GALAKTYKA KWELTIKWAN
NADZWYCZAJNE POSIEDZENIE RADY GALAKTYCZNEJ
WTOREK
W jednym z naszych laboratoriów wykryliśmy bardzo niebezpieczną istotę.
Cisza!
Jesteśmy zdania, że ten… wybryk natury…
powstał w wyniku nielegalnych eksperymentów genetycznych.
Jaki pomyleniec mógł stworzyć coś takiego?
Wolałbym „szalony geniusz”, ale dziękuję za uwagę.
Doktorze Jumba Jookiba, miał pan badać biologiczne zagrożenia,
a nie takowe tworzyć.
Zagrożenia?
Eksperyment 626 to najnowocześniejsza broń w galaktyce.
626 jest niepokonany.
Niezniszczalny.
A myśli szybciej niż setki najszybszych komputerów.
Ja się tak nie bawię!
To jakaś potworność!
- Zlikwidować! - Nie mogę patrzeć.
Skazać na banicję.
Cisza!
Nie prosił o przyjście na ten świat.
A jeśli faktycznie jest tak inteligentny, może dojdziemy do porozumienia.
Eksperymencie 626, przekonaj nas, że w głębi twojej dzikiej natury
kryje się dobro.
Bardzo nieładnie.
Wymiotuję. Wymiotuję.
Ja go tego nie nauczyłem.
To nam znacznie ułatwia decyzję.
Obiekt ten jest bez wątpienia wytworem chorego umysłu.
Doktorze, pańskie laboratorium zostanie zniszczone.
Dobra. Ale biorę 626.
A 626 wygnany.
No bez takich.
- Wykonać! - Chwila.
Nie, nie! Tak nie można!
Nie!
Tylko bez żadnych numerów.
Działka ustawiono na twój profil genetyczny.
Nie strzelą do nikogo poza tobą.
Dosyć tego! Prawo Federacji zabrania takich obrzydliwości.
Jeszcze raz to zrobisz…
Gdzie on jest?
Biega po pokładzie C.
Teraz kieruje się na dziób.
Co?
Tam są przecież policyjne…
ścigacze.
Właśnie… wziął ten czerwony.
Zestrzelić go!
Wszedł w nadprzestrzeń.
A gdzie z niej wyjdzie?
Za 12 godzin zderzy się z planetą o nazwie: „Zi-emia".
Tam jest bardzo dużo wody.
Woda znacznie zwiększy jego gęstość molekularną.
Będzie ciężki i utonie.
A zatem możemy się pożegnać z obiektem 62…
To chyba jakiś żart.
To dopiero klops!
Gdyby tylko na pokładzie był geniusz, który potrafi złapać tego potwora.
Co? Sam nas w to wpakowałeś!
I mogę was wypakować.
Jeśli mnie uwolnicie i oddacie laboratorium.
Nonsens. Zaraz zniszczymy tę planetę.
- Pani kapitan. - Rakiety uzbrojone.
Chwila! Nie tak szybko!
Przepraszam. Wybacz. Z drogi.
Nie możecie tego zrobić!
O nie.
Kto to jest?
Agent Pleakley. Ekspert od Ziemi. Zawsze do usług.
Uszanowanko.
„Ekspert od Ziemi”?
Specjalizuję się w faunie, florze oraz w modzie.
Tak, twój wygląd mówi sam za siebie.
Prowadzę badania nad ziemskim gatunkiem. To pół krowa, pół chłopiec.
- Fascynujące, jak… - Tak, niezmiernie.
Przejdźmy do rzeczy.
Ziemia to chroniony rezerwat przyrody.
Pracujemy nad odbudową populacji komara.
A niech to.
Doktorze Jookiba, uda się pan na Ziemię,
gdzie schwyta pan zbiegły eksperyment 626.
Agencie Pleakley, poleci pan z nim.
Dopilnuje pan, żeby doktor przestrzegał regulaminu Federacji.
Co? Nie potrzebuję niańki.
To niebezpieczna misja i prawdopodobnie zginiecie.
Zgadzasz się?
Serca mi walą jak oszalałe. Jasne, że się zgadzam!
Lecę na Ziemię! Słyszeliście?
- Pani Przewodnicząca… - Dziękuję.
- Mogę uściskać? - Nie.
- Mogę panią… - Nie.
Przepraszam. Uprzejmie proszę o zgodę na uścisk.
- Nic z tego. - Jasne. Proszę wybaczyć.
Nie potrzebuję nadzoru.
- Prosicie mnie o pomoc. - Mogę uściskać doktora?
Świetnie. Udzielam zgody.
Próbuję tylko powiedzieć, że…
Byłoby lepiej, gdybym poleciał sam.
Nie pozwólcie Ziemianom odkryć waszej misji,
bo będę zmuszona interweniować.
Moje wymarzone wakacje.
Muszę się spakować!
No, no, 626.
Na jakąż to ohydną planetę ostrzysz sobie pazury?
BASEN TYLKO DLA GOŚCI
Idziemy ponurkować?
Super pomysł.
Najlepszy, co nie? Spoko. Mają pyszne kanapki.
Wolno ci tutaj wchodzić?
Przyjechałam dziś na konferencję.
Super.
Uciekajcie! Szybko! Jesteście wolne!
Nie, nie! Lilo.
Znowu to samo.
One też mają swoje prawa!
Lilo! Wszystko powiem Nani.
Przepraszam! Przepraszam, przepraszam.
Tak, Luau Jimmy’ego. Hej, jasne.
- Idź, idź. - Przepraszam.
Hej. Leć, bo nie zdążysz.
Okej.
- Ona zawsze się spóźnia. - Widziałyście Lilo?
Lilo, nareszcie.
Miałaś być dziś na czas.
Musiałam zanieść kanapkę Pandzi.
Pandzia to przyjaciółka?
Nie, ryba. Zapomniałam powiedzieć.
Spóźniłaś się, bo musiałaś dać kanapkę rybie?
Tak. Pandzia kontroluje pogodę.
Ale ona jest dziwna.
Lilo, skarbie, no już.
Przebieraj się.
Dziewczyny, patrzcie.
Też mam bransoletkę przyjaźni.
To nie jest bransoletka przyjaźni.
Kto by chciał nosić takie śmieci?
Dziewczynki.
Szybko.
Jesteś niemądra.
Bransoletka przyjaźni się nie liczy, jeśli nie masz przyjaciółek.
Dziewczynki.
Ustawcie się i skupcie.
MIEJSCE DLA Nani Pelekai
Nie, nie.
Tylko nie dzisiaj.
I tak nie przyjdzie.
- Kumu! - Gdzie jej rodzice?
Szybko, chodźcie.
Przeszkadza innym dzieciom.
Ktoś powinien się nią zająć. Ciągle są z nią problemy.
Może się do tego nie nadaje.
Kumu, gdzie jest jej siostra? Myślę, że właśnie w tym problem.
Lilo ma trudną sytuację rodzinną.
To nie jest złe dziecko. Po prostu…
Nie wiem, Kumu.
Jest coraz gorzej, zepsuła dziś cały występ.
ELVIS BŁĘKITNE HAWAJE 14 PRZEBOJÓW
Będę samotny, skarbie
Lilo! Proszę cię, otwórz drzwi!
Napisałam chyba coś!
IDŹ SOBIE!!!
- Przepraszam, nie zdążyłam. - Bla, bla.
- Auto nie odpaliło. - Bla, bla.
To musiało być straszne.
Idź stąd i daj mi spokojnie umrzeć!
Nie, nie. Nie teraz.
Kuratorka tu jedzie, strzelisz mi focha później.
Foch tak nie działa.
Lilo, otwórz drzwi.
Nic nie słyszę. Ciekawe dlaczego?
Otwieraj drzwi albo wchodzę przez okno!
Kompletnie ci odbiło?
Pani Kekoa.
Miło panią widzieć.
Pomóc pani nieść rzeczy?
Nie trzeba.
To może ja tobie pomogę coś nieść?
Tak, jasne. A możemy wejść… tylnymi drzwiami?
Po prostu… tędy…
będzie łatwiej.
Te stare domy, co nie?
Trzeba mieć do nich… rękę!
I po krzyku!
Albo może pani tu jeszcze chwilę zaczekać?
- Oczywiście. - Super.
- Hej! Zostaw to. - Nie będę tego słuchać.
- To moje. - Wyłącz to, już.
Napije się pani czegoś?
A masz herbatę?
Jasne.
SOK OWOCOWY
Pełno tu niezapłaconych rachunków, Nani.
Często zostawiasz siostrę samą w domu?
Co? Nie.
Jest za mała.
Nigdy bym jej samej nie zostawiła.
Ja SAma
Coś się pali!
Czujnik! Czujnik dymu!
Pani się nie boi. Nie ma w nim baterii.
Lilo!
Wyjęłam, bo się ciągle włączał.
Wcale nie.
Powiedz aloha pani Kekoa.
Aloha, Lilo. Jak się masz?
Czy to jest krew?
Tak, ćwiczyłam wyskakiwanie przez okno.
To taki żarcik.
Lilo ostatnio bardzo dobrze się zachowuje.
Prawda?
Tak.
Byłam bardzo grzeczna.
Radzę sobie bardzo dobrze na hula.
Poznałam tam przyjaciółki. Mówią, że jestem fajna.
Jem dużo zdrowych rzeczy.
Czasami nawet za dużo.
I jem pięć albo dziesięć razy dziennie.
Czasami tak się najem,
że się…
duszę.
Dość już nazmyślałaś, łobuziaro.
Herbata gotowa.
Dość słodka.
Nani, obie wiemy, że nie poszło ci najlepiej.
Widzę, że się starasz,
ale mądra z ciebie dziewczyna, więc powiem wprost.
Wiem, że wasi rodzice odeszli całkiem niedawno.
Ale Lilo musi mieć odpowiednie warunki w domu.
A w tej chwili nie mogę tego stwierdzić.
Wiem, że ci ciężko.
Sama jesteś jeszcze dzieckiem.
Mama i tata
- Nie wiesz, że się puka? - Dziś jest dzień surfingu.
Poważnie?
Wyglądasz na ogarniętą młodą osobę.
Nasz nowy dyrektor przyjeżdża w tym tygodniu
i chciałabym mu powiedzieć,
że najgorsze macie już za sobą.
Zróbmy listę rzeczy do załatwienia, zgoda?
Tak, jasne.
Trzymaj.
Trzy rzeczy.
Po pierwsze, dom ma być czysty, pranie zrobione,
- a lodówka zaopatrzona. - Świetnie.
Po drugie, zapłać rachunki, które leżą w kuchni.
Jasne.
Po trzecie, załatw ubezpieczenie dla siebie i Lilo.
Da radę.
Jeśli wyrobisz się do piątku,
może będę mogła dać wam więcej czasu.
Dziękuję.
Dobra.
To był sok?
- Tak. - Wiedziałam.
I pamiętaj o ubezpieczeniu!
Tak, tak. Jasne.
Ubezpieczenie zdrowotne nie będzie ci potrzebne, bo cię zabiję!
Brawo.
Wyjęła baterie z czujnika dymu.
Pokażę ci, jak to jest się dusić. Chodź tu!
- Puszczaj mnie! - Nie.
Dobra.
Nie, nie, nie.
Dlaczego nie zaczekałaś na hula?
Bo cię tam nie było.
Chcesz, żeby cię zabrali?
Bo tak się stanie, jak dalej będziesz tak robić.
Hej! Polizałaś mnie?
Nie udawaj, że jesteś moją mamą.
To nie opowiadaj kuratorce, że skaczesz przez okno.
Z taką siostrą każdy by skakał.
Marsz do pokoju!
Już jestem w pokoju!
Hej, Alvin.
Kogo my tu mamy? Panna Aloha.
Dzisiaj raczej nie aloha.
Spotkanie źle poszło?
Nigdy tej ważnej paniusi nie lubiłam.
Co ona ciągle taka uśmiechnięta? Niedobrze się robi.
Tak, ale od niej zależy moja przyszłość.
Bzdura.
Twoja przyszłość zależy tylko od ciebie.
I będzie świetlana, bo głowę masz akamai jak mało kto.
Co?
List o przyjęciu na wymarzone studia
magicznie zniknął z twojego śmietnika
i zmaterializował się nagle w miejscu pracy?
To przeznaczenie.
Przestaniesz wreszcie?
To najlepsza szkoła na świecie,
jeśli chodzi o bioniczne magnesy.
O biologię morską.
Biologię morską.
Przecież już raz się tam dostałaś,
a teraz dają ci pełne stypendium.
Wiem, ale nie ma szans.
Lilo mnie potrzebuje.
A pytałaś, czego ona chce?
Ma sześć lat, więc nie.
Wybacz, Tūtū. Złapałem jeszcze kilka fal.
Powiało trochę i… Cześć, Nani!
Co ty tu robisz?
Mieszkam.
Jesteśmy sąsiadami.
Tak. To… dobrze.
A fale jak dzisiaj szalały.
I pomyślałem: „Szkoda, że nie ma tu Nani”,
bo ty zawsze ciśniesz na maksa,
a ja też bym cię pocisnął.
To znaczy, ja bym… ja bym chciał
popatrzeć, jak ciśniesz, i…
Jasne.
Bo lubię na ciebie patrzeć.
- Nie, że podglądam. - Brawo.
- Dobra. - To…
kiedy wybierzesz się na deskę?
Może jak Lilo skończy 18 lat.
Miłego pływania.
Idź pogodzić się z siostrą.
Jak coś wam będzie potrzebne, to wal śmiało.
Nie jesteś tylko sąsiadką.
Jesteś ohana.
- Ja bardzo chętnie bym… - Nie!
Ty już lepiej nic nie mów.
Nie trzeba. Nie będę jeść.
Uwaga. Sprawdź napęd.
Uwaga. Nawigacja uszko…
Uwaga. Nawigacja uszkodzona.
Uwaga. Nawigacja uszkodzona. Uwaga.
Uwaga. Nawigacja uszkodzona.
Kurs kolizyjny. Zaraz nastąpi zderzenie.
Wyszły mi pycha, prawie jak twoje ulubione burgery.
Trzymaj.
Nie musisz tego jeść.
Nani, czy ja jestem zła?
Co?
Wszyscy tak mówią.
Nikt tak nie mówi.
Oprócz kilku nauczycieli
i ochroniarzy w szkole.
Nie jesteś zła.
Tylko czasami robisz złe rzeczy.
Jak ja, kiedy dzisiaj na ciebie nakrzyczałam.
Trzeba uczyć się na własnych błędach.
Popchnęłam dzisiaj Mertle Edmonds.
Wiem.
Opowiesz mi, co się stało?
Była dla mnie okropna.
Skarbie, ludzie…
czasem nie wiedzą, co mówią.
Ale ty…
nie myślisz tego, co powiedziałaś,
prawda?
Nie. Oczywiście, że nie.
Jesteś moją siostrą.
I zawsze możesz na mnie liczyć. Jasne?
Rozumiemy się?
Ale nie będziesz mnie gilgotać?
Właśnie, że będę.
- Będę! - Ale ja nie chcę!
Będziesz mnie odwiedzać, jak zostaniesz marynarzem?
Jakim marynarzem? Studentką biologii morskiej.
Ale i tak nic z tego nie będzie,
bo zostaję tutaj z tobą.
Pamiętasz, jak robiłyśmy te gwiazdozbiory?
To trzy siostry.
Ta to ty. A ta to ja.
A ta mówi, że czas kłaść się spać.
Wolę, jak jesteś moją siostrą, a nie mamą.
Auć.
Spadająca gwiazda!
O rany. Muszę pomyśleć życzenie.
Sio!
- Co? Za co? - Sio!
Nie możesz tutaj być, bo się nie spełni.
Grawitacja jakoś dziwnie rośnie.
A właśnie, że nie.
Życzenie jedno, gwiazdko, mam, chociaż ja tu, a ty tam,
mam nadzieję, że mnie znasz, i że mi je dzisiaj dasz.
Chcę mieć kogoś bliskiego. Tak naprawdę.
Kogoś, kto nie będzie mnie wkurzał.
Kogoś, kto ode mnie nie ucieknie.
Kogoś na zawsze.
Przyślij mi aniołka.
Najmilszego, jakiego masz.
Proszę.
A do czego to?
Oddawaj natychmiast! Nie wolno ci tego ruszać!
Bo co? Bo katapultuje cię ze statku? Byłoby miło.
To pilot do jego obroży z nadajnikiem.
To nic nie da. Równie dobrze mogłeś dać mu szalik.
Obroża pokazuje, gdzie on jest. Przez całą dobę.
UWAGA WYSOKIE NAPIĘCIE
I dlatego nasza misja nie może się nie udać.
POŁĄCZENIE PRZERWANE
- Misja nieudana. - O nie!
Tak często mam rację, że przestaje mnie to bawić.
Chyba już mi się to znudziło.
Nie jest dobrze.
Uspokoisz się? Znam każdy jego krok.
Co tu się…
- Tam był. - Gdzie on się podział?
Jak go znajdziemy?
Wystarczy podążać śladem zniszczenia.
Mam go!
To coś mówi!
Tam jest.
Jumba! Nie leć tak blisko!
- Zapnij pasy! - Bo…
ludzie nas zobaczą.
Przez ciebie się nie uda.
- Wsypiesz nas. - Ja tu rządzę.
Partnerzy powinni się dzielić.
To się nazywa „wakacje”.
Raz na rok solarny człowiek migruje,
żeby zobaczyć słońce i pić rytualną truciznę.
Co my tu robimy? Musimy znaleźć 626.
Najpierw wmieszamy się w tłum.
Jak chcesz to zrobić?
A tym. I tym.
To certyfikowany aparat klonujący.
Co? Kogo ty chcesz klonować?
To się nigdy nie uda.
Zachowuj się normalnie.
Wyglądają jak stado kabanosów.
Nie, ci odpadają.
Mają takie obleśne rachityczne ciała.
Człowiek, co za upadek.
Widzisz tych dwóch? To chyba przyjaciele, tak jak my.
Są idealni.
Przepraszam. Sorry.
Tak mi przykro. Pomogę panu wstać.
Proszę wybaczyć. Jaką ma pan ładną rękę.
Dobra. Dziękujemy.
To my dziękujemy.
Jakbym chodził na zapałkach.
Trochę mi się te nogi telepią.
Wiem, nie panikuj. Są dobre.
Widziałeś filmik ode mnie?
O chodzeniu? Tak, to strasznie trudne.
Noga za nogą.
To normalne.
Aloha.
- Jak się masz? - Dobrze, dziękuję.
- Potrzebuję pokoju. - Jasne.
Ile dni pan z nami spędzi?
Z wami ani jednego. Chcę mieć własny pokój z drzwiami.
I z wannem. Z wielkim wannem.
Chyba z wanną?
Tak. Tak wy to mówicie…
- w tych stronach. - Dobrze.
A skąd pan tu do nas przybył?
- Z Ziemi. - Z Ziemi.
Obaj pochodzimy z Ziemi.
Z Ziemi. To wszystko.
Marcus, pomożesz wnieść bagaże?
Tak.
Co to jest?
Jakaś egzotyczna rasa psa?
Widziałeś psa z sześcioma łapami?
Świetnie. Poszło lepiej, niż myślałem.
Bo upadłeś na twarz? Żenujące.
Wieszaczki.
Ludzie.
Obrzydliwość.
To prymitywne stworzenia.
Zawsze jak przywali tu asteroida, muszą zaczynać od nowa.
To nawet urocze.
Wiesz, co chciałbym zrobić, jak już tu jesteśmy?
Kichnąć.
Ludzie czasami wybuchają cieczą z nosa.
Co ty robisz?
Poluję. Zostało nam 48 godzin.
Czekaj! Nie!
Ludzie nie znają portali.
Przewodnicząca mówiła, że mamy być dyskretni!
A ten koleś to co?
Byłem najlepszy na ziemiologii i pisałem pracę o ludzkich tekstyliach.
- Wow! - Zaufaj mi.
Musimy wmieszać się w tłum.
Proszę na czwarte.
Przestaniesz?
Aloha, tu Stephanie Lum.
Mam dla państwa informacje o wczorajszym incydencie.
Autobus potrącił nieznane zwierzę, które sterroryzowało lokalne wesele.
Stworzenie obecnie przebywa w schronisku Nā Mea Ola.
- Więcej o 10:00… - Bingo.
…w rozmowie z fotografem.
SCHRONISKO DLA ZWIERZĄT NĀ MEA OLA
Tūtū, mogę iść do schroniska?
Proszę, proszę.
Nani zawsze mi pozwala.
Zgoda, ale nie włócz się.
Odbiorę cię po zakupach, dobra?
- Tak! - Hej!
Jak ktoś będzie cię niepokoił, walnij mu tym między oczy.
Odświeżacz do ust
Super!
Nie, nie.
Mogę znowu pogłaskać pieski?
- Cześć, AJ. - Tak.
Ale nie będziesz ich znowu karmić słodyczami.
Lilo.
Mają po nich dobry humor.
Mają po nich biegunkę.
Słodkich snów, 626.
Jumba?
Przestaniesz się wiercić?
I tak mi się oberwie za rozdeptane paprotki.
A jeśli skrzywdzimy człowieka, będziemy mieli poważne…
- Cicho. - Co?
Bo nas usłyszy.
Jak nas usłyszy?
Ma aż tak dobry słuch?
Chyba jednak ma!
To są superuszy.
Cześć, Bailey.
Zobacz, kto wrócił.
Co się stało? Dzisiaj jest dzień kąpieli?
O rany, nie macie tu za wesoło.
Sorry, chłopaki. AJ zabrała mi wszystkie słodycze.
Dobrze się czujecie?
Przewodnicząca wyraziła się jasno.
Wiem, znam zasady.
Gdybym użył blastera, zaraz bym go złapał.
Zbyt duże ryzyko.
Przewodnicząca wyraziła się jasno.
Nie wolno krzywdzić ludzi.
Adoptuj
Ten musi być nadzwyczajny.
Cześć.
Aue, co to jest?
Chyba jakiś pies.
Wygląda jak niedźwiadek, który wytarzał się śmieciach.
Jest fajny. Chodź, piesku.
Może lepiej go zostawmy, Lilo.
- No chodź. - Skarbie.
Mamy tu lepsze psy. Dużo lepsze.
Na pewno nie. On umie mówić.
Powiedz: „Aloha”.
- Alo… - Psy nie mówią.
Psy nie umieją mówić.
Może przyjdziemy kiedy indziej.
Aż tak ci się podoba?
Tak.
Jest idealny.
Przebiegły z niego geniusz.
Zrobił sobie z miniczłowieka tarczę.
Mam cię.
Nie strzelaj!
To twoja wina.
Co?
Psa jej wzięłaś? Co ci strzeliło do głowy?
- To jej pomysł? - Nie.
- Chciała… - Namówiła cię?
Masz być grzeczny. Jesteś naszym gościem!
- Ja ją namówiłam. - Co?
Chyba żartujesz. Jak mogłaś coś takiego wy…
Musi jej być ciężko.
Zdejmij to, szybko.
Tobie też.
Zwierzątko wnosi dużo radości.
Nie wolno robić krzywdy kurom, jasne?
Wiem, bo mam Alvina.
Zapomniałam, że muszę dziś zastąpić Mayę.
Lilo, macie się teraz sobą zająć.
Posprzątam dom przed pracą.
Możemy go zatrzymać?
- Tylko na dzisiaj. - Hura!
Ale rano oddajemy go do schroniska.
I posłuchaj mnie uważnie.
To twoja kuleana. Jesteś za niego odpowiedzialna.
Macie być grzeczni. Jasne?
Obiecujemy.
Agencie Bąbel,
jeszcze nie znaleźliśmy pilota.
Żadnych śladów, żadnych tropów.
Nie wiemy, dokąd poszedł.
A kto mówił, że to chodzi?
Jak to?
Chce pan powiedzieć, że to był kosmita?
Proszę pana,
drugi team przechwycił to ze strony lokalnego schroniska.
Miał pan rację.
Przepraszam, z jakiego pan jest wydziału?
Ostatnia adopcja
Kiedy coś spada z nieba, wy stanowicie pierwszą linię obrony.
Ja jestem ostatnią. I często tą jedyną.
Muszę wiedzieć, z jakim zagrożeniem mamy do czynienia.
Posiedźcie tu sobie. A ja zaraz do was wrócę.
Patrz, Mertle, to mój nowy pies.
Zmyślasz, Lilo.
To jakiś dziwny stwór.
Taki sam jak ty.
Hej, oddawaj to!
Oddawaj! Przestań!
Lilo bawi się lalkami.
Przestań! To ją boli!
Lilo, dlaczego masz takiego brzydkiego psa?
Co jest z tobą nie tak?
Zaczekaj na mnie.
- Co on robi? Lilo! - Nie wiem. Zwalcie to na niego.
Co wy robicie?
Ile jeszcze będę tak leżał?
To nie byli oni?
Szybko, szybko.
Nie cofnie się przed niczym, żeby nam uciec.
Ruszy do dużego miasta, żeby zmaksymalizować skalę destrukcji.
Ale już niedługo zrozumie,
że jest w pułapce.
Prawda, że fajnie mieszkać na wyspie, gdzie nie ma wielkich miast?
A wokół tylko woda i woda.
Chodź! Pokażę ci moje ulubione miejsca.
Spodobają ci się.
Szybko! Wskakuj do wody. Będzie fajnie.
To tylko woda.
Gotowy? Aport.
Zwierzęta lubią wodę.
Ktoś tu lubi rozrabiać, co?
Chodź, piesku.
TYLKO dla personelu
Lilo, widzimy cię.
Wiesz, że nie wolno ci tam wchodzić.
Dawaj, dawaj!
Złaź stamtąd. Złaź natychmiast!
- Błagam, zrób coś z nim. - Staram się!
Nie.
Co ty robisz?
Nie.
Nie. Przestań.
Czy ty się…
Złap go, Lilo. Gdzieś tu leżała stara smycz.
Co? Co?
Wymyśliłam mu imię. Stitch!
Lilo, nie krzycz tak w czasie jazdy.
Chcesz, żebym w coś przywaliła?
Ja…
Bardzo przepraszam.
To… Nic się wam nie stało?
Lilo, zablokuj drzwi.
Czy ten pan ciągnął tego drugiego pana przez ulicę?
Do zobaczyska.
Co się tak wkurzasz? Daj mi chwilę.
Dobra. Wstawaj.
Idziemy. Dawaj.
LUAU Jimmy'ego
Czemu muszę chodzić z tobą do pracy?
Mam sześć lat.
Bo ktoś tu wyleciał z hukiem z hula.
Zostańcie tu.
Ale tu jest nudno.
I nie ma łażenia po stołach.
- Dlaczego? - Bo ludzie na nich jedzą.
Nani.
I co z tego? Ptasie kupy im nie przeszkadzają.
Lilo.
Nani!
Dosyć.
Siedź tu.
Nie mamy czasu, żeby niańczyć twoją córeczkę.
To się więcej nie powtórzy. Obiecuję.
To ja nakryję stół.
Cześć, Lilo. Co słychać?
David, zobacz, jakiego mam psa.
To na pewno pies?
Tak.
Hej.
Twoja siostra…
Zauważyłaś, że ostatnio jest spięta?
Nie przejmuj się. Zawsze taka była.
Ale uważa, że masz niezły tyłek i fajne włosy.
Tak ci powiedziała?
Nie, ale czytam jej SMS-y.
Jasne.
Stitch.
Stitch!
Tu jesteś.
Musimy wrócić do stolika.
Stitch.
Nie.
Stitch, zostaw to.
Tak.
- Ty. - Nie, nie.
A potem…
Nie.
Odłóż to na miejsce, liczę do trzech, Stitch.
Jeden.
Chwila!
Hej, wracać do pracy.
Tort!
- Byliście grzeczni? - Oczywiście.
Jesteś głodny, piesku?
Stitch?
Stitch!
Pali się!
Przykro mi, że tak wyszło.
Nie teraz, Stitch.
Proszę.
626, ty mały draniu.
- Niezłe z ciebie ziółko. - Witaj.
Hej, Ziemianinie.
Patrz, pożar.
Zobacz, jesteśmy blisko.
Czekaj, jest w ruchu. Szybko.
Idziemy. Musimy iść.
To Przewodnicząca.
- Nie odbieraj. - Ale to Przewodnicząca.
Wasza wysokość.
Cudownie dzisiaj wyglądamy.
Minęły 24 godziny. Udało wam się go złapać?
Ruszaj.
Zacznij się poruszać.
Udało się zwrócić jego uwagę.
Uwagę zwrócić. Brawo.
Nie ma żadnych przyrządów. Tu nic nie ma!
A hotel jak wam się podoba?
- Miło, że pani pyta. - Jedź!
Czytaj między wierszami, to był sarkazm.
- Jedź! Aktywuj napęd. - Hej!
Startuj.
- Nie tam! - Co wy robicie?
Znajdźcie tę istotę. I pamiętajcie o dyskrecji.
- Dyskrecja to moje drugie imię. - Stój!
BRAK SYGNAŁU
No pięknie.
Możemy jeszcze zniszczyć tę planetę?
- Palec mam na spuście. - Nie, żartowałam.
Co za urocza mała psychopatka.
O co chodzi? Nie lubiłaś tej pracy.
Nie chcę tego słuchać.
Posprzątałam przed wyjściem, więc nie zróbcie bałaganu.
Lilo, on zaraz naniesie wszędzie błota.
Zaraz zrobię mu kąpiel.
Nie bardzo nas teraz stać na utrzymanie psa i…
Chodzi o czarnego labradora?
Nie mówiłam, że jest czarny. Jest niebieski.
- Stitch! - Co się tam dzieje?
Wszystko w porządku!
Stitch,
musisz robić, co ci mówię.
Nie, Stitch!
Wracaj tu. Jeszcze nie skończyłam.
Zabierz go do łazienki.
Gdzie on się schował?
Tam!
Uważaj!
Wynocha z mojej czystej kuchni.
On tylko zwiedza swój nowy domek.
Dość tego.
Jest ciekawski.
Lilo! Pomóż mi.
To tylko szczeniaczek.
Szczeniaczek? Nie wiem, czy to w ogóle pies.
Nie.
- Złaź stamtąd. - Przestań.
Ogień.
Oddaję go jutro.
Z samego rana.
Skąd masz tyle siły?
Wymarzyłam go i on mi się spełnił.
Jeden dzień. Taka była umowa.
Co jest napisane na lodówce?
On tu nie zostanie.
- „Ohana” znaczy rodzina. - Nie.
A w rodzinie
nie można nikogo odtrącić ani…
Ani porzucić.
Dlaczego łamiesz zasady, o których mówili mama i tata?
Dlatego, że nas zostawili.
Słuchaj,
to wszystko brzmi bardzo pięknie.
Też chciałabym, żeby to była prawda, ale rzeczywistość jest inna.
To jest rzeczywistość.
I powinnaś zacząć w niej żyć razem ze mną.
A teraz ogarnij tego potwora.
Nie chcę myśleć o tym, co na to powie kuratorka.
Agencie Foster, połącz mnie z opieką społeczną.
Potrzebny mi kamuflaż.
Musisz się nauczyć dobrze zachowywać, Stitch.
Możesz bawić się Strupką, ale bądź miły.
Była wcześniej moją najlepszą przyjaciółką.
Hej, przestań.
Zły pies.
Nie urywaj jej głowy.
Niedawno miała operację.
To moje ulubione zdjęcie. Przestań.
To jest kapu, jasne? Zabronione.
Nigdy tego nie dotykaj.
A teraz bądź grzeczny.
Bądź grzeczny chociaż przez chwilę.
Zawsze była najmądrzejsza w klasie.
A to jest deska.
Na takiej się surfuje.
A tutaj trenowała. Była naprawdę świetna.
Cały jej pokój był zawalony pucharami.
Kiedyś ciągle chodziłyśmy na plażę.
Była taka wesoła.
Szkoda, że jej wtedy nie znałeś.
Na twoim miejscu bym tego nie piła.
A ty masz rodzinę?
- Rodzinę? - Rodzinę.
- Rodzina. - No prawie.
Wiesz, jak mama i tata.
Ludzie w twoim domu, którzy są mili, całują cię i przytulają.
I są zawsze przy tobie, nawet kiedy…
Nie.
Nie mieć rodziny.
To dlatego czasami źle się zachowujesz?
Nie szkodzi.
Może moi rodzice dogadali się z twoimi i nas do siebie przysłali.
To jest hula.
Hula?
Taki taniec hawajski.
Chcesz spróbować?
Rób to, co ja.
Aloha 'oe
E ke onaona
Noho i ka lipo
Obejmij mnie
A ho'i a'e au
Aż skończy się zły sen
Cieszę się, że cię znalazłam.
Dać ci buziaka w nos?
Nani!
Musisz to zobaczyć!
Tak jak ćwiczyliśmy.
- Co wy robicie? - Zobacz.
Nie mogę się doczekać.
No już. Patrzę.
Uwielbiam ten numer.
Widziałaś coś w ogóle?
Spóźnimy się.
Dobra. Wyłącz to i wkładaj buty.
On ma taką supermoc.
- Wiecie, jaką ja mam? - Idziemy.
Czasami kiedy szybko biegam, puszczam bąki.
Dzień dobry. Miło, że możemy liczyć na pana wsparcie.
Tak, to dla mnie sprawa najwyższej wagi. Co…
- Szybko. - Stitch!
No już. Tempo, tempo. Idziemy!
Mamy obsuwę. Pośpieszcie się.
Pani Kekoa.
To nowy dyrektor wydziału spraw społecznych.
- Witam. - Hej.
Myślałam, że przyjdziecie dopiero za tydzień.
Nie. Sprawę skierowano wyżej.
A więc to jest Lilo.
Kim jest twój mały przyjaciel?
To mój nowy piesek.
Nani, słyszałam o wczoraj.
Możemy porozmawiać?
Jasne.
- Nazywa się Stitch. - Stitch.
Gdyby się dowiedział,
straciłabyś Lilo jeszcze dzisiaj.
Wszystko jest do bani.
- I teraz jeszcze wy. - Straciłaś pracę.
Hej! Co ty robisz?
Nie wygląda pan na opiekę społeczną.
Pracuję na wyższym szczeblu.
Ma pan tu napisane „Kobra”.
- Umiesz czytać? - W myślach też.
Dlatego wiem, jak ktoś ściemnia.
I będę miała ubezpieczenie.
Pani się nie martwi. Mam czas do końca tygodnia?
Lilo, Stitch, idziemy szukać pracy!
Mam cię.
Chciałbym wiedzieć o tobie więcej.
Mów, co chcesz wiedzieć, Pleakley.
Dlaczego nazywasz się Jumba?
Po rodzinie chyba.
- A masz krewnych w… - Uwaga, jadą.
Szybko, jazda, jazda.
Mamy go złapać jeszcze dzisiaj.
Musiałeś wybrać taki kretyński środek transportu?
Wspieram ekologię.
Tempo, tempo, idziemy.
- To tutaj, Lilo. - Pobawmy się w „Szymon mówi”.
To nasza ostatnia szansa.
Jak nie znajdę dziś pracy…
Szymon mówi: „Zakręć pupą”.
…to nas rozdzielą.
- Szymon mówi: „Majtaj nogami”. - Hej.
Słuchaj.
Macie być oboje bardzo grzeczni.
Jasne?
Dobra, trzymaj kciuki.
Słuchaj, Stitch, Nani na nas liczy.
Bierzmy się do pracy. Gotowy? Siad.
Proszę o ciszę.
To twój poziom niegrzeczności.
Wyjątkowo wysoki jak na kogoś tak małego.
Ale to się da naprawić.
Lekcja pierwsza.
Podaj pomocną dłoń.
Albo łapę.
Nauczę cię sprzątać.
Najpierw bierzesz to.
- Musimy stanąć bliżej. - Okej.
Nie o to mi…
Lekcja druga.
Nie rozwalamy rzeczy.
Są delikatne, więc nie możesz nimi rzucać, jak tylko…
Twoja kolej.
„Weźmy hulajnogi” to nie jest żaden plan.
Ja się tylko staram, żeby…
Kichnąłeś!
- Jak to zrobiłeś? - Patrzyłem w stronę światła.
Lekcja trzecia. Naprawić błędy.
Nie ma za co.
Nie. Hej.
Nie. Czekaj.
- Brawo. - Cieszę się.
Nie mogę się doczekać.
Jak ci poszło?
- To porządny hotel. - Chwila. Ale…
Nani, Nani!
Co jest?
SZUKAMY INSTRUKTORÓW SURFINGU
Mogłabyś robić to, co kochasz.
SURFUJEMY NA HAWAJACH
Ręce, ręce, ręce! I hop!
Dajesz, Nani!
Tak!
Ja, ja.
Hej!
Co wy robicie?
Dlaczego on jest taki szybki?
Złaź, Stitch.
- Lilo? - Nani!
Lilo? Lilo!
Ktoś się topi!
- Gdzie ratownik? - Lilo!
Zostaw ją!
David, pomóż!
Stitch wciąga ją pod wodę.
Kod 51. Powtarzam, kod 51.
Przyślijcie oddział specjalny.
Kobra, dopóki nie zbadamy próbki, mam związane ręce.
Nie tylko my go szukamy.
Złapię go przy najbliższej okazji.
Już dobrze, dobrze. David, pomóż.
- Masz ją? - David, pomóż.
- Lilo, słyszysz mnie? - Skarbie.
Dawaj, dawaj.
Dzwońcie po karetkę!
Drodzy państwo.
Spytała, czy może pojeździć na tomografie.
Powiedziałam, że się skonsultuję.
Jest zdrowa.
Miała dużo szczęścia.
Jeszcze kilka sekund i mogło być gorzej.
Ale w sumie…
Czy to…
To pies przewodnik.
Rozumiem.
Podejdźcie do rejestracji z numerem ubezpieczenia.
Dobrze?
Mahalo.
O-o. Co?
Nie. Nie ma takiej opcji.
Nie chodzi tylko o rachunki.
Czas pomyśleć, co jest najlepsze dla Lilo.
Mamy specjalny fundusz. Pokryjemy wszystkie koszty.
Ale…
musiałabyś się zrzec prawa do opieki nad Lilo.
Jak by to…
wyglądało?
My przejmujemy odpowiedzialność.
Ty mówisz nam, jak chcesz przez to przejść.
Chodzi o to, żeby ten proces był łatwiejszy dla Lilo.
Możecie nadal się widywać.
Ale będzie inaczej.
Spakujesz jej rzeczy, kilka zabawek, coś, co ją pocieszy.
A jak będziecie gotowe, damy wam trochę czasu, żebyście mogły się…
Pożegnać.
Nie.
My się nie żegnamy.
Mówimy a huei hou.
Do następnego spotkania.
Miałem nadzieję, że wszystko ułoży.
Dlaczego on ją tak chroni?
Słodko razem wyglądają, nie?
To nie jest piesek.
To eksperyment. I to groźny.
Jest uroczy, a ty jak zwykle przesadzasz.
Ma ostre zęby i pazury. Jest groźny, bo tak go zaprojektowałem.
Groźny i uroczy.
Ani mi się waż.
Pleakley, nie odbieraj.
Pleakley.
Błagam.
Wasza wysokość. Tu agent Pleakley, który wcale pani nie olewa.
Przechwyciliśmy rozmowę między ziemskimi służbami.
Macie pojęcie, co zrobiliście?
- Nie. - Odtwórz nagranie.
I zdejmij tę kretyńską czapkę.
Kod 51. Znaleźliśmy coś. Jaki status?
Ile razy mówiłam, że macie być niewidoczni?
I dlaczego 626 nadal nie został złapany?
Z całym szacunkiem,
ale pani nie wie, co się dzieje z 626.
Znaleźliśmy pewną…
usterkę,
która utrudnia zabranie go z tej planety.
Ale spokojnie, na pewno coś da się zrobić.
- Musimy tylko… - Ja ci dam usterkę, pajacu.
Dość, doktorze Jookiba, cierpliwość mi się skończyła.
Naszą umowę uznaję za niebyłą.
- Co? - Nie rób scen.
Agent Pleakley zostaje niniejszym uprawniony,
żeby cię w imieniu Federacji aresztować i przetransportować na Turo.
Halo?
- Ale teraz? - Nie, później. A jak myślisz?
- Tak nie można, a moja praca? - Bez dyskusji.
Wysłałam na Ziemię oddział, który posprząta ten bałagan.
Rozłączyła się?
Jumba?
Wiesz, jak to jest z Federacją,
zawsze robią z igły widły.
Ale rozkaz to rozkaz, taka praca, więc…
- Co? - Aloha i mahalo.
Języka się nauczyłeś…
Myślałem, że się do siebie zbliżyliśmy!
Czas zacząć działać po mojemu.
O nie.
Hej, maleńka.
Hej.
Co ty robisz, głuptasie?
Bawię się lalkami, które zrobiłam u Tūtū.
- Śliczne. - Pizza!
Pamiętasz, jak kiedyś wyjechałam na obóz?
Tak.
I byłam po przeciwnej stronie wyspy,
ale mogłyśmy się odwiedzać, kiedy tylko chciałyśmy, prawda?
Tylko że nie byłyśmy cały czas razem.
Ale mogłyśmy dzwonić.
I opowiadałaś mi ciągle o swoich przygodach
z Alvinem i Tūtū, i w ogóle o wszystkim.
Gadałyśmy dużo, ale nie cały czas.
Czy… mówi ci to coś?
Znowu wyjeżdżasz na obóz?
Nie. Nie.
Tylko przez Stitcha i inne sprawy w tym tygodniu
sytuacja zmieniła się ze złej na jeszcze gorszą, więc…
będziemy musiały wprowadzić zmiany.
I…
Muszę na chwilę wyjść.
Pamiętasz, jak kiedyś tata zabrał nas tu na biwak?
- Co? - Zapomniałaś?
Było ognisko i pianki.
To nie był biwak.
Opryskiwali dom, mieliśmy termity.
Ja byłam na biwaku. I było super.
Miałyśmy dobrych rodziców.
Hej.
Chyba zmieniłam zdanie.
Opowiadaj.
Lubię też, jak jesteś moją mamą.
Proszę, zgódź się. Proszę.
Okej.
Haʻaheo ka ua i nā pali
Ke nihi aʻela i ka nahele
E uhai ana paha i ka liko
Pua ʻāhihi lehua o uka
Aloha ʻoe
E ke onaona noho
I ka lipo
Obejmij mnie
A hoʻi aʻe au
Aż skończy się zły sen
Nie wiem, co będzie,
ale chcę, żebyś wiedziała, że bardzo cię kocham.
Jesteś gotowa?
Tak.
Wszystko będzie dobrze.
Obiecuję.
Nie ma jej.
Jak to nie ma?
Ja… nie…
Może poszła do sąsiadów.
Dobra, idźcie.
Co jest?
Gdzie go wcięło?
Stitch?
Stitch!
Stitch?
Stitch!
Myślałam, że cię nie znajdę.
Stitch zepsuć rodzina.
To był wypadek. Nic nie zrobiłeś.
Ale Stitch…
zły.
Stitch jest zły.
Nie jesteś zły.
Po prostu czasami robisz złe rzeczy.
Ohana znaczy rodzina.
Czasami rodzina nie jest idealna.
Ale to nie znaczy, że nie jest dobra.
Nie przyszedłem nikogo skrzywdzić.
Chcę pomóc.
A to zwierzę należy do mnie.
To nie zwierzę. To mój przyjaciel.
Chciałbyś jeszcze coś dodać?
Daj mi to.
Bo zrobisz sobie krzywdę.
Liczę do trzech i masz to rzucić na podłogę.
Jeden.
Dwa.
Trzy!
- No bez jaj! - Super.
Stitch, jesteś genialny.
To ja jestem genialny!
Pierwsza zasada: kiedy obcy atakują,
znajdź kogoś dorosłego.
Nani!
Nani?
Lilo!
To moja wina.
Gacie mi się wrzynają.
Skąd mam wiedzieć, gdzie jest twoja siostra?
Nie wiem. Znalazłam tylko ten numer.
- Zamawia pani to pepperoni? - Nieważne. Wróciła.
Nani!
Stitch, przestań!
Brawo, 626, bardzo sprytna sztuczka.
Wreszcie przyjrzałem się swoim czterem literom.
- Całe życie o tym marzyłem. - Co ty robisz?
Słuchaj, chcę tylko powiedzieć,
że Federacja nie jest zachwycona twoją postawą na tej planecie.
Wiem, że tam jesteś.
Śmiało, wychodź. W domu czeka na ciebie niespodzianka.
A właściwie na nas.
Wynoś się stąd, kartoflu włochaty!
Dlaczego zaraz takie wyzwiska?
To nie było miłe.
Okno, szybko!
Hej! Wracaj tu!
Hej! I co, uciekniesz?
Od tego nie da się uciec.
Od tych wszystkich wspomnień.
Ludzi, którzy przywiązali się do siebie.
Do swoich rzeczy
i do kosmicznych eksperymentów, które mi ukradli.
Trzeba uciekać!
„Przywiązanie” to silne uczucie.
- Szybko! - O nie.
Lilo! Szybko!
Chodź ze mną!
A uczucia sprawiają, że ludzie
robią bardzo głupie rzeczy.
Co to znaczy: „Ma-Ma” i „Ta-Ta”?
To jest pokój moich rodziców!
Faktycznie, to ma sens.
Przestań, bo pożałujesz!
Grozisz mi?
Ciekawe, co mi zrobisz.
Juhu!
Mam cię.
Aloha!
Przepraszam.
Moje oko! Moje oko!
Czemu mnie to spotyka?
Hej, przestań.
Ja tylko chcę ci pomóc.
626, zabawa się skończyła.
Dobra, dobra.
Jaki masz plan, 626?
Powiedzmy, że uciekniesz Federacji.
Myślisz, że zostaniesz tu z tą małą?
I będziesz żył długo i szczęśliwie na Ziemi?
Stworzyłem cię, żebyś niszczył, i tylko to potrafisz!
Co się stało, od kiedy tu jesteś?
Rodzina dziewczynki się rozpada.
I bądźmy szczerzy.
Wybrałeś ją w tym schronisku,
bo potrzebowałeś ochrony.
On mówi prawdę?
Nie widzę w tym nic złego.
W ogóle to, co robisz, nie jest złe, tylko genialne.
Ale jeśli zależy ci na tej małej,
zostaw ją w spokoju.
Stitch?
Tak będzie najlepiej.
Lilo, uciekaj!
David, Nani, wracajcie do domu.
To była dobra decyzja. Przewodnicząca chciała cię wygnać.
I moja genialna praca poszłaby na marne.
Ale ja mam wobec ciebie inne plany.
Przerobię cię na 627.
Lilo!
- Tu jej nie ma. - Sprawdzę z tyłu.
- Co się stało? - Nie wiem.
- Gdzie Lilo? - Nie wiem.
Tu jej nie ma.
Lilo jest na statku, który leci na…
Boże, za co? Już dobrze.
To był bardzo celny rzut, czy możemy teraz…
Błagam, tylko nie to. Chciałem…
Agent Kobra Bąbel, CIA.
- Co? - Co? CIA?
Wendell Pleakley, Zjednoczona Federacja Galaktyczna.
- Też pracuję dla rządu. - Co tu robicie?
- Gdzie jest moja siostra? - Dobre wieści.
Jest cała i zdrowa. To znaczy, nie wiem, czy zdrowa.
Widzę tylko prędkość, z jaką oddala się od Ziemi.
Dosyć! Zabieram cię stąd. Idziemy.
Jak zobaczyłem cię z dziewczynką, dotarło do mnie,
że nie jesteś bezdusznym potworem, za jakiego cię miałem.
Ale kiedy usunę ci zdolność do miłości, będziesz doskonały.
Mając 627, będę robił, co chcę, a Przewodnicząca może mi nafiukać.
Daruj sobie tę smutną minę. Przecież mamy siebie.
Jesteśmy ohana, jak to mówiła twoja znajoma, Lola.
Jak jej było, Lola? Lily?
Limo? Limo… Nie.
- Sam nie wiem… - Lilo!
Właśnie, Lilo.
Okropne imię. Wynośmy się z tej planety.
Aktywuję hipernapęd.
Gotowi do skoku za dwie minuty.
Niech mi pan powie, co tu jest grane.
- Gdzie moja siostra? - Nie teraz.
Najpierw muszę zgłosić incydent i doprowadzić tego tutaj do aresztu.
Ludzie muszą wiedzieć, co konkretnie im zagraża.
Nikomu nie zagrażam. Przeważnie jestem nieszkodliwy.
Nie ma się czym przejmować.
To moja pierwsza misja w terenie
- i muchy bym nie skrzywdził. - Zaraz.
Pan nie powinien nas chronić?
Przysięgałem, że będę chronić obywateli tego kraju.
A my to niby kto?
Kobra, miałeś rację.
Przyszły wyniki badań, nigdy czegoś takiego nie widzieliśmy.
Proszę.
To musi być grubsza sprawa. Znalazłeś więcej dowodów?
To moja siostra. Tylko on może jej pomóc.
Dobra.
Zdjąłem te bransoletki. Strasznie mnie obcierały.
Wszystko sprowadza się do tego, żeby mieć wizję.
Na tym polega nauka.
- Żeby zobaczyć to… - Czerwony guzik.
- czego nie widzą inni. - Wciskaj.
Ja właśnie tak mam.
Weźmy na przykład taką Przewodniczącą.
Nie. Nie, nie.
Biedaczka jest tak ślepa, że nie widzi, co ma przed nosem.
Przy niej bym tego nie powiedział.
Hej, co ty robisz?
626, zostaw te kable w spo…
Zabieraj łapy od kabli.
- Bla, bla, bla. - Proszę.
Odczuwam pewną frustrację, twoje zachowanie zaczyna być toksyczne.
Ciągle mnie ignorujesz.
Po powrocie trzeba będzie nad tym popracować.
Nie tak szybko, kalafiorku!
Co jest?
Lisa.
Nie znasz się na statkach kosmicznych?
Ty mała…
Co?
- Co tu robi disco kula? - Nie twój interes.
Może wreszcie przyznasz,
że twój przyjaciel to niebezpieczny i wredny potwór!
Za to słodki i mechaty!
Co?
Hipernapęd aktywny. Gotowi do skoku.
Czas wracać do domu.
Hej! Co ty robisz?
Nie, nie, nie!
Słuchaj, moja własna ohana była okropna.
Nie to, że się tłumaczę, po prostu liczy się kontekst…
A huei hou, włochaty kartofelku.
Sugerowałbym, że czasami warto dać komuś drugą szansę.
I właśnie to bym… Ja się na tym znam.
W górę. W górę.
Szybko tracą wysokość.
Może pan jechać szybciej?
David, szybciej.
Jeździsz jak emerytka.
- Skacz! - Nie!
Nie skoczę! Nie mogę!
Trzeba, szybko!
Razem bezpiecznie.
Tak!
Moje zdjęcie!
Lilo!
Nani!
Lilo?
Lilo!
Lilo.
- Lilo! - Nani! Tutaj!
- Stitch! - Tutaj!
Lilo!
- Nic ci nie jest? - Stitch tam został!
- Nie! Lilo, nie! - Stitch tam jest!
- Lilo, nie! - Nani, puść!
Szybko, płyniemy.
- Siedź na desce. - Ratujcie go!
On tam został!
- Wyciągnij go! Proszę! - Przykro mi, nie mogę.
- Nie mogę. - Płyniemy.
- Wróć po niego! - Najpierw ty.
- David, szybko. - Nie ma czasu.
- Wracamy na brzeg. - Zabieramy cię stąd.
- Proszę! Ratuj go! - Nie, Lilo.
A nasza ohana?
Nie możemy go porzucić!
Lilo, nie!
No dawaj, mały.
Potrzebne będzie coś mocniejszego.
Ale co?
Jeszcze raz.
No dawaj.
Dobra. Próbujemy.
Odpal, proszę.
- Do tyłu! Cofnąć się. - Lilo, odsuń się!
Stitch.
Zrobiliśmy, co się dało.
Mieliśmy razem dorosnąć.
Przykro mi, skarbie. Tak mi przykro.
Lilo?
Stitch!
Ten pies mówi?
Kocham cię, Stitch.
O rany.
Dobrze, wywal to.
Moje ulubione zdjęcie!
Dobry Stitch.
Ale potem je przepłuczemy, co?
Aue.
To jeszcze nie koniec.
Lepiej…
stań za mną, Lilo.
- Schowaj się. - Spokojnie.
Skanują was na obecność zabójczych pasożytów.
Przybyliśmy zabrać stąd ten niebezpieczny eksperyment.
Żołnierze, aresztować zbiega.
Hej! Dajcie mu spokój!
On zostaje tutaj!
Obawiam się, że to niemożliwe.
Ta istota stanowi zagrożenie dla waszego gatunku.
Przepraszamy za zaistniałą sytuację.
Zapewniam, że winni zostaną pociągnięci do odpowiedzialności.
Tak się nie traktuje genialnego naukowca!
Ty, Przewodnicząca, może byś się…
Mój bezcenny mózg.
- Natomiast eksperyment 62… - Stitch.
Co?
Jestem Stitch.
Zatem Stitch
- będzie… - Stitch może się pożegnać?
Tak.
Dziękuję.
Chodź tu, Stitch.
Będziemy za tobą tęsknić.
Kim są ci ludzie?
To moja rodzina.
Znalazłem ją całkiem sam.
Jest mała i rozbita, ale dobra.
Tak.
Jest dobra.
Pani Przewodnicząca, czy Stitch może zostać z nową rodziną?
Absolutnie nie.
To by przecież wymagało superwizji.
A jakiż to desperat chciałby zostać na tej nieszczęsnej farmie komarów?
Ja! Ja!
To niedorzeczne.
Jaka wybuchnie panika, kiedy ta afera wyjdzie na jaw?
A jak nie wyjdzie?
Tak! Tak!
On jest z CIA. Potrafi dochować tajemnicy.
Nasz wywiad doniósł, że zamierzał pan przekazać wszystko zwierzchnikom.
Skąd mam mieć pewność, że mogę panu zaufać?
Wasza wysokość.
Daję pani słowo.
Przekonaliście mnie, że w tej istocie kryje się dobro.
Niestety nie jestem w stanie zmienić postanowienia Rady.
Eksperyment 626 zostaje skazany na dożywotnie wygnanie.
Wyrok zostanie wykonany tutaj, na Ziemi.
Lilo.
Jestem taki szczęśliwy.
Zgoda na uściskanie Przewodniczącej?
Nadal nie.
Jasne. Wiedziałem.
Będziemy czasem do was zaglądać.
- Chodźmy do domu. - Tak.
- Chodź, Stitch. - Dobra.
Może to i dobrze?
Z tym domem wiąże się wiele wspomnień.
Trochę dobrych, trochę złych.
Te akurat były złe.
Ale zostały wam dzwonki.
Dobrze jest.
David.
Ty już lepiej nic nie mów.
Ale on ma rację.
Nani.
Skarbie,
chcę z tobą o czymś porozmawiać.
Wiem. Umowa nadal obowiązuje.
Niekoniecznie.
O nie. Co się stało?
Nic.
A tak naprawdę sporo.
Twój dom jest zniszczony, twój pies jest kosmitą.
Nasza malutka będzie miała nową ohana.
I właśnie o to chciałam cię zapytać.
Zgodzisz się, żeby Lilo zamieszkała u nas?
Nie, Tūtū, to by było za dużo.
Uśmiechnięta już się zgodziła.
Zwykle dużo łatwiej jest przejść ten cały proces,
kiedy w adopcję angażuje się ktoś z rodziny, hanai albo i nie.
W końcu…
Pelekaiowie
Byłoby wspaniale.
Jak już odbudujemy…
Zawsze będziesz tuż obok.
Naprawdę?
Nie.
Jesteś taka mądra, Nani.
Powinnaś zostać marynarzem.
Skarbie, chodzi o biologię morską.
Nie, ja…
To nie jest takie proste.
Ale chcę, żeby było.
Bo mama i tata chcieliby, żebyś chodziła do szkoły.
Powiedzieli mi na ucho.
Wiem, Lilo, ale…
to moja kuleana, powinnam się tobą zająć.
Nie można nikogo porzucić.
Powinnaś się też zająć sobą, siebie też nie możesz porzucić.
Nie widzisz, jak dużo dostałaś od rodziców?
Masz głowę na karku.
Wiesz, kim jesteś.
Masz dumę. I akamai mózg.
Kreatywną duszę.
Ale co najważniejsze, macie siebie.
Ohana.
Zrób z tym
coś dobrego.
- Chodź tu. - Kocham cię.
Ja ciebie też.
Nani, może na tych studiach nauczą cię gotować!
Dobra, dobra. Uśmiechnięta, chodź do nas.
- Czemu nie? - Chodźcie tu.
LOTNISKO
Kobra czasami nas odwiedza, bo chce mieć Stitcha na oku.
Trochę się go boję.
Brakuje mi twojej słodkiej buźki.
- A mnie twojej. - Tak?
- Tak. - A skoro o tym mowa…
Zaczekaj chwilę.
To twoje łóżko?
Dlaczego jest za kratkami?
Siedzisz w więzieniu?
To bardzo niedobrze.
Halo?
Nani? Nani! Halo?
Co tam, szkrabie?
Za tobą też tęskniłam, Stitch.
Hej, 007, zajrzyj do Lilo przed wyjściem.
Mam dziwne wrażenie, że ktoś tu jeszcze nie śpi.
Przynieś broń. Już.
Nieźle.
Zacięła się. Spust nie działa.
Mocniej. Szybko, Nani.
Chyba nie uczysz się znowu tik-takowych tańców po nocy.
Szybko, szybko!
Rany, ale ty urosłaś.
Dobranoc, siostra.
Do bani siostly.
HERBATKA!
FUJ
STARY DOM
Pelekaiowie
Napisy: Renata Wojnarowska