NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ORYGINALNA OPOWIEŚĆ WEBTOON SWEET HOME CARNBY’EGO KIMA I YOUNGCHAN HWANGA
Szybko! Wsiadajcie!
Masz prawo jazdy?
- Zdałem teoretyczny. - A praktyczny?
Trzymajcie się.
Ji-su, przepraszam.
Mam cię!
Panie Han!
Powinienem im pomóc?
No to tam idź.
Czemu nie robicie, co ćwiczyliśmy?
Zamknij się, psie! Jesteś podobny do właścicielki!
Odsuń się.
Przez ciebie zginiemy.
To po co to ćwiczyliśmy?
Naprawdę chcecie tak żyć?
- Panie Han… - Poradzę sobie. Uciekaj.
Giń, potworze!
Raz, dwa…
Po co go uratowaliście, skoro go zamknęliście?
Hyun-su…
Przepraszam.
Utrudniliśmy ci życie.
Tym razem możesz wybrać.
Dziękuję.
Nie ma za co.
To nie pora na opatrywanie innych. Miałaś problemy z oddychaniem.
Nic mi nie jest.
Czy ty chcesz umrzeć?
Może nie chcesz żyć,
ale nie pokazuj tego tym,
którzy próbują przetrwać.
Niby dlaczego?
Miej maniery.
Czemu przejmujesz się manierami w takim świecie?
Bo przetrwaliśmy
na tym świecie.
Musimy porządnie się zachowywać.
Masz astmę, prawda?
Umrzesz?
Nigdy nie myślałam o śmierci.
Opatrz mnie.
Proszę.
Chcesz…
trochę ode mnie?
Nie, dziękuję.
Te łyżki wcale nie są pomocne.
Masz rację. Lepiej to wypić.
Czemu tak się na niego gapisz?
Nie mogę się powstrzymać.
Macie gdzieś lepsze miejsce?
Siadajcie. Rozpraszacie mnie.
To było smaczne.
Co z wami?
Wszyscy są przy was spięci. Chociaż wy się rozluźnijcie.
Ty nie siedź tak z grymasem na tej zabliźnionej twarzy.
Przez ciebie tracę apetyt.
A ty czemu masz tyle blizn na ręce?
Ja też wam coś pokażę.
I co? Boicie się mnie?
W moim ciele nie było ani jednego zdrowego organu.
Lekarz powiedział, że będę żył góra pół roku.
Przeze mnie wyszedł na konowała,
bo tak długo żyję.
Zdradzić wam swój sekret?
Dobrze się odżywiam, gnojki.
Wsuwajcie jedzenie!
Musimy jeść i przetrwać.
STRÓŻ
Pokaż.
No chodź, zróbmy to razem.
Su-yeong, mówiłaś, że się pobawimy.
Chcesz dostać burę?
Jesteś kłamczuchą jak tata!
Odejdź!
Su-yeong…
NIEBO
Bawcie się.
Dzieci muszą się bawić.
To niech mi pan da broń.
Coś, czym zabiję potwory.
Gdy będziesz starsza.
A jeśli wcześniej umrę?
Jeśli umrę, Yeong-su też umrze.
Jestem wszystkim, co ma.
ZASADY KĄPIELI
Raz na trzy dni?
Pożegnam się z ładną skórą.
Pożegnam się też z marzeniami.
Cholera. Mniejsza z tym.
ELEKTRONIKA
Zbiornik z wodą jest skażony.
Miał wytrzymać 15 dni, jeśli oszczędzalibyśmy wodę.
To katastrofa. Woda jest najważniejsza.
To prawda.
Jak pana noga?
To?
Nie wiem, czy z nią w porządku, bo nic nie czuję.
Może wdać się zakażenie, więc proszę o nią dbać.
Dobrze.
Co z twoimi okularami?
Daj, naprawię je.
Wolę takie.
Po co przyszedłeś?
Chodźmy do piwnicy.
- Wszystko w porządku? - Tak… Co tu robicie?
Ostrożnie.
Wszystkim się to spodoba. To…
- Co to? - Mówiłeś, że tu jest bezpiecznie.
Ludzie czekają na paczki, więc…
Nie rób tego sam.
Wiem, dlatego zrobiliśmy to razem…
HAN DU-SIK
Przepraszam…
Wytrzyma obciążenie.
Jeśli wzmocnimy okna i dodamy broń,
wytrzyma potwory na zewnątrz.
Kiedy pan skończy?
Mam skończyć szybko, tak?
Tak. Mamy dużo ludzi i mało czasu.
Jeśli tak dalej będzie, wszyscy tu zginiemy.
Musimy wyjść, zanim ludzie zaczną panikować.
Kim Ji-eun.
- Moja. - Proszę.
Ta jest dla mnie.
Ta też.
Ta tak samo.
Ta…
- Też jest moja. - Wszystkie są twoje?
Pokaż.
Nie jest twoja!
Mieszkanie 502, Nam Sang-won.
Kim jest Nam Sang-won?
To zmarły narzeczony Yi-kyung.
ZAPROSZENIE NA ŚLUB SANG-WON I YI-KYUNG
Dokąd pojechała?
Poradzi sobie, prawda?
Wyjdźcie.
Nazwaliśmy ich „nadzwyczajnymi zarażonymi”.
Mieliśmy paru,
ale stali się potworami, stracili kontrolę i umarli.
Najtrudniejszy był 15. dzień od wykazania objawów.
Ktoś przeżył dłużej?
Był taki jeden, ale zniknął bez śladu.
Chłopak, o którym mówiłaś.
Oby wytrzymał dłużej niż 15 dni.
BRAK WODY I JEDZENIA
ODDZIELNA SPIŻARNIA
MAŁE GRUPY
Przestańcie.
Myśleliście, że nie zauważę, że uciekacie?
Dajcie mi mój przydział!
Przestań.
Kurwa! Nikomu nie można ufać!
Uspokój się. Porozmawiajmy.
Nie dotykaj mnie, dupku.
Nie umrę tu w taki sposób.
Sam stąd odejdę.
Ty. Daj mi kluczyki.
Dawaj kluczyki, kretynie!
Dawaj kluczyki, ty cholerny…
Ty…
Czemu tam nie wyjdziesz?
Nie wiesz, jak się czuje osoba,
której życie zależy od innych!
Co robicie?
Nie wstyd wam przed dziećmi?
Wiek nie ma tu znaczenia.
I tak wszyscy umrzemy!
Nie.
Nie wszyscy.
Tacy jak ty, którzy wariują ze strachu, umrą jako pierwsi.
Ogarnij się!
Weź życie w swoje ręce.
Musimy…
wyjść na zewnątrz.
Jedzenia starczy nam na pięć dni.
Najpierw sprawdzimy najbliższy sklep.
To nie niebezpieczne?
Przygotowaliśmy się.
Pan An sprawdził teren.
Pan Han pracuje przy samochodzie.
Chwila, okularniku.
Kto wyjdzie?
Będziemy losować?
To ważna misja.
Pójdą ci, którym się może udać.
Dlaczego ja?
Zajmujesz się jedzeniem.
I ty masz największe szanse.
Wiesz, kim jestem?
Nie obchodzi mnie to.
Czy uratowałeś kiedyś…
czyjeś życie?
Zasłużyłem na to pobicie.
Przepraszam.
Ja też.
Przepraszam, że cię uderzyłem.
Masz lepsze maniery.
Nie idziesz?
Najpierw wypiję.
Nie idzie mi lepiej z piciem.
Dawno nie słyszałem muzyki.
Leżała w rogu.
Co to za piosenka?
Improwizuję.
Ma tylko cztery struny.
Melodia była trochę płytka.
Chciałbym usłyszeć całą piosenkę.
Serio?
Coś cię boli?
To drobnostka. Nic mi nie jest.
Słodki dom.
Co?
Ta piosenka.
Czuję się jak w domu.
Dziękuję.
Za co?
Nie miałam
dla niej tytułu.
Wymyśliłeś go.
„Sweet Home”.
ZIELONY DOM
BIBLIOTEKA DLA DZIECI
Jeszcze nie skończyłaś?
Nie.
Potrzebuję więcej czasu.
Hej.
Kurwa. To pilne!
Masz pecha.
Skoro to pilne, mogłaś przyjść wczoraj.
Hej. Życie ci niemiłe?
Co? Robię kupę, żeby przeżyć.
Hej, Eun-yu.
Pospiesz się! No weź.
Hej.
Co się stało? Wstawaj.
Też się przemieniasz?
Bo nie zrobiłaś kupy?
Obudź się. Yoon Ji-su.
Co jest? Obudź się!
Od kiedy cię boli?
Nic mi nie jest.
Boli, gdy zabiorę rękę?
To chyba wyrostek.
Wyrostek?
- Twój wyrostek. - Co zrobimy?
Skąd wiesz?
Powinien się na tym znać.
Studiował medycynę, gdy byliśmy biedni.
Co zrobimy?
Nic jej nie będzie.
Złota godzina…
kończy się po obu stronach.
Jeśli pęknie, to będzie poważne.
Może wdać się zakażenie,
a bakterie rozejdą się po całym ciele.
Trzeba ją operować?
Nic nie możemy tu zrobić.
Ja też sobie nie poradzę.
I co?
Nic nie zrobisz?
Zrób coś!
Zrób, co możesz. Muszę się na niej zemścić.
Mogę umrzeć?
Tak.
Masz większą szansę na śmierć niż na przeżycie.
Chcesz to zrobić?
Tak.
Bo nie będę miała żadnej szansy na przeżycie.
Przeprowadzę operację.
Potrzebuję znieczulenia, antybiotyków i narzędzi chirurgicznych.
Ja pójdę.
Chcesz umrzeć?
W takim stanie będziesz ciężarem.
Ja też pójdę.
Nie pójdziesz.
Są różne rodzaje narzędzi.
Przyniesiecie cały szpital?
Przyda się ktoś, kto się na nich zna.
Pomóżcie nam.
UNERWIENIE OPŁUCNEJ
JELITO CIENKIE
Rety, ciężka jest.
W razie problemów jedźcie do szpitala. Jedzenie jest mniej ważne.
Musimy ocalić Ji-su.
Od kiedy używasz mieczy?
Od 30 lat.
Serio.
Na pierwszych urodzinach wybrałem nóż.
Przez ciebie prawie pękł mi wyrostek.
A ty co wybrałaś?
Wybrałam…
nić, żeby długo żyć.
Fajnie.
Nić…
Jest 25 sierpnia.
Planowałem się dziś zabić.
Jesteś nowym uczniem, tak?
Co tak tu stoisz?
Nie wiem, ile ci trzeba, ale weź je.
Nie musisz mi oddawać.
Jesteś arogancki.
Słucham?
Co złego wtedy zrobiłem?
Uważaj!
Bądźcie ostrożniejsi!
Przepraszam! Nic ci nie jest?
Nic ci nie jest?
Gdybym nie wyciągnął ręki…
to czy moje życie byłoby teraz inne?
Pewnie nie wiesz, dlaczego ci to robię.
Ale mam dobry powód.
Ty skurwysynie…
Chyba się złościsz.
Za słabo cię pobiliśmy.
KIM DO-HUN
Okularniku.
Ty.
Tak, ty.
Twoja kolej.
Ale wygląda na…
Co?
Ten palant to twój kolega?
Oni też się z nim kolegowali.
Nie bij go, jeśli nie chcesz. Nie zmuszam cię.
No to jak,
z kim się kolegowałeś?
PARK JU-YEONG
Przepraszam…
Ty śmieciu.
Rety. Ale jest żałosny.
Dlaczego to robicie?
Powiem ci, jeśli skoczysz.
Zabiję każdego, kto porozmawia z Cha Hyun-su.
Czemu twoi rodzicie nic nie robią, skoro wiedzą, co się dzieje?
Są zbyt zajęci?
Twój ojciec pracuje w firmie mojego.
Kazać go zwolnić?
Jeśli zwolni się kogoś w takim wieku, to ten się zabije.
Ty palancie!
Rób ze mną, co chcesz, ale zostaw mojego ojca, skurwysynu!
Wiesz, gdzie twoje miejsce.
Powiem ci,
dlaczego ci to robię.
Wtedy,
gdy dałeś mi te brudne monety,
niebo było bezchmurne.
Dlatego to robię.
Niebo było bezchmurne.
Niezłe z ciebie ziółko.
Chcesz chronić swoją rodzinę.
Ale…
czy ona zrobiłaby to samo dla ciebie?
Wybacz mu.
Nienawidziłem za to ojca.
Tata robi to, żeby chronić rodzinę.
Rozumiesz, prawda?
Matki też za to nienawidziłem.
Cha Hyun-su to mój brat?
Która suka to powiedziała?
Ji-yeon?
To śmieszne. Nie mam brata!
Nienawidziłem też siostry.
Po wizycie ojca w szkole
gnębienie mnie ustało.
Ale…
nie mogłem już żyć jak dawny ja.
To najbardziej
mnie przygnębiało.
Dam ci pieniądze na operację mamy.
Ale wbiegnij na ulicę pod jadące auto.
Sam to zrób.
Następnego dnia tata stracił pracę.
Hyun-su, przyszedł twój kolega.
To twoja wina!
Moja mama umarła przez ciebie.
Chciałem
zostać porządną osobą…
ale nic nie mogłem zrobić…
Musiałem spróbować się zabić.
Ale dzisiaj…
wychodzę stąd,
żeby przeżyć.
NA PODSTAWIE SWEET HOME CARNBY’EGO KIMA I YOUNGCHAN HWANGA
Napisy: Kamila Krupiński