Poprzednio...
Wiesz, że w LA niemal oświadczyłem się Loretcie?
- Niemal? - Jedno nieudane małżeństwo
jeszcze ujdzie, ale dwa?
To już prowokuje pytania.
Jak mogłeś myśleć, że zabiłem twoją przyjaciółkę?
Nie potrafię się pozbyć nawet przeciągłego zapalenia spojówek.
Sazz zadzwoniła do Bev Melon i powiedziała, że jest problem z filmem.
Po chwili ktoś ją zastrzelił.
Czyli ktoś związany z filmem zabił Sazz, żeby ten problem pozostał tajemnicą.
Genialny zespół reżyserski. Bracia.
Ta trójka też powinna być na sesji.
Chodzi o chronologię.
Żeby to wszystko się udało, ktoś musiał strzelić z West Tower,
przybiec tutaj, posprzątać miejsce zbrodni
i pozbyć się ciała w 12 minut?
- Jak mi poszło? - Minęło 38 minut.
- Co? - Na czym ja stoję?
Na lepie na muchy?
To mata klejąca.
Odcisk buta z maty pasuje do tego z mieszkania Dudenoffa.
Zabójca był w biurze produkcji,
więc na sesji też pewnie będzie.
Za morderstwem nie stoi jedna osoba, tylko dwie.
Jedna strzelała, druga sprzątała.
O mój Boże, masz rację. To mogły być one.
Gdzie druga siostra?
O Boże, ktoś oberwał!
Za chwilę zobaczycie świadectwo oskarżonych
opowiedziane w naszym naturalnym języku.
W języku filmu.
Materiał kręcono z różnych perspektyw,
kamer i obiektywów, aby stworzyć wielowymiarową perspektywę,
w której kamery uchwyciły swoją wersję prawdy.
Tawny i ja zdobyłyśmy pierwszą kamerę w wieku dziewięciu lat.
Akcja.
Model Sony DCR-VX1000.
Upadek Pigmaliona
Odkładałyśmy kieszonkowe, ale nam nie starczyło.
Więc ją ukradłyśmy.
Nasza estetyka leżała na styku wojeryzmu z body horrorem.
W liceum nie byłyśmy lubiane.
Pieśń o pękniętym łabędziu
Znowu one.
Co za dziwaczki.
Nie.
A potem jeden profesor filmoznawstwa odmienił nasze życie.
Powiedział, że nasze dziwactwa zapewnią nam sukces.
Wystarczyło tylko...
Bez przerwy kręcić.
To jedno powinniście wyciągnąć z tych zajęć.
Podstawy kina
Weźcie swoją kamerę i uchwyćcie nią cały świat.
Nigdy nie poddawajcie się autocenzurze.
Nie odwracajcie wzroku.
Chyba że od zaćmienia albo Meduzy,
albo wtedy jak przyszyłem sobie wasze testy do koszuli.
Ale poważnie...
musicie kręcić.
Nawet sceny chaosu.
Bo chaos bywa dobry.
Chaos może być sztuką.
Naprawdę wzięłyśmy to sobie do serca.
O Boże, ktoś oberwał!
Oliver!
- Zabierzcie mnie stąd! - Stamtąd strzelano!
- Tędy! - Stamtąd!
Glen oberwał. Wciąż żyje.
Który to Oliver?
Zach?
Dostałem w sadło.
Masz. Uciskaj ranę.
Oliver. Nie.
Już po wszystkim?
Nic mu nie jest.
Akt pierwszy: Incydent zapalający.
Taksówka!
Ruszaj!
Na Upper West Side.
Byle z dala od przeklętego SoHo.
Wyjdą z tego?
Muszą. Nie zniosę, jeśli znowu ktoś przez nas zginie.
- O Boże. - Widzieliście Tawny, gdy padły strzały?
Widziałem tylko, jak życie przemyka mi przed oczami.
Byłem ślicznym chłopcem.
Już wtedy miałem talent.
Byłem niewinny, ale bardzo zdolny.
O czym teraz myślicie?
Czy to Tawny strzelała?
Czy celowała w Olivera?
Jeśli tak, to kula, która zabiła Sazz, była przeznaczona dla mnie.
I kto wie? Mabel może być następna.
Wszyscy jesteście celem.
Dlaczego nas filmujesz?
Jestem dokumentalistą i koordynatorem ds. artystów.
Siostry Bracia powiedziały, że mam bez przerwy kręcić.
Zabójczynie?
- Wypad z taryfy! - Jeszcze daleko.
Teraz będę pracował dla was.
Jebać siostry Bracia.
Jeśli cokolwiek wam się stanie, to będzie dowód.
Dobra, kręć sobie.
Ale mnie z lewej strony i bardziej z góry.
- Dobrze. - Żadnych profili.
O rany.
Dlaczego siostry naraziłyby własny film, żeby zabić Olivera?
To nie ma sensu.
Ma sens, tylko jeszcze nie wiemy jaki.
Proszę, moi ulubieni sąsiedzi od rujnowania budynku.
Umo, z drogi, będę się rzucał.
Patrzcie. Przez was wszędzie zainstalowali kamery.
Na wypadek morderstwa.
Nie da się pierdnąć ani ukraść gazety, żeby nikt nie widział.
Wypierdalaj mi stąd.
Kamerami też celują w niewłaściwych ludzi.
Znajdźmy bezpieczne miejsce.
W twoim mieszkaniu ktoś zginął,
a z mojego strzelano, idziemy do Olivera.
Moje jest najmniej zabójcze.
I mam najwygodniejsze meble.
Jeśli nie zginę od kuli, zabije mnie twoja kanapa.
WSCHODNIE LOBBY
Są morderczynie.
Zamknij drzwi.
- Zamykam. - Szybciej.
Naciskaj sobie, te przyciski
nie działają od czasów ustawy o niepełnosprawnych z 1990 r.
Zaraz zginiemy, czy twoje ciekawostki nie mogą być ciekawsze?
ZBRODNIE PO SĄSIEDZKU
SEZON CZWARTY – ODCINEK SZÓSTY POWIĘKSZENIE
Boże, siostry są w budynku.
I to dziwnie spokojne.
To dla nich zabawa?
Nie wiem.
- Jak zabójcze wieloryby dręczące ofiarę. - Chyba masz na myśli orki.
- Ciekawsze! - Nic ci nie jest? Stresujesz się.
Ja się stresuję?
No nie wiem.
Może to dlatego, że prawie dzisiaj zginąłem.
O mój Boże. Prawie dzisiaj zginąłem.
I jak tak leżałem bez szwanku między dwójką krwawiących ludzi,
myślałem wyłącznie o Loretcie.
Dlaczego przeżywam kolejne chwile bez miłości mojego życia obok?
Doberek.
Jestem jedną wielką wanną pełną żalu.
A może pełną bourbona?
A czego ty żałujesz, Charles?
Ja?
- Niczego. - Na pewno czegoś.
Zacznę za ciebie.
Kampania reklamowa sacharyny.
To spojrzenie, którym rzucasz, gdy sugeruję, żebyś zapłacił rachunek.
- Zakochanie się w Jan. - Tak.
Dzięki niej poznaliśmy piekarnię Melissy i do dziś ją uwielbiamy.
To totalnie kasuje bycie seryjną morderczynią.
Ale te cynamonki są pyszne.
O tak.
- Jezu. - Nie otwieraj.
- Boże. - O nie.
Rety.
Idź tam...
Dzwoniła z dołu.
- Ludzie, co wam mówiłam? - Dzięki Bogu.
Miałam jedną prośbę.
Tylko, kurwa, jedną.
Niech nic się nie stanie Galifianakisowi.
Ktoś nas próbuje zabić.
Mnie!
Od trzech lat sama chcę cię zabić, więc rozumiem.
- Chamstwo! - Co z chłopakami?
Stubbins stabilny, ale nieprzytomny.
Dostał w płytkę w głowie i kula odbiła w Galifanasia.
Ale nie bój nic, nie oberwał w żaden organ.
Ten kawał komediowego mięsiwka ma fart.
- Co to ma być? - Udawaj, że mnie tu nie ma.
Bez takich mi tu. Wyłącz ten szajs.
Wyłącz ten szajs.
Musisz aresztować siostry Bracia.
Buty Tawny pasują do śladu w mieszkaniu Dudenoffa.
Ma identyko buty?
Tak! Więc... Nabijasz się.
Do nakazu trzeba czegoś więcej niż butów.
Tuż przed strzelaniną widziałem Tawny z podłużnym czarnym futerałem.
Może to narzędzie zbrodni.
To je znajdź.
Dobrze... Znowu to robisz.
B. PRODUKCJI 01
Pamiętaj, że tu też jedną chowam.
Więc się nie brandzluj po godzinach.
Nasz film w końcu dostałby kategorię dla dorosłych.
Słuchaj, moja mała squaterko. Dudenoffa nie ma w Portugalii.
Realizował czeki z rentą w spożywczym przy 125. Ulicy.
Dudenoff wrócił do miasta?
Czyli był tu, gdy zginęła Sazz.
Musi być w to zamieszany.
Ale co go łączy z siostrami Bracia?
Weź, siostry Bracia, Dudenoff, Freddy, Jigsaw.
Chuj jeden wie. Najważniejsze, że ewidentnie ktoś na was poluje.
Więc lepiej wszyscy uciekajcie do Portugalii.
Wzywają mnie na miejsce zbrodni.
Podobno zauważono jeszcze jedną osobę.
Twoja uciekinierka Jan Bellows znowu jest w mieście.
I taki mam fart, że się tym zajmę.
Charles, to dla ciebie.
Tymczasowy pojemnik na prochy S. PATAKI – DOWODY
Szczątki Sazz Pataki.
Pomyślałam, że u ciebie będzie jej lepiej
niż na jakiejś półce w magazynie z dowodami.
No to...
Dosypię ją do mojego słoja. Dziękuję.
Nie zgrywajcie bohaterów, jasne?
Nie chcę identyfikować waszych szczątków.
- Dotarło? No kurwa! - Tak!
Howard, mógłbyś wyłączyć tę kamerę?
Jasne, tobie wolno robić program o cudzej żałobie, ale...
Dobra.
Bev Melon zwołała pilne spotkanie ekipy na górze.
Mamy tam iść?
Nie! Nie zbliżamy się do sióstr i wyjeżdżamy z miasta.
Nie możemy uciec.
Musimy się dowiedzieć, dlaczego siostry Bracia chcą nas zabić.
- Zazdroszczą mi talentu. - Tak.
Rob Reiner przeciął mi hamulce,
przez co wjechałem do Potomaku, i ukradł mi Narzeczoną dla księcia.
A może pójdziemy na górę i Howard będzie wszystko nagrywał?
- Dla bezpieczeństwa. - Super, nikt nigdy nie zabił na wizji.
Nie googlujcie tego.
Rozwiążemy sprawę, zachowamy życie i pomścimy Sazz.
Dobra, poszukam futerału na karabin.
Nie przestawaj kręcić.
Będę bohaterem.
Nasze życia wiszą na włosku,
a my ścigamy się z czasem, aby wymierzyć sprawiedliwość.
Miałeś ignorować kamerę.
Ona mnie kocha, tak nie wypada.
Putnam!
- Jesteście. Mamy tyle pytań. - Nagrywam.
Czy przez widmo śmierci doceniliście życie?
Jak najbardziej.
Uwaga, kamery.
Mamy kamery.
Trino, Tawny, znów pracuję dla nich, ale nie warto za to zabijać.
Słuchajcie, wszyscy.
Zbieramy się w kółeczko.
Podejdźcie.
- Na pewno wszyscy... - Sorki.
...słyszeli o incydenciku z bronią w czasie sesji,
ale zapewniam was, że, po pierwsze,
policja już się tym zajęła.
A po drugie nie wpłynie to na film...
Przepraszam.
Jak on mnie wkurza.
O czym mówiłam?
Właśnie wróciłam ze szpitala
i Zach kazał wam wszystkim przekazać wiadomość:
„Przedstawienie musi trwać”.
Powiedziałem, że rezygnuję z filmu.
Zagroziła mi pozwem,
a potem wyjęła mi rurkę z ręki i wyssała leki przeciwbólowe
z kroplówki, jakby to był pieprzony sok w kartoniku!
A teraz... Heather, proszę.
Poświadczcie, że nie pociągniecie mnie do odpowiedzialności.
Heather rozda wam długopisy. Tymczasem trochę się zmęczyłam.
Utnę sobie drzemkę.
Taką turbo.
Futerał na karabin!
Przybliż!
No już!
Wyostrz!
- Nagrałeś? - Zrobiłem zbliżenie.
Pogadam z Marshallem.
Może ma jakieś brudy na siostry.
Tak, wylej na niego farbę!
Zaraz, to nie tak... Jak to się mówiło?
Coś w ten deseń. O farbie i puszczaniu.
Nie, oszaleję od tego.
- Puść na niego farbę! - Bingo!
- Właśnie. - Puszczać farbę.
Geniusze.
B. PRODUKCJI 07
- Hej, jak się trzymasz? - Cześć.
Dwie osoby zostały ranne, a my mamy udawać, że to nic.
Co z Oliverem?
Ludzie gadają, że to on był celem.
To jakiś obłęd.
Masz rację.
Jedyne osoby, których to w ogóle nie rusza...
To bliźniaczki.
One to w ogóle niczym się nigdy nie przejmują.
Podejrzewasz je?
Wcale mnie to nie dziwi. Widziałaś ich film na zaliczenie?
O tak.
Pospiesz się, film już leci!
Co przegapiłem?
Mnóstwo. Jest dziwny.
Tytuł to Profanacja Alice.
Opowiada o podstarzałym artyście i siostrach bliźniaczkach,
które ulepił z gliny i nagle ożyły.
Pokazali to w pierwszej scenie.
A ponieważ to on je stworzył, wykonują jego rozkazy.
Wyraźnie to podkreślają.
Jest tu jakieś antycukrowe przesłanie.
Tak, stwórco.
Zrobimy, co każesz.
Na twój rozkaz zanurzymy ostrza
w ciałach twych wrogów.
Pójdźcie i przelejcie krew w moim imieniu.
Vince Fish?
Akt drugi: Akcja nabiera tempa.
Goście!
- Cześć. - Cześć!
Czy ostatnio nie chorowało ci drugie oko?
To przeskakuje. Wchodźcie!
Bawimy się z Rudym nową zabawką.
Dostaliśmy ją na wyprzedaży majątku po takiej starszej pani.
Stała sobie spokojnie na przystanku, nikomu nie wadząc.
- Nagle, bum! - Zdekapitowało ją lusterko
- autobusu linii M86. - Bum!
Nawet się nie zatrzymał, bo za nim jechał kolejny.
- Boże. - Z pozytywów: mamy drona.
Działa! I ma kamerę.
Po co wam kamera?
Kręcimy materiały zza kulis do filmu.
Kocham filmy!
Straciłem dłoń.
Straciłem narzeczoną.
- Johnny ma dłoń! - Johnny ma dłoń!
- Johnny ma narzeczoną! - Johnny ma narzeczoną!
A potem Cher Bono woła: „Otrząśnij się!”.
To z Wpływu księżyca, powinnaś to obejrzeć.
Chyba już dość widziałam.
Ostatnio oglądaliśmy też inny film.
Profanację Alice.
Grałem w tym.
Widzieliśmy.
Nie wiedzieliśmy, że jesteś aktorem.
Ani że znasz siostry Bracia.
O tak, nie mówiliśmy wam?
Wszyscy chodziliśmy na zajęcia u Dudenoffa.
Nie jednocześnie.
Był waszym...
Profesorem filmoznawstwa.
Nie nadawałem się na aktora.
Nie, to była tylko przysługa.
Powiedział, że mam energię profanatora.
Ale ten gość. Pan film Spielberga!
Złap mnie, jeśli potrafisz. Gram agenta w biurze Toma Hanksa.
W pierwszej minucie, siódmej sekundzie dzwonię w boksie po prawej.
- Naprawdę? - Tak.
A potem wstał i wyszedł do łazienki.
Ale to Leo DiCaprio kazał wyciąć. Czuł się zagrożony.
No i ciągle patrzyłem w kamerę.
Czyli coś łączy siostry Bracia z Dudenoffem.
To on je stworzył. Były jego pupilkami.
Naszymi nie.
Zapraszał je na karty, a one bez przerwy mu się podlizywały.
„Nie kochamy naszego taty, ty bądź naszym tatusiem”.
- Zrobiłyby dla niego wszystko! - Spokojnie.
Już, nie myśl o tym.
Jesteś ponad to, pamiętaj.
Chodź, uchylimy okno
i wyślemy naszego drona w dziewiczy rejs.
Słyszałeś?
Dudenoff je stworzył. Dał im życie.
Wykonują jego rozkazy, jak w swoim filmie.
O mój Boże, czyżby mordowały dla niego?
Władca marionetek!
Nie zapędzajmy się.
Wciąż nie wiemy, dlaczego ktoś chciałby nas zabić.
Najpierw skończmy oglądać Profanację Alice,
zanim zaczniemy snuć teorie.
Idźcie, ja dzwonię do Loretty,
póki jeszcze czuję ulotną naturę egzystencji.
Powinna teraz kończyć zdjęcia.
Już po piątej, więc nie zużyję darmowych minut.
Przestały funkcjonować z 15 lat temu.
Poważnie?
Nikt mi nie powiedział, a ja tak je oszczędzałem!
Charles, idziesz?
Zajrzę do futerału na karabin.
Jest w biurze, jak się tam dostaniesz?
- Udało się! - Przez okno.
Przecież to na 15. piętrze.
Nie martw się tym.
Mam wysoko postawionych przyjaciół.
Kręcę.
Dalibyście radę niepostrzeżenie zajrzeć do biura sióstr Bracia?
Pewnie, że tak.
Jestem niewykrywalny.
Jestem afrykańskim lampartem na Serengeti.
Cichym. Przebiegłym. Precyzyjnym.
Zawsze wiedziałem, że to wariatki. Filmowały umierające zwierzęta.
Podpalały różne rzeczy.
A jabłka zjadają w całości.
Z nasionami, ogonkiem i naklejką.
Są walnięte!
Moja ciotka jadła melony jak jabłka. Jeden naukowiec robił badania jej zębów.
A to ci dopiero.
Do roboty.
I startujemy.
- Nie wznoś się za szybko. - Wiem.
Dam radę.
Macie jakiś pomysł,
dlaczego siostry Bracia mogłyby mieć coś do mnie, Olivera albo Mabel?
Z nimi to nigdy nie wiadomo.
Połowa drogi za nami.
Podobno Dudenoff wrócił.
- Co? - Co? Nie.
- Co? - Niemożliwe.
- Gdzie to słyszałeś? - Jakaś pomyłka.
Nie wróciłby do miasta bez przywitania.
- Vince, uważaj! - Spokojnie.
Dam radę. Nie. Dam radę.
Dam radę.
Nie dałem rady.
Co, do chuja?
Loretto!
Zanim zaczniesz...
Wydarzyło się dzisiaj coś,
co skłoniło mnie do refleksji nad tym, czego nie zrobiłem.
Muszę ci się do czegoś przyznać.
W Los Angeles zamierzałem się oświadczyć. Ale się wycofałem.
Jestem idiotą.
Nieważne, ile czasu mi zostało, chcę go spędzić z tobą.
Co ty na to?
W porządku.
Przemyśl to. Ważne, że deklaracja już padła.
Więc...
Cóż...
Cisza na planie.
- Jeszcze raz. - Nagrywamy.
Pamiętaj, poparzyło cię fizycznie i emocjonalnie.
Klaps.
Skończyłam Profanację Alice.
Liczyłam na więcej wskazówek, ale nabawiłam się tylko lęku przed cukrem.
Jak poszło z dronem?
Nazwałbym to błyskawiczną klęską.
To jak ze mną i Lorettą.
Powiedziałem, że chciałem się oświadczyć, a ona tylko jęknęła.
Ale z entuzjazmem czy bez?
To drugie.
Przykro mi.
To nasi przyjaciele. Zobaczcie, kto ma nowe dodatki.
Gróbcia ma nową obrożę...
z kamerką!
To psi szpieg!
Jestem psinką od szukania zwłok!
Nie!
- To moja przyjaciółka! - Boże!
Cholera, Gróbcia!
- Niedobra Gróbcia! - Wcale nie.
Wykonuje swoją pracę jako poszukiwaczka zwłok i słodka psinka.
Właśnie. Dobra sunia.
Niedobry Howard!
Endoprotezy Sazz.
To jej lewe ramię.
Dziękuję. Nie, to nie to.
- Tu jest napisane „lewe”. - Nie, tutaj tak napisano. Po bułgarsku.
Nauczyłem się tego, gdy dubbingowałem Brazzosa dla Macedonii.
Miała dwa lewe ramiona?
- Co? - Nikt nie ma dwóch lewych ramion.
Słuchajcie...
Sazz nie była jedynym ciałem w piecu.
Czyli...
Co?
W budynku doszło do innego morderstwa.
Akt trzeci: Punkt kulminacyjny.
Sazz powiedziała Jan, że w budynku doszło do morderstwa.
Miała rację. O to chodziło!
A jeśli Dudenoff kogoś zabił,
wsadził do pieca,
a kiedy zaczęliśmy nagrywać podcast o zbrodniach po sąsiedzku...
Dudenoff zaczął się ukrywać.
Potrzebował, żeby ktoś powstrzymał nasze śledztwo,
więc napuścił na nas siostry Bracia.
Zanurzyły ostrza w ciałach swoich wrogów!
- Tak! - Próbowały zabić mnie, ale dopadły Sazz.
Ciało wsadziły do pieca, tak jak Dudenoff zrobił ze swoją ofiarą.
Dokładnie! Takie to proste.
Nie zapędzajmy się.
No co, jakiś sens to ma.
Wysyłam numer seryjny tego drugiego ramienia do Williams.
Może uda jej się zidentyfikować ofiarę.
Pomyślmy, jak zmusić siostry Bracia, żeby się przyznały?
Jak je zmusić... Howard, zabieraj to stąd!
Nie mogę tak myśleć.
- Dobrze. - Zgadzam się.
Nagrywanie mnie stresuje.
Wyłącz to, Wernerze Herzogu.
Już wiem.
Przejdziemy do ataku.
Odwrócimy sytuację i to one staną w obiektywie kamery.
Wytrącimy je z równowagi,
żeby zaczęły puszczać farbę na dywany i w ogóle.
Właśnie!
- Wszystko dobrze? - Tak, tylko...
Myślałem, że to może Loretta,
ale to tylko Amerykańskie Dywany wysłały mi kod na darmową wycieraczkę.
Wszystko, czego żałujesz, da się naprawić.
I możesz przesłać mi ten kod...
- Tak mi przykro. - Nie szkodzi.
Jeśli moja bratnia dusza mnie odtrąca, to też nie chcę z nią być.
No już, skonfrontujmy się z naszymi zabójczyniami.
Też wezmę kamerę.
- Cyfrówkę? - Na kasetę.
Retro.
Wszystko dobrze?
Jednak czegoś żałuję.
Jeśli Sazz zginęła przez nasz podcast, nigdy sobie nie wybaczę.
Rozwiążemy tę sprawę.
Musimy ją rozwiązać.
Gdzie się robi zbliżenie?
Dobra, zaczynamy.
Odłóżcie kamery.
Teraz my zadajemy pytania, a my macie się wić przed obiektywami.
Co z tą kamerą?
- Podejrzewacie nas? - Trzeba to nagrać.
Gdzie byłyście w noc zabójstwa Sazz?
Tutaj, w Arconii.
- Co? - Naprawdę?
U przyjaciela.
- Którym był Milton Dudenoff. - Tak.
- Przyznajcie to! - Przyznała.
Byłyście wtedy w jego mieszkaniu?
Tak, użyłyśmy starego hasła. Nazwy jego ulubionej gry w karty.
Oh, hell?
Ale do góry nogami.
773440? Tak, wiemy. Powiedz coś nowego.
Dudenoff uczył was filmoznawstwa, byłyście jego najlepszymi studentkami.
To on was stworzył, więc robiłyście, co wam kazał.
Oczywiście.
Kazał wam zabijać?
KONIEC
- Straszne. - Ale dziwne.
Mogę rzucić ten kurs?
Profesor Dudenoff jako pierwszy w nas uwierzył.
Wasz film wstrząsnął resztą studentów.
Ignorujcie krytyków, kręćcie dalej.
Zaczekajcie.
To dla was.
Daje nam pan swoje kamery?
Za bardzo trzeszczy mi w kościach, żebym mógł je ze sobą dźwigać.
Jak my się panu odwdzięczymy?
Był dla nas mentorem.
Wszystkim.
Czy zabiłybyśmy dla niego?
- Kurwa, totalnie. - Kurwa, totalnie.
Czas zajrzeć do waszego futerału na karabin.
O Boże.
Zidentyfikowali to drugie lewe ramię.
To gość, który darł się w lobby, że kocha żarcie z Zabara?
Od wieków go nie widziałem. Jak mu było?
Ramię należało...
do Dudenoffa.
To Dudenoff był w piecu.
Nie ma go w Portugalii ani Nowym Jorku.
Został zamordowany.
Nie.
Nie żyje?
Kiedy ostatnio z nim rozmawiałyście?
Dawno, ze trzy lata temu.
Powiedziałyśmy, że chcemy kręcić kasowe filmy.
Był wściekły.
Przeniosłyśmy się do LA, a on zerwał z nami kontakt.
Byłyśmy załamane.
Pojawiła się okazja kręcenia filmu w jego budynku...
- To projekt poniżej naszego poziomu, ale... - Wzięłyśmy go, żeby być blisko niego.
Ale nadal nie odbierał telefonu.
Wiemy dlaczego.
Jeśli to nie wy zabiłyście,
to co nosicie w tym futerale?
- Zacięło się. - Oliver.
Weź...
Co?
To na kamerę.
Kręciłyśmy film zza kulis do naszego filmu.
Ukryłyśmy kamery w biurze produkcji i waszych mieszkaniach.
To naruszenie prywatności. To nielegalne!
Wcale nie.
Umowa sprzedaży praw do waszej historii na to pozwala.
Aż sama nie wierzyłam.
Cudownie.
„Spokojnie, na co nam prawnik.
- Podpisywałem miliony umów”. - Wiem.
Coś tak czułem.
Dudenoff zawsze mówił: „Kręćcie, a historia sama się wam objawi”.
Byłby z nas taki dumny.
Bez przerwy kręćcie.
No dobrze.
Mamy dwa morderstwa.
Kto zabił Sazz?
I kto zabił Dudenoffa?
Kto udawał Dudenoffa, żeby zrealizować czeki w spożywczym?
Trzeba to zbadać.
O Boże, mam!
- Co masz? - Doug.
Gość, który kochał Zabar, nazywał się Doug.
Jasne.
Akt czwarty: Zwieńczenie.
Wymiatasz w tym kombinezonie.
Kupiłam go na aukcji więziennej.
Otulanie się zaschniętym potem anonimowego więźnia
jest uwalniające.
PUTNAM SALON.05
Macie usunąć wszystkie kamery.
PUTNAM GABINET.04
Co to?
Znalazłem kolejną.
My nie kręciłybyśmy w 720p.
Chwila.
W takim razie...
czyja to kamera?
Co?
To z telefonu Sazz.
Co?
Ja też dostałem.
Ale to sprzed pięciu dni, bo mam piżamę z poniedziałku.
O Boże.
Nie mów, że ty też.
Kurwa, co jest?
To nie są nagrania z waszych kamer?
Nie.
No dobrze.
W tej chwili zabójca nas obserwuje.
I robi to od dawna.
Jak długo?
Ale pojebane. Mam szeroki kadr.
Dobrze.
„Mam cię na oku”.
MAM CIĘ NA OKU
Nie jesteśmy tutaj bezpieczni.
Myślisz?
Charles, miałeś rację. Wynośmy się stąd, już!
FRONTOWA BRAMA
Ten film miał być obroną przed zarzutami o bycie nikczemnymi snajperkami.
Oliver!
Ale zamienił się w film found footage o morderstwie naszego mentora.
Czy dopuściłyśmy się morderstwa?
Pewnie.
Zamordowałyśmy klasyczne zasady narracji.
I nic poza tym.
Napisy: Magdalena Adamus