SEATTLE, STAN WASZYNGTON
Czas na mecz.
Tam mamy przeciwników, a tu są zwycięzcy.
Kabinowa Ekipa na trzy!
Raz, dwa, trzy, Kabinowa Ekipa!
Nasza drużyna powinna nosić nazwę
„Załoga »Odpowiedzialność«”.
Chcemy się tylko dobrze bawić.
To nie jest zabawa, Brett!
KABINOWA EKIPA
Kabinowa Ekipa do boju!
Na bank wygramy. Jestem stronnicza.
Na trzy: „Zgraja pany”!
ZŁOTE KIELICHY
- Raz, dwa, trzy, zgraja pany! - Zgraja pany!
ZŁOTE KIELICHY
Wygrają Złote Kielichy.
- Start! - Do boju!
Mówiłem, że wymiatam!
Zdobądźmy jakiś punkt.
Tak jest.
MIŁOŚĆ JEST ŚLEPA PO ŚLUBIE
Nie powiem, fajnie było
urwać tę flagę z paska Micah.
I rzucić na ziemię.
Wiedzieliśmy, jak będzie.
Trochę pokory. Nie wiedzieliśmy.
- Wciąż mieszkasz w Ballard? - Na razie tak.
Widziałam posta, że myślisz o San Diego.
- Tak? - To prawda?
Niedługo jadę wybadać teren.
Ja się tam przeprowadzam.
Oglądam mieszkania. Wyjeżdżam pod koniec miesiąca.
Przenoszę się do San Diego. Zobaczyłam posta
- i się uśmiałam. - Ciekawe.
Do dzieła, dziewczyny!
- Pierwsza na to wpadłam. - Tak?
- Od dawna o tym mówię. - Ja też.
Mamy tam filię, złożyłam podanie o transfer.
Fajnie będzie mieć więcej słońca.
- Spotkamy się. - Czemu chcesz się tam przenieść?
Ze względu na słońce. I jestem gotów na coś nowego.
Nie mogę się doczekać.
Fajnie będzie się spotkać.
Pewnie. Spróbuję zostać w obecnej pracy.
- Nigdy nie mieliśmy kosy. - Nie, raczej nie.
Tylko mnie unikałeś.
Nie dam się złapać w pułapkę.
- Jaką pułapkę? - Ja…
Był skandal, jak ponoć klepnąłem dziewczynę w tyłek.
Nie chcę, żeby cokolwiek… Wiesz, co mam na myśli?
- Dobra. - No.
Ale to była prawdziwa emocjonalna przeprawa.
Totalna karuzela.
Miło wiedzieć, że ktoś nie ma mnie w dupie.
Jesteśmy ludźmi.
Teraz możemy być przyjaciółmi.
- Hej, narada. - Co robimy?
Spróbujemy przebić się tam.
Zaczynamy!
Dajesz!
Tak! Biegnij!
Nie, koniec!
Podanie nieudane.
- Koniec gry! - Tego jeszcze nie widziałem.
Największy chaos w historii futbolu.
Fajnie jest widzieć Bliss i Irinę razem na boisku,
zamknęły rozdział.
Super, gdy nikt nie czuje się wykluczony.
Niezależnie od tego, co miało miejsce w przeszłości.
Dobra, do dzieła. Biegnij, Irina!
- Tak! - Dajesz, Irina!
Tak, Tiffany.
- Ale szarża. - Tak.
Tak jest, zajebiście!
Tiffany wymiata.
Rewelacja, Tiffany!
Nie bierze jeńców!
- Kibicujesz przeciwnikom? - Kocham ją!
Nikt nie wie, na co mnie stać.
- Całkiem nieźle. - Wiem.
- Grywam trochę. - Super.
Niech się nacieszą jedynym przyłożeniem.
Jak tam z tobą i Kwame?
Wspaniale.
- Po roku małżeństwa. - Trudno uwierzyć.
Minął już rok. Jest dobrze.
Kocham go coraz bardziej.
Budujemy na silnych podstawach.
Słodko razem wyglądacie.
No dobra. Biegnij, Irina!
Dajesz! Tak!
Nie mieszkasz już w Arizonie?
Sprowadziłam się do Seattle.
Już na stałe.
- Wow. - Wiem.
- Trudno być tam singielką. - Tak, trudno.
Tu też nie jest łatwo, bo mam poczucie,
- że wszystkich znam. - Rozumiem.
Twoja osoba jest gdzie indziej.
- Tak uważam. - Nie w Seattle?
Też mam takie poczucie. Gdzie on jest?
Może w Brazylii.
Musisz stąd wyfrunąć.
Zabiorę się stąd i zacznę szukać, z dala od Seattle.
Tak czy siak.
Dzięki za wszystko. Zachowałaś się z klasą
i jestem ci wdzięczna.
Podziwiam cię. Uważam, że jesteś silna i wielkoduszna.
Sama nie wiem.
Przepraszam za tamto.
Ja też.
Dzięki, że jesteś sobą.
- Jestem ci wdzięczna. - Dobra robota.
- Dajesz radę, mała. - A ty świetnie grasz.
Pozamiatane!
- Niezła próba. - Prawie, kochanie!
No, panowie. Dacie radę!
Zagrywka 319.
Łap go.
Dobrze, Paul.
To mój mąż!
Paul, dałeś ciała.
Widzicie.
Zobaczyłem Paula i wiedziałem…
- Będzie przyłożenie. - Bądź miły.
- Taka jest prawda. - Bądź miły.
Dobra, ostatnia rozgrywka, ekipo!
Kwame, łap! Do tyłu.
Tak jest, Jimmy!
Ej, co to ma być?
WYNIK KOŃCOWY
Kabinowa ekipa!
Kabinowa Ekipa!
Myślę, że mecz osiągnął swój cel.
Chcieliśmy zebrać wszystkich razem, zrobić coś wysiłkowego
i pogrzebać napięcia z przeszłości.
Ale złamałam paznokieć.
Oczywiście to ja doznałam kontuzji.
Ale to tylko paznokieć, to dobrze.
Jesteśmy gotowi na imprezę,
czas zdjąć te koszulki i się wystroić.
Kabinowa Ekipo, zdobyliśmy puchar!
Cześć.
Pysznie wygląda.
- Cześć. - Hej.
- Co tam, laska?
Zwycięzcy!
Kabinowa Ekipa!
- Cześć, Chels. - Cześć, jak leci?
Co tam?
Czas na imprezę, pospędzamy czas, zabawimy się.
KABINOWA EKIPA
Wszystkiego najlepszego!
Chelsea ma urodziny, trzeba to oblać.
- Cześć. - Co tam?
KABINOWA EKIPA
Ta sama koszulka.
Wszyscy są na biało.
Wpasowałam się.
Cześć!
Kwame, co tam, stary?
- Cześć. - Co u ciebie?
Co u pana?
- W porządku? - Świetnie pan wygląda.
- Dobrze grałeś. - Ty też.
Kabinowa Ekipa!
- Dotarliśmy. - Co tam?
Przywitaj się z Paulem.
KUMPELA MICAH
Nie, spoko.
Przełam lody. Może będziecie się dobrze bawić?
KUMPELA MICAH
Wymowne milczenie.
Wiesz, co planuję.
KUMPEL MARSHALLA
- O, są przegrywy. - Cześć.
- Byłem w Kabinowej Ekipie. - Wypas.
Cała ta sprawa z Jackie,
nie mam pojęcia, co się dzieje.
Denerwuję się, bo nie mieliśmy okazji pogadać.
Nie chodzi o to, żeby wygrać czy mieć ostatnie słowo.
Musimy omówić pewne rzeczy, żeby zamknąć ten rozdział.
Koszulka Paula pasuje mu do oczu.
Spójrz, ten sam kolor.
Możemy pogadać?
Tak, pogadajmy.
- Może być tam? - Tak.
Szmat czasu.
- Jak tam? - Dobrze.
Chciałem cię przeprosić.
Zbyt mocno naciskałem na związek.
Szczególnie, jak nam nie szło.
Nie chciałem odpuścić,
więc przez to byłem bardziej…
Dlatego naciskałem jeszcze mocniej,
a powinienem pozwolić, żeby wszystko rozwinęło się naturalnie.
Przepraszam za to.
Jest w porządku. Nie mam do ciebie pretensji.
Rozstanie było pokręcone.
Ja przepraszam za to.
Powinnam być bardziej otwarta.
Powinnam być bardziej wspierająca.
- Nie byłam gotowa. - To progresja.
Żebyś wiedział. Poza tym…
- Nie chciałam cię zranić. - Wiem.
Zasługiwałeś na najlepsze.
- Ja też. Oboje zasługujemy. - Tak.
Naprawdę mi się podobałeś.
- Nawzajem. - Naprawdę.
Ale…
Musiałaś zadbać o siebie.
Naprawdę cieszę się twoim szczęściem,
bo związałaś się z kimś, z kim czułaś, że chcesz być.
Życzę wam, żebyście byli szczęśliwi,
bo wszyscy zasługujemy na szczęście.
Zmieniliśmy się. Ja…
Nie wiem, czy kogoś masz.
- Ale jeśli… - Mam.
To wspaniale. Wspaniale.
Jest z Tacomy.
Laska z Tacomy?
Laski z Tacomy robią to najlepiej.
- Fantastycznie. - Tak.
Grunt, że jesteś szczęśliwy.
Tak, jest dobrze.
Spoko, Marshall.
- Uścisk? - Zawsze.
- Życzę ci jak najlepiej. - Ja tobie też.
Słuchajcie!
Tatuś Brett! Mama Tiff!
Rozegraliśmy dziś mecz.
Nie zależało mi na wyniku.
To była okazja, by zebrać wszystkich…
- Mówi ten, co przegrał. - Uważaj, Marshall.
Wierzę, że w życiu nic nie dzieje się bez powodu.
Wszyscy chcieliśmy odnaleźć miłość.
I każdy z nas wyniósł z tego jakieś doświadczenie.
Jedni znaleźli miłość…
Inni przyjaźń albo rozwój.
Jesteśmy połączeni na całe życie.
To super.
- Tak. - Zgoda.
Mam nadzieję, że czeka nas
tylko miłość i sama pozytywna energia.
- Kochamy was. - My was też.
- Josh, my złole musimy trzymać się razem. - Tak, trzymajmy się razem.
Zawody w udawaniu Marshalla.
Gotowi? Start.
KABINOWA EKIPA
To było naprawdę dobre!
Super ten pojemnik na dip.
Żałuję, że tego nie wymyśliłem.
Dzięki, jestem na diecie.
Dbasz o dziewczęcą figurę?
- Widziałaś, jak biegłem. - Amber, pogadamy?
Nałożyłam sobie ziemniaczki.
KABINOWA EKIPA
Możesz wziąć je ze sobą.
Chciałam pogadać o wszystkim, co się wydarzyło.
Byłaś dla mnie zawsze bardzo miła.
Zawsze byłaś szlachetna. Kiedy płakałaś,
miałaś złamane serce,
zignorowałyśmy twoje emocje i to nie było okej.
Chciałam osobiście
szczerze cię przeprosić.
Chciał czegoś innego, w porządku.
Ale mógł być bardziej szczery i otwarty.
Kiedy przyjdzie moja kolej?
Ile razy trzeba mieć złamane serce?
Przerwać misję.
To nie jest wymówka,
ale nie wiedziałam, że płaczesz.
Nie widziałam cię stamtąd.
Przeżywałaś jakieś emocje…
Przeżywałaś emocje, a ja wolałam…
Obie wiedziałyście, z kim miałam wtedy randkę.
- Tak. - Daj spokój.
Nie zdawałam sobie sprawy…
Nie chcę się o to wykłócać.
Wiedziałyście, że siedzę tam i rozmawiam z Chelsea.
Dlatego kazała ci słuchać.
Ale to… mam to gdzieś.
Mam to gdzieś.
Śpię spokojnie. To nieistotne.
Przyjmuję twoje przeprosiny i zamkniemy ten rozdział.
Popraw się. To tyle.
- Dzięki za rozmowę. - Spoko.
Nie nienawidzę ciebie ani nikogo innego.
To tyle.
Dzięki. Szanuję cię i cieszę się,
- że dobrze ci się wiedzie. - Bardzo dobrze.
- Jest dobrze. - Dzięki, Amber.
Masz urodziny? Fajnie?
- Tak, mam 32 lata. - Zasługujesz, żeby cię uczcić.
JP wyznaje miłość. Nie spierdol tego.
KABINOWA EKIPA
Wyluzuj. Daj mi powiedzieć, zanim…
- Jest Paul, nie mogę. - O Boże.
Tylko nie deska serów.
Pamiętasz, jak w Meksyku była burza
i pobiegliśmy do tej tacy z krewetkami?
Zaczęło padać, wszyscy chcieli wracać.
A my na to: „Gdzie żarcie?
- Będzie super!”. - Tak.
Chcesz pogadać?
- O czym? - O życiu, nie wiem.
Nie mam pojęcia, co Paul do mnie czuje.
Nie próbuje być bałamutny czy podstępny,
ale wciąż pozostawia drzwi lekko uchylone.
Nie wiem, co myśleć.
Nie wiem, jakie ma intencje.
Serce mi wali.
Spokojnie. Głęboki oddech.
To, że wciąż do siebie piszemy i rozmawiamy,
to dla mnie trudne i dezorientujące.
Szczególnie gdy dowiedziałam się, że kogoś masz.
To był dla mnie szok, bo nie do końca rozumiałam,
że taka jest sytuacja.
Nie mogę cię winić.
Też się tak czułem.
Wiele razy miałem poczucie,
że zamknęłaś ten rozdział.
To bardzo dziwne, jakby trzeba było przepołowić umysł.
Myślimy w kategoriach rozłączności,
że albo kogoś kochasz, albo nie.
Ale tak naprawdę możesz czuć do kogoś miłość,
ale nie być zakochanym.
Oczywiście, że coś do ciebie czuję.
Zadaję sobie pytanie: „Co by było, gdyby?”.
Kiedy rozmawialiśmy, spędzaliśmy czas, czułam się inaczej.
Ja też. Naprawdę.
Życzę ci jak najlepiej.
Jesteś naprawdę super osobą.
Nasz związek był udany.
Kocham cię, wspieram cię
- i dobrze ci życzę. - Jasne.
Ale nie jestem gotowa na przyjaźń.
To smutne.
Chcemy dzielić się przemyśleniami, bo się rozumiemy.
Ale by zamknąć tamten rozdział,
muszę chronić swoje serce.
To trudne i myślę, że oboje musimy…
Na razie.
- Może kiedyś… - To dziwne.
Tak, to do bani, fajnie mieć kogoś, kto rozumie.
Będę tęsknić za pisaniem z tobą,
ale myślę, że musimy tak zrobić.
To smutne. Chce mi się płakać.
Zależało nam na sobie i wciąż tak jest.
Ale na tę chwilę musimy się pożegnać.
- Trzymam za ciebie kciuki. - Dzięki.
Uda ci się. Mnie też.
Spotkamy się w przyszłości.
Może kiedyś.
Dobra.
Wewnętrzne dziecko, super.
Jedna terapeutka powiedziała…
Była trochę odleciana.
Sadzała w aucie lalkę i udawała, że to ona sama.
W sklepie zdarza się,
że pytam swoje wewnętrzne dziecko, czego chce.
Ona na to: „Loda na patyku”.
A ja: „Robi się. Kupię lody”.
Trzeba dbać o swoje wewnętrzne dziecko, jak matka.
- To mięta? - Nie wiem.
KABINOWA EKIPA
- Chyba. - Nie lubię.
Mięta tylko w paście do zębów.
Źle cię usłyszałam.
Pomyślałam: „Że co?
Co to znaczy?”.
Kendra i Monica gdzieś tu są.
Kendra i Monica. Zaraz będą.
Monica będzie?
Nie wiedziałaś? O Boże.
Trzeba się będzie zmyć.
- Co? - Może się zmyjemy.
Co? Nie, no co ty.
Nie idź.
Nie będzie źle. On się wkurzy?
Tak, na pewno się wkurzy. Musimy stąd iść.
- Wiesz, że Monica zaraz będzie? - Co?
Mam mieszane uczucia,
bo gdy Marshall wybrał Jackie w kabinach…
KABINOWA EKIPA
…zaręczyliśmy się z Monicą.
Nie chcę być z nikim innym.
Monica…
Wyjdziesz za mnie?
Oczywiście, że tak.
- Nareszcie. - Tak.
- Wspaniale cię poznać. - Nawzajem.
Cześć.
- Jestem zlana potem. - Widzę.
- Taki chciałaś, prawda? - Piękny.
- Cudowny. Dziękuję. - Będziemy szczęśliwi.
Wspaniale.
Nie wyszło nam.
„Weź mnie”.
Tak, masz… O Boże.
- Rany boskie. - A ja na to: „Szlag”.
„To się nazywa kufer”.
Sypiesz dowcipami jak z rękawa.
O, kolejny.
Zaręczyłam się z pacanem.
Wyznałem, co czuję do Jackie.
Umyłem ręce. Zamknąłem temat.
Cały rok między Monicą i mną było spoko.
Widywaliśmy się w większych grupach.
Wszystko było spoko, bo były blisko z Jackie,
najlepsze kumpele.
W porządku?
- Tak. - Wyglądacie świetnie.
Patrząc na was, aż znów chcę się zakochać.
Na pewno możesz.
Nie pytaj o mnie, masakra.
Co się dzieje?
Kiedy zaczęłam mówić o swoich zaręczynach,
pojawiło się napięcie z Jackie i Joshem.
Nie do końca rozumiem, bo wszyscy o tym wiedzieli,
nie piłam w ogóle do Josha i uprzedziłam Jackie,
że wrzucę post o moich zaręczynach.
Josh nie chciał o tym mówić,
ale ja…
- Trzeba móc o tym mówić. - Tak.
A oni chyba tego nie chcą.
Więc tym bardziej będę mówić.
Brett woli się wymiksować.
„Nie moja brocha”.
Mam poczucie, że to, co robiła Monica,
wszystkie te TikToki, uderzanie do blogerów,
chciała celowo wywołać rozróbę.
Minął już rok, musimy wszyscy zamknąć ten rozdział.
- Cześć, jak leci? - Jak się masz?
- Miło cię widzieć. - Szmat czasu.
Dawno się nie widziałyśmy, jak leci?
- Dobrze. - Super.
Możemy chwilę pogadać?
- Gdzie idziemy? - Gdzie chcesz.
Mam wiele mieszanych uczuć. Głównie mam dosyć.
- Jak tam? - Dobrze.
- Co u ciebie? - W porządku.
Wciąż liżę rany.
Zacznę od tego, że cię uwielbiam.
Jesteś moją bliską kumpelą
i nie wiem, co zrobiłam ani co się między nami popsuło.
Czuję się zraniona, bo naprawdę uwielbiałam Monicę.
Myślałam: „Kocham Monicę. To bliska kumpela z kabin”.
Byłyśmy tam chyba najbliższymi przyjaciółkami.
Naprawdę chcę wiedzieć, co się stało i co takiego zrobiłam.
Wyczuwam napięcie
i ewidentnie wynika to z…
To dlatego, że ogłosiłam zaręczyny?
Mam poczucie, że cię uprzedziłam.
To twoje doświadczenie i twoja historia, szanuję to.
Nie chodzi o zaręczyny z Joshem, chcę opowiedzieć
swoją historię.
Każdy zasługuje, by opowiedzieć swoją historię.
Nie mam jej tego za złe. Nie to mnie wkurzyło.
Jasne, wyrażaj siebie. Ale nie rób draki.
Nie bądź mściwa, nie obrzucaj ludzi błotem.
Powiedz, co musisz.
Zawsze stanę po stronie mojego mężczyzny.
Czy ma rację, czy nie. Muszę. Tak to już jest.
Nie obchodzi mnie, czy ludzie wiedzą, że to był Josh.
Nie o to mi chodziło.
Dlatego cię uprzedziłam.
Chciałam tylko opisać swoje własne doświadczenie.
Nie zależy mi, żeby ludzie wiedzieli, że to był Josh.
Josh wkurzył się, że ten blog tak goni za sensacją.
- Nie gadałam z żadnym blogiem. - Wiem, nie jestem zła.
Z całym szacunkiem, Josh mi wisi.
Zależy mi na nas.
Jesteś mi bardzo bliska i chcę, żeby między nami było w porządku.
Cztery petardy.
Nie mogą być trzy.
Wiem.
Nie płacz.
O co chodzi?
Co?
- Nie chcesz się kumplować? - Zawsze będę cię kochać.
- To po prostu do dupy. - Co takiego?
Mogę pokazać ci dowody. Nic nie powiedziałam.
Wiem. Ale to dziwne, bo…
Naprawdę wiesz? Ufasz mi?
Bo czasami nie wiem.
Czemu miałabym chcieć cię skrzywdzić?
Nie kłóćmy się.
Nie powinnaś musieć wybierać między partnerem i przyjaciółką.
Inaczej jesteś z niewłaściwym gościem.
Jesteś jedną z najbliższych mi osób.
Nie chcę, żeby Josh stanął między nami.
Szanuję wasz związek,
ale przyjaźń jest na zawsze. Wasz związek może też,
ale jeśli nie,
to ja zawsze tu będę. Wiesz, co mówię?
Nie chcę cię stracić. To dla mnie dziś najważniejsze.
Chcę walczyć o naszą przyjaźń.
Bo cię kocham.
Zawsze się dogadywałyśmy.
Byłaś bardzo bliską kumpelą.
Nie skrzywdziłabym cię. Musisz mi zaufać.
Zawsze wspierałam ciebie i Josha.
Nie mówię ci, żebyś go rzuciła, jak macie jakiś problem.
Mam z nim pogadać?
On w ogóle chce ze mną gadać? Nienawidzi mnie.
Ja nie…
Czemu jest na mnie zły?
Pójdź po niego. Tak będzie lepiej,
nie chcę gadać z nim sam na sam.
- Mam po niego pójść? - Tak.
Pozwolisz na chwilę?
Dobrze wybrałaś.
O Boże.
Monica.
Poprosiłam, żebyś przyszedł, bo chcę wyjaśnić całą sytuację.
Nie powiedziałam nic żadnym „blogom”.
Słuchaj. Nikt nie prosił,
żebyś wrzucała tego posta.
Mam prawo opowiedzieć swoją historię. Jackie o tym wiedziała.
- Byliśmy z tym okej. - Czyli to tyle.
Ale jak ty czy twoje kumpele piszecie komcie typu:
„Dobra, Josh”, „Nara, Josh”, to jest przytyk.
Nie monitoruję setek komentarzy.
Mam karierę.
Ludzie piszą, co chcą.
Zrobisz wszystko dla lajków.
- Słucham? - Tak.
Nie wiem, jak ty z nim wytrzymujesz.
Jest infantylny.
- Jak ty to wytrzymujesz? - Mówię prawdę!
Josh.
- Czemu nie zaprzeczyłaś? - Bo…
- Bo ty to napisałaś! - Mam tego dosyć.
Jesteś paskudnym człowiekiem i zmyślasz rzeczy.
To smutne, jak odwracasz kota ogonem.
Ludzie mogą sobie wypisywać, co chcą,
tak jak ty mówisz, co chcesz.
Jasne, idź sobie. Co za dzieciak.
Jackie, czekaj.
Nie chcę tego robić.
- To drama. - Wiem.
- Mam już tego dosyć. - Nie chciałem do niej iść.
Pozwolisz, żeby ktoś popsuł ci zabawę?
Jestem zmęczona.
- Rozumiem. - Mam dość.
Mam dosyć tego ciągłego konfliktu.
Ja i Josh nie mamy złych zamiarów.
Chcieliśmy tylko zakochać się i znaleźć szczęście.
Czasem trzeba odpuścić i powiedzieć: „To mi szkodzi.
To nie sprzyja mojemu rozwojowi,
nie zbliża mnie do życiowych celów”. I tyle.
Jezu, zlituj się. Amen.
Jackie żegna.
Chcesz iść do domu?
Zdejmę mikrofon i idziemy.
- Stary, masakra. - Co się stało?
Mam tego dość.
- Gdzie Jackie? - Na zewnątrz.
- Dobra. - To…
Monica mówi: „To terapeutyczne”.
Nie kupuję tego.
Ale masz Jackie, co ci za różnica?
- Niech sobie gada. - Mam to gdzieś.
Nie powiedziałem nic ani online, ani do niej.
A ona ugania się za sławą.
Nie oskarżaj jej.
Bądź ponad to.
- To dziwne. - Opiekuj się swoją kobietą
i skup się na swoim życiu. Taka moja rada.
Ciągle myślę: „Jak ja się tu znalazłem?”.
Ludzie mówią: „O rany, jesteście idealną parą!”.
Nie jesteśmy doskonali.
W ostatecznym rozrachunku
liczy się tylko nasza miłość.
W głębi duszy wszyscy pragniemy być kochani
tacy, jacy jesteśmy.
Ktoś, kto naprawdę rozumie i zna cię na wylot.
To coś pięknego.
DOM WAKACYJNY
Spakowałam się.
Kochanie, po co ci tyle par butów?
- Lubię mieć opcje. - Ja mam klapki i szpilki.
Masz swoje dunksy.
Są też metcony.
Rozpoznajesz dunksy.
Przez ciebie zostanę sneakerheadem.
Piszemy się na długi dystans. Kocham to.
My…
Rozmawialiśmy o tym,
jaki jest nasz następny krok,
następny etap.
W najprostszych, najbardziej podstawowych słowach,
chcę, żeby była szczęśliwa.
MECZ KWAMEGO
PIES CHELSEA I KWAMEGO
Dobra, panowie.
Niech się zmęczą, zaczną partolić. Wygrajmy to.
- Cześć! - Cześć, kochanie.
TATA CHELSEA
Super wyglądasz.
Ładny dzień.
- Cześć, Jerry. - Cześć, jak leci?
BRAT KWAMEGO
- Miło cię widzieć. - Ciebie też.
Cześć. Dobrze, Kwame!
A niech…
Pech.
Czasami sukces małżeństwa zależy nie od tego,
jak się komunikujecie czy jak jest wam w łóżku,
ani od tego, ile macie na koncie, tylko od tego,
co jesteś w stanie zrobić, by zrozumieć partnera.
Tak jest!
Kompromis nie jest zły.
To zrozumienie i chęć spotkania się w połowie drogi.
Moje podejście nie jest jedynym słusznym.
Jest jednym z wielu.
Dobry mecz.
Ten eksperyment wiele nas nauczył.
Nie chodzi o znalezienie idealnej osoby czy idealnego życia.
Chodzi o miłość, akceptację
i poznawanie tego, co jest przed tobą.
Cześć.
Lecimy do Europy.
To będzie przygoda. Goytowscy zawojują Europę.
Cieszysz się na włoskie żarcie we Włoszech?
O rany.
Na razie, Ameryko.
Lecimy, kochanie.
Nie mógłbym marzyć o lepszym związku. Jestem szczęśliwy.
Moje życie nigdy nie było takie wspaniałe. Wszystko jest super.
Dzień dobry, panie Goytowski.
Śniadanie do łóżka.
- Gdzie biegniemy? - Uciekamy przed pracownikiem zoo.
Uwolnimy wszystkie zwierzęta.
To fajne uczucie…
bycie „państwem Goytowskimi”.
- Niesamowite. - Proszę, jaki jesteś słitaśny.
To podoba mi się najbardziej.
Moja historia…
Nie jestem już sam. Moja historia to my.
- To początek naszej historii miłosnej. - Dopiero pierwszy rozdział.
Kicz.
- Ale kicz. - Wcale nie.
Budzisz we mnie kicz.
- Budzę w tobie kicz. - Tak.
Cudownie. Brawo!
JUŻ NIEDŁUGO
Jak się masz?
- Dobrze. - Masz piękny głos.
POWRÓĆ DO KABIN
Czego szukasz w partnerze?
Inteligencji, niezawodności. Będę z tobą szczera.
Mam za sobą kilka kiepskich związków.
Nie znalazłam tego jedynego.
To mnie nie razi ani nie odstrasza.
WEJDŹ GŁĘBIEJ
Byłeś z kimś na dłużej?
Byłem zaręczony.
Nikomu tu nie powiedziałam,
ale byłam już zamężna.
Gdybyśmy mieli się pobrać,
będziemy ze sobą absolutnie szczerzy.
Kocham cię.
CZASEM ODNALEZIENIE MIŁOŚCI
Mama mówi, że być może związek nie jest mi pisany.
OZNACZA POZNANIE SIEBIE
Nie jestem idealna, ale zasługuję na miłość.
MIŁOŚĆ JEST ŚLEPA SEZON 5
Napisy: Maria Frączek