‪ผมเชื่อว่าไม่มีใครในโลกนี้
‪ที่ผมควรอยู่ด้วยมากไปกว่าคุณ
‪แต่งงานกับผมนะ
‪ค่ะ
‪- ข้างนี้... ‪- ใช่
‪สีชมพู
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณทําแบบนั้น
‪ผมตื่นเต้นมาก
‪- นี่มันบ้าชัดๆ ‪- บ้ามาก
‪ใช่ ใครเขาขอแต่งงานสองครั้งภายในหนึ่งเดือน
‪ผมเอง
‪ผมคิดจริงๆ ว่าคุณอาจปฏิเสธ
‪ฉันก็คิด ฉันน่าจะปฏิเสธ ‪แล้วค่อยพูดว่า "ล้อเล่น"
‪แต่ฉันรู้สึกว่ามันถูกต้อง
‪ถึงจะน่ากลัวก็เถอะ รู้ไหม
‪เชื่อในสัญชาตญาณและไว้ใจชีวิต
‪แต่คุณอย่าทําพังอีกนะ
‪ผมจะพยายามไม่ทําพัง
‪คุณยังไม่เคยเจอหมาฉันเลย
‪หรือลูกแมวของฉัน คุณแพ้หมาแมวนี่
‪- เราจะทํายังไงดี ‪- ผมจะไปฉีดยาแก้แพ้
‪แล้วดูว่าช่วยอะไรได้บ้าง
‪ทีนี้ฉันต้องบอกครอบครัว
‪แย่ละ "เดี๋ยวนะ เขาทิ้งลูกไปไม่ใช่เหรอ"
‪ใช่ ครอบครัวผมก็จะประหลาดใจเหมือนกัน
‪แม่ฉันจะพูดว่า "ในที่สุดลูกก็ไม่ขึ้นคาน"
‪พ่อฉันก็คงคิดแบบนั้น แต่เขาจะไม่พูดหรอก
‪หวังว่าพ่อคุณจะคิดแบบนั้นนะ
‪- คุณกลัวพ่อฉันมาก ‪- ใช่
‪ผมดีใจที่คุณตอบตกลง
‪- ฉันคงชอบคุณจริงๆ ‪- ผมรู้
‪แล้วเมื่อไหร่... อะไร... ฉัน... ‪ฉันแค่ตกใจมาก
‪ผมรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าจะขอแต่งงานน่ะเหรอ
‪จะถามแบบนั้นใช่ไหม
‪ตอนเรากลับมาจากเม็กซิโก ‪ตอนผมเจอคุณ ผมก็รู้เลย
‪ผมรู้
‪ฉันรู้ก่อนที่คุณจะรู้ ‪ซึ่งรู้สึกโง่ ฉันรู้สึกโง่มาก
‪แต่ไม่รู้สิ
‪ฉันรู้สึกว่ามันเป็นแบบนั้น ‪เมื่อถึงเวลารู้ก็รู้เอง
‪ใช่ ตอนที่เราอยู่ในห้องทดลอง...
‪ผมก็รู้สึก
‪คิดดูสิว่ามันบ้าแค่ไหน ‪คุณแทบไม่พูดอะไรเลยที่นั่น
‪ฉัน... ใช่ ฉันเสียใจมาก
‪แต่เราก็ยัง...
‪มาลงเอยกันบนเรือนี้
‪ใช่
‪ฉันหมั้นกับแซคแล้ว ชีวิตฉันมันประหลาด
‪มันทั้งน่าตื่นเต้นและน่าตกใจ และ...
‪ประเด็นคือ...
‪ฉันรู้สึกเลี่ยนที่พูดแบบนี้ ‪แต่ฉันรู้ว่าเขาคือคนที่ใช่
‪ตั้งแต่เดตแรกของเราเลย
‪ฉันรู้สึกเหมือนรู้ลึกๆ ว่ามันถูกต้อง
‪ถึงจะมีดราม่าบ้าๆ เกิดขึ้น
‪และเขาเคยหมั้นกับคนอื่น
‪ฉันก็รู้สึกว่ามันใช่
‪ฉันว่ามันงี่เง่าที่คนพูดแบบนั้น ‪แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
‪เมื่อคุณรู้ว่าใช่ก็คือใช่
‪(วิวาห์แปลกหน้า)
‪(12 วันก่อนวันแต่งงาน)
‪(ทิฟฟานี่และเบรตต์)
‪นี่ครับ คุณผู้หญิง
‪ขอบคุณค่ะ อุ๊ย ยังดีอยู่
‪- หล่นเหรอ ‪- พระเจ้าช่วย
‪เอาละ พร้อม
‪ไร้ที่ติ
‪สําหรับคุณได้ทุกอย่าง ที่รัก
‪โถ คุณน่ารักจัง
‪นี่คือเหตุผลที่ผมชอบเนื้อดํา
‪ในขณะที่เป็นอกไก่ ‪อกขาวๆ หรือ... เอ๊ย เนื้อขาวน่ะ
‪ขําอะไร
‪- ไม่มีอะไร ว่าต่อไป ‪- อะไร ขําอะไร
‪ไม่ คุณหัวเราะ ขําอะไร
‪ฉันก็ชอบเนื้อดําเหมือนกัน
‪โอเค
‪(ร็อกกี้ - หมาของเชลซี)
‪(ความี อายุ 32 ‪ผู้จัดการฝ่ายพัฒนาการขาย)
‪ไง ที่รัก
‪ไงที่รัก ฟังดูเหมือนคุณทํางานหนักมาก
‪ฉันขอโทษ ใช่ ฉันจะกลับดึก
‪ไม่ต้องห่วง ผมอยู่กับร็อกตามปกติ
‪- ไม่ต้องรีบ ‪- ขอบคุณนะ ที่รัก บาย
‪โอเค บาย
‪ฉันยังไม่เคยแนะนําพวกท่านให้รู้จักหลายคน
‪- งั้นเหรอ ‪- ค่ะ
‪มีแฟนไม่เยอะเหรอ ‪มีคู่หมั้นไม่มากเหรอ
‪มีคู่หมั้นไม่มากนัก ศูนย์เลยละ
‪ใช่
‪- ดีใจที่ได้เป็นคนแรก ‪- ใช่
‪หวังว่าผมจะเป็นคนสุดท้าย
‪ฉันว่าพ่อฉันพอจะรู้แล้วว่าเรื่องอะไร
‪แต่แม่ฉันไม่รู้เลย
‪งั้นเราก็ต้องอธิบายเรื่องทั้งหมดให้เธอฟัง
‪ฉันไม่ได้บอกแม่ด้วยซ้ําว่าฉันหมั้นแล้ว
‪งั้นก็ต้องบอกแล้วละ
‪- ผมประหม่าแล้วสิ ‪- คุณประหม่าเหรอ
‪หวังว่าเมื่อพวกเขาเห็นผม ‪มันสมเหตุสมผล
‪พวกเขาจะแบบว่า "นี่คือคนที่เธอตามหา"
‪ค่ะ
‪ตายแล้ว ฉันประหม่าจัง
‪- สวัสดี ‪- ไง
‪พระเจ้าช่วย หนูคิดถึงแม่จัง
‪- สวัสดีครับ ‪- ไง พอล
‪- พอล พอล ‪- ยินดีที่ได้รู้จัก
‪พอลอีกคนเหรอ อะไรเนี่ย
‪- สวัสดีค่ะพ่อ ‪- ไง
‪- พระเจ้าช่วย ‪- อะไรเนี่ย โตขึ้นเหรอ
‪- ทริช ‪- ทริช ยินดีที่ได้รู้จัก พอล
‪ใช่ มันจะง่ายมาก
‪- เราทุกคนมีพอล ‪- มานั่งกันค่ะ
‪อ๋อ พอลซื้อมาให้แม่ค่ะ
‪โอ้ ขอบใจจ้ะ
‪ด้วยความยินดี
‪พระเจ้าช่วย หยุด
‪ดีจัง ขอบคุณ
‪ตายแล้ว
‪หนูยังไม่ได้บอกอะไร แต่เราหมั้นกันแล้วค่ะ
‪ไมก้าห์
‪- หน้าพ่อฉันแบบว่า "อะไรกันเนี่ย" ‪- เขาแบบว่า "ไม่แน่ใจกับเรื่องนี้"
‪ยินดีด้วยนะ
‪ใช่ มันแปลกเพราะหนูรู้ว่า ‪ตอนเข้าไปในการทดลองนี้
‪หนูบอกพ่อแม่ว่า
‪ไม่มีทางที่หนูจะได้เจอใครสักคน
‪ที่หนูอยากหมั้น แต่มันเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ
‪หนูไม่รู้ว่าพ่อแม่รู้เกี่ยวกับการทดลองนี้มากไหม
‪แต่หลักๆ คือเราอยู่ในทาวน์เฮาส์ด้วยกัน
‪และเราจะอยู่ที่นั่นจนถึงวันแต่งงาน
‪อ้อ โอเค
‪พูดถึงเรื่องแต่งงาน พ่อแม่จะมาไหมคะ
‪- เมื่อไหร่ ‪- อีกสองอาทิตย์
‪สองอาทิตย์เหรอ
‪- ค่ะ ‪- จะเป็นงานแต่งแบบไหน
‪มันจะเป็นงานแต่งธรรมดาๆ
‪หนูอยากให้มันเป็นแบบวินเทจ น่ามอง ‪น่ารัก และไร้กาลเวลา
‪และพอลจะทําตามนั้น
‪- ใช่ ผมเป็นคนง่ายๆ ‪- เขาไม่สน เขาจะมางาน
‪เธอมีรสนิยมดี ผมเชื่อใจเธอ ‪เรื่องงานแต่งและเลือกของ
‪หนูจะเชิญทุกคนในครอบครัวเรา ‪ที่อยากมา
‪และจะเชิญเพื่อนๆ มาด้วย
‪คนที่พ่อแม่รู้จัก เรเชล เชลบี้
‪พวกลูกจะใช้ชีวิตกันที่ไหน
‪การที่หนูทํางานจากระยะไกลตลอดเวลา ‪เป็นไปได้มากว่าเราจะอยู่ที่นี่
‪เราคงย้ายเข้าอะพาร์ตเมนต์ของเขา
‪อะพาร์ตเมนต์ที่น่าสนใจของเขา ‪ที่หนูต้องตกแต่งใหม่หมด
‪ล้อเล่นน่ะ
‪ค่ะ หนูบอกพอลว่า ‪เมื่อเรามีลูก เราจะต้องมีบ้าน
‪ให้ครอบครัวอยู่
‪ใช่ เธอพูดแบบนั้น
‪หนูบอกเขาว่าต่อรองไม่ได้ ‪ครอบครัวหนูจะอยู่ด้วย
‪หวังว่านะ ต้องมีคนช่วยเลี้ยงลูกๆ
‪เธออยากมีลูกกี่คน
‪ผมว่าสองคนกําลังดี
‪ตอนนี้หนูยังไม่พร้อมจะมีลูก ‪แต่คิดว่าอยากจะมี
‪ชีวิตแต่งงานที่ดีมากๆ
‪ก่อนมีลูกเข้ามาเกี่ยวข้อง
‪แต่เราดีใจที่เราเข้าใจตรงกันเรื่องการมีลูก
‪เขาบอกว่า "ถ้าเรามีลูกชาย ‪เราต้องตั้งชื่อลูกว่าพอล"
‪และหนูว่า "อาจจะให้เป็นชื่อกลาง" ‪ทําได้แค่นั้นจริงๆ
‪ผมรู้ว่ามันฟังดูบ้าบอ มันเร็วมาก
‪ไม่ปฏิเสธ แต่มันเป็นเรื่องจริง
‪มันเป็นเรื่องจริงและมันกําลังเกิดขึ้น ‪พ่อกับแม่ชอบเขาไหม
‪- พูดตรงๆ นะ ‪- ผ่านหรือไม่ผ่าน
‪เขาชื่อพอล ผ่านตั้งแต่แรกแล้ว
‪คุณผ่านแต่กําเนิด
‪ผมได้รับความรู้สึกดีๆ จากพอล ‪เพราะเขาเป็นพอล
‪ผมไม่รู้จักเขาหรอก
‪เขาอาจเป็นฆาตกรต่อเนื่อง
‪แต่ความประทับใจแรกที่มีต่อเขาคือ ‪ผมเชื่อใจเขา เข้าใจใช่ไหม
‪เรื่องทั้งหมดมันแปลกมาก
‪แต่เรายอมรับเพราะเรารู้จักลูกสาวเรา
‪ไมก้าห์มักจัดการเรื่องต่างๆ ได้
‪สิ่งที่ฉันกังวลที่สุดคือไมก้าห์จะทําให้ตัวเองผิดหวัง
‪ผมไม่เคยคิดเรื่องนั้นเลย แต่ก็ใช่
‪มันมีความหมายกับผมมากที่พวกคุณเห็นด้วย
‪- ใช่ ‪- พ่อแม่เห็นด้วยไหม
‪ดูหน้าเขาสิ พอลมีความสุข
‪ขอบคุณครับ
‪ในช่วงเวลานี้ ‪ความสัมพันธ์กับแจ็คกี้เปราะบางมาก
‪คืนก่อนเธอบอกว่าผมต้องเป็นผู้นํามากกว่านี้
‪ในขณะที่เธอพูด เธอทําให้ผมรู้สึกว่า
‪ผมไม่ใช่ผู้ชาย ผมไม่ได้อย่างที่ผู้ใหญ่เต็มตัวทํา
‪มันเจ็บเพราะผมรักผู้หญิงคนนี้จริงๆ
‪ผมเลยออกมาอยู่ที่อะพาร์ตเมนต์ของตัวเอง
‪ผมรู้ตัวดีว่าผมอาจระเบิดอารมณ์
‪แต่ผมไม่ได้ระเบิด ผมต้องการเวลา
‪ตอนนี้เราอยู่ที่นี่และผมไม่รู้ว่า ‪ความสัมพันธ์เราอยู่ตรงไหน
‪(แจ็คเคลิน่า อายุ 26 ‪ผู้ช่วยทันตแพทย์)
‪- เก็บของเหรอ ‪- ใช่
‪เพราะอะไร
‪- ฉันจะไม่เล่นเกมกับคุณ ‪- เรากําลังเล่นเกมอะไร
‪คุณไม่อยากนั่งคุยกัน ‪คุณพูดว่า "ผมจะไปแล้ว"
‪แล้วจะให้ผมทํายังไง
‪นั่งจมในความรู้สึกของตัวเอง ‪นอนข้างคนที่บอกว่าผมไม่แมนพอเหรอ
‪ฉันไม่เคยบอกว่าคุณไม่แมนพอ ‪ฉันแค่บอกให้รุกกว่านี้
‪เราไม่มีเซ็กซ์กัน
‪อ้อ เพราะผมเหรอ
‪ฉันแค่พูดเฉยๆ ทําอะไรสักอย่าง ‪พยายามทําให้ฉันมีอารมณ์หรืออะไรบ้าง
‪ผมยอมให้คุณทุกอย่าง
‪มาร์แชลล์ คุณจะทําให้ฉันปวดหัว ‪เพราะคุณทําให้ฉันหงุดหงิด
‪ทุกครั้งต้องคํานึงว่าคุณรู้สึกยังไง ‪และคิดอะไร แต่พอผมรุกบ้าง...
‪- แล้วคุณไม่รุก ‪- คุณกลับปิดกั้นผม
‪- คุณไม่เคยรุก ‪- ผมไม่ใช่คนแบบนั้น
‪โอเค ก็แค่นั้นแหละ
‪ถ้าคุณยอมรับผมแบบนั้นไม่ได้ ‪ผมก็ไม่รู้จะบอกอะไรคุณ
‪สิ่งที่ผมพูดกับคุณตอนนี้...
‪ฉันไม่ได้บอกให้รุกตลอดเวลา
‪งั้นคุณจะบอกผมว่าอะไร
‪- คุณปรบมือให้ใคร ‪- คุณไง ต่อหน้าเลย
‪คุณไม่ได้ปรบมือให้ฉัน
‪- แก้ไขซะนะ ‪- นั่นผมไม่รุกเหรอ
‪ผมกําลังทดสอบคุณ นั่นรุกไหม
‪ฉันบอกเขาว่าฉันอยากให้เขารุกกว่านี้
‪เป็นผู้นํากว่านี้
‪เปลี่ยนแปลงบ้าง ‪เราจะได้ไม่เป็นเหมือนตาแก่คนนั้น
‪แล้วเขาก็พูดว่า "สิ่งที่คุณพูดกับผม
‪มันฝังลึกในสมองผม และผมสลัดมันทิ้งไม่ได้"
‪ฉันไม่ได้พูดเหยียดหยาม
‪หรือดูถูกคุณเลย ไม่มีทาง
‪คุณต้องการอะไร ให้ตายสิ
‪ผมอยากคุยด้วย ‪ผมอยากพูดสิ่งที่ต้องการพูดให้ชัดเจน
‪เชิญคุณพูดสิ่งที่ต้องการพูดให้ชัดเจน
‪ผมจูบคุณเสมอ ผมนวดให้คุณเสมอ
‪ผมทําสิ่งเหล่านี้ตลอด คุณทําอะไรให้ผมบ้าง
‪ผมถึงได้สับสน
‪คุณไม่ได้ทําอะไรเพื่อให้ผมรู้สึกว่า ‪ถูกยั่วยวนหรือพิเศษอะไรเลย
‪ทําให้ผมรู้สึกบางอย่างสิ แจ็คกี้
‪ฉันไม่ได้ทําให้คุณรู้สึกอะไรเลยเหรอ ‪งั้นคุณยังอยู่กับฉันทําไม
‪ผมมองคุณเป็นโปรเจกต์ ‪และผมมองเห็นศักยภาพ
‪ผมนึกว่าคุณจะเข้าใจผมสักวัน
‪ผมรอแบบนั้นอยู่
‪- อ้อเหรอ ฉันเป็นโปรเจกต์เหรอ ‪- ผมเห็นคุณเป็นโปรเจกต์
‪โอเค
‪คุณยังไม่เคยคบใครจริงจัง
‪คุณพูดด้วยว่าหลายครั้งคุณไม่มีอารมณ์
‪ผมเคยมีความสัมพันธ์มาก่อน ‪ผมมีประสบการณ์ ผมเลยมองคุณ...
‪คุณเป็นใคร คนเชิดหุ่นเหรอ ‪และฉันเป็นหุ่นเชิดเหรอ
‪- เปล่า ‪- ฉันจะไปเอาของที่เหลือ
‪ฉันเป็นโปรเจกต์
‪ผมพูดว่า "โปรเจกต์" เป็นอารมณ์ชั่ววูบ
‪แต่สิ่งที่ผมเห็นในตัวคุณ ‪คือศักยภาพที่ไร้ขีดจํากัด
‪และผมรู้ว่าผมเป็นคนที่จะดึงความรู้สึกนั้น ‪ออกมาจากคุณได้
‪ผมไม่ได้มองคุณเป็นโปรเจกต์
‪ผมมองคุณเป็นคนที่ผมเชิดชูและส่งเสริม
‪ผมบอกคุณแล้วตั้งแต่แรกเริ่ม
‪นี่คือชีวิตแต่งงาน
‪ความสัมพันธ์ที่ทุ่มเทเป็นแบบนี้
‪คุยกันเรื่องยากๆ แม้ในเวลาที่เราไม่อยากคุย
‪คุณรู้ดีว่าผมรู้สึกยังไงกับคุณ ผมไม่มีกั๊ก
‪ผมรักคุณมาก
‪ฉันขอโทษ
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทําร้ายคุณ
‪นี่คือที่ที่ฉันชอบไปเดิน
‪มันเป็นที่ที่ฉันจะไปทําให้สมองปลอดโปร่ง
‪ต้นไม้สวย ภูมิทัศน์...
‪ดูเป็นมุมที่อลังการดี
‪เหมาะกับคุณมากเลย ว่าไหม
‪- ว้าว ‪- ฉันต้องแหย่คุณ ที่รัก
‪อีกไม่ถึงสองอาทิตย์ก็ถึงงานแต่ง ‪เรายังมีเรื่องต้องคิดอีกเยอะ
‪และฉันประหม่าเล็กน้อย
‪วิตกกังวล
‪อีกไม่ถึงสองอาทิตย์ก็จะแต่งงานแล้ว ‪เราจะทํายังไงดี
‪เราจะทํายังไงกับเค้ก ‪ฉันต้องหาชุดแต่งงาน
‪ฉันไม่รู้จะวางแผนยังไง
‪ฉันคิดว่าแค่พยายามทําให้ทุกคนมาที่นี่เดี๋ยวนี้
‪ก็ส่งผลกับฉันมาก
‪เอาละ เรามาจัดการทีละเรื่อง
‪- ใช่ โทษที ‪- เค้ก
‪นี่ไม่ทําให้คุณกลัวเหรอ
‪บอกตามตรงนะ ไม่เลย
‪ทําไมไม่ทําให้คุณกลัว
‪เพราะคุณ
‪ผมมองเห็นอนาคตกับคุณชัดเจน
‪ผมเลยไม่เครียด ผมไม่ลังเลเลย
‪ผมไม่รู้สึกว่ากําลังรีบ ไม่รู้สึกกดดัน
‪และผมมั่นใจว่าทุกอย่างที่เราทําจะต้องสุดยอด
‪ฉันขอเล่าเรื่องน่าสนใจให้ฟังได้ไหม
‪ป้าฉันเพิ่งบอกว่า "อืม รู้ไหม
‪คุณตาคุณยายของหลาน
‪แต่งงานกันหลังจากรู้จักกันแค่หกสัปดาห์
‪และพวกเขาอยู่ด้วยกัน 60 กว่าปี"
‪- ว้าว ‪- คุณตาของฉัน...
‪ผิวท่านสวยมาก
‪เหมือนคุณเลย
‪โอ้โฮ โอเค ‪เป็นวิธีที่ดีที่โยงเข้าเรื่องได้ดี
‪- โย่ ผิวคุณสวยจริงๆ ‪- จริงเหรอ
‪เห็นผิวฉันไหม ฉันแบบว่า...
‪- คุณก็รู้ ผมพยายาม ‪- ผิวฉันลอก
‪โห นี่รู้สึกดีมาก
‪และฉันทุ่มสุดตัว และฉันรักคุณ
‪ผมก็รักคุณ ทิฟฟานี่
‪ให้ตายสิ...
‪เบรตต์
‪- คุณร้องไห้เหรอ ‪- ใช่ น้ําตาแห่งความสุข
‪คุณพระคุณเจ้า
‪โย่
‪เราต้องทําได้
‪(11 วันก่อนวันแต่งงาน)
‪แต่ละใบหนักมาก
‪- ไม่เป็นไร ‪- โอเค เป็นการออกกําลังกายที่ดีใช่ไหม
‪โอเค
‪เอาละนะ
‪เดือนที่แล้วเหมือนทั้งปี
‪ย่นรวมกันเป็นหนึ่งเดือน
‪ผมกลับมาที่นี่ ได้เจอบลิส
‪รู้สึกทันทีถึงความผูกพันที่เรามีในห้องทดลอง
‪รู้สึกว่ามันมากกว่าเดิม
‪ผมหมั้นแล้ว
‪และตอนนี้ผมจะย้ายไปอยู่กับเธอ ‪อย่าลืมว่าในขณะเดียวกัน
‪ผมก็กําลัง... ผมเพิ่งย้ายมาซีแอตเทิล
‪เพื่อตั้งสํานักงานกฎหมายของตัวเอง ‪ผมพยายามแบ่งเวลา
‪แล้วก็มีงานแต่งในอีกสองอาทิตย์ ‪มีหลายอย่างเลย
‪- เดี๋ยว อย่าเอาไปวางบนเตียง ‪- โอ้พระเจ้า คุณเรื่องมาก
‪มันสกปรก เห็นไหมมีกฎพื้นฐาน
‪อย่าวางกระเป๋าไว้บนเตียง
‪- อย่าวางรองเท้าบนเตียง ‪- กระเป๋าเดินทาง
‪- ไม่มีดินสักนิด ‪- ไม่จริง
‪ผมกําลังตัดสินใจเรื่องสําคัญมาก ‪และผมกําลังทําอย่างรวดเร็ว
‪และผมรู้ตัวดี
‪ความจริงก็คือผมใช้เวลานานมาก ‪ก่อนจะตัดสินใจอะไร
‪และบางครั้งก็เป็นอุปสรรคตัวเอง
‪เราเลยตัดสินใจว่านี่คือสิ่งที่เราอยากทํา
‪เราจะเดินหน้าเรื่องงานแต่ง
‪และผมว่านั่นเป็น...
‪เรารู้สึกว่าถูกต้อง
‪- ฉันค่อนข้างหงุดหงิดตอนเช้า ‪- จริงเหรอ
‪และไม่รู้ว่าฉันควรบอกคุณ ‪เรื่องนาฬิกาปลุกไหม
‪ตายละ
‪ใช่ ฉันรู้
‪ฉันคิดว่าพรุ่งนี้เราจะรู้มากขึ้น ‪เมื่อเราใช้ชีวิตด้วยกัน
‪แบบว่าตื่นมาพร้อมกันและ... เข้าใจใช่ไหม
‪- เข้าใจ ‪- ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก
‪ใช่ ฉันรู้สึกเหมือนยังไม่ได้ไตร่ตรองอะไร
‪ฉันหมั้นกับคนที่เพิ่งหมั้นกับคนอื่น
‪- ใช่ มันแปลก ‪- ไม่เป็นไร
‪ฉันร้องไห้หนักมาก ‪ไม่รู้ว่ายังมีน้ําตาเหลืออยู่ไหม
‪ฉันว่าฉันเลิกร้องไห้เรื่องคุณไปแล้ว
‪มันเป็นความท้าทายสําหรับฉัน ‪ต้องต่อสู้กับความภูมิใจและ...
‪ประสบการณ์นี้ยากมาก
‪ใจฉันส่วนหนึ่งไม่อยากคุยกับคุณอีกเลย ‪เพราะมันเจ็บปวด
‪ผมเข้าใจ
‪แต่ฉันรักคุณมาก ‪และฉันให้อภัยคุณมาตลอด
‪ฉันพยายามจะปล่อยมันไป และฉันเข้าใจ
‪แต่ฉันจะยังรู้สึกกังวลเรื่องเป็นตัวเลือกที่สอง
‪มันทําให้ฉันรู้สึกสะอิดสะเอียดและทําให้ฉันรู้สึกแย่
‪อืม
‪แต่เห็นได้ชัดว่าคุณไม่ใช่
‪- ฉันว่ามันไม่ชัดเจนนะ ‪- เหรอ ไม่ชัดเจนสําหรับคุณเหรอ
‪ฉันว่าไม่นะ จากมุมมองคนภายนอก...
‪- ผมถามคุณ ‪- ฉันรู้ว่าฉันดีกว่าเธอ
‪- ไม่ ‪- ไม่ดีกว่า แต่ฉันรู้...
‪- มีการเสแสร้ง ‪- คุณก็รู้ว่าฉันหมายถึงอะไร
‪- ผมเข้าใจ ‪- โอเค
‪แต่ผมพูดถึง...
‪ผมว่าคุณรู้ดีว่า
‪่ไม่มีส่วนไหนของผมที่อยากอยู่กับเธอ
‪มีส่วนหนึ่งของคุณที่เคยอยากแต่งงานกับเธอ
‪ก่อนผมเจอเธอ
‪ผมมีความรักที่จริงใจให้คุณ
‪ผมเคยรักคุณจริงๆ
‪ทําไมต้องบอกว่าเคยด้วย
‪เพราะผมกําลังพูดถึงอดีต ‪เห็นชัดว่าผมยังรักคุณอยู่
‪แต่สิ่งที่ผมจะบอกคือ
‪ตอนนั้นผมมีความผูกพันที่แรงกล้า
‪และผมมีความผูกพันแน่นแฟ้นกับเธอ ‪และผมก็เคยรักเธอด้วย
‪ผมรักคนที่ผมนึกเป็นตัวตนของเธอ
‪ฉันไม่ได้บอกว่าฉันจะ...
‪สิ่งที่ผมพูดกับคุณคือคุณคือตัวเลือกที่ใช่
‪ใช่ แต่มันไม่อาจลบความรู้สึกนั้นของฉันได้
‪ใช่ ผมเข้าใจ ‪แต่มันไม่ได้ทําให้คุณเป็นตัวเลือกที่สอง
‪ไม่ เพราะไม่มีอะไร...
‪คุณจะเป็นตัวเลือกที่สอง ‪ถ้าผมยังอยากคบเธอ
‪หรือถ้าใจผมส่วนหนึ่งคิดว่า ‪"ผมน่าจะได้อยู่กับเธอ"
‪นั่นจะทําให้คุณเป็นตัวเลือกที่สอง
‪มันจะเป็นแบบว่า "เอาละ ผมไม่มีทางเลือก"
‪ไม่ใช่ ผมไม่อยากอยู่กับเธอเลยแม้แต่น้อย
‪คุณเป็นคู่หมั้นของผมและผมจะแต่งงานกับคุณ
‪แกจะได้อาบน้ํา
‪ใช่
‪แกจะสะอาดหมดจด
‪คุณเคยอาบน้ําให้หมาไหมที่รัก
‪ไม่เคยเลย ไม่
‪เคยอาบน้ําเด็กไหม
‪- เด็กเหรอ ‪- ใช่
‪- เคย ‪- โอเค
‪ผมชอบร็อกกี้ ร็อกกี้เป็นหมาที่ดีมาก
‪แกรักความีใช่ไหม
‪ดูมันสิ มองคุณแบบว่า "พ่อ"
‪ผมฉีดน้ําให้มันอยู่
‪- มันมองผมอยู่แล้ว ‪- ช่วยฉันด้วย
‪หมายความว่ายังไง ‪มันรักคุณนะ รู้ไหม
‪ร็อกกี้เป็นเหมือนลูกของเธอ ‪ร็อกกี้เป็นลูกที่ผมมีแล้วตอนนี้
‪เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม ผมไม่เคยมีอะไร
‪ผูกกับเอวผมมาก่อน
‪เก่งมาก
‪ล้างหางมัน
‪ต้องเพิ่มอีกนิดเสมอ ต้องล้างก้น
‪ฉันจะทําส่วนนั้นเอง
‪เรายังปรับตัวอยู่
‪พูดถึงเด็กและการอาบน้ําเด็ก
‪ฉันอยากมีลูกหลายคนมาตลอด ‪ตอนเด็กๆ ฉันเคยอยากมีลูกหกคน
‪ฉันอยากเป็นแม่มาตลอด ความี
‪และมีบางช่วงที่ฉันคิดว่า
‪"เมื่อไหร่จะเกิดขึ้นกับฉัน"
‪ผมเข้าใจ
‪ฉันไม่เคยนึกภาพตัวเอง...
‪เป็นแม่ตอนแก่หรือ...
‪อาจจะลําบากนะ
‪คุณบอกว่าสามปีได้ใช่ไหม
‪ผมต้องขอพูดตรงๆ ผมไม่...
‪ผมคิดว่าต้องมีช่วงเวลาที่เราจะได้สนุกกัน
‪ผมยอมรับว่าผมนึกภาพ...
‪การใช้ชีวิตที่ได้อยู่กับภรรยา ‪และเที่ยวรอบโลก และ...
‪มีคําถามเกิดขึ้นมา ‪เพราะตอนนี้เรามีร็อกกี้ ใช่ไหม
‪และนั่นไม่ทําให้อะไรๆ ง่ายขึ้น ‪ที่จะตื่นขึ้นมาแล้วก็ไป
‪คุณยังมีงานที่คุณมีในซีแอตเทิล
‪และไม่มีความยืดหยุ่นเท่าผม
‪และยิ่งไปกว่านั้น...
‪เรากําลังคิดว่าจะมีลูก
‪ในอีกสามถึงสี่ปี ‪เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม
‪ตอนลูกยังเล็ก คุณวางลูกอยู่ในกระเป๋าหน้า
‪พวกเขาจะไม่ขยับตอนยังเป็นทารกน่ะ
‪อะไร เราจะไปที่คาโบแล้วนอนอาบแดด ‪กับทารกแรกเกิดเหรอ
‪งั้นเหรอ
‪ผู้คนเดินทางกับลูกๆ ตลอดเวลา
‪โอเค
‪เราจ้างพี่เลี้ยงมาเที่ยวกับเราได้
‪- ที่รัก มีทางเลือกมากมาย ‪- คุณพูดเหมือนมันง่ายมาก
‪เชื่อเถอะ ผมเข้าใจ
‪- คุณก็รู้ว่าผมคิดยังไง ‪- ฉันสอนหนังสือให้ลูกได้
‪โอเค
‪จริงๆ นะ
‪แค่ทําให้แน่ใจว่า ‪เรามีเวลาสําหรับตัวเราเอง
‪เพราะพอมีลูก
‪อะไรๆ ก็เปลี่ยน
‪คุณอยากมีครอบครัวไหมเนี่ย
‪อยากสิ ทําไมผมจะไม่อยาก
‪ไม่รู้สิ ฉันแค่ถามเกี่ยวกับ...
‪ดูเหมือนคุณจะทิ้งส่วนหนึ่งของตัวเองไป
‪หรือคุณเศร้า
‪ที่จะเห็นไลฟ์สไตล์นั้นหายไป
‪ผม...
‪ผมเต็มใจที่จะทําแบบนี้เพื่อเราเสมอ
‪เต็มใจทําอะไร
‪ย้ายไปซีแอตเทิล
‪เสียสละสิ่งที่คุณต้องการเหรอ
‪นั่น... อย่าพูดไปทางนั้น ‪ผมไม่ได้เสียสละสิ่งที่ผมต้องการ
‪แต่ผมกําลังประนีประนอม
‪ขอต้อนรับสู่การแต่งงาน
‪ผมเข้าใจ ที่รัก แต่...
‪แต่ถ้าเราพูดกันตรงๆ ‪การประนีประนอมมาจากฝั่งนี้
‪ค่อนข้างมาก
‪ผมไม่ได้พูดอะไรผิด
‪ผมแค่พูดว่า "คิดดูว่าตอนนี้ผมรู้สึกยังไง"
‪ผมขอแค่นั้น ยุติธรรมไหม
‪รับทราบค่ะ
‪โอเค
‪- สวัสดี ‪- ไง
‪- ว่าไง เป็นไงกันบ้าง
‪- เป็นไงบ้าง พอล ‪- เป็นไงบ้างพี่ชาย
‪ไม่เลว
‪วันนี้เป็นวันเกิดเพื่อนสนิทฉัน
‪และฉันจะพาพอลไปแนะนําเพื่อน ๆ ทุกคน
‪- รู้จักพอลรึยัง นี่พอล ‪- พอล
‪เออ นี่คู่หมั้นฉันนะ ฉันว่าฉันลืมบอกไป
‪พอลหน้าตาดี
‪และตราบใดที่ฉันนําเสนอเขาได้ดี ‪เพื่อนๆ ฉันอาจจะชอบเขา
‪- ดื่ม ‪- โอเค ดื่ม
‪เดาว่าดื่มให้พวกเธอ
‪- ไม่สิ ดื่มให้เธอ สุขสันต์วันเกิด ‪- สุขสันต์วันเกิด
‪แต่ขอบคุณเช่นกัน
‪- ชุดเธอน่ารักจัง ‪- เดี๋ยวนะ ไม่ใช่ แต่เรื่องจริง...
‪อะไร
‪คุณได้นอนข้างเธอทุกคืนเหรอ
‪มันบ้ามาก มันบ้ามาก ผมชอบมาก
‪ก่อนที่จะเจอเธอจริงๆ ‪เพราะเห็นๆ อยู่ว่าเธอสวยมาก
‪และคุณได้ยินแค่เสียงของเธอ ‪อะไรทําให้คุณชอบเธอ
‪เราแค่หัวเราะตลอดเวลา
‪มันจะมีการล้อเล่นแล้วผมจะพูดว่า
‪"คุณหาความหมายในชีวิตได้ที่ไหน" ‪หลังจากนั้นเลย
‪สําหรับผม มันเป็นหนึ่งในสิ่งที่ชัดเจน
‪และผมจะบอกว่าผมเป็นคนมีเหตุผล ‪แต่กับเธอ ผมใช้สัญชาตญาณ
‪และความรู้สึกของผม ‪และใช่ เห็นได้ชัดว่ามันคุ้มค่า
‪ไม่ได้อยากให้คุณอึดอัดใจนะ แต่คุณจริงจังแค่ไหน
‪ฉันอยากรู้ว่าคุณจริงจังแค่ไหน
‪ผมจริงจังแค่ไหนน่ะเหรอ ผมคิดว่า...
‪ผมไม่ได้เดตเล่นๆ ตั้งแต่แรก
‪และผมก็ไม่ได้หมั้นเล่นๆ แน่
‪ใช่ เข้าใจได้
‪- ฉันแบบว่า "ไม่เหรอ" ‪- ใช่
‪ผมคิดว่านั่นแสดงว่าผมจริงจังมาก
‪เธอเป็นนักวิจารณ์ขาโหด
‪ใครก็ตามที่ฉันเดตต้องผ่าน ‪บททดสอบของเธอและไมเคล่าด้วย
‪เพราะเชลบี้คนเดียว ‪เคยบอกให้ฉันเลิกมาแล้วหลายคน
‪- สองสามคน ฉันไม่ได้ล้อเล่น ‪- คนเดียวเลย
‪เพราะพวกเขาไม่ใช่คนดีและห่วยแตก
‪เห็นได้ชัดว่ามันเป็นทักษะในการคบกับไมก้าห์
‪- ใช่ ผมรู้ ‪- แน่ใจเหรอ
‪ถ้าคุณรู้ คุณคงไม่มาที่นี่
‪ฉันจําเป็นต้องพูดแบบนี้
‪ฉันรู้ว่าเธอสวยแค่ไหน ‪แต่คนที่ไม่เคยเห็น
‪รูปร่างหน้าตาของเธอ และได้ยินแค่สิ่งที่เธอพูด
‪คุณจะจินตนาการบางอย่างในหัว
‪- เห็นๆ อยู่ ‪- ครับ
‪แต่มันใกล้เคียงกับตัวตนของเธอ ‪และหน้าตาของเธอไหม
‪มันแปลกมากเพราะมันทั้งใช่และไม่ใช่
‪มันอธิบายยาก คือว่าการทดลองนี้
‪และประสบการณ์ทั้งหมดมันซับซ้อนมาก
‪เขาเป็นนักวิทยาศาสตร์
‪- เลยพูดเกริ่นยาวเหยียด... ‪- ใช่ โทษที
‪ลักษณะที่ชัดเจนนี้ ใช่
‪มันแปลก ฉันไม่รู้ว่าฉันรู้สึกยังไง
‪เราไม่ชินกับแบบนี้
‪ผมโดนแซวซะแล้ว ขอต้อนรับสู่การแซวพอล
‪เชลบี้สร้างความประทับใจครั้งแรก ‪แล้วจู่ๆ ก็ตูม
‪ใช่ ฉันหมายถึง...
‪เธอพูดไม่ผิด
‪ไม่ว่ายังไงฉันจะมีอะไรให้วิจารณ์
‪รอติดตาม
‪ฉันพูดจริงๆ
‪อย่าพูดแบบนั้นกับฉัน ฉันจะโกรธ
‪เธอโกรธง่าย
‪ผมไม่สนหรอก
‪อย่าพูดแบบนี้สิ
‪ไม่รู้สิ ผมไม่สนจริงๆ
‪- คุณควรสนนะ ‪- ผมสนคุณ
‪นั่นเป็นทัศนคติที่แย่ที่สุด
‪ถ้าคุณไม่สนสิ่งที่เธอพูด นั่นเป็นปัญหาใหญ่
‪ไม่ ผมสนอยู่แล้ว แต่จะไม่ถือสา
‪คุณไม่ถือสาความเห็นของเธอเหรอ
‪แต่คุณควรสนว่าเธอรู้สึกยังไงกับคุณ
‪ใช่ ก็จริง แน่นอน
‪ยังไงก็เถอะ
‪เราต้องการเหล้า บาร์เทนเดอร์อยู่ไหน
‪พวกคุณดื่มกันไป ผมจะไปเข้าห้องน้ํา
‪ไมก้าห์
‪- ว่าไง ‪- เธอรักเขาไหม
‪แน่นอน
‪ไม่รู้สินะ มันควรจะรู้สึกแบบนี้
‪เวลาเจอคนที่ใช่ ฉันว่านะ
‪พอฉันพูด มันฟังดูบ้ามากเลย
‪- ฉันพูดไม่ได้... ‪- ฟังดูบ้าบอ
‪ใช่ ฉันรู้ ทําให้ฉันอยากจะอ้วก
‪นั่นสิ ไม่ยักรู้ว่าฉันพูดแบบนั้นได้ บางครั้ง...
‪ดูเชลบี้สิ เชลบี้คิดในใจ "ฉันไม่เคยได้ยิน..."
‪นั่นสิ ฉันไม่เคยได้ยินเธอพูดแบบนั้นเลย
‪ฉันชอบเขาจริงๆ
‪ฉันรู้ เขาเยี่ยมมากเลยใช่ไหม
‪- เธอไม่แน่ใจ ‪- ใช่ เธอไม่แน่ใจ
‪ฉันไม่เห็นด้วยเลย
‪ไม่เหรอ ไม่สักนิดเลยเหรอ
‪ไม่เลย
‪- เธอไม่เห็นด้วยเหรอ ‪- ไม่
‪ไม่ชอบเขาเหรอ
‪เขาเป็นคนดีมาก
‪เขาเป็นคนที่ดีที่สุดในตอนนี้
‪คุณคิดว่าพอลเป็นยังไง
‪เธอไม่ชอบใครเลย
‪ไม่ใช่
‪ฉันเป็นคนที่ปกป้องไมก้าห์มากที่สุด ‪เพราะนั่นเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน
‪และฉันไม่มีทางระแวง ‪เพราะความรู้สึกที่ฉันมีต่อเธอ
‪และฉันเป็นเพื่อนเธอมานาน
‪ฉันแค่คิดว่าเธอน่าจะได้แฟนที่ดีกว่านี้
‪ฉันต้องการมากกว่านี้
‪- เธอไม่เห็นด้วยเหรอ ‪- ไม่
‪พูดจริงเหรอ
‪ฉันแค่รู้สึกว่ามันไม่เหมาะกับเธอ
‪เธอควรได้ทุกอย่างที่ดีเลิศที่สุด
‪เธอคือไมก้าห์และฉันว่าเธอคู่ควร
‪เธอควรจะมีงานแต่งที่ดีที่สุดในชีวิต
‪เธอควรจะได้ทั้งหมดแต่นี่ไม่ใช่
‪นี่มันไม่ใช่
‪(สิบวันก่อนวันแต่งงาน)
‪ขอบคุณที่ใส่สีชมพูในวันเกิดฉัน
‪- ด้วยความยินดี ‪- น่ารักมากเลย
‪ใช่ ผมดีใจที่มันออกมาในแบบที่คุณต้องการ
‪คุณออกมาในแบบที่ฉันต้องการค่ะ
‪- ว่าไง ‪- สวัสดี
‪- ว่าไง เป็นไงบ้าง ‪- ให้ตายสิ
‪เอาเลยจ้ะ
‪เป็นไงบ้าง คิดถึงเธอจังเลย
‪วันนี้เป็นวันเกิดเชลซี เราจึงนัดมาเจอกัน
‪วันนี้วันเกิดฉัน
‪ผมดีใจที่ได้เจอทุกคน
‪เรามีช่วงเวลาที่น่าทึ่งในห้องทดลองด้วยกัน
‪ผมอยากเจอหลายๆ คนที่ผมคิดถึง
‪ดูว่าทุกคนเป็นยังไงบ้าง คืนนี้เป็นวันฉลอง
‪ฉันต้องขอพูด
‪- มีอะไร ‪- ฉันชอบสไตล์ของพอล
‪- นี่เพิ่งสร้างขึ้นใหม่ ‪- ไม่ใช่ เธอไม่ชอบสไตล์ของพอล
‪- เธอชอบสไตล์ของฉันบนตัวพอล ‪- อ้อ โอเค
‪พอลไม่มีสไตล์
‪นายดูเหมือนเศรษฐีซิลิคอนแวลลีย์
‪- เธอเป็นของฉัน ‪- เข้าใจใช่ไหม
‪(จอช อายุ 30 ‪วิศวกรโครงการ)
‪ดูหมอนี่สิ
‪- เดี๋ยว ‪- เดี๋ยว
‪นี่ใคร
‪จอช ดีมาส
‪หา
‪เขากลับมาแล้ว เป็นไปได้ไง
‪ฉันกลับมาแล้ว ได้ยินไหม
‪การได้เห็นจอช ดี... มันน่าตกใจ
‪เป็นเรื่องไม่คาดคิดสุดๆ
‪ไง ทุกคน
‪- หวัดดี ‪- โอ้โฮ ชุดของเธอ
‪พระเจ้าช่วย เป็นอะไรไหม
‪มันบ้ามาก
‪เป็นไปได้ยังไง
‪อะไรล่ะ
‪อะไรกันเนี่ย
‪ดีใจด้วยนะ
‪- มันบ้าจริงๆ ‪- ฉันรู้
‪ฉันไม่รู้ว่าทําอะไรอยู่
‪ฉันตกใจมากที่เห็นบลิสกับแซค
‪- รอยยิ้มเธอสดใสมาก ‪- ฉันดีใจด้วยจริงๆ
‪- ขอบคุณ ‪- เห็นด้วย
‪การที่เขาสามารถตามไปง้อเธอ
‪และทําให้เธอกลับมาคบกับเขาได้ ‪มันวิเศษมาก
‪ดื่มให้แซคและบลิส
‪ขอให้โชคดีนะ
‪ลบทิ้ง
‪พระเจ้าช่วย แจ็คกี้อยู่ไหน
‪เขามาคนเดียว
‪- มาร์ช ‪- ว่าไง
‪มาร์ชี่
‪- วันนี้วันเกิดเธอเหรอ ‪- วันนี้วันเกิดฉัน
‪- สุขสันต์วันเกิด ‪- ขอบคุณ
‪แน่นอน เฮ้ย เป็นไง
‪หวัดดี เป็นไง
‪- บลิส ‪- ใช่
‪เป็นไง หวัดดี
‪- ดีใจที่ได้เจอในที่สุด ‪- เช่นกัน
‪- สบายดีไหม ‪- อืม เราสบายดี เราหมั้นกันแล้ว
‪- โอ้โฮ ยินดีด้วย ‪- ค่ะ ขอบคุณ
‪นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
‪- นี่ เรากลับเข้าห้องทดลองแล้วเหรอ ‪- นั่นสิ
‪ฉันเห็นบี นาสตี้ข้างนอก นี่ความี
‪- นี่บี นาสตี้หรือเปล่า ‪- ใช่
‪นายแบบว่า "ฉันทําตัวน่ารังเกียจ"
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เราทะเลาะกัน
‪- เธอกําลังมา เราคุยกันแล้ว ‪- โอเค
‪แต่ไม่รู้ว่าเราถึงไหนหลังจากนี้
‪- มันขึ้นๆ ลงๆ ‪- นั่นแหละ ใช่เลย
‪- เป็นเรื่องปกติ ‪- ใช่
‪เราไม่เป็นไรหรอก
‪ฉันรู้ ฉันแค่หวังว่าคุณจะได้พลังดีๆ จากเพื่อน
‪- ทําให้อารมณ์ดีขึ้น ‪- อ๋อ แน่นอน
‪รู้สึกถึงความรักของคนรอบตัว ‪พวกเราคอยเอาใจช่วย
‪- เขาเป็นอะไรของเขา ‪- ผมก็ไม่รู้
‪เราต้องรับมือแบบนี้ทุกวัน
‪ฉันคิดในใจ "คุณเป็นอะไรเนี่ย"
‪ส่งเขากลับบ้านอีกครั้ง
‪อีกครั้ง
‪คุณกับเชลซีเป็นยังไงบ้าง
‪- เราเข้ากันได้ดีมาก ‪- จริงเหรอ
‪จริง ฉันชอบเธอมาก
‪ผมไม่คิดว่ามีคนที่เหมาะกับผม ‪ทั้งภายในและภายนอก
‪มากไปกว่าเชลซีแล้ว
‪- ผมเชื่อแบบนั้นนะ ‪- ค่ะ
‪ใจผมติดอยู่อย่างเดียวคือการเปลี่ยนวิถีชีวิต
‪- วิถีชีวิตของเราต่างกันมาก ‪- ยังไงเหรอ
‪เธอทํางานเจ็ดโมงเช้าถึงหนึ่งทุ่ม
‪เธอทํางานเกือบทั้งอาทิตย์ เธอมีหมาหนึ่งตัว
‪และเธอใช้ชีวิตอยู่ในซีแอตเทิล ‪เราต้องคิดเรื่องพวกนี้
‪ผมรับได้ที่จะเปลี่ยนไปใช้ชีวิตแบบนั้น
‪ผมรับได้ที่จะมีหมาอยู่ที่บ้าน ‪และรอภรรยาหรือคู่หมั้น
‪และเตรียมอาหารเย็น
‪แต่ผมรู้สึกเหมือนผมมักยอมให้เยอะ
‪- อ้อ ค่ะ ฉันเข้าใจ ‪- รู้ไหม
‪และนั่นคือสิ่งที่ผมพยายามไม่ทําที่นี่
‪แต่ก็พยายามทําให้แน่ใจว่า
‪ความทุ่มเทที่ผมทําให้สถานการณ์นี้ลงตัว ‪ก็จะดีต่อผม
‪และจะทําให้ผมมีความสุข ‪ไปอีกสิบ สิบห้า หรือยี่สิบปี
‪- คุณต้องแน่ใจว่าคุณต้องการอะไร ‪- ใช่
‪และถึงจะไม่ตรงกัน ‪ก็ไม่ได้ทําให้คุณสองคนเป็นคนไม่ดี
‪บางครั้งชีวิตคนเราก็ไม่ได้เป็นไป ‪ตามที่เราต้องการในอนาคต
‪- หรือที่เรามองตัวเอง ‪- ใช่
‪มันค่อนข้างวุ่นวายในเม็กซิโก
‪ฉันคิดว่าแซคคิดถึงเธอแทบจะทันที
‪ฉันรู้ว่าไอริน่าไม่สนใจแซคอย่างรวดเร็ว
‪และมาเข้าหาพอล ฉันได้ยินเรื่องแย่ๆ มา
‪ฉันได้คุยกับไอริน่าหลังกลับจากเม็กซิโกด้วย
‪ฉันให้เขานั่งลงแล้วพูดว่า ‪"อย่างแรกเลย ไม่ถูก"
‪ไอริน่าเป็นเพื่อนคนเดียวของเธอ ‪เขาแยกตัวออกจากคนอื่น
‪เขารู้ ฉันอยู่ข้างเขา
‪การที่เขาทําแบบนั้นกับเธอ ‪แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นคนยังไง
‪ทุกคนสามารถเรียนรู้และเติบโต
‪ฉันหวังว่าเขาจะเป็นแบบนั้น แต่มันแย่มาก
‪ฉันเสียใจด้วยที่เขาทําแบบนั้น
‪ใช่ ขอบใจนะ
‪ฉันจําได้ว่าตอนที่คุยกับไอริน่า ‪ประเด็นแรกคือ
‪ฉันอยากถามว่า "อะไรกัน ‪ทําไมถึงมาทําแบบนั้นกับพอล"
‪ที่สําคัญกว่านั้น ฉันบอกว่า ‪"ไอริน่า ถึงจุดหนึ่ง เธอจะต้อง
‪ดูสถานการณ์แล้วคิดว่า ‪เมื่อมีคน 15 หรือ 30 คน
‪รู้สึกกับเธอเหมือนๆ กัน เธอก็ต้องรู้ตัวบ้าง
‪ว่าเป็นที่ตัวเธอ ไม่ใช่พวกเขา"
‪สวัสดี
‪เขามาแล้ว
‪เอาเถอะ
‪ปลาแซลมอนเต็มปาก บลิส
‪- สวัสดี ‪- เธอชอบรสแซลมอน
‪- ฉันรู้ ‪- ผมจะเอาเครื่องดื่มมาให้
‪เขาน่ารักมาก
‪ฉันว่าเขาเป็นคนจริงใจมาก
‪ใช่
‪ถ้าเธออยากคบกับเขา ‪ฉันรู้สึกว่าจะไปกันได้นะ
‪ใช่
‪สองคืนก่อนแจ็คกี้บอกว่า ‪เธอต้องการจากฉันมากกว่านี้
‪เธออยากให้ฉันรุกมากกว่านี้
‪เธอหมายถึงเธออยากให้ฉัน ‪รุกหนักกว่านี้ในห้องนอน
‪คนที่จะตบเธอนิดหน่อย
‪- ไม่ใช่ทางร่างกาย แต่แบบว่า... ‪- โลดโผน
‪ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น ‪ฉันไม่มีวันเป็นคนแบบนั้น
‪เธอต้องการความรักที่เป็นพิษ
‪ฉันรู้เพราะฉันเคยเจอผู้หญิงแบบนั้นมาก่อน
‪ฉันเป็นผู้ชายแท้คนแรกในชีวิต ‪ที่ปฏิบัติกับพวกเธออย่างดี
‪ฉันไม่เคยคิดว่ามันจะแย่ขนาดนี้
‪ทําลายตัวเอง
‪มันยากเพราะฉันรักผู้หญิงคนนี้จริงๆ
‪ฉันว่าฉันกับนายดีมาตั้งแต่แรก
‪ขอบคุณที่เปิดใจกับฉัน ‪ฉันเคยเปิดใจกับนายแล้ว
‪ว่าไปแล้วนายเป็นคนดี ‪ฉันรู้ว่านายเป็นคนดี นายทําดีที่สุดแล้ว
‪นายพยายามทําให้เธอเห็นว่า ‪ชีวิตที่มีนายจะเป็นยังไง
‪นี่คือตัวตนของนาย นี่คือชีวิตของนาย
‪และถ้าเธอไม่พร้อมกับแบบนั้น เธอก็ไม่พร้อม
‪เธออยากอยู่กับฉัน
‪เธอคาดหวังกับฉันสูง ‪คือการแสดงความรัก
‪แต่ไม่เคยบอกว่าเธอรักฉัน ‪เธอบอกฉันว่าเธอห่วงใยฉัน
‪ตอนนี้ฉันตัดสินใจไม่ถูก ‪เพราะฉันไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร
‪อีกสองอาทิตย์จะถึงงานแต่งแล้ว ‪ฉันอาจถูกทิ้งในพิธีก็ได้
‪- เรามาที่นี่เพื่อแต่งงาน ถูกไหม ‪- ถูก
‪ฉันอยากแต่งงาน
‪ฉันอยากกลับไปพร้อมกับชีวิตแต่งงาน
‪แจ็ค สวัสดี
‪สวัสดี
‪เก็บอาการไว้ นายไม่เป็นไรนะ
‪- สบายดีไหม ‪- ดี สบายดีไหม
‪นายไม่เป็นไรนะ
‪เธอดูเซ็กซี่มาก
‪- ราชินี ‪- ขอบคุณ ฉันต้องทํา
‪- ฉันรู้แล้ว แจ็คกี้ ‪- สวัสดี สบายดีไหม
‪- ไง ‪- หวัดดี
‪สบายดีไหม
‪- ดี คุณเป็นไงบ้าง ‪- ฉันไม่เป็นไร
‪เอาเสื้อผมไปใส่ไหม นี่
‪ไม่ เพราะมันจะทําลายชุดฉัน
‪แต่ไม่ใส่ คุณจะเป็นหวัดนะ
‪ฉันไม่เป็นไรหรอก ไม่ค่ะ ‪คุณทําเสียบรรยากาศหมด
‪- คุณ ใส่นี่ซะ ‪- มาร์แชลล์
‪- ผมมี... ‪- มันทําลาย...
‪- คุณดูดีนะ ‪- ขอบคุณ
‪ฉันตื่นเต้นกับมันมาก
‪- คุณดูดีนะ ‪- ขอบคุณ บาย
‪ฉันมาที่นี่เพื่อตามหาความรัก ‪แต่ดันโดนหักหลัง
‪แต่ฉันหลงรักแจ็คกี้มาก
‪และกลัวที่จะพูดออกไป
‪- มาร์แชลล์เป็นคนที่น่าทึ่ง ‪- ใช่
‪และฉันไม่ได้กลับมาเพื่อทําลายเขาหรืออะไร
‪ฉันแค่มาหาเพื่อน แต่แบบว่า...
‪ฉันควรเห็นใจมาร์แชลล์ ‪มากกว่าความรู้สึกฉันเหรอ
‪ฉันว่าเขาเห็นใจตัวเองมากกว่าความรู้สึกฉัน
‪มันกัดกินใจฉันข้างใน
‪ฉันจะบอกความในใจกับแจ็คกี้
‪อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
‪มาร์แชลล์เป็นคนดีก็จริง
‪แต่ฉันจะก่อความวุ่นวายละ
‪- โอ้ นี่รสดีจัง ‪- ใช่ไหมล่ะ
‪ดีมาก
‪ฉันชอบ ขออีกสี่หรือห้าแก้ว
‪- ไง ‪- ว่าไง
‪- เป็นไงบ้าง ‪- สบายดี
‪ดีมาก
‪แปลกไหมที่ได้เจอทุกคน
‪- แปลกมาก ‪- ได้ยินเสียงพวกนี้...
‪เสียงต่างๆ บ้าบอ
‪บ้าไปแล้ว
‪- นั่นสิบ้ามาก ‪- บ้าสุดๆ
‪ดื่มอะไรกัน
‪แต่มันเจ๋งมากที่ได้ประกอบเสียงเข้ากับหน้า
‪ตอนนี้ฉันเริ่มระลึกได้
‪- งั้นเหรอ ‪- ใช่
‪เพราะคุณชอบพูดลากคํา
‪ใช่ แสดงให้เห็นสิว่าคุณหน้าตาเป็นยังไง ‪คุณพูดเรื่องอะไร
‪เขาไม่เคยพูดแบบนั้น
‪โกหก
‪คุณพูดเรื่องบ้าอะไร ‪ผมน่ะ... ผมพูดจริง
‪ในห้องทดลอง เขาบอกว่า
‪"ผมเป็นนักรักของแท้" ‪ฉันแบบว่า "พระเจ้าช่วย"
‪เรื่องจริง ผมเป็นนักรักของแท้
‪- ใครรับรองคุณ ‪- ผมเป็นนักดื่มเตกีล่าของแท้
‪ฉันแบบว่า "โอเค เดรก เข้าใจละ"
‪เข้าใจไหมล่ะ ‪ผมได้รับการรับรองทุกอย่าง
‪ฉันชอบนะ
‪- ไม่ ‪- เธอโกหกทั้งเพ
‪ทุกอย่างเป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม
‪ดี ที่จริงทุกอย่างดีมาก
‪- ตอนนี้ผมเป็นพ่อหมาแล้ว ‪- จริงอะ
‪ใช่ ผมพาร็อกกี้เดินวันละสามรอบ ‪ก่อนเชลซีจะกลับบ้าน
‪พอลไม่มีทางทําได้
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดี ผมหมายถึง...
‪ดี ฉันดีใจด้วย
‪คืนนี้มีคนถามผมว่า "ใกล้จะถึงวันแต่งงานแล้ว
‪นายจะตอบตกลงไหม" ‪ผมแบบว่า "อย่าถามแบบนั้นสิ"
‪มันเหมือนกับ...
‪ฉันรู้สึกว่าคุณเป็นคนจริงใจ ‪เพราะเรารู้สึกเหมือนกัน
‪- ใช่ ‪- มันยาก
‪พอลกับฉันมีความสุขด้วยกัน ‪แต่มันไม่ใช่ไม่มีอุปสรรคเลย
‪พอผมคิดถึงวันแต่งงานของเรา
‪ผมสติแตกนิดๆ เข้าใจใช่ไหม
‪ไม่ว่าผมจะรู้สึกมั่นใจ ‪กับคนคนนั้นแค่ไหน มันก็ยัง...
‪จะไม่มั่นใจได้ยังไง
‪คุณคิดว่าคุณตัดสินใจถูกไหม
‪คุณพูดตรงๆ กับผมได้
‪ฉันรู้สึกว่าฉัน...
‪ไม่มั่นใจ แต่ก็มีความหวัง
‪ใช่
‪- ไม่ใช่จะถามกลับ แต่... ‪- อือ
‪ทําไมถึงอยากถามแบบนั้นล่ะ แบบว่า...
‪คุณ...
‪คุณรู้สึกว่าคุณไม่แน่ใจเหรอ
‪เชลซีเป็นคนที่ผมมองว่าตัวเอง ‪อยู่ด้วยได้ตลอดชีวิต
‪ผมชอบตัวตนของเธอ ‪แต่ไมก้าห์ครองพื้นที่พิเศษในใจผม
‪จะเป็นแบบนั้นเสมอ
‪เราเชื่อมโยงกันได้อย่างราบรื่น ‪ไม่มีแรงกดดัน
‪ไม่มีแรงกดดันมากมาย
‪และในการทดลองนี้คุณต้องแน่ใจว่า
‪คุณไม่เหลือข้อสงสัยใดๆ แล้ว
‪ขณะที่เราเข้าสู่ช่วงสุดท้ายก่อนวันแต่งงาน
‪ผมคิดว่าในช่วงแรกๆ ของการทําความรู้จักกัน
‪อะไรๆ มันง่ายและเป็นธรรมชาติมากน่ะ
‪เห็นด้วยเลย ฉันจําได้ว่า ‪คุณเป็นเบอร์หนึ่งของฉัน
‪วันแล้ววันเล่า
‪ผมรู้
‪ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกว่าแม้เราจะผ่านเรื่องแย่ๆ
‪ฉันก็ยังตื่นเต้นที่ได้คุยกับคุณ และฉันยังรู้สึกแบบนั้น
‪พอฉันเห็นคุณ มันเกิดความตื่นเต้นเยอะมาก
‪ฉันรู้สึกว่าเรามีความเป็นไปได้สูง
‪- ฉันห่วงใยคุณ ‪- ใช่
‪ฉันคิดถึงคุณ ฉันเป็นห่วงคุณ ‪ฉันหวังว่าคุณจะมีความสุข
‪ฉันรู้สึกถึงความห่วงใยอย่างมาก ‪ที่ฉันมีให้คุณมาตลอด
‪อือ ผมเข้าใจ ‪และผมก็รู้สึกแบบเดียวกันต่อคุณ
‪เห็นได้ชัดว่าฉันรักเธอ
‪ไม่ต้องสงสัยเลย
‪ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่ออยู่ในพิธีแต่งงาน
‪ลืมทุกอย่างไปซะ
‪ทําให้เธอรู้สึกพิเศษจริงๆ สิ
‪ฉันอยากให้เธอรู้ว่าเธอพิเศษ
‪แล้วถ้าฉันทําล่ะ
‪ถ้าฉันทําให้ชัดเจนว่า ‪เธอเป็นคนพิเศษมากสําหรับฉัน
‪แล้วมันไม่ได้ผล
‪ใช่เลย นั่นคือความเสี่ยง
‪- ให้ตาย ไม่รู้สิ ‪- ใช่
‪แต่ฉันคิดว่าพลังของช่วงเวลานั้น ‪ถ้าฉันต้องเดิมพัน ก็น่าจะคุ้มค่ากว่า
‪น่าสนใจ ‪ได้รักและสูญเสียดีกว่าไม่เคยเลยใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- น่าสนใจ
‪งั้นฉันว่านายควรทําให้เธอรู้สึกพิเศษ
‪อือ ฉันเข้าใจแล้ว ‪นั่นคือการเข้าใจและตระหนัก
‪ถึงความจริงอย่างเต็มที่
‪ความจริงที่ว่าเธอเป็นคนพิเศษมากสําหรับฉัน ‪และฉันรักเธอ
‪- แสดงมันออกมาเต็มที่ ‪- ใช่ ฉันว่านายควร
‪ขอบคุณสําหรับมุมมอง ‪เป็นเรื่องที่ดีที่ฉันควรได้ยิน
‪ใช่
‪โอเค
‪ถึงแล้ว โอเค
‪ตายแล้ว สวัสดี
‪ตายละ ให้ตายสิ มันแย่ลงเรื่อยๆ
‪สวัสดี
‪อะไรวะเนี่ย
‪ครั้งสุดท้ายที่แอมเบอร์กับผมคุยกันในห้อง
‪มันยากมากสําหรับผม
‪มันรู้สึกเหมือนเป็นการบอกเลิกข้างเดียว
‪ฉันจะถอดเสื้อออก
‪ถอดออกเลยย่ะ
‪พอได้เห็นเธอตัวเป็นๆ เธอเป็นคนสวย
‪แต่ความสัมพันธ์ของผมกับไมก้าห์ ‪เป็นเรื่องจริงและเรารักกัน
‪ดังนั้น นั่นคือสิ่งที่ผมจะต้องเลี่ยง
‪ถึงตอนนี้มันไม่คุ้มค่าแน่นอน
‪คุณชอบฉัน
‪นี่แซค ช่วยเริ่มให้เราหน่อยได้ไหม
‪แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
‪แฮปปี้เบิร์ธเดย์ เชลซีที่รัก
‪แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
‪เอาละๆ
‪ฉันเข้าใจนะ
‪ฉันเข้าใจ
‪แจ็คกี้ตัดสินใจแล้ว
‪ใช่
‪เราต่างก็รักคนคนเดียวกัน
‪เราเคยผ่านเรื่องแย่ๆ
‪ใช่
‪ให้ตายสิ นายคุยกับผู้หญิงคนเดียวกัน
‪ฉันไม่นับถือจอชในฐานะคนคนหนึ่ง
‪ผมพยายามทุกอย่าง ‪เพื่อให้ชายคนนี้ถูกไล่ออกจากเกาะ
‪แต่เขาหาทางกลับมาจนได้
‪เขากล้าดียังไง
‪สุดท้ายแล้วมันก็เป็นอย่างที่เป็น
‪คุณชายขโมยสาว
‪ให้ตายสิ
‪ถ้านายขโมยเธอไปจากฉันได้
‪นายก็เอาไปเถอะ
‪ไม่ เพื่อน
‪- อย่ามองฉันแบบนั้นนะ ‪- แบบไหน
‪ฉันรักนาย ไอ้น้อง
‪- จริงๆ ‪- ขอบใจ
‪- เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม ‪- อือ
‪- นายคู่ควรแล้วละ ‪- ขอบใจนะ
‪อย่าให้เรื่องนี้มาเปลี่ยนเรา
‪ไม่อยู่แล้ว ทําไมล่ะ
‪- ไม่รู้สิ นายบอกมาสิ ‪- ทําไม
‪นายพูดเรื่องบ้าๆ เหรอ
‪- เปล่า ฉันไม่พูดอะไรทั้งนั้น ‪- โอเค
‪เอาละ งั้นก็ดีแล้ว
‪- ใช่ ตรงไปตรงมา ‪- ไม่มีอะไรหรอก
‪ให้ตายสิ
‪อะไรวะ
‪นั่นมันอะไรวะ
‪- ดื่มให้แจ็คกี้ ‪- ดื่มให้ฉันและฉันคนเดียว
‪แต่แจ็ค เอาจริงๆ นะ ‪หัวใจเธอเป็นยังไงบ้าง เธอรู้สึกยังไง
‪ฉันไม่แน่ใจ
‪พวกเธอคิดว่ามีความแตกต่างกันมาก
‪และเรื่องเล็กๆ เริ่มทําให้อึดอัดใช่ไหม
‪เธอถามเจาะลึกเลยนะ
‪ถามแบบเจาะลึก พยายามรู้เรื่องของฉันให้ได้
‪- บ้าไปแล้ว ‪- บ้าบอ
‪- จะว่าอะไรไหมถ้าผม... ‪- คุณไม่รู้ด้วยซ้ํา
‪คุณไม่รู้ด้วยซ้ําว่าเรากําลังคุยเรื่องอะไร
‪ผมขอคุยกับแจ็คกี้สักครู่ได้ไหม
‪- ได้ ‪- ไม่เป็นอะไรนะ
‪- หน้าแจ็คกี้... ‪- เราอนุญาต
‪- เดี๋ยว เดี๋ยวนะ ‪- จะตีก้นผมไหมเนี่ย
‪ฉันเปล่า ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪- ผมควรจะอยู่ตรงนี้ ว่าไง ‪- โอเค หวัดดี
‪สบายดีไหม
‪คุณเป็นไงบ้าง
‪คุณแปลกใจมากที่ผมมาที่นี่เหรอ
‪แปลกใจ
‪เงียบไปเลย คุณไม่แปลกใจเลย ไม่
‪- ฉันไม่นึกว่าคุณจะมา ‪- ทําไมล่ะ
‪ก็คุณมั่นใจในตัวเองเสียเหลือเกิน
‪- ยังไง ‪- คุณมั่นใจในตัวเองมาก
‪คุณคุยกับพ่อคนขี้แยที่จบเอ็มบีเอ
‪ผมจะพูดตรงๆ นะ
‪มาร์แชลล์ร้องไห้กับทุกคน
‪ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้าย
‪ตอนที่ผมคุยกับคุณ ‪ผมพยายามจริงใจตั้งแต่ต้น
‪แล้วผมก็รู้สึกว่าคุณจริงใจ
‪ผมเลยไม่คิดว่าคุณจะตกหลุมพรางเขา
‪- ดูนั่นสิ ‪- ฉันรู้
‪- ผมไม่ชอบแบบนี้เลย ‪- ฉันรู้
‪- พวกเขาอยากมีเวลาคุยกัน ‪- ผมรู้
‪และเราควบคุมความรู้สึกของคนอื่นไม่ได้
‪มันแปลกที่จะมองคนที่เราห่วงใย
‪คบกับคนอื่น
‪- คุณห่วงใยฉันจริงๆ เหรอ ‪- แน่นอน
‪อย่างไม่ต้องสงสัยเลย
‪แต่ผมถูกทําให้อยู่ในสถานะที่...
‪ผมต้องคํานึงถึงความรู้สึกคนอื่น ‪เหนือความรู้สึกตัวเอง
‪พอผมกลับบ้าน ผมคิดว่า ‪"ผมรู้จักผู้ชายคนนี้แค่สองอาทิตย์
‪ผมพยายามจะรู้จักผู้หญิงคนนี้ชั่วชีวิต"
‪จอช ฉันคิดว่า...
‪คุณไปบอกมาร์แชลล์ก็ได้ ‪ผมไม่สนหรอก
‪คุณพยายามเข้ามายุ่งเรื่องของฉัน
‪ใช่ ผมพยายาม ‪เข้ามายุ่งเรื่องของคุณ ว่าไงล่ะ
‪เพราะลองนึกภาพ
‪คุณตกหลุมรักใครสักคน
‪แล้วบอกคนคนนั้นไม่ได้เพราะมีเรื่องอื่นเกิดขึ้น
‪บ้าไปแล้วที่คุณกําลังบอกฉันทั้งหมดนี้
‪เพราะเราไม่เคยคุยเรื่องอารมณ์ในห้องทดลอง
‪- เราไม่เคยเหรอ ‪- ฉันรู้สึกว่าเราไม่เคย
‪- เราไม่เคยพูดถึง ‪ - อย่าบอกนะว่า...
‪เราคุยกันเรื่องอารมณ์ เราคุยกันเรื่องของจริง
‪เรา... ผมรู้สึกว่าเรา...
‪- ฉันไม่รู้เลย ‪- โอเค
‪แต่ถ้านั่น...
‪งั้นทําไมเราถึงคุยกันเสมอ
‪ฉันหมายถึง...
‪เราเชื่อมโยงกันก็จริง ‪แต่คุณไม่เคยลึกซึ้ง เปิดเผยกับฉัน
‪มันอยู่นอกเหนือ...
‪แสงไฟ มันอยู่นอกเหนือกล้อง ‪ผมไม่สนเรื่องนั้นหรอก
‪ถ้าคุณคิดว่าคุณจะเดินไปคุยกับมาร์แชลล์ว่า
‪"ฉันจะแต่ง" งั้นก็ช่าง ช่างหัวผม
‪เข้าใจใช่ไหม ช่างหัวผม ผมไม่สน
‪แต่ถ้าผมเดินออกจากที่นี่ ‪โดยไม่ได้บอกคุณว่าผมรู้สึกยังไง...
‪ผมจะเป็นผู้ชายแบบไหนกัน
‪ขอบคุณที่บอกฉัน ขอบคุณที่พูดตรงๆ
‪ถ้าคุณจะแต่งงานกับใคร ก็แต่งไป
‪แต่ถ้าคุณไม่รู้สึกในหัวใจ ‪คุณจะแต่งงานกับคนคนนั้นเหรอ
‪เลือกผมสิ
‪คุณ... คุณจะแต่งงานกับเขาไหม
‪- นี่ ผมมีของมาฝาก ‪- พระเจ้าช่วย
‪ผมรู้ว่าผมรักคุณ ผมรู้ว่า ‪เราต้องการสิ่งเดียวกันในชีวิต
‪ผมไม่สงสัยเลยว่าคุณคือคนที่ใช่สําหรับผม
‪ฉันภูมิใจในตัวเรามาก
‪- หลับตาไว้นะ ‪- พระเจ้าช่วย
‪ฉันเห็นตัวเองใส่ชุดนี้เดินไปหาสามีในพิธี
‪ผมรักคุณสุดหัวใจ
‪คุณจะตอบแต่งงานกับฉันไหม ‪โดยที่แม่คุณไม่อนุญาต
‪พ่อรู้ว่าลูกมีความสุข แต่อย่าหลอกตัวเองเลย
‪เห็นได้ชัดว่าหนูรักเขา
‪- พ่อแม่ดูไม่ออกเหรอ ‪- เอาละ
‪- ดูไม่ออกเหรอคะ ‪- ช่างเถอะ
‪คุณกลัวอะไร
‪พ่อแม่คุณหย่ากัน พ่อแม่ฉันก็หย่ากัน
‪ฉันอยากให้มันรู้สึกถูกต้องเต็มที่
‪มันไม่เป็นไรหรอกที่จะเปลี่ยนใจ
‪ผมเสียใจที่สุดที่เสียคุณไป ‪ผมรักคุณจริงๆ
‪ผมอยากให้เราอยู่ด้วยกัน
‪ผมต้องการคําตอบ ‪จอช อะไรก็ช่าง ผมอยากรู้
‪ฉันว่าคุณน่ารักมาก
‪รักฉันนะ
‪มันเป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่
‪ฉันไม่รู้ว่าเขาจะพูดว่าอะไร
‪ผมรู้สึกเครียด
‪ผมคิดด้วยสมองมากกว่าหัวใจจริงๆ
‪นี่เป็นช่วงเวลาที่สําคัญ
‪กรุณายืนขื้น
‪ลูกเป็นคนที่เพียบพร้อม ‪อย่ายอมรับอะไรที่น้อยกว่านี้
‪พระเจ้าช่วย
‪ถึงเวลาตัดสินใจแล้วว่า ‪ความรักทําให้ตาบอดหรือไม่
‪ฉันคิดว่าสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันจะทําเพื่อเราได้
‪คือให้โอกาสคุณตอบก่อน
‪(คําบรรยายโดยสุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช)