Nie ma na tym świecie nikogo,
kto byłby mi pisany bardziej od ciebie.
Wyjdziesz za mnie?
Tak.
- Ta ręka. - No tak.
Różowy.
Nie wierzę, że to zrobiłeś.
Tak się cieszę.
- Szaleństwo. - Kurwa, obłęd.
Kto się oświadcza dwa razy w jednym miesiącu?
Tylko ja.
Myślałem, że odmówisz.
Rozważałam to, mogłam odmówić i krzyknąć: „Żartowałam!”.
Naprawdę czuję,
że to jest to.
Choć boję się.
Rozumiesz?
Ufasz intuicji i życiu.
Lepiej już niczego nie spierdol.
Postaram się.
Nawet nie poznałeś mojego psa.
Ani kota. Przecież jesteś alergikiem.
Co z tym zrobimy?
Zrobię sobie zastrzyk i może to coś da.
Muszę powiedzieć rodzinie.
„Myślałem, że cię rzucił”.
Moja rodzina też będzie zaskoczona.
Moja mama powie: „Wreszcie nie jesteś starą panną”.
Tata pewnie też tak pomyśli, ale nic nie powie.
Oby tak myślał.
- Boisz się mojego taty. - Tak.
Miło, że się zgodziłaś.
- Muszę cię lubić. - Wiem.
Kiedy doszedłeś do wniosku...
Ciągle jestem w szoku.
Kiedy zdecydowałem, że się oświadczę?
O to pytasz?
Gdy wróciliśmy z Meksyku.
Wiedziałem, gdy cię poznałem.
Wiedziałem.
Ja wiedziałam pierwsza, co za głupota.
Sama nie wiem.
To się po prostu wie.
Gdy byliśmy w kabinie...
też to poczułem.
Pomyśl tylko, to obłęd.
Ledwo tam dotarłaś.
To prawda. Byłam strasznie chora.
A tak czy siak,
skończyliśmy razem na łódce.
No tak.
Zaręczyłam się z Zackiem. Moje życie jest dziwne.
To ekscytujące i szokujące.
Najważniejsze jest to,
że jest moją osobą, jak ckliwie by to nie brzmiało.
Jest moją osobą od pierwszej randki.
Już wtedy to wiedziałam.
Wiedziałam, że to on.
Mimo tych szalonych dramatów,
mimo zaręczyn z inną,
czuję, że to jest to.
Kiedyś myślałam, że to głupota, ale teraz to rozumiem.
To się wie.
MIŁOŚĆ JEST ŚLEPA
DWANAŚCIE DNI DO ŚLUBÓW
Madame.
Dziękuję.
Ups, nic się nie stało.
- Spadł? - O rety.
No dobra.
Idealne.
Dla ciebie wszystko, kochanie.
Boziu, aleś ty słodki.
Dlatego wolę ciemne mięso.
Pierś z kurczaka, biała pierś, a raczej białe mięso...
Co cię tak bawi?
- Nic, kontynuuj. - No co?
O co chodzi?
Z czego tak się śmiejesz?
Też lubię ciemne mięso.
No dobra.
PIES CHELSEA
KIEROWNIK DZIAŁU SPRZEDAŻY
- Cześć, skarbie. - Cześć.
To musiał być ciężki dzień.
Wybacz, ale spóźnię się.
Spoko, jak zawsze bawię się z Rockiem.
- Nie spiesz się, pa. - Dzięki, pa.
Nie przedstawiłam ich wielu ludziom.
- Serio? - No.
Niewielu chłopaków i narzeczonych?
- Niewielu narzeczonych. Równe zero. - No tak.
- Cieszę się, że będę pierwszy. - Tak.
Obym był ostatni.
Mój tata zdaje się rozumieć tę sytuację,
ale mama nie ma pojęcia.
Musimy jej wszystko wyjaśnić?
Nie wie nawet, że jestem zaręczona.
Czas na wieści.
- Stresuję się. - Stresujesz?
Mam nadzieję, że na mój widok zrozumieją,
że jestem facetem, którego szukałaś.
No tak.
Boże, co za stres.
- Cześć. - Hej.
Strasznie za wami tęskniłam.
- Cześć. - Paul.
- Też Paul. - Miło mi.
Kolejny Paul? Co jest?
- Cześć, tato. - Hej.
- O Boziu. - Co jest? Dorastasz?
- Trish. - Miło mi, Paul.
Będzie łatwo.
- Każdy ma Paula. - Usiądź.
Paul ci je kupił.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Boże. Przestań.
To miłe. Dziękuję.
O Boziu.
Nic wam nie mówiłam, ale jesteśmy zaręczeni.
Micah!
- Tata ma minę w stylu „Co jest?!”. - Nie jest przekonany.
Gratulacje.
To dziwne, bo gdy się tam wybierałam,
powiedziałam wam,
że na pewno nie znajdę kogoś,
z kim chciałabym się zaręczyć.
To wyszło bardzo naturalnie.
Nie wiem, czy wiecie, jak to działa,
ale mieszkamy we wspólnym mieszkaniu
i będziemy tam mieszkać do ślubu.
No dobra.
À propos ślubu. Chcecie przyjść?
Kiedy?
Za dwa tygodnie.
Za dwa tygodnie?
- Tak. - Jaki to będzie ślub?
Normalny ślub.
Chcę imprezę w stylu vintage.
Ma być elegancko, uroczo i ponadczasowo.
- Paul zgadza się na wszystko. - Jestem ugodowy.
On musi tylko przyjść.
Ma dobry gust,
więc ufam, że wszystko dobierze.
Zaproszę każdego z rodziny, kto tylko będzie chciał wpaść.
Poza tym będą też nasi przyjaciele. Znasz część z nich, np. Rachel i Shelby.
Gdzie będziecie mieszkać?
Ja pracuję zdalnie,
więc pewnie tutaj.
Raczej przeprowadzimy się do niego.
Ma ciekawe mieszkanie, które muszę urządzić od nowa.
Żartuję.
Mówiłam mu, że jeśli pojawią się dzieci, nasza rodzina będzie potrzebowała osiedla.
To prawda.
To nie podlega dyskusji, rodzina będzie blisko nas.
Mam nadzieję, że będą pomagać.
Ile dzieci chcecie mieć?
Najlepiej dwójkę.
Teraz nie jestem gotowa,
bo chcę zbudować wspaniały związek,
zanim dodamy do niego dzieci.
Jesteśmy zadowoleni, bo mamy takie samo zdanie na ten temat.
Paul powiedział: „Syna nazwiemy Paul”.
Zgodziłam się przemyśleć drugie imię, ale dalej nie pójdę.
Wiem, że to brzmi dziwnie. Wszystko poszło bardzo szybko.
Nie zaprzeczam, ale uczucie jest prawdziwe.
Uczucie jest prawdziwe, to jest naprawdę.
- Lubisz go? Szczerze. - Kciuk w górę czy w dół?
To Paul. Od początku mi pasował.
Od urodzenia.
Paul wydaje się w porządku. To pewnie kwestia imienia.
Nie znam go.
Może być seryjnym mordercą.
Moje pierwsze wrażenie? Ufam mu.
No wiecie.
To wszystko jest dziwne.
Zgadzamy się, bo znamy córkę.
Jej wszystko się układa.
Najbardziej boję się, że ktoś złamie jej serce.
O tym nie myślałem, ale to prawda.
- Państwa akceptacja dużo dla mnie znaczy. - Mamy wasze błogosławieństwo?
Spójrz na niego, mama jest zadowolona.
Dziękuję.
Moja relacja z Jackie jest teraz bardzo kiepska.
Powiedziała mi, że muszę zacząć się stawiać.
Poczułem się okropnie, bo powiedziała,
że nie jestem mężczyzną, że nie zachowuję się dorośle.
To boli, bo naprawdę ją kocham.
Wyniosłem się do swojego mieszkania.
Mogłem wtedy wybuchnąć. Nie zrobiłem tego, potrzebowałem czasu.
Wróciliśmy, ale nie wiem, na czym stoimy.
ASYSTENTKA DENTYSTY
- Pakujesz się? - Tak.
- Dlaczego? - Nie będę się z tobą bawić.
Co to znaczy?
Nie chciałeś zostać i rozmawiać.
Wyszedłeś.
A co miałem zrobić?
Spać obok kogoś, dla kogo nie jestem dość męski?
Tego nie powiedziałam, chciałam, żebyś był agresywniejszy.
Stary, nie uprawiamy seksu.
Nie uprawiamy seksu.
To jest moja wina?
Musisz coś zrobić.
Spróbuj mnie namówić.
Cały czas jestem zainteresowany.
Marshall, będę miała migrenę.
Strasznie mnie wkurzasz.
Zawsze chodzi o twoje uczucia, a gdy jestem agresywny...
- Nie jesteś! - Gasisz mnie.
- Nigdy nie jesteś. - Nie jestem taki.
No i kropka.
Nic nie poradzę, jeśli tego nie zaakceptujesz, ale...
Nie musisz być agresywny cały czas.
O co ci chodzi?
- Na kogo klaszczesz? - Na ciebie.
Wcale nie.
- Popraw to. - To nie jest agresja?
Sprawdzam. To nie agresja?
Powiedziałam mu, że chcę, żeby był bardziej agresywny.
Postaw się.
Musimy coś podkręcić, żeby nie zdziadzieć.
A on na to: „Twoje słowa
wyryły mi się w mózgu, nie jestem w stanie ich zapomnieć”.
Nie powiedziałam nawet nic obraźliwego.
Kurwa, to nie było nic złego.
Czego chcesz? Cholera.
Chcę porozmawiać. Chcę wyraźnie powiedzieć, co myślę.
Mów swoje, ale błagam, mów jasno.
Ciągle cię całuję, ciągle cię dotykam.
Cały czas. A ty co robisz?
Dlatego jestem skołowany.
Nigdy nie próbujesz mnie uwieść,
nie czuję się wyjątkowy.
Chcę coś poczuć, Jackie.
Nic nie czujesz? To na chuj ze mną jeszcze jesteś?
Widzę potencjał w tym projekcie.
Myślałem, że w końcu się ogarniesz.
Czekałem na to.
- Jestem twoim projektem? - Tak to widziałem.
No dobra.
Nie byłaś w prawdziwym związku.
Czasami zamykasz się emocjonalnie.
Ja byłem już w związkach. Mam to doświadczenie, widziałem w tobie...
Jestem lalką w twoich jebanych rękach?
- Nie. - Idę po swoje rzeczy.
Jestem jebanym projektem.
Dobra, powiedziałem „projekt”.
To przez emocje.
Widzę w tobie nieograniczony potencjał.
Wiem, że mogę go z ciebie wydobyć.
Nie jesteś projektem.
Jesteś kimś, kogo mogę unieść do góry.
Mówiłem ci to od początku.
Na tym polega małżeństwo.
Tak wygląda oddany związek.
Trzeba rozmawiać na trudne tematy, nawet wtedy, gdy nie masz ochoty.
Wiesz, co do ciebie czuję.
Niczego nie ukrywam.
Kurwa, kocham cię.
Przepraszam.
Nie chciałam cię zranić.
Uwielbiam tu spacerować.
Chodzę tu, żeby oczyścić umysł.
Te drzewa są piękne.
Do tego ogrody...
Ładny, burżujski kącik.
Pasuje do ciebie, prawda?
- O rany. - Musiałam.
Do ślubu zostały niecałe dwa tygodnie. Mamy jeszcze tyle do ogarnięcia.
Trochę się denerwuję.
Czuję stres.
Ślub za niecałe dwa tygodnie. Co zrobimy?
Co z tortem? Muszę znaleźć suknię.
Nie wiem, jak to zaplanować.
Myślę, że próba ściągnięcia tu wszystkich
daje mi się we znaki.
Załatwimy to krok po kroku.
No tak, wybacz.
Nie boisz się?
Szczerze? Nie.
Czemu?
Dzięki tobie.
Bardzo wyraźnie widzę z tobą przyszłość.
Nie czuję stresu.
Nie mam wątpliwości.
Nie czuję, że się spieszę. Nie czuję presji.
Na pewno efekt będzie wspaniały.
Mogę powiedzieć ci coś ciekawego?
Ciocia powiedziała mi niedawno,
że moi dziadkowie
pobrali się po sześciu tygodniach znajomości,
a byli razem przez ponad 60 lat.
Mój dziadek
miał przepiękną skórę.
Jak ty.
- Ładnie to wrzuciłaś. - No weź!
- Masz piękną skórę. - Naprawdę?
Widzisz moją?
- Staram się. - Tu już schodzi.
Fajne uczucie.
Wchodzę w to na 100%. Kocham cię.
Ja ciebie też, Tiffany.
Jezu...
Brett...
- Płaczesz? - To łza radości.
Boże drogi.
Uda nam się.
JEDENAŚCIE DNI DO ŚLUBÓW
Każda waży po trzy tony.
- W porządku. - To dobry trening, prawda?
No dobrze.
Proszę.
Ten miesiąc
był jak cały rok
upchnięty w 30 dni.
Wróciłem i poznałem Bliss.
Od razu poczuliśmy więź z kabin.
Była nawet silniejsza.
Zaręczyliśmy się.
Przeprowadzamy się razem,
a właśnie teraz byłem w trakcie przeprowadzki do Seattle,
bo zakładam własną kancelarię, więc muszę to jakoś balansować.
No i ślub za dwa tygodnie.
Sporo tego.
- Tego nie kładziemy na łóżku. - O Boże, wykończysz mnie.
Jest brudna, to podstawowe zasady.
Nie kładź walizek na łóżku.
- Nie kładź butów na łóżku. - Walizka.
- Nie ma na niej grama brudu. - Nieprawda.
Podejmuję bardzo ważną decyzję i robię to bardzo szybko.
Zdaję sobie z tego sprawę.
Zazwyczaj podjęcie decyzji zajmuje mi strasznie dużo czasu.
Czasem na tym tracę.
Zdecydowaliśmy, że tego właśnie chcemy.
Zdecydowaliśmy się na ślub.
Podjęliśmy decyzję...
na podstawie uczucia.
- Rano jestem zrzędliwa. - Naprawdę?
Nie wiem, czy mówiłam ci o moich budzikach.
Boże.
Wiem.
To, że razem mieszkamy, dotrze do nas chyba dopiero jutro.
Obudzimy się koło siebie i...
Rozumiesz, co nie?
Straszna zawierucha.
Chyba do mnie jeszcze nie dociera.
Zaręczyłam się z kimś, kto chwilę temu był zaręczony z inną.
To trochę dziwne.
Wypłakałam chyba już wszystkie łzy.
Chyba już nigdy nie będę płakać przez ciebie.
To na pewno wyzwanie.
Walka z moją dumą była...
bardzo trudna.
Część mnie
chciała się do ciebie nie odzywać, bo zostałam zraniona.
Rozumiem.
Ale bardzo cię kocham.
Byłam bardzo wyrozumiała.
Próbuję odpuścić, bo wszystko rozumiem,
ale nadal będę się martwiła tym, że jestem twoim drugim wyborem.
- Czuję się przez to trochę obrzydliwie. - Jasne.
Nie jesteś, to oczywiste.
- Nie dla mnie. - Naprawdę?
Nie sądzę, bo z zewnątrz to wygląda...
- Pytam ciebie. - Wiem, że jestem lepsza.
- Nie. - Nie lepsza, ale...
- Wchodzi pretensjonalność. - Wiesz, o co chodzi.
- Rozumiem. - No dobrze.
Chodzi mi o to,
że musisz wiedzieć,
że żadna cząstka mnie nie chciałaby być z nią.
- Cząstka ciebie chciała wziąć z nią ślub. - Zanim ją poznałem.
Naprawdę cię wtedy kochałem.
Skąd czas przeszły?
Bo mówię o przeszłości. Nadal cię kocham, to oczywiste.
Chodzi mi o to,
że zbudowaliśmy bardzo silną więź.
Z nią też.
Kochałem osobę, za którą ją miałem.
Cały czas powtarzam,
że to ty byłaś właściwym wyborem.
Wiem, ale to nie zmienia samego uczucia.
Rozumiem, ale nie jesteś drugim wyborem.
Nie jesteś, bo...
Byłabyś, gdybym dalej chciał być z nią
albo gdybym ciągle jej pragnął.
Wtedy byłabyś drugim wyborem,
bo decydowałbym się na mniej.
Żadna część mnie nie chce z nią być.
Jesteś moją narzeczoną.
Wykąpiemy cię.
O tak.
Będziesz czyściutki.
Kąpałeś kiedyś psa?
Nigdy.
- A dziecko? - Dziecko?
- Tak. - No dobrze.
Kocham Rocky’ego, to świetny pies.
Kochasz Kwamego?
Ale na ciebie patrzy.
„Tatusiu”.
Oblewam go wodą.
- Musi na mnie patrzeć. - Ratunku.
Co to ma znaczyć?
Wiesz, że cię uwielbia.
Rocky jest jak jej dziecko. Rocky to już też moje dziecko.
Nigdy w życiu nie byłem za coś tak odpowiedzialny.
Dobry piesek.
Teraz ogon.
Trochę więcej, musimy wymyć pupę.
Ja to zrobię.
Ciągle się docieramy.
À propos dzieci i kąpieli.
Zawsze chciałam mieć dużo dzieci. Kiedyś chciałam mieć sześcioro.
Zawsze chciałam być mamą.
Chwilami zastanawiałam się:
„Kiedy przyjdzie mój czas?”.
Rozumiem.
Nigdy nie wyobrażałam sobie,
że będę starszą mamą.
To bywa trudne.
Trzy lata ci pasują?
Będę z tobą szczery...
Musimy mieć czas, żeby się sobą nacieszyć.
Zawsze wyobrażałem sobie,
że razem z partnerką podróżuję po świecie.
Teraz pojawia się kwestia Rocky’ego.
Nie możemy po prostu ot tak ruszyć.
Masz pracę w Seattle,
która nie jest tak elastyczna, jak moja.
Poza tym...
myślimy o dzieciach.
Za trzy, cztery lata.
Gdy są małe, wkładasz je do nosidła,
a one i tak nie mogą nic zrobić.
Będziemy leżeć na słońcu w Cabo z noworodkiem?
- Jak? - Ludzie podróżują z dziećmi.
No dobrze.
Możemy zatrudnić nianię na podróż.
- Kochanie, możemy wszystko. - Mówisz, że to takie proste.
Rozumiem.
- Znasz moje zdanie. - Mogę uczyć je w domu.
Dobra.
Serio.
Chcę tylko mieć czas dla nas,
bo gdy pojawią się dzieci,
wszystko się zmieni.
Chcesz się ustatkować?
Tak. Czemu miałbym nie?
Nie wiem, pytam, bo...
Odnoszę wrażenie,
że porzucasz część siebie i jesteś smutny,
że twoje życie się zmieni.
Jestem...
Zawsze byłem gotowy zrobić to dla nas.
Co?
Przenieść się do Seattle.
Poświęcić się?
Nie idźmy w tę stronę, to nie jest poświęcenie.
To kompromis.
Witam w małżeństwie.
Rozumiem to, ale...
Jeśli mam być szczery, kompromis z mojej strony jest ogromny.
Nie powiedziałem nic złego.
Mówię tylko: „Weź pod uwagę moje uczucia”.
Tylko tyle.
Wzięłam je pod uwagę.
No dobrze.
- Cześć. - Hej.
- Cześć. - Co tam u was?
- Paul, jak się masz? - Co u ciebie?
Jest nieźle.
Przyjaciółka ma urodziny.
Przyszłam z Paulem, żeby go przedstawić.
- Poznałaś go? To Paul. - Paul!
To mój narzeczony.
Zapomniałam wspomnieć.
Paul wygląda jak ciacho.
Jeśli dobrze go zaprezentuję, moje przyjaciółki mogą go polubić.
- Na zdrowie. - No dobra.
Wasze zdrowie.
- Twoje zdrowie! Sto lat! - Sto lat!
Ale dziękujemy.
- Masz cudowny strój. - Dobra, a teraz prawdziwe życie.
Co?
Śpisz obok niej co noc?
To obłęd!
Cudowny obłęd.
Jest piękna, to jasne, ale na początku jej nie widziałeś.
- Tak. - Słyszałeś tylko jej głos.
Co ci się w niej spodobało?
Cały czas się śmialiśmy.
Przekomarzanie przeplataliśmy pytaniami: „Jaki jest sens życia?”.
Dla mnie to było oczywiste.
Kieruję się logiką,
ale przy niej posłuchałem intuicji.
Skupiłem się na uczuciach, ale się opłacało.
Nie chcę cię męczyć, ale jak poważnie to traktujesz?
Muszę to wiedzieć.
Jak poważnie to traktuję?
W ogóle nie umawiam się niezobowiązująco.
Nie zaręczyłem się niezobowiązująco.
Rozumiem.
- Nie? - No właśnie.
Chyba widać, jak poważnie to traktuję.
To mój największy krytyk.
Każdy mój chłopak
musiał być zaakceptowany przez nią i Micaylę.
Shelby samodzielnie kończyła moje związki.
- Parę, to nie żart. - Samodzielnie.
Miała beznadziejnych chłopaków.
Umawianie się z Micah to nie lada sztuka.
- Wiem. - Na pewno?
Nie byłoby cię tu, gdybyś wiedział.
Muszę coś powiedzieć.
Wiem, że jest piękna, ale na początku jej nie widziałeś,
słyszałeś tylko jej głos,
a i tak stworzyłeś jakiś obraz.
- To jasne. - Fakt.
Byłeś blisko tego,
jak naprawdę wygląda?
To dziwne, ale i tak, i nie.
Ciężko to wyjaśnić.
To doświadczenie jest zadziwiająco złożone.
- Jest naukowcem, dlatego tak mówi. - Przepraszam.
Bardzo elokwentnie.
To dziwne. Nie wiem, co o tym myślę.
Nie przywykłyśmy do tego.
Witajcie, oto roast Paula.
Shelby zawsze robi wybuchowe pierwsze wrażenie.
No wiesz...
Nie myli się.
Koniec końców powiem coś niemiłego,
więc trzymaj się.
Mówię poważnie.
Nie mów mi takich rzeczy, bo się wkurzę.
Łatwo się denerwuje.
Raczej mnie to nie obchodzi.
- Nie bądź taki. - No wiesz, naprawdę.
- Powinno. - Ty mnie obchodzisz.
To najgorsze nastawienie.
Jeśli masz gdzieś jej słowa, to będzie poważny problem.
To nie tak, po prostu nie będę tego brał do siebie.
Nie bierz komentarzy do siebie, ale jej zdanie powinno cię obchodzić.
To prawda, oczywiście.
Tak więc...
Banie! Gdzie jest barman?
Zostawię cię z tą banią, idę do toalety.
Micah.
- Tak? - Kochasz go?
Tak. Na 100%.
Tak powinno się czuć, gdy znajdujesz swoją drugą połowę.
Co za szaleństwo!
- Nie mogę... - Masz rację.
Wiem.
Aż mi niedobrze.
Nie wiedziałam, że potrafię tak mówić.
Patrz na Shelby!
„Nigdy nie słyszałam...”.
Nigdy tak nie mówiłaś.
Bardzo go lubię.
Wiem. Jest świetny, prawda?
- Nie jesteś pewna. - Naprawdę nie jest.
Nie jestem przekonana.
Nie jesteś przekonana?
Ani trochę.
- Nie? - Nie.
- Nie lubisz go? - Jest bardzo miły.
To najlepszy facet świata na teraz.
Co sądzicie o Paulu?
Hejterka.
Wcale nie.
Tak bardzo jej bronię, bo to moja najlepsza przyjaciółka.
Muszę być sceptyczką, bo tak bardzo ją kocham.
Widziałam już tak wiele.
Mam większe oczekiwania.
Chcę więcej.
- Nie jesteś na tak? - Nie.
Poważnie?
On nie jest ci pisany.
Zasługujesz na wszystko, co najlepsze.
Jesteś Micah.
Zasługujesz na to.
Powinnaś mieć najwspanialszy ślub świata.
Zasługujesz na wszystko, ale to nie jest to.
To nie to.
DZIESIĘĆ DNI DO ŚLUBÓW
Różowa koszula na moje urodziny.
- Nie ma za co. - To urocze.
Cieszę się, że wyszło tak, jak tego chciałaś.
Ty wyszedłeś tak, jak chciałam.
- Jak leci? - Cześć!
- Jak się macie? - O Boziu.
Tak jest!
Jak się masz? Tęskniłam za tobą.
To impreza urodzinowa Chelsea.
Mam urodziny!
Miło jest ich zobaczyć.
Super się bawiliśmy w kabinach.
Tęskniłem za tymi ludźmi.
Jestem ciekawy, co u nich. Dzisiaj świętujemy.
Muszę coś powiedzieć.
- Co? - Podoba mi się styl Paula.
- To nowość. - Nie lubisz stylu Paula.
Podoba ci się moja wersja Paula.
Paul nie ma stylu.
Wiesz, że wyglądasz jak milioner z Doliny Krzemowej?
INŻYNIER
Patrzcie!
No nie.
Kto to?
Josh Demas.
Co?
Wrócił? Jak to, kurwa, możliwe?
Wróciłem, czaisz?
Byłem w szoku, gdy zobaczyłem Josha.
Co za zwrot akcji.
Cześć!
O Boże, ta sukienka!
Boże, wszystko gra?
Obłęd, dosłownie.
Jakie są szanse?
Co?
Kurwa, co?
Tak się cieszę.
- To szaleństwo. Nie wiem, co robię. - Wiem.
Bliss i Zack, jestem w szoku.
- Promieniejesz. - Tak się cieszę.
Promieniejesz, fakt.
Zawalczył o nią, udało mu się ją odzyskać
i wróciła do niego, to naprawdę magiczne.
Zdrowie Zacka i Bliss.
Życzę powodzenia.
Serio!
Boże, gdzie jest Jackie?
Przyszedł sam.
- Marsh. - Co tam?
Marshy.
- Masz urodziny? - Mam urodziny.
- Sto lat. - Dziękuję.
Nie ma za co. Jak leci?
Co słychać?
- Bliss? - Tak.
Co tam? Cześć!
Miło cię wreszcie poznać.
- Wszystko gra? - Tak. Jesteśmy zaręczeni.
- O cholera. Gratulacje. - Dziękuję.
No proszę.
Co jest? Wróciliśmy do kabin?
B. jest dzisiaj niegrzeczny.
- Jest niegrzeczny? - Tak.
„Dziś będę niegrzeczny”.
Co się dzieje?
Pokłóciliśmy się.
- Rozmawialiśmy, już jedzie. - Dobra.
Nie wiem, na czym teraz stoimy.
- W górę i w dół. - To prawda.
- To normalne. - Tak.
Będzie dobrze.
Mam nadzieję, że nasza energia wam pomoże.
- Poprawi trochę humor. - Jasne.
Wszyscy was wspieramy.
- Co z nim? - Nie wiem. Tak wyglądał każdy dzień.
Nie poznałam go.
- Odeślij go znowu do domu. - Znowu!
Co u ciebie i Chelsea?
- Jest dobrze. - Tak?
Uwielbiam ją.
Nie sądzę, by ktokolwiek inny
pasował do mnie bardziej niż Chelsea.
- Naprawdę w to wierzę. - Jasne.
Najbardziej martwi mnie zmiana stylu życia.
To znaczy?
Ona pracuje od 7.00 do 19.00.
Jest w pracy większość czasu, ma psa,
mieszka w Seattle.
Trzeba o tym myśleć.
Nie przeszkadza mi zmiana stylu życia.
Mogę mieć psa w domu,
mogę czekać na żonę albo narzeczoną,
gotując w domu obiad,
ale odnoszę wrażenie,
że często idę na kompromisy.
- Rozumiem. - Tak?
Staram się tego uniknąć.
Chcę mieć pewność, że ilość energii,
którą w to wkładam,
będzie dla mnie zdrowa i sprawi, że będę szczęśliwy
za 10 albo 20 lat.
Musisz wiedzieć, czego chcesz.
- No tak. - Nawet jeśli to nie to.
To nie musi świadczyć o tobie źle.
Czasami nasze życia
nie zgrywają się z naszą wizją przyszłości.
Jasne.
Meksyk był masakryczny.
Zack bardzo szybko
zaczął myśleć o tobie.
Wiem, że ona szybko przestała być nim zainteresowana.
Zaczęła się przystawiać do Paula, słyszałam okropne rzeczy.
Rozmawiałam z nią po powrocie.
Usiadłyśmy i powiedziałam:
„Nie ma mowy”.
Byłaś jej jedyną przyjaciółką.
Odcięła się od wszystkich.
Byłam jej ostatnią deską ratunku.
To, co zrobiła, pokazuje, jaką jest osobą.
Wszyscy się rozwijamy, życzę jej tego, ale to było okropne.
Bardzo mi przykro.
Dziękuję.
Pamiętam naszą rozmowę, bo zaczęłam od tego:
„Co jest? Czemu to zrobiłaś?”.
Poza tym dodałam: „Irina, musisz zrozumieć,
że jeśli 30 osób
ma na twój temat to samo zdanie, to może ty jesteś źródłem problemu”.
Cześć.
Jest i on.
No dobra.
Usta pełne łososia.
- Cześć. - Lubi łososia.
- Wiem. - Przyniosę wam drinki.
Słodziak.
Wydaje się bardzo szczery.
- To prawda. - Dacie radę, jeśli tylko tego chcesz.
Tak.
Kilka dni temu Jackie powiedziała,
że chce więcej.
Chce, żebym był bardziej agresywny.
Mam być bardziej agresywny w sypialni.
Chce być poniewierana.
- Nie fizycznie, ale... - Dramaty.
Nie jestem taki i nigdy nie będę.
Chce toksycznej miłości.
Miałem już do czynienia z takimi kobietami, więc wiem.
Jestem pierwszym facetem, który traktują ją normalnie.
Nie sądziłem,
że będzie aż tak źle.
Sabotuje się.
To trudne, bo naprawdę ją kocham.
Od początku się dogadywaliśmy.
Dziękuję za zaufanie. Wcześniej to ja ci się zwierzałem.
Posłuchaj,
jesteś dobrym facetem.
Starasz się.
Chcesz jej pokazać, jak może wyglądać wasze życie.
Właśnie takim człowiekiem jesteś.
Jeśli nie jest na to gotowa, to nie jest gotowa.
Chce ze mną być.
Lubi mnie „w chuj”, ale nie powie „Kocham cię”.
Mówi, że jej zależy.
Jestem teraz
między młotem a kowadłem, bo nic nie wiem.
Za dwa tygodnie ślub, a ona może zostawić mnie przed ołtarzem.
- Wszyscy szukaliśmy ślubu. - Tak.
Chcę wziąć ślub.
Chcę małżeństwa.
- Cześć, Jack! - Hej!
Trzymaj się. Jest dobrze.
- Jak się masz? - Dobrze, a ty?
Jest dobrze.
Świetnie wyglądasz.
- Królowo. - Dziękuję. Musiałam.
- Wiem, Jackie. - Cześć. Jak się masz?
- Cześć. - Hej.
Jak się masz?
- Dobrze, a ty? - Już dobrze.
Chcesz kurtkę? Masz.
Nie pasuje do mojego stroju.
Przeziębisz się.
Nic mi nie będzie. Nie psuj klimatu.
- Załóż to. - Marshall.
- Mam mnóstwo... - Psujesz mój...
- Dobrze wyglądasz. - Dzięki.
Tak się cieszę.
- Dobrze wyglądasz. - Pa.
Szukałem miłości, ale zostałem wyruchany.
Naprawdę zakochałem się w Jackie, ale bałem się otworzyć.
Marshall to świetny gość.
Nie przyszedłem tu, żeby go wykolegować.
Chciałem tylko spotkać przyjaciół, ale...
Ma być ważniejszy od moich uczuć?
On myślał o sobie, nie o moich uczuciach.
To mnie wykańcza.
Będę szczery z Jackie.
Będzie, co ma być.
To dobry gość,
ale idę trochę namieszać.
- Dobre. - Prawda?
Dobre.
Mam ochotę na cztery takie.
- Cześć. - Co tam?
- Jak się masz? - Dobrze.
Dobrze.
Dziwnie jest wszystkich spotkać?
- Bardzo. - Głosy i...
To takie dziwne.
Obłęd.
- Wiem, szaleństwo. - Co za obłęd.
Co pijecie?
Fajnie jest połączyć głos z twarzą.
Teraz to do mnie dociera.
- Tak? - Owszem.
Przeciągasz słowa.
No tak.
Pokaż się. O co ci niby chodzi?
Nigdy tak nie mówił.
To kłamstwo.
Co ty gadasz? Ja byłem szczery.
W kabinach mówił:
„Mam papiery na bycie kochankiem”.
Bo tak jest!
- Kto dał ci te papiery? - Na tequilę też mam!
Dobra, Drake, rozumiem.
Rozumiesz?
Mam papiery na wszystko.
Cudownie.
- No nie. - Kłamie jak z nut.
Jak leci?
Jest naprawdę dobrze.
- Mam teraz psa. - Naprawdę?
Wyprowadzam go trzy razy dziennie
przed powrotem Chelsea.
Paul by nie dał rady.
Jest dobrze.
To dobrze, cieszę się.
Ktoś zapytał mnie:
„Ślub za pasem, pobierzecie się?”.
Kurwa, nie pytaj o coś takiego! To jest...
Wyczuwam twoją szczerość, bo u nas jest tak samo.
- No tak. - To trudne.
Jesteśmy ze sobą bardzo szczęśliwi,
ale nie zawsze jest różowo.
Kiedy myślę o naszym ślubie,
to część mnie zaczyna się bać.
No wiesz, możesz być całkiem pewna, ale...
Inaczej się nie da.
Dobrze wybrałaś?
Bądź szczera.
Czuję, że jestem teraz
niepewna, ale pełna nadziei.
No tak.
Nie chcę odpowiadać pytaniem na pytanie,
ale czemu o to pytasz?
Ty nie jesteś pewny?
Mógłbym spędzić życie z Chelsea.
Kocham ją, ale Micah ma miejsce w moim sercu.
Zawsze będzie je miała.
Łączy nas niewymuszona więź.
Nie ma żadnej presji.
W tym eksperymencie
chcesz mieć absolutną pewność,
bo zbliżamy się do ostatniej prostej przed ślubem.
Na początku, gdy dopiero się poznawaliśmy,
wszystko było tak łatwe i naturalne.
Oczywiście. Byłeś moim numerem jeden.
I to przez parę dni.
Wiem.
Nawet po wszystkim, co przeszliśmy,
cieszyłam się na rozmowę z tobą.
Ciągle to czuję.
Gdy cię widzę, lecą iskry.
Mamy wielki potencjał.
- Zależy mi na tobie. - Tak.
Myślę o tobie i mam nadzieję, że jesteś szczęśliwy.
Naprawdę czuję,
że bardzo mi na tobie zależy.
Rozumiem, bo czuję to samo.
Dla mnie to oczywiste, że ją kocham.
Nie mam wątpliwości.
Ale kto wie, jak to się skończy.
Zapomnij o wszystkim.
Niech poczuje się wyjątkowo.
Chcę, żeby wiedziała, że jest wyjątkowa.
I co wtedy?
Mogę jasno postawić sprawę, a i tak...
Wam nie wyjdzie.
Właśnie. To jest ryzyko.
- Kurwa, nie wiem. - Tak.
Choć potęga takiej chwili
jest chyba więcej warta.
To ciekawe. Lepiej stracić miłość, niż nigdy nie kochać?
- Tak. - Ciekawe.
Powinieneś sprawić, że poczuje się wyjątkowo.
Rozumiem, o co ci chodzi.
Muszę uszanować prawdę
i wykorzystać jej pełen potencjał.
Prawda jest taka, że Micah jest wyjątkowa i kocham ją.
- Muszę to okazać. - Chyba powinieneś.
Dzięki za twój punkt widzenia, doceniam to.
Jasne.
No dobrze.
Jesteśmy. No dobra.
O Boziu, cześć.
Kurwa, Boże.
Coraz gorzej.
Cześć!
STEWARDESSA
Kurwa, co?
Moja ostatnia rozmowa z Amber
była dla mnie szalenie trudna.
To było jednostronne i bardzo krzywdzące rozstanie.
Rozbiorę się.
Rozbieraj się!
Teraz spotykamy się na żywo.
Jest piękna,
ale moja więź z Micah jest prawdziwa, naprawdę się kochamy.
Muszę za wszelką cenę uniknąć kłopotów.
Teraz to nie jest tego warte.
Lubisz mnie.
Zack, możesz zacząć?
Sto lat
Niech żyje, żyje nam
Sto lat
No dobra.
Rozumiem.
- Jackie podjęła decyzję. - Tak.
Zakochaliśmy się w tej samej osobie.
Sporo przeszliśmy.
- Tak. - Rozmawialiśmy z tą samą kobietą.
Nie szanuję Josha jako osoby.
Robiłem wszystko, żeby pozbyć się go z wyspy,
ale i tak tu wrócił.
Jak on śmie?
Jest, jak jest.
Lowelas, który kradnie kobiety.
O rany.
- Jeśli mi ją odbijesz, możesz z nią być. - Stary, nie.
- Nie patrz tak na mnie, suko. - Jak?
Kocham cię, stary.
- Poważnie. - Doceniam to.
Rozumiesz?
- Tak. Dziękuję. - Zasługujesz na to.
Niech to nas nie zmieni.
Nie ma mowy. Dlaczego?
- Sam mi powiedz. - Czemu?
A co, cwaniakujesz?
- Nic z tych rzeczy. - Dobra.
Czyli wszystko gra.
- Jest git. - Nie ma sprawy.
O Boże.
Kurwa, co to było?
- Zdrowie Jackie. - Zdrowie mnie i tylko mnie.
Mam poważne pytanie:
jak twoje serce, jak się czujesz?
Jestem rozdarta.
Myślisz, że dzieli was zbyt wiele
i teraz drobnostki się spiętrzają?
Co to za przesłuchanie?
Pytasz jak policja.
Wściubiasz nos w moje sprawy.
- Obłęd. - Szaleństwo.
- Mogę... - Nawet nie wiesz.
Nie wiesz, przez co przechodzimy.
Mogę pogadać z Jackie?
- Tak. - W porządku?
Patrz na Jackie.
- Czekaj. - Złoisz mi tyłek?
Nie wiem, co tu się dzieje.
- Miałem tu siąść. Co tam? - Cześć.
Jak się masz?
Co u ciebie?
Dziwisz się, że tu jestem?
Tak.
No weź, wcale nie!
- Nie spodziewałam się tego. - Czemu?
Jesteś ponad to.
- Naprawdę? - Jesteś ponad to.
Rozmawiałaś z beksą z MBA.
Będę szczery.
Marshall płakał ze wszystkimi.
Od początku do końca.
A ja?
Ja od początku byłem szczery.
Ty chyba też.
Nie sądziłem, że się nabierzesz.
- Spójrz. - Wiem.
- Nie podoba mi się to. - Wiem.
- Chcą porozmawiać. - Rozumiem.
Nie możemy ich kontrolować.
Dziwnie jest widzieć kogoś, na kim ci zależy,
z kimś innym.
- Naprawdę ci na mnie zależało? - Oczywiście.
To nie ulega wątpliwości.
Potem znalazłem się sytuacji,
w której uczucia innej osoby były ważniejsze od moich.
W domu pomyślałem:
„Znam typa parę tygodni,
a laski szukałem na całe życie”.
Josh, moim zdaniem...
Powiedz to Marshallowi, proszę.
Stary, wpierdzielasz się.
To prawda, co u ciebie?
Wyobraź sobie,
że kogoś kochasz, ale nie możesz mu o tym powiedzieć.
To obłęd, mówisz mi o tym teraz,
a w kabinie nie rozmawialiśmy o emocjach.
- Nie? - Nie sądzę.
Nie mów, że...
Rozmawialiśmy o emocjach i prawdzie.
Moim zdaniem...
- Nie miałam pojęcia. - Dobra.
Jeśli to jest...
To dlaczego ciągle rozmawialiśmy?
No wiesz, zbudowaliśmy więź,
ale nie rozmawialiśmy o głębokich rzeczach.
To coś więcej, tu nie chodzi tylko o blask reflektorów.
Tu nie chodzi o kamery, bo mam je w dupie.
Jeśli naprawdę myślisz, że powiesz Marshallowi: „Ślubuję”,
to jebać mnie.
Rozumiesz? Jebać mnie, mam to w dupie.
Gdybym ci nie powiedział o tych uczuciach,
to jakim bym był człowiekiem?
Doceniam to. Dziękuję, że jesteś szczery.
Chcesz za niego wyjść? Zrób to.
Jeśli nie czujesz w sercu, że naprawdę za niego wyjdziesz,
to wybierz mnie.
Wyjdziesz za niego?
Mam coś dla ciebie.
O Boże.
Wiem, że cię kocham. Wiem, że chcemy od życia tego samego.
Nie mam wątpliwości, że jesteś dla mnie odpowiednią osobą.
Jestem z nas dumna.
- Nie otwieraj oczu. - O Boże.
Wyobrażam sobie, jak idę do męża w tej sukni.
Kocham cię całym sercem.
Weźmiesz ślub
bez zgody mamy?
Widzę radość, ale nie oszukuj się.
Ja go kocham.
Nie widzisz tego?
Naprawdę?
Czego się boisz?
Twoi rodzice się rozwiedli. Moi też.
Chcę czuć, że to jest to.
Można zmieniać zdanie.
Kocham cię i żałuję, że cię straciłem.
Chcę być z tobą.
Cokolwiek nie łączy cię z Joshem, muszę poznać odpowiedź.
Jesteś taki słodki.
Po prostu mnie kochaj.
To ważna decyzja.
Nie wiem, co powie.
Stresuję się.
Na pewno częściej używam głowy niż serca.
To jest to.
Wstańcie.
Masz wszystko, nie gódź się na mniej.
O Boże.
Czas zdecydować, czy miłość jest ślepa.
Najlepszą rzeczą, którą mogę dla nas zrobić,
jest zostawić odpowiedź tobie.
Napisy: Jędrzej Kogut