... dien de Heer, verheug u
in de kracht van zijn Geest.
En de zegen van De Almachtige God,
de Vader, de Zoon en de Heilige Geest zij met u
en blijf voor altijd bij jullie allemaal.
Amen.
Bedankt.
Mm-hmm.
Ze komen eraan. Kijken.
Als jullie er allemaal zo uit zouden kunnen zien, alsjeblieft.
Ik heb nog nooit zo'n bruiloft gezien.
Het is een beetje groter dan het onze.
Daar ben je dan.
Ik heb geen felicitaties op je lippen gemerkt.
- Mm. - Plaag hem niet.
Ik wens de jongen het beste.
- Ja. - Oh.
Heel slim.
- Ach, Maria. - Hallo.
- Schat, heb je de taart gezien? - Het is prachtig.
Allemaal glimlachen.
Het is heerlijk.
Wees voorzichtig, kinderen.
Oh.
Bedankt.
Ze gaan hier wonen.
En ik ga naar het dowerhuis.
De gedachte om warm te zijn in de winter
gaat naar mijn hoofd als sterke drank.
Ik kan het me voorstellen.
We gaan de taart aansnijden.
Ik wil je bedanken dat je me zo gelukkig hebt laten zijn.
Ik heb het gevoel dat ik veel meer heb gekregen dan ik verdien.
Nou, dat is een bemoedigend begin.
Bravo.
Prachtig. Grootte van die taart.
- Tot ziens. - Stuur ons een ansichtkaart.
- Bedankt voor alles. - Doei, oude jongen.
- Bye-bye. - Veel plezier.
- Een veilige reis. - Dat doen we wel.
vaarwel.
Tot ziens.
Gefeliciteerd.
Ik heb een brief gehad van meneer Murray.
Hij komt dinsdag naar Down ton.
- Waar wil je hem voor hebben? - O, ik was het niet.
Het was je oma die hem ontbood.
Hij wil ons daar graag hebben.
Rosamund, je moet bij ons zijn.
- Oh, schat. - Waarom zeg je dat?
Er is maar één reden waarom oude dames hun advocaten oproepen.
Ga er wel voor zitten.
Ik voel me als Andromeda vastgeketend aan een rots
met jou veel boven me.
Ik weet niet waarom Murray je vertelde om hier te zijn
zonder het mij eerst te vragen.
Wij ook niet.
Ach, Denker.
Een meneer Murray zal hier binnenkort zijn.
H-He is hier nu, milady.
Hij... hij zegt dat je hem verwacht.
Wat? Waarom heb je het me niet verteld?
Je moet niet zo onbetrouwbaar zijn.
Ah, heb je het ze verteld, Lady Grantham? Goed.
Alstublieft.
Ze heeft ons niets verteld.
Nou, dat is gemakkelijk gedaan.
Ik ben in het bezit gekomen van een villa in het zuiden van Frankrijk.
En nu heb ik het aan mijn achterkleindochter Sybbie gegeven.
wat?
Welk stukje begreep je niet?
Ik begrijp er niets van.
Welke villa? Waar?
Dit is te bijzonder voor woorden.
Het heet La Villa des Colombes en het is in de buurt van Toulon.
Maar waarom was het van jou?
En waarom heb je er nooit iets over gezegd?
Omdat ik dacht dat het een grap was.
Begin bij het begin.
Jaren geleden, voordat je geboren werd, was ik in Frankrijk,
en ik ontmoette een man, de markies de Montmirail.
En hij nodigde me uit om wat tijd door te brengen
in een villa die hij net had gekocht.
Een jaar of wat later schreef hij me
en zei dat hij de villa op mijn naam had gezet.
Ik dacht nooit dat hij serieus was, dus ik lette niet op.
- Maar het was geen grap? - Het lijkt van niet.
Hij stierf onlangs, en tot ongerustheid van zijn weduwe,
de villa die ze al jaren elke winter gebruiken
was geregistreerd bij Lady Grantham.
Hij heeft het nooit veranderd.
- Nu heb ik wat handtekeningen nodig. - O ja.
Waarom heb je het aan Sybbie gegeven?
Uw kinderen zijn hier goed ingesteld,
en Edith's zijn meer dan verzorgd,
maar Brompton gaat naar een kind van Tom en Lucy.
Dus lieve Sybil's enige dochter zal weinig erven,
en dat wilde ik corrigeren.
Welke familie had hij, euh, deze M-Montmirail kerel?
De weduwe en een zoon, de huidige markies.
De moeder wil graag dat ze de zaak voor de rechter brengen.
- Nou, je kunt het haar niet kwalijk nemen. - Waarom?
Als haar man wilde dat ik de plek had,
wie zijn wij om te argumenteren?
Je had er nooit aan gedacht om het af te wijzen?
Zie ik eruit alsof ik een villa in Zuid-Frankrijk zou afwijzen?
Meneer Murray?
- Mag ik een gunst vragen? - Alstublieft.
Ik heb een taak voor je.
Het wordt allemaal uitgelegd in deze brief.
Ik bel over een paar dagen voor het geval er vragen zijn.
Natuurlijk, Lady Grantham.
- Nu hoor ik mijn trein roepen. - Vaarwel, meneer Murray.
En bedankt.
Je wilt dat ik het je vertel
waarom hij het deed terwijl de waarheid is
Ik weet het niet.
En daarmee zeg ik welterusten
en laat je mijn mysterieuze verleden bespreken.
Nu, Denker, stuur me niet.
Ik ben geen raceauto.
Meer is het jammer.
Ik smeek om uw gratie.
Je moet het echt proberen...
Het lijkt vreemd.
Ze brengen een paar dagen samen door in hetzelfde resort
meer dan 60 jaar geleden, en hij geeft haar een huis.
Ik denk dat hij niet zomaar een gek was.
Nou, dat is wat ze zullen proberen te bewijzen.
Nou, ik vind het geweldig van oma om voor Sybbie te zorgen.
Ook al was Monsieur de Montmirail zo gek als een rat.
Maar waarom zei mama nooit een woord?
Wat haar betreft,
ze kreeg een zeer excentrieke brief
meer dan een halve eeuw geleden,
ze vond het destijds potig
en er nooit meer over nagedacht.
Goed gedaan, Goudsbloem.
Dat klopt. Goed schot.
Je neemt afstand.
Nanny, kijk.
Een telefoontje voor je, milord.
- Wie is het? - Uh, een meneer Barber.
- Zegt dat hij van British Lion is. - Wat is dat?
Het is een filmmaatschappij, nietwaar?
Ik kan maar beter uitzoeken wat hij wil.
Wat gaan ze in de zomer met de villa doen?
Ze kunnen het niet laten. Daar gaat dan niemand heen.
- O, dat doen ze nu wel. - Nou, het is toch te warm.
Blijkbaar niet.
- Mummy! - Hallo, schat.
Mama, kom spelen!
GOUDSBLOEM Het is een race. Kom nou. Gauw.
Mr. Barber blijkt producent en regisseur te zijn.
Hij wilde hier chronofotografie beoefenen.
Het is niet het stenen tijdperk, papa.
Je bedoelt dat hij een film wil maken bij Down ton?
Wat zei je?
- Ik liet hem zachtjes in de steek. - Dan bel ik hem terug.
Ik wil horen wat hij te bieden heeft.
Wat heeft het voor zin?
Nou, ik neem aan dat er een vergoeding zou zijn.
Wanneer komt Henry thuis?
Niet op tijd daarvoor.
Waar is hij nu?
Zijn laatste boodschap kwam uit Istanbul of ergens anders.
Maar wat mij betreft,
het hele idee van een rally is barmy.
Je kunt het zonder hem.
Ik snap het. Dus het ligt aan mij, toch?
Je kunt niet van ons verwachten dat we met kinema-mensen te maken hebben.
Laten we eerst eens luisteren naar zijn voorstel.
- Hmm. - Kom mee, Maria.
Ik houd je gezelschap.
Het geld zou zeker nuttig zijn.
Is alles in orde met Henry?
Hij is verliefd op auto's.
Hij is verliefd op snelheid. Hij is verliefd op avontuur.
Hij is ook verliefd op mij, denk ik.
Maar ik lijk de andere drie niet op te heffen.
En je dacht dat je dat zou doen?
Ik denk het wel.
Klaar voor u.
Het is perfect.
Tot voor kort was filmmaken
grotendeels beperkt tot de studio's,
maar nu is het proces geopend.
Abel Gance's Napoléon vorig jaar
liet zien wat een camera op locatie kan,
filmen in echte huizen, echte landschappen.
Wat voor film is het?
The Gambler speelt zich af in 1875.
Uh, de dochter van een graaf, Lady Anne Erskine,
verliefd wordt op een man die een gokker blijkt te zijn,
tot afgrijzen van haar familie.
Ik kan het me voorstellen.
Ze ontmoeten elkaar op een huisfeest in het land,
en het loopt al snel uit de hand.
Er zijn bezoeken aan een slimme gokclub,
wat we hier zouden doen.
Een gokclub bij Down ton?
Dat zou oma afmaken.
En papa ook.
- We moeten tijd hebben om na te denken. - Natuurlijk.
Hier is mijn kaartje.
- Mm-hmm. - Bel me als je überhaupt vragen hebt.
Ik zal Barrow zover krijgen om je te zien.
Ik veronderstel dat er twee vragen zijn die we nodig zouden hebben
het antwoord op voordat we de discussie echt kunnen voeren.
Uh, we zouden hier ongeveer een maand zijn,
en als je de kaart omdraait, zie je wat we zouden betalen.
Dat is natuurlijk bespreekbaar.
- Vaarwel, meneer Barber. - Tot ziens.
En dat is het uitgangspunt?
Ik vind het een vreselijk idee.
Actrices gepleisterd in make-up en acteurs net gepleisterd,
klauteren over onze spullen.
We zouden de lepels in de voorraadkast moeten blijven tellen.
De lokale bevolking kan een sombere blik hebben.
Nou, dat moet je niet laten tegenhouden.
De provincie bekijkt alles somber.
Je moet rekening houden met de vergoeding.
We hoeven het niet over geld te hebben.
Oh, maar je moet er wel over nadenken.
Je zou een nieuw dak kunnen hebben, om te beginnen.
Je zou binnenkort naar echte overstromingen kunnen kijken, en wat dan?
Als je ze afwijst, denk je dan dat we ze kunnen overtuigen
om verder naar het noorden te rijden naar Brancaster?
Mama, waar sta je?
Maria, lieverd, wil je je vader meenemen naar de zolders?
Ik denk niet dat hij er al een tijdje is.
Ik ben hier al jaren niet meer geweest.
Nou, dit is de situatie waarin we ons bevinden.
Met het geld kunnen we het huis naar snuiftabak brengen,
om overeen te komen met wat we op het landgoed hebben uitgegeven
en ga de jaren 1930 in met opgeheven hoofd.
- Maar als je niet wilt... - №.
Nee, je stuurt vooruit.
Jij bent nu de kapitein.
Daar ben ik me van bewust, ook al denk je dat ik dat niet ben.
En nu heb ik de weinig benijdenswaardige taak
van het breken van het nieuws aan mr. Carson.
Ik kan het niet geloven.
Om hier een film te maken? Kunnen ze dat?
Zouden er filmsterren zijn? Beroemde?
O, geef haar wat water voordat ze flauwvalt.
Er is nog niets beslist.
Het is allemaal heel fijn om opgewonden te raken.
Je woont op de boerderij.
De rest van ons zal ze in en uit hebben
en rond elk uur dat God zendt.
En hoe zit het met Haar Vrouweschap?
- Hopend op een rustig einde... - Mm.
... en stortte zich plotseling in een circus met drie ringen.
Nou, ik ben het met Daisy eens.
We leren mannen en vrouwen kennen
we hebben het alleen op het witte doek gezien.
- En als het goed is voor het huis... - Dat is het punt.
Een injectie van contant geld zou het verschil kunnen maken.
Ze noemen hoeveel?
Het is niet onze zaak als ze dat wel deden.
- Dat deden ze niet. - Welterusten.
- Goedenacht. - Goedenacht. - Welterusten, mevrouw Hughes.
Toch veranderen tijden en moeten we mee veranderen.
Mevrouw Parker. We zouden ook naar huis moeten.
Heel goed, meneer Parker. Ik kom eraan.
Daisy is gehoorzamer aan hem dan ze ooit bij mij was.
Misschien maakt hij haar gelukkiger.
Nou, ik heb mijn best gedaan.
Een bewegend beeld?
Bij Down ton?
Ik weet dat het onwaarschijnlijk klinkt,
maar ik weet niet zeker of het zo verschrikkelijk is als dat.
Daar ben ik het niet mee eens.
Ruige en vulgaire acteurs en actrices
slenteren door de kamers met hun kleverige vingers,
zittend op de stoelen,
eten aan de tafel waar de koning van Engeland ooit zat?
Oh, dit riekt naar de ergste excessen
van de Franse Revolutie.
Moeten we hen vragen om te blijven staan
en ze in handschoenen stoppen?
Dit is een comedown, Elsie.
Dit is een fall-off.
Ze flirten met de heerschappij van de maffia.
Maar het zal betalen, Charlie, en ze hebben het geld nodig.
Oh, door dat argument, waarom zou je de plaats niet openstellen voor het publiek
en ze in elke hoek laten prikken en wrikken?
Dat hebben we een keer geprobeerd,
en ik dacht dat we allemaal hadden besloten nooit meer te doen.
Je gaat zo door, je geeft jezelf een hartaanval.
Ik zou er beter uit kunnen komen als dit is waar we toe zijn gekomen.
Hmm.
Andy, ik vraag me af of je misschien
die krant goed vouwen?
Ik neem het mee naar boven.
Cursus.
Dus bewegend beeld te maken bij het grote huis.
Wat betekent dat voor jullie tweeën?
- Kan het niet precies zeggen. - Maar het wordt spannend.
Zien hoe een film wordt gemaakt, de sterren ontmoeten.
Ik zou ze uit de weg gaan als ik jou was.
Blijf uit de buurt van alles.
Ik zeg dan welterusten.
- Goedenacht. - Nacht.
Het papier vergeten na dat alles.
Herinnering als een zeef.
Nacht.
Vergeet niet dat het zijn boerderij is, niet de onze.
Het is de boerderij van Lord Grantham en hij is alleen de huurder.
Misschien.
Maar zeg niets waar je spijt van krijgt.
Dat is het probleem.
Ik ben er uiteindelijk aan gebonden, en waar zullen we dan zijn?
Murray liet het testament vertalen.
Blijkbaar verwijst Montmirail naar een idyllisch intermezzo
hij bracht als jongeman met mama door voordat hij trouwde.
Wat had Murray nog meer te zeggen?
Waarom, het is vreemd.
De weduwe wil de wil bestrijden,
maar de zoon gelooft dat het op een vriendelijke manier kan worden geregeld.
Ik zou de villa bedekken met prikkeldraad en de ramen dichttimmeren.
Hij zegt dat hij graag wil dat we hem daar bezoeken.
Nu, het is duidelijk dat mama niet kan reizen,
maar hij vroeg ons om Tom en Lucy mee te nemen
nu hij weet dat Sybbie de begunstigde zal zijn.
Wat denk je?
Nou, we zouden Lucy beter kunnen leren kennen.
En met een beetje geluk zou het betekenen
we zouden de hele angstaanjagende film van Mary missen.
Ik heb het gevonden. Myrna Dalgleish.
Ik wist dat ik een goede van haar had.
Haar schoonheid is zo klassiek.
Ik heb er een van hem.
Guy Dexter in Casanova.
Alleen al de gedachte eraan doet me blozen.
Er is iets met hem.
Als een wild dier dat klaar is om te springen.
Klaar om op je te springen, bedoel je.
Dat is genoeg.
Je zult Andy en mij jaloers hebben als je niet uitkijkt.
Oh, ik hou van het geluid daarvan.
Ik haat het dat je al het plezier mist.
Ik ben nu nerveus en laat je alleen met Guy Dexter.
De kans zou mooi zijn.
- Wat denk jij, Bertie? - Een complicatie.
Tom zegt dat ze Maud Bagshaw moeten meenemen.
Ze woont bij hen totdat haar huis klaar is.
We kunnen allemaal in een hotel verblijven.
Kunnen we in dat geval komen?
Ik zou het geweldig vinden.
We zouden niet in de weg zitten?
Dus iedereen gaat behalve ik?
En ik.
Ik heb nagedacht over een artikel over de mensen
die nu in de zomer het zuiden van Frankrijk bezoeken.
Ben je weer aan het schrijven? Ik ben tevreden.
Edith is weer een paar dagen per week terug bij het blad.
En kleine Peter?
Heeft een geweldige nanny, godzijdank.
Kun je echt met twee jonge kinderen werken?
terwijl je een huis als Brancaster runt?
Vraag het me over een half jaar.
Nou, ik ben blij om te horen dat je iets doet
met je hersenen weer.
Nou, laten we hopen dat het er nog steeds is.
Ik bel Montmirail morgen
en leg uit dat we in een hotel zullen zijn.
Ik zou denken dat hij opgelucht zal zijn.
Kom binnen.
Ik zag dat het licht nog brandde.
Ik neem aan dat je het met Papa eens bent dat het hele idee van een film
komt te vaak voor om zelfs maar in overweging te worden genomen.
Niets komt te vaak voor
als het zal helpen om Down ton overeind te houden.
Nou, dan hebben we genoeg geld voor een nieuw dak.
Ten koste van een vreselijke maand.
Eerlijk gezegd denk ik wel dat het behoorlijk verschrikkelijk zal zijn.
Maar de aanblik van oude wastafels die regenwater opvangen
op de zolders is ook verschrikkelijk.
We zijn de oorlog doorgekomen. Daar kunnen we doorheen komen.
Maar je moet standvastig zijn, Maria.
Voor die mensen vallen vrouwen zoals wij in twee categorieën:
draken en dwazen.
Je moet ervoor zorgen dat ze je als een draak zien.
De heer Bates en juffrouw Baxter
zal gaan zorgen voor Lord en Lady Grantham.
De rest blijft bij Down ton om te helpen met de filmmensen.
Je krijgt geen hulp van mij.
In tegenstelling tot Miss Won't-Lift-a-Finger,
Ik help je graag.
Zou ik het dienstmeisje van Miss Dalgleish kunnen zijn?
Ik heb Anna gevraagd om dat op zich te nemen.
Ik wil geen spelbreker zijn, Daisy,
maar je hebt hier wel een baan.
We weten dat Miss Dalgleish in het huis verblijft?
Zij wel, met de regisseur en de leidende man.
De rest gaat in het dorp.
Nu moet ik naar Lady Mary gaan.
Oh, maak je geen zorgen, Daisy.
Anna zal een manier vinden om je daar binnen te krijgen.
Nou, ik zou het allemaal inruilen voor een reis naar Zuid-Frankrijk.
Daisy?
Hij is tegen, vrees ik, milady, en zegt dat hij moet
houd de wacht en houd ze in toom.
Ik weet niet hoe nuttig dat zal zijn.
We moeten van hem af.
Maar hoe?
Ik moet naar Frankrijk reizen
met de rest van de partij?
werkelijk?
Ze maakt zich zorgen dat alles zal zijn
vreemd en vreemd voor Zijn Heerschappij.
En noch meneer Bates, noch juffrouw Baxter
zal de autoriteit hebben om ervoor te zorgen dat het allemaal goed wordt gedaan.
Ja. Ik snap het.
Zijn Heerschappij heeft jou nodig, Charlie.
Alleen jij kunt ze laten zien hoe dingen moeten worden beheerd.
Maak je daar maar geen zorgen over.
Ze kunnen maar beter gewaarschuwd worden.
De Britten komen eraan.
Maar wat zou ik met hem doen?
En zou het niet eerder een oplegging aan de Montmirails zijn?
Hij verlangt ernaar om nuttig voor je te zijn, papa, zoals hij altijd deed.
Kon je hem niet het gevoel geven dat hij je zou helpen?
gewoon door er te zijn?
Ik zal het doen als je aandringt, maar het lijkt me heel sentimenteel.
Hou het daar.
Juist, je lot, ga achter hem aan.
Jullie twee, kom op, trek mee.
- Volg de garderobe meesteres. - Geef me die.
- Ze zal je laten zien waar je heen moet. - Bedankt.
- Nee, dat is privé. - O zo.
- Deze kant op. - Hier zijn ze.
Neem me niet kwalijk, heren.
Ja, graag. Dat is het.
Je bent een engel.
Hallo, meneer Molesley. Waarom ben je hier?
Je weet dat ik hou van alles wat met films te maken heeft.
Nou, ik weet dat je geniet van een reis naar de foto's.
O nee, het is meer dan dat.
Voor mij is Hollywood de ultieme droomfabriek.
En ik heb dromen net zo hard nodig als de volgende man.
Mm.
Dit alles voor één vrouw.
Ik geef je de garderobe van Miss Dalgleish.
Ik weet het, maar gewoon fancy.
Nee, doe het goed.
Sorry.
Lekker stabiel, jongens. Houd het in beweging.
Houd het daar gewoon.
- Hartelijk dank. - Juist dat je bent.
Let op je voeten.
O, jullie zijn hier allemaal, verborgen voor de indringers.
Sybbie!
Hallo, schat.
- Wat een leuke verrassing. - Tom liet haar rijden
zodat ze bij haar neven en nichten kon zijn terwijl we in Frankrijk waren.
Oh, we hebben het over je gehad.
Over mij, Donk? Waarom?
Een aantal redenen, allemaal goed.
Mag ik juffrouw Dalgleish voorstellen.
Mijn vader, Lord Grantham.
Ze is een van de sterren van onze film.
Ik kan het makkelijk geloven.
Welkom bij Down ton, Miss Dalgleish.
Mm.
De moderne wereld komt tot Down ton.
Je hebt onze gastheer in Frankrijk verteld dat we in een hotel verblijven?
O, hij wilde er niets van weten.
Hij staat erop dat we in de villa blijven.
Ook al zijn we er om het van hen te stelen?
Hij lijkt een heel aardige kerel, en zijn Engels is onberispelijk,
dat is meer dan voor mijn Frans gezegd kan worden.
Meneer Guy Dexter.
Welkom, meneer Dexter.
Ik ben Lord Grantham.
Dit is mijn dochter, Lady Mary Talbot.
Ze zal voor je zorgen,
terwijl de rest van ons op weg is naar de Rivièra.
Maar ik hoop dat je het hier naar je zin hebt.
Ik zou met je meegaan als ik kon.
- Je bent Engels? - ja.
Ik ben tien jaar geleden naar Amerika gegaan om mijn geluk te beproeven,
en sindsdien ben ik er altijd geweest.
- Hmm. - Ik ben niet de enige.
Ze noemen ons de Hollywood Raj,
en we spelen allemaal één keer per week cricket.
En het weer stopt nooit met spelen.
Ken je Zuid-Frankrijk?
De laatste keer dat ik er was, werd ik op het dak gemarteld
van de Negresco met Ronald Colman en Gloria Swanson.
Op het dak?
De rest van dat verhaal kun je ons tijdens het diner vertellen.
- Wanneer ga je weg? - Morgen.
Uh, Dover, Calais en dan de Blauwe Trein naar Nice.
Hoe benijdenswaardig dat klinkt.
Wanneer verwacht u uw directeur?
Oh, hij zal hier zijn voor het avondeten. Denk je niet, Myrna?
Hoe moet ik dat weten?
Myrna Dalgleish in dit huis.
Het lijkt ongelooflijk.
Haar vader verkocht fruit
in de oude Borough Market. Kijk nu naar haar.
Een godin van het scherm.
En jij wordt haar dienstmeisje.
Ze heeft een berg bagage meegenomen,
dus ik dacht dat jij en Anna nu samen konden gaan
en bieden aan om uit te pakken.
Vergeet niet dat jullie deze vrouw geen van beiden kennen.
Ze is misschien niet de filmster die je in de fanbladen ziet.
Er is maar één manier om erachter te komen.
Bedankt.
De Lady Grantham.
Het spijt me dat ik je moet binnendringen.
Helemaal niet.
Feit is dat ik een nieuw testament heb gemaakt,
en ik heb jullie beiden nodig om getuige te zijn van mijn handtekening.
Ik ben gewoon aan het stoeien.
Het zijn alleen mijn sieraden en een paar andere stukken.
Het is altijd een goed idee om deze dingen up-to-date te brengen.
Murray was sowieso down,
dus ik dacht dat ik daar mijn voordeel mee zou doen.
Ik ben blij dat je gekomen bent, want ik wilde het je vertellen
dat Violet ons gevraagd heeft om haar dingen door te nemen.
Wat? Waarom heeft ze je gevraagd?
Ik weet het echt niet, maar natuurlijk alles wat interessant is
zal worden doorverwezen naar Robert en jou.
Ik vond gewoon dat je het te horen moest krijgen.
Welnu, ze wil dat haar dood wordt bevolen en vrij van hinder.
Het is allemaal heel Violet-achtig, echt waar.
- Hebben we het mis om naar Frankrijk te gaan? - O, zeker niet.
Maria kan een telegram sturen
als er duistere ontwikkelingen zijn.
Maar dat zal er niet zijn.
Ik pretendeer niet dat ik altijd in haar heiligdom heb aanbeden,
maar het zal vreemd zijn.
En Maria zal haar missen als ze weg is.
Maria zal haar worden,
zodat het gat wordt opgevuld.
En nu moet ik rennen.
Ik maak het avondeten laat door hier te zijn.
Ik zie je als we terug zijn.
Ja natuurlijk.
Ze heeft gelijk. Het zal vreemd zijn.
Ik zal het missen om een sparringpartner te hebben om me bij te houden.
Wees voorzichtig met hoe je met hun kleding omgaat.
Het is haute couture.
Ik zou naar Lady Mary en Lady Hexham moeten gaan om hen te helpen zich aan te kleden,
dus ik laat Daisy achter met het uitpakken.
Ik kom terug als je aan het eten bent.
Als het maar klaar is
en de koffers zijn weg als ik boven kom.
Wat deed je op het dak van de Negresco?
Oh, het was een speurtocht en we hadden een schoorsteenpot nodig.
Maar toen we daar boven kwamen, waren ze enorm,
dus we sloegen er een kapot en namen allemaal een stuk.
Oh, was de manager tevreden?
Nou, het was goede publiciteit.
Bestaat er zoiets als goede publiciteit?
Die is er als je in de film zit.
Nou, ik neem aan dat de Russen hun bril kapot slaan
voor veel geluk.
En nu filmen mensen andermans eigendom vernielen
voor goede publiciteit.
Is dit waar, juffrouw Dalgleish?
Oh, ik doe niets tenzij ik er zin in heb.
Oh, wat laat je het muzikaal klinken.
Houd de plaat dichterbij.
Hoe ben je filmactrice geworden?
Een talentscout spotte me.
Omdat ik zo mooi ben.
Het lijkt heerlijk romantisch.
Nou, zo romantisch is het niet.
Niet als je weet dat ieder mens
in de kamer wil je er gewoon een geven.
Wat een kleurrijk leven leid je.
H-Heb je veel kinematografieën gemaakt
reist u door het land?
Ik ben bang dat ik best blij ben dat ik het mis.
Nou, ik weet dat je het alleen voor het geld doet,
Maar dat is goed.
Wat ik nooit begrijp, is hoe je je al die regels herinnert.
Nou, het is geen theater.
Sterker nog, ik weet niet eens zeker of het goed acteerwerk is.
Oh, maar gaat dat niet veranderen?
Beginnen films niet te praten?
Paar woorden hier of daar. Niets om de paarden bang voor te maken.
Zegt wie?
Get me a crème de men the.
Zou het mogelijk zijn om Miss Dalgleish eraan te herinneren
dat de dienaren hard werken in dit huis
en ze doen hun best?
Ze zijn niet gewend aan onbeschoftheid.
Nou, ze is niet gewend aan kritiek.
Haar gezicht op het scherm verkoopt een miljoen tickets,
- en ze weet het. - Cheers.
Ik snap het.
Nou, ik kreeg mijn eerste foto toen ik 20 was.
Bedankt.
Ik ben de butler, meneer.
Vertel me alsjeblieft of er iets is dat je nodig hebt.
Alles wat ik nodig heb?
Lijkt nogal een hele klus.
Pardon. Ik ben-ik plaag je.
Wat ik had moeten zeggen was dat ik alles heb wat ik nodig heb.
Heel hartelijk bedankt.
Heel goed, meneer.
Oh, leg die gids neer, Charlie, en ga slapen.
Mm, laat ik het hoofdstuk afmaken.
Je zult niet geloven wat deze mensen eten.
Sorry.
- Kom op, Carson. - Ik kom er doorheen.
Laten we ervoor rennen voordat het erger wordt.
Ik hoop dat je een mediterrane versie hebt
van die outfit, anders kook je.
Maak je geen zorgen over mij, milord.
Hmm.
En je zult goed zijn, nietwaar?
Vaarwel, papa.
- Zorg voor Teo. - Natuurlijk.
Nu, heb een heerlijke tijd, ongeacht hoe ze zijn.
ja. We zullen ons best doen.
Nu, raak niet in schrammen.
Ik heb gevonden, wanneer ik met buitenlanders te maken heb,
als iemand luid en langzaam spreekt, zullen ze naar je hand zetten.
Niet te luid en niet te langzaam.
Uh, nee, nee, Andrew. Andrew. Nee, nee.
Dank u wel, Bates.
- Ah. - We zijn gekomen om je geluk te wensen.
Nou, je hebt ons nog maar net betrapt,
terwijl we op weg gingen naar onze vreemde missie.
Goed.
Het spijt me dat je de opnames zult missen.
Ga je het bekijken terwijl we weg zijn?
Ik zal het doen als ze me toelaten.
Probeer te genieten.
U hoeft niet hetzelfde tegen u te zeggen.
Zorg ervoor dat Johnnie zijn neus schoon houdt.
Het zal gebeuren, meneer.
Iedereen aan boord of we missen de trein.
Denk niet dat ik ooit heb gezien
zoveel mooi uitziende dames.
Kopje thee voor Miss Dalgleish.
Ik heb er net wat gemaakt. Daisy kan het oppakken.
O, dat zal ik doen. Ik wil.
Nee, laat ik. Alstublieft.
Lady Mary zal het niet erg vinden. Ik smeek je.
Rustig aan, Daisy.
Uh, maar ik haal het dienblad daarna.
Dit is voor jou, juffrouw Dalgleish.
Ik heb nooit de kans gekregen om te zeggen hoe spannend het is
Dat je hier bent.
Ik hou van je foto's.
Je bent zo'n inspiratie voor me geweest.
Sinds ik Star-Crossed voor het eerst zag...
- Kunnen we verder? - Nu.
Posities, iedereen.
Zij is de actrice?
Rol de camera.
Harry.
En actie!
Je loopt naar beneden
en vind hem met je ogen.
Je stopt en loopt verder.
Maar hij wacht op je.
Vertel haar dat ze er mooi uitziet.
Je bent blij om het te horen, maar je kunt het niet toegeven.
Je kijkt in zijn ogen.
Laat je hem je kussen?
Het voelt alsof je het zou kunnen.
Wachten! Wachten! Wie is hij?
Knippen, knippen, snijden, snijden.
Dus... Het spijt me altijd zo.
Wacht, ik-ik kan niet zo werken.
Oh, het is Molesley.
Hij is hier een grote favoriet.
Je vindt het toch niet erg dat hij kijkt?
Ik weet zeker dat ze het niet erg vinden dat hij kijkt.
- Ze willen hem er gewoon niet in hebben. - Oh.
Nee. Goed gespot.
Dus nu doe je het gewoon allemaal nog een keer?
- Precies. - Oh.
Ik verdien liever mijn brood met een mijn.
- Eerste posities alstublieft. - Oh.
Rol de camera.
Harry.
En actie!
- Alsof hij dat weer deed. - De trap af,
niet verwachtend dat hij daar op je wacht.
Als ik had geweten dat we allemaal in de villa zouden verblijven,
- Ik weet niet zeker of ik zou zijn gekomen. - Waarom niet?
Denk je niet dat het misschien een beetje onhandig is?
Wanneer we ons het huis van dit gezin hebben toegeëigend?
Ik weet niet zeker of dat de verstandige manier is om ernaar te kijken.
Ik ben gewoon blij dat Sybbie op veel meer gelijke voet zal staan
met haar neven en nichten.
Violet geeft je kind een geweldige kans,
een echte start in het leven.
Verbaast haar vrijgevigheid je?
Attila de Hun hield van zijn familie.
U wel, meneer Carson?
"Oké" is niet de eerste zin
dat schiet me te binnen.
Ik heb u kippensoep gebracht, meneer Carson.
Ik vind haar heel onbeschoft klinken.
Ik verwacht dat ze klaar is.
Tja, het moet wel lastig zijn als de hele film van jou afhangt.
Het hangt ook van meneer Dexter af,
en hij lijkt zeer welgemanierd.
En zo aantrekkelijk.
Oi, oi. Ben je ergens mee bezig?
Als ik dat wel was, zou ik het je dan vertellen?
Mr. Molesley zit nu in de film.
Ik wist niet goed waar ik moest staan.
Waarom laten we de filmmensen niet aan de slag met hun werk
terwijl wij verder gaan met de onze.
Luister naar hem, Daisy, voordat je wegrent
om mee te doen aan het circus.
Ik zeg: hoe gaat het met ons allemaal? Hoe hebben we het allemaal overleefd?
- OK? - ja.
- Zullen we dat doen? - O, de kleur van de zee.
Ah.
Monsieur de Montmirail?
Heer Grantham. Bienvenu.
Nou, we zijn een behoorlijk feestje geworden.
Ik ben bang dat we zelfs onze butler hebben meegenomen.
Ik weet niet precies waarom.
Maar hoe chic.
Kom maar binnen, iedereen.
- Kom nou. - Gewoon het gevoel hebben dat ik een drankje nodig heb.
En ik kon wel een sit-down gebruiken.
Ik kan het me voorstellen.
Welkom.
Merci, ik weet niet wat ik moet doen.
Ma man.
Mag ik Lord Grantham voorstellen.
Mijn moeder. La Marquise de Montmirail.
Mevrouw.
Uh, dit is Lady Grantham, Lord en Lady Hexham,
Lady Bagshaw en meneer en mevrouw Branson.
Ah, Monsieur Branson,
vader van het gelukskind.
Wat moet je gelukkig zijn.
Mijn vrouw en ik zijn erg blij om hier te zijn.
Ik moet meteen zeggen hoe vriendelijk u bent om ons allemaal erbij te betrekken.
We zijn blij, Lord Hexham.
Zijn wij dat niet, maman?
Verrukt.
Dank u wel, mevrouw Patmore.
- Bedankt. - Uh, let wel, je eet ze langzaam op.
Whoa.
Oh. Meneer Mason.
Hoe gaat het? Ben je op de terugweg naar de boerderij?
Ik wilde het jonge stel een pauze gunnen.
Ze zijn nooit alleen.
Ze moeten me altijd verdragen.
Nou, het is jouw huis om te doen wat je wilt.
Maar ik wil dat ze het gevoel hebben dat het hun thuis is,
zodat als ik de huur inlever, ze het op zich nemen.
Wat ga je doen?
Maak je geen zorgen om mij.
Je hebt je eigen zorgen.
Nou, ik maak me wel zorgen om jou.
O, dank u wel. Oef.
Call sheets voor morgen worden over een uur uitgegeven
en afgeleverd op uw kot.
Een goede dag?
Het is altijd goed als we door het schema heen komen.
Wat is dat? Goed nieuws, hoop ik.
Niet echt.
Mijn man komt niet terug als hij zei.
Moet een teleurstelling zijn.
Het is een teleurstelling, maar geen verrassing.
Half 8:00 is voor mij te laat.
Ik eet graag om 7.00 uur.
Het is moeilijk voor de keuken als we de gebruikelijke timings veranderen.
Ik wou dat ik de sterrenmagie kon zien.
Nou, ik weet je wat.
Een van haar films is te zien in Thirsk.
Waarom vangen we het niet op?
Ik zou zeggen: nee.
Waarom?
Niemand van je familie is hier. Je bent je eigen meesteres.
OK.
Ik waarschuw Barrow, trek een jas aan en vertel het aan oma.
Nu, oma, wees niet gekruist,
maar ik ga naar Thirsk om een film te zien.
In je eentje?
Met meneer Barber, de directeur.
Heb je de laatste tijd van Henry gehoord?
Hij stuurde vandaag een telegram.
Hij komt nog niet terug.
Denker, verandering van plan.
Ik kleed me niet aan.
Ik eet mijn avondeten op een dienblad.
Milady.
Pardon.
Het is niet jouw schuld.
dat Miss Dalgleish alle charme van een verruca heeft.
Nou, meneer Dexter is aardig.
Hij kan voor zichzelf opkomen zonder mijn hulp.
Interesseert filmen je niet?
Ik heb er wat van gekeken.
Ik eet liever kiezelstenen.
Eigenlijk
Ik denk dat ik me terug zal trekken in mijn bed.
Tenminste tot ze allemaal weg zijn.
Moet ik me zorgen maken?
Nou, Florence Nightingale ging op 38-jarige leeftijd naar haar bed.
Ze overleed op 90-jarige leeftijd.
Je zou het me vertellen, nietwaar?
Wat denk je?
Ga door.
En u, Lord Grantham?
Ben je bekend met Zuid-Frankrijk?
Ik weet dat Lord Brougham het voor het eerst modieus maakte
in de jaren 1830 toen hij kanselier was.
Dus je neemt alleen terug wat van jou is met recht?
Dat zou ik niet zeggen, maar ik zie het wel
waarom je het verontrustend vindt.
Maar hier ben je dan.
het meubilair in de gaten houden, de gordijnen opmeten.
Ma man, alsjeblieft.
We kunnen altijd een andere villa kopen.
We zijn hier omdat je zoon ons heeft uitgenodigd.
Maar ik denk dat ik het graag zou willen weten
waarom je man deed wat hij deed.
Ik heb onze advocaat gevraagd om hier over een paar dagen bij ons te komen.
Ik vind het een uitstekend idee.
Tot die tijd hoop ik dat u zult genieten van uw verblijf.
Uw butler geeft een welkome sfeer van pracht en praal aan de procedure.
Maar hij kan gaan staan als je dat liever hebt.
Waarom, als de villa al van je kleindochter is?
Lady Bagshaw, kom hier alsjeblieft zitten.
Het spijt me zo.
Ik ging vijf minuten liggen, sloot mijn ogen, en dat was het.
Ik was weg.
Welkom in de Villa van de Duiven.
- Je moet hier veel komen. - Dat doen we wel.
Of beter gezegd, dat deden we, voordat je ons leven binnenkwam.
Altijd in de winter
zolang ik me kan herinneren.
Maar nu komen in de warmere maanden slaat aan.
Ik plan daar een artikel over.
Je bent een schrijver, Lady Hexham?
Meer een journalist, vrees ik.
Ik heb een tijdschrift en ik neem de controle erover terug.
Waar gaat je artikel over?
Oh, uh, Scott Fitzgerald, Zelda, Coco Chanel.
Alle mensen die de hotels in juli open kregen.
Kan ik enkele foto's van de villa publiceren?
Zou dat kunnen?
Natuurlijk.
Als we de afbeeldingen kunnen zien voordat u ze gebruikt.
Ach, je bent natuurlijk niet de eerste journalist die hij ontmoet heeft.
Tickets, alstublieft.
We zullen onze waardering moeten uitstellen
van Miss Dalgleish's attracties naar een andere tijd.
Dit is niet haar film.
The Terror is het eerste allesoverheersende beeld
om in Groot-Brittannië te laten zien.
- Ik dacht dat dat The Jazz Singer was. - Oh, nee.
Daarin zegt Al Jolson slechts een paar woorden tegen zijn oude moeder.
Oh, en zingt.
Daarin praten ze helemaal door.
- Mm. - Waar is de Rialto?
Uh, neem de volgende links en parkeer.
Lady Mary is naar de foto's in Thirsk gegaan
met Mr. Barber, en oude Lady Grantham's eten in haar kamer.
Dus mr. Dexter en Miss Dalgleish zullen alleen dineren.
Heb je het mevrouw Patmore laten weten?
Dat heb ik gedaan.
We hebben allemaal medelijden met meneer Dexter.
Wat is er aan de hand?
O, u zou niet geïnteresseerd zijn, mevrouw Hughes.
Probeer me eens.
Als je wilt.
Toen we het koninklijke bezoek hadden,
herinner je je een bediende genaamd Ellis?
Ja.
Jij en hij waren heel vriendelijk, herinner ik me.
Ik had vanmorgen een brief van hem
zeggen dat hij gaat trouwen.
En dat is triest?
Ik weet dat het niet zo zou moeten zijn.
Meneer Barrow, uw pad in het leven is moeilijk.
De meeste mensen in uw functie
ervoor kiezen om je te verschuilen achter de schijn
dat zal hen in staat stellen vervolging en afwijzing te voorkomen.
Het valt hem zeker niet te verwijten.
Het is niet wat ik wil, mevrouw Hughes.
Dan ben je een dapper man.
Maar je bent ook voorbestemd om een eenzaam te zijn.
Tenzij je heel veel geluk hebt.
Ik dacht dat je zei dat haar gezicht een miljoen kaartjes kon verkopen.
Niet in Thirsk, blijkbaar.
Maar je hebt natuurlijk gelijk.
Ze is heel mooi.
Wat is dit heerlijk.
Ik ben nog steeds benieuwd waarom we hier zijn.
Als je naar Engeland was gekomen, had je mama kunnen ontmoeten,
wat logischer was geweest.
Jij was het die ik meer wilde ontmoeten dan de oude Lady Grantham.
En je moeder?
De situatie is delicater voor haar,
maar het komt wel goed.
Daar zal ik voor zorgen.
- Die kant op. - Mm.
Wat denk je dat hun spel is?
Om ons in slaap te sussen met een gevoel van veiligheid
ons dan met een rechtszaak te lijf gaan?
Misschien willen ze dat we ons schuldig voelen
en trek je terug uit het veld.
Ik denk dat het gewoon is dat Monsieur de Montmirail van zijn vader hield,
en hij is van plan zijn wensen uit te voeren.
En we zijn hier om oma te vertegenwoordigen,
de mysterieuze figuur in dit alles.
Bonjour, monsieur.
Schittering. Eh, nee.
Eh, omslag.
C... Uh, cool.
ja.
- Carson? - Oh.
Mag ik helpen?
Um...
Ik dacht misschien deze.
Het doet je lijken op koning Zog van Albanië.
Ja.
Oh, perfect.
Oh. Nee nee nee.
Ik zou er niets van horen.
Het was mijn keuze, dus ik moest betalen.
ja, maar ik ben degene die het moet dragen.
Um...
Bedankt voor uw gewoonte, meneer.
Zowel jij als je vrouw.
Als u herenkleding verkocht toen u voor het eerst
ben je in Hollywood terechtgekomen, hoe ben je in films doorgebroken?
Nou, op een dag vroegen ze me om te poseren voor een vakblad.
in een pak dat ze op de markt brachten,
en een agent kwam en schreef me in.
- Omdat je zo knap bent. - Oh.
Ik dacht dat ze enthousiast waren over mijn acteertalent.
Kom op, meisjes. Ga naar de kledingkast.
We willen allemaal naar huis.
Nu weet je waarom ik in de films zit.
Hoe ben je butler geworden?
Nou, het is een stuk minder glamoureus.
Ik kreeg een baan als zaaljongen.
Toen was ik junior footman, eerste footman, valet
en tot slot butler.
Er is niet veel dat ik je niet zou kunnen vertellen
over hoe je een huis moet runnen, meneer.
Kijk, dat is het verschil tussen jou en mij.
Ik weet niet wat ik de helft van de tijd doe.
Zo ziet het er niet uit.
O, dank u wel, meneer...?
Gewoon Barrow, meneer.
Juist, Guy.
Laten we alsjeblieft repeteren.
Myrna, zeg maar de regel.
Ik heb je een hamer bespaard.
Ik denk altijd dat ze eruit zien als oorlogsinstrumenten.
Het is omdat ze dat zijn.
Er is een telefoontje voor u.
Een meneer Bullock. Hij zegt dat het dringend is.
Vijf minuten, iedereen!
Er is een drama aan de gang hieronder.
De verantwoordelijke man schreeuwde de telefoon door
toen ik boven kwam.
Blijkbaar maken ze de verkeerde soort film.
Is er een juiste soort?
Nou, alles wat ik weet is
het lijkt erop dat het publiek alleen films wil die praten.
Ik had het beste aan films moeten vinden
is dat je ze niet kunt horen.
Wees nog beter als je ze ook niet kon zien.
Iedereen, verzamel je alsjeblieft!
Iedereen!
We schorten de productie op.
Ik-ik weet het. Weet ik.
Het spijt me dat ik de drager ben van slecht nieuws.
We nemen contact met u op wanneer we onze plannen hebben afgerond.
Bedankt.
Wat is het? Wat is er gebeurd?
Nou, het lijkt erop dat de talkies zijn
te veel geld verdienen om te negeren, terwijl onze foto
is stil en te duur om zijn kosten terug te verdienen,
dus willen ze hun verliezen beperken en ons afsluiten.
- Maar hoe triest. - Het is erger dan verdrietig
voor de mannen en vrouwen die ermee bezig zijn.
We zijn onze extra's nog steeds achterstallig loon verschuldigd,
en nu zitten ze zonder baan.
- Zei ik je toch. Ik... - Pardon.
Myrna.
W-Waarom stopt hij?
Blijkbaar verdienen stomme films nu geen geld.
Ik zag het laatst.
De bioscoop was bijna leeg.
Wat een schande.
Ik heb medelijden met meneer Barber.
- Hij verdient dit niet. - Genoeg.
Ik wou dat ik kon helpen.
O, euh, ik wou dat jij dat ook kon,
maar ik zie niet hoe.
We maken een stilzwijgen.
Ze willen alleen talkies uitbrengen, dus...
Tja, waarom zou je hier geen praatfilm van kunnen maken?
Wat zou dat betekenen?
Een technicus uit Londen halen.
Hij kon geluid opnemen
voor scènes die we al hebben gemaakt en...
En dan nieuwe toespraken in de rest stoppen.
Waarom zou dat niet werken?
Uh...
Meneer Mason maakt me gek.
Elk kopje en schotel moet kloppen.
Feit is dat je zijn schoondochter bent.
Zijn zoon sneuvelde in de oorlog.
Ik bedoel, het is geen wonder dat hij en ik
wrijf elkaar de verkeerde kant op.
Nou, het is jammer dat hij je op de zenuwen werkt
omdat hij een lieve kerel is.
En hij denkt de wereld van jou, Daisy.
Was je niet een keer lief voor hem?
Zo'n honderd jaar geleden.
Ik hoor dat er een geluidsexpert uit Londen komt.
Denk er niet aan.
Gaat het goed met je?
Kan ik helpen?
Niemand kan me nu helpen.
Goed.
Als het niet gewoon Barrow is.
Sir?
Ik heb net gedacht hoeveel interessanter
dit geweldige huis is dan onze onnozele kleine film.
Noem me niet 'meneer'.
Is er iets wat ik kan doen?
Nou, niet tenzij je wat ideeën hebt voor mijn volgende carrière.
Ik begrijp het niet.
Films waren tot nu toe mime.
Mime met muziek.
Nu met de nieuwe talkies gaan ze over acteren.
Ze willen ons niet.
Ze huren echte acteurs van het theater in, en ...
we zijn klaar.
Maar je hebt een goede stem.
Er kunnen nieuwe gezichten binnenkomen,
maar het publiek zal geen afscheid willen nemen
aan al hun oude favorieten.
Ik hoop dat je gelijk hebt.
Sir.
Dat is de Hertog...
Dat is het jacht van de Hertog van Westminster.
Ik vat het samen.
In de jaren sinds 1864,
wijlen markies de Montmirail maakte vier testamenten.
In elk daarvan verwijst hij naar het feit
die hij de Villa des Colombes gaf
aan de huidige douairière gravin van Grantham in 1865.
Ik heb de originelen meegenomen.
Ik zal kopieën achterlaten.
Toen was het duidelijk niet iets dat hem ontglipte.
Hij was van plan dit te doen en hij bleef bij zijn beslissing.
Daar voel ik me beter voor.
Ze moet enige greep op hem hebben gehad.
Ze moet hem gechanteerd hebben.
Ma man, dit is een dwaze reactie.
Wij zullen het voor de rechter aanvechten.
Op basis waarvan, mevrouw?
Je hebt andere huizen.
Van ontberingen is geen sprake.
Uw man heeft de villa gekocht en weggegooid
voordat hij je zelfs maar ontmoette.
Mijn advies zou zijn om de woning onverwijld af te staan.
Heel hartelijk bedankt.
- Bedoelt u dit te accepteren? - Natuurlijk.
Mijn vader maakte mij de enige executeur, Lord Grantham.
Ik denk graag dat het was omdat hij me vertrouwde
om zijn wensen uit te voeren.
Waarom heb je ons dan hier uitgenodigd?
Want ik was benieuwd om je te ontmoeten.
Mijn vader en jouw moeder
bracht een week samen in oktober 1864.
En ik ben geboren in juli 1865.
Precies.
Ik denk dat dat de sleutel is tot waarom
hij gaf haar de villa een maand later.
Uit dankbaarheid voor je geboorte.
Kortom, ik geloof dat u en ik veel gemeen hebben.
- We moeten de oude Lady Grantham bedanken. - Natuurlijk.
Nu weten we tenminste dat ze de villa moet hebben.
was geen willekeurige keuze of een dwaze fout
maar een beslissing die jarenlang stevig werd onderschreven.
Voelt in zekere zin grappig om te weten dat mijn eigen kind is
een deel van deze gouden cirkel waar, vanwege uw bloed,
er gebeuren mooie dingen.
Net zoals Mary Down ton zal hebben en wij Brompton.
Ja, maar het zijn werkende landgoederen.
Deze plek was gemaakt voor lachen en plezier.
Zou Sybil niet blij zijn geweest voor haar dochter?
En moedigde haar aan om het te gebruiken voor het welzijn van anderen?
Ja, ik denk het wel.
Laten we dan hetzelfde doen.
Ik verlang ernaar om Sybbie hierheen te halen.
Ze zal het geweldig vinden.
Kijk naar dat uitzicht.
Voel je je niet dankbaar dat we leven?
Ik hou van je, weet je.
Op een bepaalde manier dacht ik dat ik nooit meer zou liefhebben.
En ik hou van je.
Dus dat is goed.
Zullen we weer naar binnen gaan? Het water is...
Ze zien er samen heel gelukkig uit.
- Dat zouden ze ook moeten doen. - Mm.
Het is spannend voor Sybbie, voor hen allemaal.
Ik hou van het idee van Tom en Lucy
het organiseren van een bijeenkomst hier elke zomer,
totdat het een familietraditie wordt.
De zon heeft me slaperig gemaakt.
Als je me verontschuldigt, denk ik dat ik een dutje zal doen voor het avondeten.
Je ziet er ook een beetje moe uit.
Waarom doe je niet hetzelfde?
Ik zal niet te lang duren.
Ze heeft gelijk. Je ziet er wel moe uit.
Nooit zeker hoe nuttig het is voor mensen om erop te wijzen.
Het spijt me.
Blijf schrijven, wat er ook gebeurt.
Mama, als iets je dwars zit, zeg het dan gewoon.
Nee, nee, het is niets, eerlijk gezegd.
Ik heb moeten veranderen
het opnieuw dekken van de eettafel,
maar ik denk dat ze het strijken onder de knie hebben
Eindelijk de overhemden van Zijne Heerschappij.
Dat had je me moeten laten doen.
Ze moeten erg dankbaar zijn voor uw hulp, meneer Carson.
Misschien.
Toen ik ze liet zien hoe het moest,
ze spraken zeker veel Frans heel hard en heel snel.
Is er al iets geregeld?
Het lijkt erop dat de villa nu van juffrouw Sybbie is.
Geluksvogel.
Benijdt u haar, juffrouw Baxter?
Ik ben geen groot voorstander van afgunst, meneer Bates.
Ik weet wat ik wil en ik kan zonder
een villa in het zuiden van Frankrijk.
Wat wil je, juffrouw Baxter?
O, kom nu, meneer Carson.
We weten allemaal wat juffrouw Baxter wil.
Haar genegenheden zijn zeer stevig betrokken.
Niet betrokken.
Niet op die manier bezig, misschien, maar grondig genomen.
Hebben we het over Mr. Molesley?
Dat zijn we ook.
Maar stel dat hij nooit een tandje bijsteekt?
Dan ben ik een spinster.
Je zou nooit met iemand anders trouwen?
Het duurde lang genoeg voordat ik hem vond.
Mevrouw.
Ik weet niet hoe lang hij erover heeft nagedacht,
maar toen hij eenmaal de data had gecontroleerd, wist hij het zeker.
Ik ben precies negen maanden na... en ik citeer...
Het 'idyllische intermezzo' brachten ze samen door.
En hij gaf haar de villa kort nadat ik geboren was.
Ik weet zeker dat dat allemaal toeval is.
Ben je dat?
Het zou het mysterie verklaren.
Je vader hield heel veel van je.
Maar Rosamund is degene die op hem lijkt.
Ik hoop dat dit helpt, milady.
Dank u wel, Baxter.
- Goedenacht. - Goedenacht.
Waar is dat voor? Gaat het goed met je?
Gewoon een beetje brandend maagzuur. Met mij gaat het goed.
Wat gebeurt er als het verhaal naar buiten komt, denk je?
Ik neem aan dat Carson zijn bericht zal inleveren.
Doe niet zo belachelijk.
Je bent de minst Franse persoon die ik ooit heb ontmoet.
Je houdt niet eens van knoflook.
Dat is niet bepaald ijzersterk bewijs.
Hoe hebben ze dit zo snel voor elkaar gekregen?
Want tijd is geld.
Het probleem is nu wat de acteurs gaan zeggen.
Wat bedoel je?
Nou, ik schrijf de regels voor hen,
maar ze houden zich niet altijd aan de tekst,
en vaak kunnen we het ons niet echt herinneren
wat de acteurs eigenlijk hebben gezegd.
Waarom laat je Mr. Molesley niet helpen?
Waarom? Wat kon hij doen?
Nou, hij is de dorpsschoolmeester,
en ik weet dat hij kan liplezen.
Ik weet zeker dat hij iets zou kunnen oplossen.
Dat is zeker waar.
En hij is hier elke dag geweest zoals het is
en bekeek alle scènes.
Juist, meneer Barber. Ik ben er klaar voor.
Kom maar op met de thespianen.
Oh.
Dat ziet er heel professioneel uit, milady,
Als je het niet erg vindt dat ik het zeg.
Het is de nieuwe Snelheidsreflex.
U kunt de afbeelding zien voordat u deze maakt.
O, waar zullen ze nu aan denken?
Hoe gaat het verder beneden?
Oké, denk ik, meneer.
Hoewel, ze zijn erg Frans, de Fransen, nietwaar?
Ik neem aan van wel.
Arme dingen.
Nu, dit is best goed,
maar, Carson, zou je de telefoon kunnen verplaatsen?
Het bederft het een beetje.
Het is heerlijk om te zien dat je geniet van je werk.
Het voelt goed om een...
Weer voet aan de grond in de echte wereld?
- Zoiets, ja. - Mm.
Oh, mijn hemel.
Wat is het?
Kijken.
Wie is zij?
Dat is de Lady Grantham waar ik voor het eerst voor ging werken.
als een jonge zaaljongen nat achter de oren.
Oma?
Hemel.
Dank u wel, Carson. Kunt u ons even verlaten?
Wat staat er?
"Violette, mon adorée."
Goh.
Maria had een lammetje.
Het vlies was wit als sneeuw.
Juist, meneer Stubbins, bent u er klaar voor?
Zo klaar als ik kan zijn, meneer Barber,
als ik de geluidsisolatie of de set niet onder controle heb.
Als we meneer Dexter zouden kunnen hebben, alstublieft.
Man?
Waar liggen de lijnen?
Het spijt me heel erg.
- Nee, nee, nee. - Oh.
- Bedankt. - En hier.
Nu, time je toespraak om bij de film te passen.
Nee, nee, nee. Leun niet in.
En probeer je hoofd niet te bewegen.
OK.
Bel aan voor stilte!
En...
Rollend geluid.
"Nou, als het niet Lady Anne is.
"Ik dacht dat je me misschien zou vinden.
"Niemand kan tegenwoordig een geheim bewaren.
"Mag ik je eraan herinneren dat het mijn toekomst is om weg te gooien.
Nee, wacht. Ga niet."
Knippen.
Goed gedaan.
Juffrouw Dalgleish.
Klaar.
En actie.
"Ik wist waar je zou zijn.
Ik kwam alleen naar ..."
Wacht even. Ik draaide me daar om.
- U... - O, ja.
Ik-ik heb een regel geschreven om dat te dekken. Zie je?
"Ik ben alleen gekomen om te voorkomen dat je je toekomst weggooit."
Jij... y-je keert terug op 'toekomst'.
Rechts.
En actie.
"Ik wist waar je zou zijn.
Ik ben alleen maar gekomen om te voorkomen dat je je toekomst weggooit."
Luider, juffrouw Dalgleish!
"Ik kan niet blijven en toekijken hoe je jezelf verpest.
- Eh, ik moet..." - Snijden. Snijden.
Dank je wel, Myrna. Mag ik even de tijd?
Gaat het goed met je?
Wat nu?
- Meneer Stubbins? - O, ik ben hier om geluid op te nemen,
Meneer Barber, niet om wonderen te verrichten.
De Lady Anne Erskine is ze niet.
Kon ze het accent niet gewoon wat beter leren?
en het nog een keer doen?
Mensen brengen levens door met proberen te leren
dit specifieke accent en falen.
George Bernard Shaw schreef er een toneelstuk over.
Uh, je zou het kunnen, milady.
Je zag hoe meneer Dexter het voor elkaar kreeg.
Zo moeilijk kan het niet zijn.
- Maar dat kon ik niet. - wat?
Je kon het accent niet doen?
Ik denk dat je dat zou kunnen. Ik denk van wel.
- Maar ik ben geen actrice. - Tja, is Myrna een actrice?
Ben je benieuwd naar haar Hedda Gabler?
Toch.
Kijk, probeer het maar eens.
Als je het niet kunt, sluiten we af, mogelijk voorgoed.
Als je kunt, laat je ons doorgaan.
Alstublieft.
Hoe gaan we om met Miss Dalgleish?
Oh, nu, eh, haal haar weer naar boven.
- We moeten weten of dit gaat werken. - Mm-hmm. Mm-hmm.
- Ik zal dat doen. - Mm-hmm.
Juffrouw Dalgleish?
- Hier zijn de lijnen, milady. - Bedankt.
Ik weet niet hoe ik mezelf in deze dingen krijg.
"Ik wist waar je zou zijn.
"Ik ben alleen gekomen om te voorkomen dat je je toekomst weggooit.
"Ik kan niet blijven en toekijken hoe je jezelf verpest.
Ik moet wel."
En snijden.
Speel ze samen.
Nou, als het niet Lady Anne is.
Ik dacht dat je me misschien zou vinden.
Niemand kan tegenwoordig een geheim bewaren.
Ik wist waar je zou zijn.
Ik ben alleen maar gekomen om te voorkomen dat je je toekomst weggooit.
Mag ik je eraan herinneren dat het mijn toekomst is om weg te gooien.
Ik kan niet blijven en toekijken hoe je jezelf verpest.
Nee, wacht.
Ga niet.
Ik moet het doen.
Oh.
Ik hoop wel dat dat een rekwisiet was.
Wanneer werd het geschilderd?
En waarom was zij zijn aanbedene?
Omdat ze de ultieme gunst verleende?
Ze waren maar een paar dagen samen.
Klinkt het waarschijnlijk?
En het is gewoon toeval
dat Papa negen maanden later geboren werd?
Ik verwacht, toen ze thuiskwam,
je opa was blij haar te zien.
Hoe dan ook, wat duidelijk is, is
Monsieur de Montmirail was smoorverliefd op haar.
- Wanneer trouwde hij? - Oh, dat weet ik.
Ik zocht hem op.
Hij trouwde in 1870,
vijf jaar nadat Robert was geboren.
En de huidige markies arriveerde in 1873.
De villa was dus een soort afscheidscadeau
aan je oma voordat hij om zich heen keek naar een vrouw.
Zo klinkt het.
Blijkbaar.
Ik ga hem uitpraten.
- Over Mrs. Patmore. - Dat kan je niet.
Ik kan.
Je weet dat ze een eigen huis heeft.
Je weet dat ze eenzaam is.
Het is een oplossing voor ons allemaal.
Je ziet er heel samenzweerderig uit.
We hadden het over mevrouw Patmore
en hoeveel ze van je houdt.
Doet ze dat inderdaad?
Ik vind haar leuk.
- Ze is een fijne vrouw. - Dat is ze ook.
Maar ik maak me soms zorgen dat ze eenzaam is.
Ze heeft natuurlijk haar eigen huisje,
maar ik denk dat ze er wel wat gezelschap in wil hebben.
Ik weet wat je denkt, maar het antwoord is nee.
Je hebt altijd gezegd dat je haar bewonderde.
En dat doe ik ook.
Maar ik kon niet leven van een vrouw.
Het zou niet juist zijn.
- Ook als ze het wilde? - Ook toen al.
Er zijn dingen die goed zijn
en er zijn dingen die verkeerd zijn,
en dat kan ik niet veranderen.
Dank u voor het aannemen ervan.
Ik ben u veel verschuldigd.
Is alles in orde?
Nou, als we eenmaal geluid hebben opgenomen
voor de scènes die we al hebben opgenomen,
we zullen nieuw materiaal nodig hebben voor wat er nog over is...
Ooh.
M-Mag ik iets zeggen, meneer Barber?
Natuurlijk.
Ik-ik heb alle dialoogkaarten doorgenomen
dat w-zou zijn getoond als het beeld stil was,
en ik ben begonnen met het schetsen van scènes
dat zou de behoeften van het perceel dekken.
Je bedoelt dat je een toneelstuk hebt geschreven?
Nou, ik ben er een begonnen.
- Zou ik deze scènes kunnen lezen? - Natuurlijk.
En als je tevreden bent, doe ik de rest.
Ben ik gebonden aan de synopsis van de plot?
Bijvoorbeeld, wanneer ze hem uiteindelijk afwerpt,
zou het niet beter zijn met een grote romantische climax?
Ik begrijp het niet.
Nou, Bill Benson's
op het punt zijn leven op de tafels weg te gooien.
Alleen, hol en zonder hoop.
Dan tilt hij plotseling zijn gezicht op.
en ziet Anne daar staan, lang, sereen, sierlijk,
haar ogen glimmend van de tranen.
In een opwelling pakt hij zijn geld terug.
Rien ne va plus!
Het wiel draait.
En alles wat hij bezit zou verdwenen zijn.
Maar nee.
Haar liefde, haar schoonheid hebben hem gered.
Ze pakt zijn hand en ze lopen weg.
Samen.
Het einde.
Ik denk dat ik ga huilen.
Meneer Molesley, maak alstublieft het script af
hoe je het beste denkt en breng het naar mij toe.
Rechts.
- U zegt dat hij hier vroeger werkte? - ja.
Hij was een voetman.
Maar we waren ons niet bewust van zijn verborgen talenten.
Arme Carson. Hij moet koken in die zware kleren.
Is er geen lichtere versie die hij zou kunnen dragen?
- Ik denk het wel. - Dank u wel, monsieur,
maar wij Engelsen zijn nooit te warm om de juiste kleding te dragen.
Ik heb morgen wat vrienden uitgenodigd
om afscheid te nemen en jullie allemaal voor te stellen.
Maar de aanwezigheid van je butler doet me denken
dat wij nu uw gasten zijn
en ik had uw toestemming moeten vragen.
Oh, alsjeblieft.
Laten we drinken om
uw gelukkige kleindochter, Sybil Branson.
- Aan Sybbie. - Sybbie.
Ik wou dat ze hier was. Ik wil haar graag ontmoeten.
Ik hoop dat u dat ooit zult doen.
Ze is een lief meisje.
Het is fijn om een stiefmoeder zo te horen praten.
Je moet blij zijn met de manier waarop het is gelopen.
Wanneer mensen van wie je houdt een meevaller hebben,
het is bijna beter dan zelf geluk hebben.
Bijna maar niet helemaal.
Ja.
Ken je de miniaturen in de bibliotheek?
Een van hen is van oma, en het is gegraveerd op de zijkant.
Ik heb het gezien.
Ik heb het daar moeten zien
al meer dan een halve eeuw.
Maar hij verbood me om het te verplaatsen.
Hij liet me vloeken.
Nog meer nieuws van meneer Talbot?
Niet sinds de kabel die ik je liet zien.
Je moet hem missen, milady.
Ik hoop maar dat hij me mist.
Zijn Heerschappij zal spoedig thuis zijn.
Ik ben bang dat hij in shock komt.
Heb je genoten van het filmen?
Op een manier.
Ik hou van Mr. Barber en Mr. Dexter
en kijken hoe een film wordt gemaakt, maar...
Ik voel me ook een beetje teleurgesteld.
Door Miss Dalgleish?
Het klinkt stom, maar...
Ik dacht dat we misschien vrienden zouden worden.
Ze zeggen dat het een vergissing kan zijn om je favoriete sterren te ontmoeten.
In dit geval zouden ze gelijk hebben.
Vind ik ook.
Voel je je gelukkig?
Dat ben ik, maar er is werk aan de winkel.
En hoe meer hard werk, hoe gelukkiger je zult zijn.
Nou, je kent me al.
En ja, ik bedoel te genieten van Sybbie's geluk.
Ik wil dat we er allemaal van genieten.
Gefeliciteerd, Tom.
Je bent een luipaard die met succes zijn vlekken heeft veranderd.
Ach, hij is te snel.
- Nog een. - Oh, nee.
Waar is de bal?
Hij is weg.
Ah, goede hit.
Ja. Hoe is dat?
George zou in bed moeten liggen, of in ieder geval op weg daarheen.
Heb je andere kinderen?
Een dochter, Caroline, met mijn tweede man.
George's vader kwam zeven jaar geleden om het leven bij een auto-ongeluk.
op de dag dat George werd geboren.
Hij hield de baby in zijn armen en stierf op weg naar huis.
O jee.
Hoe was hij?
Hij was perfect, echt waar.
Zo knap als een prins in een sprookje.
Moreel, sterk, vol dromen, vastbesloten om zijn steentje bij te dragen.
- Mis je hem? - Natuurlijk.
Al vraag ik me wel eens af
wat het leven van hem zou hebben gemaakt als hij had geleefd.
In zekere zin...
In zekere zin?
Ik wilde zeggen: je doet me in zekere zin aan hem denken.
Al kon ik je niet vertellen waarom.
Ik voel me gevleid.
Hoe zit het met je huidige man?
O, Henry is veel pragmatischer.
Er zijn geen dromen over hem. Hij is een doener.
En hij moet zijn uithoudingsvermogen testen
van 's morgens vroeg tot 's avonds laat.
Maar hij is een goede collega.
Is hij ook knap?
O ja.
Ik vind ze knap.
Maar er zijn problemen in het paradijs?
Je hebt me niet nodig om het je te vertellen.
dat het huwelijk een roman is, geen kort verhaal.
Vol plotwendingen onderweg.
Stel dat het erop aankomt of je wel of niet van hem houdt.
Echt, meneer Barber?
Is dit omdat je in de films werkt?
Ik denk dat ik meer dan genoeg heb gezegd voor één avond.
Dus ik hoop dat u van harte
welkom onze opvolgers van de villa.
En met de Bransons zie je misschien Lord Grantham,
die ik denk dat ik nu mijn...
mijn goede vriend.
Hij heeft het allemaal met zulke goede manieren aangepakt.
Omdat hij denkt dat ik zijn broer ben.
Even dacht ik dat hij het ging zeggen.
Zo kun je niet praten. Je vader hield van je.
- Genoeg. - Maar het is toch niet genoeg?
Niet als ik misschien een levenslange fraudeur ben.
De van een Fransman
die zich de rol van de juiste erfgenaam toe-eigende.
Maar dat zou de vader van Matteüs zijn geweest,
en nu zal Matteüs' zoon beërven,
dus wat maakt het uit op de lange termijn?
Ik ben bang dat het een echte klap is voor papa
om te ontdekken dat hij misschien een bedrieger is.
Als het waar is, zal hij verpletterd worden.
Ma man.
Weet je, ik heb ervan genoten om je hier te zien trainen.
Ik had een soort flits van wat je hebt gemist.
Het lijkt erop dat ik er nog niet helemaal klaar voor ben
om afscheid te nemen van die kant van mijn leven.
Ik heb naar de miniatuur gekeken,
Lady Hexham, en, euh, je hebt gelijk.
De zaak is geregeld.
Neem het alsjeblieft mee naar huis voor je oma.
Het is toch van haar.
Merci, ik weet niet wat ik moet doen.
Excuseer me even.
Wat is het?
Wat je geheim ook mag zijn,
is het niet een goed moment om het met papa te delen?
Ja, het is niets vergeleken met de zee.
- Dat was prachtig. - Het was...
Je bent zo vriendelijk geweest, maar het is tijd voor ons om naar huis te gaan.
We zullen ook snel weg zijn.
Zoals u weet, de inhoud van het huis
al van je moeder.
O, je moet nemen wat je wilt.
Nee. Zijn wensen zijn duidelijk.
Welnu, onze advocaten kunnen de rest aan.
Ik weet dat het laat is, maar kunnen we een wandeling maken?
Ja natuurlijk.
Monsieur, wij staan in uw schuld.
Bedankt.
- Mevrouw. - Bedankt.
Waarom heb je het me niet eerder verteld?
Ik ging naar, en toen kwamen we ineens hier.
Maar je had hier nooit moeten komen.
We moeten je naar een goede dokter brengen,
en dan bedoel ik niet een of andere kwakzalver in Marseille.
Dr. Clarks op is meer dan capabel
- van het bedenken van een diagnose. - Dan gaan we naar Londen.
We gaan naar Amerika als het moet.
We zullen het bespreken als we meer weten.
Je had het me moeten vertellen!
Met kans op een laatste traktatie
voordat ziekte ons leven overnam?
Zo erg is het misschien niet.
Robert, ik run het ziekenhuis al jaren.
Denk je dat ik daar gewoon zat met mijn oren geblokkeerd?
Oh nee. Nee nee nee.
№. №.
Dit is helemaal niet wat ik wilde.
We zijn geen verdrietige mensen.
Dat ik nu ziek ben, maakt ons niet verdrietig.
O jee. Oh, mijn...
Om mijn moeder en mijn naam te verliezen.
Moet ik jou ook kwijt?
- Ik kan het niet verdragen. - Als ik het kan verdragen, kan jij het.
Vergeet niet dat ik vanaf het begin van je hield.
Ik hield van jou voordat je van mij hield.
Daar heb ik me altijd voor geschaamd.
Niet doen. Ik had geld. Je had het nodig.
En toen kwam de liefde.
En we zijn gelukkig geweest, nietwaar?
Oh, schat.
Je bent alles voor me geweest.
Alles.
En ik hoop dat ik nog even alles kan zijn.
Nwo...
- ... we moeten morgen vroeg beginnen, - Oh.
En het is uren voorbij mijn bedtijd.
Oh, schat.
Ik hoop dat we nog kaartjes kunnen krijgen met de Blauwe Trein.
O ja.
Waarom bevindt de camera zich in een gewatteerde cel?
Iedereen zou denken dat het een gek was.
Nou, het is zeker onvoorspelbaar.
De microfoon mag geen geluid opvangen
- tenzij ik het heb goedgekeurd. - Mm.
De gewatteerde doos bevat het geluid van de camera die werkt.
We zijn nu dus echt in uw handen, meneer Stubbins.
Uw woorden, niet de mijne.
Is iedereen klaar?
Laten we gaan voor een take. En...
Uh, houd er rekening mee waar de microfoons zijn
en spreek duidelijk.
En, euh, deze keer, Myrna, mime maar praat niet.
- Geen woord. Begrijp je? - Ik ben niet dom.
We willen alleen Lady Mary horen.
Maria, alstublieft.
Heel goed.
Uh, Albert, jij klaar met de klapstok?
Bel aan.
Rol de camera.
Albert.
En...
...actie.
Madame, Messieurs, placez vos Parijs.
Bill.
Je kwam terug.
Ik kom altijd terug.
- Sorry. Sorry. - Knippen!
Uh, iedereen, terug naar die, alsjeblieft.
Rol de camera.
En... Actie.
Madame, Messieurs, placez vos Parijs.
Bill.
Je kwam terug.
Ik kom altijd terug.
- Sorry! - Knippen!
Maar het is gewoon heel moeilijk voor mij
want ze zit recht in mijn oor!
En je hebt me uit een struik!
Ik begrijp het. Reset alstublieft.
Bill.
Je kwam terug.
Ik kom altijd terug.
- de hel! - Vloeken is toch niet nodig?
- Myrna, het spijt me. Pardon. - Juist, dat is het.
- Ik heb er genoeg van. - Myrna.
Je neemt je handen van me af.
- Ga aan de kant! - Myrna, schat!
№!
Wat nu?
Ik wist vanaf het begin dat ze problemen zou hebben.
Ze is onbeleefd. Ze is nors.
Klopt, maar nu voelt ze zich ook vernederd.
Ze beweegt haar mond terwijl lady Mary's stem eruit komt.
En dit is haar eerste geluidsfilm.
Wat gebeurt er dan met haar?
Ik neem aan dat haar carrière erop zit.
Ik neem aan dat veel van hen klaar zijn.
Het punt is dat ze haar weer aan het werk moeten krijgen.
Maar wat als ze niet komt? Ze kunnen haar niet dwingen.
Waarom proberen jullie het niet?
Je weet hoe je met haar moet redeneren.
Dat doen ze niet.
Myrna, schat, kom alsjeblieft naar beneden.
We kunnen niets doen zonder jou.
Je kunt zonder mij praten!
Ga gewoon weg!
Milady.
Ik denk dat het een goed idee zou zijn om de meiden te laten
kijk of ze haar op haar gemak kunnen stellen, meneer Barber.
OK. Als je dat denkt, ja.
Achteruit, iedereen.
Laat ons alsjeblieft binnen, mevrouw Dalgleish.
We begrijpen wat je doormaakt.
Dat is waar, en je weet het.
Ik ga niet naar beneden zodat ze me kunnen vernederen
- en lach me uit. - Dat doen ze niet.
Oh? Je had ze bij elke première moeten horen.
"Niet praten. Doe je mond niet open."
Ze verachten me.
Waarom heb je geen welsprekendheidslessen gevolgd?
Veel mensen doen dat wel.
Ik heb het geprobeerd. Ik snapte het niet.
Kon de knack niet krijgen.
Iets heeft je van streek gemaakt sinds de dag dat je hier kwam.
- Wat is het? - Het is dit.
Ik wist dat ik klaar was op het moment dat ik The Jazz Singer zag.
Het was als een zwaard dat boven me hing.
Ik dacht dat ik misschien nog een paar films voor de boeg had,
maar deze zal mij als laatste zijn.
Dat weet je niet.
Je ziet er goed uit in de stukjes die ik heb gezien.
En hoe klink ik, hè?
Maar feit is dat ik ben aangespoeld, zoals de Yanks zeggen.
Ik ben het nieuws van gisteren.
Kom op, mevrouw.
Je praat nu niet met je fanclub.
wat?
Je bent beroemd, mooi en rijk.
Dus wat als je filmcarrière voorbij is?
Er zijn een aantal dingen die je kunt doen.
Nu, stof jezelf af.
En terwijl je toch bezig bent, probeer beleefd te zijn
- aan de mensen die u dienen. - Kom op, Daisy.
Je bent een van ons, niet een van hen.
Onthoud het gewoon.
Nu, hakken-hakken.
Trek je haar recht en laten we aan de slag gaan.
Hoe je het daar doet?
Ze is er bijna klaar voor, meneer Barber.
Jij bent, hè, juffrouw Dalgleish?
Ik had ooit een zus net als jij.
Ik mis haar.
Elke dag.
Je doet me aan haar denken.
Ze overleed in 1919 aan de Spaanse griep.
Had niet gedacht dat het onze familie zou raken,
Maar je weet maar nooit, hè?
Zullen we gaan?
Ik ben het niet waard.
Je bent het me waard.
Rien ne va plus.
Het lijkt erop dat je mijn redder bent.
En ik ben van plan om uw redder te blijven
voor een zeer lange tijd te komen.
Mary?
Wat is er in hemelsnaam aan de hand?
Knippen!
Oh, nee!
Dus je zet ze recht?
Ik denk dat ik het kan zeggen
zonder angst voor tegenspraak.
Ik liet ze er geen twijfel over bestaan hoe dingen worden gedaan
als ze goed worden gedaan.
Eh, meneer Bates?
Uh, je hebt je gevoelens duidelijk gemaakt.
Ze weten zeker wat het is om mee om te gaan
een Engelse butler.
Oh, pak je jassen.
Kijkend naar jou, bracht het me terug naar de toneelstukken
jullie drieën zaten vroeger op zolder.
Alleen zit er deze keer wat meer op.
Ik wil niet hard zijn, maar hoe weten we dat ze goed is?
Oh, ze is absoluut super.
Ik liet oma papa's telegram zien, Tom,
maar je moet naar binnen kijken.
Misschien moeten we nu naar boven gaan.
Misschien heb je gelijk.
Jij zou het moeten zijn.
Je kunt haar de miniatuur geven.
Welke miniatuur is dit?
Het is een lang verhaal.
Talkies moeten goed nieuws zijn
voor de acteurs in de West End theaters.
Goed nieuws voor hen, slecht nieuws voor mij.
Dood door microfoon, hè, Guy?
Ons bedrijf is altijd een kansspel geweest.
Goed gezegd.
Ik heb een idee, Miss Dalgleish, dat misschien wel helpt.
Ik breng je mama naar het ziekenhuis
eerste ding in de ochtend.
Ik ben er bang voor, natuurlijk.
Maar dat is aan jou om te horen, niet aan haar.
Ik dacht dat ze misschien meer ruzie zouden maken.
Wij ook.
De moeder wilde wel.
En toen vond Edith dit.
Het is aan de zijkant aan je gegraveerd.
Oh.
Ik...
Ik neem aan dat ze denken dat er iets ongepasts is gebeurd tussen ons.
- Ik neem aan dat iedereen dat doet. - Oh, nee.
Dat zou ik niet zeggen.
Je bent zo'n slechte leugenaar, Tom.
Ik zou nooit ergens zijn gekomen als ik net zo'n rot leugenaar was als jij.
We gaan proberen elkaar elk jaar in de villa te ontmoeten.
Het hele gezin bij elkaar, in de zomer.
Wordt het niet te warm?
- We hopen dat je het komt ontdekken. - Oh, nee.
№.
Dat is -dat is allemaal voorbij voor mij.
Laat maar.
Ik ben blij dat ik je gekend heb, Tom.
Ik denk dat we het uiteindelijk best goed met elkaar konden vinden, nietwaar?
Ik denk van wel.
Uiteindelijk.
Je was niet helemaal wat we voor Sybil in gedachten hadden,
maar we kwamen er voorbij.
En dat is het leven, nietwaar?
Voorbij het onverwachte komen.
En er misschien van leren,
waarvan ik denk dat we kunnen zeggen dat we het hebben gedaan.
Je bent door de jaren heen een goede vriend voor me geweest, Violet.
Ik hoop dat ik een vriend voor je ben geweest.
En nu ben je gesetteld.
Maud is terug in de familie en iedereen is blij.
Wanneer werd de miniatuur geschilderd?
Heb je ervoor gezeten?
Nee, wij... we gingen wandelen
in de stad op een dag,
en er was een winkel waar een man foto's maakte.
Ja, ik herinner me 'want hij was de eerste fotograaf
Dat had ik nog nooit gezien.
Daar moeten ze het van hebben gekopieerd.
Montmirail stuurde het naar mij in Londen
met een onnozel gekrabbelde brief.
Ik stuurde het terug.
Natuurlijk had ik het moeten verbranden.
We laten je rusten.
Maar we wilden zeggen hoe dankbaar we zijn.
En Sybbie zal dat ook zijn.
Het is een prachtige plek.
Dat herinner ik me nog wel.
Tijd om naar bed te gaan.
Ja, die ruim ik gewoon op.
Wat zijn ze?
De brieven van Monsieur de Montmirail.
Oh. Ze zijn duidelijk gelabeld?
Ik ben bang van wel.
Ze loog dus
toen ze zei dat ze zich niets herinnert.
'Liegen' is een hard woord.
Misschien heeft ze het in haar achterhoofd geduwd.
Nou, ik geloof niet dat het daar is gebleven
met alle ophef.
- Ik zal vragen wanneer ik haar ga opzoeken. - Hmm.
Is dit de manier om Mr. Barrow te vinden?
Links.
- Oh. - Dus dit is waar je je verbergt.
Kan ik ergens mee helpen, meneer?
Nou, je kunt zeker helpen door me niet 'meneer' te noemen.
Ik weet niet zeker wat meneer Carson ervan zou maken
ik kreeg bezoek van een bovengast, de heer Dexter.
Nou, meneer Carson heeft nu niet de leiding.
Dat ben je ook.
Stel dat er iemand binnenkomt. Wat zouden ze zeggen?
Het interesseert me niet.
Ik woon nu tien jaar in Amerika.
Ik geloof niet meer in dat spul.
Alsjeblieft, noem me Guy.
Wat is je echte naam?
Quentin.
Quentin Sidebotham.
Dat was een goede beslissing.
Weet je wat je nu gaat doen?
Ik denk niet dat iemand dat doet.
Ik ga naar huis en wacht de ontwikkelingen af.
Ik zou Clive Brook of Charlie Chaplin kunnen noemen,
kijk wat ze denken.
Ken je Charlie Chaplin?
Nou, hij is een beetje wild voor mij, maar ja, ik ken hem.
Hollywood krijgt slechte publiciteit,
maar ik woon in een plaats genaamd Hancock Park,
en het is... het is best leuk.
Ik kan het geloven.
Tja, waarom kom je niet zelf kijken?
wat?
Ik meen het.
Ik reis veel voor mijn werk,
en ik heb geen vrouw om voor me te zorgen, dus...
... je zou het kunnen.
Ik zou je bediende zijn?
Meer dan dat.
Je zou het huis runnen en onze reizen organiseren,
maak me comfortabel.
Maak ons allebei comfortabel.
Natuurlijk, als mijn carrière op zich plooit,
dan moesten we nog eens goed nadenken, maar...
Je carrière zal niet plooien.
Goede.
Goed...
Je laat het me weten als je...
tot een beslissing komen.
Rechts. Ik heb alles wat ik nodig heb.
Ik kom naar het huis met de resultaten
zodra ik ze heb.
Maar voelt u zich optimistisch?
Robert, dat soort praatjes hebben geen zin.
Lady Grantham weet te veel om haar de haren uit het hoofd te trekken.
Maar zelfs als alles zo slecht is als het zou kunnen zijn,
er is nog een operatie.
Laten we het stap voor stap doen.
Oh, God.
Robert ziet het niet, maar het kan nog veel erger.
Hoevelen moeten dit soort dingen onder ogen zien?
het gevoel hebben dat ze hun leven hebben verspild?
Dat weet ik niet.
Helemaal niet.
Hoe gaat het op de boerderij?
Eng.
Arme meneer Mason.
Hij zou zo ongelukkig zijn om je het te horen zeggen.
Hij heeft het de laatste tijd over je.
Oh ja?
Zeggen wat een fijne vrouw je bent
en hoezeer hij je bewondert.
Doet hij dat? Werkelijk?
Maar verder gaat hij niet.
Waarom niet?
Omdat hij je niet kan vragen om op de boerderij te wonen
en hij kon niet afhankelijk zijn van een vrouw.
O, kon hij dat niet?
Dat zullen we nog wel zien.
Kijk wat we hebben gevonden.
Toen ik de dingen van Violet doornam.
"De brieven van markies de Montmirail."
Oh, schat.
Het ziet er niet goed uit voor papa
als ze de behoefte voelde om het geheim te houden.
Nou, laten we niet overhaast te werk gaan.
Oh, het spijt me zo. Zit je ergens middenin?
Nee, nee.
Mag ik even alleen met u spreken, alstublieft?
ja.
Dus wat gaat er nu gebeuren?
Nou, ik dacht dat we ze samen konden lezen.
Bertie, jij en ik kunnen het doen en rapporteren wat ze bevatten.
En we zullen het nieuws aan papa vertellen.
Wat is het?
Je moet me helpen.
We staan op het punt om ons laatste decorstuk te filmen,
het diner wanneer Benson zich realiseert dat hij haar moet opgeven
en haast zich naar Londen.
Weet ik. Ik heb het net geleerd.
Molesley heeft het geweldig gedaan.
Ik vertelde je dat de figuranten het zat waren om niet betaald te worden,
en ik neem het ze niet kwalijk,
maar ik wacht nog steeds op het geld.
Nou, ze zullen niets te drastisch doen.
Zullen ze dat niet doen?
Ze zeggen dat ze niet op het werk komen.
Maar hoe kan ik helpen?
Kunnen uw dienaren invallen?
Je bent van harte welkom om het ze te vragen.
Is er nog iets, meneer Barber?
Zonder jou was ik hier nooit doorheen gekomen.
Als dat waar is, dan ben ik blij.
Mag ik je kussen?
№.
Wil je dat niet?
Ik ben bang dat ik te ouderwets ben om te geloven
dat wat ik wil het enige is wat telt.
- Heb ik je beledigd? - Helemaal niet.
Niets is leuker voor een oude getrouwde vrouw
dan om te ontdekken dat ze nog steeds een object van verlangen is.
Nou, je kunt het beter niet aan je man vertellen als hij terugkomt.
Hij zou me, euh, op de neus kunnen slaan.
Mm, zou dat niet spannend zijn?
Twee prachtige mannen die vechten voor mijn gunsten.
Je belde, milady?
- Dus ze had zijn brieven bewaard? - Schijnbaar. Stuk voor stuk.
Ik zal niet vragen wat ze te verbergen had,
voor het geval je me het antwoord vertelt.
Nou, de meesten van hen zijn nogal triest.
Er was duidelijk geen liefde verloren tussen hem en zijn vrouw.
Maar waar vertellen ze ons over?
de dagen die ze samen in Frankrijk doorbrachten?
Ik ben bang dat ze elkaar toen niet hebben aangeschreven.
We hebben dus nog steeds geen bewijs van wat er echt is gebeurd.
Ik neem aan dat dat
waar het mysterie zich bevindt.
Ik kom violet morgen opzoeken.
Zal ik het doen?
№.
Je bent wat de advocaten 'een belanghebbende partij' noemen.
Ben ik niet.
Je bedoelt dat we daar op het scherm zouden zijn
met Miss Dalgleish en Mr. Dexter?
Weet je het zeker?
- Dat is precies wat ik bedoel. - Nou, ik zal het doen.
Mm, dat geldt ook voor meneer Carson.
Mr. Molesley zal mee willen doen.
- Hoeveel heb je er nodig? - Uh, we hebben er tien nodig.
Juffrouw Denker, heb je er zin in?
Zeker niet.
Ik wil Haar Vrouweschap in de gaten houden.
- Hoe zit het met meneer Mason? - Ik kon het altijd vragen.
Nee, haast je naar de boerderij en vraag het hem nu.
En ze hebben kostuums voor ons?
Ach, ze hebben tijd nodig om ze te passen,
dus je moet naar boven gaan om te kleerkast
voor het einde van de dag.
Hoe zit het met bedienden?
Wie gaat er op ons wachten?
Nou, ik dacht dat we Albert konden gebruiken.
Zou ik Miss Dalgleish dienen?
- Ik denk het wel. - Oh, nou...
Juist, laten we weer aan het werk gaan, alsjeblieft!
- Kom op. - Ga me.
Filmen moet de langzaamste bezigheid zijn die de mens kent.
Het maakt een gletsjer ongeduldig.
Ik veronderstel dat Robert in de hel zit.
Hij verlangde ernaar dat het allemaal voorbij was tegen de tijd dat ze terugkwamen.
Je zou zijn pijn kunnen verzachten als je dat wilt.
We vonden de brieven van Monsieur de Montmirail.
Maar Robert heeft nog steeds niet het antwoord dat hij nodig heeft.
Ik zal niet doen alsof ik je niet begrijp.
Hebben ze je verteld over de miniatuur?
Wat is de betekenis ervan?
Nou, zou je het kunnen halen?
Het ligt in de lade rechtsonder.
Als je het aan de achterkant opent,
je vindt er de brief die hij meestuurde.
Het is er na al die tijd nog steeds.
Zou je het kunnen lezen?
"Chère Violette, we hebben de kans gemist
"om volmaakte liefde te kennen.
Maar dat kunnen we nog steeds als je alleen maar van gedachten zou veranderen."
Waarom heb je het ons niet gewoon verteld?
Er was niets te vertellen.
Er is niets gebeurd.
Afgezien van jarenlang geplaagd worden.
Nou, nee.
Dat klopt niet helemaal.
Wat is het dan wel?
Ik heb hem daarna nooit meer gezien.
Ik wist dat ik zou hebben toegegeven.
Als ik opnieuw was getest, had ik gefaald.
Oh.
Ik was in die tijd een dwaas voor de liefde.
Een paar jaar later gingen we naar Rusland,
en ik kwam vreselijk in de problemen.
Nou, dat deed ik bijna.
Met prins Kuragin. Ja weet ik.
Hoe heb je het met de markies vermeden?
Ik kan niet denken.
Hij was de aantrekkelijkste man die ik ooit had ontmoet
in mijn leven.
Maar ik was nog niet zo lang getrouwd,
en het moet zonde hebben geleken, weet je wel, om dat te bederven.
Ik wou dat je dit allemaal had gezegd.
Ik wilde niet dat je zou denken dat mijn leven een fraude was geweest,
als dat niet het geval is.
Ik was blij met de vader van Robert.
Nou, gelukkig genoeg op die Engelse manier,
als je nooit ergens over praat
maar je vertrouwt elkaar.
Als ze Kuragin en Montmirail bij elkaar hadden gezet,
Ik zou eruit zijn gekomen als een soort scharlakenrode vrouw.
Je lijkt me niet erg scharlakenrood.
Nou, ik vertrouw je
om ervoor te zorgen dat ik niet zo herinnerd word.
Welnu, de volgende graaf zal de zoon van Matteüs zijn,
mijn kleinzoon, jouw achterkleinzoon.
Ik zal mijn best doen om te zien dat hij je waardeert.
Ik weet dat je dat zult doen.
Ik weet dat ik erop kan vertrouwen dat je het juiste doet.
Dat is erg gul van je.
Nou, omdat we onze ruzies hebben gehad, jij en ik.
Nou, het is waar, maar ik ben blij dat je naar Down ton bent gekomen.
Ik had nog nooit iemand gekend wiens mening ik kon vertrouwen,
je weet wel, om moreel gelijk te hebben, niet voor jaren.
Nou, niet sinds mijn moeder is overleden.
Je moet je hebben afgevraagd waarom ik je vroeg
om mijn papieren door te nemen.
Dat deed ik eerder.
Als ik denk aan die wereld van lang geleden,
toen ik... Ik was een meisje in mijn eerste crinoline...
... op die momenten heb ik het gevoel dat ik ben vervoerd
naar een andere planeet.
En zo ben je geweest.
Zoals ieder mens die lang genoeg leeft.
En dat heb ik gedaan. Leefde lang genoeg.
O, zo bedoelde ik het niet.
Het spijt me, maar ik kon gewoon niet wachten.
Het is goed zo.
Er is niets gebeurd.
Je bent de zoon van je vader.
Ik kan niet doen alsof ik niet opgelucht ben.
Ik kan niet doen alsof ik niet beledigd ben.
Waarom denk je dat hij je de villa heeft gegeven
als het niets met mijn geboorte te maken heeft?
Ik denk dat het alles te maken had met je geboorte.
Toen je geboren werd, stuurde het een bericht
dat wat hij wilde nooit zou gebeuren
en het was tijd om verder te gaan.
Hij hield nooit van zijn vrouw zoals hij van jou hield.
De villa bewijst dat.
Goed...
... dat is niet aan mij om te zeggen.
- Ja. - Rechts.
Ooh.
Ik keek door de laatste scènes heen.
Ik ben onder de indruk.
Spreekt dit soort werk je aan,
toneelstukken schrijven voor het scherm?
Wat, jij-jij bedoelt...
Nou ja, zeg, vier per jaar.
Ik zou je het boek of korte verhaal sturen waar ik enthousiast over was
met mijn aantekeningen en suggesties.
Eh, ik zou 700 guineas betalen tegen duizend.
Meneer Barber.
Sorry?
Uh, je zou 700 krijgen voor het schrijven van het script.
Dat zou oplopen tot duizend als de film wordt gemaakt.
Voor elk script?
Ik voel me de koningin.
Nou, ik benijd haar niet als deze korsetten iets zijn om aan voorbij te gaan.
- Dit is absurd. - Kop op.
Je moet immers gewend zijn aan het kostuum.
We hebben de namen op de plaatsen gezet, dus alsjeblieft,
jullie allemaal, zoek je stoel en ga zitten.
Uh, mr. Carson, u speelt Lord Pumphrey
aan het hoofd van de tafel.
Lijkt me vreemd om hier te zitten.
Je hebt genoeg tijd staand doorgebracht.
Ik zou zeggen dat je lang genoeg hebt doorgebracht.
Misschien heeft u gelijk, meneer Dexter.
Vertel me, betekende je aanbod wat ik denk dat het deed?
Het kan zo weinig of zoveel betekenen als je wilt.
Ik zou willen dat het veel betekent.
Dan heb je geluk.
- Mevrouw Hughes. - Bedankt.
Dit ben jij.
Ik herken je niet.
En...
O nee, nee, echt.
Alsjeblieft, we zijn hier niet.
Mijn Heer, als je je een weg achter de camera zou kunnen banen.
Bedankt.
Oh.
Ik zie eruit als iets om de kraaien bang te maken.
Onzin.
Je bent een toonbeeld van elegantie.
Ga hier zitten en heb iets verwarmends.
Ik dacht dat het gewoon gekleurd water was.
Nou, zo is het ook voor de anderen.
Voor ons heb ik iets leuks binnengesmokkeld.
Oh, je hebt gelijk. Dit is goed.
Ziet het jonge stel er niet leuk uit samen?
Het moet geweldig zijn om te voelen dat je ze helpt.
Ik zou graag meer willen doen.
Nou, daar wil ik het over hebben.
Ben je niet zenuwachtig?
Tja, hoe moet een man zich voelen
wanneer al zijn dromen zijn uitgekomen?
Al je dromen?
Ik-ik weet het, maar zie je wel, juffrouw Baxter...
Phyllis.
Ik schaamde me.
Het beste wat ik kon bieden was een arm leven
op het salaris van een schoolmeester.
Ik zou het hebben genomen.
Maar nu hoeft dat niet meer.
Ik ga toneelstukken schrijven om te verfilmen.
Voor meneer Barber?
Voor meneer Barber nu,
maar wie weet wat er gaat gebeuren als ik er goed in ben.
Uh, het zijn vanaf nu pratende films.
O, wat de branden?
En deze zullen betalen?
Voor het eerst.
Ik kan een fatsoenlijk welvarend leven bieden.
Voor ons beiden.
Dus wat zeg je ervan?
Ga je niet knielen?
- Wil je dat ik dat doe? - Ik geloof het wel.
Het zal nooit meer gebeuren.
Juist dan, eh...
Wil je met me trouwen, juffrouw Baxter?
Ik bedoel, Phyllis.
Ja!
Ik zal dat heel goed doen, meneer Molesley.
Gefeliciteerd.
- Goed gedaan. - Goed gedaan, meneer Molesley.
Goed gedaan, meneer Molesley.
Kom tot rust, iedereen, alsjeblieft.
Laten we gaan voor een eerste take.
Zeg het nog eens.
Barkis is bereid.
O, meneer Mason.
En je zult tevreden zijn om in mijn huisje te wonen?
Tenzij je denkt dat het verkeerd is.
Ik zeker niet.
En nu kunnen de kleintjes de boerderij hebben?
Ik zal de huurovereenkomst afstaan.
Ach, daar drink ik op.
- Juist, en als we kunnen... - Onthouden!
Helderheid, dictie en je hoofd stil houden.
- Bedankt. - Bedankt.
Rol de camera.
En actie.
Waar ga je naartoe?
Terug naar Londen.
Wat? Dat kan niet.
Ik kan en ik moet.
Als ik blijf, schat Anne,
Ik zal je samen met mezelf vernietigen.
Zie je het niet?
Oh.
We zullen het samen bestrijden.
Nee, dat doen we niet.
Ik ben de waardeloze. Ik ben de balling.
Ik ben de verloren ziel.
Laat me nu gaan!
Bill, even geduld aub.
Hij heeft haar hart gebroken.
Chap is een cad.
En snijden.
Bravo.
Het buffet in de zaal staat klaar, milady.
Dank u wel, Barrow.
Milady, ik vraag me af of ik misschien een woord heb.
Natuurlijk.
Ik wil graag mijn bericht inleveren.
Oh.
Nou, ik weet dat je hier niet altijd gelukkig bent geweest.
O, dat is het niet, milady. Ik heb goede jaren gehad bij Down ton.
Maar ik heb een soort van...
Nou, ik weet niet zeker wat het is, echt ...
Een werkvriendschap met de heer Dexter.
- Man? - Dat is het, milady.
En we bedoelen samen te reizen.
Hij zal films maken en ik zal voor hem zorgen.
Ik zal zijn dressoir zijn, zoals de filmmensen het zeggen.
En als ik gelijk heb...
dan is het de dichtstbijzijnde die ik ben gekomen
aan het aanbod van een eerlijke manier van leven.
Je hoeft het niet uit te leggen, Barrow.
Ik wens je het beste.
En ik hoop dat je zo gelukkig zult zijn als onze wrede wereld toestaat.
Dank u wel, milady.
Goed?
Ik heb het gedaan.
Goede.
We vragen ons allemaal af of je je acteercarrière zult missen.
Oh, zeg alsjeblieft ja. Kom naar Londen.
- Wij vinden een deel voor u. - Nee, bedankt.
Ik heb ervan genoten, in feite, maar één keer zal volstaan.
Kan ik je helpen, juffrouw Dalgleish?
Eh, ik zou graag wat van die ham willen,
als je er bij kunt, en een beetje saus.
Wat is er met je stem gebeurd?
Wat bedoel je?
Nou, je bent het afschuwelijke kwijt...
Natuurlijk bedoelde ik niet precies 'afschuwelijk'.
Ze is een natuurtalent.
Nou, denkt Lady Grantham
Ik kan naar Hollywood gaan en gewoon een Amerikaan zijn.
Tja, waarom zou je dat niet doen?
Kom maar mee, Bertie.
Wil je me excuseren?
Ik, eh, ik wil gewoon naar beneden.
Bedankt.
Waarom is ze ineens zo aardig?
Oh, het is simpel. Ze is niet meer bang.
Mm-hmm.
Weet je wel dat ik helemaal gek op je ben?
Geachte heer Barber,
Ik kan je niet geven wat je wilt.
Maar ik kan zeggen dat ik graag met je heb samengewerkt.
En daar moet ik tevreden mee zijn.
Het is alles wat je krijgt.
Ik ben vooral blij dat ik de zoon van mijn vader ben
omdat ik van hem hield.
Het is voor mij belangrijker dan al het dynastieke gedoe.
En zo hoort het ook.
Ik ben blij voor Sybbie, zolang ze maar leert hoe ze moet terugbetalen.
U gelooft niet in de ijdele rijken?
Ik geloof in ze.
Ik wil gewoon geen lid van mijn familie
om een van hen te zijn.
Dat klinkt goed voor mij.
Ik denk dat ik nog een kopje zal hebben.
Pardon.
Geldt dat ook voor een toekomstig lid van uw gezin?
Nou ja, natuurlijk, becau...
Het is nog vroeg, dus zeg nog niets.
Oh, mijn lieveling, ik zal geen woord zeggen.
Maar ik denk dat ik je kan zoenen.
Dr. Clarks op is gearriveerd, milord.
Ik merk dat je erg vriendelijk bent met de knappe mr. Barber.
Begin niet.
Ik heb mezelf uit de problemen gehouden en ik ben goed geweest.
Met enige moeite, zou ik daaraan willen toevoegen.
Het is niet waar je bang voor was.
Pernicieuze anemie wordt vaak verward met kanker.
En tot een paar jaar geleden,
het had je wel eens af kunnen maken.
Maar er is nu behandeling.
- Oh. - Godzijdank.
Het zal niet bijzonder leuk zijn,
maar je zult beter worden en je zult niet sterven.
Nou, dank u, Dr. Clarks op.
Dank u wel, heel, heel erg.
Ja, bedankt.
Nu moet je binnenkomen en wat eten.
Maar het is vanavond heel erg catch-as-catch-can.
Alle bedienden zijn nu filmsterren.
Ik betwijfel of we ze ooit terug zullen krijgen
achter de groene baize deur.
O, milord!
Milady! Kom snel!
Alsjeblieft, snel!
Arts.
Zeg het nog eens.
Praat met die stem.
Ik wil alleen maar zeggen hoe dankbaar ik ben.
Jullie likten me allebei in vorm toen ik het nodig had.
Bedankt.
- Dus je gaat nu naar Hollywood? - Waarom niet?
Ik heb geen familie om me hier vast te houden.
En ik heb nu een talkie gedaan,
waardoor ik de race voor ben, hoop ik.
Vergeet alleen niet wie je bent of waar je vandaan komt.
Maar laat het je ook niet tegenhouden.
En veel succes.
Kom eens hier.
Old Lady Grantham zinkt snel.
Ze zijn nu boven bij haar.
Haal wat koffie of iets sterkers voor het geval dat.
Charlie, gaat het goed met je?
Wat zei King Lear?
"Waait, windt en kraak je wangen.
Woede, blaas, je staart en hurkt."
Is het moment van haar vertrek eindelijk aangebroken?
Oh.
Dat zo'n geweldige dame moet gaan
als het huis vol zit met filmmensen.
Maud.
Wat doe jij hier?
Nou, je zult me niet geloven, maar ik sh ... Ik zal je missen.
Of ben je gewoon gekomen om te kijken of ik op weg ben naar buiten?
Is er iets wat je wilt?
Wat ik ook gewild heb, liefste jongen,
je hebt me al lang eerder gegeven
en vele malen.
Lieve mama, ik hoop dat ik geen teleurstelling ben geweest.
Je was altijd zoveel slimmer dan ik.
Waar.
Maar laat dat nu niet tussen ons komen.
Je bent veel vriendelijker dan ik ooit ben geweest.
Cora, ik ben je een verontschuldiging verschuldigd.
Ik had niet gedacht dat je de cursus zou volhouden.
Weet ik.
Maar ik zat fout.
Dat is iets wat je me tot nu toe niet hebt horen zeggen.
Het was het wachten waard.
O, Maria lieverd en Edith.
Jullie zijn geweldige kleindochters geweest.
En ik laat jullie allebei achter
erop vertrouwend dat jullie leven gelukkig en vruchtbaar zal zijn.
Oh, oma.
Lieve oma.
Nu, dat moet genoeg zijn
of ik zal zijn als een van die gasten die
pak de auto in en ga nooit meer weg.
Mila... Milady...
Stop dat geluid.
Ik hoor mezelf niet sterven.
Neem dat ook.
Dank u wel, Bates.
Een vreemde dag voor jou en mij.
We zijn eindelijk wees.
- Goedemorgen. - Goedemorgen.
Milady.
Ze zou zo blij zijn dat je hier bent.
Ik kan me de eerste keer herinneren dat ik haar echt zag, milady.
Oh, close up, bedoel ik.
Ik was net gepromoveerd van zaaljongen,
en ik was toen in de eetzaal met de oude butler,
Meneer Mount vreugde.
Ik was doodsbang voor hem geweest.
Maar toen liep ze naar ons toe.
Ze was ergens boos over, en...
en ik zag hem beven.
Dat ben ik nooit vergeten.
En ik was nooit meer bang voor hem.
U behoort tot onze geschiedenis.
Sterker nog, ik vraag me af of uw deel helemaal klaar is.
Zou je ooit overwegen om terug te komen?
Voor nog even in ieder geval.
Milady?
Barrow gaat weg en ik kan niet alleen een nieuwe butler inbreken.
Zou Andrew je vaste hand kunnen zijn?
terwijl je hem opleidt om jou op te volgen?
Zou hij dat aankunnen, denk je?
Nou ja, zeker.
Op tijd.
De broche van haar Ladyship.
Dus nu is de Down ton fakkel aan jullie doorgegeven.
Mm.
O, tot Zijn Heerschappij.
Maar als ik het ook moet dragen, zal ik dat met trots proberen te doen.
Ik kan niet doen alsof ik niet een beetje bang ben.
O, dat hoeft niet.
Je hebt er de kracht voor.
- Doe ik dat? - Mm.
Soms vraag ik me af.
Nou, ik vraag het me niet af.
Geen moment.
En je kunt altijd op mij rekenen, als dat iets betekent.
Het betekent veel.
En ik denk dat je het weet.
Nu heb ik even nodig voordat we gaan.
Milady.
Wat had ze te zeggen?
Ze wil me terug in huis.
Als butler.
Doet ze dat inderdaad?
We moeten afstappen.
Bedankt voor het organiseren hiervan.
Instructies liet ze tot in het kleinste detail na.
Ik kan het me voorstellen.
Je zult me op een dag begraven,
en ik ben blij om te zien dat het goed zal worden gedaan.
Ik neem aan dat het punt is
individuele Crawleys komen en gaan, maar het gezin leeft voort.
Mama wist dat en geloofde erin.
Deed ze niet gewoon.
Zo nu. We gaan naar binnen.
Bedankt.
Oh. Aha. Hier zijn ze. Oh. Oh.
- Oh. - Andy.
Aanbiddelijk.
- Hallo. - Aw.
- Gefeliciteerd. - Dank u wel. - Goed gedaan.
Ben je uitgeput?
Sybbie, hoe gaat het met je?
- Gefeliciteerd. - Bedankt.
Oh. Wat een bonny baby.
- Aw. - Hij is erg knap.
Kijk, Maria.
Hallo.
Wie is dit?