Poprzednio...
Marshall, musimy pomówić.
Myślałem, że macie uwagi do scenariusza.
Wszyscy mnie męczą o poprawki.
Każda wersja scenariusza jest coraz gorsza.
Pobierzemy się z Lorettą tutaj, w Arconii.
Sazz!
Musimy o czymś pomówić. To delikatny temat.
Nie wiecie, kto był celem?
Ten, kto to zrobił, musi być bardzo sprawny.
Jak zdolny sportowiec w szczycie formy.
Sazz mówiła o kaskaderze z filmu Projekt Ronkonkoma.
Był jej uczniem, ale zawalił na całej linii
i ją prześladował.
Jedynymi osobami, które wiedzą, co zaszło, są Sazz, Glen i reżyser filmu.
Mój Glen nie żyje.
Nicky Caccimelio zaginął.
Podobno był jakiś gruby incydent przy Projekcie Ronkonkoma.
Gość tak zjebał sprawę, że Sazz musiała go wywalić.
Jak nazywał się ten uczeń?
To on.
Wygląda trochę jak...
Dlaczego na tym scenariuszu napisano, że jego autorką jest Sazz Pataki?
UCZNIEM SAZZ BYŁ MARSHALL P. POPE!
Przy filmie setki osób pracują nad tym, by opowiedzieć jedną historię.
Tak jest, Kincaid.
To ja, wujek Brazzos.
Wciąż mogę sprowadzić to śledztwo na zupełnie nowe tory.
Stać. Wkraczasz.
Wkraczam.
BRAZZOS WUJEK BRAZZOS
I akcja!
DETEKTYW
- Jestem cała! - Cięcie!
Sprawdźcie materiał.
Dobra robota, Pataki.
Każda osoba w ekipie ma pomóc w opowiedzeniu tej historii.
Niektórzy opowiadają ją muzyką, inni rekwizytami.
Ja opowiadam ją za pomocą osteoporozy.
Zaczynam dostrzegać plusy opowiadania historii w tradycyjny sposób...
SCENARZYSTKA
...bez łamania po drodze wszystkich kości.
Ale od czego zacząć?
Zakładam, że najpierw trzeba znaleźć swojego bohatera.
Sazz, wszystko gra?
- Jasne, stary. - Dzięki.
Mam lęk wysokości.
Nie martw się, od czego masz mnie.
Ostatecznie wszyscy jesteśmy Timem Kono.
ZBRODNIE PO SĄSIEDZKU
Gdy zabierasz bohatera w podróż, wplątujesz w różne kłopoty,
a potem sprowadzasz do domu...
Zbrodnie po sąsiedzku: Film Sazz Pataki
Nic tego nie przebije.
Ale szczęśliwe zakończenia pasują do filmów i egzotycznych masaży.
Życie może mieć inne plany.
Zabójca to Rex Bailey łamane przez Marshall P. Pope,
łamane przez kaskader, łamane przez scenarzysta...
Co tu się odpieprza?
Gdzie młódka? Potrzebujemy sprężystego umysłu.
Napisałem do niej, gdy to rozgryźliśmy, ale nie odpisała. Spójrz.
UCZEŃ SAZZ TO MASHALL P. POPE!
Jak zrobiłeś kreseczkę nad N?
Naciskasz i przytrzymujesz literę
i wyskakuje ci lista alternatyw.
- Żartujesz. - Fajne, co?
Mabel mi pokazała.
Zawsze gdy rozwiązujemy jedno morderstwo, pojawia się kolejne ciało.
Gdy tylko zamykamy sprawę,
ktoś z naszych znajomych zostaje dźgnięty, otruty albo postrzelony.
Po co to mówisz?
Jutro biorę ślub. Loretta właśnie zmierza do tego budynku śmierci.
Nie mówię, że to będzie Loretta.
Praktycznie to powiedziałeś.
O mój Boże.
Moja panna młoda będzie kolejną ofiarą.
To takie typowe.
Pomyśleć, że do tej pory martwiłem się tylko o pierwszy taniec.
I czy oglądanie naszego tanga
nie będzie dla wszystkich zbyt erotyczne.
To Mabel.
„Jeśli wezwiecie policję albo podejdziecie do jej drzwi, zabiję ją”.
ZBRODNIE PO SĄSIEDZKU
Odcinek Dziesiąty – Sezon 4 Mój chłopak się żeni
Przepraszam na chwilę.
Wezmę tylko...
Nigdzie nie pójdziesz.
Nieźle jak na scenarzystę.
To dlatego, że byłeś kaskaderem.
Uczniem Sazz.
Ukradłeś jej scenariusz i zabiłeś ją.
Nie wierzę, że ciebie też muszę.
Sazz miała być jedyna, a co robię?
Strzelam, duszę. To nie ma końca.
Przyznajesz, że zabiłeś Glena.
Nie chciałem.
Ale to była tylko kwestia czasu,
zanim sobie mnie przypomni.
To okropne, że trafiłem Zacha Galifianakisa.
Był zabawny w Kac Vegas.
Ani, kurwa, drgnij, Mabel!
Dobrze.
Proszę bardzo, zabij mnie.
Ale wtedy nikt nie pomoże ci z poprawkami.
Wiem, co robisz.
Grasz na czas. Nie dam się nabrać.
Nie, cokolwiek się dzieje, ty tu dowodzisz.
Ja tylko... Mogę?
Charles loguje się do AOL.
Bo jest stary.
Nie, już go wyszkoliłam.
A potem Mabel mówi:
„Masz nową porażkę”.
Pewien tego jesteś?
Kurwa.
Niech będzie.
Skończymy scenę, a potem cię zabiję.
Powinniśmy tam pobiec!
Chociaż lubię patrzeć, gdy gapisz się w okno jak stara wdowa.
O mój Boże.
To była jedna osoba.
Gzyms. Tamten gzyms.
Mieliśmy go tuż pod nosem.
Kto mógłby przejść po czymś takim?
Kaskader morderca.
To stąd ślad buta na grzejniku.
Tak zdążył w 12 minut.
Tylko tak ocalimy Mabel.
Chwila, co?
Napisał, że jeśli podejdziemy do drzwi, to ją zabije.
Więc przejdziemy po gzymsie i ją wydostaniemy.
To naprawdę sprytne.
Nie zobaczy, że się zbliżamy.
Przestań używać liczby mnogiej,
bo stary Ollie Putnam nie wejdzie na żaden gzyms!
Muszę to zrobić.
Nie ocaliłem Sazz, ale mogę ocalić Mabel.
Tu jest naprawdę wysoko.
A gdybyś podszedł od Vince’a? To tuż obok.
To twój pierwszy dobry pomysł od początku tej całej afery.
Zajęło mi to cztery sezony, ale teraz wymiatam.
Oliver, przyjechała twoja chupa, gdzie ją dać?
Mam pilną sprawę, więc zajmij się nią.
Całkowicie ci ufam,
ale jeśli coś pomieszasz, to cię zniszczę.
Co? Wiecznie wpuszcza tu morderców.
Panna młoda przyjechała.
Chodźmy.
Charles, ja też brałem ślub na tym dziedzińcu.
- Pod gwiazdami, w nocy... - Tak.
...a świadkowała nam fontanna.
To przynosi szczęście.
Jak się wprowadziłem, mówiłem, że nie lubię anegdot, ale miłego dnia.
Ze ślubem na pewno będzie miły.
Już jesteś!
Oliver, Boże, mój serial.
- Chyba nie możemy się pobrać. - Co?
Przenosimy zdjęcia do Nowej Zelandii, bo tak podpowiada nam algorytm.
Tak. NOROP zamieni się w NZROP, a ja pojutrze wyjeżdżam do Nowej Zelandii.
Boże, później pogadacie.
Może to po prostu rzucisz?
Nie mogę.
To ja się przeniosę. Małżeństwa tak robią.
Tak zrobimy, dobra?
- Dokąd idziesz? - Później wyjaśnię.
Idź do mnie, zarygluj drzwi
i nikomu nie otwieraj.
I kocham cię.
Lewa noga do przodu, nie prawa.
- Właśnie. - Tak jest trudniej.
Wiem.
Super, że wpadliście.
Robię coś nowego – ćwiczenia. Dołączycie?
Zostałem jego trenerem.
Użyjemy tego okna.
Mabel jest obok z mordercą.
- Boże! - To scenarzysta od filmu.
Mówiłem, że to nie my.
Jesteśmy tylko dziwakami, którzy spalili ciało.
Wezwać policję?
- Nie. - Nie, wtedy ją zabije.
Ja nie idę, bo nie jestem szalony,
ale dołączę do dzisiejszego przekrętu, robiąc zamieszanie przy drzwiach.
Zamieszanie przy drzwiach. To taki ding-dong?
Zgadza się, Rudy, bardzo dobrze.
- Ding-dong. - Charles.
Czekaj.
Jeśli spadniesz, nie celuj w wesele. Wszystko wypożyczyliśmy.
Okej.
W porządku.
Tak.
Dam radę.
Dam...
Uważaj!
Sazz.
Sazz, potrzebuję cię.
Dobra, duchu Sazz,
gdybyś chciała wkroczyć, proszę.
Zapraszam.
Nie dam rady, Sazz.
Sam sobie nie poradzę.
Dlatego masz mnie.
Bądź szczery. Wszedłeś tu, bo wyjeżdżam do Nowej Zelandii?
Przecież wiesz, że ratuję Mabel. Wracaj.
Nie, Charles. Będę z tobą na śmierć i życie.
Ale wolałbym na życie.
Więc przesuń się.
Nie mogę ruszyć stopami.
Bo patrzysz w dół w oczy samej śmierci!
Zróbmy to twarzą do ściany.
Mamy się teraz obrócić?
Jesteśmy za wysoko.
Za tym oknem czeka Mabel.
Sazz już straciłeś, jej nie stracimy.
Więc zróbmy to.
Obrót na trzy.
Raz, dwa, trzy.
Obrót!
Dobrze.
Wspaniale. Pozostały dystans pokonamy krokiem merengue.
Dla mnie to zły moment na tańce.
Ale to kroki do mojego pierwszego tańca.
Patrz i ucz się.
Kroczek, ciągniesz.
- Kroczek, ciągniesz. - Kroczek, ciągniesz...
Jednak mam poczucie rytmu.
Kroczek, ciągniesz.
Dalej.
...siedział i wpadnie mi do głowy pomysł...
Jeśli ty jesteś tutaj,
kto robi ding-donga?
To sympatyczni sąsiedzi Rudy i Vince.
Chcemy pożyczyć cukier.
Jak to sąsiedzi mają w zwyczaju.
Mabel nie ma w domu!
Wróćcie później.
Robimy słodkiego kurczaka.
To nasz pierwszy raz
i chwytamy się wszystkiego, co może zadziałać.
Masz tam kolby kukurydzy? Albo kukurydzę w puszce?
A może te małe ogóreczki.
Jak im tam? Kiszeniaki albo korbiszony?
- Korniszony. - Korniszony.
Chłopaki, jesteśmy trochę zajęci.
Cokolwiek masz, wszystko się nada. Tego właśnie szukamy.
Jak dobrze, że jesteście.
Pół banana też!
Nie wchodź tam!
Przytańcuj tu z powrotem.
- Nie mamy jedzenia! - Nie.
- Co wy gotujecie? - On zabił Sazz.
Nie szkodzi, sami poszukamy.
Wpuść nas, to sobie poradzimy.
- Zobaczymy, co masz. - Dajcie nam spokój.
Przyniesiemy łom.
Idziemy do mnie po łom.
- Wchodzimy. - Wszystko się nada.
Wchodzimy.
Rzuć broń.
Co to jest?
Narzędzie wielofunkcyjne Evy Longorii 19 w 1.
Cztery funkcje mogą zabić.
Siadaj!
Ty draniu ze sztuczną brodą!
Siadaj!
Muszę znać powód.
Czemu zabiłeś Sazz?
Bo zakończyła twoją kaskaderską karierę?
To Sazz napisała scenariusz do filmu.
Sazz scenarzystką?
Ukradłeś jej scenariusz?
Próbowałem zostać scenarzystą.
Robiłem, co trzeba.
Opisałem moją traumę z dzieciństwa, żeby ją spieniężyć.
A to była porządna trauma.
Pomyślcie tylko: ojciec myśliwy zmusza syna do zostania myśliwym.
Chłopak to urodzony strzelec wyborowy, ale marzy o pisaniu.
Gdy rusza do Hollywood, ojciec daje mu pół roku.
Mówi: „Jesteś zabójcą, nie pisarzem”.
Oglądalibyście to, co nie?
- Zależy od obsady. - Musiałbym iść do kina?
Nadal nie obejrzałem Prawa ulicy.
Chciałem pokazać, że się myli, ale wszyscy odrzucali mój scenariusz.
Nie z mojej winy.
Hollywood jest zepsute.
Tutaj ma trochę racji.
Niby czemu nie dostałem EGOT?
Stój!
Kiedy już chciałem się poddać, poznałem Sazz.
Pierwszy raz ktoś był dla mnie miły.
Sazz była miła dla wszystkich.
Po incydencie z Ronem Howardem...
Żeby nie było, przesadził z reakcją.
Sazz powiedziała, że kaskaderem nie będę, ale mogę wrócić do pisania.
Zaoferowała nawet, że przeczyta mój scenariusz.
Jasne.
Tym razem mi wyszło.
Rex.
Inspirujesz mnie, chłopie.
Twoje słowa budzą we mnie całą gamę uczuć.
Aż sama spróbowałam.
Napisałaś scenariusz?
Tylko ty o tym wiesz. A to jedyna kopia.
Skoro już się tak przed sobą scenopisarsko otwieramy,
przeczytasz go?
Nie spodziewałem się wiele.
Co Sazz mogła wiedzieć o pisaniu?
Ale zacząłem czytać.
Był dobry!
Naprawdę zajebisty.
Lepszy niż wszystko, co napisałem.
Skończyłeś.
I co?
W tamtej chwili mogłem zachować się jak przyjaciel
albo skręcić w zupełnie przeciwnym kierunku.
Jest...
dość słaby.
Ale każdy gdzieś zaczyna, nie?
Jak ona mogła napisać coś tak świetnego za pierwszym razem?
To niesprawiedliwe.
Zrobię kopię, przeczytam jeszcze raz i zaproponuję jakieś poprawki.
Jasne, byłoby super.
Chodzi o...
O całość. Bardzo jesteś do tego przywiązana?
Wymyśliłem nowe nazwisko. To było najtrudniejsze.
W końcu wybrałem Marshalla P. Pope’a, bo brzmi świetnie.
- Na pewno? - Pasuje do sędziego.
Scenariusz musiał trafić w odpowiednie ręce.
Rozesłałem go wszędzie, komuś musiał się spodobać.
Szukałem tylko agenta.
Nie przypuszczałem, że ktoś to zechce nakręcić.
I to tak szybko!
Sazz się dowiedziała.
Od znajomych kaskaderów, którzy szukali roboty przy filmie.
Mogłem się tego domyślić, gdy zaproponowała spotkanie.
Proszę.
- Fajna broda, Rex. - Dzięki.
Usiądź.
Mam cię nazywać Marshall?
Autor: Marshall P. Pope
Lista podejrzanych nie była długa, ale tylko ty czytałeś scenariusz.
To się tak szybko wymknęło spod kontroli.
- Chciałem ci powiedzieć... - Bzdura.
Zjechałeś scenariusz, a potem mi go ukradłeś.
Znasz mnie, wiele zniosę.
Przy Akademii policyjnej 7 prawie straciłam nogę.
Ale to?
To boli o wiele bardziej.
Zadzwonię do Bev Melon i możemy...
Jakiej Bev? Wymyślasz kolejne nazwiska?
Ona się tak nazywa!
Bev Melon z Paramount.
Kupiła nasz scenariusz.
To nie jest żaden nasz scenariusz.
Tylko mój!
Nawet nie powiedziałam Charlesowi.
Miałam go najpierw poprosić o zgodę.
Czy ty w ogóle wiesz, co narobiłeś?
Tak, ale ten film to moje marzenie.
Ja też miałam marzenie.
Marzyłam o sprzedaniu mojego scenariusza i wybudowaniu parku trampolin.
- Czego? - Już, kurwa, nieważne.
Jeśli coś o tym powiesz,
ojciec mi tego nie zapomni. Nikt nie zapomni.
Nie wiem, co zrobię, jeśli to wyjdzie.
Rex, już ci nie ufam.
Jutro lecę do Nowego Jorku
zobaczyć debiut Charlesa na Broadwayu.
Później do niego pójdę.
I bardzo mi przykro,
ale powiem mu o tym.
Proszę, nie rób tego.
Wynocha!
Idź!
Bardzo mi przykro.
Mnie też.
Co miałem zrobić? Pozwolić jej zniszczyć całą moją pracę?
Przypomniało mi się mieszkanie Dudenoffa i zarezerwowałem nocny lot.
W pierwszym drafcie Sazz dodała cały wątek na ten temat.
Dla mnie zbędny, to pierwsze, co bym wyciął.
Wiedziałem o pustym mieszkaniu
i jaki kod otwiera drzwi.
Nie dałem rady.
Spokojnie. Nie jesteś mordercą.
Jesteś scenarzystą. Nie jesteś mordercą, tylko scenarzystą.
Jesteś scenarzystą.
Kurwa, wcale nie.
Ale może...
aby być scenarzystą,
muszę stać się mordercą.
Ale ona wciąż żyła.
Musiałem coś wymyślić.
Nadawałem się na kaskadera,
bo nie bałem się wysokości.
WKRA...
Przykro mi, że do tego doszło.
Po prostu...
potrzebuję tego.
Gdzie scenariusz z twoim nazwiskiem?
On cię dopadnie.
Kto?
Mój...
numer...
jeden.
WKRACZAM
Patrzyłeś, jak umiera
i wrzuciłeś ją do zsypu jak wór śmieci.
Jej ostatni kaskaderski wyczyn.
Włączyłeś wibrator.
- Cholerna Eva Longoria. - Napraw to!
Oliver!
Oby następnym razem morderca nie był zawodowym kaskaderem.
Żadnych następnych razy.
Może ojciec miał rację. To jest mój talent.
Witajcie w finale swojego filmu.
- Boże. - Co?
Co?
Niemożliwe.
Jak się tutaj dostałaś?
Nigdy nie wyszłam.
Trzy tygodnie chowałaś się w szafie?
I w sekretnych przejściach.
Czekałam, aż rozwiążecie sprawę, żebym mogła się zemścić.
Zrobiliśmy to razem. Dla Sazz.
Mam dobre oko nawet przez szparki i żaluzje,
ale szkoda, że nie udało mi się wykończyć Marshalla z bliska.
Dźgnęłabym go nożem w oko i porządnie przekręciła.
Jakim cudem sprawiasz, że takie coś brzmi podniecająco.
Charles.
Przy okazji, kiedy się ukrywałam, zjadłam ci sporo popcornu.
Przeleję ci osiem dolców.
Zabiłaś naszego zabójcę, jesteśmy kwita.
Mam ją, idziemy.
- Żegnaj, Jan. - Nie żegnaj się.
To nie koniec. Łączy nas przeznaczenie.
Cześć.
Przyznam, że ładnie razem wyglądacie.
Boże. Dziwnie teraz będzie świętować.
Mam pewien niekonwencjonalny pomysł.
- Czy dzisiaj wolno jeszcze flirtować? - Kto to wie?
Już nie wolno mówić sekretarce, że jej ładnie w spodniach.
Całemu temu zdaniu mówię nie.
Pochwal jej torebkę. Możesz komentować to, co nie dotyka ciała.
Powtarzam: każdemu słowu, jakie pada z twoich ust, mówię nie.
Dobrze, że to robisz. Od samotnego życia się dziwaczeje.
Dziękuję?
Cięcie.
Okej.
- Musisz tak chrumkać? - On tak robi.
No tak.
Biedaczyska.
Myślą, że wystarczy rozwikłać morderstwo Tima Kono.
Nie mają pojęcia, że ciał będzie coraz więcej.
Ty znowu o tym, że Loretta będzie następna.
Nie mówiłem...
W najważniejszych chwilach mojego życia ktoś ginie mi na złość.
Loretcie nic nie będzie.
Cześć wam! Jesteśmy świetni, co?
Jest nieźle.
Dobra robota. Prawie wcale nie skręca mnie z żenady.
Podobno złapaliście mordercę. Bez nas by się nie udało.
Chociaż nie wiem właściwie, co zrobiliśmy,
ale to na pewno pomogło.
Wiedziałem, że Marshall nie umie pisać.
Chciał, żeby moja postać dodawała „nie” po każdym zdaniu.
Cudowny pomysł. Nie.
Mabel, mam wspaniałe wieści.
Ustawiłam ci spotkanie za tydzień.
Mam nadzieję, że pracowałaś nad swoim pomysłem o przyciskach.
Wiesz co? Wolę historię o kaskaderce,
która poświęciła całe życie na ochranianie przyjaciela
i napisała do niego list miłosny w formie filmu.
Jasne.
Sęk w tym, że nasz algorytm naprawdę polubił przyciski.
Chyba nie nadaję się do tej branży.
Chwileczkę. Halo?
- Tak. - Ludzie, trzeba kręcić.
Przepraszam.
Wiecie...
Uwagi od autorki
Teraz polubiłem ten film na nowo.
Napisała go Sazz.
Charles.
SCENARZYSTA
Przykro mi, że to przegapiasz.
Wiem.
Byłoby miło.
To chyba twoje miejsce.
Ależ dziękuję, przyjacielu.
Wolałam tamto.
Dobra robota.
Wiem, że tak naprawdę sam sobie gratuluję,
ale przyjmuję komplement.
To był długi dzień.
Niech pogada do siebie.
Gdzie ona jest?
- Przyjdzie. - Jeszcze chwilę.
Nie, coś się stało.
- Oliver, tylko... - Oliver.
Przepraszam, myślałam, że to karaluch.
Straciliśmy poczucie czasu.
- Zagadaliśmy się. - Właśnie.
Kocham cię.
Przez resztę życia...
...moim mężczyzną, mężem, przyjacielem i kochankiem.
Daliśmy dobre przedstawienie, pani Putnam.
Pani Durkin-Putnam.
Zapomniałeś o moim łączniku.
Zapomniałem?
To wszystko, o czym myślę.
Jesteś najbardziej nadzwyczajnym człowiekiem, jakiego znam.
- Naprawdę. - Dziękuję.
Schwytałeś mordercę i potrafisz tańczyć merengue.
- W sensie... - Co za połączenie.
Tutaj jest.
Nie mogę...
Nie wyobrażam sobie wyrwać cię z tego wszystkiego.
O czym ty mówisz?
Nie mogę się doczekać Nowej Zelandii.
Ze wszystkimi...
owcami.
Najważniejsze...
że będę z tobą.
Ale nie będziesz z nimi.
- Wiem. - Właśnie.
Ollie, dostaliśmy nasze szczęśliwe zakończenie.
Tak.
A nasz związek nigdy nie był ani trochę konwencjonalny.
Dlaczego teraz mielibyśmy to zmienić?
Pomówmy o tym wieczorem.
Oliver i Loretta poszli już na górę?
Tak, Loretta wylatuje rano.
Muszą zaliczyć atrakcje miesiąca miodowego, póki mogą.
Będziemy udawać, że plumkają sobie na fortepianie.
Moja osoba towarzysząca wybawiła się na całego.
Wziąłeś prochy?
Sazz uwielbiała wesela,
ale muszę się z nimi rozstać.
Rozsypię je tam, gdzie chciała postawić park trampolin.
Właśnie tam chciałaby spocząć.
Pan Savage?
Pani Mora.
Nie przeszkadzam? Szukałam was na górze.
Nie było odźwiernego, pozwoliłam sobie wejść.
- Znamy się? - Nie.
Zaraz wam ją odeślę,
jak mi się zechce.
Chcę was zatrudnić do poszukiwań mojego męża. To pilne.
Nie jesteśmy detektywami.
Moim mężem jest Nicky Caccimelio.
Albo był, jeśli wierzyć mediom.
Dobrze wam zapłacę.
Badamy tylko sprawy po sąsiedzku.
Mamy to w nazwie.
To, co spotkało Nicky’ego, jest powiązane z tym budynkiem.
Przykro nam, ale życzymy powodzenia.
Rozczarowaliście mnie.
Liczyłam, że pomożecie tam, gdzie policja zawiodła
i czego nie mogę zrobić sama.
Sofia Caccimelio.
Dzwońcie, jeśli zmienicie zdanie.
Niezła dama.
W takim sensie jak Judi Dench.
Wybrnąłeś.
Ale przylecisz za kilka tygodni?
Nie porzucisz mnie samej w Nowej Zelandii?
Nie uwolnisz się ode mnie.
Przepraszam.
Gdzieś ty się ukrywał?
Kocham cię!
W naszym kinowym sezonie migają ostatnie klatki filmu.
Między ślubem i poszukiwaniem mordercy
udało nam się znaleźć drogę do szczęśliwego zakończenia.
I przetrwaliśmy całe wesele bez kolejnego ciała.
Coś nam w życiu wyszło.
Piękny dzień.
Poczujcie ten wietrzyk.
- Trzeba się nacieszyć tą chwilą. - Tak.
Czekajcie.
O mój Boże!
Lester?
Lester!
Wezwij pogotowie!
O Boże!
Lester!
Nie.
- O Boże, nie. - Nie.
Lester!
Dodzwoniłeś się na numer alarmowy.
Przed tobą czekają 72 osoby.
Ile?
PRACA ZWIERZĄT
Niezwykłe historie pracujących stworzeń
LESTER ODŹWIERNY
Napisy: Magdalena Adamus