Kiedy kogoś kochasz,
nie odchodzisz bez słowa.
Nie wiem, dlaczego mnie tu zostawiłaś.
Pozwoliłaś, żeby poróżniła nas jakaś dziewczyna,
bo coś ci powiedziała?
Po wszystkim, co przeszliśmy?
- Nie mogę w to uwierzyć. - Jesteś arogancki!
- Powiedziała ci, że cię kocha? - Cztery razy.
Co ja ci jestem, kurwa, winna? Nie ufam ci.
Kocham osobę, którą jesteś. Masz dobre serce.
Kocham cię.
Rozumiem całe to „miłość jest ślepa”,
ale miłość musi mieć dach nad głową. Czasem chce latać pierwszą klasą.
Sprawiasz, że czuję, że ci nie wystarczam.
Nie w takiej osobie się zakochałam.
Ja właśnie próbuję zmienić twoje zdanie.
Małżeństwo nie jest łatwe.
- Pieprzony dupek! - Boże.
Zawsze będę o ciebie walczyć. Nie rezygnuj ze mnie.
MIŁOŚĆ JEST ŚLEPA
DOM MĘŻCZYZN
- Cześć. - Co tam, panowie?
- Hej! - Boże!
- Co tam? - Hej!
- Cześć. - Drogie panie!
DOM KOBIET
Co tam?
Chodźcie do nas.
Dobrze, mamo i tato.
Ojejku.
- Nazwałyście nas mamą i tatą? - Ja tak.
- Mamusiu! - Przyłapane!
- Jak się macie? - Dobrze.
- Fantastycznie. - Super.
Jestem Vanessa Lachey.
A ja to, oczywiście, Nick Lachey.
Witajcie w Miłość jest ślepa.
Wiecie pewnie, że randki stały się strasznie powierzchowne.
- O tak. - Na stówę.
Po samym wyglądzie wszyscy biorą mnie za playboya,
który trzyma dziewczyny na dystans, ale ja jestem takim czułym słodziakiem.
Zawsze szukam czegoś poważnego.
Jeśli ci zależy, nie pokazuj tego po sobie.
Nerwy odstraszają.
Na typowych randkach?
Tak. Tutaj wiemy, czego chcemy.
Jestem tu najchudszy. Zawsze oceniają mnie
po tym, że jestem mniejszy i że nie mam mięśni.
Kobiety uznają: „Sorry, jesteś dla mnie za mały”.
- Tak ci mówią? - Nie, ale to widać.
Robią się śmiałe.
Powiedziałabym: „Co?”.
To jedna z rzeczy, z którymi muszę walczyć.
Czyż nie cudownie się tego pozbyć?
- Na stówę. - I powiedzieć: „To ja”.
Świetne w tym eksperymencie jest to, że można zapytać, o co się chce.
Nie ma tematów tabu.
Jesteście otwarte i gotowe?
- Tak. - Gotowe na szczerość.
Jakie pytanie strasznie chciałybyście zadać facetowi,
a jeszcze nie zadałyście na randce?
„Byłeś kiedyś na terapii?”
- Tak! - Dobre.
Spokojnie. Zapytamy.
„Masz jakieś dziwne fetysze?”
„Czy będziesz mi ssał palce u nóg?”
Przez następne dziesięć dni wreszcie będziecie mogli
zakochać się z powodu tego, kim jesteście w środku.
Nie z powodu wyglądu, rasy, pochodzenia czy dochodów.
Jeśli się zakochacie na całe życie,
zaręczycie się.
Wtedy po raz pierwszy zobaczycie tę osobę.
We dwójkę opuścicie to miejsce z datą ślubu
ustaloną na za cztery tygodnie. Wtedy podejmiecie najważniejszą decyzję.
Czy powiecie „tak” osobie, w której zakochaliście się tu na ślepo?
A może postanowicie odejść na zawsze?
Czy miłość naprawdę jest ślepa?
Obyście udowodnili, że tak.
Tak!
Kabiny zostały otwarte!
- Powodzenia. - Dzięki.
Mam tam żonę.
Chodźmy po naszych mężów.
Powodzenia.
Co tam?
Co jest grane?
A nic, to świetny dzień.
Super!
W tym eksperymencie stresuje mnie to,
że nic nie widzą.
Pewnie lubisz niedzielny brunch.
Boże, mówisz moim językiem miłości.
Moja osobowość musi błyszczeć. Muszę zadawać właściwe pytania.
Czego szukasz w drugiej połówce?
Opisałbym to słowami: „Daj mi pokój”.
Chcę poznać rdzeń ich osobowości i dać poznać swój.
- Połóż się na plecach. - Na plecach?
- No tak, na rdzeń. - Dobra.
Leżę na podłodze z nogami w górze.
To leż tak i rozmawiaj.
Jeśli się nie spocisz, dwa punkty.
Ja już się pocę.
Statystyczne małżeństwo
jest najbardziej zagrożone w pierwszym i drugim roku.
Między piątym a ósmym rokiem pary najczęściej się rozwodzą.
Nie każdy z tych facetów będzie dla mnie.
- Co lubisz robić dla zabawy? - Rybak.
O niczym innym nie myślę.
Pomyśl, jak zdjęcia ryb uatrakcyjnią twoje media społecznościowe.
- Mówimy tu o jakichś stu polubieniach. - Że co?
„Poślub, przeleć, zabij”. Gofry, placki i tosty francuskie.
Co?
- Twój typ. Jestem ciekaw. - Wygląd nie jest dla mnie bardzo ważny.
- OK. - Czy ty beknąłeś?
- Tak. Fajnie? - Boże.
Fajne beknięcie? To nie bąk. Mogło być gorzej.
Boże.
Czym się zajmujesz?
Pytasz, czego szukam u kobiety?
Nie!
Nie o to pytałam, ale pewnie.
- A o co pytałaś? - Czym się zajmujesz?
- Jestem śpiochem. A ty od rana na nogach? - Zdecydowanie.
- Boże, ja nie. - Nie jesteś napalona?
Chciałabym być.
Nie jesteś napalona?
Nie jestem od rana na nogach.
Myślę: „Że co?”.
Dorastałam na pięknej tropikalnej wyspie Puerto Rico.
Portorykanka czystej krwi.
Mój akcent? Boże. Kocham go i nienawidzę.
Niektórzy mnie rozumieją, a inni pytają:
„Lydia, co ty gadasz?”.
Jestem singielką, bo nie miałam szczęścia, by znaleźć osobę dojrzałą emocjonalnie.
Wystarczająco dojrzałą.
Czasem mówiono mi, że jest mnie za dużo.
Na pewno to na mnie wpłynęło.
Boże, kochana!
Ale nie sądzę, że jest mnie za dużo.
Myślę, że jest mnie tyle, ile ma być.
Dajemy!
Jestem inteligentna, błyskotliwa.
Hejka.
Chcę być kochana za to, jaka jestem niesamowita.
Hej, co tam?
Kim jest uroczy gość, z którym rozmawiam?
Jestem Milton. A ty?
Nazywam się Lydia. Jestem z Portoryko.
Czym się zajmujesz?
Jestem geolożką.
Boże, uwielbiam skały metamorficzne.
- Facje metamorficzne. - Jak to?
Też jesteś geologiem?
Inżynierem zajmującym się geologią…
Jesteś inżynierem!
Pomiędzy geologią a inżynierią.
Mam w domu mikroskop polaryzacyjny.
Boże, ale z ciebie nerd.
Zbieram próbki.
Ale z ciebie nerd, Milton.
W Portoryko jest wszystko.
Na północy jest strefa kwarcu, czyli skały osadowe.
Fuj, ale pracuję w branży petrochemicznej, więc muszę je lubić.
Z osadowymi jest tak… Łatwo je odłamać. Nie są stabilne.
Osadowe to takie słabe spektrum. Wybacz.
Mówimy tu o diagenezie, prawda?
- Właśnie. - Moja działka.
- Ale z nas nerdy. - Super.
Jeśli interesują cię skały i minerały, możemy popatrzeć sobie na nie
pod moim mikroskopem.
- Boże, ale z ciebie nerd. Super. - Tak naprawdę to nie.
Zwykle nie ciągnie mnie do nerdów.
Mamy tę samą pasję i branżę. Czad.
- Ile masz lat? - A ty?
- Trzydzieści. - OK. Prawie tyle samo.
- Ile masz lat? - A na ile brzmię?
- Na 28. - Mam 24 lata.
Boże, Milton, zaraz tu padnę.
Młodszy od mojego brata.
To nieistotne.
Uważam, że jak na swój wiek radzę sobie zajebiście.
Chodzi o sposób myślenia.
Jesteśmy tu, by usunąć wszystkie czynniki zewnętrzne,
takie jak wiek i tak dalej,
no i poznać się tak naprawdę.
No tak, to prawda.
- Zadam ci pytanie. - Dobra.
Zadecyduje o wszystkim.
Czy zdarza ci się mylić kwarc i plagioklazy?
- Nie. - Dobra.
Wpisuję cię jako mój numer jeden. Już ci to mówię.
O Miltonie myślę…
że jest dla mnie za młody, ale geologia stała się sexy.
Boże, dziewczyny! Boże!
Hej, hej.
Cześć. Jak ci na imię?
Izzy. A tobie?
Mam na imię Lydia. Jestem z Portoryko.
Znasz hiszpański?
Tak. Jestem całkowicie dwujęzyczna.
- Latynos, rodzina meksykańska. - Aha.
Mam przyrodnią siostrę i trochę rodzeństwa.
Jako dorosły odnalazłem mojego ojca biologicznego,
no i mam więcej rodzeństwa.
O Boże.
- Jak w telenoweli. Poznanie tych rodzin… - Aha.
- Mam nową telenowelę. - Tak.
- Twój zawód? - Geolożka.
- Rety! - A twój?
- Zajmuję się ubezpieczeniami dla firm. - Aha.
Pytanie. Co tu robisz?
Jestem tu, bo nie udało mi się
znaleźć osoby, która chciałaby jasno komunikować,
czego potrzebuje, dojrzałej emocjonalnie.
OK. Ktoś stabilny emocjonalnie albo pracujący nad tym.
- Faceci potrzebują terapii. - Tak.
- Ile masz lat? - 29, a ty?
- 30. - 30. Idealnie.
No to teraz kwestia rodziny.
- Chcesz mieć dzieci? - Tak.
Od razu po ślubie czy chcesz trochę poczekać?
Na pewno potrzebuję czasu z żoną.
Idealnie! Zgadzam się.
Ale jeśli coś się wydarzy niespodziewanie, i tak będę się starał na 110%.
O Boże, Izzy.
Boże, ale ty jesteś idealny. Kiedy mi się oświadczysz?
Pracujemy nad tym.
Od dwóch lat jestem singlem. Sporo umawiałem się przez aplikacje.
To wykańczające. Chcę już się ustatkować.
Stary, ale się cieszę.
Tak jest!
Mój największy kompleks?
Moja łysa głowa. Niektóre dziewczyny tego nie lubią.
Byłem w barze, jedna dziewczyna zdjęła mi czapkę,
powiedziała „fuj” i wyszła.
Baw się dobrze.
Skręcaj kolanka. Wszystko jest w biodrach.
Polecam to doświadczenie. O wiele lepsze niż zwykłe randki.
- Jak ci na imię? - Stacy.
Ja jestem Izzy.
- Izzy? - Tak.
- Co lubisz robić? - Uwielbiam muzykę na żywo.
Jestem perkusistą. To mój ukryty talent.
Tak, ale uprawiałem też sport, baseball do końca studiów.
Zupełnie nie na temat. Uwielbiam rzutki.
Rzutki są fajne.
- Skopię ci tyłek w rzutkach. - Tak?
- Jestem w nich całkiem niezły. - Co?
- Lubisz tańczyć? - Tak. Zabierz mnie na tańce.
Weź mnie na parkiet.
Wychowały mnie ciotka i mama. Często ze mną tańczyły.
- Nie. - Znam tańce latynoamerykańskie.
- Przestań! - Salsę, merengue, bachatę.
Wszystko.
Zdobyłeś mnóstwo punktów.
- Dam ci pięć punktów. - Super.
Moje biodra nie kłamią.
Po pierwszych randkach niektóre się wyróżniają,
ale wciąż jestem bardzo otwarty,
bo małżeństwo uważam za coś poważnego.
Chcę więc dalej się zagłębiać
i odkrywać osobowości wszystkich 15 dziewczyn.
- Cześć. - Cześć.
- Jak się masz? - Dobrze.
Już uwielbiam twój głos. Najładniejszy, jaki słyszałem.
Nie wiem, kto to, ale masz gwiazdkę.
- Mówisz to wszystkim? - Absolutnie nie.
Jestem Izzy. Ismael. W skrócie Izzy.
Ja jestem Johnie.
- Johnie. Ile masz lat, Johnie? - Mam 30 lat.
- Trzydzieści. Fajnie. - A ty?
Dwadzieścia dziewięć.
Za miesiąc kończę 31. Oby to nie był problem.
Absolutnie nie. Ja w ogóle lubię starsze dziewczyny,
bo wtedy zwykle osiągnęły już mniej więcej dojrzałość i stabilność psychiczną, więc…
Uważam się za osobę bardzo stabilną. Żartuję.
Właśnie tego szukam.
Mówiąc szczerze, mam za sobą historię kiepskich związków.
Mój ostatni związek był pół roku temu,
ale, mówiąc szczerze, nie czułam się w nim zakochana.
- Czego szukasz u partnera? - Inteligencji, solidności, partnerstwa.
Ja szukam… na pewno niezależności,
stabilności psychicznej, pewnej inteligencji emocjonalnej.
Wypisz wymaluj ja.
Od razu widzę, że tu byśmy się zgadzali.
Czuję się przy tobie swobodnie, więc będę szczera…
Spotykałam się z wieloma osobami z nałogami.
- Boże, ale dramat. - Nie, nie.
Ma nie być powierzchownie. Muszę wiedzieć wszystko.
To dobry moment na wybór odpowiedniego partnera,
tylko nie znalazłam właściwej osoby.
- Ja też. To idealna chwila. - Już cię lubię.
Mam nadzieję, że mój następny związek będzie ostatnim.
- Tak. - Bywam samotny. Nie ukrywam.
Byłeś w dłuższych związkach?
Byłem zaręczony.
Nikomu tu o tym nie mówiłam, ale byłam już mężatką.
Nie chcę, żeby ktoś pomyślał: „Jestem drugim mężem”.
Trochę się chyba boję, że niektórzy tak to odbiorą.
Nie przeraża mnie to. Wcale.
Słuchaj, jeśli mielibyśmy się pobrać, nie będziesz nic przede mną ukrywać,
a ja przed tobą.
Kocham cię.
Jestem jedną z sześciorga rodzeństwa. Jestem pośrodku.
Miałam dość normalne dzieciństwo.
Moi rodzice wciąż są razem.
Mama zawsze chciała mieć gromadkę wnuków.
Rety, ale dobra randka. Tak jest.
Powtarza: „Pomogę wychować wnuki”.
Ale zobaczyła schemat moich związków
i powiedziała: „Może…”. Tak.
To trudne, gdy mama mówi:
„Może związki nie są dla ciebie”.
Mój kochany.
Na pewno nie jestem osobą idealną, ale wiem, że zasługuję na miłość.
Hej, hej.
Hej. Jak się nazywasz?
Chris Fox.
Ja się nazywam Johnie.
Johnie, miło cię poznać. Ładne imię.
Dziękuję.
- Mam 27 lat. - OK.
Zajmuję się nieruchomościami komercyjnymi.
Rozumiem. Ja mam 30 lat.
- Super. - I jestem prawniczką.
O cholera.
Mózg.
To brzmi sexy, ale całymi dniami czytam tylko umowy.
Brzmi to sexy. Na tym zakończymy temat.
Dobra, dzięki. Masz psa?
W weekendy się nimi zajmuję.
Zajmujesz się nimi?
- Tak. - Ale jesteś słodki.
- Ja mam beagle’a o imieniu Barry. - Słodko.
- Beagle Barry. - Tak, mój pies to moje dziecko.
Zapisuję to.
Poznajemy się w krótkim czasie.
W poprzednich związkach miałam trochę przejść.
Przykro mi.
Biorę za to odpowiedzialność. Sama wybierałam kiedyś takich gości.
- To bardzo dojrzałe. - Dziękuję.
Najważniejsze są otwartość i komunikatywność.
Ludzie słyszą „prawniczka” i myślą…
- Mówiłam, że jestem prawniczką? - Tak.
Słyszą to i myślą, że lubię się kłócić, ale nie.
Lubię wszystko obgadać.
Po prostu potrafisz się komunikować. No spełniasz wszystkie kryteria.
- Naprawdę cię lubię, Chris. - Ja też cię lubię, Johnie.
Różni się to od zwykłych randek, bo jesteśmy tu po to, żeby wziąć ślub,
zakochać się.
Moja więź z Johnie nie mogłaby być naturalniejsza.
Mam…
dobre przeczucia.
Naprawdę czuję, że mogę tu znaleźć żonę. To coś bardzo…
Czuję w środku, że…
może już to się dzieje.
To ta jedyna.
- Hej, brachu! - Tak!
O Boże! Odlot, stary.
O Boże!
Chcę zamieszkać w tej kabinie. Boże!
Lydia. Kiedy zaczęła mówić o tych skałach…
- Klucz do mojego serca. - Jedynka?
Powiedziałem jej, że tak.
Jeśli pójdziemy na wędrówkę, nazbieramy próbek,
potniemy je na 30-nanogramowe części i obejrzymy pod mikroskopem.
Czego jeszcze można chcieć?
- Cieszę się. - Po prostu…
Faceci w moim wieku zachowują się inaczej niż dziewczyny.
Chyba Uche albo coś takiego…
Jest nudnym nerdem…
Mówi: „Jestem dość bezpośredni”. Ja na to, że to lubię.
- Super. - Fajnie.
- Jak tam, Izzy? - Później o tym pogadamy.
To pierwszy dzień. Przedyskutujemy to później.
Jednego przekonałam do pilatesu na podłodze.
Nie!
Takie randki są bardzo dziwne.
Ernesto beknął… Powiedziałabym, że w twarz, ale nie.
I gada dalej. Pytam: „Czy ty właśnie…?”.
Ten na to: „Tak”. Myślę sobie, że sama często bekam,
ale wypadałoby przeprosić.
Milton to taki słodziak.
Był w absolutnej rozsypce.
Niezręczna randka – Milton.
Tyle razy waliłam głową w notes, że są na nim ślady makijażu. Następny.
A ty, Carter? Jakie masz odczucia?
Pierwsze pytanie: „Lubisz łowić ryby?”. Ona mówi, że nie, a ten wychodzi.
- No… - Wyszedł z kabiny.
- Przy Carterze napisałam „nie”. - Co?
Ja go lubię.
Jestem strasznie ciekawa, jak wygląda Carter.
Carter Wszystko z Puszki, Carter Tanie Piwko.
To chłopaczek ze wsi, taki nieszkodliwy misiek.
Tak go sobie wyobrażam.
- Twój numer jeden? - A twój?
Izzy.
No wiesz…
Dobrze mi się gada z Izzym.
Ma naprawdę uroczy śmiech. Uwielbiam jego śmiech.
Inne dziewczyny nie mają szans.
Kto jest twoim numerem jeden? Izzy?
Chyba tak.
I jak?
Liczysz na to, że wolę kogoś innego?
Na zdrowie. Pewność siebie i, kurwa, do przodu.
Pierwszy dzień.
DOM MĘŻCZYZN
- Gorąca? - Nagrzewa się.
Zrób test masła, stary.
- Kto robi dobre jajka? - Jajecznicę?
Sadzone.
Bałagan w alejce pierwszej.
Oby ci chłopcy nie szukali szefowej kuchni.
Bekon dziesięć na dziesięć.
Pierwszy dzień w kabinach był zakręcony.
Strasznie się denerwowałam.
Chcę wziąć ślub, bo, po pierwsze, chcę mieć kiedyś rodzinę.
Czuję, że teraz jest dobry moment,
bo w przeszłości tak naprawdę nie kochałam siebie.
Przepraszam.
Tak. Trudno było mi pokochać siebie
i wydaje mi się…
że się zaniedbałam.
No i…
Teraz siebie kocham
i jestem gotowa pokochać kogoś innego, dać z siebie wszystko.
Kiedy pojawiła się ta szansa, pomyślałam: „Czemu nie spróbować?”.
- Hej, hej. - Cześć. Z kim rozmawiam?
Z JP.
Cześć, JP.
A ja?
- Z Taylor. - Co tam?
- Dobrze ci się spało? - Tak.
- To dobrze, bo mnie nie. - Denerwowałaś się?
Chyba tak. No i dwa razy w nocy wstaję, żeby zrobić siku.
- Ja sypiam fatalnie. - Co?
W moim fachu…
Śpisz w…
- W remizie. - Aha.
24-godzinne zmiany.
Czasem trzy lub cztery razy w nocy budzimy się i jedziemy.
To chyba przerażający zawód.
Wszyscy tak mówią. Przerażające jest wchodzenie do płonącego budynku,
kiedy nic nie widzisz i musisz ugasić ogień.
Ale tak naprawdę…
Troszkę przerażające.
Ale czujesz wtedy przypływ adrenaliny. Najlepsze jest zżycie się z zespołem.
Jest naprawdę fajnie.
Zobaczmy. Zapisałam: „rozwiedzeni rodzice, dwie siostry”,
no i chodziłeś do Parkwood. Ja tam uczę.
Co lubisz w pracy w przedszkolu?
Czuję, że to moje dzieciaczki, wiesz?
Wiem, że niektóre mnie zapamiętają, ale inne to nie wiem.
- Moja pani była super. - Pamiętasz ją?
- Pewnie. Pani Wilburn. - Super.
Zobaczymy. Obyś mnie też zapamiętał.
Chcę kogoś, kto ciężko pracuje.
Chcę być małżeństwem co najmniej dwa lata,
zanim będziemy mieli dzieci, żeby spędzić razem trochę czasu,
bo kiedy już ma się dzieci…
- Wszystko kręci się wokół nich. - Tak.
- Ale w niedalekiej przyszłości. - Też tego chcę.
Lubisz gotować?
Wychodzi mi to już lepiej…
- Nie musisz. Ja będę. - Dobra.
Co najbardziej lubisz gotować?
Lubię żeberka, kurczaka nadziewanego, alfredo.
A umiesz robić dobre tosty z serem? To jedna z moich ulubionych rzeczy.
- Serio. - Chleb i ser?
Tak. Chleb i ser.
Umiem zrobić, co chcesz. Tosty z serem też.
Myślę, że mamy bardzo podobne…
- Wartości? - Tak.
Przynajmniej na razie.
Już po pierwszej 10-minutowej rozmowie ciągnęło mnie do ciebie.
Byłeś słodki…
Bo jestem.
Mama zanurzyła mnie w cukrze po urodzeniu. To dlatego.
I lubisz się wygłupiać. To fajnie.
Ale tak. Ciągnęło mnie do ciebie.
Tak. Powiedziałam o tym nawet jednej z dziewczyn.
A mnie zdecydowanie ciągnęło do ciebie. Wydajesz się naprawdę dobrą osobą.
- Dzięki. - Nie będę już rozmawiać z innymi.
Proszę.
Oświadcz się już.
- Żartuję. - Mógłbym.
Nieważne. Teraz. Oświadczyłbyś mi się?
- Na bank. - Dobra, zobaczymy.
- Dobra randka? - Dobra.
- Zuch chłopak! - Mógłbym się oświadczyć.
Wspaniale, brachu.
DOM MĘŻCZYZN
Ostatecznie chciałbym to zawęzić do dwóch albo trzech.
- Aha. - Za dużo osób.
Nie wiem, czy używaliście apek randkowych, na których mieliście mnóstwo dopasowań.
„To zbyt wiele decyzji. Ja chcę…”
Ludzie zastanawiają się, dlaczego to jest męczące.
To wykańczające. Tyle różnych rozmów.
Dokładnie.
To doświadczenie w kabinach różni się
od prawdziwego świata
tym, że absolutnie nic nas nie rozprasza.
Widzimy się później.
Skupiasz się tu na jednej rzeczy –
na znalezieniu osoby dla ciebie przy utrzymaniu wysokich standardów,
na stworzeniu więzi, która doprowadzi do małżeństwa.
- Hej. - Cześć.
Tu Uche.
Cześć, Uche. Tu Miriam.
Miło znów z tobą rozmawiać. Miałem nadzieję, że to ty.
To miłe.
Urodziłaś się i wychowałaś w Nigerii, prawda?
Tak, tak.
Przypomnij. Przyjechałaś tu sama?
No tak, ale mam tu rodzinę.
Mogłam wyjechać na studia do Anglii albo do Stanów.
Wybrałam Stany, bo to lepsze miejsce na medycynę.
Na początku miałam studiować medycynę.
Miałaś studiować medycynę, a co studiowałaś?
Skończyło się na karierze chemiczki. Jestem naukowczynią.
Jaka dziedzina?
Pracowałam w różnych branżach.
A czym się teraz zajmujesz?
Pracuję na uczelni, ale za granicą.
A gdzie za granicą?
Na Bliskim Wschodzie.
Na Bliskim Wschodzie?
Tak, ale niedługo na stałe wracam do Houston.
OK. A kiedy?
- Za jakieś dwa tygodnie. - OK.
A jak myślisz, dokąd w Houston się przeprowadzisz?
Już to zrobiłam.
- Tak? - Do River Oaks.
Tęsknię za domem. No i wróciłam do miasta.
Widzę też, że mój biznes kwitnie.
- Jaki? - Pielęgnacja skóry.
Dermatologia?
Nie dermatologia, ale…
- Sprzedaż kosmetyków? - Nie!
Oferuję…
szczególny…
skład.
To bardzo zagadkowe.
Cześć, tu Uche.
Cześć, Uche. Tu Aaliyah.
- Aaliyah. - Cześć.
Miałem nadzieję, że porozmawiamy.
Ja też. Bardzo się cieszę.
Masz w sobie coś z nerda.
Nerda? To dobrze czy źle?
Lubię nerdów. Nie ukrywam. To coś…
Myślę, że mam wiele różnych oblicz.
Czy jedno z nich to oblicze nerda?
- Tak. Lubię czytać. - Aha.
Układam pasjansa.
Lubię różne filmy anime z czasów, kiedy jako dziecko mieszkałam w Japonii.
Wciąż je oglądam.
- Dlaczego w Japonii? - Rodzice byli w siłach powietrznych.
O, super.
Tak. Byłam tam dziewięć i pół roku, a potem Teksas.
- Zaczęłam karierę pielęgniarki. - Aha.
Chciałam pracować w centrum medycznym. Jest największe w regionie.
- Jasne. - Najlepsi chirurdzy.
Specjalizuję się w kardiochirurgii.
A ty czym się zajmujesz?
Z zawodu jestem prawnikiem, więc ludzie myślą, że się kłócę,
ale mam firmę programistyczną.
Super.
Stąd pewnie te nerdowskie klimaty.
Coś, co absolutnie uwielbiam, to bycie swoim własnym szefem.
Teraz myślę, że też chcę być swoją szefową.
Miło byłoby mieć partnera, który mógłby mnie tak popchnąć
w dobrym kierunku, zwłaszcza jeśli sam ma doświadczenie.
Jesteś taka ambitna i zmotywowana, a to najważniejsze cechy,
których szukam u partnerki. Zdecydowanie widzę je u ciebie.
Dziękuję. Zarobiłeś za to trochę punktów, Uche.
DOM KOBIET
Nie pytam, z iloma osobami spali.
Ja też. Mam to gdzieś.
Wystarczy, żeby było bezpiecznie, higienicznie i żeby byli zdrowi.
Właśnie. Na tym etapie każdy ma przeszłość.
Jesteśmy starsi. To nie jest… Nie chcę…
W ogóle o to nie pytam.
- Chcę doświadczonych. - Właśnie.
Sexy.
Trzeba chcieć się uczyć. Oboje musimy chcieć.
Intymność fizyczna u każdego wygląda inaczej.
Trzeba chcieć się otworzyć i o tym porozmawiać.
Znam swój popęd seksualny, więc…
Tak tylko mówię.
Co cię bardziej kręci? Łagodniejsze jęki czy agresywne?
- Nie ukrywam, mam fetysze. - Ja też.
- Jesteś złotą rączką? - O tak.
Bywa, że facet zauważa coś zepsutego, zaczyna to naprawiać i już jestem mokra.
Ekspert od cunnilingus.
To mój talent od Boga. Każdy ma jeden.
Ulubiona pozycja seksualna?
Tak.
Tak. Wszystkie.
Dobrze całujesz?
Tak.
- Ja też. - Zapytaj moją rękę.
Aha.
A ty moją rękę i poduszkę.
Całowałeś się z poduszką?
Aha. A ty nie?
- Blake Lively i Ryan Reynolds. - Słodkie.
On jest taki zabawny, a ona w ogóle jest idealna, więc…
- Aha. Minuta ciszy dla nich, no bo kurde… - OK.
- Dobra, wystarczy. No więc… - OK.
Chcesz poznać mój talent?
Tak.
Potrafię spojrzeć na twoje stopy i zgadnąć rozmiar buta.
W 99% przypadków.
Naprawdę?
Tak. Raz zrobiłam to na rodeo.
Gość zachowywał się jak fiut, patrzę mu na stopy:
„Co to? Rozmiar 39?”.
Na to inny mówi: „Powiedz, jaki jest mój”.
A miał, kurwa, płetwy. Mówię: „Wyglądasz na 46”.
Nagle wszyscy pytają: „Jaki ja mam rozmiar?”.
Od tego się zaczęło. Jestem w tym dobra.
Widzę, że na imprezach jesteś rozrywkową dziewczyną.
- Aha. - To super.
Stacy jest bardzo głośna i wesoła. Cieszę się, bo sam taki jestem.
Mogłabym cię klepnąć w tyłek przy barze.
Boże. Tak.
Jestem po prostu sprośna i dziwna…
Jak definiujesz sprośność?
Jak ciebie.
Na pewno widzę siebie ze Stacy.
We wszystkim jest pewna siebie, a ja tego chcę u partnerki.
Ale jest też Johnie.
Ona jest bardzo spokojna, słodka i czuła.
Jak tam, skarbie? Dobrze?
Dobrze.
- Cały dzień czekałam na tę rozmowę. - Ja też.
Naprawdę chcę w pełni przeżyć
to doświadczenie z tymi dziewczynami, żeby zawęzić wybór.
Co masz dziś na sobie?
Czerwoną sukienkę.
Lubisz się przytulać czy potrzebujesz przestrzeni?
Na pewno różnie,
ale w związkach, w które jestem zaangażowana, jestem czuła.
Czy jesteś otwarta na eksperymenty w łóżku?
- Jestem w tym trochę nieśmiała. - Tak?
Mówią, że na nieśmiałe trzeba uważać…
Coś w tym może być.
- Jak całujesz? - Myślę, że świetnie.
Nie, żartuję.
Zgadzam się. Ja też. Recenzje nie kłamią.
O Boże. Sprawdzę na Yelpie.
Dawaj.
Seks z włączonym światłem?
- Może być włączone. - Tak!
Ale jeśli jest środek nocy i coś się dzieje,
nie będę krzyczeć: „Włącz światło!”.
Chyba że będzie się je włączać klaśnięciem.
Klaśnięcie. Może klepnę cię po tyłeczku.
I światła są włączone.
No a jak tam twoje więzi w programie?
Powiedziałabym, że mam ich kilka,
ale z tobą zdecydowanie jest najsilniejsza.
Czuję dokładnie to samo.
O tak! Tak jest.
Dużo tu tych gier.
Wziąłem karty.
Pogłębiające znajomość.
Tak. Pogłębiające.
Czego chciałabyś się nauczyć o seksie w szkole?
Niczego. Mogli sobie darować…
Tak? Te lekcje zaczynają się tak:
„No dobrze. Trzy razy mówimy »pochwa«. Pochwa, pochwa, pochwa”.
„Teraz trzy razy mówimy »penis«”.
- Kiepska karta. Wyciągnij inną. - OK.
Nie muszą mnie niczego uczyć.
- Teraz głębiej. - Damy radę.
Czy zmieniłabyś to, jak straciłaś dziewictwo?
Rzeczywiście głębsze.
Ja straciłam dziewictwo
w trzeciej lub czwartej klasie liceum.
A ty?
Nie chcesz powiedzieć?
Nie o to chodzi…
Bardzo długo mówiłem wszystkim,
że straciłem je w trzeciej klasie liceum z taką dziewczyną.
Aha.
I…
Sam nie wiem. W tym doświadczeniu chodzi chyba o szczerość.
Czuję się przy tobie bardzo komfortowo.
Pojechałem na wycieczkę…
do Meksyku i…
Poznaliśmy tam takie dziewczyny
i piliśmy razem tequilę w apartamencie.
Ja, mój kolega i te dwie dziewczyny.
No i jedna z nich…
Chciałem już iść spać, a ona na mnie weszła.
Wiem, że… trudno sobie wyobrazić…
Myślę, że ludzie nie lubią mówić o facetach… zmuszanych do seksu.
Tak.
No bo panuje przekonanie, że musisz być twardy, musisz to zrobić…
Tak.
Pamiętam…
mojego kolegę w łóżku obok.
A ona…
wchodziła na mnie. Wyraźnie pamiętam, że powiedziałem „nie”.
- Tak. - Wiele razy.
„Nie, nie chcę tego robić”.
Tak.
Ale czułem z jej strony presję i…
No i tak właśnie straciłem dziewictwo.
Rety. Kiedy to było?
Jak mieliśmy…
siedemnaście lat.
Przykro mi, że cię to spotkało.
Spokojnie…
Wyraźnie wygląda to tak, że cię wykorzystano,
więc nie usprawiedliwiaj jej, bo to nie jest w porządku.
Przykro mi, że cię to spotkało. Zwłaszcza że to był twój pierwszy raz.
Tak. Dzięki, że to mówisz.
Nie wiem, co to miejsce w sobie ma, ale czuję, że mogę zdradzić ci
moje najgłębsze tajemnice.
Tak.
Dobrze cię rozumiem.
Cieszę się, że mi powiedziałeś. Dzięki temu czuję się bliżej ciebie.
Czuję się przy tobie bezpiecznie. Chcę, żebyś wiedziała o mnie wszystko,
bo ja chcę wiedzieć wszystko o tobie.
- Ja też. - Czuję się swobodnie.
Uwielbiam z tobą rozmawiać.
- Chcę być z tobą przez cały czas. - Ja też cię lubię.
Na pewno uważam, że młodszą siostrą miłości
jest troska.
A mnie na pewno bardzo zależy na Johnie.
Troszkę troski, która potem przechodzi w miłość.
To ziarno, z którego ona wyrasta. Przestanę już gadać.
Mam intensywną osobowość. Kocham mocno. Uwielbiam się śmiać, żartować.
Uwielbiam tańczyć. Jestem głośna.
Jestem z Portoryko, więc to oczywiste.
Ale mieć kogoś, kto naprawdę pokocha mnie za to, kim jestem, za moją duszę,
nie wiedząc, jak wyglądam…
Przez całe życie tak bardzo tego pragnęłam.
- Izzy, jak się masz? - Jak się masz?
- Świetnie. A ty? - Świetnie.
- Rety, co za dzień. - Co nie?
- Kładę się na podłodze z kocem. - Boże, tak! Ja też.
Boże, super.
Jaki jesteś w związkach? Ja wiem, jaka ja jestem.
Lubię dawać. Ta przyjemność z dawania…
Chcę, żeby mój partner był taki sam.
Tak. Ja też taki jestem. Bezinteresowny.
Zawsze staram się dogadzać innym. Zawsze… Lubię się tobą opiekować.
Ale miło jest coś takiego słyszeć. Wiesz?
Aha, rozumiem.
- Przywiązujesz wagę do szczegółów? - Ogromną.
- Ja też. Wielką. - Aha.
Zapamiętuję różne rzeczy.
Będziesz się dziwić.
Bo jest to dla mnie ważne, wiesz? Wszystko, co mówisz, różne…
- Wszystko tkwi w szczegółach. - Tak.
Taki właśnie jestem. Bardzo czuły.
Boże. Jesteśmy tacy sami.
Boże, to zaskakujące, bo wiem, że mamy ze sobą wiele wspólnego.
Też tak uważasz?
Niesamowite.
- Słyszę, że to mówisz, i myślę: „O Boże”. - Aha.
Masz fajną energię. To dziwne, bo chcę cię dotknąć.
Aha.
A jak ci minęła reszta randek?
- Świetnie. No poszły dobrze. - Tak?
- Ale będę brutalnie szczera. - Śmiało.
Jesteś moim numerem jeden.
Rety, miło to… Dziękuję.
Nie było z tobą ani jednej nudnej chwili.
Wiem, że czujesz też więź z innymi.
Tak. Czuję więź z kilkoma innymi dziewczynami.
Nie będę kłamał.
Wiem, że mówisz, że jestem twoim numerem jeden,
ale czy czujesz więź z kimś jeszcze?
Tak, ale nie na tym samym poziomie.
Próbuję podążać za intuicją. Wiesz?
Pewnie, powinnaś.
- Czuję więź z paroma osobami. - Aha.
Jestem osobą, która potrzebuje czasu.
Muszę usiąść i wszystko przemyśleć.
Ciężko tak skakać z kabiny do kabiny. Nie miałem okazji, żeby w samotności
zastanowić się i rozważyć wszystkie opcje.
Mam nadzieję, że o mnie nie zapomnisz.
Na pewno nie. Nie zapomnę o tobie.
Wiedziałem, że to ty, jak tylko usłyszałem twój głos, więc nie bój się.
Ale jesteś słodki. To bardzo miłe.
Chciałabym tu z tobą rozmawiać całą noc.
Ale powiesz mi o tym kiedy indziej. Miłego wieczoru. Do jutra.
Panu również. Mam nadzieję, że ujrzę cię w snach.
Pa.
- Halo? - Cześć, tu Uche.
Uche! Ale się cieszę! Miałam nadzieję, że to ty.
- Stęskniłam się za tobą. - Aaliyah.
Teraz mogę iść spać szczęśliwy.
Co nie? Tak się cieszę, że z tobą rozmawiam.
Jeśli weźmiemy ślub i kupimy dom,
muszę mieć w nim swoją własną przestrzeń.
Przestrzeń?
Tak. No wiesz, wy, faceci, często macie takie miejsce.
- Aha. - A ja chcę mieć swoje.
Chcę móc tam malować i grać na gitarze.
Chcę mieć miejsce, w którym będę puszczać swoje płyty,
malować, słuchać muzyki i pisać wiersze.
- Wyrażać siebie. - Nie gadaj. Przestań.
- Piszesz wiersze? - Tak.
- Zabawna sprawa. - No co?
Przez cztery lata studiów
tworzyłem i prezentowałem na scenie poezję mówioną.
O mój Boże.
Wiesz, jaki jest mój ulubiony film?
- Jaki? - Miłość od trzeciego spojrzenia.
Nie kłamię. Jestem, kurna, śmiertelnie poważna.
Mój ulubiony film to Miłość od trzeciego spojrzenia
właśnie ze względu na poezję mówioną.
- Myślę, że… - To moja ulubiona rzecz.
Uwielbiam na nią chodzić.
- Musimy pójść razem. - Hurra! Boże!
Chciałem do tego wrócić.
Byłem zajęty i wypadłem ze społeczności.
Nawet… Musisz wystąpić.
- Mogę? - Zadzwonię do dawnej grupy.
Staniesz na scenie.
Zachęci mnie to też do dalszego pisania,
bo od tak dawna nie napisałem żadnego wiersza.
Bardzo chciałbym do tego wrócić. Grasz też na gitarze?
Kiedyś też grałem, ale nie tknąłem jej od lat.
- A wisi u mnie na ścianie. - Będę szczera i powiem, że nie…
- Muszę więcej poćwiczyć, ale… - Ja też.
Ale chodziłam na lekcje. Na studiach.
- Mam fendera. - To tak jak ja.
- Aha. - Akustyczną?
Tak, sześciostrunową.
Czuję, że naprawdę we wszystkim jesteśmy podobni.
Wspaniale, że jesteś kreatywna.
Właśnie dlatego zacząłem interesować się poezją. Trudno mi było
wyrazić swoje emocje.
Recytowanie tych wierszy na scenie sprawiło, że było mi łatwiej
otworzyć się i wyrazić siebie.
O Boże. Po prostu…
Muszę… Po prostu chcę cię teraz pocałować.
- Chcę cię zobaczyć i… - Czuję to samo.
Szaleństwo.
DOM KOBIET
Zgadzamy się z Taylor.
Rozmawialiśmy trochę o seksie, ale nie przez cały czas.
Powiedziała: „Wystarczy. Pasujemy do siebie, wiemy to.
Wiemy, co lubimy. Tak czy inaczej, będzie dobrze”.
- Aha. - „Pogadajmy o czymś innym”.
- „Dalej, więcej”. - Aha.
Myślę, że jeśli jestem w tobie tak bardzo zakochana,
wszystko inne się ułoży. Seks, wygląd,
bo kocham to, kim jesteś.
Ale mam przeczucie, że odejdę stąd zaręczona.
Chcę tu znaleźć męża nie ze względu na wygląd,
a ze względu na jego serce i to, jak się przy nim czuję.
W przeszłości to był problem.
Tak bardzo opierałam się na wyglądzie
i nic z tego nie wychodziło.
Przy JP czuję się inaczej. Nie wiem, jak to wyjaśnić.
Przedziwne uczucie.
- Halo? - Co tam?
- Stęskniłam się. - Tak?
Tak.
- Jakiego koloru mam buty? - Niebieskiego.
Głównie, ale są jeszcze dwa kolory.
- Czerwony i biały. - Tak!
Wszystko, co masz, jest w tych kolorach?
Wszystkie moje ubrania.
Kiedy cię zobaczę, wyjdziesz w czerwieni, bieli i błękicie?
Musisz się przekonać.
Po prostu…
Musisz zrobić pompkę.
- Pompkę? - Słyszałam ziewnięcie.
Faktycznie. Masz rację.
- Ile mam zrobić? - Przeliteruj moje imię. T…
- A. - A.
- Y. - Y.
- L. - L.
- A. - O!
No tak.
O. R.
Kto pisze „Taylar”?
- „A-R”? - Nie wiem, co ja myślałem.
Ja przeliteruję twoje. Już?
Tak.
- J. - Wow.
P.
Teraz troszkę potwerkuję pupą.
Cholercia!
- Musimy razem zatańczyć. - Pewnie.
Fatalny ze mnie tancerz. Lubię się dobrze bawić.
- Poruszać się? - Tak.
Nie mogę się doczekać.
Jak lubisz nazywać swoją drugą połówkę?
Masz jakąś ksywkę? „Kotku”, „skarbie”?
Nie przepadam za nimi.
- Wiesz, jaką lubię? - Nie.
- Słodka pupcia. - Tak?
Możesz nią być. Hej, słodka pupciu.
- Fajnie. - To na pewno twoja ksywka.
Słodka pupcia i słodziak.
Ale urocze.
Kiedy wchodzę do kabiny i słyszę głos Taylor,
ogarnia mnie taka euforia.
Motyle w brzuchu, bąbelki…
Aż skręca cię w żołądku. Nie potrafię tego wyjaśnić.
To takie… uczucie szczęścia.
DOM KOBIET
No pięknie.
Ej, pomyliłaś mnie.
Cicho.
Izzy. Bardzo go lubię. Od początku jest moim numerem jeden.
Zawsze kiedy z nim rozmawiam, na twarzy mam wielki uśmiech,
bardzo się cieszę i mówię, że nie mogę się doczekać następnego razu.
- Wiesz? Takie uczucie. - Aha.
W salonie zaczyna do mnie docierać,
że Izzy nie rozmawia tylko ze mną.
Kobiety stają się zaborcze, ludzie się nastawiają.
Osoba, która…
Od stóp do głów idealna.
Nie wiem, co Izzy do mnie czuje, ale wiem, co ja czuję do niego.
Absolutnie nie zamierzam
mówić innym dziewczynom, kim jestem zainteresowana.
Nie miałam tego.
Powinnaś czuć się dobrze.
I tak się czuję. Dopiero dziś to do mnie dotarło.
Kiedy Izzy ze mną rozmawia, czuję się dobrze.
Z Izzym od samego początku jest tak samo.
Czuję taką swobodę.
Jakbym… wreszcie została zaakceptowana taka, jaka jestem.
Wspaniale było poznać
faceta, który może być moim mężem.
Halo?
Hola, mi amor!
Tęsknię.
Halo?
Jestem, jestem.
Co jest?
No dobrze.
To…
trudne.
Jesteś naprawdę świetną dziewczyną.
Z innymi dziewczynami czuję po prostu więź,
która jest silniejsza niż moja więź z tobą.
Czego tu brakuje?
Po prostu…
Powiedz mi, proszę, dlaczego.
Musi być jakiś powód.
Wszystko sobie analizuję. Myślę, że chodzi tu o chemię.
Do bani.
Nie chciałem, żebyś tak się czuła.
Tak bardzo tego pragnę. Tak bardzo chcę być kochana.
Po prostu…
przez całe życie zastanawiam się dlaczego.
No i jestem tu, otworzyłam się, niczego nie ukrywałam.
No i…
Kurwa.
I znów nic nie rozumiem.
To nie ma sensu.
Po prostu nie rozumiem. Nie rozumiem.
Nie mogę uwierzyć, że to się dzieje. Tak się cieszyłam na tę rozmowę.
Cały dzień na nią czekałam.
I nie spodziewałam się tego.
Naprawdę nie mogę o tobie powiedzieć nic złego.
Czuję po prostu silniejszą więź z innymi osobami.
Izzy, to oczywiście do bani.
To boli.
Ale życzę wspaniałej reszty dnia
z twoimi…
osobami.
Zastanawiam się, czy kiedykolwiek znajdę miłość.
Czy ktoś naprawdę pokocha moją duszę, to, kim jestem, jaka jestem?
Miło było cię poznać, Lydia.
Wszystko w porządku? Chodź tutaj.
Kocham cię. Przykro mi, że tak się czujesz.
Ja też cię kocham.
Przykro mi. Wiem, że to strasznie trudne.
- O kogo chodzi? - O Izzy’ego.
Zakończył to?
Powiedział, że czuje silniejszą więź z innymi.
Przykro mi.
Zasługujesz na kogoś,
kto jest absolutnie pewien, czego chce, kto wie, co ma.
Jeśli on tego nie widzi, nie jest facetem dla ciebie.
Nadal zasługujesz na miłość.
Rozumiesz?
Nie pozwól mu tego sobie zrobić.
Dobrze?
Chcesz otworzyć przed kimś serce, ale nikt nie chce cierpieć.
Nikt nie chce czuć tego, z czym wszyscy zmagamy się na co dzień,
przed czym się bronimy.
Ale bycie otwartym, szczerym, uczciwym jest szalenie ważne.
Dzięki temu przy Uche czuję się pewniej.
Ten facet naprawdę pragnie mnie ze względu na to, kim jestem.
Ogromna różnica, nigdy tego nie miałam.
Jest to ryzyko pod wieloma względami.
Ale kto nie ryzykuje, nie wygrywa.
Część emocjonalna mózgu podpowiada mi, że odejdę stąd z tobą.
Część logiczna mówi mi:
„Musisz się chronić, bo po prostu nie wiesz”.
Posłuchaj. Jeśli z jakiegokolwiek powodu będziesz się czuć niepewnie,
pogadaj ze mną o tym.
Zawsze będę dla ciebie tą osobą. Bardzo mi na tobie zależy.
Chcę zakwestionować fakt, że czujemy się tak pewnie.
Chcę, żebyś się upewnił, że jestem osobą, której szukasz.
Aaliyah, jesteś moją dziewczyną.
OK.
Odejdziemy stąd razem. Jeśli nie odejdę z tobą,
nie wiem, co zrobię.
Uche…
To strasznie dziwne.
Co z tobą? Dlaczego jesteś taki idealny?
Co byłoby dyskwalifikujące?
OK. Myślę, że…
przede wszystkim nieszczerość.
A dla ciebie?
Dosłownie to samo. Nie znoszę kłamców.
Zwłaszcza jeśli chodzi o małżeństwo. Muszę wiedzieć,
że masz silny ośrodek moralny.
Czy w swoich poprzednich związkach kłamałaś?
Pewnie. Jestem człowiekiem.
Nie mówię, że nigdy nikogo nie okłamałam i nie zraniłam.
W przeszłości robiłam różne rzeczy. Czasem było to egoistyczne, ale…
Robiłaś różne rzeczy. Czy kiedyś zdradziłaś?
- Raz. - Możesz być szczera. Opowiedz o tym.
To był związek,
w którym dwa i pół roku nie byłam usatysfakcjonowana seksualnie.
Kiedy to było?
Dwa lata temu.
O rety. Zdradziłaś niedawno.
To nie tak, Uche. Nie mów tak.
Nie mów tak, bo…
Ale to przecież prawda.
No tak, ale… Słuchaj.
Powiem ci,
że w tamtym związku naprawdę się starałam.
Zrobiłam wszystko, co można zrobić, żeby rozwiązać ten problem
w sposób etyczny.
Powiedziałam mu, że nie jestem usatysfakcjonowana.
Sugerowałam różne rzeczy, wiele razy podejmowałam temat seksu.
Mówiłam, że potrzebuję więcej. Wiele razy.
Dlaczego z nim nie zerwałaś?
Bałam się być sama.
A jeśli nigdy nie znajdę kogoś…
kto będzie miał jego dobre cechy?
Sama nie wiem. Po prostu…
Kiepsko.
Powiedziałaś o tym swojemu chłopakowi?
Aaliyah?
Słyszę.
Powiedziałaś mu o tym?
Nie.
Dlaczego?
Nie chciałam go zranić. Wiedziałam, że zrobiłam coś złego.
Na pewno chodziło o to, żeby go nie zranić?
Może chodziło o ciebie?
Nie chodziło o mnie…
Nie wstydzisz się tego, co zrobiłaś?
Bardzo długo zmagałam się z poczuciem winy.
Gdybyś mu o tym powiedziała, musiałabyś zmierzyć się
z tym poczuciem wstydu i winy. Byłoby gorzej.
Mówisz, że chodziło o to, żeby go nie zranić,
ale tak naprawdę mogło chodzić o ciebie.
Tak. No dobrze. Tak.
Naprawdę się za to nienawidziłam, ale nie…
Nie mogę tego cofnąć.
Co dobrego przyniosłoby zrzucenie takiego ciężaru na kogoś,
kto zaczyna budować swoje życie i karierę?
Zachowałabyś się jak uczciwa osoba.
Zdrada i nieuczciwość świadczą o tobie.
Nie o nim.
Myślę, że chciałby o tym wiedzieć.
Rozumiem.
Ja sam zdradziłem.
Ale miałem wtedy 18 lat
i tylko kogoś pocałowałem.
Jest tu więc pewna różnica.
Nikomu już bym tego nie zrobił, a gdybym zrobił,
to myślę, że moje sumienie
zmusiłoby mnie, żebym powiedział o tym drugiej osobie.
Rozumiem.
Nie postawiłabym się już w takiej sytuacji.
Odmówiłabym. Nie…
Jak długo byłaś z nim po zdradzie?
Trzy miesiące.
Spałaś potem jeszcze z tym drugim?
To był tylko raz. Jeden raz.
Wtedy po raz pierwszy i ostatni zrobiłam coś takiego w związku.
- W całym twoim życiu. - W całym moim życiu. Dosłownie.
Jestem człowiekiem. Też mam swoje potrzeby.
Nie mówię… To było egoistyczne, ale mam swoje potrzeby.
I mimo tego mam z kimś zostać? Nie.
Nie, masz z tą osobą zerwać.
- Powinnam. - To jest uczciwe.
- Zerwanie. - Teraz bym to zrobiła.
No nic. Dziękuję za szczerość w tej kwestii.
Masz więcej koleżanek czy kolegów?
Na pewno koleżanek. I nigdy bym ci tego nie zrobiła.
Skąd wiesz?
Nie jestem już tą samą kobietą, Uche. Proszę…
- To zaledwie dwa lata temu. - Tak, ale…
- To nie tak dawno. - To bardzo dawno.
Jednak nie.
Rozumiem.
To oczywiste, że patrzysz teraz…
na mnie inaczej.
Rozumiem.
Dobrze.
Pa.
Aaliyah, nie musiałaś mi o tym mówić, ale postanowiłaś powiedzieć.
Myślę, że to coś dobrego.
Aaliyah?
O Boże.
DOM KOBIET
Co się stało?
Wszystko w porządku? Co jest?
Nie, nie. Tranquila.
Uspokój się. Usiądź sobie gdzieś.
Dziewczyna, z którą rozmawiam…
We wszystkim się zgadzamy.
W kwestii przyszłości, tego, kim jesteśmy, wartości.
Dosłownie wszystko nas łączy.
To nie jest…
No nie wiem. Nie jest to dla mnie zabawa.
Jeśli poproszę kogoś o rękę, to tak naprawdę.
Mówię: „Zadam ci parę trudnych pytań”.
No i odpowiedź na jedno z nich
mi się nie spodobała.
Ale z drugiej strony
nie musiała mi, kurwa, tego mówić.
Wiedziała, że jeśli mi to powie, może mnie stracić.
Muszę to docenić.
Chcesz, żeby wyłożyły karty na stół.
Mam 33 lata.
Niektóre rzeczy podlegają dyskusji, inne nie.
Wciąż dochodzę do tego, które są które.
Co jest dyskwalifikujące, a co nie?
Jestem rozsądny czy nie? Przesadzam?
Możesz jej wybaczyć to, co zrobiła?
Próbuję teraz spojrzeć na to z jej perspektywy,
a nie zawsze mi się to zdarza.
Myślę, że mógłbym o tym zapomnieć.
Tak. Sam nie wiem.
Warto ją przez to stracić?
Głos rozsądku.
Wyrzuć to z siebie.
Powiedz. Co się dzieje?
Po prostu… Chyba go straciłam.
- Kogo? Powiesz? - Uche.
O Boże. No dobrze.
No dobrze. Spójrz na mnie.
- Myśli, że go zdradzę. - Dlaczego?
Bo już to kiedyś zrobiłam.
Spójrz na mnie. Posłuchaj.
To ci pokazało, jak reaguje Uche.
Ale ja nie chcę być przez to oceniana.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
- Ja bardziej. - Ja bardziej.
- Nie musisz się wstydzić. - Wiem.
Nie musisz.
Ale wiesz, co ja myślę?
To nie jest facet dla ciebie.
Naprawdę chcesz za niego wyjść? Za gościa, który od razu cię ocenia?
Nie chcę tego mówić.
Jesteś do mnie taka podobna, że mnie to nie dziwi.
- Na pewno powiedziałaś mu całą prawdę. - Tak.
Ze szczegółami, prawda?
Powiedzenie Uche prawdy nie było błędem.
Tak.
Nie ma prawa cię oceniać.
- Spójrz na mnie. - Tak.
Nie ma prawa cię oceniać.
Niech sam to sobie ułoży w głowie.
Uwierz mi. Jeśli nie jest w stanie,
jaki by nie był mądry, odłożyć tego na bok?
To jego problem.
Sam musi sobie z tym poradzić.
Sam musi dojść do tego, czego, kurwa, chce.
Tak.
Musi przestać obwiniać innych
i zacząć brać odpowiedzialność za swoje czyny.
Jesteś na to za dobra. O wiele za dobra.
Wiem to, bo widzę w tobie siebie.
Spójrz na mnie.
Może tego nie dostrzegać, bo ty jesteś mną.
Jesteś taka jak ja.
- Jesteśmy takie podobne. - Wiem.
Uwierz mi.
Uwierz.
O to może tu chodzić.
Napisy: Katarzyna Puścian