Τράβα τη μασχάλη μου.
ΣΤΕΪΣΙ ΚΑΙ ΙΖΙ
Ευτυχώς που δεν τη μυρίζετε.
Κόφ' το!
Το μπαλκόνι έχει γίνει πλέον η βραδινή μας ρουτίνα.
Αράζουμε εκεί και συζητάμε για το πώς πήγε η μέρα.
Συλλογιζόμαστε.
Αδειάζει το μυαλό. Και στο βάθος τα προφυλακτικά.
Είμαι πολύ τυχερός.
ΤΕΪΛΟΡ ΚΑΙ ΤΖΕΪ ΠΙ
Δεν θα μιλήσω. Μίλα εσύ.
Τι θα φορέσεις;
ΛΙΝΤΙΑ ΚΑΙ ΜΙΛΤΟΝ
Σορτσάκι;
-Ποιο θες να φορέσω; -Το μαύρο.
-Το μαύρο; -Ναι, γιατί θα βάλω το μαύρο κι εγώ.
-Δεν θέλω ασορτί. -Εγώ θέλω ασορτί!
-Όχι, δεν θέλω. -Γιατί;
-Γιατί να πάμε ασορτί; -Επειδή είμαι η μέλλουσα σύζυγός σου.
Δεν είμαι δωδεκάχρονο.
Πάρε.
-Δεν θα το φορέσω. -Θα το βάλεις.
-Γιατί; -Γιατί θα φοράω μαύρο.
-Θέλω να βάλω το γκρι. -Όχι.
Θέλω το γκρι και τη ροζ μπλούζα.
Όχι, αυτό θα φορέσεις.
Θέλω το γκρι σορτς και τη ροζ μπλούζα.
Μου κάνεις τη χάρη;
Σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ.
-Ντύσου. Έλα. -Όχι.
Σταμάτα! Καλά.
Και τα ρούχα μου;
Φόρα το μαγιό σου.
Είμαι λίγο ξεροκέφαλη.
Αλλά κάνουμε πλακίτσα.
Γελάμε.
Και μιλάω σοβαρά όταν πρέπει.
Μη! Τι κάνεις;
Και είναι πολύ πιο εύκολο όταν είμαστε ο εαυτός μας.
Ξέχασες το μαγιό σου.
Δεν θα βάλω αυτό.
Σου είπα ότι αυτό πρέπει να βάλεις.
Όχι, δεν ήταν αυτό.
Είναι τέλειο.
-Πώς είμαι από πίσω; -Φοράς αυτό;
Σε παρακαλώ.
-Όχι. -Σε θερμοπαρακαλώ.
-Όχι. -Σε παρακαλώ.
Δεν πάει με το ροζ.
Το ροζ πάει με όλα.
Όχι. Είναι που είσαι μεγάλη.
Έχεις χάσει την επαφή με τη μόδα.
Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΥΦΛΟΣ
-Γεια σας. -Γεια χαρά.
-Καλώς τους. -Ευχαριστούμε.
Έχετε οδηγήσει ποτέ τέτοιο όχημα;
-Εγώ μία φορά. -Καλή σου τύχη.
Ευχαριστώ.
Πράσινο κουμπί.
Και έφυγες.
-Εντάξει; -Το 'χω.
-Ευχαριστούμε. -Ευχαριστούμε. Πάμε.
Ανυπομονώ να γνωρίσω το Μεξικό και να διασκεδάσουμε.
Δεν είναι πολύ της περιπέτειας, αλλά λέει ότι είναι πρόθυμη.
Σήμερα θα μάθουμε αν το εννοεί.
Θεέ μου.
Μην το κάνεις αυτό, μη σταματάς απότομα. Εντάξει, πάμε πιο κάτω.
-Να κάνω σούζα; -Όχι.
Τα 25 χλμ/ώρα είναι πολλά.
-Είσαι καλά; -Όχι.
Θεέ μου.
Πιο αργά. Είναι ισπανικό σύστημα.
Φοβερή βόλτα.
-Θα πάμε πιο γρήγορα την επόμενη φορά. -Μου άρεσε αυτή η ταχύτητα.
Ήταν ωραία πάντως. Η πρώτη μας περιπέτεια μαζί.
Μας έκανε καλό.
-Που βγήκαμε. -Βγήκαμε και κάναμε κάτι.
Την επόμενη φορά θα οδηγήσω εγώ.
-Πώς είσαι; -Έχω ιδρώσει.
Κι εγώ.
Αλλά κατά τ' άλλα;
Καλά είμαι.
-Απλώς καλά; -Ναι.
Υπάρχει κάτι που σε απασχολεί;
Μην καλύπτεις τις φακίδες.
-Είσαι χαζό. -Μ' αρέσουν.
-Σήμερα δεν τις καλύπτω. -Ναι.
Αυτό μόνο;
Είσαι χαζό.
Νομίζω
ότι μάλλον ένιωθα πιο άνετα όταν ήμασταν στις κάψουλες,
επειδή μιλούσα στον τοίχο.
-Τώρα μιλάς σε πρόσωπο. -Ναι.
-Σε άνθρωπο. -Όμορφο άνθρωπο.
Μην κατηγορείς τον εαυτό σου, αλλά…
Αλλά εγώ φταίω.
Έχεις κάνει σχέσεις και στον έξω κόσμο.
-Ναι; -Ναι.
Άρα δεν είναι ότι δεν ξέρεις.
Εννοώ
ότι αν και γνωριστήκαμε στα τυφλά, στην τελική είμαι ένας άνθρωπος.
Ναι.
Να με!
Ελπίζω να γυρίσουμε στο Χιούστον,
και να το δουλέψουμε,
να δούμε πώς πάει η συμβίωση,
να εξελιχθούμε και να γίνουμε ένα δεμένο ζευγάρι.
-Έχεις ανασφάλειες; -Ότι θα φύγεις.
Μα δεν θα φύγω έτσι απλά.
Θα δώσω λίγο ακόμα χρόνο. Μήπως αλλάξει κάτι.
Μην τα παρατάς.
Θα το προσπαθήσω.
-Θα χάσεις πανηγυρικά. -Θα με σκίσεις μάλλον.
Έχω να παίξω απ' τα 13 μου.
Και μάλλον ξέρεις ότι δεν έχω καλό συγχρονισμό χεριού-ματιού.
Γαμώτο, θα είναι δύσκολο.
Ναι, μωρό μου.
Λοιπόν.
-Είσαι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας; -Αριστερόχειρας.
Μάλιστα, άρα δεν θα μάθω από εσένα.
-Λέω απλώς να το κάνω. -Όσο το σκέφτεσαι…
Από πού πιάνω το μπαστούνι;
-Δεν ξέρω. -Στον άξονα.
Όπως σε βολεύει.
Ολόκληρο.
Καλή βολή.
Μείνε! Όχι!
-Είμαστε γειτονάκια. -Τι σημαίνει αυτό;
Τα μπαλάκια μας είναι δίπλα δίπλα.
Νομίζω ότι μου έδωσες ψηλό μπαστούνι.
Θες κάτι μικρότερο;
Προτιμώ τα μεγάλα.
-Καλή βολή. -Εντάξει.
Μπράβο, γλυκιά μου.
Και μου πέφτουν τα ρούχα.
Άκουσαν οι τιράντες μεγάλο μπαστούνι και πέφτουν.
Μιας που το ανέφερες…
Το μεγάλο μπαστούνι;
Τι γνώμη έχεις…
-Για το μπαστούνι σου; -Ναι.
Μια χαρά είναι, πολύ καλό.
Εγώ είμαι ευχαριστημένος.
Έχω να πω πάντως ότι σε περίμενα πιο επιθετικό.
Είσαι ο κλασικός μάτσο…
Ενίοτε είμαι συνεσταλμένος.
Στο κρεβάτι;
Μαζί σου.
Μάλλον επειδή υπάρχει συναίσθημα. Δεν είναι ένα πήδημα μιας βραδιάς.
Μάλλον επειδή μου αρέσεις πολύ.
Έχω να νιώσω έτσι με οποιαδήποτε πάρα πολύ καιρό.
-Είμαι ερωτευμένη μαζί σου και θέλω… -Ναι.
Κι εγώ είμαι ερωτευμένος!
Έχω αφεθεί εντελώς και αυτό σημαίνει ότι αφήνομαι και στο ερωτικό.
Θέλω να είναι διασκεδαστικό, περιπετειώδες και αυθόρμητο.
Μπορείς να με αρπάξεις, να με αγγίξεις, να με βάλεις να σκύψω, κάνε ό,τι θες.
-Νιώθω σωματική και σεξουαλική σύνδεση. -Παρομοίως.
-Και θα συμβεί… -Αυτή η συζήτηση σε ανάβει.
Κάνει πολλή ζέστη.
Ίσως φταίω εγώ.
-Με κάνεις και ιδρώνω. -Μωρό μου.
Θέλεις κάτι δροσιστικό; Έλα. Με τα χεράκια μου το αγόρασα.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ σ' αγαπώ.
Θες να δοκιμάσεις;
Μπα.
Δεν είναι κακό, αλλά ζεστό θα ήταν πολύ πιο νόστιμο.
Ναι, άργησες πολύ στο ντους.
-Πολύ ωραία θέα. -Μακάρι να φαίνονταν τα αστέρια.
-Ξέρεις γιατί δεν τα βλέπουμε έτσι; -Ρύπανση.
Έκανες Αστρονομία στο κολέγιο;
Όχι, έκανα Μετεωρολογία.
Έχει βαθμό δυσκολίας 2.000;
Όχι, 3.000.
Δεν πήρα μαθήματα των 2.000.
-Γιατί; -Γιατί είμαι πολύ έξυπνη.
Έχεις πλάκα τελικά.
Σοβαρά; Ξεκαρδιστική είμαι.
-Όχι και τόσο. -Είμαι ξεκαρδιστική.
Τα παραλές.
Δεν τα παραλέω, είμαι ξεκαρδιστική.
Δεν θα με κάνεις ό,τι θέλεις. Δεν πάει έτσι.
-Θες να έχεις το πάνω χέρι εσύ. -Όχι.
-Απλώς δεν υποχωρώ, είναι διαφορετικό. -Θες να έχεις το πάνω χέρι.
Εντάξει, λιγάκι.
Έτοιμη;
Πάμε για ύπνο.
Συγγνώμη.
Πάρε με, καουμπόη.
Μωρό μου.
Θεέ μου!
Τι ωραίο που ήταν αυτό!
Λοιπόν, σ' αγαπώ. Πάμε για ύπνο τώρα.
-Σ' αγαπώ. -Για να δούμε.
Και θέλω να κοιμηθώ.
Πώς πέρασες σήμερα;
Ωραία ήταν.
-Ναι; -Ναι.
Εσύ πώς πέρασες;
Νομίζω ότι δεν βρισκόμαστε εκεί όπου θα έπρεπε.
Επειδή δεν ξεπέρασες την αμηχανία.
Γιατί υπάρχει ακόμη αμηχανία.
Κόλλησες με την αμηχανία και δεν πήγες παρακάτω.
-Δεν νομίζω ότι την ξεπέρασες. -Μπορεί.
Ας κρατήσουμε αυτό.
Είσαι με το ένα πόδι έξω απ' την πόρτα.
Η συναισθηματική μας σύνδεση δεν είναι όπως θα 'πρεπε.
Αυτό πιστεύω.
Το ξέρω και δεν αλλάζεις.
-Το σημερινό δεν βοήθησε. -Ναι, γιατί δεν αλλάζεις.
Επιμένεις ότι υπάρχει αμηχανία.
-Έτσι νιώθω. -Άρα δεν θα αλλάξει τίποτα.
Έτσι ένιωθα τρεις μέρες.
-Και δεν μπορώ να σου αλλάξω γνώμη. -Δεν σου ζητάω αυτό.
Προσπαθώ! Προσπαθώ να σου αλλάξω γνώμη.
Κάθε φορά που μιλάμε λέμε τα ίδια.
Γιατί δεν αλλάζεις γνώμη.
Προσπαθώ κάθε μέρα, γαμώτο.
Ξέρω ότι προσπαθείς.
Αλλά δεν πάει καλά.
Λυπάμαι πολύ που ήταν περίεργη η πρώτη συνάντηση.
Ας ξεχάσουμε την πρώτη μέρα.
-Μα τότε άρχισαν όλα. -Όχι.
Την προσπερνάω και σου λέω ότι ήταν περίεργη η πρώτη νύχτα.
-Επειδή… -Και η δεύτερη μέρα.
-Και η τρίτη μέρα το ίδιο. -Την πρώτη…
Ούτε την τέταρτη μέρα θα επικοινωνήσουμε.
Η πρώτη μέρα ήταν περίεργη γιατί εσύ…
Γάμα την πρώτη μέρα, γάμα την αποκάλυψη.
-Πάμε παρακάτω. -Εκεί αρχίσανε όλα.
-Σωστά; -Όχι.
Όλα αρχίσανε όταν ήρθαμε εδώ και δεν το προσπεράσαμε.
-Εσύ δεν το προσπέρασες. -Είσαι ακόμη περίεργος.
Και δεν μιλάς. Είναι η πρώτη φορά που μου μιλάς.
Έχουμε μόνο την αποκάλυψη και αυτό το ταξίδι.
-Σωστά; -Επομένως…
Τι άλλαξε μετά τις κάψουλες;
Καταλαβαίνω ότι προσπάθησες να εμφανιστείς
όσο πιο όμορφη μπορούσες,
αλλά αν είχες εμφανιστεί έτσι όπως είσαι,
χωρίς μακιγιάζ, θα ήταν καλύτερα.
Επομένως λόγω της εμφάνισής μου επικοινωνείς διαφορετικά;
Σαν να ήσουν ψεύτικη.
Και γι' αυτό η επικοινωνία μας δεν λειτουργεί;
-Έτσι άρχισε. -Μοιάζω ψεύτικη;
Ενδιαφέρον.
Είχες…
παστωμένο το πρόσωπο, ψεύτικες βλεφαρίδες.
Είμαι ειλικρινής.
Λυπάμαι που είναι δύσκολο.
Δεν ήξερες πώς ήμουν εμφανισιακά.
Παρουσίασες κάτι ψεύτικο.
Ντύθηκα καλά και βάφτηκα.
Βάφτηκες πολύ. Είχα μακιγιάζ στο σακάκι μου.
Τζέι Πι, δεν… Αρκετά για σήμερα. Όχι.
-Όχι. -Έλα εδώ.
-Όχι. -Δεν ήθελα να…
Όχι.
Δεν ήξερες καν πώς ήμουν εμφανισιακά.
Ήθελα να νιώθω και να είμαι όμορφη την πρώτη φορά που θα σε έβλεπα.
Οι γυναίκες μακιγιάρονται για να νιώσουν όμορφες.
Αυτό το κάνουν πολλές γυναίκες.
Όταν σε πρωτοείδα και ήσουν έτσι μακιγιαρισμένη σκέφτηκα
"Έτσι θα είναι κάθε μέρα;
Αυτό θα αντιμετωπίζω;
Θα φοράς ένα προσωπείο;"
Γιατί αλλάζει το πρόσωπό σου εντελώς.
Και σκέφτηκα
"Αυτό δεν το θέλω".
-Θέλω αυτό το πρόσωπο. -Δεν το ήξερες αυτό το πρόσωπο.
-Τώρα το ξέρω. -Εντάξει.
Μία φορά μόνο βάφτηκα, στην αποκάλυψη.
Κι αυτό ξεκίνησε όλη την αμηχανία.
Τέλος πάντων.
Ειλικρινά προσπάθησα να μη φανταστώ κάτι.
Και θα ήμουν απολύτως δοσμένος χωρίς δισταγμό.
Αλλά σε τάραξα τόσο που δεν ξέρεις να επικοινωνήσεις;
-Αυτό συμβαίνει; -Δεν σε πείθει η απάντηση;
-Είναι κακή απάντηση. -Είναι αλήθεια.
-Είμαι απολύτως ειλικρινής. -Χαίρομαι.
Μη βάφεσαι.
Θα κάνω ό,τι θέλω.
Πολύ καλά.
Δεν θα μου πεις τι να κάνω.
Και αυτό με το μακιγιάζ είναι απαίσιο.
Δεν το χρειάζεσαι. Σκέφτηκα "Δεν είναι αληθινή".
Είμαι αληθινή.
Αν, όμως, έβγαινες έτσι, θα το είχα λατρέψει.
Λυπάμαι, τελείωσε αυτή η κωλοσυζήτηση.
Εντάξει.
-Βάψου, κάνε ό,τι θες, χέστηκα. -Τελείωσα.
Γιατί είναι κακό;
-Δεν ήξερες πώς ήμουν εμφανισιακά. -Τώρα ξέρω.
Θα κάνω ό,τι θέλω εγώ.
Αν θέλω, θα βάφομαι όταν βγαίνω.
Κρύψε το όμορφο προσωπάκι σου.
Κι αυτό θα κάνω.
Όταν βγαίνω, βάφομαι. Τόσες μέρες δεν έχω βαφτεί και…
Το ξέρω κι είναι υπέροχο.
Γιατί είναι τόσο κακό; Είναι κακό που δεν θέλω να βάφεσαι;
Γιατί είναι τόσο κακό που λέω ότι μ' αρέσεις περισσότερο χωρίς μακιγιάζ;
Γιατί είναι κακό;
Το 99% των γυναικών αυτό θα ήθελαν να ακούσουν.
Εσύ το ακούς και λες "Τι χαζομάρα, δεν μπορώ να το πιστέψω".
-Δεν θέλω καν να το συζητήσω άλλο. -Εντάξει.
Έτσι κι αλλιώς θα φύγεις, δεν έχει σημασία.
-Σωστά; -Δεν ξέρω.
Σίγουρα δεν θα μείνω απόψε μαζί σου.
-Δεν με νοιάζει. -Εντάξει.
Τέλεια, θα περάσω αλλού τη νύχτα
και θα βάλω λίγη απόσταση μεταξύ μας.
Γαμάτα, τέλεια.
Θα κοιμηθώ σε άλλο δωμάτιο.
Το εκτιμώ πολύ που μου μίλησες απόψε.
Αλήθεια.
Σε αγαπώ και σε νοιάζομαι. Δεν θέλω να αλλάξει αυτό.
Στις κάψουλες είχα καλή αίσθηση για εσένα. Ένιωθα ασφάλεια.
Ερωτεύτηκα την καρδιά σου.
Νομίζω ότι έχεις καλή καρδιά.
Ναι, κι εγώ ένιωσα ότι είσαι τρυφερή, ευγενική.
Ένιωθα ότι θα με στήριζες.
Πάντα.
Δεν έχουμε αλλάξει.
Γιατί δεν μπορούμε…
να γυρίσουμε σ' αυτό;
Στις κάψουλες;
Οι κάψουλες δεν είναι ο έξω κόσμος.
Δεν έχουμε αλλάξει, όμως.
Καλύτερα να συνεχίσουμε αύριο
και να μιλήσουμε κι άλλο
και να αποφασίσουμε τα επόμενα βήματα.
Έγινε.
Εντάξει.
Θα μιλήσουμε το πρωί.
Θεέ μου.
Ευτυχώς που οι κάμερες δεν μεταδίδουν οσμές.
-Επιστρέφουμε στο Χιούστον σήμερα. -Πίσω στο Χιούστον.
Πίσω στη βάση. Πώς νιώθεις;
-Δεν θέλω να γυρίσω. -Ούτε εγώ.
Βλέπω τις βαλίτσες και σκέφτομαι όλη την ακαταστασία.
Έχεις να βάλεις πλυντήρια.
Ναι.
Χαίρομαι που θα γνωρίσεις την οικογένεια.
Δεν ξέρεις πού έμπλεξες.
Με κάτι φωνακλάδες.
Κι εγώ ανυπομονώ.
Ανυπομονώ να γνωρίσεις τη μαμά μου και την οικογένειά μου.
Οπότε θα περάσουμε τέλεια, όταν γυρίσουμε.
Κάνουμε βαλίτσες.
Είμαι έτοιμος να γυρίσω.
-Σε ποιον θα μιλήσεις πρώτα; -Στη μαμά μου.
Στη μαμά σου;
Εγώ θα κάνω μια ομαδική βιντεοκλήση με όλα τα φιλαράκια.
Είσαι εντελώς 24 χρόνων.
-Κι εσύ είσαι γριά. -Εσύ είσαι γέρος.
Δεν είσαι γέρος.
Παιδάκι είσαι.
Είναι βρεγμένα.
-Τι να την κάνω αυτήν; -Κρέμασέ τη.
Γιατί βρίσκω συνέχεια πετσέτες στο πάτωμα;
Γιατί εκεί πάνε.
Λοιπόν; Φοβάσαι να συζήσεις μαζί μου;
-Ναι, μου αρέσει να έχω δικό μου χώρο. -Κι εγώ. Πάντα ζούσα μόνη μου.
-Θέλω λίγο χρόνο μακριά σου. -Κι εγώ.
Άντε γαμήσου.
-Πώς είσαι; -Καλά.
-Πώς πάει; -Πώς κοιμήθηκες;
Καλά. Εσύ;
Καλά.
Νομίζω ότι αυτές τις μέρες
έχουμε προσπαθήσει να τα αναλύσουμε όλα.
Και ξέρω ότι εν μέρει φταίω εγώ.
Αλλά θέλω να το δουλέψουμε και να το ξεπεράσουμε.
Είχαμε μια σύνδεση…
και όταν ήρθαμε εδώ
σαν να χάθηκε.
Ναι.
Αγαπιόμαστε πολύ, νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον.
Και αυτό είναι κάτι που δεν αλλάζει έτσι εύκολα.
Ναι.
Κι είπα "Ναι".
-Εσύ πώς το βλέπεις; -Ποιο;
-Τι σκέφτεσαι; -Τι σκέφτομαι;
Πώς νιώθεις σήμερα;
Στις κάψουλες ένιωθα ότι μπορούσα να περάσω μαζί σου την υπόλοιπη ζωή μου
και εδώ είναι εντελώς αλλιώς.
Τι πιστεύεις ότι άλλαξε;
Δεν ξέρω.
Αλλά δεν είμαστε εκεί που πρέπει.
Τα άλλα ζευγάρια περνούσαν πολύ όμορφα, προφανώς πρέπει να παντρευτούν.
Αυτό με έκανε να αναλογιστώ.
Προφανώς έχω ακόμα συναισθήματα και νοιάζομαι για σένα, αλλά…
Δεν είσαι αυτός που ερωτεύτηκα.
Στις κάψουλες υπήρχε ειλικρίνεια.
Εδώ νιώθω άβολα, έναν καταναγκασμό.
Πρέπει να σε πιέσω για να μιλήσεις. Και το θέμα του μακιγιάζ.
Δεν χάθηκε γι' αυτό η συναισθηματική μας σύνδεση.
Το θεωρώ δικαιολογία. Αλλά…
Όλο αυτό,
το χτεσινό,
το επεξεργάστηκα και δεν νιώθω το ίδιο.
Νιώθω πολύ άβολα.
Αυτό το κατέστησες σαφές.
Δεν πρέπει να αρραβωνιαστούμε, ούτε να συζήσουμε.
Τέλος.
Εντάξει.
Αυτό είναι το καλύτερο για εμάς.
Μακάρι να το είχαμε συζητήσει απ' την πρώτη μέρα.
Ίσως να ήταν αλλιώς.
Ίσως.
Δεν ξέρω,
αλλά συνεχίστηκε την πρώτη μέρα, τη δεύτερη, την τρίτη, την τέταρτη. Δεν…
Δεν ξέρω.
Το πάλεψα.
Λυπάμαι.
Εγώ λυπάμαι.
Που σε έκανα να νιώσεις έτσι.
Κι εγώ λυπάμαι.
Λυπάμαι που δεν τα βρήκαμε, που δεν εξελίχτηκε
όπως στις κάψουλες.
Ναι.
Τι κάνουμε τώρα;
Πάμε σπίτι.
Θέλω να νιώσω ξανά ο εαυτός μου.
Κι εγώ.
Δεν ξέρω τι άλλο να πω.
Ούτε εγώ.
-Θες μια αγκαλιά; -Ναι.
-Αντίο. -Αντίο.
Είμαι πολύ λυπημένος.
Νιώθω χάλια.
Είχαμε μόνο τις κάψουλες και τελικά δεν ήταν αρκετό.
Ο έρωτας είναι τυφλός, ερωτεύτηκα κάποιον χωρίς να τον δω.
Θα μπορούσα να περάσω όλη μου τη ζωή μαζί του στις κάψουλες.
Αλλά ο πραγματικός κόσμος άλλαξε τα πράγματα για εμάς.
Όταν αγκαλιαζόμασταν ή όταν φιλιόμασταν, δεν υπήρχε τίποτα.
Θεωρώ ότι έκανα το σωστό.
Κατά βάθος ξέρω ότι έκανα το σωστό.
ΧΙΟΥΣΤΟΝ, ΤΕΞΑΣ
Το ρομαντικό ταξίδι τελείωσε
και τα ζευγάρια που μένουν θα μπουν στην πιο δύσκολη φάση.
Αρχίζουν τα δύσκολα. Πήραν τα κινητά τους.
Από εδώ η Στέισι!
Γεια!
Είχαμε εξελίξεις!
Θεέ μου!
-Τι ώρα είναι στο Πουέρτο Ρίκο; -Γεια!
Αγάπη μου!
ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΛΙΝΤΙΑ
Θεέ μου!
Προσπάθησε ξανά.
Γυρίζουν στο Χιούστον και θα μετακομίσουν σε ένα καινούργιο διαμέρισμα.
Μ' αρέσει.
-Είναι μεγάλο. -Ναι.
Άραγε τα άγχη του πραγματικού κόσμου ή οι πρώην τους θα τους επηρεάσουν;
Λίντια. Να μιλήσουμε λίγο;
Πώς θα νιώσουν όταν συναντήσουν κάποιον…
-Ξέρεις ποια είναι αυτή; -Όχι.
…με τον οποίο δεν αρραβωνιάστηκαν;
Η φίλη σου η Τζόνι.
Και σε τρεις βδομάδες θα ενώσουν τις τύχες τους.
Θα αποδείξουν ότι ο έρωτας είναι τυφλός;
21 ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ
-Οργάνωση γάμου σε τρεις εβδομάδες. -Ναι. Πώς το βλέπεις;
Αγχώνεσαι; Θα μεταλλαχτείς σε νύφη-τέρας;
Όχι.
Όπως είπα, είμαι άνθρωπος του τώρα. Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει.
Προφανώς έχω προτιμήσεις.
Θέλω να αφορά εμένα, εσένα και τους πιο κοντινούς μας ανθρώπους.
Όσους χάρηκαν όταν τους τηλεφωνήσαμε.
Αν έρθουν όλοι αυτοί, θα χαρώ πολύ. Μόνο αυτό θέλω.
-Ναι. -Κι ένα νυφικό που να μ' αρέσει.
Κάτι θα βρεις και θα 'σαι κουκλάρα.
Και έναν ωραίο ανθοστολισμό και καλό φαγητό.
-Δεν ξέρω καν το αγαπημένο σου λουλούδι. -Ούτε εγώ.
Μ' αρέσουν τα τριαντάφυλλα. Δεν ξέρω από λουλούδια.
Δεν μ' αρέσουν τα έντονα χρώματα.
-Απλά πράγματα. -Ούτε κόκκινο ούτε ροζ.
Κάτι λευκό;
Κάτι ουδέτερο, όχι έντονα χρώματα.
-Εντάξει. -Κι όλα καλά.
-Κάθε δεύτερη Τρίτη. -Μέρα παρά μέρα.
Θα σου παίρνω λουλούδια πολύ συχνά. Όλο λουλούδια.
-Πρέπει να αδειάσουμε βαλίτσες. -Ναι.
-Χωράς εκεί; -Σκέφτομαι πού θα τρώω.
Γιατί κάθεσαι εκεί;
Έτσι κάνω σπίτι μου.
Κάθομαι εδώ και τρώω.
-Πάντα. -Γι' αυτό υπάρχουν καρέκλες.
Οι ψηλοί πάγκοι είναι ιδανικοί.
Γι' αυτό έχουμε καρέκλες.
Τώρα που γυρίσαμε στον έξω κόσμο,
το πιο συναρπαστικό της συμβίωσης με τον Μίλτον
είναι να σε περιμένει κάποιος σπίτι.
Μένω μόνη τόσο πολύ καιρό, που το να έχεις τον καλύτερό σου φίλο…
Μαζί του δεν υπάρχει αμηχανία.
Ενίοτε σκέφτομαι αν θα έπρεπε να τρομάζω, γιατί δεν τρομάζω.
Νομίζω ότι όλα θα πάνε καλά.
"Ξεκινάς αύριο βράδυ.
Θα δουλέψεις με τον Ματ και τον Ταϊρέλ στις κονσόλες".
Έχω βραδινή βράδια. Ξεκινάω στις 6:30 π.μ.
Είμαι μηχανικός.
Η καριέρα μου βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο.
Πληρώνομαι καλά, αλλά δεν έχω ισορροπία προσωπικής και επαγγελματικής ζωής.
Ενίοτε μου λένε
"Μίλτον, σε χρειαζόμαστε εκεί την τάδε ώρα για να κάνεις αυτό
σε αυτό το σύστημα για τον τάδε πελάτη".
Κι εγώ είμαι ο νεότερος στην εταιρεία.
Έχουν συνηθίσει να λένε "Θα το κάνει ο Μίλτον".
Έχω κυλιόμενο ωράριο
γιατί πήρα άδεια για να έρθω στις κάψουλες.
Κι αυτό έκανε άνω κάτω το πρόγραμμα. Έχουμε έλλειψη προσωπικού.
Δεν θα σε βλέπω;
Εγώ θα δουλεύω κι εσύ θα είσαι σπίτι.
-Και μετά δεν θα σε δω. -Τι ώρα σχολάς;
Γύρω στις 5:30 με 6:00.
Την ώρα που φεύγω για τη δουλειά.
Δεν θα βλεπόμαστε.
Δεν κάνω πολλές νυχτερινές βάρδιες. Κάνω το πολύ τέσσερις μέρες συνεχόμενες.
-Μα… -Μετά έχω ρεπό τρεις μέρες.
Αυτό είναι καλό.
-Ναι. -Θα τη βρούμε την άκρη.
Δεν περίμενα τέτοια υποστήριξη και ενθουσιασμό από την οικογένειά μου.
Όχι απλώς χαίρονται,
θα φέρουν ιδιωτικό κρουαζιερόπλοιο
με καμπανάκια, σφυρίχτρες και πλακάτ.
-Όχι. -"Πες μας πότε και πού".
Δεν το περίμενα, αλλά μ' αρέσει.
Δεν είχα συνειδητοποιήσει
πόσο πολύ το ήθελα και πόσο πολύ το χρειαζόμουν αυτό.
-Ναι. -Είναι όμορφο.
Πολύ καλύτερο απ' ό,τι περίμενα. Και με χαροποιεί.
Και δεν αγχώνομαι, γιατί έχω στο πλάι μου πολύ κόσμο
που θα με βοηθήσει, για να μην τα τραβάς όλα εσύ.
-Ναι. -Καταλαβαίνεις;
Και το μόνο που με απασχολεί είναι
μήπως έχεις αμφιβολίες
ή μήπως προκύψει κάτι που θα σε κάνει να με δεις αλλιώς
ή να αλλάξεις γνώμη.
Δεν ξέρω, είπες ότι η μαμά σου ρώτησε αν είσαι σίγουρος.
Τώρα συμφωνεί, αλλά όταν το είπε μου ψαλίδισε τα φτερά.
Όχι, νομίζω ότι κυρίως…
όλο αυτό…
Σου είπα, δεν θέλει να σε πληγώσω. Και…
Δεν θέλει να πληγωθώ εγώ.
Με ρώτησε "Πιστεύεις ότι αυτή η κοπέλα θα δεσμευτεί πραγματικά;
Ξέρω ότι εσύ θα δεσμευτείς. Είσαι σίγουρος γι' αυτό;"
Γιατί το λέει;
Επειδή εγώ συνηθίζω να μην είμαι απολύτως σίγουρος για κάποια
ή να βρίσκω κάποιο ελάττωμα
που θα με ξενέρωνε.
Το ξέρω, αυτό φοβάμαι.
Ναι, αλλά για εσένα νιώθω μια αγάπη άνευ όρων
και δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάτι που θα με κάνει
να απομακρυνθώ ή να φρικάρω.
Και αν συμβεί κάτι, εσύ θα σταθείς στο ύψος των περιστάσεων
και θα στηρίξουμε ο ένας τον άλλον.
Αν μη τι άλλο, πιστεύω
ότι όσες περισσότερες δυσκολίες, τόσο περισσότερο θα θέλω
να γίνουμε καλύτερη ομάδα παρά να το σκάσω.
-Αυτό με καθησυχάζει. -Το ξέρω. Χαίρομαι.
Παλιόπαιδο.
20 ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ
Ανυπομονώ να δω πόσο ακατάστατο θα είναι το σπίτι σου.
-Πιο καθαρό από το δικό σου. -Είπες χάλια το δικό μου, άρα φαντάζομαι.
-Τι σύνταξη είναι αυτή; -Έτσι ανοίγεις την πόρτα;
Δεν υπάρχει τίποτα.
Υπέροχη κουζίνα.
Απαίσιο χαλί.
-Τι έχει το χαλί; -Είναι πολύ κιτς.
-Δεν διαπραγματεύομαι το χαλί. -Εντάξει, πάρε το δαχτυλίδι.
Θα το πουλήσω και θα αγοράσω άλλα τόσα χαλιά.
Θεέ μου! Υπάρχει κι άλλο!
Ναι, αυτό είναι το καλό.
Υπάρχει κι άλλο. Θεέ μου, είναι απαίσιο!
Γι' αυτό είπες ότι εγώ έχω πολλά. Δεν έχεις τίποτα.
-Έχω διακόσμηση. -Έχεις ένα απαίσιο, κακόγουστο χαλί.
Και μια δεσμίδα μονοδόλαρα.
Αυτά τα έχεις για το στριπτιζάδικο; Τι σκατά;
-Ναι. -Αν είναι δυνατόν!
Συνειδητοποιώ ότι είναι 24 χρόνων.
Είναι φοιτητοκατάσταση, σαν φοιτητική εστία.
Άδειοι λευκοί τοίχοι.
-Μινιμαλιστικοί. -Εντελώς άδειοι.
Αυτό δεν είναι μινιμαλιστικό.
Βαριέσαι να αγοράσεις διακοσμητικά.
Κοιτάξτε, είναι ένας λευκός καμβάς.
Ποια αντικείμενα θα κρατήσεις;
Το μικροσκόπιο σίγουρα, αλλά θέλει επισκευή.
Νομίζω ότι έχει χαλάσει ο πολωτής.
Για να δω αν θυμάμαι να το χρησιμοποιώ.
Περίμενε, όχι.
Μην πειράξεις τις ρυθμίσεις.
-Σταμάτα! -Όχι!
-Μπορώ να κοιτάξω; -Όχι, κάτι κάνω.
-Μπορώ να κοιτάξω; -Όχι.
Δεν θα με αφήσεις να κοιτάξω; Ποιος είναι γεωλόγος;
Κάθισε. Περίμενε. Μην αλλάξεις τις ρυθμίσεις.
Μην αλλάξεις τίποτα, μη γυρίσεις τίποτα.
Δεν είναι το μικροσκόπιο που είχαμε στη σχολή.
-Αυτό είναι. -Όχι.
-Είναι πιο παλιό και κακό. -Όντως.
Διαλύεται κάθε φορά.
-Και κάθε φορά το συναρμολογώ. -Τέτοιο είχα στη σχολή.
Έχω βάλει γρανοδιορίτη μάλλον ή πρασινοσχιστόλιθο.
Γρανοδιορίτη.
Δεν φαίνεται καλά.
-Φίλε! -Ναι!
-Τι λέει; -Πώς πάει;
-Η δουλειά; -Καλά.
-Χαίρω πολύ. -Επίσης. Έχω ακούσει καλά λόγια για εσένα.
Κι εγώ για εσένα.
Και το πρώτο που έχω να σου πω είναι "Χάρισμά σου τα χαλιά".
-Μου κάνεις πλάκα; -Όχι.
-Δικά σου. -Τζος.
-Ξέρεις ότι μ' αρέσει το μαύρο. -Τη συμπαθώ.
Μι κάσα ες σου κάσα.
Ξέρεις ισπανικά; Για πες.
Δοκίμασέ με.
Είπε ότι ο Μίλτον είναι τέλειος και πολύ σέξι.
Δεν είπα αυτό.
Είπα "Χάρισμά σου τα χαλιά".
Πλάκα έχετε.
Να πιούμε λίτρα;
Ναι, αμέ.
-Τι; -Λίτρα.
Ακούγεται σαν το όνομά μου.
Όχι, λίτρα, να πιούμε λίτρα.
Θεέ μου.
-Εσύ με τι ασχολείσαι; -Με ανάλυση δεδομένων.
-Κι εσύ νερντ δηλαδή. -Σκληροπυρηνικό νερντ.
Δεν ξέρω αν σου είπε για τη συλλογή Πόκεμον…
-Θεέ μου, μου το είπε. -Πού να μας δεις στο Pokémon Showdown.
Σου είπα ότι είμαστε στην εθνική κατάταξη.
Και οι δύο.
Τον έχουν μπανάρει στο Pokémon Showdown πέντε χωρών.
-Και στους σέρβερ των ΗΠΑ. -Γιατί;
Άμα προκαλείς, σε μπανάρουν.
Ποιος ασχολείται με αυτά; Εσύ!
Αν είναι δυνατόν, έχεις Playboy.
-Του Τζος είναι. -Δικά μου.
Ναι, αμέ. Χτες γεννήθηκα.
Πολύ κακό.
Είναι έτοιμος για γάμο;
Ναι, το θέμα με τον Μίλτον είναι
ότι το παίζει κάπως ανώριμος.
Αλλά δες τη ζωή του.
Όταν τελείωσε το λύκειο, είχε κιόλας ένα πτυχίο.
Μετά πήγε στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον και έκανε μεταπτυχιακό.
Και βγάζει κιόλας εξαψήφιο εισόδημα.
Είναι ένα προσωπείο.
Μπροστά στους άλλους προσπαθεί να τους πείσει όλους
ότι είναι ένας πλακατζής, ότι έχει παιδιάστικη συμπεριφορά.
Ενώ είναι διαφορετικός άνθρωπος.
Αυτό θυμίζει παρέμβαση.
Θα τα πιούμε; Τι θα γίνει; Η ζωή είναι δύσκολη.
Να το, είδες;
Αυτό κάνει.
Του μίλησα, νομίζω ότι είναι έτοιμος.
Και για εσένα μιλάει με έναν τρόπο που δεν έχει μιλήσει ποτέ για καμία.
Και δεν το λέω από ευγένεια.
Σε θεωρεί κάποια
που μπορεί να τον επηρεάσει θετικά στη ζωή και να του δώσει τη σωστή ώθηση.
-Τη σωστή υποστήριξη. -Ναι.
Πιστεύω ότι είναι έτοιμος για γάμο.
Έλα εδώ, μωρό. Φίλα με.
Γι' αυτό είναι ο κολλητός μου, ξέρει να μιλάει.
Όντως.
Αυτοσχεδίασα, να ξέρεις.
Ωραία, μ' αρέσει το αμάξι σου. Πρώτη φορά μπαίνω.
-Ευχαριστώ. -Πολύ ωραίο αμάξι.
Ευχαριστώ. Αυτό είναι το μέρος με τα βελάκια.
-Αυτό με τα φώτα. Το χαμηλό κτίριο. -Εντάξει.
Ο κόσμος έρχεται με επαγγελματικό εξοπλισμό.
Ναι.
Πας με τα πόδια. Και πάρα πολλοί έχουν σκύλο.
Ωραία, γνωρίζω τη μελλοντική μου γειτονιά.
-Είναι τέλεια. -Μ' αρέσει αυτή η γειτονιά.
Ανυπομονώ να δω το σπίτι της γιατί θα μείνουμε εκεί.
Φτάσαμε!
Έχει πολύ καλή αισθητική. Έχει πολύ καλό στιλ.
Ξέρω ότι ανυπομονεί πολύ για την ανακαίνιση
και ανυπομονεί να δει το σπίτι έτοιμο.
Μπορεί να παρκάρεις εδώ, μπορεί και όχι.
Αλλά έχουμε αποθήκη, μπόλικο χώρο. Κύλινδρο αφρού.
Εδώ θα μπουν τα ντραμς, αφού θα σου μάθω κάποτε.
Χωράνε;
Το συνειδητοποιώ. Εδώ θα ζήσω την υπόλοιπη ζωή μου.
Πέρνα, είναι τριώροφο.
-Ωραίο είναι. -Το ξέρω.
Ο καναπές ήταν του μπαμπά μου, δεν ξέρω πόσα χρόνια υπάρχει.
-Θα φύγει, θα πάρω καινούργιο. -Τι θες να πάρεις;
Έναν ενιαίο καναπέ γωνία.
-Ναι, μέσα. -Ωραία.
Θα παραγγείλω ένα έπιπλο ψυχαγωγίας για εδώ.
Σε χρώμα μαύρο και κρεμ. Μεγάλη οθόνη.
Θα πάνε όλα στον τοίχο;
Μόλις στήσω το σετ ψυχαγωγίας, η οθόνη θα πάει στον τοίχο.
Τέλεια.
Προλαβαίνουμε να αγοράσουμε μια οθόνη 85 ιντσών.
Δεν νομίζω ότι χωράει.
Χωράει, κάθε άντρας ονειρεύεται μεγάλη οθόνη.
-Όνειρό μου είναι ο μεγάλος καναπές. -Μεγάλος καναπές, μεγάλη τηλεόραση.
Θα μου την αγοράσεις; Ευχαριστώ.
Μακάρι να έκανα πλάκα.
"Ζωηρή Στέισι". Σου πάει.
-Το κέρδισα πέρσι. -Έτσι θα σε φωνάζω. Ζωηρή Στέισι.
Δεν μου πολυαρέσει.
Μπαίνουμε στην εμπόλεμη ζώνη.
Και αυτή είναι η ντουλάπα, που είναι μες στη σκόνη λόγω των εργασιών.
Ρε γαμώτο, έχεις πολλά ρούχα.
-Τι; -Και χτυπητά.
Αυτό είναι το τμήμα στρας.
Εδώ τα σακάκια, εδώ τα παντελόνια.
Φόρμες και φορέματα,
ρούχα γυμναστικής, κάζουαλ και πουλοβεράκια.
Τα ρούχα μου πού θα μπουν;
Εδώ, αυτά θα τα μεταφέρουμε.
Μου αρκεί αυτό. Μ' αυτό είμαι εντάξει.
-Τέλεια. -Πολύ οργανωμένη. Μ' αρέσει.
Είμαι πολύ οργανωμένη,
ιδίως ως προς την ντουλάπα μου, τα ρούχα μου και τα παπούτσια μου.
Κανόνισε την πορεία σου.
Σου αρέσει η μικρή μου συλλογή;
-Ναι. -Κοίτα πόσα έχω.
Πολύ ωραία, μ' αρέσει.
Κι εδώ το σερβίτσιο μου. Μπρούτζινο.
-Ναι. -Εντάξει.
Τα λεφτά είναι περίεργη συζήτηση, αλλά θέλω να το συζητήσουμε.
Ως προς αποταμίευση, πρόγραμμα συνταξιοδότησης.
Ορίζεις ένα ποσό αποταμίευσης κάθε μήνα,
το οποίο αφαιρείται από τον μισθό σου.
Ναι.
Το θέμα της αποταμίευσης το είδα πολύ σοβαρά λόγω του σπιτιού.
Θα προκύψουν έξοδα, π.χ., ο κλιματισμός.
Ίσως δέκα με είκοσι χιλιάρικα. Κι έχω δύο συστήματα.
Και δεν τα έχω αλλάξει ποτέ.
-Άρα πρέπει να τα αλλάξω. -Ναι.
Άρα μιλάμε για 20.000 μετρητά.
Εφόσον ζήσεις εδώ και γίνει σπίτι μας, αυτό θα το κάνουμε μαζί;
Προφανώς το σπίτι είναι δικό σου,
αλλά θα ήθελα να τα μοιραστούμε στη μέση.
-Εντάξει. -Να τα μοιραζόμαστε.
Το εστιατόριο;
Εξαρτάται.
Όχι.
Τι;
Δεν μοιραζόμαστε το εστιατόριο. Πληρώνει ο άντρας.
Γιατί;
Σε ένα ζευγάρι…
Αφήνουμε και τις δύο πιστωτικές και μοιραζόμαστε τον λογαριασμό.
Ποτέ δεν έχω πληρώσει.
Ενδιαφέρον.
Το ξέρω.
Βασικά δεν ξέρω. Μόνο αυτό ξέρω.
-Εντάξει. -Τι;
Θέλεις ο άντρας να πληρώνει πάντα;
-Όχι! -Εντάξει.
Δεν θέλω τα λεφτά να γίνουν ένα θέμα που θα με απασχολεί.
Δουλεύω σκληρά,
αλλά το κάνω επειδή θέλω συγκεκριμένα πράγματα.
Όταν πάω ταξίδι…
-Το απολαμβάνεις. -Τα σκάω.
Θέλω να πάω σε ένα ωραίο μέρος, με καλό φαγητό.
Θέλω να το ζήσω όπως θέλω εγώ.
Για εμένα είναι πολυτέλεια.
Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δεν ήμουν σε τέτοια σχέση,
όπου η κοπέλα χρειάζεται ακριβά πράγματα και τέτοια.
Θα είναι κάπως διαφορετικά τώρα.
Νιώθω άβολα να μιλάω για τα χρήματα, γι' αυτό δεν το είχα αναφέρει μέχρι τώρα.
Αλλά είναι κάτι που η μητέρα μου πάντα μου το έλεγε,
λόγω του χωρισμού των γονιών μου.
Τα λεφτά ήταν θέμα.
Είχαν πολλά χρήματα να μοιράσουν και αυτό προκάλεσε μεγάλες εντάσεις.
Πρέπει να συζητήσουμε όλα τα άβολα θέματα.
Αποταμιεύσεις, λογαριασμούς, μισθούς, συνταξιοδότηση.
Αυτά πρέπει να τα ξέρεις πριν να κάνεις ισόβια συμφωνία.
Ναι, εννοείται.
Η οικογένειά μου
έχει τώρα μια οικονομική επιφάνεια που δεν την είχε παλιά.
Ο παππούς μου έχασε το σπίτι από κατάσχεση.
Ξεπατωνόταν στη δουλειά για να ταΐσει την οικογένειά του.
Όχι για τις διακοπές.
Αυτήν τη νοοτροπία έχει ο πατέρας μου και την έχουμε κι εγώ κι οι αδερφές μου.
Και έχω δει πολλούς ανθρώπους να εκμεταλλεύονται εμένα ή τον μπαμπά μου,
επειδή ξέρουν ότι υπάρχουν λεφτά.
Εγώ θέλω κάποιον να μου φέρεται σαν να μην έχω τίποτα.
Δεν μου αρέσει να έχω την αίσθηση
ότι ο άλλος τρώει τζάμπα επειδή ξέρει ότι θα πληρώσει ο μπαμπάς μου.
Γιατί μάλλον θα πληρώσει και δεν μ' αρέσει να συμβαίνει.
Θέλω ο άντρας μου να πει
"Όχι, αυτήν τη φορά κερνάω εγώ. Σ' ευχαριστώ για όλα όσα έχεις κάνει".
-Ναι. -Να ξέρει να εκτιμά.
Δεν χρειάζεται να ανησυχείς γι' αυτό.
-Γεια μας. -Γεια μας.
-Για τα λεφτά. -Για τα λεφτά.
Κινούν τον κόσμο.
Αγόρασα αυτό το σπίτι μόνη μου
και το ότι θα έρθει ένας σύζυγος να μείνει
είναι ακριβώς το αντίστροφο απ' αυτό που είχα φανταστεί.
Στο παρελθόν είτε ο άντρας είχε ήδη σπίτι
είτε ήθελε να αγοράσει το σπίτι, ήταν ο κουβαλητής.
Ο Ίζι κι εγώ δεν είμαστε το κλασικό ζευγάρι,
αλλά συνεχίζουμε.
Αυτό θα κάνουμε.
Οπότε αυτή η σκέψη πλέον δεν με απασχολεί.
Και βλέπω πλέον το σπίτι διαφορετικά.
Αναρωτιέμαι τι του αρέσει,
πού θα μπουν τα πράγματά του, πώς θα διακοσμήσουμε.
Θα είναι πολύ διασκεδαστικό.
Ανυπομονώ να μετακομίσω.
-Ναι. -Θα περάσουμε όμορφα.
Θα με φιλήσεις;
Θα με κάνεις να σε φιλήσω; Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπάω. Μ' αρέσει περισσότερο. Αγαπάω.
Αγαπάω.
Είναι πιο συναισθηματικό, γιατί δεν το λένε όλοι.
18 ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ
ΑΛΙΑ, 28 ΝΟΣΗΛΕΥΤΡΙΑ
ΟΥΤΣΕ, 33 ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Χαίρομαι που σε βλέπω τελικά.
Ευχαριστώ που δέχτηκες να συναντηθούμε.
Μάλλον έχουμε πολλά να πούμε.
Μετανιώνω…
Μετανιώνω που σε άφησα έτσι.
Σ' αγαπώ.
Δηλαδή
ποτέ μου δεν έχω ξανανιώσει τη σύνδεση που είχαμε
με κανέναν άλλον.
Δεν έχω μιλήσει ποτέ σε κανέναν άλλον
για όλα αυτά που συζήτησα μαζί σου.
Η καρδιά μου είναι ακόμη δική σου.
Δεν θέλω κανέναν άλλον.
Σε θέλω ακόμα.
Θέλω να είμαι το έτερόν σου ήμισυ.
Θέλω να είμαι αυτή που θα εξελιχτεί μαζί σου.
Θα σε παντρευόμουν. Αλήθεια.
Το θέλω.
Αλήθεια. Πραγματικά.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Λυρώνη