Welcome sa Love is Blind.
Dito, pipili kayo ng papakasalan kahit di pa sila nakikita.
Na-inspire talaga ako sa 'yo. Gusto kong maging mabuting tao para sa 'yo.
Mukhang in love agad ako sa 'yo.
- Papakasalan mo ba ako? - Oo, Paul.
Diyos ko.
Gusto kita tanungin kung papakasalan mo 'ko.
Isang libong beses, oo!
At kung tanggapin nila, makikita mo na ang fiancé mo sa unang pagkakataon.
Brett!
Mahal kita.
Sa ngayon, nakabase ang attraction niyo sa emosyonal na koneksyon.
Sana maging sa pisikal din ang emosyonal na koneksyon na 'yon.
Di ako nagkar'on ng ganitong level ng attraction sa isang tao.
At maganda 'yon.
Nagkamali ako ng pagpili. Alam mo 'yon, at gan'on din ako.
Bliss, ikaw ang hinahanap ko sa buong buhay ko.
- Papakasalan mo ba 'ko? - Oo.
Engaged na 'ko kay Zack. Pag alam mo na, alam mo na.
Gusto ko lang ipaalam sa 'yo na mahal kita.
Diyos ko!
Seryoso.
Diyos ko.
Mahal na mahal ko si Micah. Gusto ko siya sa buong buhay ko.
Ang itsura kaya, lahi,
pamumuhay o insecurities ang mahihiwalay sa inyo sa totoong mundo?
Di kita kayang mahalin.
- Magkita na lang tayo. - Hindi.
Wala 'kong sinabi sa inyo. Pero engaged na kami.
Micah!
Kami ni Paul, hindi lahat, positive.
Tingin mo tama ang pinili mo?
Di ko sinasakripisyo ang gusto ko, nagkokompromiso ako.
Sasagutin mo ba 'ko ng oo nang walang permiso ng mama mo?
Masaya ka nga, pero 'wag mo lokohin sarili mo.
- Malinaw, mahal ko siya. - Sige, bahala ka.
Ayos lang magbago ang isip mo. Gusto ko lang, tama sa pakiramdam.
Wala 'kong alinlangan, at kung meron ka, gusto kong maging tapat ka sa 'kin.
Ayoko na ng kasal.
Tapos pupunta kayo sa kasal niyo,
kung saan, gagawa kayo ng pinakamalaking desisyon sa buhay niyo.
Ang pinakakinakatakutan ko, e, di namin masabi ang nararamdaman namin.
Sasabihin niyo bang "oo" sa taong minahal niyo nang di niyo nakita.
Ang pinakamagandang magagawa ko para sa 'tin
e, bigyan ka ng pagkakataong maunang sumagot.
O lalayo kayo sa kanila, habambuhay?
Bulag nga ba ang pag-ibig?
Di ako makapaniwala.
Akala ko talaga, di na 'to mangyayari sa 'kin.
Pwede akong di makuntento.
Di talaga ako makapaniwala.
CHELSEA AT KWAME ARAW NG KASAL
"Pinili niyo ang isa't-isa base sa matinding emosyonal na koneksyon.
Ngayon na ang oras para magdesisyon kung bulag ang pag-ibig.
Kwame, tinatanggap mo ba si Chelsea na maging iyong kabiyak?
Nangangako ka bang mamahalin siya hangga't nabubuhay kayong dalawa?"
Oo.
Ayos, Kwame!
Ayos, pare ko!
- Ayos. - Ayos.
Wow, tingnan mo 'yan.
Base sa pinagkaloob sa 'kin, inihahayag ko kayo bilang mag-asawa.
Kwame, pwede mo nang halikan ang iyong asawa.
Ayos, Kwame!
Mga ginoo at binibini, sa lahat ng narito,
ikinalulugod kong ipakilala sa unang pagkakataon
sina G. at Gng. Kwame Appiah.
Grabe 'tong araw.
Kumusta ka?
Sobrang saya.
'Musta ang pakiramdam mo?
Sobrang ganda.
Baby, kasal na tayo.
Cheers.
- Sa habambuhay... - Sa habambuhay.
Kasama ka.
Oo.
Mister na kita.
- Oo. - Ako naman...
- Misis mo. - Hindi.
Misis ko.
- Oo. - Oo, kahit ano pa.
- Oo, alam mo kung ano 'yon. - Mister. Misis.
Oo, 'yan. Ang gandang araw nito.
Pinakamagandang araw 'to, Kwame.
Baby?
Mister kita.
Ano'ng pakiramdam?
Sobrang ganda.
Mahal na mahal kita.
Mahal na mahal din kita.
MICAH AT PAUL ARAW NG KASAL
Napakaimportante ng araw na 'to kasi pwedeng ito ang unang araw
ng buong buhay namin ni Paul, at unang araw ng kasal namin.
Diyos ko.
Ang cute.
Diyos ko, gusto ko 'to.
Kami ni Paul, pareho kami ng pananaw sa buhay.
Sobrang komportable kaming magkasama. Binabalik niya 'ko sa pagiging humble.
Pakiramdam ko, gusto niya 'kong maging best self ko,
at 'yon lagi ang gusto ko sa partner.
At ngayon nandito na 'ko malapit nang magpakasal, baka,
sa taong mahal ko, at kakaiba sa pakiramdam.
Ano'ng paboritong lugar na napuntahan mo?
Malamang Italy.
Paborito ko ang Positano sa buong mundo.
Okay, pag kinasal na tayo...
Sapat na 'yon para bumalik tayo d'on.
Mukhang magandang ideya 'yan.
Papakasalan mo ba 'ko?
Oo, Paul, papakasalan kita.
Diyos ko.
Parang walang katapusan 'yon.
Akala ko hihimatayin ako.
Gusto mo 'kong maging best self ko, at isang bagay 'yon na alam kong
kulang sa buhay ko.
Sa 'yo ako pinaka-attracted sa buong mundo.
Magsisinungaling ako kung sasabihin kong di ako natatakot na mawala ka.
- Mahal kita. Ayoko niyan. - Mahal din kita.
Excited na 'kong makita si Paul. Obvious na di kami nagkasama
kagabi, nagising akong nami-miss ko siya.
Nakaka-nerbiyos lang kasi sa relasyon namin ni Paul
saka 'yong journey namin dito, naging normal lang.
Tuwing naiisip mo 'ko at naiisip mo si Kwame,
kanino mo nakikita ang sarili mong sasagutin mo ng oo?
Ikaw ang sasagutin ko ng oo.
Kung magkakasundo tayo na piliin ang isa't-isa,
baka di ka na maging delikado sa 'kin.
Palagay ko rin.
Kung nagpa-plano tayong tumira nang matagal sa Seattle,
malamang ayokong tumira rito.
Ang magandang plano, magpabalik-balik dito saka sa Arizona.
Hindi.
- Di ka kumbinsido? - Hindi talaga.
Ayaw mo sa kanya?
Dapat sa 'yo, pinakamagandang kasal sa buhay mo, at hindi 'to 'yon.
Hindi talaga 'to obvious o madali sa kahit anong punto.
Ngayon ang pinakamalaking desisyon sa buhay ko.
Kasal o wala,
nakaka-stress at mahirap na desisyon talaga.
Ayos...
Talagang naging kakaiba at magandang journey na makarating dito.
'Yong gusto ko sa asawa bilang kabiyak,
pakiramdam ko, meron si Micah ng lahat ng 'yon.
Siya ang hinahanap ko.
Tingin ko nasagot na namin 'yong tanong na "bulag ba ang pag-ibig?" n'ong una pa.
Dalawang beses kaming na-in love.
Na-in love kami sa pods, tapos na-in love din kami sa personal.
Girl.
Kayo, guys, lalo akong nine-nerbiyos.
- Dapat naman talaga, kabahan ka. - Oo, kasal mo ngayon.
Oo, pero kadalasan, diretso ka lang na alam mong ikakasal ka.
Oo.
Siya... Literal na scientist siya.
- Napaka-logical. - Napaka-logical niya.
Hindi ako sanay.
Alam niya sa puso niya kung g'ano kami ka-in love at kasaya.
Alam ko'ng nararamdaman niya, pero di ko alam ang sasabihin niya.
Pag sumagot siya ng oo... sasaya ako, pero dapat malaman ko na gagawin niya 'yon
kasi gusto niya.
Ayokong maging parang, "Takot kang mawala ako, kaya sinasabi mong oo."
Magiging tungkol 'to sa lahat ng nararamdaman ko ngayon.
'Yong binibigay niya sa 'kin sa oras na 'yon.
- Ibig sabihin ko, buong buhay mo 'to. - Oo.
Siguradong-sigurado, in love ako sa kanya.
Pinaramdam niya na mas ako 'to sa sarili ko kaysa dati.
'Yong mga bagay na tinago ko sa ibang relasyon
o sa mga hindi ako kumpiyansa.
- Napaparamdam niya d'on na mahal niya ako. - Gusto ko 'yan.
Maganda ang balanse namin sa isa't-isa.
Mas chill siya, alam mo 'yon, simple, wala masyadong pakialam sa ibang tao.
Mas nag-aayos ako, gan'on din tingin niya. Tinataas ko ang style niya.
Please 'wag mo kaming simulan diyan.
Gusto ko ng malaki, magandang buhay.
Pero di ako magpapakasal sa taong di pinaparamdam sa 'king pinili ako, 100%.
Oo.
Ito 'yong singsing?
Pinanday ko 'yan n'ong isang araw sa Seattle.
- Kinuha mo 'yang mga 'yan sa gubat? - Oo, totoo.
- Pinanday mo talaga 'to? - Oo.
Pare, ang astig.
Oo, kumuha ako ng anvil at martilyo, saka ko ginawang singsing.
- Kakaiba talaga. - Oo, sobrang cool n'on.
Singsing niya 'yan, daliri niya.
Pareho kami ng nakikita sa mundo.
Gusto naming sulitin ang lahat ng sandali ng buhay,
kahit na masama, o kahit na maganda, alam mo 'yon.
Parte 'yon ng buhay mo, kaya ba't di ka magsaya.
Mas magaling siya dito kaysa sa 'kin. Pero kahit gan'on, nand'on sa 'min pareho,
nakikita at nararamdaman namin at nae-enjoy ang pagpaplano sa future.
Saka, alam niyo, nagawa namin 'yon nang di nagkikita.
Kaya, parang...
Wala na 'kong hihingin pa na mas tunay at mabuting intensyon kaysa d'on.
Oo. Di pa kita nakitang ganyan.
Ano? Di mo pa nakita ang side niyang 'yan?
Hindi, di ko pa siya nakitang ganyan na...
Kita mo, 'yon nga,
kasi ibang-iba 'yan sa ikaw, saka sabi mo, mas magaling siya d'on
kaysa sa 'yo.
Oo.
Pakiramdam mo ba, parang nabubuhay ka sa puntong 'to
na nandito ka sa experiment na 'to, na medyo iba sa nakasanayan mo
ng 27 taon, alam mo 'yon?
Parang di naman gan'on. Hindi.
Palagay mo, mapapangalagaan mo?
Oo, di ko masabi. Di ko alam.
Ibig sabihin ko, alam mo, sa ngayon, mas malamang na kaya namin 'to.
Oo.
Kung mapapanatili namin kung ano'ng meron kami ngayon, pwede nang magpakasal, di ba?
Bakit mo naisip na hindi?
Alam ko lang na nagbabago ang mga bagay-bagay.
Siguro, ang tanong na lang, pwede ba kayong magbago na magkasama?
Dapat magkasama kayong lumago.
Lagi kang magbabago.
Mukhang maganda ang pagsasama niyo, sabi ko nga rin kanina.
Di pa kita narinig na ganyan mag-isip. Lagi kang analytical.
'Yong, "Ang buhay ay buhay," sa magandang anggulo, di ikaw 'yon.
Oo, gan'on din ang tingin ko, alam mo 'yon.
Palagay ko, nai-inspire niya talaga ako.
Oo.
Saka parang matagal ko nang hinahanap 'yon.
Ewan ko, pare. Malaking choice 'to.
Kung sasabihin kong oo, malaking choice 'yon.
Kung tatanggi ako, malaking choice din 'yon.
Inuunahan mo na naman ang sarili mo, gaya ng lagi mong ginagawa.
Di ko alam. 'Wag mong alalahanin lahat ng peligro.
Obvious na may peligro, alam mo 'yon?
Isipin mo'ng pinakamagandang resulta, at pinakamasama,
tapos timbangin mo pareho.
Nasabi ko na sa 'yo ang iniisip at opinyon ko.
Kinabahan nga ako kasi ayokong masyadong maapektuhan ang desisyon mo.
Oo.
May tiwala akong tama ang magiging desisyon mo.
Madali sa lahat na sabihing, "Uy, di mo 'to dapat gawin."
"Naku, ayaw naming masaktan ka."
Sa libu-libong taon, pumasok sa relasyon ang mga tao sa iisang paraan,
at di naging 100% na naging successful.
Kaya sino ka para sabihing di 'to magiging successful,
sa ganitong paraan.
Kung hihindi ka, magiging palaisipan sa 'yo 'to buong buhay mo.
- Na p'ano kung sinabi mong oo. - Oo.
Kung sasagot ka ng oo, sigurado na 'yon. Di-pangkaraniwan 'yon.
Pero sa totoo lang, kasing-delikado ng pagtanggi ang pag-oo.
- Kumusta ang pakiramdam niyo? - Ang ganda-ganda mo. Excited na 'ko.
- Talaga po? - Oo.
Sobrang excited na 'ko.
Nakakaloka na di natin alam ang sinasabi natin, kahit nandito lang talaga.
May parte ako na parang, dapat mas naging obvious.
Pero may parte din na parang, wala namang normal dito.
- Oo, sasabihin ko nga sana... - Saka ayos lang na magtiwala sa proseso.
Pero di ganito ang iisipin ko sa araw ng kasal ko.
Iniisip ko kung ikakasal na ba ako ngayon, habang sinusuot ang wedding dress ko.
- Pero... - Oo.
Di ko alam. Umaasa lang ako na magiging tama ang desisyon namin,
saka magiging maganda ang ending.
Oo. Sana nga.
Saka si Paul, 'yong isa pang Paul.
'Yon na ang itatawag sa kanya pag kinasal ka.
Ah, 'yong isa pang Paul.
Papa.
Kumusta kayo?
Andami naming pinagdaanan dahil sa 'yo.
Hay naku.
- Totoo 'yan. - Oo.
Alam kong mahal namin ang isa't-isa. Gusto ko, mag-commit siya, 100%.
Ah, oo, gusto 'yan ng lahat.
Palagay ko...
darating d'on sa dulo, na obvious naman, nakakabaliw.
May mga nagde-date ng ilang taon at nauuwi din sa hiwalayan.
Kahit mahal mo ang isang tao, di ibig sabihin n'on, magiging maayos.
Opo.
Walang paraan para malaman.
'Yong romantikong parte ko, "Dapat pag alam mo na, alam mo na."
Pero alam mo.
Pakiramdam ko po, alam ko.
'Yong katotohanan na nandito kayo at sinusuportahan ako, importante 'yon.
- Oo naman. - Madali lang. Nag-iisang anak ka kasi.
Alam mo 'yon, kaya madali lang talaga ang trabaho namin.
Ang swerte ko talaga, saka pakiramdam ko, minsan sa buhay ko, di ko alam
kung makakasama ko kayong dalawa o sa pangkalahatan,
napakaimportante nito.
- Kahit ano pa ang mangyari. - Magiging maayos 'yan.
Nandito ako kahit ano'ng mangyari.
Babangon kayo galing sa hukay.
Ano'ng susuotin mo?
Masaya lang talaga ako na sinusuportahan niyo ako kahit ano'ng mangyari.
Ginawa niyo 'yan buong buhay ko, at wala 'tong pinag-iba.
- Oo. Kaya... - Mahal ka namin.
- Maraming salamat. - Mahal na mahal ka namin.
Alam ko 'yan. Mahal ko kayo.
Ano sa palagay mo? Dapat ba, umoo ako?
- Ang cool n'on. - Gusto mong gawin ko 'to?
Para sa 'kin, gawin mo. Oo.
- Sa 'kin, oo. Gawin mo. - Oo.
Mas malaki ang peligro pag tumanggi ka
kasi habambuhay mo 'tong iisipin.
Di ko na dapat siguro sinuot 'yong hiking socks ko.
Guys, ba't di ko alam kung ano'ng sasabihin ko?
Oo, naiisip ko nga, mag-uurong-sulong ka.
Naisip ko na kagabi saka kaninang umaga, pero di ko na alam ngayon.
Di mo malalaman hangga't di ka nakatingin sa kanya.
Oo. Bobby, ano'ng gagawin mo?
- Sasagot ka ba ng oo? - Oo naman, Paul.
- Uy, Ma. - Kumusta, anak.
- Naghahanda na kaming lahat. - Ang gwapo mo.
- Salamat. - Sobrang tahimik.
Dapat ba pareho ko 'tong i-butones?
Siguro isa lang. Ang gwapo mo.
Dapat siguro, tingnan ko ang sarili ko sa salamin.
Ano'ng pakiramdam mo?
- Di ko alam. - Gusto mong makasiguro?
Sana may paraan ako, para gawin 'yong desisyon na 'to.
Parang wala ako ng mga bagay na kailangan ko.
Di malinaw 'yon, alam niyo.
Pero siguradong ayokong di siya pakasalan at mawala siya, alam niyo 'yon.
Kahit ano na hindi oo,
samakatuwid, hindi 'yon.
Ang tali-talino mo.
Pero ngayong oras na 'to, ano'ng sinasabi ng puso mo?
Nand'on siguro 'yong pinakamagandang sagot.
Yakapin mo 'ko.
- Mahal kita. - Mahal din kita.
Ayos!
Ang ganda-ganda mo!
Ang ganda niyan.
Bride ako.
Ang ganda mo.
- Ang ganda ng damit. - Kakaiba.
Diyos ko, ang ganda mo!
- Paul, ano sa palagay mo? - P'ano tayo nakapag...
Oo nga.
Konting good luck. Di, joke lang.
Parang ang saya-saya mo.
Oo nga, e. Sobrang tama sa pakiramdam.
- Ikaw... Oo. - Ah, oo.
Bride ka na.
- Gusto ko 'yong tali mo sa likod. - Eto na tayo.
Okay, tara na.
Okay ka lang ba?
Hindi po, malayo sa pagiging okay.
Sobrang layo sa pagiging okay.
Parang, hindi talaga.
Kaya mo 'yan.
Mukhang alam mo kung ano'ng gagawin.
Sana nga po. Hindi ko alam.
Ayun...
Dapat maging masaya ka lang.
- 'Yon lang ang importante. - Opo.
- Opo. Di ako magaling sa ganyan. - Hindi naman.
Parang, mas naging aware ako sa mga emosyon at nararamdaman ko.
Maganda nga sa kabuuan, pero gusto kong magpakatotoo sa buong sarili ko.
Ayokong makinig lang sa emosyon ko, o makinig lang sa katwiran ko, pero...
- Diyan ka nag-iisip nang sobra. - Oo.
- Di ko alam kung saan niya nakukuha 'yan. - Natural sa kanya.
Magiging ganyan ka hanggang sa huli, palagay ko.
P'ano kung may maisip ako, tapos sumakto
sa pagkakataon na 'yon para sabihin 'to,
tapos gan'on din kadali kung kabaligtaran?
Parang toss coin, alam niyo 'yon?
Hindi...
- Pero gan'on talaga ang buhay. - Opo.
Kailangan mong magdesisyon at manindigan. Gawin mo ang nararamdaman mo, anak.
Nagtatalo ang puso at isip mo ngayon.
Mahal ko siya. Mahal ko talaga.
Pero opo, di lang malinaw.
Buweno, basta't mahal mo siya, at mahal ka niya,
magiging maayos ang lahat.
Ganyan din ang sinasabi ni Micah sa 'kin.
Opo.
Parang meron lang sa 'kin na, "Dapat marinig ko 'to."
- Pinapasaya ka niya, di ba? - Opo naman, talaga.
- 'Yon ang importante. - Opo.
- Magiging maayos 'yan. - Opo.
Gagawa ka ng tamang desisyon.
Buti sana kung alam ko 'yon. Alam niyo 'yon, parang...
Lalabas lang 'yan basta.
Baka magtaka ka pa kung s'an nanggaling.
- Sa kaligayahan. - Opo, sa kaligayahan. Cheers.
Ayos, payakap naman.
Yakapin niyo 'ko.
Kumalma ka.
Sinusubukan ko.
Mahal kita, anak.
Mahal ko din kayo.
- Magiging maayos din ang lahat. - Opo.
Ganyan nga, Dolores!
Ang cute-cute.
Mahal kita.
Okay, anak, kaya mo 'to.
- Mahal na mahal kita. - Mahal din kita.
Proud ako sa 'yo.
Salamat.
Grabe, kinakabahan ako.
Diyos ko.
Tandaan mo, proud na proud kami ng mama mo sa 'yo.
Lagi kaming magiging proud at nakasuporta sa 'yo.
Proud na proud ako sa'yo. Kaya mo 'to.
Diyos ko.
Hangga't maaari, mangyaring tumayo.
Diyos ko.
Hindi ko kaya.
Kaya mo 'yan. Ayos lang 'yan. Ayos ka lang.
- Gusto mo ba, ganito'ng paghawak ko? - Siguro.
Diyos ko.
Naku po.
Diyos ko.
Uy.
Na-miss kita.
- Alam ko 'yan. Na-miss kita. - Diyos ko.
Makakaupo na kayo.
"Nandito tayo ngayon para saksihan at ipagdiwang ang pag-ibig na natuklasan
nina Paul at Micah sa isa't-isa.
Pinuno ng taong nakatayo sa harap mo ang puwang sa puso mo.
'Yong taong pinasasalamatan mo tuwing gabi bago matulog
at tuwing umaga pagbangon mo.
Hindi fifty-fifty na kontrata ang pagpasok sa pagsasamang 'to.
Kundi pagpayag na ibigay ang 100% ng sarili niyo
para sa ikabubuti ng pagsasama ninyo."
Kunin niyo ang singsing ng isa't-isa.
Kunin mo ang sa kanya.
Ang gaganda ng mga singsing na 'to.
- Salamat. Ginawa namin mismo 'yan. - Narinig ko nga.
"Wala nang mas romantiko at sagrado pa
kaysa sa pagtayo sa harap ng lahat ng mga mahal niyo
para ipahayag ang pagmamahal niyo sa isa't-isa.
Kung magde-desisyon kayong magpakasal ngayon,
di magiging pareho ang kamay na pinaglagyan niyo ng singsing.
Kukulubot at magkakapeklat 'to habang tumatagal.
Pero magsisilbing paalala ang mga singsing na 'to
na sa gitna ng lahat ng posibilidad na bukas sa inyo,
pinili niyong maging tapat sa mga pangako na sinabi niyo sa harap namin.
Ang klasikal na tradisyong 'to
ay sinusunod lang ng mga responsable sa totoong panghabambuhay na love story.
Kaharap ngayon ang pinakamamahal niyo,
ito ang nagdala sa inyo sa sandaling ito
at dapat maghatid sa inyo sa paglalakbay nang magkasama."
Paul, alam mo, sa pods, sobrang komportable ako.
Akong ako 'yon, saka sobrang dali,
isang bagay din 'yon na di ko pa naramdaman sa iba.
Pinaramdam mong maganda 'yong mga parte ko na akala ko ay pangit.
At 'yon lang talaga ang mahihiling ko.
Napakarami nating pagkakapareho sa paniniwala,
isa na rito ang pagmamalasakit sa pamilya natin.
At bilang nag-iisang anak na hiwalay ang mga magulang,
lagi akong umaasa na makasal sa pamilya kung saan pwede akong maging parte nito.
At lalo akong na-in love sa 'yo n'ong nakilala ko ang pamilya mo.
Pakiramdam ko lang, ang swerte ko talaga
na nalampasan natin lahat ng kapintasan natin
at pinili ang isa't-isa.
Nagdesisyon tayong magsama, at di na 'ko lumingon simula n'on.
Marami akong tanong. Marami talaga.
Halos sa lahat.
Pero walang tanong sa isip ko tungkol pagmamahal ko sa 'yo.
'Yan ang bagay na sigurado ako.
Bihira akong makahanap ng taong kapareho kong tumingin sa mundo.
Sa 'yo, naramdaman ko 'yon agad...
pareho tayo ng kinalalagyan, at pareho tayo ng nararamdaman.
Bihira talaga 'to sa 'kin. Mahal kita nang walang kapantay.
Kung babalik tayo ulit, di 'to pwede sa ibang paraan. Tayo talaga 'to dapat.
Ito ang tamang sagot sa ngayon.
"Paul at Micah, minahal niyo ang isa't-isa
base sa kung ano kayo sa loob
at nagdesisyong magpakasal nang di nagkikita.
Ngayon ang oras para magdesisyon kung bulag ba ang pag-ibig.
Nangangako ka ba, Micah, na mamahalin mo si Paul
nang walang hadlang at walang pag-aalinlangan?
Nangangako ka bang tatanggapin mo siya kung ano siya,
susuportahan siya sa mga karanasan sa buhay,
at ibabahagi ang saya ng pagpili sa isa't-isa
hangga't nagkakaisa ang inyong mga kalooban?"
Sa palagay ko...
ngayon...
ang pinakamagandang magagawa ko sa 'tin...
e, bigyan ka ng pagkakataong maunang sumagot.
Sana lasing na lasing na lang ako.
"Paul, nangangako ka bang mamahalin si Micah?
susuportahan siya sa mga karanasan ng buhay niyo,
at ibabahagi ang saya ng pagpili sa isa't-isa
hangga't nagkakaisa ang inyong mga kalooban?"
Mahal kita.
Pero...
palagay ko di muna natin pwedeng piliin ang isa't-isa ngayon.
Tingin ko wala pa tayo d'on.
Ang totoo, pakiramdam ko, 'yan mismo ang sasabihin mo.
Buong panahong 'to, gusto kong maramdaman na napanindigan at nasabi mo sa 'kin,
alam mo 'yon, na mahal mo 'ko at gusto mo 'kong makasama.
Di ko naramdaman na ligtas ako.
Palagay ko, ngayon, napatunayan na 'yon.
Tingin ko, gusto ko...
Gusto kong ipaalam na...
tama para sa 'ting dalawa kung ano 'yong tama para sa 'kin.
Diyos ko.
Pakshet.
Ano ba 'yon?
Ano'ng pakiramdam mo?
Gumaan ang loob ko, sa totoo lang. 'Yan ang gusto ko.
Diyos ko.
Ayokong nandito ka. Gusto kong harapin 'to nang mag-isa.
Ayokong gawin 'to.
Please, ayokong nandito ka.
Masyadong masakit.
- Di maganda sa pakiramdam. - Alam ko.
Hindi ko kaya.
Di 'yon dahil sa hindi kita mahal.
Ang sakit-sakit nito.
Galit ka ba sa 'kin?
Mali ba ang pinili ko?
Mahal na mahal kita.
Siguro dapat umalis ka na.
Ngayon na.
Okay.
Okay lang 'yan.
Pakiramdam ko sirang-sira ako.
Sorry.
Pakiramdam ko...
Ewan ko, para 'kong disaster.
Ayoko na lang talaga dito.
BRIDE AT GROOM
Ayos ka lang?
Ayos gaya ng dati.
Pucha, ang hirap n'on, pare.
Tama ang ginawa mo.
Di maganda, pare. Nakakainis. Mahal ko talaga siya.
Pero di 'to ang tama para sa 'min.
May pag-ibig talaga. Hindi 'yon ang tanong.
Pero parang di laging nasusuklian.
Saka palagay ko, alam mo, pwedeng totoo 'yon,
o pwedeng pang-depensa lang din.
Baka pinipigilan niyang magmahal minsan kasi natatakot siyang di ko 'yon suklian.
Saka 'yong negatibong puna lang na umiikot.
Nawasak ako n'ong tumanggi ako sa kanya. Parang, sinira talaga ako nito.
Dinurog ako nito, sobra-sobra.
May malaking parte sa 'kin na gusto kong sumagot ng oo.
Nahirapan ako na...
isipin na maging nanay si Micah, alam mo 'yon.
Palagay ko, mahirap para sa 'kin na gawin.
Parang ano lang...
sa aspeto ng pag-aalaga, sa palagay ko, na meron ang isang tao.
Ewan ko, pero tuwing susubukan ko, alam ko, na
di ko makita nang malinaw.
Magpapakalunod ako sa ilog. Kita na lang tayo, guys.
Kailangan kong maging tapat sa sarili ko.
Tanga siya.
Ibig kong sabihin, literal.
- Sabi mo nahanap mo na ang para sa 'yo? - Sabi niya, mahal ka niya.
Opo.
Walang pumilit sa kanya na pumunta rito.
Nakakainis 'yon kasi pwede ka pang may makilalang iba.
Pero hindi, humarang siya.
Di ko na alam ang gagawin.
Nakakainis na kinukwestiyon ko pa rin 'yon, alam niyo 'yon?
Magiging maayos din 'yan.
Magiging okay ka rin.
Sabi niyo, e.
TIFFANY AT BRETT ARAW NG KASAL
Ngayon, parang... Nakakamangha.
Di ko naisip 'to para sa sarili ko.
Wow!
Lutang ang isip ko.
Tren ba 'yon? Hindi.
Sinadya talaga 'yan. Magiging maganda ang araw na 'to.
Paggising ko kaninang umaga, medyo kinakabahan ako.
Nahaharangan ko na naman ang sarili ko, nag-iisip ako nang sobra,
saka ito 'yong araw na kailangan kong magtiwala sa instincts ko.
Kasi na-in love ako sa pod bago ko pa makita 'yong lalaking 'to.
Kilalang-kilala ko na 'yong lalaking 'to.
Parang, ang buti ng puso niya, at sobrang nagmamalasakit siya sa 'kin.
'Yong pagsunod sa nagpapasaya sa 'yo.
Pag ginawa mo 'yon, laging may magagandang bagay na darating sa 'yo.
Na-inspire talaga 'ko sa 'yo. In love na agad ako sa 'yo.
Tiffany Pennywell.
Papakasalan mo ba 'ko?
Oo, syempre naman, Brett.
Papakasalan kita.
Malinaw kong nakikita ang future kasama ka.
Oo, tear of joy 'to.
Gusto kong malaman mo, Tiff, na mahal na mahal kita.
Diyos ko.
Ikakasal ka na.
Malakas ako, independent,
masaya, namumuhay sa kung p'ano ko gusto.
Hindi sa kailangan ko ng isang tao.
Gusto ko lang, may kasama akong mababahagian ko ng magagandang karanasan.
Gusto ko ng taong
alam kong mapagkakatiwalaan ko ang mga desisyon, masasandalan ko sila,
kahit sa mga oras na pakiramdam ko, bigo ako.
Pakiramdam ko, perfect match talaga tayo.
Hello?
Tiffany?
'Yong stress ng lahat.
Parang ayoko na ng kasal.
Ayokong isipin nang sobra. Kailangan ko lang maramdaman,
magtiwala sa intuition ko, di pa 'ko nagkamali rito.
Kasi tingnan mo kung nas'an ako. Dapat sabihin pa rin niya na, "Oo."
Pero tingnan mo kung nas'an ako ngayon.
Okay.
Wow.
Grabe, di ako makapaniwala.
Kaya alam kong tama siya para sa 'kin.
Pinapalabas niya lahat ng ganitong emosyon.
Ngayon ang araw ng kasal ko.
Ang sarap sabihin nito.
Kasi nahanap ko na ang tamang tao.
Na kay Tiffany lahat ng gusto ko.
Ang ganda nito.
Mukhang ganito talaga ang dapat mangyari.
Yo!
Ayan na siya. Kumusta?
Kumusta?
Kumusta ka? 'Yong totoo.
- Sakto lang? - May gold na kalis ka diyan?
Nakakatuwang marinig 'yan.
- Konti lang. Espesyal na araw 'to. - Ibig sabihin ko, handa na 'ko.
- Oo. - Maganda ang pakiramdam ko.
Ibig sabihin ko, naging napaka-unique nito
at napakahirap na proseso.
Pero...
- si Tiffany na nga. - Walang duda diyan.
- Siya na nga? - Walang duda.
- Wala kang alinlangan? - Wala akong pagdududa.
Nararamdaman ko na mahal niya talaga 'ko, at sana maramdaman niyang mahal ko siya.
Sana masuotan ko ng singsing ang daliri niya.
Lagi mong unang naririnig 'yong mga magaganda.
D'on naman sa mga kinakatakutan. Ano'ng tumatakbo sa isip mo?
Ibig sabihin ko...
nawala na si Arvin.
Alam ko 'yan.
Si Arvin ang kuya ko.
Ilang buwan na lang, ikakasal na siya, tapos isang gabi,
nawala na siya.
'Yong nangyari 'yon sa taong mahal mo at posible palang mangyari 'yon...
Natatakot lang ako na pwedeng mangyari 'yon sa isa sa 'tin.
At ayokong isipin 'yon.
Kasi pag napagdaanan mo na, malalaman mong maiksi lang ang buhay.
Nandito kami, ang sarap sa pakiramdam na marinig kang magsalita,
na positibo pa rin sa mga kinakatakutan mong mangyari.
Saka tumutuloy ka pa rin, tinutupad mo ang mga pangarap mo.
Sa kabila n'on, pare...
pambihira siyang babae. Independent, malakas, may kumpiyansa, maalaga.
Pinaramdam niya na importante ako.
Na nakikita at naririnig niya 'ko.
Pinaramdam niya sa 'kin na kaya kong maging superhero. Saka...
Cheesy man pakinggan, pero 'yon ang totoo.
Napakapartikular at kumpiyansa niya sa usapan namin tungkol sa relasyon
at sa future namin. Walang dahilan para pagdudahan ko siya.
Saka galing sa puso ko 'yong balak kong sabihin sa kanya.
Saka sana tanggapin niya.
Mukha namang tatanggapin niya.
Diyos ko.
- Di mo nakausap? - Hindi.
KAIBIGAN NI TIFFANY
Ayokong maimpluwensyahan ang desisyon niya.
Parang, "Uy, tandaan mo, mahal kita." Di ko gagawin 'yon.
Hindi ko alam ang iniisip niya.
'Yan, pinangalandakan ko na. Sasabihin namin, "Oo."
Baka sakali lang.
Okay.
- Ngayon, kung hihindi si Brett... - Hindi, tumigil ka.
Masasaktan ako, mararamdaman ko, niloko ako.
Kasi parang, "Sigurado talaga ako sa 'yo.
Lahat kami, sumusuporta sa 'yo."
- "Lahat kami, sumusuporta sa 'yo." - Di naman siguro siya baliw.
Hindi sa lahat ng kaibigan ko rito.
Di naman siguro siya gan'ong kabaliw.
Alam ko lang na...
Naghihintay ako ng sign, 'yong parang, "Hindi 'to ang dapat mong gawin."
Pero lahat, dinadala ako sa puntong 'to.
- Gagawin natin 'to. - Oo.
Uy, ayun.
- Ang hinahangaan. Kumusta, sir? - Ang gwapo niyong lahat.
- Sige, Brett. - 'Wag ka nang tumayo.
- Hindi. - 'Wag ka nang tumayo.
Masaya akong makita ka, Pa.
May pamunas ako ng luha sa bulsa ko kung sakaling kailanganin mo.
- Baka kailanganin niyo. - Ah, sige.
Mukhang kakailanganin niyong dalawa.
- Ano'ng pakiramdam mo? - Handa na 'ko. Masaya ako.
Handa na 'ko.
Alam mo, Brett, pag may pagkakataon,
pag may nakita kang positibo d'on, ituloy mo.
Gan'on naman talaga siya lagi.
Sabi ko, di pangkaraniwan na makakilala ng ganito.
Saka talagang nagkakaintindihan kayo, marami kayong pagkakapareho.
Nakakahanga 'yon.
Di kami magkakakilala kundi dahil dito.
Di magku-krus ang landas namin.
Di ko siya mahahanap.
Proud ako sa 'yo. Masaya 'ko para sa 'yo.
Alam mo 'yon? Mababago nito ang buhay mo, pare.
Tingin ko magkakar'on kayo ng magandang kinabukasan.
Tingnan mo'ng baby ko.
- Hi! - Diyos ko!
Tingnan mo'ng baby ko!
Ayos.
Mama.
- Ay, naku. - Tingnan niyo kayo.
- Uy. Ang ganda-ganda mo. - Oo nga, e.
Tita, ano'ng tingin niyo kay Brett?
Mahal ko siya. Ang sweet niya.
Kaya ba kalmadong-kalmado kayo? Kasi parang...
Siguro kasi, masaya ako para sa kanya.
N'ong pumasok siya tapos naiiyak na siya, "Ma! Iba siya."
Sabi ko, "Susko, in love siya."
Naiyak ako d'on.
Ang saya-saya ko tungkol d'on.
Natulog ako katabi ng sapatos niya sa tabi ng kama ko.
Parang... ha?
Sino'ng gumawa niyan sa taong di pa nila nakikita?
Narinig ko ang boses niya sa panaginip ko. Ganyan ka-bulag ang pag-ibig.
PAPA NI TIFFANY
- Louis. - Masaya akong makita kayo.
- Masaya akong makilala ka. - Salamat po sa pagdaan.
Ganda ng sapatos.
N'ong unang lumabas ang mga 'to, may set sila ng kulay.
Pareho ng blue dito, pero kulay gray 'to.
Tama.
Meron akong pares ng gan'on.
N'ong bata ako...
Kasi n'ong lumalaki kami, di namin kayang bumili ng Jordans.
Ako rin. Lumaki ako sa single parent.
Binigay ng mama ko lahat ng gusto ko.
At nangako ako sa sarili ko na lagi akong nandiyan para sa mga anak ko.
At ayokong maramdaman nila ang naramdaman ko sa tatay ko.
Kaya lagi akong nandiyan para sa kanila.
Sa mahabang panahon, nag-focus ako sa pag-abot
sa posisyon na gusto ko.
Kasi alam ko, pag nagawa ko na at handa na akong magkar'on ng pamilya,
makakaya ko na silang tustusan.
Sa paraan na di ko naranasan, alam niyo 'yon, habang lumalaki ako.
Di naman sa pinupuna ko ang parents ko.
Gan'on lang kasi talaga ang kinahinatnan.
Kami ng asawa ko, 42 taon kaming kasal... 42 taon.
Handa ka ba sa pangmatagalan?
Opo.
Ang mama at ang papa ko, halos gan'on din katagal.
Saka marami ring pinagdaanan ang mama at papa ko.
Oo.
May sakit sa pag-iisip ang mama ko,
at isa sa pinaka-hinahangaan ko sa papa ko...
kahit g'ano kahirap ang nangyari sa kanya saka sa 'min bilang pamilya...
Literal na nawala sa 'min lahat ng meron kami n'ong 12 ako.
Ilaw, tubig, bahay, lahat, lumipat kami sa bahay ng lola ko.
- Tama. - At sa kabila ng lahat ng 'yon...
di umalis ang papa ko. Sa mama ko rin,
sa nakikita kong pinagdaanan niya kasama ni Papa.
Di sila naghiwalay.
Nakapagpalaki kayo ng kahanga-hangang anak na babae.
- Salamat. - Kakaiba siyang babae.
Pakiramdam mo, siya na 'yon?
Opo.
Di ako 'yong taong susuong lang sa isang bagay dahil lang
pakiramdam ng iba, tama 'yon.
Pinag-iisipan ko talaga bawat desisyon bago ko gawin,
at malaki ang tiwala ko sa magiging relasyon namin ni Tiffany.
Taos sa puso ko 'yan.
Committed ako kay Tiffany. Committed ako sa relasyong 'to.
Wala talaga 'kong alinlangan.
Saka nandito ako para humingi ng basbas para hingin ang kamay ng anak niyo.
Sige.
Sige. Naniniwala ako sa 'yo.
Naniniwala akong gan'on din siya sa 'yo. Masaya talaga siya.
Kung masaya siya, masaya ako.
Naniniwala akong handa na siya.
Kaya, may basbas kita.
- Salamat po. - Walang anuman.
Dapat tayo...
- Salamat po. - Walang anuman.
- Masaya 'kong maging bahagi ng pamilya. - Oo.
- Maraming salamat po. - Walang anuman.
Ah, ang ganda mo, Tiffany.
Oo, ito na 'yon.
Ayos.
Style ko ba 'to?
- Style ko ba 'to, Angus? - Di ko alam 'yan.
- Mukha bang ganito style ko? - Hindi.
Okay, 'yan nga. 'Yan lang ang dapat mong sabihin.
Wala 'kong sasabihing iba sa 'yo.
Ang sikip-sikip ng T-shirt ko. Naiintindihan kita.
Teka, di mo 'to kasal.
Naiintindihan ko, bro.
Gusto ko lang makita kung ano'ng mali.
- 'Wag kang magalit sa 'kin. - Di ako galit.
Kasal ko 'to. Importanteng araw ko 'to.
Naiintindihan ko talaga.
Kaya dapat lang, may pantalon akong kasya sa gusto kong sukat.
Medyo dismayado. May konting problema sa suit.
Di talaga ito ang hinahanap ko.
Di na dapat nakakagulat ang araw na 'to. Dapat araw ng pagpaplano 'to.
- Alam ko kung ano'ng aasahan at sukat. - Tama.
Nagpunta ako dito, masaya ako,
nag-e-enjoy ako kung hindi lang nasorpresa kasi dismayado ako
na di kasya ang suit ko.
Di dapat mangyari 'to. Naiiwasan 'to.
Pwede ko 'tong gawin mismo.
Di dapat mangyari 'to. Walang palusot, period.
Masyado akong partikular sa sukat ng suot ko, sa itsura ko,
saka araw ko 'to. Pinakaimportanteng araw 'to sa buhay ko.
Saka sa palagay ko, ito 'yong araw
na pwede akong di pumayag sa bagay na di ko gusto.
SARADO
Ito ang may problema, saka dapat nating ayusin, syempre.
- Oho. - Gusto mong tumayo dito?
- Harap tayo sa salamin. - Araw ng kasal ko 'to.
Sinukat ko 'to tapos parang...
Napakaespesyal.
Oho. First time ko 'to sinukat tapos...
Ang luwag ng pantalon.
Parang sobrang luwang.
Ano'ng kailangan kong gawin?
Wala, magpalit ka lang. Sisimulan ko na, magtatrabaho na 'ko.
1 ORAS BAGO ANG KASAL
Naku, guys. Malapit na.
Diyos ko!
Uy.
- Ang ganda mo. - Salamat, Ma.
Diyos ko.
Kakaiba, pero sobrang saya ko. Luha pa rin 'to ng kaligayahan.
Cliché 'to, pero parang panaginip.
Pakiramdam ko, fairy tale 'to.
Gagawa ako ng malaking desisyon. Parang alam ko na kung ano.
Proud akong nakilala ko ang asawa ko sa experiment na 'to,
at magkakaroon ako ng pinakamasayang panahon sa buhay ko...
bilang Mrs. Brown.
- Totoo 'to. - Oo.
Tapos na.
Isusukat ko.
- Ah, pwede ka nang pumasok. - Okay.
Salamat.
Oo, ginawa ko na lahat. Pati instep, pero di ko alam.
Mas maayos na.
- Ang ganda. Maraming salamat po. - Oo. Karangalan ko 'yan, mula sa puso ko.
Pinasaya niyo ang araw ng kasal ko. Payakap ulit.
- Salamat. - Maraming salamat po.
- Sige, ipapakasal ka na namin. - Ikakasal na 'ko!
Pare ko.
Nakikita kita, king.
- Ang neat mo tingnan. - Nakikita kita.
Masaya akong makita ka, pare.
Salamat sa pagpunta.
- Salamat sa pag-imbita. - Ah, oo naman.
Importante ka sa kwento namin ni Tiffany.
Pare, eto, sinabi ko n'ong una pa lang. Gusto kong makita kang manalo.
Sinabi mo 'yan.
Ilang sandali na lang. Di ako magsisinungaling. Medyo mahirap,
alam mo 'yon, kung ano'ng pwede sanang nangyari.
Pero nandito ako para sa 'yo.
Masaya ako para sa 'yo, masaya ako para kay Tiff.
Kahit ano'ng mangyari sa 'yo, matututo ka d'on.
Mangyayari kung ano'ng dapat. Di 'yon ang nakatadhana.
Mahal kita, pare, sa kaloob-looban ng puso ko.
Mahal din kita, pare. Seryoso, masaya 'kong dumating ka.
Good luck. Nand'on ako sa mga bisita, susuportahan kita."
- Mahal kita, pare. - Mahal din kita, pare.
- Magkita tayo d'on. Sige. - Sige, sir.
Kakaiba 'to.
Ganyan nga, Brett!
Masaya 'kong makita ka.
'Yan ang pare ko.
Naku.
Uy, nandito ang pamunas ng luha mo kung kailangan mo.
Ayos lang ako.
- Magpasensya ka. Mabuti siyang tao. - Magaling siya.
- Mabuting tao talaga siya. - Napakabuting tao.
Mahal kita.
- Mahal din kita, Pa. - Mas mahal kita.
- Ikaw ang pinakamahal ko. - Mahal kita higit sa lahat.
Tara na.
- Di niya ine-expect na maiiyak siya. - Oo nga.
Di ko alam na maiiyak ako.
Ang ganda mo.
- Ingatan mo ang anak ko. - Opo.
Makakaupo na kayo.
"Nandito tayo ngayon para saksihan at basbasan
ang pagsasama nina Tiffany at Brett sa kasal.
Nandito sina Tiffany at Brett para ibigay ang sarili sa isa't-isa sa Banal na Tipan.
Magsasama kayo para maging isa.
Nagpapasya kayong magpakasal ngayon,
at kaya naging makabuluhan ang araw na 'to.
Gusto nina Tiffany at Brett na papurihan ang mga pamilya nilang
nagmahal, sumuporta sa kanila
para dalhin sila sa puntong 'to ngayon.
Lahat ng mga kahanga-hangang kaloob sa inyo, mga kakulitan,
gaya ni Tiffany, nakatulog ka nang di-inaasahan sa pods!"
Ayos, girl.
"At ang mga passion mo."
Sinasabi ko sa 'yo, di kita papayagan na kalimutan mo 'yan.
"Tiffany at Brett, isang karangalan na makita kayong dalawa
na pinapakita ang pagmamahal at pangako sa isa't-isa."
- Habang nagsisimula ang ulan. - Ayos.
- Swerte mo, baby girl. - Magandang senyales 'yan.
Oo!
Brett. Napakaganda ng kalooban mo, Brett.
Ikaw 'yan. 'Yan ang karakter mo.
Pinapabuti mo ako.
Maraming salamat sa pagbibigay mo ng pagkakataong ipakita kung sino ako.
Kung sino talaga ako.
Ikaw na di ako hinuhusgahan, ikaw na mahal ako kahit anong mangyari.
Salamat kasi nagpakatotoo ka lang.
Sa bawat yugto ng prosesong 'to, nagpakatotoo ka lang.
Doon ko nalaman na mahal kita.
Hindi 'to pisikal na aspeto. Gan'on mo kinausap ang kalooban ko.
At gusto ko lang talagang magpasalamat.
Hay, sandali lang.
Okay, kailangan ko... Tapos na 'ko, sorry.
Ayos, girl.
- Nakakaiyak. - Hindi, okay ka.
Ako na pala.
Magsasalita lang ako galing sa puso.
Pagdating dito, 'yong mahulog sa pag-ibig,
isang bagay 'yon na pinagdudahan ko.
Isa sa mga nakita ko sa 'yo sa pods,
e, kabaligtaran ka n'on.
Naramdaman ko ang pag-ibig sa boses mo, sa kung p'ano mo ako kausapin.
Naramdaman ko ang pag-ibig sa ipinaramdam mo. Puro pag-ibig 'yon.
Pinaramdam mo sa 'kin na kaya kong maging mabuting tao.
Di lang para sa 'kin, pati na rin sa 'yo at sa magiging pamilya natin.
Pinaramdam mo sa 'kin na perfect tayong pares.
Pakiramdam ko talaga, nahanap ko na ang katuwang ko sa buhay sa 'yo.
Sa pagdadala mo 'yon sa sarili mo.
Sa pagiging positibo mo.
Sa mabait at mapagmahal mong kalooban.
Maganda ka, sa loob at labas.
At kaya naman ako nahulog sa 'yo.
"Tiffany at Brett, pinili niyong magpakasal
at gugulin ang buong buhay niyo base sa matinding emosyonal na koneksyon.
Umibig kayo sa isa't-isa base sa kung sino kayo sa loob
at nagdesisyong magpakasal, nang di pa nagkikita.
Ngayon na ang oras para magdesisyon kung bulag ba ang pag-ibig.
Brett!
Tinatanggap mo ba ang babaeng 'to simula ngayon
para maging iyong kabiyak,
sa panahon ng pagdiriwang, sa panahon ng kalungkutan,
sa panahon ng karamdaman, sa panahon ng kalusugan,
iiwan ang lahat hangga't nabubuhay kayong dalawa?
Kung oo, sabihin mong, 'Oo.'"
Tiffany, oo naman.
"Tiffany, tinatanggap mo ba ang lalaking 'to
simula ngayon para maging iyong kabiyak?"
Ah...
Brett, syempre naman, oo.
Ayos! Tapos na.
Pwede mo nang ilagay ang singsing sa daliri niya.
Ayos ka lang? Napagkasya mo?
Ayos.
"At sa pagsasanib ng kamay,
pinapahayag ko sa inyo ngayon na sila ay mag-asawa na."
- Mahal kita, baby. - Mahal din kita.
Ikinararangal kong ipakilala sa inyo sa unang pagkakataon
sina Mr. at Mrs. Brett at Tiffany Brown.
Kinasal na kami!
Mr. at Mrs. Brown, kumusta naman 'yon?
Kakakasal lang namin. Mag-asawa na kami.
Ngayon at habambuhay.
Habambuhay.
Handa na 'kong magsimula sa susunod na journey natin na magkasama.
Pakiramdam ko nahanap ko na talaga ang life partner ko,
nae-excite na 'kong magsimula ng buhay namin.
Mahal kita, Brett Brown.
- Mahal kita, Tiffany Brown. - Oo!
Tara na sa bridal suite, dapat dumiretso na tayo agad, okay?
Halika na. Tara na!
Baby.
- Tayo ang mga Brown. - Tayo ang mga Brown.
BLISS AT ZACK ARAW NG KASAL
Naging malalim ang koneksyon namin ni Zack sa pods, nahulog talaga kami sa isa't-isa.
Tinapos namin ang mga bagay-bagay, at nagkita kami nang personal,
binuhay ulit namin ang pagmamahalan namin at nandito na kami ngayon.
Ngayon ang araw ng kasal ko. Kinakabahan ako, sobra.
Pero excited ako, tingnan natin kung ano'ng mangyayari.
- Bliss? - Hello?
Bliss?
KAPATID NI BLISS
Si Zack ang pinaka-espesyal na tao sa 'kin.
Alam ko na, umpisa pa lang, sa mga unang araw ng pakikipag-usap namin
na para sa 'kin siya. Para talagang may apoy sa amin.
Happy birthday.
Wow, maraming salamat.
Pinag-bake kita ng cupcakes.
Oo. Nakikita ko nga. Sobrang sweet nito, Bliss.
- Maraming salamat. - Welcome.
Ay naku.
Ang paborito ko, 'yong, "I Hope You Dance" ni Lee Ann Womack.
Talaga? Kanta 'yan ng mama ko sa 'kin.
'Yan ang first dance song ko sa papakasalan ko.
Nagmahal ako, tapos nabigo ako.
Bliss, talagang magaling ka.
Matalino ka, mapagmalasakit ka...
Diyos ko.
Nakikipaghiwalay ka na sa 'kin?
Mahal talaga kita, Bliss.
Mahal din kita, at sana mahanap mo ang kaligayahan mo.
Sorry.
N'ong naghiwalay kami, kinuwestyon ko ang pananampalataya ko.
"Ano'ng nangyayari dito, p'ano ako nagkamali?"
Sobrang kakaiba na lumiwanag lahat.
Ngayon, nandito ako sa araw ng kasal ko, at ang saya.
Pangunahing pangyayari 'to ng buhay ko.
Gusto kong magkar'on ng pamilya. Gusto kong magkar'on ng kasama sa buhay.
Si Bliss ang lahat ng gusto ko sa asawa.
Alam namin, 100% na mahal namin ang isa't-isa.
Walang alinlangan sa isip namin 'yong tungkol sa pag-ibig.
Pakiramdam niya, para siyang kuwago.
Na weird kasi nakikita ko rin ang sarili ko na parang kuwago.
Kung ilalarawan mo ang pagkatao ko. Oo, nagpupuyat...
Oo nga.
Medyo kakaiba siya sa lahat ng mga ibon, di ba?
Di ba?
Kinuwento ko sa kanya 'yong kantang gusto ko sa first dance namin,
"I Hope You Dance" ang title n'on.
Tungkol 'yon sa, alam mo 'yon, di ka dapat tumigil mamangha,
di dapat balewalain ang mga pagkakataon.
Sinasabi ko 'yon kay Bliss, tapos napatigil siya.
Sabi niya, "Kanta ko 'yan sa wedding list ko."
Inaalay ng mama niya ang kantang 'yon sa kanya.
- Ah, wow. - Oo.
'Yong mga ganitong bagay na nakakabaliw.
Ba't di mo siya pinili n'ong una?
N'ong gabi bago ako nagdesisyon na pipiliin ko si Bliss.
- Nagtalo kami. - Sino?
Kami ni Bliss. Kung p'ano ako lumaki at kung p'ano siya lumaki.
Magkaiba kami. At di ko alam kung ano'ng magiging reaksyon ng pamilya niya sa akin.
Saka naramdaman ko na ayaw niyang intindihin ang sinasabi ko.
Nakapag-date na ako ng mga diretsahan 'yong parents na, "Hindi."
Bakit? Sa 'yo?
Kung p'ano ako lumaki. Sila, parang...
Iyon 'yong bago ka naging ganyan... Ba't ka nila kukwestyunin ngayon?
'Yong mga nagawa mo. 'Yong mga ginagawa mo.
Magugulat ka.
Magkaiba kami ng pinanggalingan. Ayokong mapabilang sa kasal
na ayaw naman sa akin ng mga magulang mo
at ayaw makipag-ugnayan sa 'kin.
May dahilan kaya di nagkatuluyan sina Romeo at Juliet, di ba?
- Parang... - Oo.
Paano 'yon? Nagkita na kayo ng pamilya niya, tama?
Oo. Naging maayos naman. Ang bait-bait ng mama niya.
- E, 'yong papa niya, Zack? - 'Yong papa niya...
Gusto ko talaga'ng papa niya.
Palagay ko, matalino siyang tao, saka diretsahan.
- Anak niya 'yon, pare. - Oo.
Ang sama talaga ng tingin niya sa 'kin pagpasok niya. Parang...
"Masayang makilala kayo." Siya...
May dalawa akong anak na babae, pare. Matatakot ako...
Logical laban sa emotional.
Sa logical, ba't di ka magpapakasal ngayon?
Ang logical na parte, wala kaming sapat na oras
para malaman kung p'ano magiging maayos pag hindi kami
high sa dopamine at oxytocin.
'Yon ang logical na parte.
Pero palagay ko, minsan, kailangan mo lang subukan.
Oo, pinakamatinding klase ng koneksyon na naranasan ko 'to saka...
- Handa ka na dito. - Tingin ko rin.
Ang pinakaimportante sa amin, e, masabi ang tunay na nararamdaman namin.
May tiwala ako sa kanya. Totoo.
Naniniwala rin ako na sasabihin niya kung ano'ng nasa puso niya.
Na dapat "oo". Tama?
Gusto ng lahat ng tao na magustuhan.
Oo. Pero ano lang... grabe.
Excited ako para sa 'yo, at kung ayaw niya, may running shoes ako.
Makakapagbitiw ako ng mga salita.
- Para saan 'yong "B"? - Initial niya 'yan.
Ah, okay. Naiintindihan kita.
Pare, ang astig mo.
- Ang gwapo mo. - Salamat.
- Hi. - Hi.
Uy, Lex. Uy, Lola.
- 'Musta pakiramdam mo? - Maayos naman.
Ang gwapo-gwapo mo. Wow.
- Ang saya na makasama ko kayo rito. - Di namin 'to papalampasin.
Alam ko 'yan.
Oo, ano lang... Sana lang, lahat makarating.
- Pero, alam niyo 'yon... - Oo.
Di lahat makakapunta.
Nandito siya, saka di rin siya mananahimik.
Matagal na akong naghahanap ng mapapangasawa.
Di ko inisip na magtatagal. Ibig sabihin ko, ideal ka.
Salamat, Lola.
Masaya lang talaga ako para sa kanya.
Napakaimportante na nandito ang pamilya ko.
Kung may pwede akong makasama ngayon, sana mama ko 'yon.
Ang gulo ng buhay ko n'ong lumalaki ako.
Pero mahal ako ng mama ko at lagi siyang naniniwala sa 'kin.
At dahil d'on, lagi akong naniniwala sa sarili ko.
At wala ako rito kung hindi dahil sa pagmamahal ng mama ko.
Alam kong nanonood siya.
Okay, ayan na.
Ang ganda-ganda.
Naku. Ang ganda-ganda nito.
Ako, parang...
- Handa ka na ba? - Oo.
Sasamahan ka namin sa bawat hakbang mo.
Salamat sa pagpunta rito.
"Welcome sa kasal nina Bliss at Zack."
Sana makasabay sa 'yo ang binatang 'to.
Oo nga.
Di ako sigurado kung kaya niya, pero sana.
- Kaya niya. - Tingnan natin.
Kaya niya. Sa ngayon, napakita niya na kaya niya.
- Oo. - Oo.
Tingnan natin.
Tingnan mo 'ko.
Nandito lang ako. Mahal kita.
Alam ko nandiyan kayo. Salamat.
Di ako iiyak. Okay lang ang lahat.
May luha sa mata ko. Hindi, wala.
Nanloloko lang ako.
Tandaan mo, nasa 'yo na ang lahat.
Ayokong kalimutan 'yon.
- Magiging maayos 'to anuman ang mangyari. - Oo.
- Kasama mo lagi ang pamilya mo. - Oo. Salamat, Pa.
- Mahal kita. - Mahal din kita.
Oo. 'Wag kang makuntento, okay?
Kahit ano'ng mangyari.
Oo.
- Eto na. Ayos ka lang? - Oo.
Ngumiti ka lang.
- Mahal kita. - Mahal din kita.
Sino'ng sasama sa bride sa lalaking 'to?
- Ako. - Kami.
Makakaupo na kayo.
Mukhang natatakot siya.
Bliss at Zack.
"Nandito tayo ngayon para ipagdiwang ang pag-ibig,
isang mahimalang kaloob,
at ang kasal ay pagdiriwang ng kaloob na 'yon.
Ang pagsasama na papasukin niyong dalawa
ang pinakamalapit at pinakamabuting pwedeng hantungan ng mga tao.
Pagsasama na itinatag sa paggalang at pag-ibig sa isa't-isa,
dahil ang pinakamahalaga sa buhay ay magmahal at mahalin."
Bliss...
palagay ko n'ong nagpaalam ako sa 'yo, d'on ko nalaman na mahal kita.
N'ong nagpaalam ako sa 'yo, d'on ko nalaman ang nawala sa 'kin.
At n'ong nawala ka,
at mag-isa na 'ko,
nalumbay ako,
at nalungkot.
Paghiga ko sa gabi, naisip ko kung g'ano mo 'ko naintindihan.
Kung g'ano mo 'ko kilala.
'Yong dami ng pagkakapareho natin.
N'ong nawala ka, d'on kita naisip,
at kung p'ano mas nangibabaw ang mga kilos mo
kaysa sa pwedeng sabihin ng kahit sino.
Di mo kailangang sabihing mahal mo 'ko
kasi pinapakita mo na, na mahal mo 'ko. Sa pods pinakita mo na mahal mo 'ko
n'ong apat na oras kang nagpuyat, ginawan mo 'ko ng cupcakes.
Dalawang oras lang, pero okay lang.
Mahal kita.
Gusto ko lahat ng tungkol sa 'yo. Ang galing-galing mo.
Maganda ka. Maalaga. Maalalahanin. Mapagbigay.
Hindi ko alam na mahal kita hanggang n'ong umalis ako.
Naramdaman ko 'yon, pero n'ong nawala ka, alam kong mahal talaga kita.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Ang dami kong pwedeng sabihin.
Palagay ko, ang pinakaimportante d'on,
napakaganda kasi ng pananaw mo sa mundo.
Saka naniniwala ka sa second chances. Naniniwala ka sa husay ng mga tao.
Bihira na 'yong makakilala ng lalaking napakabait.
Kung g'ano ka nagmamalasakit sa iba at kung g'ano ka katalino
at kung sino ka bilang tao, nakakamangha sa akin 'yon.
Di pa ako nakakakilala ng tulad mo dati, na, alam mo, ikaw lang...
Ikaw ang lahat sa 'kin.
Oo.
"Bliss at Zack,
minahal niyo ang isa't-isa base sa kalooban niyo.
Pinili niyong magpakasal
at magsama habambuhay base sa malalim na emosyonal na koneksyon.
Ngayon na ang oras para magdesisyon kung bulag ba ang pag-ibig.
Zack, pipiliin mo bang maging asawa ang babaeng ito?
Ang makapiling at mahawakan, sa buong pagmamahal at karangalan,
sa buong katapatan at paggalang, sa buong pananampalataya at pagmamahal,
na mamuhay kasama siya at mahalin siya sa buklod ng matrimonya?"
Mahal na mahal kita, Bliss.
Oo.
"Ikaw naman, Bliss.
Tinatanggap mo ba ang lalaking ito bilang asawa mo?
Ang makapiling at mahawakan, sa buong pagmamahal at karangalan,
sa buong katapatan at paggalang, sa buong pananampalataya at pagmamahal,
na mamuhay kasama niya at pahalagahan siya sa buklod ng matrimonya?"
Oo.
Masayang-masaya ako na ianunsyong mag-asawa na kayo.
Zack, pwede mo nang halikan ang asawa mo.
- Mahal kita. - Mahal din kita.
- Kinabahan ka ba? - Oo, kinabahan ako.
Parang kalmadong-kalmado ka.
Kasal na tayo. Mister mo na 'ko.
- Mister na kita? - Oo.
Misis mo na 'ko.
May bakasyon kaming paplanuhin, sigurado.
- May utang siyang bakasyon. - Oo.
- Kami, sa palagay ko... - Hindi Mexico.
Oo, ayoko nang pumunta ulit sa Mexico.
- Di tayo pupunta sa Mexico. - Hindi?
Biro lang.
- Mister kita. - Misis kita.
- Mahal kita. - Mahal din kita.
- Tingnan mo tayo. - Kasal na tayo.
Bulag ang pag-ibig. Di mo sila kailangang makita para ma-in love sa kanila.
Sobrang obvious niyan.
Matindi ang pagmamahal ko kay Micah,
pero ang natanong ko talaga, sapat ba kahit pag-ibig lang?
Kung g'ano kahirap para sa akin na isipin kung papakasalan ko siya ngayon,
gan'on din kahirap para sa 'kin na isiping
papakasalan ko siya bukas o sampung taon simula ngayon.
Ang gusto ko lang gawin, e, matutong magpasalamat
sa meron kami at 'wag lumingon at mag-isip ng, "p'ano kung".
'Yon ang pinakagusto ko sana.
Gusto kong si Paul ang unang sumagot
kasi alam kong 'yon lang ang kailangan ko para makasagot ako ng, "Oo."
Para ipakita niyang ako ang pipiliin niya, tapos hindi pala.
Kung sinabi niyang gusto niya akong pakasalan, 100%, sasabihin kong, "Oo."
Madali lang 'yon.
Palakpakan natin sina Bliss at Zack!
Ngayon, obvious naman, ang f... Misis ko...
- Sasabihin mo dapat, fiancée? - Misis ko. Bagong-bago pa.
- Bago pa lang ang misis. - Ang ganda ng misis ko.
Pero minahal ko na siya bago ko pa siya nakita.
Oo, bulag ang pag-ibig.
Diretso na tayo sa first dance.
Eto na tayo, kasal na. Mag-asawa.
Nag-thumbs-up ka.
Two thumbs-up.
Ayos na'ng pakiramdam ko. Pakiramdam ko, payapa na 'ko sa lahat.
Walang nakakatakot tungkol sa lalaking 'to.
Pinaparamdam ni Tiffany na mahal ako.
Pinaparamdam niya na kaya kong maging pinakamagandang version ng sarili ko.
Maraming katangian ang hinahanap ko sa partner,
at talagang meron si Tiffany ng lahat n'on.
Nandito na siya. Si Mrs. Brown.
Bulag ang pag-ibig.
Isang malakas na palakpakan para kina Kwame at Chelsea!
Unang araw sa buong buhay natin 'to.
Unang araw 'to ng pinakamagandang trip,
ang pinakamagandang adventure na napuntahan mo.
- Na napuntahan natin. - Itatama ko sana siya.
Buti itinama niya ang sarili niya.
- Sa buong buhay natin. - Oo.
- Mahal kita. - Mahal din kita.
- Totoo na 'to. - Oo.
Sigurado ka, gusto mong tapusin ang pirmahan?
Nakakabaliw 'to. Totoo na 'to.
Kasal na kami!
Kasal na kami.
- Opisyal na 'to. Kasal na tayo. - Oo, opisyal na 'to.
Opisyal na talaga, legal.
Pero abogado ka, pag maghihiwalay tayo...
- Totoo 'yan. - Joke lang.
- Ikaw ang pinakamagandang misis. - Oo.
Tagapagsalin ng Subtitle: Redelyn Teodoro Juan