W POPRZEDNICH ODCINKACH
Taylor McKinsey-Roo, wyjdziesz za mnie?
Wyjdę!
Będziesz moją portorykańską żoną?
Tak, będę twoją portorykańską żoną.
Jeśli nie odejdę stąd z tobą, a ty ze mną,
do końca życia będę o tobie myśleć.
Przepraszam.
Chris, chcę być z tobą.
Przyjechałem tu, żeby znaleźć żonę.
W pewnym momencie myślałem, że znalazłem.
Mój Boże.
Boże, ale jesteś piękna.
Rzęsy mi odpadną. One nie są prawdziwe.
Tak naprawdę nie są takie długie?
- Nie widać? - Widać.
Halo, kto to?
Nazywam się Uche.
Kurwa!
Lydia?
Na jedną z randek przyszła dziewczyna,
z którą kiedyś się spotykałem.
To Lydia.
Wiem o nim wszystko, bo go znam.
Jestem zakochany w Aaliyah. Poproszę ją o rękę.
Ostatni raz widzieliśmy się w tym roku i spaliśmy ze sobą.
Halo?
Uche, niestety Aaliyah postanowiła nie kontynuować eksperymentu.
Wyjechała.
Przykro mi, stary.
DOM MĘŻCZYZN
Odeszła?
AGENT UBEZPIECZENIOWY
Powiedzieli mi, że postanowiła nie kontynuować eksperymentu.
33 LATA PRAWNIK
To nie ma sensu.
- Pokłóciliście się jakoś wczoraj? - Nie.
Nie wyraziła żadnych wątpliwości.
Żadnych.
Może po prostu…
- To było za dużo. - Nie chciała ci odmówić.
Bardzo mi było szkoda Johnie.
To było zajebiście trudne. Może się przestraszyła.
Zupełnie nie wiem, co myśleć. Coś musiało się stać.
Dowiedziała się o zaręczynach Lydii.
No…
- Nie rozmawialiśmy o tym. - Myślisz, że…?
Uważasz, że myślała, że Lydia jest zaręczona z tobą?
Nie.
Co innego mieć byłych,
a co innego praktycznie mieszkać
z byłą kogoś, kogo masz poślubić.
Znałem Lydię przed programem.
Spotykałem się z nią.
Dowiedziałem się i rozmawialiśmy o tym.
- Jest jak jest. - To bez znaczenia.
Beznadziejnie, że nie zamknęła sprawy,
że cię tak zostawiła.
Musi być coś, czego nie widzę.
MIŁOŚĆ JEST ŚLEPA
Czyli wsiadła do samolotu i odleciała?
Zgadza się.
I od tego czasu nie ma z nią kontaktu?
Zgadza się.
Mam mętlik w głowie.
Wczoraj nie wyraziła absolutnie żadnych wątpliwości.
Zgadzaliśmy się ze sobą.
Powiedziała, że mnie kocha, a ja, że kocham ją.
Mówiła, że wyobraża sobie to, że za mnie wyjdzie,
wyobraża sobie życie ze mną.
Takie odejście bez słowa…
To po prostu…
To nie ma żadnego sensu.
Nie mogę tego zaakceptować bez możliwości rozmowy z nią.
Potrzebuję tego.
Jeśli chciałbyś się z nią skontaktować,
Marco może do niej zadzwonić i zapytać, czy chce z tobą porozmawiać.
Jeśli chcesz odejść z programu i zrobić to sam,
to twoja decyzja.
Muszę z nią porozmawiać.
Chcesz, żeby Marco zobaczył, czy odbierze,
żeby powiedział: „Jestem z Uche, czy chcesz z nim porozmawiać?”?
Tak.
Cześć.
PRZEZ TELEFON
Wiem, że mamy dużo tematów do rozmowy, ale jest ze mną Uche.
Czy chciałabyś z nim porozmawiać?
Dobrze.
- Dobrze. - Podam mu telefon.
Dobrze.
Halo?
Uche.
Aaliyah, co się stało?
Między Lydią i mną doszło do rozmowy,
która nie poszła najlepiej.
- Rozmawialiśmy o tym. - Pozmieniało się.
A co powiedziała Lydia?
Fakt jest taki, że byłam podenerwowana.
Powiedziałam, że jeśli się nie oświadczysz,
może cię odzyska, jeśli chce.
Ona na to: „Wal się. Ja go już nie chcę”.
Dlaczego to powiedziałaś?
Bo powiem szczerze, że ona trochę mnie tłamsi.
Zawsze mówi coś o tobie.
A jakie to ma znaczenie? To przeszłość.
Uche, przepraszam.
Pozwoliłaś, żeby poróżniła nas jakaś dziewczyna,
bo coś ci powiedziała?
Kiedy kogoś kochasz,
nie odchodzisz bez słowa.
Proszę, nie.
Jesteś teraz w domu? Gdzie jesteś?
W domu.
Dlaczego ze mną nie porozmawiałaś?
Co teraz do mnie czujesz?
Wciąż cię kocham. Wciąż pragnę ciebie.
To dlaczego cię tu nie ma?
Uche, ja naprawdę cię kocham…
Jeśli kogoś kochasz, rozmawiasz z nim.
To nie jest normalne środowisko.
Wiem o tym, ale o to tu właśnie chodzi.
Jeśli poradzimy sobie ze stresującą sytuacją,
znaczy to, że uda nam się w małżeństwie.
Nie zrobiłabym tego w małżeństwie.
Jeśli nie możesz poradzić sobie z tym,
że w jednym pomieszczeniu jest z tobą moja była…
- Wtedy będziesz moim mężem. - Nie, Aaliyah.
Nie doszłoby do tego.
Jeśli nie radzisz sobie z czymś takim, nigdy do tego nie dojdziemy.
Jakaś dziewczyna coś ci powiedziała i pozwoliłaś, żeby to nas poróżniło.
Skąd wiesz, że kiedy była u ciebie na początku roku,
nie zobaczyła maila i nie zgłosiła się do programu?
Czy ty sobie robisz jaja?
Naprawdę mnie o to pytasz?
Nie wiem, jak to możliwe, że oboje tu jesteście.
Ja też tego nie wiem
i ci to powiedziałem.
Pojęcia, kurwa, nie mam, co tu robi.
Do dupy. Cała ta sytuacja…
Ale ty ciągle gadasz o niej…
Bo ciebie jeszcze nie mam!
To był jeden dzień! Jeden.
Przez jeden dzień musiałaś siedzieć w pokoju z dziewczyną,
ale postanowiłaś wrócić do domu.
To nie fair, że sugerujesz,
że nie cenię ciebie, tego, co mamy,
bo zrobiłam coś, żeby się chronić.
No właśnie. Myślałaś o sobie. O mnie zupełnie nie pomyślałaś.
A ty myślisz teraz o mnie?
Ja dosłownie siedzę tu i szykuję się do oświadczyn,
tego, żebyśmy spędzili razem życie.
Tak, myślę o tobie! Tylko o tym myślę.
Nie napisałaś do mnie nawet listu. Nic.
Nie mogłaś się pożegnać?
- Nic? - Nie miałam na to czasu.
W tamtej chwili.
Nie mogę w to uwierzyć.
Ale ja jestem głupi.
- Nie jesteś głupi. - Ale ze mnie kretyn.
Nieprawda.
Właśnie tego się obawiałem.
Tego, że zbliżę się do niewłaściwej osoby.
Skoro tak uważasz, to może nie musimy już rozmawiać.
Nie, nie będziemy już rozmawiać.
Możesz nie podejmować tej decyzji teraz?
Nie chcę z nią rozmawiać.
Nie chcę. Nie chcę jej numeru.
Nie chcę jej więcej widzieć.
Przez całe życie
faceci interesowali się mną ze względu na mój wygląd.
To pierwszy raz,
kiedy komuś na mnie zależy
ze względu na moją osobowość,
duszę, na moje upodobania, moją pasję.
Zakochanie się w Miltonie i jego zakochanie się we mnie
to takie objawienie szczęścia.
Nie, uosobienie. Fakt, mówił, że musi mnie nauczyć angielskiego.
Znalezienie osoby takiej jak Lydia,
która naprawdę mnie rozumie,
rozumie moje poczucie humoru, rozumie mnie,
jest czymś, bez czego nie mógłbym żyć.
Nieważne, czy jest supergłośna i się trochę rządzi,
czy jest wrażliwa,
tak bardzo troskliwa.
Czuję, że to moja najlepsza przyjaciółka.
O Boże.
Zwykle to mężczyzna jest trochę starszy, o rok lub dwa lata.
W tym przypadku mężczyzna jest młodszy
o prawie sześć, a raczej siedem lat.
Obciąłem wczoraj włosy
i mam wrażenie, że mam rzadkie wąsy.
Gładziutki tutaj.
Czuję się z tym trochę niepewnie. Akurat dziś
wyglądam zajebiście młodo. Taka jest prawda.
Nie mam świeżego zarostu, który może dodać rok.
Naprawdę wyglądam na 24 lata.
Lydia zaraz skończy 31.
Może pomyśleć: „Kurde, wygląda na 12 lat”.
Nie mam pojęcia, jak wygląda.
Po prostu… Nie potrafię sobie nawet wyobrazić…
Nie wiem, czy jest biały, czy czarny. Za wysoki? Za niski?
To na pewno będzie niespodzianka.
Miłość naprawdę jest ślepa.
Kocham go za to, kim jest.
Ale czy to się zmieni, jak go zobaczę?
Hej.
- O Boże! - Ale jesteś malutka.
A ty wysoki!
Ale ty jesteś wysoki! Boże.
Jesteś przepiękna.
A ty przystojny.
- Kręcone włosy. Super. - Wiem.
- Tego się spodziewałaś? - Nie.
A czego?
Nie tego.
Wieki na to czekałem.
Mam coś dla ciebie.
Kamień.
Boże, wiedziałem, że nie będzie elegancko.
Nie ta strona.
Lydio Arlene Elias Gonzalez…
Tak?
…wyjdziesz za mnie?
Tak.
- Wiesz, na który, prawda? - Nie. Powiedz.
- Cudowny. - Pasuje?
Tak. Boże, cudowny!
Dziękuję bardzo!
Czyli tak wygląda mój nerd.
Wiem. Krawat zostawiłem w domu.
Masz wąsy.
- Zwykle są dużo grubsze. - Tak?
O Boże. Dużo grubsze?
Spodobają ci się.
Jasna cholera, leci ze mnie.
Dlaczego? Denerwujesz się?
Ja? Nerwy? Nigdy.
Jak miło wreszcie cię poznać.
- Wiem. - Prawda?
Szaleństwo.
Fakt.
O Boże.
Niesamowicie jest zamknąć oczy i słuchać twojego głosu.
O Boże.
Tak długo na to czekałam.
- Ile masz wzrostu? - 180 cm.
- Nie masz 180 cm. - 180 cm.
- Nieprawda. - Od początku ci to mówiłem.
- Nie. - To przez buty.
- Na pewno nie. - To buty.
Nie masz 180 cm.
Dobra, mam dwa metry.
Ale mówię, że 198 cm, bo brzmi to lepiej.
O Boże!
Zupełnie nie tak go sobie wyobrażałam.
Wychodzę za olbrzyma.
O Boże,
ale ty masz wielkie ręce.
Jesteś olbrzymiasty. Jest takie słowo?
- Jakie? - Olbrzymi.
Jest takie słowo? Olbrzymi. Tak.
- Jesteś olbrzymi. - Dam ci fiszki ze słówkami.
- Nie… - Znajdę nauczyciela.
Nie.
Połowy twoich słów nie rozumiem. Tylko potakuję.
Serio? Mój angielski jest perfekcyjny.
- Tak. - Jasne.
Ale masz małe ręce.
Rzeczywiście.
Pomyślałem, że skoro się rządzisz i jesteś głośna,
to musisz być wielka.
Nie, jestem malutka i ostra.
- Malutka i ostra? - I ognista.
Jeszcze jeden.
Będziemy się często całować.
- Wiedziałam, że ci się spodobam. - Skąd?
Bo to ładny widok, przyjemny.
Nie no, nie możesz już być zarozumiała.
Wrócę tam i pomyślę: „No nie wiem”.
- No weź! - Wrócę i pomyślę…
Nieprawda.
Kocham cię.
Będziemy się tylko całować.
Nie powinienem wstawać.
Tak to już jest w wieku 24 lat…
Popracujemy nad tym.
Czuję się na więcej niż 24.
Na jakieś… 26?
Dlatego myślisz sobie: „Nie mogę zgolić wąsów,
bo będę wyglądał jak 12-latek”.
Zamknij się.
Piękny pierścionek.
Kocham cię.
Nie obchodziło ją, jak wyglądam.
Mnie nie obchodziło, jak ona wygląda, ale to pomocne, że jest taka seksowna.
A może to ta emocjonalna więź między nami
sprawia, że tak mi się podoba. Pojęcia nie mam. Nieważne.
Miłość jest ślepa. Na bank.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Ja bardziej.
Pewnie tak.
Przestań!
Na razie. Pa.
Jest to pewnie drugi najważniejszy moment w moim życiu.
Pierwszy będzie pewnie dzień naszego ślubu.
No sam nie wiem. Jestem po prostu bardzo szczęśliwy.
O mój Boże.
W tym eksperymencie…
Trzy pary zakochały się i zaręczyły,
zanim się zobaczyły.
Wow.
Ale jesteś malutka.
- Dalej czujesz miłość? - Miłość.
Pary wybierają się teraz na romantyczny wypad do pięknego Meksyku.
CANCÚN, MEKSYK
O Boże.
- Zdejmij. - Wełna.
- Słodka pupciu! - Co tam, słodziaku?
- Ale to ekscytujące. - Wiem.
- Witamy w Grand Velas Riviera Maya. - Dziękujemy.
- Masz strasznie dużo gratów, nie? - Tylko dwie walizki i torbę.
- OK… - Ten bałagan jest twój.
Teraz mogą się przekonać, czy ich więź fizyczna
jest tak silna jak emocjonalna.
Do ślubu zostały zaledwie cztery tygodnie. Ich miłość zostanie wystawiona na próbę.
Do tej pory przyciągała ich do siebie wyłącznie więź emocjonalna.
Czy wygląd, rasa, styl życia lub kompleksy
poróżnią ich w realu?
Czy miłość naprawdę wystarczy, by wszystko zwyciężyć?
O rety.
O rany!
- O Boże! - Super.
Nie!
- Wiesz, co mnie cieszy? - Co?
Wanna.
A ciebie?
Jacuzzi.
Nigdy nie byłam w pokoju…
Ze skrzypkiem?
No tak, ale też z jacuzzi.
Aha.
Może wieczorem?
- Cieszysz się? - Tak.
Czemu jesteś czerwony?
Gorąco tu.
Faktycznie.
Narzeczona!
- Nie wiem, co mamy teraz robić. - Coś naturalnego.
Normalnie weszłabym teraz do jacuzzi.
- Mam ochotę na zimną kąpiel. - Teraz? Tak.
Słuchaj. Miałam mnóstwo myśli.
- O naszym pierwszym spotkaniu. - Jakich?
- Co? - Jakich?
Było strasznie niezręcznie. „Może mu się nie podobam”.
„Może nie tego się spodziewał”.
Taki już jestem.
Za dużo myślałam.
- Nie żartuję. Płakałam. - Dlaczego?
Bo za dużo o tym myślałam. A ty?
- Nie. - O niczym nie myślałeś?
Nie myślałeś: „Było trochę niezręcznie”?
- Wiedziałem, że będzie. - Jak to facet.
- Musi być miło.
Wiele razy płakałam.
Wiesz? Teraz czuję się lepiej.
To dobrze.
Śmierdzący oddech.
- Przepraszam. - Ja pewnie też mam.
Bardzo się cieszę, że jestem tu z panem, panie JP.
Ja też. Będzie super.
O czym myślisz?
Masz bardzo ładne usta.
Masz piękne oczy, a włosy świetnie ci się układają.
Moje nie za bardzo.
- Aha. - O rety.
Myślisz o tym, żeby mnie bzyknąć?
O Boże.
Jest zupełnie inaczej niż na ostatnim spotkaniu. Cieszę się.
To dobrze.
Czuję się dzięki temu pewniej i…
- Wszystkie te uczucia, motyle… - Nadchodzą, nie? Ja to czuję.
To, jak od początku cię opisywałam,
kiedy nic o tobie nie wiedziałam… Taka…
Taka mała czkawka, kiedy oddycham.
Właśnie tak się czuję.
Tak?
Tak.
Naprawdę sprawiasz, że tak się czuję.
Nie sądziłam, że będę się przy tobie czuć tak komfortowo.
Chcę się po prostu w ciebie wtulić.
Jestem tu. Wtulaj się.
A ja wiedziałem, że tak właśnie będzie.
O tym właśnie marzyłam.
Ale ładny widok.
Sara… Sarso… Saratosas?
Jak to się nazywa? To czerwone.
- Alki? - Algi?
Popracujemy nad tym.
Przestań!
Cudownie.
- Muszę zdjąć okulary. - Serio?
Tak.
- Jak miło. - Wiem.
I spokojnie.
Co?
Nic.
Masz ładne włosy.
Dzięki?
Malutkie uszy.
- Analizujesz całą moją twarz? - Moje uszy są…
Duże.
- Nie mówię, że to źle. - Powiedziałeś, że są duże.
- To nie znaczy, że to źle. - Są proporcjonalne do mojej twarzy.
Myślę, że ty masz małą twarz.
Jeśli to ma sens.
Nie ma.
I wielki nos.
- Wielkie usta. - Tak.
Lubię się tak…
z tobą droczyć.
Masz tu trochę wrastających włosków.
Wiem, jest ich trochę.
Muszę poczekać z goleniem do jutra, żeby nie bolało.
Możesz je wyciągnąć pęsetą.
Nie rób tak.
Poczekam, aż wyrosną. I się ogolę.
Zostaw tak. Żeby nie był za gęsty.
Zobaczysz. Będzie gęściutki.
Nie!
- Moje zdanie się liczy! Nie. - Do nocy poślubnej?
- Dnia ślubu? Będzie… - Nie!
Nie pochwalam tego.
- Może nawet zapuszczę kozią bródkę. - Co? Nie!
- Jak nie będę miał klientów… - Nie będziesz przy mnie leniwy.
Będzie mi się to zdarzać.
Jestem sześć lat starsza od Miltona.
Połączenie głosu z ciałem, z aspektem fizycznym
nie było dla mnie łatwe, powiem szczerze.
On ma taki bardzo głęboki głos,
taki niski.
Jak go zobaczyłam, było to logiczne, bo jest bardzo wysoki.
Ale oprócz tego nie mogłam…
Bo on ma jednak 24 lata i widać to po nim.
Jeśli to ma sens. Naprawdę wygląda młodo.
Ale zobaczyłam go, spędziłam z nim czas
i widzę, że jest niesamowity, ma poczucie humoru, jest inteligentny.
Zachowuje się bardzo dojrzale.
To zrozumiałe, że się w nim zakochałam.
Zakochałam się w nim.
Co będziemy dziś robić?
Chcesz wiedzieć?
Mam pewien pomysł.
A więc…
No dobra. Zdrówko.
Za wspólne życie.
Nasze pierwsze spotkanie było niezręczne.
25 LAT NAUCZYCIELKA
Rozmawiasz ze ścianą,
a potem z kimś twarzą w twarz. To coś zupełnie innego.
Zgadzasz się?
Cięższego?
Na wiele sposobów.
Wiem, że jest wcześnie. Jeden dzień razem, ale…
Ślub i tak dalej.
Dobrze się czujesz?
W tym ze mną.
Tak?
Aż do mety.
Jak w teleturnieju.
- Nie. - Czemu?
No w sumie.
Ale nie wiem.
O tym też myślałam. Za cztery tygodnie…
A to zobowiązanie na całe życie.
A nie będę przechodzić przez rozwód ze względu na rodziców.
Ja też.
No więc…
- To ci chodziło po głowie? - Tak. Non stop.
„Dobra. Cztery tygodnie. Czy będę gotowa?”
- Wiesz? - Wiesz?
- Nie wiesz. - Nie, wiem.
- Ale mamy… jeszcze czas. - Wiem.
Myślę sobie, że nie muszę decydować dziś, wiesz?
Ale mój mózg mówi: „Muszę wiedzieć, co się dzieje”.
Ale uspokoiłam się i pomyślałam, że będzie dobrze, dojdę do tego.
Ale na pewno jest to coś, o czym myślę. Chcę, żebyś o tym wiedział.
- Wiesz? - Wiesz?
Musimy rozmawiać.
Wiem.
- To o czym chcesz rozmawiać? - Nie wiem.
Możemy udawać, że jest tu ściana.
Możesz.
Jak w kabinach.
- Opuściłem deskę. - To dobrze. Dziękuję.
Byłem w łazience i pomyślałem, że przydałoby się.
- Widziałam. - Pierwszy raz.
Dziękuję. Fajnie. Ale to nie jest decydująca kwestia.
Zmiana sposobu myślenia.
Musisz zdać sobie sprawę, że mieszkasz z kobietą.
Tak.
Chciałam ci po prostu powiedzieć, o czym myślę.
- Bo za dużo myślisz. - Tak. Za dużo myślę.
- To nie najgorsza rzecz na świecie. - Tak.
- Całe życie. Wielkie zobowiązanie. - Wielka sprawa.
Tak.
- Wiem. - Rozumiem.
- Poradzimy sobie, tak? - Tak.
Bo cię kocham.
Czy miłość jest ślepa, JP?
Trochę.
Jest też trochę urocza.
A jak!
Co z tobą?
W kabinach było troszkę napięcia seksualnego.
Ale kiedy tego kogoś widzisz, patrzycie na siebie i myślisz:
„Dobra, zrobimy to”.
Masz niebieskie oczy. Takie bardzo niebieskie.
Co najpierw we mnie zauważyłeś?
Twój uśmiech.
- Miałaś też strasznie kiczowate rzęsy. - Co nie?
Starałem się nie patrzeć.
I twoje oczy.
Twoje kuszące oczy.
Patrzę ci w oczy i myślę: „Cholera!”.
- Kłamiesz? - Nie.
OK.
Cześć! Budzę się z moim ukochanym.
Pierwsza wspólna noc. No, pierwszy poranek.
- Jak się czujesz? - Nieźle.
To niesamowite uczucie.
Kiedy się obudziłem i spojrzałem na nią,
pomyślałem: „Czy to prawdziwe życie?”.
Jasna cholera, jesteśmy tutaj. To nie był sen.
Mógłbym się do tego przyzwyczaić.
Spodziewałeś się, że tak łatwo będzie ze mną spać?
Tak.
- Tak? Naprawdę? - Myślałem, że będzie bardzo łatwo.
Jesteś okropny.
Obudź się.
- Obudź się. - Nie.
To była najlepsza noc w moim życiu.
Czułem się dobrze, śpiąc z tobą. Nie czułem się niezręcznie.
- Umiesz się przytulać. - Ty też.
Ale jesteś gorący w nocy.
A ty spałaś tak spokojnie.
- Szok. - Naprawdę?
Tak. Zwykle przewracam się z boku na bok.
Jeśli się przewracałaś, to po prostu zmieniałaś stronę.
Słodko. Dawałaś mi buzi i kładłaś mi się na klacie.
- Na pewno ja? - Tak.
Powiem, że to była niespodzianka, ale taka dobra.
A ty co myślisz?
Co mnie zaskoczyło?
Że jesteś duży.
Myślę sobie: „O, hurra”.
Przełamaliśmy barierę.
Jaką jeszcze przełamaliśmy?
Zepsułam toaletę.
Czekaj, pójdę sprawdzić,
czy nie mamy tu problemu.
Albo problemu na podłodze.
O Boże.
W skali od jednego do dziesięciu.
Jeden oznacza, że nie ma problemu, a dziesięć…
Wzywamy kogoś.
Tak.
O Boże.
Nie. Wciąż się nie spuszcza.
Potrzebujemy przepychacza.
Albo kogoś od napraw.
- No to… - Silna ze mnie kobieta.
Stacy zatkała kibel.
29 LAT AGENT UBEZPIECZENIOWY
Umie się wysrać.
Co dziś robimy?
Co będziemy dziś robić? No co?
Jest łatwo i swobodnie.
Jak z najlepszą przyjaciółką.
Odlot. Śmiejemy się.
Poruszamy też głębsze tematy. Wszystko jest naturalne.
Wyszykujmy się.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Jak ci się spało?
Wspaniale.
- Całą noc cię chyba przytulałam. - Przez większość nocy.
Mówiłam. Zawsze będę cię dotykać.
- Dobrze ci się ze mną spało? - Tak.
Nareszcie koniec spania w samotności.
Nigdy.
Napijemy się kawy?
- Chcesz? - Tak.
- No to zróbmy. - Zróbmy.
O nie. Za gorąca.
Trzeba chwilę poczekać, aż ostygnie.
Tak.
Ale miło się ją trzyma, bo…
- Jest ciepła? - Tak, a tu jest strasznie zimno.
No dobrze.
Jednak nie jest za gorąca. Myliłam się.
Weźmiesz rano prysznic?
Tak, muszę.
Nie wiem. Może to nerwy. Może to, że pierwszy raz mnie widzi.
Może w kabinach cały czas polegał na tym, żebym to ja prowadziła rozmowę.
Ale kiedy mu o tym wczoraj powiedziałam,
on powiedział: „No możesz po prostu mówić”.
Ale związki tak nie działają.
Ja na to: „Nie obchodzi cię to? Jestem zdezorientowana”.
Zamiata to pod dywan, jakby nigdy nic.
Mógłbyś ze mną spać do końca życia?
Nie wiem.
Było miło.
Było.
Tak.
Tak, było miło.
Przepraszam.
Czuję się sfrustrowana.
Jestem zaniepokojona, jakbym podjęła złą decyzję.
Nie znoszę być zmuszany do rozmowy.
Możesz zawsze udawać, że dzieli nas ściana.
A ty mogłabyś zawsze spać ze mną?
Bez chrapania.
Żartowałam.
- Nie użyłeś kremu z filtrem. - Spokojnie.
Tak szybciej się zestarzejesz.
Ale to ci nie zaszkodzi. Wyglądasz jak dziecko.
- Mógłbym udawać 27-latka. - Nie mógłbyś.
- Na ile wyglądam? - Na 24.
W sumie to na 21.
Jak cię zobaczyłam, spanikowałam. „Kurwa, wygląda na swój wiek”.
A ja pomyślałem: „Ale starucha”.
O Boże!
Co myślisz o dzisiejszym poranku?
A konkretnie?
Cały ten seks…
- A potem nam przerwano! - Obsługa.
Nie jest nam to pisane.
Zgadzam się.
Nie mówiłeś mi tak naprawdę, co lubisz.
Dla faceta seks zawsze jest dobry.
Nigdy nie pomyślałem: „Kurde, było kiepsko”.
- Nawet jeśli wszystko robię sam… - Bywa kiepsko.
Dla dziewczyn.
Patrzę na te dzieci i myślę, że tego nie chcę.
- Wiem. Kurde. Powrót na ziemię. - Płakałyby.
A my tu mówimy o ćwiczeniach w robieniu dzieci.
Na razie bez dzieci.
Będziemy dużo ćwiczyć, bo praktyka czyni mistrza.
No i… za pięć lat, tak? Tak mówiliśmy?
- Zaraz… - Tak. Pięć.
- Myślę: „Cholera”. - Zaokrąglimy?
Do dziesięciu.
Nie, to za dużo. Będę stara jak cholera.
Już jesteś.
Jeśli będziesz mnie dalej drażnić, utopię cię.
- Którą chcesz zobaczyć? - Wszystkie.
Mnie martwi tylko Lydia.
Tylko nie rozmawiaj z nią po hiszpańsku.
- Nie będę rozumieć. - Słowo.
Po angielsku. A jeśli ona zacznie po hiszpańsku…
- No comprende. - No comprendo.
No comprendo.
- Tak. - Będzie fajnie.
Nic nie kombinuj.
Pewnie.
- Nareszcie na plaży. - Nareszcie!
Witamy w Grand Velas Riviera Maya.
Dziękujemy.
- Margaritę? - Tak. A ty?
- To samo. - Dwie.
Idzie Szczudlarz!
Cześć!
Tylko ja jestem bez koszulki? Jak debil.
Tak! Hej!
Udało nam się!
- Jak tam, stary? - Świetnie.
Zobaczyłam dziś Izzy’ego. Pomyślałam: „Tak,
takich facetów zwykle wybieram”.
Ale kocham Miltona jak stąd do Księżyca i z powrotem.
Nieważne, jak wygląda Izzy.
Niczego nie żałuję.
Trzeba rozkręcić imprezkę.
Dajemy!
- Dajemy! - Trochę mocniej.
- Kurwa! - JP, tobie pójdzie lepiej!
- JP! - Dobry rzut.
JP. Poczciwy chłopak.
JP to dobry partner.
Dobra, idę.
Milton to dziecko.
Wydaje mi się, że idzie na żywioł.
Taki chirurg.
Przed operacją przygotowują salę operacyjną
na nadejście chirurga.
To on wszystko naprawia. A co robi chirurg?
Mówi: „Rękawiczki”.
Milton to właśnie taki facet. Nie ma pojęcia, co się dzieje.
Jest tam, gdzie powinien, no i…
robi tak. Taki jest Milton.
- Teraz! - Dobra!
Tak! Lydia, wygraliśmy!
Lydia jest atrakcyjną dziewczyną, bardzo ładną. Ładne włosy.
- Pogadamy sobie. - Dobra.
Cieszę się z jej związku.
Widzę, że Milton jej się podoba.
Ale oczywiście po tym, co zaszło w kabinach,
bardzo chcę oczyścić atmosferę.
Chcę, żebyśmy dziś porozmawiali,
bo wiem, że jesteś przemiła, niesamowita.
Po prostu…
Bardzo się cieszę, bo chyba świetnie się bawisz.
Dziękuję.
Jesteśmy świetnymi ludźmi.
Naprawdę zależy mi na tobie. Zależało mi. Dalej zależy.
Nie chcę, żeby było między nami źle. Wiesz?
Ale zamknięcie sprawy też jest do bani.
Powiem ci, co ja zrobiłem, co wtedy myślałem.
Zaczynając ten eksperyment,
nie myślisz, że możesz kogoś skrzywdzić.
Kiedy z tobą zerwałem,
chodziło mi o Johnie.
To o niej myślałem.
- O Stacy dopiero zaczynałem. - Tak, mówiła mi o tym.
To była wielka niespodzianka.
Jeśli chodzi o Johnie, to potrzebowałem chyba kogoś,
kto przeszedł przez to samo, co ja.
Mieliśmy ze sobą wiele wspólnego.
Ona była już mężatką, ja byłem zaręczony. Przeszliśmy podobne rzeczy.
Przynajmniej tak myślałem i dlatego dałem sobie na to czas.
- Tak. - Ale…
Jeśli chodziło o ciebie,
to było to samo. Miałaś szczere serce.
Wiem, że chciałaś dobrze,
że jesteś maksymalnie szczera i przemiła.
Ale potem więcej rozmawiałem ze Stacy.
Po prostu czułem z kimś innym silniejszą więź.
Nie jest tak, że sprawiło mi to radość.
Dla mnie…
To nie była tylko twoja wina.
Chodziło o całą tę sytuację.
Ale tak daleko by to nie zaszło, gdyby nie było więzi.
Była więź, ale…
Silniejsze więzi czułem z innymi osobami. Po prostu.
Nigdy bym cię nie zwodził,
myśląc: „Brzmi na fajną, seksowną”. Nic z tych rzeczy.
Nie o to mi chodziło.
Wierzę ci, naprawdę.
Ale zapewniam cię, że jestem zakochana w Miltonie
i na 100 procent wiem, że nie chowam do ciebie urazy.
Nie lubię rozstawać się w złej atmosferze.
Ja też.
- I naprawdę to doceniam. - Pewnie.
- Myślę, że jesteś super. - Dziękuję.
Skoro nie było nam to pisane, to nie było. Tyle.
Nabawicie się bólu szyi.
- Oboje. - Tak.
Wyglądasz, jakbyś sobie pobzykał.
- Nie. - Serio?
- Tego się nie spodziewałem. - Co nie?
Twój facet jest taki miły. Nie dziwi mnie to.
Tak.
Jest przemiły.
Martwi mnie tylko, że każda mówiła, że Izzy to podrywacz.
„Pobawi się i złamie ci serce”.
A jest przemiły. Nie tylko dla mnie.
Naprawdę przemiły. Myślisz, że to ten jedyny?
Super.
Jest zupełnie inny niż moje wyobrażenie o tym jedynym.
Nie sądziłam, że znajdę tego jedynego.
- Naprawdę. - Co? Taka idealna dziewczyna?
Wszyscy mieliśmy tu nadzieję na miłość, ale się jej nie spodziewaliśmy.
Co cię ujęło w JP? Już drugiego dnia w kabinach
przyszłaś i powiedziałaś: „Znalazłam męża. To ten jedyny”.
Dlaczego byłaś taka pewna?
Wydawał się bardzo szczery, towarzyski.
Podobała mi się jego pewność siebie, mimo że go nie widziałam.
Czułam się też komfortowo,
bezpiecznie. Teraz już nie. Nie to, że nie czuję się bezpiecznie.
Nie czuję się komfortowo. Czuję, że w kabinach było inaczej…
Dlaczego w kabinach miałoby być inaczej?
Dlaczego komunikacja miałaby tu być inna niż w kabinach?
Nie widział mnie.
Podobasz mu się bardziej niż on tobie.
Może to ja popełniłam błąd, mówiąc „tak”.
Ale w tamtej chwili byłam taka pewna.
Ale jest taki, jaki jest.
Na tym etapie myślę, że nie ma to nic wspólnego z tym…
czy się odezwie, czy nie. To w dużym stopniu też moja wina.
Jeśli chcesz, żeby się udało, postaraj się.
Pewnie.
Nie bez powodu się w nim zakochałam.
Nie bez powodu.
- Rozkręćmy tę imprezkę! - Zdejmę koszulkę.
- O cholera. - Tak!
- Jest… - Chcesz kapelusik?
- Chcesz? - Nie.
- Czemu? - Odleci.
Nie, jest gumka.
Moje włosy to już i tak tragedia.
Jak się czujesz?
U innych wszystko gra.
- Trochę mnie to stresuje. - Dlaczego?
- Bo… - Dlaczego stresują cię inni?
Nie chodzi o innych.
Są tu po prostu pary, które są bardzo zaangażowane w związek.
My nie jesteśmy.
- Dziękuję. - Proszę.
- Dziękuję. - Dzięki.
Chcesz coś zjeść?
- Jebać to. - Co?
- Jebać to. - Jebać to?
- Jesteś teraz zły? - Nie.
Tak to brzmi.
Czuję, że przechodzimy teraz z Taylor ciężki okres. I…
nie wiem, co robić.
- Usiądziemy przy tym stole? - Pewnie.
Przez cały pobyt jestem do tyłu.
Przyjechaliśmy i od razu chciała wyjechać.
To się nie zmieniło.
Nie wiem, co mógłbym powiedzieć lub zrobić, co ktoś mógłby zrobić,
żeby to zmienić. Bycie w takiej sytuacji jest do bani.
Po prostu myślę, że nie powinno być tak zajebiście trudno. No nie wiem.
Inni mówią, że jest super,
że tak, było trochę niezręcznie, ale poza tym jest zajebiście.
Staram się. Chcę mieć to za nami.
Patrz po prostu w przyszłość i będzie dobrze.
Bo mamy tylko chwilę obecną.
Tylko to mamy.
- No dobrze… - Będzie, co ma być.
Nie poddam się.
Kocham JP. Jest szczery.
Myślę, że jest uczciwy.
Nigdy z nikim nie miałam też takiej więzi emocjonalnej jak z nim.
Zanurzmy stopy. Zobaczmy, czy woda jest zimna.
Mam więc nadzieję, że razem z JP przejdziemy przez ten eksperyment,
a na koniec będziemy po ślubie, szczęśliwi,
z czadowym życiem, które na nas czeka.
Myślisz, że będzie zimna?
Pewnie trochę, ale nie za bardzo.
Ale jednocześnie on jest małomówny, nieśmiały. W porządku.
Spotykałam się z małomównymi,
ale nigdy nie zobowiązywałam się do tego, by z taką osobą spędzić życie.
Tak, jestem gadatliwa, ale nie mogę gadać do końca życia,
do końca życia wymyślać tematów do rozmowy.
Nie będzie to tak wyglądać.
Ale ślicznie, rozejrzyj się.
Jeśli mamy mieszkać razem, być małżeństwem przez ponad 50 lat,
nie powinno być trudno znaleźć temat do rozmowy.
Spójrz na ptaszka.
No nie wiem, JP.
Gdyby mi nie zależało, nie byłoby mnie tu.
Wciąż jest tu miłość, troska.
Będę próbować.
Może porozmawiajmy o tym przy kolacji czy coś.
Nie chcę cię stracić.
Napisy: Katarzyna Puścian