Heto na.
-Salamat. -Walang anuman.
-Ang mga Brown. -Hi.
-Kumusta ka na? -Brett, kumusta ka?
Ayos ako.
-Uy, kambal. -Kambal talaga tayo.
-Kumusta na? -Mabuti. Ang ganda mo.
Sa Hulyo, isang taon na kaming opisyal ni Chay.
July 15 nang tanungin ko siya,
at naging masaya kami mula noon.
Perpekto si Chay para sa akin.
Siya ang yin sa aking yang. Kami ay…
Nagkakaakitan ang magkasalungat. Kasalungat ko siya,
at nagtutugma kami. Iyon ang pinakagusto ko sa kanya.
-Ano'ng iinumin n'yo? -Beer sa akin.
Sige, 'yon na lang.
Nakilala ko siya
noong pinagdaraanan ko pa ang sakit ng paghihiwalay namin ni Jackie,
at gusto ko lang mag-chill noon.
Pero nang dumating siya, parang…
naramdaman ko agad na kailangan ko siya sa tabi ko.
Mahusay siyang nakapasa sa board.
Dr. Chay Barnes na siya ngayon.
-Ayos. -Wow.
Miss DNP.
-Ang galing mo. -Tama na.
Ramdam ko ang pagmamahal ni Chay sa mga mata niya.
Isa iyon sa mahahalagang nagagawa niya sa akin.
Napapanatag ako sa sarili ko bilang lalaki,
at tanggap niya kung sino ako.
Duffleboard.
Isang tira lang ang pwede para tamaan ang bola.
Kung maayos ang tira ko,
liliko 'yon at didiretso sa butas.
Talo ang magbabayad?
-Biro lang. -Mananalo kami rito.
Sa katunayan, pupusta ako.
-Naku, hindi. -Kaya 'yan.
Hindi! Hindi pwede.
Di nga ako galit sa iyo, sis.
Shuffleboard, hindi. Hindi madali.
Duffleboard ang tawag doon.
-Duffleboard? -Duffleboard?
Oo.
-Duffleboard? -Ito ay Duffle… Duffleboard?
Hulog na hulog siya, o.
Inilalagay n'yo sa pedestal ang pag-iibigan ng mga Black.
Tingnan n'yo naman kasi siya. Di ba?
-Kain tayo saglit? -Sige.
-Wings ba? -Gutom na ako.
Kakain kami ng wings. Babalik kami.
Hahayaan muna namin kayo.
'Tol, sobrang saya ko.
Ang gandang sorpresa.
Alam kong siya ang gusto ko. Ang panghabambuhay ko.
Mabigat na salita 'yon.
Wala na akong iba pang maisip.
Siya ang una kong gustong tawagan. At may ibig sabihin 'yon.
Hindi ang ina ko. Siya.
At… Ramdam ko na healthy ito.
Sa kabila ng mga kalokohan ko, nandiyan pa rin siya.
Di 'yon basta pinapakawalan.
At gusto ko lang na patuloy na buuin,
at maging lahat sa kanya tulad niya sa akin.
Masaya ako, pare.
-Sobrang saya ko. -Ang ganda. Mabuti.
Magkaiba sina Jackie at Chay.
Magkaiba ang relasyon ko sa kanila. Hindi kami umubra ni Jackie.
Maayos kami ni Chay. Iyon.
Magkakaroon tayo ng flag football game.
Hindi pa ako nakakalaro n'on. Nakakatawa
dahil di ako nagso-sports.
Iniisip ng mga tao, "Hala, grabe."
-Pero athletic ka. -Oo, athletic ako, sa ilang mga bagay.
Okey.
Kaya magagaling ang ida-draft ko.
Doon ako sa lahat ng ringer.
-Mga ringer. -Oo.
Kumpirmadong pupunta sila? Sina Jackie at Josh?
Magandang tanong 'yan.
-Sino'ng pupunta? -Di ko alam ang pinal na listahan.
PAGKATAPOS NG KASAL
PAMPUBLIKONG PAMILIHAN
-Ang lalaki. -Bakit malalaki?
-Saan nila nakukuha? -Tingnan mo 'yon.
Tingnan mo ito at 'yon. Sobrang cute.
-May naaalala ako. -Ano?
Ano 'yon? Bulaklak na pangkasalan?
Hindi! Diyos ko.
-Teka, ang gaganda nito. -Tama na.
Ayokong magka-panic attack.
Oo nga. Oo nga.
Mga isang dekada na kaming magkaibigan ni Shelby.
Bilang nag-iisang anak ako, wala akong
nakakaramay sa lahat ng ibinabato ng buhay sa akin.
At naging sandalan ko siya.
Medyo prangka at agresibo siya, pero matindi siyang magmahal.
Ang daming tao.
Oo nga. Ang ganda sa labas. Tamang-tama ang punta natin ngayon.
-Minsan lang ang ganito. -Oo nga.
Upo tayo rito.
Grabe, tamang-tama ito.
Oo nga. Nakakatuwa.
-Ang gaganda nito. -Oo nga. Maganda ang pinili mo.
Oo nga. Grabe, ang ganda rito.
-Hi! -Hi.
Reyna ng blazer.
Grabe. Gusto ko ang suot mo.
Hi, Shelby.
-Masaya akong makita ka. -Masaya rin ako.
-Maupo ka. -Tingnan mo tayo.
Oo nga.
-Puro naka-blazer. -Professional ito.
Okey, Megan Fox.
Huwag mo akong simulan.
Huwag ngayon.
Biro lang.
Ibinili ko ng bulaklak ang ina ko. Maganda, 'no?
-Maganda. Gusto niya ang kulay? -Oo.
Naaalala ko rito si Bliss.
Bagay sa kanya ang purple.
-Oo nga, sobrang cute. -Ang nanay ni Paul?
Nakaalis na ang nanay ni Paul.
-Bagay sa kanya 'to. -Oo.
Oo nga. Gusto 'to ng mga nanay.
Oo. Paborito ng ina ko ang purple.
-Kumusta ka? -Ayos naman ako.
May dine-date ka?
May inililihim ka?
Hindi, wala.
Gusto kong maging kagaya ng taong hinahanap ko.
Parang ang daming nagbabago sa buhay ko,
kailangan kong mapag-isa
at umusad sa paghilom
bago ako makipagkilala.
Dapat gusto mo ang sarili mo. Kapag nanalamin ka,
tapos, "Di ko ide-date 'yan," sa bahay ka muna.
Walang gustong makipag-date sa beans. Biro lang.
-Ikaw? May boyfriend ka? -Oo.
-Okey, hindi ka na pwede. -Ang dati pa rin.
Ilang taon na. Maayos kami.
Gusto ko sanang sabihin…
Hindi, biro lang.
Single, hindi.
Kumusta si Paul?
-Nagkita kami noong isang gabi. -Walang nanumbalik?
Ayos naman. Ewan.
Interesante ang mga bagay-bagay.
Nagmo-move on ako, tapos ang mangyayari,
kailangan niya ako. Kailangan niya ng payo.
Kailangan niya nito. At hindi gaanong malinaw
'gang nalaman kong may iba siya.
Ang nakakalito roon, "Bakit nakikipag-usap ka pa sa akin?"
Nakakabastos, di lang sa akin, pati roon sa babae.
-Oo nga. -Di 'yon patas sa kahit sino.
Oo, pagdating sa timeline. Kung paano lahat…
Tingin ko, nagsabay.
-Mayroon. -Siguradong nagsabay.
-'Yon na 'yon. -Oo nga.
Di na dapat ako maghintay ng closure sa kanya,
ako na dapat ang magbigay.
Oras na para ibigay ko 'yon sa sarili ko.
At dapat mag-move on na ako. Di na mahalaga 'yon.
-Oo. -Di mahalaga kung ano'ng ginagawa niya
o mensaheng ipinahihiwatig.
-Alam ko ang mensahe ko. -Oo.
-At… -Masaya ako para sa 'yo.
…dapat mag-move on na.
Mahirap dahil parang sa panahon ngayon,
dapat agresibo ka sa paghahanap,
pero hindi pa ako handang maghanap.
Mahirap. Kasi, unang date?
-Huwag na lang. -Unang date?
Harapan, walang pader?
Ewan. Pero magaling ka roon.
Mayroon ba riyan? Guys?
-Biyahe tayo ulit. -Balak ko sa Mexico.
-Ngayong taon sana. -Tara sa Mexico.
Kailangan natin.
-Dapat bumalik ako sa Mexico. -Kailangan natin.
-Magbakasyon tayo. -Limot ko na ang Mexico.
Naging kaibigan ko sina Kendra, Kacia, Monica.
Pumunta kami sa Palm Springs.
Maganda ang relasyon namin. Magandang pagkakaibigan
na tipong masaya na kaming umupo at mag-usap-usap.
Sinuportahan ako ni Kacia sa lahat.
Maliliit na bagay, gaya ng pagtawag, binibilhan niya ako ng bulaklak.
Maliliit na bagay para siguraduhing ayos ako
at napapakinggan.
Ano'ng pakiramdam na makikita mo ang iba roon sa pagtitipon?
Nasasabik na ako.
May ilan akong di nakakausap. Sina Micah at Irina,
wala kaming kahit ano. Hindi dahil sa kung anong rason.
Wala lang koneksiyon, pero gusto ko ang iba.
Sabik akong makita sila.
-Ikaw? -Wala akong nakakausap sa kanila.
Pero kapag nagkikita kami, "Uy. Masaya akong makita ka."
-Ramdam ko 'yan. -"Hello." Tapos aalis na.
Pupunta na ako sa baby ko.
Pero si Marshall, kapag nag-hi siya, ako, "Uy."
-Nakausad na kayo. -Hindi naman malaking bagay.
Buong taon kayong di nag-usap.
-Naka-block na siya sa akin. -Sa akin din. Pareho tayo.
-Pareho pala siyang naka-block sa atin. -Oo nga. Kailangan.
Sabi ko, buwan-buwan hihingi ng tawad ito.
Sabi ko, "Marshall, ayos lang. Maayos tayo. Ayos lang 'yan. Parang…"
-Walang katapusang patawaran. -Oo nga.
Katatalikod ko lang diyan, ha?
Ayoko nang bumalik sa patawaran.
Sinabi mo pa. Medyo magkakailangan siguro, pero…
Hindi 'yon ang ipupunta ko.
Nag-date sina Kacia at Marshall noong hiwalay na kami,
wala 'yong kinalaman sa akin. Relasyon nila 'yon.
Hinila niya ako para kausapin at parang sabi niya,
"Uy, kinausap ako ni Marshall. Lumalabas kami."
Kung ano pa man. Ayos lang. May pagkakataon lahat
at may karapatan ang lahat na sumaya.
Nasa 'yo ang singsing.
-Oo, ma'am. Nasa akin pa. -Oo, ma'am.
Bakit gusto niyang bawiin?
Pwede kang maging prangka.
Binabawi ni Marshall ang singsing para mag-propose sa isa pang castmate.
Sinabi mong may iba kang nai-date.
Nag-send si Kacia ng magandang voice message.
-Okey. -Isang beses lang kami nag-date.
Di ko inakalang babanggitin niya ako.
Nagmo-move on na ako sa ibang bagay, at nauungkat na naman 'yon.
Pero, oo. Parang binalewala niya…
Medyo binalewala niya 'yon.
-Napakaastig. -Oo.
Sinubukan niyang magpakaastig.
Kuha ko. Sinubukan niya
na hindi magmukhang kapantay lang ang ginawa niya
sa pag-move on n'yo ni Josh o kung anuman.
Ang totoo, hindi gan'on nagsimula.
Di ko siya nilapitan na, "Sinusubukan kitang kausapin."
Naawa ako sa kanya. Siyempre, sa pods,
may koneksiyon kami, kaya may pakialam ako.
Pero dahil lang alam ko ang pakiramdam
na mawasak nang gan'on. At gusto kong malaman niya,
"May mga taong nagpapahalaga sa 'yo." Mahalaga ka rin naman sa akin.
Pero alam ko na baka mawasak siya roon.
Kaya kinausap ko siya. Tapos nagtuloy-tuloy na,
pero hindi 'yon isang date lang.
Sabi pa nga niya, "Pambihira, nagkamali ako."
"Kung ikaw ang pinili ko, kasal na siguro tayo."
Tingin ko lang, ang mga nasa text, ang mga pag-uusap namin,
-hindi lang 'yon isang date. -Oo.
Siyempre, sa totoong mundo, di ko ide-date ang fiancé mo.
-Dahil nagsimula ito sa pods… -Oo.
Kung hindi, di ko gagawin…
Kung sa labas ko siya nakilala, di siya tipo
na sasabihan ko ng, "Uy, usap tayo o kahit ano."
Pero 'yon ang karanasan. Gan'on talaga 'yon.
Hindi ka dapat… Oo nga, tama. Oo.
Si Josh naman…
Gusto ko 'yan.
Siya at ang tainga niya na broccoli.
-Hi. -Hi.
Ang ganda mo. Gusto ko ang damit mo.
-Ito? Nagbibiro ka. -Nakakasabik ang summer.
Parang ang tagal-tagal na.
Alam mo, lagi kang may biyahe.
Nga pala, lilipad ako mamaya.
-Grabe, saan ka pupunta? -San Diego.
May titingnan akong mga apartment.
Grabe!
Naisip ko na paano kaya kung pinili ako ni Paul,
at kahit ilang beses ko i-replay sa utak ko,
di kami para sa isa't isa. Di siya para sa akin.
Hindi kami uubra.
Gusto kong malaman mong totoo ang koneksiyon ko sa 'yo.
Mahal kita sa kung sino ka.
Nasa 'yo lahat ng gusto ko sa isang partner.
Di ko alam sabihin,
pero sa tingin ko, dapat akong pumili ng ibang koneksiyon.
Pasensiya na talaga.
Ayoko ng mga gasgas na salita, kaya di kita igu-good luck.
Di ko sasabihing, "Sana sumaya ka," dahil hindi 'yon ang nararamdaman ko.
Ayokong bumalik sa mga dating app dahil hindi 'yon umubra para sa akin.
Kaya hindi pilit ang pagkakilala ko rito sa bago.
Nagkakilala kami sa music festival sa San Diego.
Nakakatawa siya, astig. Gusto ko pa siyang makasama,
kaya tingnan natin saan aabot.
Masaya ako para sa 'yo. Noon…
Pagbalik namin galing sa honeymoon, dapat magpadespedida kami para sa 'yo.
Di ko nasabi? Sabi ni Dad, "Kapag nakaisang taon,
ako ang bahala sa honeymoon."
Kaya pupunta kami sa Europe,
-mga dalawang linggo. -Di nga?
-Oo! -Saan kayo mag-uumpisa?
Sa Dublin kami mag-uumpisa.
-Sobrang saya n'yan. -Oo nga. Sabik na ako.
-Nagkasama na kayo sa trip? -Oo. Nalibot namin ang North America.
Galing na kami sa Canada.
Tapos na kami sa US.
Ako, "Nakasama mo na siya sa travel?"
-Kaya n'yo ang 12-oras na flight. -Mismo.
Grabe, ang saya.
Hala, tingnan mo 'tong sombrero. Kailangan ko 'to.
-Oo nga. -Kailangan ko 'to.
-Mag-picture kayo ni Asher. -Dog mom.
Ang cute. Gusto ko 'yan.
Ayos lang sa 'yo na makita si Paul?
Oo. Ayos lang.
Ilang beses ko na siya nakita mula noon, iniiwasan lang niya akong kausapin.
Kaya, sige, bahala na.
Para siyang takot na bata kapag nakikita ko siya.
BAHAY NG TITA NI CHELSEA
Rocky!
Hi!
Hello!
-Hi, Milari. -Oo, hello, hello.
TITA NI CHELSEA
-Ang kapatid mo? -Mukha akong Easter egg.
Lahat naman tayo.
INA NI CHELSEA
-Mabuti. Kumusta ka? -Mabuti naman ako.
Grabe!
Di namin ito pinlano.
Hindi talaga. Seryoso.
Ang unang anibersaryo namin,
paboritong araw ko rin, kaarawan ko.
Pero sabik kaming magdiwang kasama ng mga tita at pamilya ko
at mga pinsan sa bahay ni Tita Stephanie.
KAPATID NI KWAME
Uy!
Grabe.
-Kumusta? -Mabuti naman.
Grabe.
KAPATID NI KWAME
-Akin na 'to. -Sige.
-At palambing ako. -Iyan.
-Kumusta, K? -Kumusta, B?
Grabe, ang ganda mo!
Pagkatapos ng pamilya ni Kwame,
sabi ko, "Okey, bet. Doon na tayo?"
Kumusta? Kumusta, 'tol?
Kumusta, 'tol?
Lipat na tayo sa East Coast?
Gan'on ko sila kagusto.
Hello.
Upuan ko ba 'yan? Lumipat ka.
Biro lang.
Nagsaya kami ni Chelsea ngayong araw.
Namili kami ng grocery,
at nagluto kami ng jollof rice dahil paborito ni Kwame.
-Para maipagluto ko siya n'on. -Hello.
Titikman ko pagkatapos mo.
Di bale. Tinikman ko. Sobrang sarap.
Hello. Handa na ako rito.
-Sige. -Masaya kaming kasama ang pamilya.
Kwame, pwede mo bang ikwento sa pamilya ko…
-Ang unang alaala mo sa jollof rice? -Sige.
Unang beses namin sa States.
Walong taong gulang ako noon. May suot kaming lanyard
dahil menor de edad kaming nag-travel.
-Silang tatlo, magkakasama. -Wala ang…
Walang mga magulang dahil di ko pa sila nakikita.
Nakita na nila, ako, hindi pa. Wala pa akong muwang noon.
Anim na buwan 'gang isang taon ako noong umalis sila.
Pinalaki kaming tatlo ng tito namin noong mga panahong 'yon.
Kaya pagdating namin dito,
naglalakad kami sa airport, at may bumuhat sa akin.
Sabi ko, "Sino ang babaeng 'to?"
At hindi sila umaalma,
kaya napagtanto ko na siya ang ina ko.
Unang beses ko siya nakita.
Oo, at nasa JFK airport kami.
Pumunta kami sa paradahan, at sumakay sa kotse.
Naglabas ang ina ko ng tatlong maliliit na Tupperware.
At binigyan niya kaming tatlo ng jollof.
Unang beses kong makakain n'on.
-Wow. -Sabi mo, 'yon ang pinakamasarap.
-Oo. -Maalamat ang karanasan namin noon
kasi unang beses kong makainom ng Mountain Dew.
-Diyos ko. -Jerry.
-Jerry, tumigil ka. -Gusto ko 'yon.
Para kang, "Ano 'tong party sa bibig ko?"
Mountain Dew.
Sabi ni Tatay, "May alam akong inumin na lagi kong iniinom,
at gusto kong matikman mo."
-Kaya… -Okey.
Ang nandito tayong lahat ngayon,
sobrang mahalaga 'to sa 'min, higit pa sa inaakala n'yo.
Biyaya kayo sa amin. Biyaya sa akin na maging kapatid ka.
At sobrang… Chelsea, huwag… Alam mo…
Huwag kang ganyan kasi kapag umiyak ka, iiyak din ako.
Lagi niyang ginagawa 'yon sa 'kin.
Iiyak siya, tapos iiyak na rin ako.
Sobrang espesyal sa akin na makapag-Thanksgiving sa bahay n'yo.
At simulan ang journey na gan'on ang relasyon sa ina n'yo.
Oo.
Ito, para sa mga magulang natin,
-sobrang kakaibang sitwasyon. -Mahirap.
-At mahirap.
Matagal bago ko napagtanto na mahirap para sa lahat.
Kaya tingin ko, magandang umpisa 'yon ng journey.
Sinulatan ko siya ng card pag-alis namin.
Matagal kong ginawa. Nasa kuwarto ako.
Isinara ko ang pinto. Nag-focus ako,
at ipinagpasalamat ko sa kanya ang anak niya
at lahat ng dulot niya sa akin at sa pamilya ko.
Iniwan ko 'yon para kay Barbara
at ang alam ko, kinuha niya ang card,
at isinara niya ang pinto, at binasa niya rin 'yon.
Tapos, parang may nagbago. Alam niya ang nararamdaman ko para kay Kwame.
Oo.
-Kadiri. -Kadiri.
Kadiri. Ayokong makita 'yan.
Sige na.
Nasisira ang bag ko.
Cute. Ang bahay ko.
BAGONG APARTMENT NINA JACKIE & JOSH
Grabe.
Wala sana akong masirang gamit.
-Maluwag kumilos dito. -Oo nga.
Gusto ko 'to.
-Gusto ko 'to. -Gusto mo ang tanawin?
-Pwedeng maging sa 'yo ito. -Akin ito. Atin ito.
-'Pag nagpakabait ka. -Gaya rin sa bahay.
Bawal sa loob ang sapatos,
bawal ang damit panlabas sa kama.
Alam mo kung ano'ng mas kakaiba rito,
sinasabi mo 'yan habang nag-aayos ng gamit.
Sobrang weird.
Gusto mong mag-ayos ako ng gamit? Hindi ako… Hindi…
Heto. Ayusin mo ang mga shirt mo.
-Kukunin ko ang nutcracker. -Magaang trabaho sa 'yo?
-Saan ko ilalagay 'to? -Ako sa pamasko?
Saan ko ilalagay ang Ross rug ko?
Hindi ko alam kung saan mo ilalagay 'yan.
Sa paanan ito ng kama, gaya roon sa isa pang bahay.
-Bakit nasa dulo ng sala? -Ewan ko.
Sige.
-Kamukha mo 'yang nutcracker. -Ako 'to!
Cute siya.
Kulay ng balat, bigote.
Ano?
Puro gamit pamasko ang dala mo. Sino'ng gumagawa n'on?
Kailangan kong unahin. Buti nga, di ko dinala ang puno.
-Tanda mo ang puno? -Nababaliw ka.
Ano 'yan?
Minsan, mag-pop ka lang ng bote.
Dito ako para hindi mo ako matamaan.
Itatapat ko nga dapat sa 'yo. Naiirita ako sa 'yo minsan.
Gusto mong umupo rito?
-Kita mo ang tubig? -Oo, gusto ko malapit sa tubig.
Wala man lang cheers bago ka uminom?
Uhaw ako.
-Cheers, babe. Mahal kita. -Mahal din kita.
-Masaya ako na nandito tayo. -Oo.
Ang tingin sa akin ng mga tao, pasaway ako at baliw.
At Mr. Mang-aagaw ng Babae.
Di talaga ako gan'on, 'yong tequila lang 'yon.
At… grabe ang mga pangyayari
mula sa TV show hanggang dito.
Kaya ipinaliwanag ko sa kanya na gusto kong magdahan-dahan.
Ayaw kong madaliin.
Nagmamahalan kami, at di namin kailangan ng singsing o kasal para patunayan 'yon.
Masarap 'to. Mukhang makakaubos ako ng isang bote.
-Huwag. -Pwedeng ikaw ang mag-ayos, tapos ako…
Hindi mangyayari 'yan.
Malaking L-couch dapat.
Maliit 'yong nasa atin ngayon. Dapat mas malaki.
Dito ang TV.
Tapos mayroong… Ewan.
Mas malaki ito kaysa sa dati ko.
Ang gusto ko rito, may built-in na stripper pole sa sulok.
Hindi.
Sino ang mag-aakalang nandito tayo?
ARAW NG FLAG FOOTBALL GAME
-Game plan. -Sige.
O, sinusubukang mag-game plan.
-Sa baba ako ng sentro. -Oo.
Okey.
Ang maglalaro, ako, ikaw, Jackie, Josh, Michael, Paul, JP, Amber.
Ganito ang naiisip ko.
Di ko alam lahat ng posisyon sa football,
kaya inilalatag ko lang. Opensa lang 'to.
-Sige. -Inilalatag ko ang mga posisyon.
Iniisip ko, center ka. Alam mo ang center?
-Oo. -Okey.
QB ako na nasa likod mo.
Tingnan natin.
Katabi ng center ang mga guard.
Kaliwang guard, kanang guard. May mga tackle tayo.
-Gusto nating… -Alam mo ang mga posisyon.
-May kaunti akong alam sa football. -Okey.
Sino'ng mas maalam sa football?
Mas maalam siguro ako sa…
-Bakit ganyan ka makatingin? -Paanong mas maalam ka?
-Mas maalam kaya ako. -Talaga?
Marami akong alam sa football,
pero marami kang alam na bagay, na talagang alam mo.
Kaya… Sige, kay Brett na 'to. Ipapaubaya ko na sa kanya.
Magkakaalaman sa football season.
-Dapat may running back. -Gaano ka kagaling bumato ng bola?
Hindi ko alam.
Di pa ako nakakalaro n'on.
Tanong nila, "Brett, ano'ng sports mo?"
Ako naman, "Wala akong nilaro. Art ang hilig ko."
Tapos sila, "Ano?"
Mapapagkamalan talaga siyang atleta.
Kita n'yo ba ang hitsura niya sa camera?
May six-pack.
May eight packs ba? Ewan, pero mayroon siguro siya.
Maskulado 'to.
Mabuti na pupunta ang lahat,
pero sana lang, maging masaya tayong lahat. Magkasundo.
Magandang ideya 'to.
Maganda ang team activity para pagbuklurin ang mga tao.
Bilang captain, ang totoo, wala akong pakialam sa pagkapanalo.
Para sa akin, lahat ito,
isang masayang activity para magkasama-sama.
Hindi ito tungkol sa panalo o talo. Pagtutulungan ito.
Oo, tatapusin natin 'yon.
Hindi ko naman inaasahang magiging competitive ang laro.
May ilan lang na natural nang palaban,
at gustong galingan.
Tulad nino?
Ni Kwame?
-Tiffany. -Gagalingan ko.
-Gagalingan mo? -Oo. Ayokong natatalo sa kahit ano.
Ang relasyon lang siguro na medyo, hindi naman nakakainis,
pero medyo nag-aalala ako kina Jackie-Josh-Marshall.
Hindi ko makita kung bakit magkakaroon ng kung ano pang…
away sa pagitan nila.
Sana.
Ewan ko lang.
E, sina Micah at Paul?
Magandang araw
para maglaro ng football.
-Grabe, tingnan mo. -Oo nga, Gold Cup Bowl.
Ilang taon na akong di nakakalaro.
Undergrad pa yata ako sa kolehiyo noong huli akong naglaro.
-Sige, mag-set-up na tayo? -Tara.
Nagpaplano kami ng flag football
para tuparin ang fantasy football league namin ng Pod Squad.
At sana maging sobrang saya.
Mas sabik sa ideyang 'to si Bliss kaysa sa akin.
Pagdating ng lahat, stretch tayo para walang masaktan.
Sa turf, mas mataas ang posibilidad na mabalian ng ankle
dahil hindi malambot na gaya sa damuhan.
At ang kaibahan ng atletismo sa pagitan ng mga grupo namin,
kung may aksidenteng bumalya sa asawa ko, lagot na.
-Kasi… -Ayos lang 'yon.
Paano magiging aksidente? Sadya 'yon…
Di pa siya gaanong nakakalaro n'on, nangyayari 'yon.
Kung sinadya, o mabilis tumakbo o hindi nag-iingat.
'Yon ang risk sa sports. Parte 'yon ng saya.
Di mo alam ang mangyayari.
…sa huling liwanag ng takipsilim
Magsasaya lang kami sa laro.
Walang nakasalalay na buhay. Hindi ito Super Bowl.
Katuwaan at bonding lang.
Ako ang kwelang magulang.
-Biro lang. -Oo.
Mahusay, team. Mabuhay ang Team Goytowski.
-Ayos 'to. -Ayos!
Uy!
Hi, guys!
Pop Squad!
-Talunan! -Bakit ako lang?
Nakakatuwang makita na magkakasama lahat,
at kinakalimutan ang nakaraan.
Dapat magkasundo sa di pagkakasundo.
Ito talaga ay para matapos ang mga di-pagkakasundo.
-Oo. -Mag-move on.
Mga kaibigan, ang reyna at hari.
Back up.
Ang mga kontrabida.
-Si Bliss ba 'yon? -Go team.
Paano nagkasya ang dede niya?
Tingnan mo. May uniboob ko ako.
Marunong ba si Paul?
Nabitawan.
Ang totoo, wala akong intensiyon na di pansinin si Paul o iwasan siya.
Masayang araw lang dapat 'to.
Para sa football ito, hindi para makipag-usap.
Kung makakausap ko siya, ayos 'yon. Kung hindi, ayos lang.
-Sakto sa oras. -Chelsea! Kwame!
Tara!
Nagtsi-cheerlead ako dati rito. Ang nostalgic nito.
-Hi. -Hi.
Nasaan ang karugtong ng shorts mo?
-Ano? -Ang karugtong ng shorts mo, 'tol?
Mukha kang football player. Marunong kang maglaro?
-May kaunti akong alam. -Okey.
-Pustahan 'yan. -Alam mo naman tayo.
Ayos. Pupuntos ako nang dalawa o tatlong touchdown, ayos na tayo.
Magkakampi tayo, 'tol.
-Nakakabaliw. -Gagalingan natin.
Tingin ko, mananalo ang captain ng team kung saan naroon ako.
Kwame na Kwame ang statement na 'yon,
pero hindi ako naiinis dahil totoo naman.
Ngayon, game rules, game plan. Kung paano nag-set-up.
Tatlong tao sa field, max 'yon, tama?
Kung may babae sa field, dapat may babae rin sa depensa.
Lalaki sa lalaki, babae sa babae.
-Tatlo-tatlo. -Oo, tingin ko.
Magandang balanse ang tiglima.
-Di ko lang-- -Dahil malawak ang field.
Limang tao, magkakalayo.
Ang iniisip ko, baka magkahalo ang mga babae at lalaki.
-Magkapareho ng bilang ng babae at lalaki? -Oo.
-Ayos na 'yon. -Hindi ko gusto.
Kapag ganito, mas kontrolado,
at walang sitwasyon na may masasaktan.
Ang quarterback, number nine…
Amber Wilder!
Tingin ko naman, naiintindihan nila na flag football 'yon.
Walang maglalaro sa harap ng scouts.
Walang gustong magpa-draft.
Hindi 'yon pro-level game.
Ako na 'to.
-Pro-level tayo. -Pro-level tayo.
Sapul sa dede.
Tingin ko naman, di kami pupunta roon para makipagdigmaan.
-Maghanda sa labanan ng taktika. -Usapang rules?
Mayroon sa mga team na nagsanga-sangang relasyon
at maraming love triangle. At tingin ko, magiging…
Maayos, ligtas?
Maayos, ligtas. Komportable lahat.
Kumusta? Ano'ng balita?
-Hi, Paul. Kumusta? -Dude, ang ganda, Josh.
-Ochocinco ako. -Ganda ng war paint.
-Hi, ano'ng balita? -Ayos naman.
-Hi, kumusta? -Masaya akong makita kayo at narito kayo.
Nakakatuwa.
Isinalin ni: Moon Maranan