May football game tayo ngayon.
Naroon ang kalaban, nandito ang panalo.
-Pod Squad sa tatlo. -Sige.
-Isa, dalawa, tatlo! -Pod Squad!
Di tayo Golden Gobs. Team Accountability tayo,
dahil season ito ng accountability.
Magsasaya tayo, wala nang iba.
Wala tayo rito para matuwa, Brett!
Laban, Pod Squad Laban, poddy Pod Squad
Mananalo ang Pod Squad. May bias ako.
"Pakiusap, bata."
-Isa, dalawa, tatlo, pakiusap, bata! -Pakiusap!
Ayos!
Mananaig kami.
-Hut! -Laban, Pod Squad!
Walang makakapigil sa 'kin.
Pumuntos tayo. Sige na.
Ganyan nga.
Di ako magsisinungaling. Medyo masayang
agawin ang flag kay Micah.
Ihagis 'yon sa sahig.
Inasahan na namin 'yon.
Humble dapat. Di namin inasahan 'yon.
-Nakatira ka pa sa Ballard? -Oo. Sa ngayon.
Nag-post ka na balak mong lumipat sa San Diego.
-Oo. -Talaga?
Naroon ako dalawang linggo mula ngayon.
Lilipat ako sa San Diego.
Nagtitingin na ako ng apartment. Sa katapusan ako aalis.
Lilipat ako sa base doon. Nakita ko ang post mo
-at sabi ko, "Nakakatawa." -Nakakamangha.
Laban, ladies!
-Ako ang unang nakaisip. -Talaga?
-Matagal ko nang sinasabi. -Ako rin.
May base kami sa San Diego. Nagpalipat ako.
Sabik na ako sa maaraw na lugar.
-Sabik na ako. Labas tayo. -Bakit sa San Diego?
Dahil sa araw. At tingin ko, handa na ako sa pagbabago.
Nakakatuwa. Nasasabik na ako, ayos…
-Oo. -…na magkita tayo roon.
Oo naman. Dito pa rin ang trabaho ko.
-Hindi naman tayo nagkasira. -Parang hindi naman.
Maliban sa iniiwasan mo ako.
Ayokong mahulog sa patibong. Alam mo na.
-Patibong ng ano? -Kasi…
Nakita mo ang scandal na parang nanghampas ako ng puwit.
Ayokong magkaroon ng… Alam mo 'yon?
-Basta. -Oo.
Pero naging sobrang emosyonal ng pinagdaanan ko.
Parang roller coaster.
Masayang malaman na may pakialam pala ang mga tao.
Tao tayong lahat.
-At ngayon, magkaibigan tayo. -Oo.
-Usap tayo. -Ano'ng gagawin natin?
Itatakbo natin doon. Field natin 'yon.
Laban!
Kaya n'yo 'yan.
Sige! Takbo! Takbo!
Hindi, 'yon na 'yon!
Incomplete 'yon.
-Tapos na ang laro. -Sobrang saya nito.
Sobrang gulong football game nito.
Masaya akong makita si Bliss na kasama si Irina sa field,
at isinasantabi lahat.
Nakakatuwang iparamdam sa lahat na kasama sila.
Na tanggapin sila sa kabila ng nangyari.
Sige, laban, laban. Takbo, Irina! Laban!
-Laban! Laban! -Sige pa, Irina!
Tiffany. Hanep!
-Grabeng tackle. -Okay.
'Yan ang sinasabi ko!
Ayos.
Halimaw si Tiffany, 'tol.
Ibang klase ka, Tiffany!
Hindi n'yo siya kaya!
-Bakit 'yong kabila? -Mahal ko siya. Pasensiya na.
Walang may alam ng kakayahan ko.
-Di na masama. -Alam ko.
-Naglalaro ako nang konti. -Iba ka.
Hayaan natin silang magdiwang. Ayos lang.
Kumusta kayo ni Kwame?
Sobrang maayos kami.
-Isang taon na kami kasal. -Di ako makapaniwala.
Isang taon na. Masaya. Kami…
Mas minamahal ko siya araw-araw.
Matibay ang pundasyon namin at…
Oo nga. At ang cute n'yo.
Laban. Takbo, Irina! Laban!
Laban! Laban! Laban! Ayos!
Dito ka na ba? Hindi na sa Arizona?
Inilipat ko na lahat dito sa Seattle.
Full-time ako rito.
-Wow. -Oo nga.
-Mahirap sigurong maging single doon. -Mahirap nga.
Mahirap din maging single dito kasi,
-parang kilala ko lahat dito. -Oo nga.
Wala rito ang para sa 'yo.
-Tingin ko, wala. -Sa Seattle?
Tingin ko rin. Nasaan siya? Ituro mo ako sa tamang direksiyon.
Parang nasa Brazil siya.
Basta umalis ka, Micah.
"Umalis ka rito at maghanap ka. Malayo sa Seattle."
Oo. Siya nga pala.
Salamat sa lahat. Maayos mong hinarap ang lahat
at nagpapasalamat ako sa 'yo.
Ewan, hanga ako sa 'yo. Malakas ka at mabait
at… ewan.
Patawad sa mga nangyari.
Oo, ako rin.
Gusto ko lang mag-hi at magpasalamat
-Salamat. -Ang galing mo.
-Magaling ka. Ituloy mo lang. -Ang galing mo sa field.
Mahusay.
-Ayos lang 'yan. -Muntik na, babe.
Sige lang. Kaya n'yo 'yan.
319 hut.
Pigilan n'yo.
Ayos lang 'yan, Paul.
Asawa ko 'yan!
Paul, ang bulok mo ro'n.
Makinig kayo…
pagkakita ko pa lang kay Paul, ah…
-Touchdown ito. -Magpakabait ka.
-Gano'n talaga 'yon. -Magpakabait ka.
Sige. Huling laro, Pod Squad.
Kwame, kunin mo! Ipasa mo.
Laban, Jimmy!
Uy, kalokohan 'yon.
-Pod Squad. -Pod Squad.
Tingin ko, nakuha namin ang gusto namin sa laro.
Ang pagsama-samahin lahat, magpakaaktibo ang lahat
at kalimutan ang lahat ng tensiyon,
pero naputol ang kuko ko.
Alam namin na baka ako ang ma-injure.
Kuko lang ito. Panalo pa rin.
Pero handa na kami mag-party
at magpalit ng damit at maging cute.
Heto na, Pod Squad! Sa atin ang trophy!
Hi.
Sarap. Ang cute nito.
-Hello. -Uy.
-Hi. -Kumusta, bitch?
Gold Cup Champions.
Pod Squad!
-Hi, Chels. -Hi, guys. Kumusta kayo?
Kumusta?
Party na. Gusto ko nang makisaya. Sabik na akong magsaya.
Maligayang kaarawan.
Kaarawan ni Chelsea. Selebrasyon ngayon.
-Hi. -Kumusta?
Pareho tayo ng suot.
Nakaputi ang lahat.
Natanggap ko ang memo.
Uy!
Kwame. Kumusta, 'tol?
-Sir. -Kumusta ka? Ano'ng balita?
-Sir. -Kumusta, sir?
-Mabuti. -Kumusta, sir? Mukhang maayos ka.
-Ang galing mo. -Ikaw rin.
-Pod Squad. -Pod Squad.
-Kumusta? Nandito tayo. -Kumusta?
Mag-hi tayo kay Paul.
KAIBIGAN NI MICAH
Huwag na.
Kausapin mo. Baka maging masaya ang gabi n'yo.
KAIBIGAN NI MICAH
Ang tahimik.
Alam mo naman ako.
KAIBIGAN NI MARSHALL
-Uy. Mga talunan. -Yo.
-Nasa Pod Squad ako. -Grabe.
Pagdating kay Jackie,
hindi ko alam ang nangyayari.
Kabado akong makasama siya dahil hindi kami nakakapag-usap.
Wala 'yon sa kung sino'ng tama. Kung kanino ang huling salita.
Kailangang makapag-usap para makausad.
Kakulay ng mata ni Paul ang suot niya.
Tingnan mo ang suot niya at mata niya.
Usap tayo saglit?
Sige, usap tayo.
-Gusto mo ro'n? Okay. -Oo.
Ang tagal na.
-Kumusta? -Mabuti.
Humihingi ako ng tawad.
Parang na-pressure kitang makipagrelasyon.
Lalo noong nagkakaproblema tayo.
Ayokong bumitaw
kaya ako medyo naging, parang…
Iginiit at mas pinag-igihan ko pa,
sa halip na hayaan ko lang ang dapat mangyari.
Kaya patawad.
Ayos lang tayo. Wala akong hinanakit sa 'yo.
Magulo ang paghihiwalay natin.
Kaya patawad.
Dapat mas naging bukas ako.
Dapat mas naging maaruga ako.
-Wala pa ako roon. -Journey 'yon.
Tama ka, journey 'yon. At…
-Hindi ko ginustong saktan ka. -Alam ko.
Nararapat sa 'yo ang lahat at higit pa.
-Gano'n din ako. Pareho tayo. -Oo.
Gusto talaga kita noon.
-Ako rin. -Totoo.
Kaya lang…
Ginawa mo ang mabuti sa 'yo.
Masaya talaga ako para sa 'yo
dahil nakatuluyan mo ang taong gusto mong makasama,
at umaasa talaga ako na masaya kayo
dahil sabi mo nga, deserved ng lahat sumaya.
Natuto na tayo. Alam mo, ako…
Di ko alam kung naka-move on ka na o may iba na.
-Pero kung oo… -Oo.
Mabuti 'yan.
Taga-Tacoma.
-Taga-Tacoma? -Oo.
Aba. Magagaling ang mga Taga-Tacoma.
-Gusto ko 'yan. -Oo.
Ang mahalaga, masaya ka.
Ayos tayo. Oo.
Ayos tayo, Marshall.
-Yakap? -Palagi.
-Masaya ako para sa 'yo. Totoo. -Ako rin.
Mga kaibigan.
Daddy Brett! Mama Tiff!
Naglaro tayo lahat ng football.
Hindi bale kung talo o panalo.
Magandang pagkakataon 'yon para magsama-sama…
-Sabi ng talunan. -'Yang bibig mo, Marshall.
Gusto ko lang sabihin na naniniwala ako na may rason ang lahat sa buhay.
Siyempre, pinasok natin lahat ito para subukang makahanap ng pag-ibig.
At umalis tayong lahat na bitbit ang anumang karanasan natin.
Sa ilan, pag-ibig 'yon…
At sa ilan, pagkakaibigan, pagkatuto.
Sa maniwala kayo o hindi, magkakadugtong na ang mga buhay natin.
At ang cool no'n.
-Oo nga. -Totoo.
At sana, magpatuloy ang lahat ng nandito
nang may pagmamahal at positibong enerhiya.
-Mahal namin kayo. -Mahal ko kayo.
-Josh, sama-sama tayong mga kontrabida. -Basta magkakasama tayo.
-Mayroong… -Hamon na gayahin si Marshall.
Handa na? Ngayon na.
Ang galing no'n. Ang galing.
Gusto ko itong dip cup.
Sana nakaimbento ako ng ganito.
Hindi na. Nagda-diet ako.
-Para sa malababaeng figure mo? -Oo.
-Nakita mo naman ang takbo ko. -Amber, usap tayo?
Kakukuha ko lang ng snack.
Teka, pwede mong dalhin 'yan.
Gusto ko lang pag-usapan lahat ng nangyayari at nangyari.
At gusto kong malaman mo na naging mabait ka sa 'kin.
Lagi kang nagpapasaya. Ang makita kang umiyak
at pagdaanan ito at masaktan,
at binalewala namin ang emosyon at nararamdaman mo, hindi okay 'yon.
Kaya gusto kong malaman mo,
nang personal, buong puso akong humihingi ng tawad.
Di 'yon ang gusto niya, at ayos lang.
Pero ang sa akin lang, sana sinabi niya nang maayos.
Kailan naman ako?
Ilang beses ka ba dapat masaktan, alam mo 'yon?
Tigil. Itigil ang misyon.
At hindi ako nagdadahilan lang,
pero hindi ko alam na umiiyak ka na.
Di ko kita mula sa kinatatayuan ko.
Halata naman na emosyonal ka…
Emosyonal ka, tapos ako, pinili kong huwag…
Alam n'yo pareho kung sino ang ka-date ko noon.
-Oo. -Ano ba?
Ang sinasabi ko, hindi ko alam na…
Hindi ako makikipagtalo tungkol dito.
Alam n'yong nasa gilid ako at kausap ko si Chelsea.
Kaya sinabi niya na makinig kayo.
-Pero… Balewala sa akin. -Oo.
-Balewala 'yon.
Di ko na pagpupuyatan 'yon. Balewala sa akin.
Tinatanggap ko ang apology mo at magmo-move on na tayo.
Maging mas mabuti ka. 'Yon lang.
-Salamat. -Wala 'yon.
Wala akong galit sa 'yo. Wala akong galit sa sinuman.
-Oo. -Hayun.
Salamat. Nagpapasalamat ako sa 'yo
-at masaya ako na maayos ka ngayon. -Sobra.
-Sobrang maayos. -Salamat, Amber.
Kaarawan mo? Masaya ba?
-Kaarawan, 32. -Mabuti. Tamang ipagdiwang 'yon.
Umaamin na si JP. Huwag mong guluhin.
Chill lang. Pasasagutin ko muna--
-Nandito si Paul. Huwag ngayon. -Hay.
Hay. Huwag ang cheese platter.
Tanda mo noong binagyo tayo
tapos tumakbo tayo sa shrimp platter sa Mexico? Tanda mo?
Oo, umulan noon. Sabi ng iba, "Uwi na tayo."
Pero tayo, "Ang pagkain?"
-"Masaya 'to!" -Oo nga.
Gusto mong mag-usap saglit?
-Ano'ng pag-uusapan natin? -Buhay, ewan ko.
Di ko alam ang nararamdaman ni Paul sa akin.
Hindi niya intensiyon na maging negatibo o tuso,
pero hinahayaan niyang nakabukas ang pinto.
Litong-lito ako.
Hindi ko talaga alam ang intensiyon niya roon.
Ang bilis ng tibok ng puso ko.
-Relax. Hinga nang malalim. -Sige.
'Yong nagte-text at nag-uusap pa rin tayo,
talagang mahirap at nakakalito para sa akin.
Lalo noong nalaman ko na may dine-date kang iba.
Nagulat ako dahil di ko naintindihan na…
Nandoon ka na pala.
Di kita masisisi sa nararamdaman mo.
Ganoon siguro ang naramdaman ko.
Ilang beses kong naramdaman
na nagmo-move on ka na sa buhay mo, ganoon.
Weird 'yon kasi kailangan mong hatiin sa dalawa ang isip mo,
kasi duwalidad sa atin ang mga bagay
na parang… mahal mo ang tao o hindi,
pero kasi, hindi, pwedeng may pagmamahal ka sa isang tao
pero hindi mo siya mahal.
Alam mo 'yon? Siyempre, may pagtingin ako sa 'yo
at di ko maiwasang itanong, "Paano kung…"
'Yong pakiramdam ko na nag-uusap tayo, at kapag magkasama tayo, iba.
Ganoon din ako. Totoo. Na parang…
Ewan. Gusto ko lang ang makakabuti sa 'yo.
Mabuti kang tao. Ikaw ang pinakamabuting taong kilala ko.
Maganda ang naging relasyon natin.
Mahal pa rin kita at sinusuportahan kita
-at gusto kong mapabuti ka. Pero… -Oo.
Parang hindi pa ako handang maging kaibigan mo.
-Okay. -At malungkot 'yon.
Tayo lang ang gusto nating kausap sa ilang bagay kasi nauunawaan natin.
Pero sa usapin ng pag-usad,
kailangan kong protektahan ang puso ko.
At mahirap 'yon, at tingin ko, kailangan nating gawin…
Sa ngayon.
-Siguro konting oras pa… -Sobrang weird.
Oo, at nakakainis kasi masaya makipag-usap sa nakakaunawa.
Malungkot na hindi kita mate-text,
pero tingin ko, dapat. Kailangan nating gawin.
-Oo nga. -Malungkot. Naiiyak ako,
pero ang punto, naging mahalaga tayo sa isa't isa, at hanggang ngayon naman.
-At sa ngayon, paalam muna. -Oo.
-At hiling ko na mapabuti ka. -Salamat.
Makukuha mo 'yon. Makukuha ko rin 'yon.
Magkikita tayo banda riyan.
Baka banda riyan.
Okay.
Masayang hilumin ang inner child.
Sabi sa 'kin dati ng therapist ko…
Medyo extra 'yong isang therapist. Sabi niya,
"Naglalagay ako dati ng manikang baby sa kotse at kunwari, ako 'yon."
Kahit ano pa'ng gagawin mo. Sa grocery store,
para marinig ang inner child ko, ako, "Ano'ng gusto mo?"
Minsan, sasabihin niya, "Popsicle."
Tapos ako, "Sige. Ibibili kita."
Ganoon hilumin ang inner child. Parang inaaruga mo bilang ina.
-Ano 'to, mint? -Hindi ko alam.
-Siguro. -Ayoko ng mint.
Sa toothpaste ko lang gusto.
Akala ko, sabi mo, "two places".
Sabi ko, "Ano?"
"Ano 'yon?"
Narito na siguro sina Kendra at Monica.
Kendra at Monica. Padating na ang mga 'yon.
Darating si Monica?
Hindi mo alam? Hala.
Baka dapat umalis na kami.
-Ano? -Baka dapat umalis na kami.
Aalis? Hindi. Bakit naman?
Hindi, huwag.
Ayos lang 'yon. Magagalit ba siya?
Oo. Magagalit siya. Aalis na ako. Aalis na kami.
-Alam mo bang parating na si Monica? -Ano?
Halo-halo ang emosyon ko
kasi noong pinili ni Marshall si Jackie sa pods…
…na-engage kami ni Monica.
Wala akong ibang gustong makasama.
Monica…
Pakasalan mo ako.
Oo naman, pakakasalan kita.
-Sa wakas. -Oo nga.
-Masaya akong makita ka. -Ako rin.
Hi.
-Pinagpapawisan ako. -Shit, oo nga.
-Ito ang gusto mo, di ba? -Ang ganda.
-Gusto ko 'to. Salamat. -Gusto ko ito para sa atin.
Gusto ko ito.
Hindi kami naging maayos.
"Piliin mo 'ko."
Oo, ang totoo… Diyos ko.
-Panginoon, tulong. -Sabi ko, "Puta."
"Mas malaman ka kaysa oatmeal."
Parang hinuhugot mo lang sa bulsa ang mga biro mo.
Heto pa ang isa.
Engaged ako sa baliw.
Ipinagtapat ko ang tungkol kay Jackie.
Naghugas-kamay. Nagpatuloy.
At ayos kami ni Monica nang isang taon.
Nagha-hang out kami kasama si Jackie.
Mapayapa kaming lahat dahil close sila ni Jackie,
best friends sila.
Ayos ka lang?
-Ayos ako. -Mukhang masaya kayo.
Binibigyan n'yo ako ng rason para magmahal ulit.
Oo. At pwede.
Wag mo 'kong tanungin. Magulo ako.
Ano'ng nangyayari?
Noong nagdesisyon akong magsalita sa engagement ko,
nagkaroon ng tensiyon kina Jackie at Josh.
At hindi ko alam kung bakit, kasi alam ng lahat na na-engage kami
at di ko isinama si Josh. Kinausap ko si Jackie at sabi ko,
"Sa isang araw, magpo-post ako tungkol sa engagement ko."
Parang ayaw pag-usapan ni Josh na na-engage kami,
pero para sa akin…
-Dapat masabi mo 'yon. -Oo nga.
Parang ayaw nilang magsalita ako.
Kaya gusto kong pag-usapan dito.
Parang si Brett, "Labas ako rito."
"Labas ako rito."
Ang paraan ni Monica sa lahat
gamit ang Tiktok at pagkontak sa mga blog,
para sa akin, makalat ang gano'n,
at nakaisang taon na. Dapat mag-move on na kaming lahat.
-Hi, kumusta? -Hi, kumusta?
-Masaya akong makita ka. -Ang tagal na.
Ang tagal nating hindi nagkita. Kumusta?
-Mabuti. -Mabuti.
Pwede tayong mag-usap saglit?
-Saan mo gusto? -Ikaw ang bahala.
Iba-ibang emosyon ang nararamdaman ko, sa totoo lang. Pagod na ako.
-Kumusta? -Mabuti.
-Kumusta? -Ayos lang.
Nasaktan ako, alam mo ba?
Ang una kong gustong sabihin, mahal kita.
Isa ka sa mga best friend ko
at hindi ako sigurado kung ano'ng naging problema o nagawa ko.
Nasasaktan lang ako kasi minahal ko talaga si Monica.
Naisip ko, "Mahal ko si Monica. Best friend ko siya sa pods."
Kami ang pinaka-close sa pods.
Gusto ko talagang malaman kung ano'ng nangyari at ano'ng nagawa ko.
Kasi ramdam ko ang tensiyon,
at halata naming dahil sa…
Dahil ba inanunsiyo ko ang engagement ko?
Kasi sinabihan naman kita.
Valid ang karanasan at istorya mo. Sabi ko naman sa 'yo.
Jackie, di 'yon para sabihing na-engage ako kay Josh.
Gusto kong magkuwento.
Nararapat na maibahagi ang kuwento ng bawat isa.
Di ko siya kinukutya. Di ako galit dahil doon.
Sabihin mo, ayos lang 'yon. Pero wag makalat.
Wag ka nang vindictive. Wag ka nang magparinig o anuman.
'Yong kailangan lang.
Pipiliin ko palagi ang nobyo ko. Daramayan ko siya palagi.
Tama man siya o mali. Kailangan. Ganoon 'yon.
Wala akong pakialam kung malaman ng iba na si Josh 'yon o hindi.
Di 'yon ang punto ng istorya ko.
Kaya nag-send ako sa 'yo bago 'yon.
Lahat ng sinabi ko, at gustong sabihin, karanasan ko 'yon.
Hindi kailangang malaman ng mga tao na si Josh 'yon.
Galit lang si Josh kasi ang kalat ng blog tungkol doon.
-Wala akong kinausap na blog. -Alam ko. Hindi ako galit sa 'yo.
Wala akong pakialam kay Josh.
Sa atin, mayroon.
Isa ka sa mga best friend ko, mahal kita at gusto kong okay tayo palagi.
Tayo ang Core Four.
Hindi pwedeng Core Three.
Alam ko.
Wag kang umiyak.
Ano 'yon?
Ano?
-Ayaw mo akong maging kaibigan? -Hindi. Mahal kita. Palagi.
-Nakakainis 'to. -Ano? Ano'ng nakakainis?
Pwede kitang pakitaan ng mga resibo. Wala akong sinabi.
Alam ko. Pero weird lang dahil…
Alam mo ba… May tiwala ka ba sa akin?
Kasi minsan, hindi ko alam. Alam mo 'yon?
Bakit naman kita gugustuhing saktan?
Tama na ang away.
Hindi ka dapat pinapipili sa karelasyon mo o best friend mo.
Kasi kung ganoon, maling lalaki siya.
Isa ka sa pinaka-close sa akin.
Oo. At ayokong pumagitna rito si Josh.
Kahit nirerespeto ko ang relasyon n'yo,
panghabambuhay ang kaibigan. Di ko sinasabing si Josh, hindi.
Pero sakaling hindi,
nandito lang ako. Naiintindihan mo?
Ayokong mawala ka. 'Yon ang pinakamahalaga ngayong gabi.
Ipaglaban ang pagkakaibigan natin.
Kasi mahal kita.
Maayos naman talaga tayo.
Isa ka sa mga best friend ko.
Hindi kita sasaktan. Basta magtiwala ka sa akin.
At sinuportahan ko naman kayo ni Josh.
Hindi ko sinasabi sa 'yong iwan siya kapag nagkakaproblema kayo.
Kausapin ko ba si Josh?
Gusto ba niya akong makausap? Ayaw niya sa akin.
Hindi ko… Hindi ko…
Bakit siya galit sa 'kin?
Pwede mong tawagin? Mas gusto ko
kung tayo lahat. Ayoko siyang makausap mag-isa.
-Tatawagin ko siya? -Sige.
Puwede kang mahiram sandali?
Tamang lalaki 'to.
Grabe.
Monica.
Ipinatawag kita kay Jackie dahil gusto kong maging malinaw.
Hindi ako naglabas ng kahit ano sa "mga blog".
Ito ang masasabi ko.
Walang nagsabi na i-post mo 'yon…
Karapatan kong magkuwento. Alam ni Jackie na ipo-post ko.
-Ayos lang sa amin 'yon. -'Yon na 'yon.
Pero noong hinahayaan mo ang mga komento na, "Okay, Josh…"
"Bye, Josh," ng mga kaibigan mo, bastos 'yon.
Daan-daang komento 'yon. Di ko mino-monitor.
May career ako.
Makakapagsalita ang sinuman.
Nagka-clout chase ka nang walang rason.
-Clout chase? -Oo.
Di ko alam kung paano mo siya kinakaya araw-araw.
Isip-bata siya.
-Paano mo siya kinakaya? -Kasi clout chaser ka!
Josh.
-Bakit itinanggi mo? -Kasi…
-Mismo. Kasi isinulat mo. -Ayaw ko na.
Napakasama mo. Gumagawa ka pa ng kuwento.
Nakakalungkot na kailangan mong ilihis.
Kailangan mong ilihis kasi pwedeng magsalita ang kahit sino
gaya ng pagsasabi mo ng gusto mong sabihin.
Sige, talikuran mo 'ko, Josh. Parang bata.
Jackie, Jackie, saglit.
Ayoko nito.
-Drama ito. -Oo nga.
-Ayoko na ng drama. -Kaya nga ayokong pumunta.
Hahayaan mong may sumira ng saya mo?
Pagod na 'ko.
-Nauunawaan ko. -Pagod na 'ko.
Ayoko nang madamay sa drama na ito.
Wala kaming masamang intensiyon ni Josh.
Pumunta lang kami para magmahal at maging masaya.
Minsan, kailangan lang sumuko at sabihing, "Di ito mabuti sa akin."
"Hindi ito nakakatulong sa akin." "Hindi ito nakakabuti
sa mga gusto kong gawin sa buhay." At ganoon lang.
Umiyak si Hesus. Amen.
Aalis na si Jackie.
Alis na tayo? Ha?
Tatanggalin ko ang mic. Tara.
-'Tol, kalokohan ito. -Ano'ng nangyari?
Sawa na 'ko sa drama.
-Nasaan si Jackie? -Nasa labas.
-Okay. -Naging…
Si Monica, "Gusto ko nang kalimutan,"
at ako naman…
Pero may Jackie ka. Ba't mahalaga pa 'yon?
-Hayaan mo na siya. -Hindi mahalaga 'yon.
Wala akong sinabi online, wala akong sinabi sa kanya.
Nagka-clout chase siya rito, para ano?
Wag kang magbintang niyan.
Hayaan mo na lang.
-Oo. Weird lang kasi. -Alagaan mo ang nobya mo,
at pagtuunan mo ang buhay mo. 'Yon lang.
Guguluhin natin ang gabi
Lagi kong naiisip, paano ako napunta rito?
Ang mga tao, sasabihin nila, "Grabe, couples goals kayo."
Kami ni Tiffany, hindi kami perpekto.
Sa huli, ang binabalikan namin,
pagmamahal namin sa isa't isa.
Sa loob-loob natin, gusto lang natin na mahalin tayo
sa kung sino tayo.
Isang taong totoong makakaunawa sa 'yo.
At tingin ko, maganda 'yon.
Tapos na ako.
Babe, ba't ang dami mong dalang sapatos?
-Para makapili. -May flip-flops ako at ilang heels.
Oo, nandiyan ang Dunks mo.
Ang Metcon training shoes mo.
Alam mo na kung alin ang Dunks.
Malapit na akong maging shoe-head.
Sneakerhead, sneakerhead.
Oo, magtatagal kami. Gusto ko ito.
Parang…
nag-usap na kami tungkol sa sunod…
Ano'ng sunod na hakbang? Ano'ng sunod na…
yugto?
Sa pinakasimpleng salita,
gusto ko lang na masaya siya.
ASO NINA CHELSEA AT KWAME
Sige, boys.
Pagurin n'yo sila at hayaang magkamali. Ipanalo natin.
-Uy. -Hello, anak. Hi, honey.
AMA NI CHELSEA
Malusog ka.
Maganda ang araw.
-Uy, Jerry. -Uy, kumusta ka?
KAPATID NI KWAME
-Masaya akong makita ka. -Ako rin.
Uy, J. Ayos, Kwame!
Naku…
Malas.
Minsan, nakasalalay ang tagumpay ng pagsasama,
hindi sa komunikasyon, hindi sa sex life,
hindi sa kung gaano karami ang pera mo sa bangko,
kung hindi sa haba ng pang-unawa mo sa kapareha mo.
Iyan.
Hindi masamang magkompromiso.
Pagkakaunawaan 'yon at pagtatagpo sa gitna.
Hindi ang paraan ko ang tama.
-Paraan lang 'yon. -Paraan lang.
Mahusay, baby.
Sa eksperimentong ito, marami kaming natutunan.
Di ito tungkol sa perpektong tao, di ito tungkol sa perpektong buhay.
Tungkol ito sa pagmamahal at pagtanggap
at makita ang nasa harap mo araw-araw.
Uy.
Pa-Europe kami.
Adventure 'yon. Makikita natin ang mga Goytowski sa Europe.
Handa ka na para sa masarap na Italian food?
Grabe.
Sa uulitin, USA.
Iyan na, babe.
Ito na ang pinakamagandang mahihiling ko. Sobrang saya ko.
Mas maganda ang buhay ko ngayon. Kasi… Maganda lahat.
-MaMagandang umaga. -MaMagandang umaga.
Almusal sa kama.
-Saan tayo pupunta, Bliss? -Tatakasan ang zookeeper.
Pakakawalan natin ang mga hayop.
Medyo cool sa pakiramdam…
-na kami ang mga Goytowski. -Oo.
-Ewan. Grabe. -Tingnan mo 'yang ngiti mo, ang cute.
Paboritong parte ko 'yon.
Na parang, ang kuwento ko…
Hindi na ako nag-iisa. Kami ang kuwento ko.
-Nagsisimula pa lang ang love story namin. -Nakita n'yo ang unang kabanata.
-Oo nga. -Oo.
Cheesy.
-Sobrang cheesy. -Hindi naman.
Dahil sa 'yo 'yon.
-Dahil sa 'kin. -Oo.
Ang saya. Bravo! Bravo! Bravo!
MALAPIT NA
Kumusta?
-Mabuti. -Gusto ko ang boses mo.
BUMALIK SA PODS
Ano'ng hanap mo sa kapareha?
Talino, maaasahan. Tatapatin kita.
May track record ako ng mga pangit na relasyon,
at di ko pa nakikita ang tamang tao.
Di ako nababahala. Di ako natatakot.
LALIMAN ANG PAGKILALA
Nagkaroon ka na ng pangmatagalang relasyon?
Na-engage na ako dati.
Wala pa akong nasasabihan nito rito,
pero naikasal na ako nang isang beses.
Kung sakaling maikakasal tayo,
wala kang itatago sa akin, at wala akong itatago sa 'yo.
Mahal kita.
MINSAN, SA PAGHAHANAP NG THE ONE
Sabi ng nanay ko, "Baka hindi ka para sa relasyon."
Hayun.
MAHAHANAP MO RIN ANG SARILI
Hindi ako perpektong tao, pero alam kong dapat akong mahalin.
Tagapagsalin ng Subtitle: Moon Maranan