Seninle evlenirdim. Evet.
UCHE, 33 AVUKAT
Seninle bunu istiyorum.
İstiyorum. Hem de çok.
Gittiğini öğrendiğimde…
…dağıldım sanki.
Baştan sona aynı kafada olduğumuzu sanıyordum.
Birbirimizi sevdiğimizi söyledik.
Ömrümüzü birlikte geçireceğimiz için ne kadar heyecanlı olduğumuzdan bahsettik.
Bana herhangi bir şüpheni dile getirmedin.
Duygular ve şüpheler Lydia'yı öğrendiğimde başladı.
Ondan senden aldığımdan çok daha fazla bilgi aldım.
Üstelik sormadan.
Bunu konuşmuştuk. Ona karşı bir şey hissetmiyorum.
Onun söylediğine göre
birkaç ay önce onu görmeye gitmişsin.
Sana ne aldığıyla, köpeğine ne hediye ettiğiyle
hangi arabayı kullandığınla ilgili bir sürü gereksiz yorum yaptı.
-Rahatsız oldum. -Bana bundan bahsetmedin.
Gardımı indirip geçmişteki bir hatamdan bahsettiğimde
bana anlayışlı olmadın.
Oldum.
Hatırla, 180 derece dönüş yaptım.
-Senden özür diledim. -Evet.
-"Daha açık olmalıydım" dedim. -Tamam.
Dürüst olmak, seni rahatlatmak istedim
ama aynı zamanda…
Nedense hâlâ Lydia'yı ve onun duygularını
koruma gereği de duyuyordum.
Arkadaş olduğunuzu bildiğim için arkadaşını kötülemek istemedim.
Sana Lydia hakkında bir şeyler söylerdim,
sen içinden "Vay be" derdin.
"Eskiden çıktığı kızlardan böyle mi bahsediyor?
Benim için ne diyecek?"
-Yani düşüncem buydu. -Evet.
Ne yapsam olmayacaktı
ama sana her şeyi anlatmalıydım
çünkü o zaman konuya daha hâkim olurdun.
Evet.
Biz çıkmaya başladıktan birkaç hafta sonra
mahremiyetimi ihlal edecek şeyler yaptığını öğrendim.
-Tamam. -Bana bu konuda yalan söyledi.
Dediğim gibi, bir ilişkide güven benim için en önemli şeydir.
-Evet. -Yürümeyeceğini söyledim.
İlişkiyi bitirdim.
Beni aramaya, mesaj atmaya,
ulaşmaya devam etti.
Özür diledi
ve gerçekten pişman görünüyordu.
Ben de içimden dedim ki
"Tamam, biraz zaman geçti. Onunla bir kez daha deneyeyim."
Tekrar görüşmeye başladık.
Kısa süre sonra
insanlardan mesajlar almaya başladım.
Instagram profilinin resmini atıp "Bu kızı tanıyor musun?" dedi.
Ben de "Evet, Lydia" dedim.
Dedi ki
"Bu kız haftalardır Instagram hikâyelerime bakıyor."
Meğer takip ettiğim herkesi kontrol edip
onları gizlice takip ediyormuş.
En kötüsü de
arabayla evimin önüne gelip
garaj yolumun resmini çekmiş
ve bana mesajla gönderip dedi ki
"Seni görüyorum."
Ben telaşlandım.
Ne yapacağımı bilemedim.
Aramızda sağlıklı bir ilişki olmadığını
anlamıştım ama.
Onunla görüşmeyi kestim.
Bir süre sonra…
Kötü hissetmeye başladım.
Çok şey yaşıyordu.
Kısa süre önce bir kaybı olmuştu.
Bunun sağlıksız olduğunu düşünsem de
aklımın bir köşesinde "Bana ihtiyacı var" düşüncesi vardı.
Ben de durumunun düzelmeye başladığını görene kadar
onunla konuşmaya devam ettim.
Bir sürü yeni arkadaş edinmişti.
Terapiye gidiyordu. Çok daha iyi durumdaydı.
Ben de bitirdim.
Yani… Bilmiyorum.
Bunu sana anlatmadım
çünkü geçmişi eşelemek istemedim
ama dedim ki "Vay. Bunu Aaliyah'ya söylemeliydim
çünkü o zaman Lydia'nın hâlâ benden hoşlandığını,
bana takık olduğunu bilir."
Belki bana karşı niyeti pek iyi değildir."
Belki o zaman sen de biraz daha tetikte olabilirdin.
İkinizin uzun bir geçmişi var
ama bu kısım umurumda değil.
Normal. Hepimiz yetişkiniz. Flört ederiz.
Ama benim için korkutucuydu
çünkü Milton'la olan durumu için
neden o kadar endişeliydin?
İkisi için, Milton'ın evliliğe hazır olup olmamasıyla ilgili
yorumlar yapıyor, kırılmasını istemiyordun.
Belki de gerçekten iyiliğini düşünüyorsundur.
Ben hâlâ arada bir bağ olduğunu hissettim.
Ayrıca senin buraya geleceğini siz buraya gelmeden önce öğrenmiş.
Birine mi söyledi?
Oraya gittiğimiz ilk gün kızlardan birkaçına
geçmişinden biriyle karşılaşacağını hissettiğini söylemiş.
Dürüst olacağım Uche.
Senin tepkinden sonra bir süre
burada beraber olmayı ikiniz mi planladınız diye sorguladım.
Bunun şey olduğunu bilmiyordum…
Dedim ki "Televizyona çıkmak istiyorsanız Ültimatom'a katılsaydınız."
-Bunu neden yapalım ki? -Bilmiyorum.
Hiç mantıklı değil.
Plan ne olacaktı?
Oraya gidip, birbirimizi tanımıyor numarası yapıp
sonra sahte ilişki mi kuracaktık?
Sonra arkadaşlarımızın tanıştığı gerçek dünyaya geçtiğimizde
hepsi biz tanışmıyormuşuz numarası mı…
-Kes şunu. -Ne?
Bu sana hiç mantıklı geliyor mu?
-Neden… -Hayır ama…
Bu kız…
Belki de program için ayrılmış gibi yapmışsınızdır.
-Yani kim bilir? -Hayır.
O gece onunla aramızda geçen konuşmada
şaka olduğunu düşünsem de bir şey söyledim.
Kabul ediyorum, belki yanlış anlamakta haklıydı.
-Evet. -Ne dedin?
Dedim ki "Uche teklif etmezse barışabilirsiniz."
Ama öylesine söyledim. Ciddi değildim.
-Bunu derken… -Ciddiydin.
-Pek değil.
Bu benim açımdan deneyi mahvetti.
Ben giderken
ilişki arayışımızı sürdürürüz sanıyordum.
Beklediğim son bu değildi.
Pişmanım.
Peki şimdi ne yapacağız?
Attığımız temele bakarsak
bence hâlâ denemeye değer.
Seni hâlâ seviyorum, hâlâ seninle evlendiğimi düşünebiliyorum
ama aynı zamanda şüphelerim de var.
Deney çok stresliydi
ama evlilik de öyle.
Evet.
Annemle babamın evlilikte öyle şeyler yaşadığına şahit oldum ki
deney bunun yanında sandalye kapmaca oyunu gibi kalır.
Biliyorum.
Birbirlerini hiç terk etmediler, hiç bırakmadılar.
Belki şimdi sen
belki de kalmalıydım diye düşünecek bir duruma geldin…
…ama sorun şu ki
ilişkimizi deneyden ayırıyorsun.
Evet.
Değil mi? Dedin ki "Biteceğini düşünmemiştim."
Deney ve ilişkimiz aynı şey.
Başka nasıl tanışabilirdik ki?
Bu bizim iletişim kurmamıza, ve gelişmemize yardımcı oluyordu.
Geçmişimi bırakıp daha açık, daha anlayışlı olmayı öğreniyordum.
Sen de sorunlarından kaçmamayı, iletişim kurabilmeyi öğreniyordun.
Odalarda anlaşmazlık yaşadığımızda oturup konuşuyorduk.
Sonra burada, gerçek dünyada
ben daha eve bile gidemeden
sen beni Instagram'da takip edip takipten çıktın.
Sonra bana sesli mesaj gönderdin.
Ben daha cevap veremeden sildin, sonra beni engelledin.
48 saat boyunca sana ulaşamadım.
Sen engelimi kaldırana kadar Instagram hesabına bakıp durdum.
Sonra sana ulaştım.
Hayatımda kimseye evlenme teklifi etmeyi…
…düşünmedim. 33 yaşındayım.
Sana ömrümüzü birlikte geçirmeyi
teklif etmeye hazırdım
ama sen gelmedin.
Lydia'yla kavga ettiğin için gittiğini söyledin.
Onun yüzünden
ve o durumu aşamadığın için
gittiğini söyleyip durdun.
Ama asıl sebep bana güveninin olmamasıydı,
ilişkimize güveninin olmamasıydı.
Bence aramızda bir şey kalmadı.
Anlıyorum.
Lavaboda bulaşık ve küf olacak diye içimde bir endişe var.
Evimde pas olacağını mı düşünüyorsun?
Küf! Hani klozetteki pembe halka.
Sanırım görürsün.
Tanrım!
IZZY'NİN DAİRESİ
Pekâlâ.
Tamam, temiz.
Beni korkutuyordun. Camgöbeği çiçeklerin var.
-Bunu kendin mi yaptın? -Evet.
-Çok kız işi duruyor. -Çok kız işi. Evet.
El işi dükkânı gibi ev.
Neden endişelendin ki?
İğrenç olmasını bekliyordum.
Bir bekârdan beklediğimden daha iyi.
Komodin kullanmıyorsun.
Taşınırken komodinlerimi attım.
Mobilya kullanışlıdır.
-Tabii. -Şuraya bir komodin…
Bekârsan ve fazla gelen olmuyorsa…
Bekârsan sürekli gelen belli kişiler olur.
Bilmiyorum.
O kişiler komodin isterler. Ne bileyim, takılarını koymak…
Hiç şikâyet almadım.
Genelde takılar falan buraya konur. Kayıp eşya çekmecesi var.
Nasıl yani?
Tamam, bakalım. Burada nelerimiz varmış?
Kayıp eşyalar arasında kondom olmasına bayıldım.
Çok sorumlu bir adamım. Bu iyi bir şey.
Bir yüzük, küpeler…
-Bunlar kimin? Bilmiyorsun. -Şu anda hayır.
-Yalan. -Gerçekten bilmiyorum.
Buraya taşınalı bir buçuk yıl oldu. Yani…
-Tel tokalar… -Hepsini ortaya mı dökeceğiz?
Ruhunu şeytana satan sensin.
Evleneceksek senden hiçbir şey saklamam.
Tamam, o zaman kimin?
Gerçekten bilmiyorum. Sana yalan söylemiyorum, bilmiyorum.
Tanrım. Tamam.
Bence hiç olgunca değil.
At gitsin. Kimin olduğunu bilmiyorsan niye saklıyorsun?
Bakalım.
Hiç tabak çanağın yok.
Evet. Yani… Hayır. Cam falan mı? Yok.
Tanrım!
Sanırım 29 yaşındayken… Yok, muhtemelen 26…
Hayır, aslında hiç.
Hiç plastik bardak veya tabaklarım olmadı.
Kayıp eşya çekmecem olmadı.
Çok şaşırtıcı.
Bilemiyorum.
Bu olgunlukla gelen bir şey mi, yoksa yapısı mı böyle?
-Yemek yapmaktan bahsetmiştik. -Evet.
-Önüme plastik koyarsın. -Beni yine de sever misin?
Gümüş çatal kaşıklarımı getiririm.
Ama ya ilk randevuysa ve ortam çok güzel…
Seni fena yargılarım.
Binbir zahmetle harika bir yemek yapmışım ama plastikte yiyoruz, yargılar mısın?
-Evet. -Of.
Ne zaman bir kızla tanışıp ona yemek yaptın?
-Birkaç kez yaptım. -Plastikte yedirdin yani.
-İnsanları çağırıp… -Hiç yargılanmadım.
Düşünmem yetti. Ama öğrendiğim iyi oldu bebeğim.
Evet, farklı geçmişlerden geliyoruz.
Bulunduğum yere gelmek için çok çalıştım.
Havalı akşam yemeklerine,
lokantalara falan gitmedim.
Şu anda dırdırlanıyormuşum gibi hissetme.
Özümsüyorum.
Hiç görmediğim bir yönünü gördüm. Bir de… Sen bir erkeksin.
Sen bir erkeksin. Lekesiz şeylerin, kullanışlı eşyaların olmaz.
Ben seni dinliyorum, sen beni dinliyorsun.
Anlayacağını anlarsın.
Ya beni olduğum gibi her şeyimle seversin ya da sevmezsin.
Stacy benden büyük. Benden büyüklerle çıkmış.
Kendinden 10 yaş büyük adamlarla,
40'larında, 40'larının başındakilerle.
Bense 29'um.
Ama aynı zamanda duygusal olarak onlardan çok daha istikrarlıyım.
Zaten bu yüzden benimle.
Yani bence yaş fark yaratmıyor.
Tabak çanak gibi ufak şeyler.
Öyle işte.
Benim takıldığım şu.
Kayıp eşya çekmecesiyle ilgili açıklama.
-Biraz kafamı karıştırdı. -Ne anlamda?
Kime ait olduğunu bilmediğin şeyleri saklaman.
Doğrusu orada olduklarını unutmuşum.
-Bilmiyorum. -Neden atmıyorsun?
Bilmiyorum. Duygusal bir tarafı olduğunu mu düşünüyorsun?
Hayır. Neden sakladığını anlamadım.
Yani… Bilmiyorum.
Odada kayıp eşya çekmecesi olduğunu gayet iyi biliyordun.
-Evet. -Şakaydı.
Dün gece odaya girince görüp dedim ki "Kahretsin. Unutmuşum."
Gördün ve atmadın.
Evet. Çünkü ben… Bilmiyorum. Sana yalan söylemeyeceğim.
Biliyorum ama benimle nişanlısın. Ben olsam her şeyi atardım.
Bende resmi olan herkesin resmini attım.
Bana tuhaf geliyor.
Dün gece gördüğün hâlde orada bırakman,
sonra bunu bana söyleyip şaka yapman… Bilemiyorum.
Komik bulmadım.
Bırakmamın bir sebebi vardı.
Senden önceki hayatımın nasıl olduğunu görmen içindi.
Peki bu neyi temsil ediyor?
Beni her şeye rağmen kabul ettiğini.
Ondan görmemi istedin.
-Görmeni istemedim. -Neden atmadın?
Ne düşünüyorsun? Sence bilerek mi yapıyorum?
Yok. Evini görmeye geleceğimi biliyordun.
-Bıraktın. -Ben…
Önceki hâlini bilmemi istediğin için.
Sanırım seni insanlarla yatıp kalkan biri olarak görmemi istiyorsun.
Birilerine yemekler yapıyorsun. Servisle ilgili düşüncelerini takmıyorsun.
Sezdiğim bu.
Ben sadece her şeyi ortaya sermeye çalıştım
ve her çekmeceyi karıştıracağını düşündüm.
Tüm dolapları karıştıracağın belliydi.
Biliyorum, demek istediğim şu,
aklı başında olan herkes veya nişanlı olan herkes
kime ait olduğunu bilmediği bir küpeyi, bir yüzüğü falan çöpe atar.
Ben sadece…
Evimi gör istedim. Hakkımda bir şey bilmiyorsun.
Bir şey bilmiyor muyum?
Yani hayat şartlarımı falan.
Neden burada oturup odalardan önce bir hayatımız yokmuş gibi yapalım ki?
Yapmıyorum.
Benim hayatım vardı ama sana saygımdan
bazı şeyleri attım, görmeni istemem.
Benim için önemi yoktu, attım.
Nişanlımsın.
Flört hayatımdaki kızlarla sana nispet yapacağımı mı sanıyorsun?
-Ben… -Öyle demedim.
Ona kızmadım. Senden beklemediğim bir…
Kızdın mı?
Evet.
Kafam karıştı.
Aklım almıyor.
Şu an söylediğin şey de anlamama zerre kadar yardımcı olmuyor.
Bağlanmaya hazır mısın diye sorgulamama neden oldu.
Kendini birine adamaya ve taviz vermeye hazır mısın diye.
Çünkü verdiğin cevaplarda
"Ben böyleyim" havası var.
Benimle odaların dışında tanışsaydın
sana cam tabakta servis yapmadım diye
beklentimi karşılamıyor deyip benimle görüşmeyi kesecek miydin?
O an maddiyatçısın gibi geldi.
Hayır, benim takıldığım…
Beni duydun mu sen?
-Evet. Çözmeye çalışıyorum. -Tamam.
Ben de aynı durumdaydım
ve bir şeyi sevdiğini bilirsem yaparım çünkü öğrenmişimdir.
Demek istediğim bu.
Sen maddi şeylerden bahsediyormuşum gibi söylüyorsun.
-Bana öyle geldi. -Tamam.
Hatta "Önemli olan emek" dedim.
-Ben de… -Sözümü kesmeyi bırakır mısın?
Burada olmak istemiyorum. Eve gitmek istiyorum.
Herhâlde şu an çok sinirlisindir.
Herhâlde beni istemiyorsundur.
Evet, berbat
ama mücadele edecek birini istediğini kendin söylüyorsun.
Mücadele ediyorum.
Seni sevdiğimi bil yeter.
DÜĞÜNLERE 15 GÜN KALA
-Merhaba. -Merhaba.
-Nasılsın?
-Memnun oldum. -Ben de.
-Memnun oldum. -Merhaba!
LYDIA SR. LYDIA'NIN ANNESİ
Lydia nişanlım olduğundan
annesi ve abisiyle tanışacak olmak
beni biraz daha geriyor
çünkü bence ilk izlenim çok önemlidir ve iyi bir ilk izlenim bırakmak istiyorum.
Diyorum ki
"Çok olgun mu görünsem
yoksa sevgi pıtırcığı gibi mi görünsem?"
Annesiyle tanışmak…
Vay be.
Yani o beni kabul edip sevebilirse
o zaman sanırım bu işi yürütebiliriz.
-Lydia'yla mutlu musun? -Efendim?
-Lydia'yla mutlu musun? -Evet.
Lydia'ya karşı ne hissediyorsun?
Lydia'nın yanındayken sanki çocukluğumuza dönüyoruz.
Evde koşuşturup duran çocuklar gibi oluyoruz.
Hem çok gürültülü hem de çok huzur verici.
İşin ciddiyetinin farkındasın, değil mi?
Odada işten bahsettik. Ailelerimizden bahsettik.
Aramızdaki farklardan bahsettik,
birbirimizi çok iyi dengelediğimizden.
Ona dedim ki
"Karşılaşacağımız tüm zorluklara
göğüs germeye hazır mısın?
Benimle evlenmeye hazır mısın?"
Cevap evet.
Hayatın her sorumluluğunda, yani evli olmak, oğullar…
-Çocuklar. -Kaç çocuğun var?
-Kaç çocuğum mu var? -Kaç tane istiyorsun?
-Üç. Bence üç iyi bir rakam. -Beğendim. İyi rakam.
İki ve bir evlatlık.
Evlat edinmek istiyor. Bu konuda hemfikirdim ama…
İlkinden sonra yine soracağım.
-Pislik yapma. -Bence…
Ben… En az iki tane olmalı.
İlk çocuk uslu olur.
-Hayır, değil. Doğru değil. -İkincisi…
İkincisi de…
Anne.
…saçlı.
Çok tutkulu bir kız.
Ona çekmişim.
Odalardayken içeri girince kim olduğunu anlıyorsunuz.
Bir ses duyup diyorum ki "Evet. Bu Lydia."
Biliyorum.
Çünkü çok bağırır.
Sesi tonum öyle.
Uçakla buraya dönerken
arkadakiler bize bakıyordu.
Ben…
Gülüyorduk. Çok sesli gülüyor. Yüksek sesle konuşuyor.
-Öğretmen olunca gürleşiyor. -Lisede iki yıl İspanyolca okudum.
İspanyolcada bildiğin tek cümle?
Me gusta, no me gusta.
Me gusta, no me gusta. Tamam.
Oğlanla ilgili bir şey mi?
Çocuğunun iki dilli olmasını bekler misin?
-Evet, bence bu önemli. -Bunu ele almıştık.
Evde sadece İspanyolca konuşacaklarını söyledim.
Ele almak denmez. Böyle olacak, demişsin.
Evet.
Çok talepkârsın. Bir şey isteyince…
-Duydum. -Ona anlatma.
-Çok talepkâr. -Evet.
Anlaşmazlıkları çözme?
-Lydia OKB'li. -O… Hayır!
Annemden geliyor.
Diyor ki "Milton, diş fırçan tezgahta. Neden çekmecede değil?"
Bir yeri var!
Tezgâhta dursa…
Diş macununu açık bırakmış.
Bırakmadım.
-Bırakmadım. -Hayır.
-Evet! -Hayır.
Kaybedeceğin bir savaştasın dostum.
-Havluyu yerde bırakıyor. -Hayır, öyle olmadı.
Hiç almadı!
İnsan işe gidiyor, acelesi oluyor. Geç kalamayacağın zamanlar oluyor.
Seni korumak isterdim ama kaybedeceğin bir savaş.
Sorun olmuyor çünkü hep bir orta yol buluyoruz.
Dinliyor.
"Bu hoşuma gitmedi" diyorum, hemen düzeltmeye çalışıyor.
Sebebini anlamaya çalışıyor.
Onun arkamda olduğunu biliyorum, içiniz rahat olsun.
Bu en önemli şeylerden biri.
Bunun kıymetini biliyorum.
Yavaş. Tercüme etmeliyim.
Hep maceracı biriydi.
En duygusal şeyleri yapan hep oydu.
-Tutkulu. -Tutkulu.
Evet.
-Ağlama. -Hayır!
Zaten üç kez ağladı.
-Seni seviyorum. -Ben de.
Biliyorum. Ben de. Sen benim her şeyimsin.
"Tek istediğim ikinizin mutluluğu."
Aranızdaki bağı, böyle duygulandığınızı görmek çok farklı.
Yani tanrım…
-Güzel. -Alışkın değilim.
Ama sanırım ailem için hep bunu istedim.
-Ne dediniz? -"Seni ailemize kabul ediyoruz" dedi.
Teşekkürler.
Evet. Kalabilir.
-Kalabilir mi? Sevdiniz mi? -Kalabilir. Evet.
İade yok.
-Anladım. -İade yok. Hayır. Lütfen.
-Anladım. -İade yok.
Bebek olacağı zaman
doğuma kadar biz 12 aylık bir yolculuğa çıkacağız.
Onu çekmemek için.
Vazgeçmek için çok mu geç?
Şerefe.
-Aileme hoş geldin. -Sağ ol.
Eyaletler arası otoyoldan gelmiyorsam
babama nasıl gidildiğini hep unutuyorum.
Ne zamandır burada?
Tahminen altı yıldır herhâlde.
Tamam.
Dün gece beni çok kızdırdı
ama hiç "Sen tanıdığım en kötü insan olsan bile,
pişman olsam bile seni bırakıp gitmem" diyen bir partnerim olmamıştı.
"Emin misin?" dedim.
Çok maço ve bir bakıma sert. ama iş duygulara gelince öyle değil.
Kafa karıştırıcı.
Ama bütün heyecan burada.
Beni ona çeken, ona güvenmemi sağlayan şey
bir anda ortaya çıkan o sevecenlik.
Hiç bu kadar uzun bir yürüme yolundan geçmiş miydin?
Evet. İfşada.
Maskülen ve sert birinden beklenenin tam tersi.
-Merhaba! -Merhaba!
CHELSEA STACY'NİN ABLASI
-Selam! -Tanrım!
Nasılsınız?
-Nasılsın? -İyi. Sağ olun.
-Memnun oldum. -Memnun oldum.
-Merhaba. Memnun oldum. -Bu babam Dale.
-Memnun oldum. -Memnun oldum.
Hadi bir içki alıp Izzy'yi tanımaya başlayalım.
Çok heyecanlı.
Çok fazla beklenti var.
Güzelmiş.
Evet! Nişanlanınca geldi.
-Evet. -Yüzük.
-Muhteşem. -Teşekkürler. Işıl ışıl.
-Çok güzel. -Tanrım!
-En güzel yüzük onunki. -Güzelmiş.
Söylemiştim.
"Nasıl yüzük istersin?" dedi. "Ya klasik ya göz alıcı" dedim.
-İşte. -Bu cevaba kimse şaşırmadı.
Şerefinize. Çok memnun olduk.
Tebrikler.
-Tebrikler! -Teşekkürler!
-Aileye hoş geldin. -Evet!
-Sağ olun. -Çılgınlığımıza.
-Evet! -Tanrı korusun.
Teşekkürler.
Tanrım.
Üç kız yetiştirmek nasıldı?
-Çok haşarılar. -Öyle mi?
Evet, bir seyahate çıkmıştık.
Koca bir bavul almışlardı. İçi ayakkabı doluydu.
İki haftalık Fransa gezisiydi!
-Ama bavul şu boydaydı. -Büyük bir…
Nice'e gittik, şoför bavulu alıp dedi ki "Bu ne?"
Dedim ki "Ayakkabı. Sadece ayakkabı."
-Burada mı? -Hayır.
Fransa'ya gitmiştik. Ailece Fransa'ya gitmiştik.
Herhâlde…
Açsınızdır. Herkes tabak hazırlasın.
Kanepede oturabiliriz. Çok soru var.
Belki de bu seninle konuşabileceğimiz tek zaman ve evlilikten bahsediyoruz.
Önemli bir şey.
Stacy'nin nesi
kesinlikle onunla evlenmek istemene sebep oldu?
Stacy beni avucunun içi gibi tanıyordu,
üstelik daha görmeden.
Ne düşünsem, ne hissetsem sayıp döküyordu.
Öyledir.
Yani biz seni çok iyi tanıyoruz.
Aceleci karar veren biri değilsin.
-Değilim. Evet. -Asla.
Evlenmekten bahsediyorsunuz. Hazır olduğunu nereden biliyorsun?
Onu tanıyorum, o doğru kişi.
Hiç "Evlenmek istiyorum" dedim mi? Hayır.
Bu noktaya gelmiş olman bizi çok şaşırttı.
Peki daha yapman gereken konuşmalar
var mı sence?
Söylemediğin ve öğreneceği bir şey var mı?
Bizden sakladığın sır var mı?
-Hayır. -Gerçekten…
-Gizli bir ailen? -Hayır.
-Yeni pasaport aldı. -Hiç pasaportun olmadı mı?
Evet. Fazla seyahat edecek maddi durumumuz yoktu.
O yüzden artık gezeceğim.
Eyfel Kulesi'nin önünde şirin bir fotoğraf çektirmek istiyorum.
-Tanrım. -Öyle.
New York'a hiç gitmemiş. Hiçbir yere.
New York ve Kaliforniya
hep gitmek isteyip gidemediğim iki eyaletti.
Maddi durumunuz iyi olmadığı için
pek gezemediğini söyledin.
20'li yaşların sonunda insan artık kariyerine karar verir.
Sence doğru kariyer yolunda mısın?
Çünkü gezmek Stacy için çok önemlidir.
Söylemese de
tanıdığım çoğu insandan daha çok seyahat ediyorsun.
Bu da pek ucuz bir şey değil. Yani…
-Değil, evet. -Yani… Ne iş yaptığını bilmiyorum.
-Satış işindeydim. -Tamam.
Bıraktım. Dedim ki "Ben bu yıl daha iyi bir iş-hayat dengesi istiyorum.
Biraz daha bencil olup daha çok gezmek istiyorum."
Çünkü köle gibi çalışmaktan bıkmıştım.
Sigortadan anlamam ama bir arkadaşım aradı.
"Satış konusunda tecrübelisin" dedi.
Dokuz yıl bu işi yaptım.
Dedi ki "Şu ajansta birlikte çalışalım."
Colorado'ya tatile gittiğim için bir hafta yoktum. Döndüm.
Birkaç gün çalışıp programa katıldım.
-Yani hâlâ bir işin var mı? -Evet.
-İyiydiler, destek oldular. -Önemli.
-Zor iş. -Bu yüzden ben…
…işini, arabanı sordum. Odalardayken her şeyi konuşuyorsunuz.
Hayat hedeflerini, aile değerlerini, çocukları.
Çocuklar için düşüncen ne?
Aynı fikirdeyiz.
Olursa ne âlâ. Olmazsa onu da sorun etmem.
Şu ana kadar
önceki bekâr hayatında alışkın olmadığın bir zorluk fark ettin mi?
Evet.
-Açmak ister misin? -Evet. Dökülelim.
Evi. Ritz gibi olmasını beklemiyordum.
Diyordum ki "Tek başına yaşıyor. Erkek."
Ama benim evimde
tabaklar, bardaklar var.
Bende cam yerine plastik tabaklar, kâseler var.
Tek kullanımlık çatal ve kaşıklarım var.
Plastik çatalların falan varmış, yani… Olay neydi, bilmiyorum.
Bunu nasıl çözeceksiniz?
Diyorsun ki "Buna alışık değilim."
Sen diyorsun ki "Ben her gün böyleyim."
-Pek iyi gitmedi. -Evet. Yani…
Yanlış anlaşılmış ve yargılanmış hissettik.
-Evet. -Evet.
"Bu önemliyse maddiyatçısın" dedi.
Ben de dedim ki
"Yemeği kâğıtta sunmayıp beni etkilemek istemez misin?"
-Evet. -Nasıl çözülecek?
Stacy'yle geçirdiğim en güzel günlerden biriydi.
Ben buna katılamayacağım.
Kavga dışında.
Sinirlendi. Dışarı çıktı.
Ben de çıktım. Jeep'e bindik.
Elimi tuttu. Eve geldik. "Konuşmak ister misin?" dedim.
"Konuşup halledelim."
Hemen orada konuşup hallettik.
Yemek yaptı.
-Işığı kapattık. -İnanır mısınız?
-Hayır, inanmıyorum. -Yemek yaptım!
Geceydi. "Bir şey yapalım" dedim. Kendimden çok etkilendim.
Sanırım ilk kavganızı veya büyük kavganızı edince
içinize "Beni terk edecek" korkusu giriyor.
Birinin dönüp "İyi gitmedi, şimdi veya sonra çözebiliriz
ama birbirimizi anlamasak da
burada duracağım, seni bırakmayacağım" demesi önemli.
Yani kararınıza bağlı kalmanızı sağlayan şey
ne olursa olsun birbirinizden vazgeçmemeniz.
Evet.
Sanırım evlilik konusunda ikimiz de başından beri bunu dedik.
Gerçek ve çok ciddi bir iş.
Şimdiye kadar hiç bağlanamamamın sebebi
bunu hissettiğim birini bulamamış olmam.
O tutkuyu, o mücadeleciyi.
Yani işlerin zora girmesi nasıl bir şey, biliyorum
çünkü bozulan şeyleri de gördüm.
-Evet. -Evet.
-Pardon, bizim için duygusal bir konu. -Evet.
O yüzden…
Nasıl olduğunu bilmen,
düzeleceğini bilmen gerek.
Benim azimli, hırslı ve mücadeleci birine ihtiyacım var.
-Senden vazgeçmeyecek biri. -Evet.
Bunu onda her gün görüyorum.
Gözlerim dolsa da bu beni mutlu ediyor, yani…
Hayatımda hiç bu kadar ağlamadım. Sulu gözlü değilimdir. Tanrım!
Stacy'nin geçmişteki ilişkilerinde
hiç bu kadar duygusal ve fiziksel yakınlık kurduğunu görmedim.
Bu yüzden bence Izzy onu mutlu eden biri.
Konuşmak ister misin?
Ama sonuçta Stacy restoranları ve gezmeyi sever.
Güzel şeyleri sever. Basit.
Tanrım…
İlla milyon dolarlar kazanmasına gerek yok
ama yemeği Alman usulü ödemek istemez.
Bakılmaya değer olduğunu düşünür.
İnsan "Aşkla karın doyar" diyebilir
ama bu kredi kartı borcu ödenemeyince biter.
Tamam. Pekâlâ, ne düşünüyorsunuz?
-Yani biraz ani. -Katılıyorum.
Ama aşkın gözü kördür olayını anlıyorum.
Ama aşk karnını doyurmak da ister.
Aşk bir çatı ister.
Bazen aşk birinci sınıfta uçmak ister. Kızım…
Onu çok seviyorum ama zevkleri var
ve görünüşe göre ikiniz de gezmeyi seviyorsunuz.
O yüzden sanırım…
Beş, on yıl sonra nerede olursun sence?
Yani ne… Şu anki durumun malum.
Evet, bence…
Bulduğum yeni kariyer fırsatı konusunda
biraz kafam karışıktı.
Özellikle bu işte yeni olduğum için.
-Ama maddi olarak sınır yok. -Evet.
İnsan ne ekerse onu biçiyor, o yüzden çok heyecanlıyım.
-Çok yeniyim. -Eminim.
Ama yapabileceklerim için heyecanlıyım.
-Bunları hiç yapamadım. Anlatabildim mi? -Tabii.
Birikimlerim falan var.
Paramı akıllıca değerlendiriyorum.
Evet, istediğim… Amacım paraya odaklanmak değil.
-Evet. -Ama…
Yardıma ve desteğe ihtiyacı olduğu malum.
Çok çalışıp aldığı bir evi falan var.
Evini görmeye gittiğimde konuştuk.
Evet.
"Burası bizim evimiz olacak" dedi.
"Mesela klima ünitesi bozulursa masrafını ödemeye…"
"20.000 verip yenisini almama yardım eder misin?" dedi.
-Özellikle de o evde. -Aynen.
Sanırım bunu üstlenmek senin sorumluluğun.
Çünkü yapamazsan ve bana kalırsa…
"Bunu ona sunamayacağım" gibi bir endişem veya gerginliğim yok
ve bunu yapamazsam yargılanacağımı hissetmiyorum.
Açıkçası içimde her şeyden çok heyecan var.
-O da çok heyecanlı. -Evet.
Çok kısa bir zamana sıkıştırılsa da umudum var.
Çok iyimserim. Bence çok aklı başında birisin.
Deneyin nasıl avantajları olduğunu anlayabiliyorum yani.
İster bir ay ister bir yıl içinde olsun,
"Ne bekliyoruz?" diyorsunuzdur.
Hayatımda her şey yeni yeni yerine oturuyor.
Stacy ne istediğini bilen biri.
Onu tam da bu yüzden seçtim.
DÜĞÜNLERE 13 GÜN KALA
-Heyecanlıyım! -Ben de. Herkesi göreceğiz.
Bakalım birkaç shot atınca şey diyecek miyiz…
-"Ne haber pislikler?" -Uğuru kaçmasın.
-Merhaba. -Merhaba arkadaşlar!
Ne haber?
-Rahatlamış gibisin! -Nasılsın?
ODA EKİBİ
Marisita!
-Hola. -Miriam!
CARTER ODA EKİBİ
İçim mutlulukla dolu.
-Harika görünüyorsun bebeğim. Şuna bak. -Evet. Onlar da…
Tüm etlerden yiyorum. Et severim.
JP ve Taylor olayına inanamıyorum.
-Evlilik işine çok erken girdiler dostum. -Yok.
-Sence öyle değil mi? -Hayır.
Bana göre Taylor şans vermedi.
JP'nin sessizliğinden bıktı.
Bu bir ilişki dostum. Belki duygularından bahsedemiyordur.
Dostum, benim bir kızım olursa öyle bir erkekle evlensin isterim.
-Hadi canım. -Evet. Benim için Kaptan Amerika.
JOHNIE ODA EKİBİ
Johnie geldi! Aman tanrım!
O kim sence?
-Bilmiyorum. -Arkadaşın Johnie.
-Tanrım! Nasılsın? -Merhaba diyecek miyiz?
-Ben bir şey yapmayacağım. -Geldin!
Karışık bir durum.
-Anlıyorum. -Çok naziksin.
-Oturayım. Bir içki alabilir miyim? -Evet. Zehrini seç. Tam olarak öyle.
Johnie şaka gibi.
Kız şaka gibi.
Salonda geçirdiğimiz sürede birbirimize dostça davrandık.
Konuştuk, şakalaştık, iyi vakit geçirdik.
Sonra ben aynı kişiyle konuştuğumuzu
ondan önce anladım.
Kendimi berbat hissettim.
Onunla empati kurdum.
Izzy'nin beni seçip
kız arkadaşı olmamı teklif edeceğini anlayınca üzüldüm.
Onun için çok üzüldüm, sonra o öğrenince
gidip herkese beni kötülemeye başladı.
Bu da beni sinirlendirdi.
CHRIS, 27 PROJE YÖNETİCİSİ
-Dur, o Josh mu? -Vay be.
Hayır, Chris.
-Ne haber? Sürpriz oldu. -Nasılsın?
-Resmen birlikteyiz. -Nasıl resmen?
-Sevgili olarak. -Yatıyorlar.
Tanrım!
Chris benim erkek arkadaşım.
Chris'le odada her şeyi bitirdikten sonra
havaalanında görüştük
ve görüştüğümüz anda hâlâ aramızda bağ olduğunu hissettim.
Muhtemelen hayatımda tanıdığım en iyi insan.
O…
O kadar iyi biri ki
her gün "Ben de onun gibi olmak istiyorum" diyorum.
Annem onunla tanıştı ve dedi ki "Şimdiye kadar çıktığın en iyi insan."
Beş dakika içinde.
Chris böyle biri
ve bana bir şans daha verdiği için…
…gerçekten minnettarım.
-Selam Chris. -Selam.
Sizi tanımak güzel. Sesleri yüzlere koymak.
Tanrım, son iki buçuk haftada öyle çok şey oldu ki.
Johnie, en tatlı çocuğu kaptın.
-Teşekkürler. -Evet.
Aptalsın.
Niye giyinip kuşandınız?
Soyunmaktansa giyinmeyi tercih ederim.
Ne oldu, bilseniz.
Üzerinde takım elbise vardı, pantolonu buradan buraya kadar yırtıldı.
O Milton'ın evlilik teklifi kıyafetiydi.
Tamam, hadi bakalım.
-Arriba! -Arriba!
-Abajo! -Abajo!
-Por centro! -Por centro!
-Y por dentro! -Y por dentro!
Hadi parti başlasın bebeğim!
Şimdi siz sevgili mi oldunuz?
Evet.
Benimle çıkması için ısrar ettim ama olsun.
Dönünce olaylar nasıl gelişti? Daha önceki detayları hatırlamıyorum ama…
Benden ayrılmıştı.
-Güzel. -Klasik.
Haksız yereymiş gibi söylüyorsun.
-Şerefe. -Kıl olabilirim.
Evet, benden ayrıldı, sonra havaalanında görüştük.
-Birbirinizi nasıl tanıdınız? -Hemen tanıdık. Bir şekilde.
Ben uzanmış, kestirmeye çalışıyordum.
O babasıyla telefondaydı,
sonra yürüyüp gitti.
İçimden "Kahretsin, onu özledim" dedim.
Bana doğru gelip elimi tuttu, dedim ki "Ben bu adama âşığım."
Havaalanında.
Çok mülayim, değil mi?
Bu sabah Stacy'yle şakalaşırken dedi ki "Keşke yaptığım kurabiyelere sıçsaydım."
O yapmış.
Johnie'den öç almak için bunu istermiş. "Tanrım" dedim.
-Tanrım. -Aynen.
Bu kadar mesele olduğunu bilmiyordum.
Seni görmek güzel.
Stacy'yle mutlu görünüyorsun, ben de Chris'le mutluyum.
Verdiğim karardan çok mutluyum.
Hakkında bir sürü tuhaf şey duydum.
Bana söylediğin şeyleri söylediğin tek kişi ben değilmişim.
-Başkalarına söylememe kızman… -Kızmak değil.
Chris'i perişan ettin. Bu anlaşılabilir.
Adam senden hoşlanıyor. Senin niyetin beni seçmekti. Anlıyorum.
Sonra Chris'le tekrar görüşmek için onu çağırdığında…
Ne önemi var?
Benim için önemi yoktu.
Benim için önemli olan
bana bir şey söyleyip ona tam tersini söylemendi.
Buradan Chris'le gidebilirdim, hayatımız nasıl olurdu, biliyorum.
Bana nasıl davranırdı, biliyorum. Ama ona âşık olmadım.
Dedim ki acaba Izzy'yle
kendimi tekrar mı ettim.
Çünkü duygusal olarak hazır olmayan kişilere yöneliyorum genelde.
Peki değişime hazır mısın?
Bu yüzden buradayım.
-Aynı şeyi söyledim. -Sen…
Söylemedin.
Chris'e söylediğine göre beni seçme sebebin
daha önce maceraperest, anı yaşayan erkeklerle çıkmış olmanmış.
Geçmişin nasılsa ben de öyleymişim.
-Doğru. -Bana, Chris'le olmaz, dedin.
Hayatınızı görebiliyormuşsun, aşk yokmuş.
-Aslında… -Sonra…
-Bitirmeme izin ver. Seni dinleyeceğim. -Tamam.
Sen Chris'in favorisiydin ve adamın kafası allak bullak oldu.
Dedim ki "Bak, senin için böyle dedi."
Dedi ki "Nasıl ya? Senin için de böyle dedi."
Ne zaman konuşabilirim?
-10 dakika oldu. -Doğru.
-Artık konuşabilir miyim? -Evet.
Teşekkürler.
Aslında söylediğin her şey doğru.
Dedim ki "Chris'te net bir gelecek görüyorum.
En çok duygusal bağı Izzy'yle kurdum."
Sonra sen benden ayrılınca iki ilişkiyi de kafamda canlandırdım,
kendimi tekrar etmişim.
Sen benim favorimdin.
Yani benim için gönül…
Ama yine söyleyeyim, tek favorin ben değildim.
-Yani… -Sendin.
Hey, beni bir dinler misin?
Odalarda geçirdiğimiz, görüştüğümüz süre boyunca
tek favorim vardı.
Zaten ikinci sıramda olduğu için Chris'in gönlünü almaya çalışıyorum.
Sonuç olarak haklıydın.
Biz birbirimize göre değiliz. Bence duygusal olarak dengesiziz.
Sana vereceğim tavsiye…
-Tavsiyene ihtiyacım yok. -Mesela…
Bence var. Sadece ben değilim. Herkes sana güvenilmez diyor.
-Tamam. -Açıkçası…
Teşekkürler.
Hakaret olarak söylemiyorum.
Ben bir ara duygusal olarak sana bağlanmıştım
ama öyle bitmediğine çok mutluyum.
Bağımız yüzünden değil. Duyduklarım yüzünden.
Ağzından çıkanların farkında olsan?
-Benimle ilgisi yoktu. -Farkındayım.
Konuştuklarınla ilgisi var.
Çünkü ben o kişilikte biri…
Peki nasıl birisin? Çünkü deneyin amacı bu.
Anlatmaya çalışıyorum ama dinlemedin.
Nasıl dinlemedim? Anlattığın her şeyi dinledim.
Çünkü güvenilmez biri değilim.
Güvenilmez olsam buradaki en iyi erkekle olur muydum?
Hikâyemi bilmiyorsun ve asıl siz güvenilmezsiniz.
Benden bu kadar. Dinlemiyorsun bile.
Sana bol şans.
Bol şans birader.
Yalanların ayağına dolaşınca işte böyle olur.
Daha kötü gidemezdi.
-Buranın en güvenilmeziymişim. -Ne?
Resmen bana pislik dedi.
…onun düşüncesi…
Yani…
Kimse öyle düşünmüyor, değil mi? Onun dışında kimse böyle düşünmüyor.
İyi misin?
Seni hak etmediğimi düşünüyor. Bana öyle dedi.
Hey, Stace.
Ne?
Hadi.
Bu saçmalık. Bizim aramızdakini bilmiyor, tamam mı?
Beni en çok kıran
"O çocuk harika, sen pisliksin" demesi oldu.
Değilsin. Olmadığını biliyorsun.
Seni kırmaya çalışan birine aldırma.
Bir de dedi ki…
Benim hakkımda konuşup
benim berbat biri olduğuma karar vermişsiniz.
Buna karar versem burada oturur muyum?
-Sanırım hayır. -Resmen uydurmuş.
Ondan nefret ediyorum.
Sana âşık oldum. Kötü biri değilsin.
Önemli kişiler senin kötü biri olduğunu düşünmüyor. Tamam mı?
Önemsiz kişilerin fikirleri olabilir ama kim takar?
Tamam mı?
Seni çok seviyorum.
-İyi misin? -Yok, iyiyim.
Pisliklerini yüzüne vurdum, çok…
Ne pisliği?
"Sen çok güvenilmezsin" dedim.
-Ağzıma geleni söyledim. -Ne dedi?
"Asıl siz güvenilmezsiniz" dedi.
-Ben de sinirlendim. -Herkes mi güvenilmezmiş?
Ben de onu söylemeye çalıştım. "Saçmalıyorsun" dedim.
Saçmalaması hiç umurumda değil.
Sen ve ilişkimiz için şükrediyorum bebeğim.
Tam olarak böyle düşünüyorum.
-Seni çok seviyorum. -Ben de.
İletişim kurabildiğimiz için mutluyum.
-Sarsılmış gibisin. -Tanrım, bebeğim.
Hayır, sarsılmadım. Sadece sinirlendim.
Ama bir şey söylememiş, neden sinirlendin?
İnsanların bana yalan söylemesini sevmiyorum.
Doğru olmayan ne söyledi?
Güvenilmez olduğumu.
-Bu kadar mı? -Evet.
-Benimle mi ilgili? Neyi kastetti? -Seninle değil.
Daha çok kendimi ve arkadaşlarımı savundum.
-Şu anda yanında oturduğu kişi… -Aynen.
-Umurumda değil. -Günahı çok. Ona dua edelim.
Umurumda bile değil. Ben…
Sanırım buraya gelip herkesi gördükten sonra…
-Beni pisliklerle kıyaslama. -Hayır.
-Ortalık kötü diye şükretme. -Hayır, öyle değil.
Sadece tüm olanlarda aynı fikirde olduğumuza mutluyum.
-İyi oldu yani. -Evet. İyi oldu.
Burada pek huzurlu görünüyorsunuz.
Hey! Biraz Uche istiyoruz!
-Vay canına! -Hey.
-Ne haber dostum? -Ne var ne yok?
Nasılsın?
Aaliyah'yla araları bozulduktan sonra Uche'yi ilk kez görüyorum.
Eskiden bu kişiye karşı hislerim vardı.
Kurabiyelerimiz, soslarımız falan var.
Tamam. Lydia. Konuşmak ister misin?
Pek değil ama mecbursam…
Mecbur değilsin.
Tabii. Seninle konuşayım.
Ama bir içki lazım.
Bence Lydia deneye art niyetle girmiş olabilir
ve işin aslını anlamak istiyorum.
Bir açıklamaya ihtiyacım var.
Seninle tanıştığımızda
bence aramızda anında bir kıvılcım,
bir çekim, bir bağ oldu.
Sanırım beni istediğini bana ihtiyaç duyduğunu hissetmek
beni sana yaklaştırdı.
Sevdiğim bir sürü özelliğin vardı.
"Akıllı, hırslı, şefkatli" diyordum.
En sevdiğim rengi öğreniyorsun, bir bakıyorum, üstünde mavi elbise.
En sevdiğim içkiyi öğreniyorsun, ertesi hafta bir şişe yolluyorsun.
Her gün böyle çabaladığını görebiliyordum.
Sevdiğim yanlarından biri bu.
Tanrım.
Bence ikimiz de dürüst olmalıyız, tamam mı?
-Yalan, drama, palavra olmasın. -Ben yalancı değilim.
Öylesin demiyorum.
İlk tartışmamızı hatırlıyorsundur, hani…
Bana karşı tam olarak dürüst olmamıştın, değil mi?
-Yani… -Sen de dürüst değildin.
Ama o anda öyleydim çünkü sana her şeyi açıklamıştım.
Sense bana yalan söyledin.
-Dürüstlük… -Söylemedim.
Tartışıp durmak istemiyorum. Sadece bakış açımı anlatıyorum.
Evet ama bakış açın… Sana söylediklerim yalan değildi.
Bana karşı dürüst olduysan neden kızdım? Bunu açıkla.
Neye kızdım?
Geçmişte yaşadıklarımızı sayıp dökecek değilim.
Söylemeye çalıştığım şey Lydia, benim tartışmak gibi bir…
Ama bağırıyorsun.
Ama olanlar… Tamam, açıklayayım.
Sen bana bir soru sordun.
Ben de dürüstçe dedim ki "Sana bunu sorduran neydi?"
Zaman geçince.
-Hemen değil. -Ama sana doğruyu söyledim.
Sonra sana bunu sorduranın ne olduğunu sordum
ve sen dürüst davranmadın.
"İçime doğdu" dedin.
-Doğmuştu. -Eşyalarımı karıştırmışsın.
Karıştırmadım. Çekmeceyi açtım.
-Dürüst değildin. -Dinle.
-Dinle Uche. -Bana söylemedin.
-Lydia, dur. -Hayır.
-Dinle. -Demedin ki "Uche…"
Benimle böyle konuşamazsın. Dinle.
-Bak… -"Buradan anladım." Yalan…
-Sonuçta… -Dürüst olmadın.
Sonuçta birlikte olmamamız gerekiyor, değil mi?
Bitirmek istiyorum. Daha sözüm bitmedi bile.
Konuşmuyorum.
-Narsist bir insansın. -Bitireyim.
Lydia. Bitireyim.
-Lütfen. -Umurumda değil.
-Milton, gel. Hangi cehennemdeydin? -Bir erkek pisuvarı kullanamaz mı?
Senin hatun içeride Uche'yle tartışıyor.
-Merhaba arkadaşlar. -Milton. Ne haber?
Ne haber?
-Seni arıyordum. Neredeydin? -Pisuvara işiyordum.
Açıklama için sağ ol.
Lydia'yla baş başa biraz konuşsak olur mu?
Olur ama 10 dakika sonra Lydia'yla planımız var.
-Şu konuşmayı bitireyim. -Ben dışarıdayım.
-Sağ ol. -Hoşça kalın.
Aslında…
Uche, senin…
Biraz ileri saralım.
Çünkü 10 dakika sonra planınız varmış ya da her neyse.
Tekrar konuşmaya başladığımızda
Instagram'da takip ettiğim kızlardan mesajlar gelmeye başladı.
Hikâyelerini izlediğini söylüyorlardı.
Ne?
Profilinin ekran görüntüsünü gönderip
"Bu kız haftalardır hikâyelerimi izliyor" diyorlardı.
-Hikâyelerine bakıyormuşsun. -Bilmiyorum. Yani…
-Instagram algoritmasını bilmiyorum. -Yalan söylemeyecektik.
-Takipçilerim arasındaki kızlara baktın. -Yalan değil.
Bunu neden yapayım ki?
Nasıl bunca kişi profillerini izlediğini ve rahatsız olduklarını söylüyor?
-Üstüne… Bekle. Lydia. -Nasıl gittiğini unuttun mu?
Sonra arabayla evimin önünden geçip…
-Resmini çektin. -Hayır.
Sonra bana yolladın. "Seni görüyorum" dedin.
Geçiyordum. Sohbet ediyorduk.
Kimse yokmuş gibi davranma.
-Bu bir yere varmayacak. -Hislerimi anlatıyorum.
Gerçekten mi? Ekran görüntüsü mü?
Çok gülünç.
Aramızda geçenleri biliyor.
Biliyor.
Ama bunu söylemez.
Olanları paylaşmamı ister misin? Cinsel mesajlaşmalardan bahsedeyim mi?
Benimle çıkarken bir kızla yattı
ama Aaliyah ona geçmişinden bahsedince onu yargılamaya yüzü vardı.
-Söyleyecek başka şeyim yok. -İzin ver…
-Son bir şey Lydia. -Hayır.
Bundan sonra mı?
-Beni çok hayal kırıklığına uğrattın. -Son bir şey.
Hem de çok.
-Seni harika… -Ama gösterdim!
-Ama bu saçmalık? -Gösterdim!
-Bu saçmalıkla uğraşamam. -Sana gösterdim.
-Yine çekip gidecek misin? -Evet!
İnan bana, bu yüzümü son görüşün olacak!
-Seninle konuşulmuyor. -Seni gözüm görmesin!
-Sorun bu. -Küstahsın!
Bu saçmalıkla uğraşamam! Kişiliğini gözden geçir!
Milletin profilini izleyen ben değilim.
-Milton! -Lydia.
Milton nerede?
Milton! İşim bitti.
Milton'la bunu aşabilirsek her şeyi aşabiliriz.
Ondan uzaklaşalım. Seninle konuşmak istiyorum.
GELECEK BÖLÜMLERDE
-Sana yetmiyormuşum gibi hissettiriyorsun. -Savunmaya geçiyorsun.
-Yanıltıcı davrandın. -Sana ne borcum var? Zerre güvenmiyorum.
Yani ben hatalar yaptım…
Pisliğin tekisin.
İçten içe diyorum ki
"Bu gerçekten oğluma uygun biri mi?"
Tanrım.
30'luk biri 24'lük birinde ne bulur, merak ediyorum.
Sahte.
Lydia benimle olmayı planlayarak buraya geldi.
Kader değil.
Beni aklından çıkaramadığı için burada karşılaşmamızı planladı.
Milton!
Izzy'yi seviyorum. Harika biri. Bugüne dek tanıdığım en iyi adam.
Mezara kadar birbirimiz için mücadele edeceğiz.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
Aşkı bulmak istedik. Kocamı bulmak istedim.
Biliyor musun? Buldum da.
Izzy'yi seviyorum. Onunla evlenmeyi düşünüyorum.
Stacy'ye âşık olmak acayip bir yolculuktu ama bunu isteyeceğim başka kimse yok.
Kaderde varsa çok istersin.
Doğru kişi o. Onu seviyorum.
Aman tanrım!
Evet, gelin oldum!
Umarım hazırdır.
Hayallerimin erkeğini buldum
ama belki o benim için "Bana fazla" diyordur.
Gergin gibisin.
Lydia'yla uğraşmak taviz istiyor.
Bunu iyice düşündün mü?
Hayatımın en büyük kararını vermek üzereyim ve korkuyorum.
Buradan parmağımda yüzükle, Stacy'yle evli olarak ayrılmak istiyorum.
Aşkın gözü kör mü, karar vermenin zamanı geldi.
-Sevdiğim gibi sevilmek istiyorum. -Tanrım.
Buraya beni olduğum gibi sevecek birini bulma umuduyla geldim.
Nerede yanlış yapıyorum?
Alt yazı çevirmeni: Duygu Mengioğlu