Hadi hayırlısı bakalım.
-Selam! -Selam baba!
Chelsea, nasılsın?
İyiyim. Geldiğin için teşekkürler.
Aman tanrım.
-Merhabalar. -Baba, bu Kwame.
-Selam. -Bu da babam Charlie.
Selam Charlie.
-Memnun oldum. -Ben de.
-Hadi bakalım. -Geçsene.
Otur şöyle baba.
İkimiz de sosyal bir aşk deneyine
katılma fırsatı yakaladık.
Birçok kişiyle flörtleştik ama birbirimizi görmedik.
Buradaki amaç, karşıdakinin asıl değerlerini anlayabilmekti.
Duvarlarını yıkıyorsun. Hayatından, seni sen yapan şeylerden bahsediyorsun.
Fizikselin ötesinde bir bağ kurabilir miyiz diye.
-Biz de kurduk. -İçimize sindi.
Aşkın gözü kör mü diye bakılacaktı.
Birine hiç görmeden âşık olabilir misin?
Ve biz birbirimizi hiç görmeden âşık olduk.
Sonunda da
bana evlenme teklif etti.
Tamam.
Ben de kabul ettim.
Öyle mi?
Ne güzel bir haber bu böyle.
-Senin adına çok sevindim tatlım. -Evet, sağ ol baba.
Tanrım, inanılmaz bir şey.
-Evet. -Evet.
Çok şaşırdım.
Şok oldum.
Tamam, hadi yemek yiyelim. Kalkın.
Ailemin geri kalanının da Kwame'yi kabul edeceğinden,
aramızdaki bağı ve ilişkimizi tıpkı babam gibi anlayacağından çok umutluyum.
Portland ve Seattle. O iş nasıl olacak?
Burada kalmayı planlıyoruz, birkaç yıl buraya yerleşip
sonrasına bakacağız artık.
-Çok fazla değişken ve yapılacak iş var. -Öyle.
Ama
hayat çok kısa sonuçta ve biriyle paylaşmak daha iyi.
-Evet. -Ekip arkadaşın oluyor.
-Evet, ekip arkadaşı ediniyorsun. -Evet.
İlişkimize onay verdin gibi görünüyor
ama yine de öğrenmek isterim, ilişkimizi ilerletmemize müsaaden var mı?
Elbette.
-Sizin adınıza çok sevindim. -Sağ ol baba.
-Teşekkür ederiz. -Ne demek.
-Seni seviyoruz, sağ ol. -Şerefe Charlie.
-Sizin adınıza çok sevindim. -Teşekkürler baba.
Chelsea'yi iyi kapmışsın. Sana bir olay anlatayım.
-Ne diyor ya! -İyi kapmışsın, diyor.
-İndirimli aldım. -İyi kapmışsın!
Kızımı iyi kapmışsın!
İndirimden!
Seni çok sevdim Kwame. Yüzde 75 indirimli alabilirsin.
DÜĞÜNLERE 17 GÜN KALA
-Uçuş nasıl geçti? -Harikaydı.
Çok uzun değil miydi?
Değildi. Ya adrenalin çarptı ya da her nedense
hiç kaygılanmadım, çok keyifliydi.
Türbülans falan olmadı.
Micah'nın annemle tanışması için heyecanlıyım.
Bugün ta New Orleans'tan buraya uçakla geldi.
-Onunla tanışmanı iple çekiyorum. -Sabırsızlanıyorum.
Micah'nın nasıl biri olduğuna dair annemle çok bir konuşmamız olmadı.
Onu kendisi değerlendirsin istiyorum. Umarım onu sever.
En çok çeken ne oldu seni?
Beni ona çeken şey içgüdüsel bir histi.
Ben senin gibi herkesle rahatça konuşamam sonuçta.
Onunla böyle konuşabiliyorsam özel bir durum var demek ki, dedim.
Doğru.
Merhaba. Selam!
Selam!
Çok memnun oldum.
-Çok güzelsin! -Sen de çok tatlısın.
-Ağlayabilirim. Sulu göz değilim aslında. -Çok heyecanlıyım!
-Otur hadi. -Coştum birden.
Saçlarımız aynıymış.
-Evet. -Vay canına!
Tanrım.
Yer açayım.
Güzelmiş.
Nişanlandığınıza inanamıyorum.
Evet.
Çok uzun zamandır istiyordum bunu.
Yani oğlum pırlanta gibidir gerçekten.
-İnanması zor, değil mi? -Evet.
Evet.
Ben çok koruyucu bir anneyimdir çünkü.
Nereden başlasam? Avukat asistanıyım.
Bizim evde de koca bir ordu var resmen.
Paul da ailenin bebek İsa'sı gibidir. İlk göz ağrım.
Paul "Biriyle tanıştım, adı Micah" dediği anda araştırmaya başladık.
Onlara "Micah'yı internette bulduk sanırım ama emin değiliz" dedim.
"Nasıl buldun?" dediler. Ben de "Sanırım babasının adı Paul.
Adam Mobile'de yaşıyor.
Babaannesi de dinine bağlı iyi bir Hristiyan ve bir kreşi var" dedim.
-"Bilmek istediğin başka bir şey var mı?" -Tanrım!
Öyle işte.
Bunların hepsini adıyla mı buldun?
-Adından buldum. -İnanmıyorum, çok komik.
Paul'dan hoşlanmanı sağlayan ilk etmenlerden biri neydi?
Evet.
Hemen seyahatten ve hayata bakış açımızdan bahsetmeye başladık.
İlk o an "Paul çok heyecan verici biri"
demiştim sanırım.
Ama bu sayede hayattan ne istediğini ve nasıl bir gelecek düşlediğini gördüm.
Resmen aynı kafa yapısına sahibiz, dedim.
Çok farklıyız aslında.
-Ben saçıma makyajıma düşkünümdür. -Benim gibi.
Evet, aynen. Ama ayaklarımı yere sağlam basmamı sağlayan bir tarafı da var.
Beni çok iyi dengeleyeceğini hissettim.
Davranışlarımı, hareketlerimi ve hislerimi etkilemesini ve o güven hissini seviyorum.
Birbirimizle olmayı seviyoruz bence.
Yani, konuşmasak bile…
Mesela bu sabah "Neredesin?" falan dedin. "Aşağıdayım" deyince "Özledim" dedin.
Çok güzelmiş.
Bence çok uygunsunuz, tam birbirinize göresiniz.
İş hayatım çok iyi gidiyor
ve yaşlarımız da uygun, kimseyle de çıkmıyorum tabii.
Bence hazırız yani.
-Paul'u hiç böyle görmemiştim. Şey oldum… -Nasıl görmedin?
Böyle mutlu ve âşık hâlde yani.
Nişanlanma ihtimali olan biriyle bile olmadı pek çünkü.
Evet, pek olmadı.
Bu çok büyük bir şey yani.
Çok heyecanlıyım.
Şimdi seni görünce niye bilmem ama Paul'u daha çok sevdim.
Neden, bilmiyorum ama çok keyifli bir hayatımız olacağını düşünüyorum.
Ona bayıldım. Onu neden sevdiğini anlıyorum.
-Anlayacağını biliyordum. -Ay, çok tatlısın.
İçten söylüyorum, çok ciddiyim.
Paul'un annesiyle birbirimize bu kadar benzememiz çok hoşuma gitti.
Tanıştığım en tatlı insanlardan biri olabilir.
Onunla yakınlık kurmak da çok kolaydı.
Zaten her zaman, çok yakın olacağım geniş bir ailem olsun istemişimdir.
Onunla çok iyi arkadaş olabiliriz gibi geldi.
Sadece gelin, kayınvalide ilişkisi olarak değil yani.
Bizi görmeye geldiğin için çok sevindim.
Çok tuhaf çünkü Paul'la çok farklı çerçeveden baktığımız zamanlar olmuştu
ve birbirimizden bu kadar etkilenmemizi anlamıyordum.
Ama şimdi anladım. Annesi gibi biriyle evleniyor.
Çok benziyorsunuz.
-Böyle söylemesi çok hoşuma gitti. Tanrım. -Sen bizi destekledikten sonra içim rahat.
Tamamen destekliyorum. Affedersin, bugünü görmeyi öyle iple çekiyordum ki.
Tanrım.
-Bizzat görüşünce daha da tatlı çıktın. -Çok sevindim.
Geçmişimi araştırıp sorun görmemene de sevindim. Benim için çok zor olacaktı.
BRETT'İN DAİRESİ
Hoş geldin.
Hadi bakalım.
Güzel görünüyor.
İşte…
Müstakbel evim mi burası? Buraya mı taşınacağım yani?
-Evet. -Şu ayakkabılara bak!
Tiffany ev arkadaşıyla kaldığından bugün benim eve bakmak istedik.
Burada yaşamak ister mi diye görmek için.
Benimkileri nereye koyacağım?
Biraz daha kutu alırız.
Bu konuda aşırı gerginim, kaygılıyım, adına ne derseniz işte.
Eşyalarını benim eşyalarımın yanına getirince nasıl olacak diye.
Onları nasıl bir araya getireceğiz acaba?
Süpürge mi o?
Süpürgem.
-O ne? -Sanal gerçeklik gözlüğü.
Başka güzel bir şey göstereyim.
Nedir?
Uygulama üzerinden kontrol ediliyor.
Brett!
Bunu tutmana bile gerek yok. Arkasında küçük bir gergi çubuğu var.
Şu yetiyor…
-Çöpün nerede? -Burada.
Evindeki her şey çok lüks ya. Burjuva Brett seni.
-Benim derdim verimlilik. -Peki.
-Yatak odası. Pek ilginç bir şey yok. -Güzelmiş.
Çok düzenlisin ya.
-O kadar da değil. -Bence düzenli.
-Şuna bak. -O kadar da düzenli değil.
Yine ayakkabı, evet.
Sadece iki dolabın mı var yani?
-Evet. -Bir şey var…
-Fotoğraf malzemelerimi koyduğum. -Bir de bu.
Dolap alanı bizim için biraz sorun olacak
gibi.
Bilgisayar alanı da öyle.
Nerede çalışacağım? Şuraya bir masa falan mı koyacağım?
Bu binayı sevdiysen
dediğim gibi, bu binada daha geniş bir daireye taşınabilirim.
-Tamam. -İki, üç odalı bir eve falan.
Neyse, turumuz bu kadar.
-Beğendim. -Evim böyle işte.
Ayak uydurabilirim gibi.
Uydurabilirim.
Buraya taşınacağım için çok heyecanlıyım.
-Gergin misin? -Hayır.
Bunu söylemem seni korkutmuyor mu?
Hayır. Zaten uzun zamandır bir başımayım.
-Evet. -Asıl ben heyecanlıyım yani.
Burada yaşayabileceğimi düşünüyorum.
Duymak istediğim buydu.
ZACK'İN DAİRESİ
-Selam. -Merhaba.
-Nasılsın? -İyiyim.
-Seni görmek ne güzel. -Seni de.
Bliss'le gerçek hayattaki ilk randevumuzda çok uyumluyduk.
O kadar güçlü bir yakınlık kurmayı beklemiyordum.
Psikolojik ve duygusal açıdan bir bağ kurduğumuzu biliyorum zaten.
Baykuş tablon buradaymış. Kim yaptı bunu sana?
-Yağlı boya mı grafik mi? -Seattle sakini bir ressam yaptı.
Güzelmiş.
Bir şeyleri sıcağı sıcağına yapmam aslında hiç.
Ama Bliss'le olabildiğince çok vakit geçirmek istiyorum.
Çünkü biz birlikteyken her şey içime çok siniyor.
Birine âşıksanız bunu ifade etmelisiniz.
Yardım edeyim mi?
Mantarlara biraz tereyağı, tuz ve biber ekleyebilirsin.
Tuhaf oldu böyle. Ben hamur işlerinde iyiyimdir.
-Ama yemekte… -Hadi ya?
-Talimat vermen gerek. -Yemek yapmaya bayılırım ben.
-Tereyağı ne kadar olsun? -Az biraz.
-Farkı gördün mü? -Ne kadar? Bu kadar mı?
İçgüdülerine güven. Ben öyle yaparım.
Peki.
Aşçılık dersleri alıp farklı şeyler yapmak istiyorum.
-Birlikte yapmak eğlenceli olurdu. -Bak sen? Bakarız artık.
-Olamaz. Felaket yaşandı. -Ne oldu?
Bifteklerimizden biri…
Poşet açık gelmiş, bozulmuş.
Seninki o, değil mi?
Neyse ki bir bifteğimiz daha var.
Umalım da poşeti açılmamış olsun.
Bozuk biftekler yiyeceğiz gibi.
Yok, ikisi de bozulmuş.
Sahi mi? Olamaz.
Evet. Of ya.
Olamaz. Bu bir işaret.
-Ben eve gideyim. -Tam bir felaket!
Ne kadar moralim bozuldu, anlatamam.
Önemli değil, abartma. Hayatta saçma sapan şeyler olur bazen.
-Biliyorum. -Önemli değil.
Sadece havuç ve mantar yiyebiliriz.
Ve karides. Rezalet resmen ya.
-Sorun değil. -Ben…
-Rezalet resmen. -Olsun.
Dert etme.
Hayatında çok daha rezil şeyler olmuştur mutlaka.
Evet. En azından karidesimiz var.
-Yan yana olmamız da cabası. -Orasını bilemedim.
Göreceğiz.
Karidesle telafi edebildiğim için çok sevindim.
-Evet. -Çok sağlam bir yedek planmış.
-Tam bir akşam yemeğine benzedi, değil mi? -Benzedi tabii.
Evet. Havuçlar nasıl olmuş?
-Bakayım. -Dürüst ol ama.
Nasıl olmuş?
Havuçları çok beğendim cidden.
-Karidese keçi peyniri rendeledim. -Her şeye yakışıyor o.
-Dondurmaya yakışmaz. -Sahi mi?
Keçi peynirli dondurma yemedin mi?
-İğrenç bir şey gibi. -Ne?
-Yemedim. -Çok lezzetlidir.
Tuhaf olduğumun gayet farkındayım.
-Öyle mi? -Evet.
-Ben biraz daha tuhafım sanırım. -Evet, muhtemelen.
Yatak odamı gördün mü?
-Hayır, görmedim. -Sonra gösteririm.
-Hemen şu köşede. -Tamam, oradaymış, anladım.
Evet, girdiğinde… Hareket sensörleri var.
-Neden? -Sesleri aktive ediyor.
-Bir odayı açtığın zaman yani. -Ne? Neden? Ne sesi?
-Çok havalı çünkü. -Havalı mı? Sen benden tuhafsın.
Biliyorum.
Kapımı açtığımda Harry Potter şarkısının çalmasını istersem diye.
Tamam, haklıymışsın.
-Güzel olur diye düşünmüştüm. -Evet, öyleymiş.
-Neyse. -Kıyafetin çok hoş.
Teşekkürler.
-Ne? -Ne bileyim.
Sana bakmayı seviyorum.
Bunca kötü şey yaşanmışken gayet güzel geçti gibi geldi bana.
-Biz konusunda mı yemek konusunda mı? -İkisi de.
İlişkimiz için bir metafor gibi oldu.
-Tam öyle oldu, değil mi? -Evet.
Hep de böyle olamaz. Bir şeyler olacağı varsa hep böyle gidemez.
Başka bir kıza evlenme teklif ederek bir kere batırdın.
Sonrasına bakacağız artık.
Özür dilerim.
Bilemiyorum. Sorun yok sanırım.
Sana biraz çektirmeliyim ama.
Seni terk edip başkasıyla nişanlanan biriyle
takılmak normal değil yani, o yüzden…
Sana biraz çektireceğim yani.
Haklısın, bunu hak ettim.
-Tatlıya hazır mısın? -Tabii.
Bu yaşadığımız durum konusunda tereddütlerim var çünkü kalbimi kırdı
ve ben de gardımı aldım artık.
Ama aramızda öyle bir elektrik var ki tüm hislerimi geri getiriyor resmen.
-Gelsene buraya. -Ne oldu?
Biraz dans edelim.
-Sahi mi? -Deneyelim, evet.
Peki.
Bir.
-Kollarını gevşet, gerginsin. -Rahat değil miyim?
Biraz fazla gerginsin.
Bir yandan onunla ilerletmeyi istiyorum
çünkü onu gerçekten çok seviyorum.
İlişkinin fiziksel yönü de önemli tabii.
Ama asıl soru
"Birini görmeden gerçekten âşık olabilir misin?" idi.
Kesinlikle evet.
Diğer el.
Şuna bak. Hemen profesyonellere döndün.
-Dans ederken yatırıldın mı? -Elbisem uygun değil.
DÜĞÜNLERE 15 GÜN KALA
PORTLAND, OREGON
KWAME'NIN DAİRESİ
Hazır mısın?
Evet.
Aman tanrım! Şaka yapıyorum.
Çok şirinmiş.
-Evet, Yalnızlık Kale'me hoş geldin. -Vay canına.
Portland, Oregon'da yaşıyorum. İki buçuk, üç saatlik mesafede.
Almam gereken birkaç şey vardı.
En önemlisi iş eşyalarım ama kıyafetlerimi ve Xbox'ımı da alacağım.
Anlatabiliyor muyum?
Kendi evimde,
nişanlımla birlikte yaşıyormuşum gibi hissetmemi sağlaması için.
-Buzdolabıma bak. Tıka basa dolu. -Çok iyi.
Vay!
Sosların gibi sulusun.
-Fena değilmiş. -İdare ediyorum işte.
Yerde biraz çamaşır var yalnız.
Bavul hazırlarken oldu. Her şey etrafa saçıldı. Beni eleştirme!
-Yatağım… -Evet.
Günün yüzde 12'sinde uyuyorum.
-Hadi canım! Burada mı? -Kanepede uyurum.
Uyandığında masaya sekiz adım yürüyüp çalışmaya başlıyorsun yani.
Daha da az.
Mucizelerin gerçekleşmediği yer de burası.
Bu…
Açabiliriz ama kararı sana bırakıyorum.
-Açalım. -İçinde birkaç şey var.
-Bir bakayım. -Tamam.
Aynı kayganlaştırıcı bende de var.
Bazen "Vay be, resmen aynıyız" oluyorum.
Pek temiz olmaması beni daha çok rahatsız eder sanıyordum.
Her şeyin yerini iyi biliyor aslında.
Ve…
Bu adam iç çamaşırlarımı, sütyenlerimi, çoraplarımı yerleştirdi yani.
Çamaşırlarımı katlarken düzenledi hepsini.
İç çamaşırı çekmecemi düzenledi.
Aşırı tatlı bir jestti.
İçinde var yani.
Şurada biraz losyon var.
Yakalandım.
Bekâr evinin olmazsa olmazları. Losyon ve havlu.
O…
Aralarında bir metre mesafe var.
Yapma ama, öyle bir şey… Yapma yahu.
Neyse, olsun. Aferin sana.
Çok rahatmış yalnız.
-Bu kanepeyi kullanır mıyız? -Evet.
-Harika, kanepeyi alırız. -Tamam.
-Burası çok güzelmiş. -Öyle.
Süperdir cidden.
Portland'ı çok seviyorum.
Gerçekten. Taşınmaya da varım tabii.
Ama burası memleketim gibi.
-Çok hoş bir yer bebeğim. -Evet.
Çok beğendim.
Portland'a taşınmayı düşünmeni sağladı mı?
Hayır, sağlamadı.
Tamam.
Anladın mı?
Tüm etmenlerden bağımsız, Seattle'a yerleşeceğimizi düşünüyorum.
Ailem orada sonuçta. Aile benim için çok önemli.
Uzaktan çalışmak da istemiyorum.
Kwame uzaktan çalıştığı için böylesi daha mantıklı.
Huzur bulduğum yer burası cidden.
-Anlıyor musun? Yani… -Evet.
Ne güzel.
-İnsanın yuvası öyle olmalı. -Evet.
Benim evim de böyle. Gelecekteki evimiz de böyle olsun isterim.
Evet.
Seattle'da arkadaşım yok.
Portland'da haftada dört kez futbol oynuyorum. Bazen beş kez.
Bir koşu yolum var ve her gün aynı yoldan koşuyorum.
Kendi dünyamı onunkiyle birleştirmeye çalışırken bazen çok taviz veriyorum.
Her şeyi bir mantık çerçevesine oturtmak
biraz zaman alacak.
SEATTLE, WASHINGTON
Guacamole ve queso.
-Queso ister misin? -Queso sevmem ben.
Kız kardeşim vejetaryen. Şu pizzaya bakayım.
Çok strese girdim.
Ne bileyim işte.
Bilemiyorum.
Bunu yapabileceğimi sanmıyorum. Çok gerginim cidden.
-Hangi konuda? -Çok gerginim işte.
Çok ağır geliyor.
-Onlarla tanışacağın için mi? -O yüzden değil. O da var tabii.
Ama her şey geriyor beni şu an.
Ciddi bir şey.
-Biraz yalnız kalayım. -Tamam.
Sana biraz zaman verebilirim. Evin çevresinde yürürüz onlarla.
Hayır, sorun değil. Bir şekilde hallederiz.
Böyle olmandansa kafanın daha rahat olmasını isterdim ben de tabii.
Kafam gayet rahat şu an zaten.
Peki.
Senin enerjin beni daha da strese sokuyor.
Tamam, ben…
Bir kola içip rahatlayayım.
-Kola mı içeceksin? -Evet.
-İç hadi. -Tamamdır.
Ben de şu mumu yakayım.
Jackie'de her şeyi fazla düşünme huyu var. Uzun süre de o ruh hâlinden çıkamıyor.
O kadar kalmasını istemem doğrusu.
Ama bu bana bağlı değil. Ben de orada takılıp bekliyorum işte.
Kendi duygularını çözmesini bekliyorum. Çünkü onun için bunu yapabilirim ancak.
Düşünmem gereken çok şey var.
Birçok şey.
Çünkü ailem
tam olarak
arkamda değil.
Yine de iyi olmalarını istiyorum.
-Evet. -Benim kararım da bunu etkiliyor.
Cevabımı söylediğimde sonrasında gelecek olan tepkilere karşı
sağlam duracağımdan emin olmalıyım.
Elbette.
Sevdiğim insanlara zarar vermediğimden emin olmalıyım.
Aile her zaman yanında olur, derler ya hani?
Kalbinin asla kırılmadığı yer yuvandır, derler ama…
Şu anda beni kırıyorlar işte.
Ama artık bir yetişkin olarak yapmam gerekeni yapma vaktim geldi.
Ailem için yaşayıp kendi hayatımı yaşamamazlık edemem.
Çok gerginim. Bir sürü şey üstüme üstüme geliyor.
Şu an bunlarla boğuşuyorum. Her şeye karşı aşırı isteksizim.
Annem bu deneye katıldığım için hiç memnun olmadı.
Bu kadar çabuk evlenecek olmamdan da memnun değil ve bu beni rahatsız ediyor.
Bugün de onun ailesiyle tanışacağım
ama kendimi pek iyi hissetmiyorum.
Hop! Selam Zoe! N'aber kızım? Ah.
Tüm gün yolunu gözledim senin.
-Nasılsın bebeğim? -"Merhaba Marsh dayı" desene.
Selam Morg. Nasılsın bakayım? Ne güzel olmuşsun.
Ama mutlu bir ifade takınmalıyım çünkü mutluyum.
Şu an hayatımdaki her şey un ufak oluyor
ve biraz nefes almaya ihtiyacım var.
Bak kimler gelmiş. Jackie'ye selam ver.
-Selam. -Selam.
-Selam. İnanmıyorum, çok tatlısın! -Tanıştığımıza çok memnun oldum.
Çok memnun oldum.
Bu da Ryan.
-Selam. -Memnun oldum. Nasılsın?
-İyiyim, sen nasılsın? -Çok güzelsin.
Teşekkür ederim.
-Aç mısınız? -Evet.
Şaşırmadım. Biraz pizzamız var.
-Ne istersin? Salatalık ister misin? -Hepsini ister.
Yiyelim!
İyi yemek yerlerini bilirim. Sürekli yiyoruz.
-Yemeden duramayız. -Böyle mi yakınlık kurdunuz? Nasıl oldu?
-Bunu dinlemek isterim. -Her şeyi öğrenmek istiyorum.
-En başından. -Evet, nasıl yakınlaştık?
Tamam. İlk günden onun olacağını biliyordum.
15 kişiyle falan flörtleşiyorduk. 15'e 15 kişiydik yani.
Hepsiyle görüşüyorduk.
Zor bir süreç oldu çünkü aradığım oydu, biliyordum.
O olmazsa gidecektim. Beni tanırsınız.
-Evet. -Marsh'ımızı biliriz.
Jackie ayrıca yazmam için bana ilham da verdi.
Çok zorlanıyordum, biliyorsunuz.
Yıllardır ilk kez şiir yazdım. Anlatabildim mi?
Bu benim için çok zordu ama o, içimdeki… İçimdeki ateşi yakmayı başardı.
Sırf benim sayemde değil. Yaratıcı birisin.
-Teşekkür ederim. -Çok güzellerdi.
Çok daha iyi biri olmamı sağladığını söyleyebilirim.
-Çok daha mutlu görünüyorsun. -Evet, o havayı hissediyorum.
-O enerjiyi hissediyorum. -Güzel.
E Jackie, sen de benzer bir şey yaşadın mı?
Bana daha olgun olmayı öğretti.
Harika bir dinleyici.
Bana bazen tepki vermek yerine
hislerimi bir süre dinlemem gerektiğini öğretti.
Evet.
Hâlâ öğreniyorum. Hata yaptığım günler de olacaktır yani.
Ama o hep yanımda olup
"Sakin ol, bir şey yok, yanındayım, arkandayım" diyor.
Yalnız kalmama da izin veriyor.
Duygularım coştuğunda yalnız kalmak istiyorum.
Bana o alanı tanıyor ve ihtiyacım olan da bu işte.
Basit bir şey değil bu, ciddi bir şey.
-Evlilik kutsaldır. Ciddi bir şeydir. -Kesinlikle.
Kendimi tamamen toparlamış olarak evet demeliyim.
Duvarın ardında olsak bile çok büyüleyiciydi.
-Büyüleyici. -Evet.
-Güzel dedin. -Evet.
Bir olmak gibi bir şeydir bu durum.
-Sürekli bunu yaşıyor insan. -Bizim gibi!
-Özeliz! -Özel olduğumuzu biliyorduk.
Evet.
Numara yapmıyor, gerçekten âşık olmuş.
Eve girdiğimiz anda o havasını, o enerjisini hissettik.
Onu çok sevdiğini görebiliyorum.
Bu deneyde onun yanında olup desteklemek için elinden geleni yapıyor.
Düğün günü evet veya hayır derken, kendisi için
en doğru kararı vereceğinden emin olmak istiyor.
Ömür boyu sürecek bir şey bu.
İkisi de bunu ciddiye alıyor ve evliliğin önemli olduğunu biliyorlar.
Bilseler iyi olur.
Değil mi?
Cana yakınlığınız için teşekkür ederim.
Kollarınızı açıp beni aranıza aldığınız, Marshall'ı benimle paylaştığınız için de.
Gerçekten minnettarım.
"Hayır, hayatta olmaz, bu kızla işin olamaz" demenizi bekliyordum.
-Güven kendine. -Cidden yani.
Ama Marshall çok içten ve ilgili biridir.
Onun evlenme teklif edeceği kişinin mükemmel biri olacağından emindim.
O yüzden seni görüp tanışmak, seni tanıyabilmek için sabırsızlanıyordum.
Aşkın gözü gerçekten kör müymüş?
Evet, öyleymiş bence.
Kesinlikle.
PAUL'UN DAİRESİ
Hazır mısın?
Aman tanrım.
Nasıl buldun?
İnanmıyorum, tam senlik.
KİTOSAN TEST KİTİ
Aman tanrım.
-Koltukları nasıl buldun? -Tanrım.
Bu koltukları nereden aldın?
Şunu Craigslist'ten aldım, şunu da yol kenarında buldum.
Yol kenarında mı?
Şaka değil.
Bence hem Paul'un nişanlısı
hem de stilisti olma ihtimalim epey bir yüksek gibi.
Tanrım. Evden çalışma yerin burası mı?
Evet, ofisim.
-Burada çalışabilir misin? -Rahat mı, bilemedim.
-Bıçak mı? -Bir sürü bıçak var.
Neden her masada bir tane var?
Korktum.
Evde ne olacağını sanıyorsun ki?
Farklı renkteki ahşapları atasım geldi.
Yeni bir masa, farklı bir kanepe, farklı bir TV, belki duvara da bir şey.
-Düşündüğün kadar kötü çıktı mı? -Aslında ne hayal ettim, bilmiyorum.
Biraz resim, farklı bir yatak başlığı. Aslında her şeyi değiştiresim geldi.
Aşırı küçük bir dolapmış. İlginç.
Genelde giydiğim kıyafetler bunlar. Bunlar da işte…
Giydiğin kıyafetleri şifonyerin üstünde mi tutuyorsun?
-Gözümün önünde olsunlar diye. -Anladım.
-Paul. -Ne oldu?
-Dedenin takımı mı bu? -Evet.
Boş verelim onu.
Paul, hangi yıldan kalma bu?
Aman tanrım, kriz geçireceğim.
Bunu giyince cenazeye gidiyormuş gibi oluyorum.
İnanılmaz. Tamam, bunu bırakalım.
Tamam.
-Çok eklektik bir tarzım vardır. -Sonu gelmiyor.
Tanrım. Bugünlük bu kadar yeter.
Aman tanrım.
E, ne düşünüyorsun?
Tam senlik.
Geldiğimde evin çok iyi dekore edilmiş olduğunu görsem "Bunu kim yaptı?" derdim.
-Evet. -Yani.
Burada yaşayabilir misin?
Seattle'da uzun süre kalmayı planlıyor olsaydık
muhtemelen burada kalmak istemezdim.
Ofis alanı gibi çünkü. En az iki oda isterim sanırım.
Alanımız olabilsin diye. Özellikle de evden çalışacaksan.
Burada senin evin var, benim evim var, Arizona'daki ev var.
-Evet. -Bundan kurtulalım o yüzden.
Burayla Arizona arasında
mekik dokumak gibi geçici bir plan yapabiliriz.
Hayır.
Şaka yapıyorum ama pek de değil.
Bir şans versen anlarım da, denemeye hiç yanaşmaman beni üzüyor asıl.
Evet.
Bu toplantıdan sonra bir e-posta gönder.
Zor ve gerçekçi konuşmalar yapmakta zorlanıyoruz açıkçası.
Paul'un Arizona'ya şans vermeyeceğinden endişeleniyorum.
İş için Seattle'da olması gerekiyor, burada bir evi var.
Benim Arizona'da da evim var ve arada mekik dokuyorum.
Nerede yaşayacağımıza karar vermeliyiz.
Ciddi konuşurken ona bakınca tuhaf geliyor.
Farklı biriymiş gibi geliyor sanki. "Bu da kim?" falan oluyorum.
Anlatabildim mi?
Ama bunu bir şekilde çözmemiz ve bir uzlaşmaya varmamız gerekecek.
İşin stresli yönü de bu işte.
Gerçekten stresli bir mesele ve ben de şu an gerginim.
Muhtemelen sen de öylesindir.
Evet.
PORTLAND, OREGON
Annemle konuşma fırsatı bulamadım.
-Evet. -Yani işte.
Biliyor da telefonu mu açmıyor, emin değilim.
Durumu bilemiyorum.
Öyle olduğunu da sanmıyorum. Bir yanım aslında…
Sorun çıkmayacağına çok güveniyorum aslında.
"Annem iyi karşılayacaktır" diyorum. Ama acaba karşılayacak mı? Anladın mı?
Onu bir daha arayacağım.
-Ben de kalayım mı? -Onunla konuşmak mı istiyorsun?
Annen sonuçta.
-Onu tanımıyorum. -Evet.
Uygun bir fırsat olsaydı konuşmak isterdim elbette.
-Evet. -Doğru zamanda ayrıca.
Seni onunla tanıştırmayı çok isterim tabii.
Ama ilk konuşmayı ben yapayım bence.
Tamam.
Konuşmak için müsait misin?
Deneyde birini bulduğumu söylemek istedim.
Adı Chelsea.
Ve
bir adım daha atıp
ona evlenme teklif ettim.
Sana bu deneydeki gelişmeleri
ve nerede olduğumu bildirmek istedim ben de.
Kızdın mı?
Tamam anne. Her zamanki gibi dürüst olduğun için sağ ol.
Bir annenin böyle bir şeyle karşılaşması zordur.
Sana hak vermiyor değilim.
Ne demek istediğini anlıyorum.
Buna saygı duyarım ama bence bunu
bir ara tekrar konuşmalıyız, hoşça kal.
İyi geçmedi.
Annem hayatımın çok büyük bir parçasıdır.
Bir anne olarak,
benden böyle bir şey
beklemeyen biri olarak
doğru bir harekette bulunmadığımı
düşündüğünü söyledi.
Mantığımla karar vermediğimi düşünüyor.
Ve…
Benim adıma sevindiği söylenemez.
Bunu duymak biraz zor geldi.
Evet, çok üzüldüm. Bu…
Evet, yani…
Çok üzücü gerçekten.
Ama ben de dedim ona yani.
"Kendi adıma verdiğim kararlar her zaman doğru kararlar oldu.
Başarıya ulaşmak için tüm başarısızlıkları kabullendim.
Kendi adıma doğru kararları verdiğime inanıyorum.
Bu sefer de doğru kararı verdiğime inanıyorum."
Yani…
Buradan sonrası zahmetli olacak.
-Bundan sonrası zahmetli olacak. -Çok üzgünüm.
Canın sıkılmıştır.
Evet.
-Yemek yapma sırası sende mi? -Öyle.
Biraz emek sarf edeyim, değil mi?
-Yemek yapmayı nereden öğrendin? -Yemek kanalından.
-Gerçekten mi? -Ve annemden.
Oturup seni izlememden gerilmezsin umarım.
Sana yapacağım ilk yemek bu. Biraz gerginim tabii.
Baskı yok. Ben gayet güveniyorum.
-Öyle mi? Tamam. -Yeteneğine yani.
Peki.
Brett, düşünüyordum da… Yani…
İki hafta mı kaldı? Düğünümüze iki hafta kaldı.
-Düşününce tuhaf geliyor, değil mi? -Aynen.
Nasıl bir yaşam tarzımız olacağını
çözmeye çalışıyorum biraz.
Ben hem harcadığım hem de kazandığım
para açısından rahat ve memnunum.
Peki ya sen? Zor bir yük almış gibi hissediyor musun?
Hayır.
-Öyle mi? -Hayır. Aslında çok sade bir insanım.
Gerçekten mi?
-Yani… -Gözlerin çok şüpheli bakıyor.
Yani, çok iyi giyiniyorsun Brett. Onların ucuz olmadığını biliyorum.
Gardırobuna şöyle bir baktım da
"Acayip para harcıyor" falan oldum.
Yalan yok.
Evet, para harcadığım
birkaç şey var mı dersek, e tabii yani.
Bir eşyaya en çok ne kadar harcadın?
Şöyle diyeyim…
Teknolojik alet dışında aldığım en pahalı şey…
Sonuçta o tür şeyler hep pahalı oluyor.
Pahalı bir valiz almıştım.
Ne kadara aldın?
Küçük valizim… Daha doğrusu büyük valizim şey kadardı…
1200 dolar falan.
Brett! Hayır!
Dalga mı geçiyorsun? Bir valiz mi?
Senelerce kullanacağım.
-Kullan bir zahmet zaten. -Tipi de güzel.
Burjuva Brett.
Aynı zamanda çok yaratıcısın da.
Bence çok iyi bir tarzın ve zevkin var.
Harcarken içimin rahat olduğu bütçemi aşmadığından emin olmak istiyorum.
Benim derdim şu.
Her para harcadığın şeyi bilmeme gerek yok, yeter ki faturaları öde.
Açıkçası birinin bana, paramı nasıl harcayacağımı söylemesini de
hiç istemem çünkü ben zaten iyi idare ediyorum.
Faturalarımız meselesine de gelirsek…
Bana göre ikiye bölmemize gerek yok.
"Ben yüzde 75'ini öderim" de derim yani.
-Ya da 60'a 40 olur. -Evet.
-Neyse işte.
Mesela olur da birkaç faturayı veya belli faturaları…
Ne bileyim, kira ya da ev kredisi falan olur…
"Ben ödedim, sen bana ver"
veya tam tersi gibi durumlardan kaçınmak için bölüşebiliriz.
-Ev arkadaşı gibi oluruz yoksa. -Aynen.
Ben ödeyip de eline bakarım. "Bebeğim, paramı ne zaman ödeyeceksin?"
-"O parayı derhâl yolla bana" gibi. -Aynen öyle.
Öyle isteklerde bulunmak istemiyorum.
-Aynen öyle. -"Ev kredimiz için karıma ödeme."
Yapmak isteyeceğim bir şey değil bu.
Şunu da belirteyim yalnız, mutfağı yaktın attın şu an.
Çünkü…
DÜĞÜNLERE 14 GÜN KALA
-En azından güneş çıkıyor. -Hafiften.
-Evet. -Hayalet pilotumuz…
Hayalet pilot.
-Ya da kaptan. -Çok tuhaf.
İçeride gremlin falan var sanki.
-Gremlin mi? -Hani şu filmdeki…
Biliyorum.
O film çıktığında ben doğmuş muydum, bilmiyorum ama bir ara izledim.
Küçük şeyler… Gremlin olmadan önce neydiler?
Bilmiyorum da üstlerine su gelince üreyip başka canavarlar yaratıyorlardı.
Gece yarısından sonra falan üzerlerine
su gelince gremline dönüşüyorlardı sanırım.
Ya da öyle bir şeydi.
Küçük, şirin furbolara dönüşüyorlardı.
Furbon oldu mu hiç? Furbo değil de…
Furby'm vardı.
-Furby, tabii ya! -Evet.
-Acayip havalı bulurdum onları. -Çok dandiklerdi.
-Evet, aşırı abartıldı. -Öyleydi cidden.
Akıllı yapay zekâlı pelüş hayvan satıyorlardı.
Aynen.
-Ama öyle değildi. -Değildi.
Değildi ama komik çünkü sıradan bir… Hani küçük… Şey gibiydi, didja mı neydi o?
Neydi o ya? Hani şöyle şeyleri vardı… O şeylerin adı neydi?
-Digipet'ler. -Digipet'ler.
Şu anki oyuncaklara kıyasla bayağı dandiklerdi.
Ama pelüş hayvanların modası asla geçmez.
-Ananas sevmiyor musun? -En sevdiğim meyvedir.
-Tüm meyveler içinde. -Meyve seçilir mi yahu?
-Hepsi çok iyi. -Sırasıyla ananas, ahududu, mango severim.
Mango mu? Mango şeyden sonra mı cidden?
Ben en çok mangoyu seviyorum.
Üçü içinde
önce mango, sonra ananas ve sonra ahududu.
Çok güzel bitter çikolatalı frambuazlı kek yaparım.
Çok leziz bir şey gibi.
Evet. Taze ahududu reçelli.
-Meditasyon gibi. -Reçel sevmem.
-Hadi ya? -Evet.
Fıstık ezmesi ve reçel fıstık gibi gelmez mi mesela?
Bayılırım. Bazen…
"Fıstık ezmesi ve reçel, fıstık gibi gelmez mi?" mi dedin? Çok komiksin.
Kelime esprisi yapmaya çalışmadım ama yapmış oldum.
Çok hoşuma gitti.
Elini tutardım ama bir elim teknede.
Kurallara uyarım ben.
Bir elin teknede, bir elinde içki.
Bu konuda benden daha gergin gibisin.
-Sen düşme diye uğraşıyordum. -Çok naziksin.
-Elim soğuk mu? -Evet, öyle.
Üşürüm aslında ama ince bir şey de giyerim üstüme.
Kimin daha çok üşüdüğü hemen anlaşılır. Dokununca kim sıcak kim soğuk anlarsın.
Bu benim için çok tuhaf bir deneyim ve hoşuma gitmiyor çünkü sen soğuksun.
"Üşüyorum" deyince milletin ne hissettiğini anlıyorum.
-"Benden uzak dur" derler. -Sıcaklığını ver.
Birazını alabilirsin.
-Güneşe mi çıkmak istedin? -Evet.
Tamam, düşme de sakın.
Gelmene çok sevindim.
-Şapkan uçabilir bak. -Niye?
Hoşuma gitmedi. Öpüşmeyi engelliyor.
O tatlı dudaklarını istiyorum.
-Bunun için çok uğraşman gerek. -Uğraşacağım.
Peki.
Çok mu üşüdün?
Battaniye falan ister misin?
Onlardan battaniye isteyebiliriz belki.
Sıcaklığımı çalmak için bana yanaşıyorsun.
Kendim zor ısınıyorum!
-Saçımı düzeltir misin? -Olur, gayet…
Gayet iyi. Bırak kafasına göre salınsın, sorun yok.
İstediğin kişiyle tanışacak olsan kimi seçerdin?
-Hayatta olan biri mi? -Evet.
-Sanırım Oprah'la tanışmayı seçerdim. -Oprah mı? Winfrey?
-Vay canına. -Çok güçlü bir kadın.
Peki ya sen?
Annen ve babanla.
Bunu ayarlamışsın resmen. Çok banalsin.
Annem harika biridir. Sana söylemiştim sanırım.
Babam da kendine göre harika biridir.
Ne yapıyorsun?
Bliss, hayatım boyunca aradığım her şey var sende.
Güzelsin, zekisin,
kararlısın,
düşüncelisin.
Senin yanında olmak içimi ısıtıyor.
Seninle olmak istiyorum. Seninle vakit geçirmek istiyorum.
Bu dünyada, senden öte
birlikte olmam gereken biri olduğuna inanmıyorum.
Ne yapmış olursam olayım, ne kadar aptallık etmişsem edeyim…
…sonumuz böyle olacaktı.
Aradığım kişiyi buldum.
Benimle evlenir misin?
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna