, prawda? Jak?
Powiedz!
Chciałem tylko żyć.
Dlaczego to zrobiłaś?
Więcej osób próbowało oprzeć się przemianie w potwora.
Rząd prowadził na nich eksperymenty,
żeby zapobiec tej katastrofie.
Czy ten eksperyment się udał?
Lepiej zapytaj mnie,
co stało się z osobami wykorzystanymi w eksperymencie.
Spotkałam żołnierzy.
Złapali mnie, ściślej mówiąc.
Opowiedziałam im o tobie.
Też…
chciałam żyć.
No dobrze.
- Miło. - To orzeźwiające.
Jeszcze raz.
Pani Cha.
Myślałam, że jesteś opalona, ale to był brud.
Dzięki.
Mówię, że dobrze wyglądasz.
Znalazłam je w poczcie.
Chcesz maseczkę?
Nie, dziękuję. I tak ładnie wyglądam.
Seung-wan chce.
Nieprawda.
Chyba…
powinnam wyjść na zewnątrz.
Zaczynam mieć objawy.
Powinnam była wcześniej wam powiedzieć.
Chyba nie chciałam w to uwierzyć.
Przepraszam.
Nie mogę was narażać.
Wyjdę, zanim będzie za późno…
Nie możesz tam wyjść.
Ona ma rację.
Jesteś człowiekiem. Na zewnątrz umrzesz!
Co?
To znaczy…
- Nie może tu zostać. - Cisza.
Może zagłosujemy?
Głosujcie, jak chcecie.
Bo będzie to…
wzięcie udziału w morderstwie.
Zamknijmy ją.
Jestem za.
Ja też.
Może zatrzyma to jak Hyun-su.
PRZEDSZKOLE PINOKIO
Jak się czujesz?
Kobiety powinny ogrzewać swoje ciało.
Zwłaszcza ty, Yi-kyung.
Dbaj o siebie.
Seon-yeong.
Nie…
Nie bądź zła o to
ani o Seok-hyeona.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Dziękuję.
Seon-yeong.
Dasz sobie radę.
Jeszcze się spotkamy. Dobrze?
Dobrze.
Uważajcie na siebie.
Pani An.
Jak ty to znosiłeś?
Jak ci się to udało?
Teraz wiem, przez co przeszedłeś, ale nic nie mogę dla ciebie zrobić.
Przepraszam, że byłam
straszną dorosłą.
W taki dzień chętnie bym się napił.
Ty znowu o tym.
Dlatego masz taką brzydką cerę.
Myślicie,
że pani An wytrzyma jak Hyun-su?
Mam nadzieję.
Miała nie tylko strasznego męża, ale i straszne życie.
Ty masz straszną twarz.
Zgadzam się z Byeong-ilem.
Powinniśmy się dzisiaj napić.
Co to? Koreańskie wino?
Piękny kolor.
Jest za dobre, żeby je wypić. Możemy?
Ma co najmniej cztery lata.
Może być jak lekarstwo.
Yu-ri wyszła wcześniej.
Wypijemy je, zanim przyjdzie Eun-hyeok?
O wilku mowa.
Pamiętajcie o obowiązkach.
Dobrze.
Satelity nie działają, więc cię nie namierzę.
Tym guzikiem wyślesz do nas sygnał.
- Jeśli tego nie zrobię? - Zrobisz.
Nie tylko ciebie może uratować ten chłopak.
Może uratować całą ludzkość.
Poza tym
jeśli to zrobisz,
opowiem ci o twoim narzeczonym, Nam Sang-wonie.
Wiem, gdzie jest i jak wygląda.
To była ciemna noc, księżyc nie świecił.
Leżałem między trupami
i udawałem, że nie żyję, ale bacznie się im przyglądałem.
Pozostali z armii ludowej weszli do budynku,
a siły aliantów, które ich ścigały,
ostrzelały budynek setkami kul.
Hej.
Widziałem na własne oczy, jak wchodzą do budynku.
Ale nikt z niego nie wyszedł.
Nie było ciał.
Co za zagadka.
Ten budynek…
był tutaj.
No to…
Nie wiemy,
co jest pod nami.
O tym mówię.
- Co? - Rety.
Kim jesteś?
To chyba zbiegły żołnierz.
Uciekajcie…
Szybko.
Boże…
Hej.
Nie wiesz, że musimy chodzić w parach?
Przyszłam tu, bo moja para jest chora.
Boisz się?
Co?
Ale wyrosłeś.
Zawsze byłem taki wysoki.
No tak.
Chodzisz bez problemu.
Co?
Myślałem, że bolą cię nogi.
Dlatego rzuciłam balet.
Byłeś moją ostatnią widownią. Czuj się zaszczycony.
Rzuciłaś go na dobre?
Tak.
Czemu? Jesteś w nim dobra.
Zobacz, jak wygląda świat.
Nikt nie będzie mnie oglądał.
Kto tym razem?
Masz taką minę, gdy ktoś cię gnębi.
Wiesz to, prawda?
Nie.
W sumie to cały czas
tak wyglądasz.
Gdy ktoś z tobą zadziera…
Zrób chociaż tak, dobrze?
Spróbuj.
Daruj sobie. Rety.
Jesteś beztalenciem.
Zobacz.
Najpierw ten,
potem ten i ten.
O tak.
Co?
- Obiecałeś mi. - Co ci obiecałem?
To tajemnica.
Ale coś mi obiecałeś.
Obietnica.
Gratuluję.
Twoja pierwsza miłość.
Rety, jesteś irytujący.
Hej, Hyun-su!
Patrz. Rób tak.
Nauczyłam cię tego. Czemu tego nie łapiesz?
Rety.
Na co się gapisz?
Jesteś wkurzający.
Naprawdę wybrałeś nóż?
Na pierwszych urodzinach.
Obudziłaś się, Ji-su.
Prawdę mówiąc, ja wybrałam coś innego.
Słucham?
Ponoć złapałam tatę za kołnierzyk.
To w twoim stylu.
Ja naprawdę wybrałem nóż.
Taki do ciasta ryżowego.
Masz talent.
Naucz mnie walczyć mieczem.
Gdy wydobrzejesz.
Jae-heon, jesteś dobrym człowiekiem.
Ja tylko żyję zgodnie z wolą Boga.
Tak, jasne,
ale uratowałeś mi życie.
Taka była wola Boga.
Przestań już.
Rety.
Chcę ci podziękować.
Jasne.
Też ci dziękuję,
że się obudziłaś.
Pierwsza miłość?
To jakieś brednie.
Pierwsza miłość, dobre.
Cześć.
Masz zapalniczkę? Daj mi.
Gnębisz mnie?
Nie.
To było jego podziękowanie.
To poproś.
Proszę.
Dziękuję.
Pierwsza miłość?
Oszalał.
Proszę, twoja zapalniczka.
Rzuciłem palenie.
Zobaczymy, na jak długo.
ZAPIS TEMPERATURY
Hej, okularniku.
Żołnierz się obudził. Dziwnie się zachowuje.
Chodź, szybko.
Jang Ju-seongu, skąd jesteś i jaka jest twoja misja?
Nie powinienem tu być.
Weź się w garść.
Działa?
- Świeci się światło. - Działa?
Hej, słyszysz mnie?
Słyszysz mnie?
Nie słyszysz?
Cholera.
Gnojek nas słyszy, ale znów nas ignoruje.
Odezwij się, gdziekolwiek jesteś.
Odezwij się.
- Cholera. - Nie.
- Hej! Bierzcie go! - Nie.
- Muszę uciekać. - Drań!
Dajcie mi moją broń.
Dajcie. Naprawdę jej potrzebuję.
Dajcie mi moją broń, proszę.
Zdejmijcie znak „SOS”. Jak najszybciej.
Musisz jeszcze leżeć.
Puściłaś bąka?
Nie wiem.
Puściła.
Cichego i delikatnego,
- ale śmierdział… - Nie.
…niemiłosiernie.
Ty cholerny…
To dobrze.
Możesz już jeść.
Zacznij od odrobiny owsianki.
Ludzie dali mi takie antybiotyki.
Dziękuję, że to dla mnie robisz.
Eun-yu mówiła, że się na tym znasz, więc ci zaufałam.
Tak powiedziała?
Nigdy nie widziałem operacji.
I tak świetnie się spisałeś.
No to…
Przyprowadź tu Eun-yu, proszę.
Co tu robisz?
Powinnaś otaczać się ładnymi rzeczami. Dla dziecka.
Dlatego tu przyszłam.
Zrobię, co w mojej mocy.
Naprawdę chcę poznać twoje dziecko…
Zobaczyć, jak się śmieje.
Piętnaście dni.
Jeśli wytrzyma pani 15 dni od pierwszych objawów,
to najgorsze za panią.
To stróż?
Oni nie pojechali na górę?
Idź.
Nie odchodź.
To niebezpieczne.
Zostań tu.
Proszę pana?
Zepsute ryby!
Nie…
Wrzuć to!
Wrzuć to.
Wrzuć to!
NA PODSTAWIE SWEET HOME CARNBY’EGO KIMA I YOUNGCHAN HWANGA
Napisy: Kamila Krupiński