wat voorafging
We zagen je daar op straat lopen. Samen met dat meisje.
Welk meisje? -Ella Jones. Een kunstenares.
Ella heeft in elk geval een link met die plek.
Ga terug naar het begin. 16 november 1988.
Zag jij wat Eddie heeft verwond? -Een oude man.
Met een handafdruk op zijn rug. -Jullie zijn het Luchtvolk.
Opa heeft over jullie verteld.
Stop. Laat ze gaan, Silas.
Ik weet nog niet hoe je heet. -Paara.
Dit is de IJstijd, met krachtige winterstormen.
Tof, de paddenstoelen zijn doorweekt. -Geen ontbijt dus.
Goeiemorgen. -Voor jou.
Ik wilde je nog eens bedanken om gisteren voor me op te komen.
Dat betekende veel voor me. -Geen probleem.
Heb je leuk gedecoreerd.
We raken hier de eerste tijd niet weg. Ik moet toch ergens thuis zijn.
Je hoeft hier niet te blijven. In de bus is nog plaats genoeg.
Het is toch beter dat ik hier blijf.
Ik ben heel blij dat je er bent.
Ik ook.
Ik probeer te snappen wat dat is, maar ik weet het niet.
We boffen dat die storm niet krachtiger was.
We kunnen ons leven niet blijven riskeren voor voedsel.
Tromgeroffel: We maken een serre.
Met ruiten. -Ooit eens op YouTube gezien.
Het komt dan nog van pas ook.
Verdomme. Balen, kerel.
We moeten leren telen, of we overleven hier nooit.
Dat kunnen we dus vergeten.
voor paniekaanvallen
Help, Ty. -Verdomme.
Help me, alsjeblieft.
Kom nu terug. -Lilly, wat is er? Waar is Ty?
We hoorden iemand in het bos. -Wat als Veronica hem weer pijn doet?
We hoerden iemand in het bos. -Wat als Veronica hem weer pijn doet?
Dat laten we niet gebeuren. -Kom op, we gaan per duo zoeken.
Hoor jij dat ook?
Wat komt hij hier doen?
Zo, makker. Je overleeft het wel.
Zie je wel dat het geen pijn doet?
Wat kom je hier doen?
We zijn niet boos op je, hoor.
Wil jij zijn wond buiten verbinden? -Ja, hoor. Kom maar mee.
Ik ben Lilly. Aangenaam.
Hoelang bespioneert hij ons al, denk je?
Hoezo? Hij is maar een kind. -Hij heeft ons wel geholpen,
maar zijn opa wilde ons dood. -Omdat we hun dorp binnendrongen.
We zijn een bedreiging en ze sturen hem om te spioneren.
Dat meen je toch niet? -Dat wordt vaker gedaan, hoor.
Paara haar volk heeft meer angst van ons dan wij van hen.
Ze bonden ons vast naast een kerel die was geëlektrocuteerd.
Net zoals die Eddie. -Ze heeft je verzorgd,
maar je mag Eddie niet vergeten. -Doen we ook niet.
Maar Paara weet zeker dat het zijn opa niet is geweest.
Lilly heeft hem pas daarna gezien. Er kan een andere dader zijn.
Het is wel een probleem dat die knul hier onopgemerkt kon komen.
Of het is net geen probleem.
Misschien is het een oplossing.
Hoezo? -We zijn alles kwijt door de storm.
Die knul is gewond, het is gevaarlijk en hij moet weer naar huis.
Wij moeten leren overleven en zijn volk kan dat al.
Een diplomatische missie dus. -Dat lijkt me geen goed idee.
Toch. We moeten vrede sluiten en dit kan de eerste stap zijn.
En wat als ze dat zo niet zien? -Dan moeten wij hen overtuigen.
We kunnen meteen vertrekken. Ty? Levi?
Oké, blijf hier en bewaak de boel. -Succes.
Je eerste keer in een auto? En?
Wel leuk.
Hoe heet jij?
Ik eerst dan. ik ben Eve.
Isiah.
Mijn vrienden Ty en Levi.
Ik ben wel onder de indruk dat je helemaal naar ons kamp bent gelopen.
Dat heb je vast vaker gedaan. -Een paar keer, ja.
Ik heb je gezien toen je hier aankwam. En toen je je zoon vond.
Ik wilde je niet bespioneren, ik wilde alleen weten of alles oké was met je.
Dat is lief van je, dank je.
Toen in het fort... -Wist ik dat er geen gevaar was.
Jullie zijn heel anders dan wat opa over het Luchtvolk zegt.
Wat zegt je opa dan over ons?
Dat jullie onze vijand zijn.
We gaan toch, Levi.
Dit was een slecht idee. We gaan terug.
Waar breng je ons naartoe?
Wat is hier gaande? -Ze waren in het bos. Wat doen we?
Paara, jij bent hun leider.
Zeg dat we hen geen kwaad doen. -Ken jij hem?
Ik hielp Ty tijdens de storm. -Dit zijn mijn vrienden Eve en Levi.
Wat is hier gaande? -Ik ben gevallen.
Hij was bij de open plek. Hij raakte gewond, dus we brengen hem naar huis.
Je mocht daar niet meer komen. -Ik weet het. Sorry, opa.
Laat ze maar gaan. Bedankt om Isiah terug te brengen.
Ga nu maar liever weg. -Paara, alsjeblieft.
We kunnen geen voedsel telen, geen onderdak maken, ons niet beschermen.
We hebben deze storm amper overleefd.
We hoopten dat jullie ons dat allemaal wilden leren.
Ze zijn hier binnengedrongen. We kunnen ze niet vertrouwen.
Zonder jullie hulp overleven we het niet.
We proberen gewoon in leven te blijven.
We kunnen misschien wel helpen.
Je pa laat ons in duo's patrouilleren. -Ja, heb ik ook gehoord.
Scott en Lucas vormen een duo. Zullen wij dat ook maar doen?
Ja, vind ik best.
Riley, kan ik je even spreken? -Ja, hoor.
Mogen we even? -Tuurlijk.
Je mag niet met hem patrouilleren. -Waarom niet?
Ik zie jullie blikken wel. Dat leidt af.
Helemaal niet. -Doe nu gewoon wat ik zeg.
Gaat het wel? -Best.
Eddie is wel vermoord. Ik probeer je te beschermen.
Je liet me gisteren anders wel zonder probleem door een storm rijden.
Dit is anders. -Echt niet.
Het ene moment geef je om mij en daarna laat alles hij koud.
En dat ben ik spuugzat.
Kom mee, Josh.
Een week geleden verscheen er een zinkgat in LA.
Met dr. Sophia Nathan. Spreek een bericht in.
Sophia, met Gavin. Bel je me even terug?
Ik ben blij dat je er bent.
Ik ook.
Ik ga naar school.
Wacht, ik breng je wel. -Nee, bedankt.
Wacht nu eens.
Je wilde alles weer normaal. En normaal kom ik op tijd, dus dag.
Luister eens.
Je denkt dat ik het heb opgegeven, maar het is echt beter zo.
Wie is dat? -Een baan waarnaar ik heb gesolliciteerd.
Neem dan maar op.
Ik heb Ella haar assistente gesproken. Ze is om negen uur in galerie.
Ze is bereid ons te ontvangen. -Oké, ik zie je daar.
Heeft Ella dit werk gemaakt? -Ja, het is nieuw.
Het staat hier nog maar zes dagen. Het is een obsessie geworden.
Mag ik mijn nummer geven? We willen haar graag spreken.
Dat zal niet gaan. -Hoezo?
Ella wil wat op de achtergrond blijven. Ze is zichzelf niet.
Ze wil eigenlijk met niemand praten.
Probeer toch maar eens.
Gaat het wel?
Eigenlijk niet echt. Maar Diana zou willen dat ik help.
Als het te zwaar wordt, zeg je het maar.
Wacht eens.
Volgens mij is dat Ella.
Wacht. Wacht nu.
Bedankt om ons te helpen, Paara. -En jij om Isiah terug te brengen.
Waar gaan we naartoe? -Het is niet ver meer.
Ik weet wat je denkt, maar we hebben hun hulp nodig. Laat het los.
Eddie was toch je vriend? Die dode had dezelfde verwondingen.
Ik moest hem komen redden. Ik laat niks los. Waarom jij wel?
Doe ik ook niet, maar we moeten wel eerst bewijzen hebben.
Ze beschermen een moordenaar. Dan kunnen we ze toch niet vertrouwen?
Kijk hier maar eens. Deze moestuin verschaft ons een jaar eten.
Geweldig. -We helpen jullie met een moestuin.
we leren je een Kikiiy bouwen met andere dorpen handel te drijven.
Zijn hier nog andere dorpen dan? -Ja, nog veel.
Ik wil jullie wel eens voorstellen. -We zijn heel dankbaar voor je hulp.
Maar waarom help je ons?
Wij zijn niet altijd een vreedzaam dorp geweest.
Ik hou jullie liever te vriend. -Wij jullie ook.
Maar Isiah zei dat het Luchtvolk jullie vijand is.
Dat was ook zo. Wij waren hier generaties lang de enige mensen.
Maar 60 jaar geleden veranderde alles. -Wat is er dan gebeurd?
Er was een zinkgat in de oceaan.
Overlevenden van een passagiersschip kwamen hier aan wal.
We wilden vrede sluiten, maar ze weigerden.
Na jaren oorlog, sloten de overlevenden dan toch vrede.
Sindsdien leven we allemaal samen
en delen we onze cultuur, onze taal en onze tradities.
Dat is ongelooflijk.
Eve, we gaan eten. Mogen ze blijven, Paara?
Als ze dat willen. -Graag.
Kom, Levi.
We zitten bij elkaar voor Engels. -Tuurlijk, sorry.
Niet erg. ik ben Andrew Velez.
Ik ben mijn zus Riley en mijn vader verloren aan het zinkgat.
Wat naar.
Ik heb het gehoord van jouw gezin. Moeilijk om naar school te komen, hč?
Zeker. Pa zegt dat het helpt, maar hoe dan?
Dat zei ma ook tegen mij. Ze bedoelt het goed,
maar eerlijkheid is tegenwoordig ver zoek. is dat bij jou ook zo?
Ja, toch wel.
Wat mij erg helpt, is met lotgenoten praten.
Er is vandaag een wake. Kom je ook?
Bedankt, maar dat is niks voor mij. -Denk er eens over na.
Ik ga maar naar de les.
Het beste nog, Izzy.
Wil je erover praten? -Niet echt.
Mooi, ik praat niet graag over onze ouders. Dat verpest de sfeer.
We willen verhinderen dat we worden vermoord.
Veel sfeer valt er niet te verpesten. -Ik wil je toch zien lachen.
Je hebt een mooie lach. -Wat ben jij toch een sukkel.
Geef toe dat je van een complimentje houdt.
Ik ben er niet tegen, nee. Maar we zijn nu wel op patrouille.
Tuurlijk. -Dus we moeten ons concentreren.
Er is hier niemand te zien.
Volgens mij is het nu wel veilig.
Ga je me nu echt zoenen?
Mag dat?
Wat doe jij hier, liefje? -Water uitdelen. ik wil helpen.
Dank je wel. Ga maar snel terug, het is hier niet veilig voor jou.
Ben je niet blij me te zien? -Tuurlijk wel.
Zou je anders niet zeggen. -Waar was je nu?
Onderdak gaan zoeken. ik heb een grot gevonden, het is daar veilig.
Ze vinden ons daar nooit. -Ik ga niet met je mee.
Waarom niet? -Je deed Ty pijn.
Hij wilde me bij jou weghouden. Dat mag niet.
Er is geen tijd, we moeten nu weg.
Nu, Lilly. -Verdomme, zeg.
Laat me los. -Vergeet het.
Wat is er? -Ze wilde naar binnen glippen.
Laat me los. -Zodat je haar kunt meenemen?
Ik doe haar heus geen kwaad. Lilly, zeg het dan.
Geef je handboeien eens. -Waarom?
Dan sluit, ik haar op. -Zie jij hier dan ergens een cel?
We zetten haar voorlopig in die auto.
Wil je dat echt wel doen, Sam? -Ja, hoor.
Ze heeft Ty aangevallen en is een gevaar, zeker voor Izzy.
Alsjeblieft niet doen.
Nee, alsjeblieft. -Luister, we moeten dit echt doen.
Kom, we gaan even wandelen.
Dat ziet er heerlijk uit. -We geven je nog veel meer mee.
Goed aan het genezen? -Dankzij jou.
Bedankt om zo goed voor hem te zorgen. -Graag gedaan.
Eet eens door, Isiah. Je klusjes wachten op je.
Mag ik Eve eerst het meer nog laten zien? Alsjeblieft?
Dat is goed.
Anders graag, maar de anderen hebben honger en ik moet snel weer terug.
We moeten alles nog inpakken, dus je hebt nog wel even tijd.
Ty, help je me een handje? -Graag.
Alsjeblieft?
Het is goed, ik kom straks.
Wat is er? -Ik kan dit niet negeren.
Ik moet weten of Silas hen heeft vermoord.
Ze geven ons nu wel eten, maar ze blijven een gevaar.
Paara wil ons nu helpen. Als je Silas beschuldigt, krijgen we niks.
Ik zeg niks zonder bewijzen. -Waar wil je die halen?
Ik ga eens rondneuzen.
Als ik niks vind, laat het ik zo. Zeg, je moet me vertrouwen.
Wees wel voorzichtig.
Een vriend trekt de nummerplaat na, dan hebben we haar adres.
Gaat het? -Weer een visioen.
Wel anders en duidelijker. -Wat heb je gezien?
Eve en Levi die samen zitten te eten. -Toch goed? Dan zijn ze veilig.
Het is ingewikkeld.
Levi heeft me verteld dat hij een verhouding had met Eve.
Wat naar voor je.
Als ik eerlijk ben, was het mijn eigen schuld.
Het ging niet goed met me. Ik heb haar weggejaagd.
Je kunt het nu misschien weer goedmaken.
Met Gavin Harris, ja.
Wat? Ik denk dat ik wel weet waar ze is.
Dat was de directeur. Izzy is aan het spijbelen.
Ik moet haar gaan zoeken. Bel me als je dat adres hebt.
Ik snap dat je het hier leuk vindt. -Opa leerde me hier vissen.
Heb je nog andere familie? -Mijn ouders zijn al lang dood.
Wat naar voor je.
Mijn pa overleed enkele jaren geleden. -Mis je hem?
Elke dag. We woonden op een boerderij en hij hield ook van vissen.
Ik wilde dat ik ze me kon herinneren. Opa praat niet graag over ze.
Het is soms moeilijk om erover te praten.
Hadden ze hier vrienden die over ze kunnen vertellen?
Nee, ze hebben hen niet gekend. -Woonden ze hier niet?
Nee, mijn opa en ik zijn hier nog maar een paar jaar.
Zat je opa niet op dat schip?
Waar komt hij dan vandaan? -Daar mag ik niet over praten.
Iets gevonden? -Ik ben Silas gevolgd.
En ik heb dit in zijn hut gevonden.
Lieve deugd, van Eddie. -Wat doet hij met zijn portefeuille?
Is alles oké, Eve? -Doe me een plezier en blijf hier.
We moeten eens praten. -Dit lag in Siilas zijn hut.
Van Eddie. Onze vriend die is gestorven.
Jullie begrijpen het niet. -Paara, is alles oké?
Nee, deze portefeuille is van iemand van ons die is gestorven.
Hoe kom jij daaraan?
Een getuige heeft je gezien. Je kunt het niet ontkennen.
Ik ontken ook niet dat ik daar was.
Hij was al overleden toen ik hem vond.
We wilden weten wie jullie waren, dus heb ik zijn zakken doorzocht.
En dat moeten wij geloven? -Ik geloof hem.
Iemand is aan het moorden, maar dat is Silas niet.
Hoe weet je dat? -Ik vond nog een lichaam in het bos.
Met dezelfde brandwonden. We wilden hem een deftige begrafenis geven.
En die handafdruk? -Dat is een symbool van bescherming.
Silas heeft er zo een op zijn rug.
We verwelkomden jullie en boden je hulp aan.
Jullie hebben ons verraden. Ga weg. -Paara, alsjeblieft.
Jullie moeten vertrekken.
Wat is dat? -Een noodsituatie.
Wat is er? -Isiah is ontvoerd.
Heb jij daar iets mee te maken? -Maar nee.
Er kwam een vrouw uit het bos. Ze is naar de heuvels gevlucht.
We moeten hem zoeken. Jij neemt het noorden, ik het oosten.
Wij helpen wel zoeken. -Niks van.
Hoe meer volk, hoe beter. -Weiger nu niet.
Ze hebben gelijk. Kom.
Wat doe jij hier? -Je school belde dat je spijbelde.
Als we bij tante Jessica kwamen, ging je ma recht op het water af.
Dit was haar favoriete plekje.
We hebben vele dagen naast elkaar gezeten.
Wie belde er vanochtend?
Dat was voor een baan. -Hou toch op met liegen.
Ik wil de waarheid weten. Heb je ma en Josh echt opgegeven?
Er is niks wat we nog kunnen doen.
Dat geloof ik niet. Jij geeft het nooit op. Daar bewonder ik je ook om.
Na het ongeluk wilde ik het opgeven. Maar toen dacht ik aan jou
en hoe jij elke dag vocht.
Je denkt dat dit het beste voor me is, maar dat is niet zo.
Ik wilde dat ik kon zeggen dat ik ze kan redden, maar dat kan ik niet.
Nu toch nog niet. -Hoezo, nu toch nog niet?
Dat was dr. Nathan aan de telefoon. We geven het niet op.
Ik wilde niks zeggen, omdat ik niet weet of het iets wordt.
Ik wilde je geen valse hoop geven en je weer teleurstellen.
Pa, toch. -De vorige keer was je er kapot van.
Ik wil je niet kwetsen. -Dit lukt alleen als we samenwerken.
Dan doen we dat van nu af aan. -Prima. Wat is het plan dan?
Ik wacht op een belletje van dr. Nathan. De rest vertel ik straks.
Kunnen we ergens stoppen?
Andrew van op school zei dat er vandaag een wake is.
Tuurlijk.
Laat me hieruit. Help.
Uit de weg. Doe open. -Laat me hieruit.
Wat is er? -Riley, help me.
Je pa heeft me hier opgesloten. -Wacht, ik ga met hem praten.
Wil je haar vrijlaten? -Je laat haar toch niet zitten?
Het loopt fout af als we elkaar gaan opsluiten.
Ik ga pa halen.
We moesten die bedreiging aanpakken. Heb ik gedaan.
Dit is toch niks voor jou. -Ik weet wat ik doe.
Lilly, heb jij mijn pa gezien? -Hij is daar.
Ze heeft erge dingen gedaan, maar we moeten een plan hebben.
Ik ben ermee bezig. -Laat haar toch gewoon vrij.
Laat mij maar. -Pa, ze is helemaal in paniek.
Je kunt haar niet zomaar opsluiten. -Ze heeft gelijk, Sam.
Ik ben voor rechtshandhaving, maar dit is gewoon wreed.
Ik wil ons gewoon beschermen.
Er is iets mis met Veronica.
Rustig maar, we helpen je. -Wat is er?
Ze is aan het hyperventileren, ze krijgt geen adem.
Ze moet uit die auto. -Help haar toch.
Rustig, Veronica.
Lucas, help me even.
En wat nu?
Pa?
Veronica, hoor je mij? Heeft ze soms aandoeningen?
Denk ik niet. -Snelle hartslag,
oppervlakkige ademhaling, verwijde pupillen. Dat is anafylaxie.
Je moet je ademhaling onder controle krijgen.
Veronica, hoor je mij? Hoor je me?
Ze ademt niet.
Kom op dan. Ademhalen.
Toe dan.
Ademhalen, Veronica.
Rustig maar. Blijven ademen.
Ademhalen.
Izzy, blij dat je er bent. -Bedankt voor de uitnodiging.
Dit is mijn pa.
Is dat je gezin? -Ja, mijn vader en mijn zus.
Ze maakten constant ruzie, maar dat is omdat ze zo op elkaar lijken.
Dit klinkt vast heel raar, maar soms denk ik dat ze nog leven.
Ik kan die gedachte niet loslaten.
Mijn ma is daar. Ik zie jullie straks wel.
Wat je net zei...
Dat is helemaal niet raar. En ik zou ook de hoop niet opgeven.
Dit zijn de mensen die we moeten redden, pa.
Dat meen je niet.
Nee, ik vertrek nu meteen. Ik zie je daar wel.
Wat zei ze? -Ella, die kunstenares,
woont in de buurt van Topanga Canyon.
Daar hebben ze ons als kind gevonden.
En kan zij ma en Josh redden, denk je?
Komen we maar op één manier te weten.
We moeten ons opsplitsen. -Ik ga met jou mee.
Kijk hier eens.
Daar waren Isiah en zijn vrienden mee aan het spelen.
Daar ligt er nog een. -Hij laat een spoor achter.
Deze kant op. -Kom.
Hou op, laat me los.
Alsjeblieft, ik wil naar huis. Laat me los.
Hallo, Rebecca.
Laat hem los. Nu meteen.
Dat gaat niet. -Hij hoort hier bij mij.
Je houdt van hem, maar wat jij wilt, is niet belangrijk.
Je weet hoe belangrijk hij is.
Waar heeft ze het over, opa? -Rustig maar, Isiah.
Ik laat dit niet toe.
Dit is je laatste waarschuwing.
Laat hem los.
We moeten het bloeden stelpen. -Je moet die jongen vinden.
Wat is er? -Geen idee.
Silas heeft hem. Hij is niet wie jullie denken.
Wie ben jij? -Rebecca Aldridge, toch?
We brengen haar naar het dorp. -Nee, wacht.
Je moet Silas tegenhouden. -Ik ga ze wel achterna.
Hoe ken jij haar? -Ik leg het straks wel uit.
Breng haar naar het dorp.
Hoe gaat het met Veronica? -Ze rust wat. Het gaat beter.
Mooi zo.
Pa?
Wat is er nu gebeurd?
Ik ben er niet trots op. We zullen het daar maar bij laten.
Nee, dat volstaat niet. Ik heb je nog nooit zo gezien.
Er is iets aan de hand. -Nee, toch niet.
Oké, lieg dan maar. Waarom zou het in 10.000 v.C. anders zijn?
Wat bedoel je daarmee?
Pa...
Thuis vertelde je me ook nooit iets.
Je hebt een muur om je heen alsof je een supermens bent en niks je raakt.
Daar trapt heus niemand in, hoor.
Zeg me nu alsjeblieft wat er aan de hand is.
Toen ik in Afghanistan diende,
zijn er dingen gebeurd die je gewoon niet kunt loslaten.
Toen ik naar huis kwam,
probeerde ik dat te negeren en de draad op te pikken.
Maar dat lukte me niet.
Het was soms alsof ik daar nog was.
Je had PTSD.
Ja, dus ik begon er pillen voor te slikken.
Ik slik ze al jaren.
En vanochtend liet ik mijn laatste pil vallen.
Weet ma dat? -Ze is de enige die het weet.
Waarom heb je ons niks verteld?
Omdat...
Ik wilde dat jij en Andrew me een superheld vonden.
Ik wilde niet dat je wist dat er iets mis met me is.
Pa, er is helemaal niks mis met jou.
En het verbergen, lost niks op. -Dat begin ik te beseffen, ja.
Je mag me altijd de waarheid vertellen.
Ik ben bang, Riley.
We pakken het samen aan.
En? -Ze zijn nergens te bespeuren.
Waar ken jij haar van? -Ik ken haar niet.
Kijk. Rebecca Aldridge ontwierp het vliegtuig van het Mojave-team,
maar ze kwam wel niet mee. -Wat doet ze hier dan?
Geen idee.
Het bloeden is gestopt, maar ze is nog heel zwak.
Ik weet niet of ze het haalt.
Heeft ze iets gezegd? -Alleen dat ze jou wil spreken.
Ze is er niet. -Laat ons toch maar eens rondkijken.
Wat is er?
Het komt me hier bekend voor.
Het is alsof ik hier al ben geweest.
Wat zoek je?
Dat weet ik nog niet.
Je wilde me spreken? -Die jongen is heel bijzonder.
Er is iets wat hij moet doen, maar Silas wil hem tegenhouden.
Wat bedoel je toch? -Eve, je moet me vertrouwen.
Hoe weet jij wie ik ben? -Dat maakt niet uit.
Het is belangrijk dat je Isiah vindt. -Waarom? En waarom ik?
Je weet echt niet wie hij is, hč?
Opa, waarom kunnen we niet terug? Waarom heb je die vrouw verwond?
Vertrouw me nu maar. Ik doe dit omdat ik van je hou.
Ze zei iets heel raars, opa.
Die vrouw liegt. Je mag er geen woord van geloven.
We moeten je wond schoonmaken.
Kijk.
Wat is dat?
Dat lijkt wel een zinkgat. Of dat was een zinkgat.
Opa, ze zei dat ik niet Isiah heet.
Ze zei dat ik eigenlijk Gavin heet.
Ik had dit litteken als kind al. Ik wist niet hoe ik eraan kwam.
Pa, wat zeg je nu allemaal?
Ik kan het niet uitleggen, maar dat ben ik.
Als kleine jongen.
Ik ben daar. -Hoe kan dat?
Dat weet ik niet. Maar wat ik zie, zijn dus geen visioenen.
Het zijn herinneringen.
Ik denk dat ik uit die wereld kom.
Is Isiah Gavin? -Inderdaad, Eve.
En hij heeft je hulp nodig.