Kunin mo na 'yong kili-kili ko.
Buti na lang di n'yo maaamoy. Makikita lang.
Tumigil ka!
Ramdam kong, magiging ritwal natin tuwing gabi 'yong pagpunta sa patio.
Parang, dito tayo mag-uusap tungkol sa naging araw natin.
Magmumuni-muni.
Lilinawin ang mga bagay nang may condoms sa paligid.
Ang swerte kong lalaki.
Di ako magsasalita. Magsalita ka.
Ano'ng isusuot mo?
Shorts?
-Ano'ng gusto mong isuot ko? -'Yong itim.
Itim?
Oo, kasi itim 'yong isusuot ko.
-Ayokong terno tayo. -Oo. gusto kong terno tayo.
Di ko gagawin 'yan.
Bakit hindi?
-Bakit tayo magteterno? -Kasi ako 'yong magiging asawa mo!
Hindi ako 12.
Eto.
-Di 'ko ito isusuot. -Isusuot mo.
-Bakit dapat itim? -Kasi gano'n sa 'kin.
-Gusto kong isuot 'yong gray. -Hindi, isuot mo 'yan.
-'Yong gray para bagay sa pink shirt ko. -'Yan ang isusuot mo. Oo.
-'Yong gray at pink shirt. -Pwede bang suotin mo 'yan? Por favor?
Por favor?
-Magbihis ka na. Sige na. -Hindi.
Tama na! Sige.
Paano 'yong damit ko?
Andiyan 'yong swimming trunks mo.
Medyo matigas 'yong ulo ko,
pero, parang, makulit kami.
Nagtatawanan kami. Kung kailangang seryoso, gagawin ko.
Wag! Ano'ng ginagawa mo?
Tsaka sobra nitong pinapadaling maging kami kung ano kami.
Naiwan mo 'yong swimming trunks.
Di ko isusuot 'yan.
Bakit hindi? Sabi kong isuot mo 'yan.
Hindi! Hindi 'yan 'yon!
Maganda 'to.
-Kumusta 'yong puwet ko? -Pwede bang isuot mo?
Por favor.
Sige na, please.
-Hindi. -Sige na, please.
-Hindi. -Por favor.
Di 'yan bagay sa pink shirt.
Oo, bagay… Lahat bagay sa pink shirt.
Hindi. Masyado ka nang matanda. Nakalimutan mo na ang totoong fashion.
-Hi, guys. -Kumusta?
-Welcome. -Salamat.
Nakapagmaneho na ba kayo ng ganito?
-Siguro, isang beses. -Sige, good luck.
-Salamat! -Sige.
Green button.
Pwede nang umandar.
-Okay? -Kuha ko.
-Salamat. -Salamat.
-Okay? -Sige, tara na.
Excited na 'kong libutin ang Mexico at mag-enjoy kasama si Taylor.
Di siya naghahanap ng thrill gaya ko, pero sabi niya susubukan niya.
Kaya tingnan natin kung gagawin nga niya 'yon ngayon.
Diyos ko.
Wag… Wag kang, parang, huminto at umandar. Okay, siguro mas malayo pa.
-Gusto mo ng trick? -Hindi.
Ang bilis ng fifteen.
-Okay ka? -Hindi.
Diyos ko.
Pwede mong bagalan? Spanish pala 'yon.
Wow, grabe 'yon.
Mas bilisan natin sa sunod.
Gusto ko 'yong ganong bilis.
Maliban do'n, masaya. 'Yon 'yong una nating adventure.
Mabuti 'yon para sa 'tin.
-Umalis? -Umalis at gumawa ng anuman.
Baka ipagmaneho kita sa sunod.
Pawis.
Ako din, pero tungkol sa ibang bagay?
Okay 'yong pakiramdam ko.
-Okay lang? -Oo.
Meron ka bang nasa isip?
Ipakita mo pa 'yong mga freckles mo.
-Baliw ka. -Gusto ko sila.
-Nakalabas sila. -Alam ko.
'Yon na 'yon?
Baliw ka.
Iniisip ko lang,
siguro kaya mas komportable ako sa pods, kasi…
dingding ang kausap ko.
-Ngayon mukha na. -Oo.
-Tao. -Magandang mukha.
Wag mong sisihin 'yong sarili mo, pero…
-Medyo kasalanan ko. -Pero…
Nakipag-date ka na sa totoong mundo.
-Ano? -Oo.
Di 'to parang di mo alam kung paano.
Sinasabi ko lang.
Dahil lang di tayo harapang nagkakilala, tao pa din naman ako, alam mo 'yon?
Oo.
Yoo-hoo!
Sana makabalik tayo sa Houston,
tsaka maayos 'yong mga bagay,
at makita kung paano tayo mabubuhay magkasama,
tsaka sana lumago tayo at maging mas matibay na couple.
-Mga takot? -Na aalis ka na lang.
Pero di ako basta lang aalis.
Bibigyan ko pa ng konting panahon. Titignan kung magbabago.
Wag mo 'kong sukuan.
Susubukan kong hindi.
-Matatalo mo ako. -Ikaw ang tatalo sa 'kin.
Di na 'ko nakapaglaro mula siguro 13 ako,
at nakita mong di maayos 'yong koordinasyon ng mata at kamay ko.
Grabe. Magiging masaya 'to.
Yes, daddy!
Okay.
Kanang kamay o kaliwa?
-Kaliwete ako. -Magaling.
Di ka pwedeng asahan para sa tips.
-Tingin ko titira na ako. -Pag mas iniisip mo…
Gaano kababa ako hahawak sa club?
-Di ko talaga alam. -Sa shaft.
Kahit ano'ng komportable.
Ibig kong sabihin, lahat 'to.
Magandang shot 'yon.
Huminto ka! Hindi!
Ball buddies na tayo.
-Ano 'yon? -Parang pag magkatabi 'yong mga bola.
Masyado atang mahaba ang stick ko.
-Gusto kuhaan kita ng mas maikli? -Mas malaki ang gusto ko.
-Boom. -Galing.
-Okay. -Good job, honey.
At nahuhubad na 'yong damit ko.
Nag-usap lang tayo ng malaking stick, nalaglag na ang strap ko.
Tungkol sa…
Malalaking stick?
-Ano'ng pakiramdam mo… -Sa stick mo?
Sa stick ko?
Okay 'yong stick mo. Maayos 'to.
Kontento ako sa lahat ngayon.
Masasabi kong, sa 'yo, akala ko mas magiging agresibo ka.
Kasi para kang ganitog macho…
Oo, parang, pwede akong maging mahiyain minsan.
Sa kuwarto?
Sa 'yo. Di ko alam, kasi, parang, may emosyon na kasama 'to.
Di 'to one-night stand lang. Di ko alam, parang, kung gaano kita kagusto.
Matagal na kong di nakakaramdang ng ganito sa kahit kanino
-In love ako sa 'yo at gusto kong i-share… -Oo, baby.
At in love din ako sa 'yo!
Bukas ako nang buo,
at, parang, sa 'kin nalilipat din 'yon sa mga pisikal na bagay.
Gusto ko 'tong maging bagay na masaya, adventurous, at natural.
At, parang, kung gusto mo 'kong hilahin, hawakan, payukuin, kahit ano. Gawin mo.
Ramdam kong konektado ako sa 'yo physically at sexually…
Oo, gano'n din ako. Darating 'yon pag…
-Pinapainit ka ng usapan. -Hindi, ano…
Nakatayo ako sa araw.
Baka ako 'yan.
Pinapaiinit at pawis mo ako.
-O, daddy. -Di, pero…
Gusto mo ng inumin? Meron ako para sa 'yo.
-Ginawa ko 'yan nang fresh galing Cantina. -I love you.
I love you too.
-Gusto mong subukan? -Hindi.
Di naman masama, pero kung mainit, sobrang mas okay.
Oo. Sobrang tagal mo sa shower.
-Ang ganda talaga ng view. -Sana mas madaming stars.
-Alam mo kung bakit di na sila madami? -Polusyon.
Kumuha ka ba ng stellar astronomy sa college?
Hindi, meteorology ang kinuha ko.
Meteorology? 2,000 level ba 'yon?
Hindi. 3,000 level.
Wala akong kinuhang 2,000 level.
-Bakit? -Kasi masyado akong matalino.
Mas nakakatawa ka pala sa akala ko.
Talaga? Sobra kaya akong nakakatawa.
-Di ko masasabing gano'n. -Sobra akong nakakatawa.
Medyo pilit na 'yan.
Di pilit. Sobra akong nakakatawa.
Di ka pwedeng maging bossy. Di 'yon gano'n mangyayari.
-Ikaw lang ang pwedeng maging bossy? -Di ako bossy.
Sinasabi ko… Naninindigan lang ako. Magkaiba 'yon.
Hindi, bossy ka.
Okay. Konti lang.
Pasok na tayo?
Handa na 'kong matulog.
Sorry.
Cowboy, tara na.
Daddy.
Grabe. Ang sarap no'n sa pakiramdam.
Kaya, mahal kita. Ngayon, matulog na tayo.
-Mahal kita. -Ewan natin.
Mahal kita. Tsaka gusto ko nang matulog.
Kumusta ka ngayong araw?
Masaya 'yong ngayon.
-Oo? -Oo.
Kumusta ka ngayong araw?
Tingin ko na wala lang tayo kung asan tayo dapat.
Kasi di mo malampasan 'yong awkward na parte.
Kasi awkward pa din 'to.
Kasi paulit-ulit ka sa awkard na parte, di ka umusad.
Di ka… Tingin ko di ka umuusad doon.
Baka hindi pa nga.
Gano'n na lang.
Mula umpisa, wala ka dito nang buo.
Tingin ko wala sa tamang lugar 'yong emosyonal na koneksiyon natin,
at nasa gano'n ako.
Alam ko, at di ka nagbabago.
-Di naman nakatulong 'yong ngayon. -Oo, kasi di ka nagbabago.
Matigas ka sa katotohanang awkward nga.
-Gano'n ang pakiramdam ko. -Magiging awkward talaga lagi.
Tatlong araw ko nang ramdam 'yon.
-Oo. At Di ko mababago ang isip mo. -Di ko pinapabago.
Sinusubukan ko! Literal na sinusubukan kong baguhin 'yong isip mo.
Paulit-ulit na ang pinag-uusapan natin.
Kasi di mo binabago 'yong isip mo.
Araw-araw kong sinusubukan.
Alam kong sinusubukan mo.
Di lang talaga 'to gumagana.
Sorry na awkward 'yong unang pagkikita natin.
Lumagpas na tayo sa awkward na unang araw.
-Do'n nagsimula 'yong lahat. -Hindi.
Lalagpas ako do'n, masasabi kong awkward ang unang gabi dito.
-Kasi ikaw… -Awkward din 'yong pangalawa.
-'Yong pangatlo, di tayo nakapag-usap. -Unang araw…
'Yong pang-apat na araw, di din tayo nakapag-usap.
Awkward agad ang unang araw kasi ikaw…
Punyetang unang araw! Punyetang reveal, JP.
-Mag-move on ka na! -Do'n nagsimula lahat.
-Hindi ba? -Hindi.
'Yong pinagsimulan ay no'ng dumating tayo dito tapos di tayo makalagpas do'n.
-Di mo 'to malagpasan. -Tapos awkward ka pa din.
Tsaka di nagsasalita. Ito 'yong unang beses na kinausap mo 'ko.
'Yong reveal lang 'yong meron tayo, tapos pumunta tayo dito.
Hindi ba?
Ano'ng nagbago pagkatapos no'ng sa pods?
Naiintindihan kong sinubukan mong ipresenta 'yong sarili mo na…
at maging maganda sa abot nang makakaya mo,
pero ramdam kong kung ganito mo ipinakita 'yong sarili mo,
nang walang kahit anong make-up, mas mabuti siguro.
Dahil ba sa itsura ko kaya iba 'yong pakikipag-usap mo?
Ramdam ko na ang peke mo.
Gano'n kaya kakaiba 'yong pag-uusap natin.
-Do'n nagsimula. -Dahil mukha akong peke.
Kakaiba.
Meron kang…
sobrang kapal ng make-up sa mukha, pekeng eyelashes.
Nagiging totoo ako. Sorry kung mahirap 'yon pakinggan.
Hindi mo alam kung anong itsura ko dati.
-Peke 'yong mga pinakita mo. -Nagbihis lang ako at naglagay ng make-up.
Sobrang daming make-up. Ang daming make-up sa jacket ko.
JP. Ang totoo… Tingin ko tapos na ako ngayong gabi. Hindi.
-Hindi. -Teka lang, uy, halika.
-Hindi. -Di ko sinasadya…
Hindi.
Hindi mo nga alam kung anong itsura ko. Okay?
At gusto kong maging pinakamaganda ako sa unang beses na makikita kita.
Naglalagay ng make-up ang babae kasi maganda sa pakiramdam.
Ginagawa 'yon ng madaming bata at matandang babae.
Parang, no'ng una kitang nakita, at ang kapal ng make-up mo, naisip ko,
"Ganito kaya 'to araw-araw?"
"Parang, kailangan ko bang pakisamahan 'to."
Parang, ikaw na iba ang mukha.
Parang, literal na, naglalagay ka ng ibang mukha.
tapos ako naman, "Parang…
di talaga 'yon ang gusto ko."
-Ito 'yong gusto kong mukha -Di mo alam 'yong mukhang 'to dati.
-Ngayon alam ko na. -Okay.
Isang beses lang ako naglagay ng make-up sa harap mo, sa reveal lang.
Tapos 'yon ang pinagsimulan ng pagiging awkward natin.
Whatever.
Totoong sinubukan kong, alam mo na, di mag-isip ng itsura
tapos magiging todo lang kahit anong mangyari.
Kaya sobrang nagulo ka na hindi ka na marunong makipag-usap?
-Tungkol 'to doon? -Oo! Bakit to masama?
-Sobrang samang sagot. -'Yon ang totoo.
-'Yon talaga 'yong totoo. -Buti totoo ka.
Wag ka na lang maglagay ng make-up.
-Gagawin ko ang gusto ko. -Sige, gawin mo.
Di ikaw ang magsasabi ng dapat. Sobrang sama lang ng tungkol sa make-up.
Sinasabi ko, di mo 'yon kailangan. Parang, "Di 'yon totong tao."
Sobrang totoo.
Pero kung ganito ang itsura mo, magugustuhan ko.
Sorry, tapos na ko sa punyetang usapan na 'yan.
Mabuti! Sige, maglagay ka ng make-up. Gawin mo 'yong gusto mo.
-Wala 'kong pakialam! -Tapos na talaga.
Paano 'yon masama?
Dahil di mo alam ang itsura ko dati.
Ngayon, alam ko na!
Okay, gagawin ko pa din ang gusto ko.
Kung gusto ko ng make-up pag lalabas ako, maglalagay ako.
Sige. Takpan mo nang buo 'yong maganda mong mukha.
Gano'n 'yong gagawin ko.
Pag lalabas ako, maglalagay ako ng make-up. Ilang araw nang wala, pero…
Alam ako, at sobrang okay 'yon.
Gaano 'yon kasama? Gaano kasama na ayokong maglagay ka ng make-up?
Paano naging masama na mas gusto kong wala kang make-up?
Bakit 'to sobrang sama?
Gusto 'yong marinig ng ninety-nine percent ng mga babae.
Tapos ikaw, parang, "Ang tanga no'n, di ko 'yon mapaniwalaan."
Ayoko na 'tong pag-usapan pa, sa totoo lang.
Sige, wag na.
Aalis ka naman na kaya wala na 'tong kuwenta.
Tama?
Hindi ko alam.
Siguradong di ako dito matutulog ngayong gabi.
-Wala 'kong pakialam. -Okay.
Mabuti. Sasamantalahin ko 'yong gabi
para lumayo sa 'yo.
Punyeta… ayos.
Sa ibang kuwarto na lang ako matutulog.
Sa totoo lang, na-appreciate kong nakipag-usap ka sa 'kin ngayon.
Totoo 'yon.
May pagmamahal at malasakit pa 'ko sa 'yo at iniingatan ko 'yon.
Sa pods, maganda ang pakiramdam ko sa 'yo. Ramdam kong safe ako.
Na-in love ako sa kalooban mo.
Ramdam kong mabuti pa din ang kalooban mo.
Oo, ramdam kong mapagmahal ka, mabait.
Pakiramdam ko magiging supportive ka.
Kahit ano pa.
Tayo pa din 'yong mga 'yon.
Bakit di na lang tayo…
bumalik sa gano'n?
Bumalik sa pods?
Hindi totoong mundo 'yong pods.
Pero tayo pa din 'yon.
Tingin ko, pinakamabuting magkita tayo bukas at…
mag-usap pa, isipin kung ano 'yong mga susunod na gagawin sa umaga.
Okay na plano 'yan.
Okay.
Mag-usap tayo bukas nang umaga.
Hay naku.
Kung nakakaamoy lang ang mga camera ngayon.
-Pabalik na kami ng Houston. Kumusta ka? -Pabalik na kami ng Houston!
Pabalik na sa H. Ano'ng pakiramdam mo?
-Ayoko nang bumalik. -Kahit ako.
Pag tumitingin ako sa mga maleta,
Para akong, "Ayan na nga. Ang gulo nila."
Kaya maraming labahan para sa 'yo.
Oo.
Excited na 'kong bumalik at na makilala mo 'yong pamilya ko.
Di mo alam kung ano'ng pinapasok mo.
Isang maingay na good time!
Excited na 'ko dito. Excited na din akong makilala mo 'yong nanay tsaka pamilya ko.
Magiging masayang panahon 'to…
-Oo. -Pag balik namin.
Umpisa sa pag-eempake.
Handa na 'kong bumalik sa Houston.
-Sino'ng unang tatawagan mo? -'Yong mama ko.
'Yong mama mo?
Unang taong tatawagan ko, FaceTime group call ng lahat ng homies.
24 year old ka nga talaga.
Sobrang tanda mo.
Ikaw ang matanda!
Hindi, di ka matanda. Baby ka. Bata ka.
Lahat 'to basa.
-Ano'ng gagawin ko dito? -Isampay mo.
Bakit laging may lintik na towel sa lintik na sahig?
Kasi diyan sila dapat.
Ano, takot ka na bang tumira kasama ako?
-Oo, medyo gusto ko ng sariling espasyo. -Ako din. Lagi akong mag-isa sa bahay.
-Kailangan ko lang ng panahong wala ka. -Ako din.
Lintik ka.
-Kumusta ka? -Mabuti.
-Kumusta na? -Kumusta 'yong gabi mo?
Okay naman. Sa iyo, kumusta?
Oo, okay naman.
Ramdam kong no'ng mga nakaraang araw medyo sinusubukan nating ayusin lahat.
At alam kong may kasalanan ako doon.
Pero gusto kong ayusin lahat at makausad na do'n.
May koneksiyon tayo,
tapos pagpunta dito, medyo, ramdam kong parang nawala 'yon.
Oo.
Tingin ko mahal talaga natin 'yong isa't isa,
at may malasakit sa isa't isa.
Tsaka tingin ko, di ito 'yong bagay na makakasira no'n.
Kaya oo.
Sabi ko, "Kaya oo."
-Ano'ng tingin mo tungkol do'n? -Gawin ang?
-Ano'ng iniisip mo? -'Yong iniisip ko?
Ano'ng pakiramdam mo ngayon?
Naramdaman ko sa pods na pwede kitang makasama habambuhay,
tapos dito, sobrang iba lang.
Ano sa tingin mong nagbago?
Hindi ko alam.
Pero wala tayo kung asan tayo dapat,
at, pagtapos kong makita ang ibang couples na masaya, nag-eenjoy,
na dapat mauwi sa kasal,
napaisip ako sa lahat ng 'yon.
May emosyon pa din ako sa 'yo at mahalaga ka pa sa 'kin at iba pa, pero…
Di ikaw 'yong tao kung kanino ako na-in love.
Parang, sa pods, totoo 'yon,
tapos dito ramdam kong di komportable, sobrang pilit.
Kailangan kong pumiga ng mga bagay sa 'yo. At 'yong tungkol sa make-up.
Di 'yon dahilan kung ba't nawala 'yong emosyonal na koneksiyon.
Para sa 'kin, excuse na 'yon.
Pero 'yon… Ibig kong sabihin, lahat no'ng kagabi, ninamnam ko,
tsaka pinag-isipan ko, at di na talaga pareho ang pakiramdam.
Sobrang di na ako komportable.
Sobrang nilinaw mo na 'yan.
Tingin ko di tayo dapat maging engaged at di tayo dapat magsama.
Tapos na ako.
Okay.
Tingin ko 'yon ang pinakamabuti sa 'tin.
Sana lang naayos na natin 'to noong unang araw.
Baka naging iba 'yong mga bagay. Baka.
Di ko alam, pero ito 'yong unang araw
at pangalawa at pangatlo at pang-apat ngayon, ano lang…
Ewan ko.
Sinubukan ko.
Sorry.
I'm sorry.
Sorry, naparamdam ko 'yon.
Ibig kong sabihin, sorry din.
Sorry na di 'to nag-work out. At na di ito 'yong kung ano ang…
meron sa pods.
Oo.
Ano na ang gagawin natin?
Uuwi na.
Gusto ko nang maging ako ulit.
Ako din.
Di ko na alam ang sasabihin.
Ako din.
-Gusto mo ng yakap? -Oo.
-Bye-bye. -Bye.
Sobrang malungkot ako.
Nakakainis.
'Yong pods lang 'yong bagay na meron kami at di lang 'yon ang kailangan.
Bulag ang pag-ibig. Na-in love ako nang di nakikita 'yong tao.
Pwede akong umupo na lang sa pods
buong buhay ko siguro at kausapin siya.
Pero, oo, binago kami ng pisikal na mundo.
No'ng naghawakan, yakapan, at halikan kami, parang walang meron.
Ramdam kong tama 'yong ginawa ko.
Sa puso ko, ramdam kong tama 'to.
HOUSTON, TX
Tapos na ang romantic getaways at ang natitirang couples
ay papasok na sa pinaka-intense na parte ng eksperimento.
Magiging totoo na. Nakuha na nila ang devices nila.
Si Stacy 'to!
Hi!
May nangyari.
Diyos ko!
-Ano'ng oras na sa Puerto Rico? -Hi!
Mi vida!
Ay, Dios mio!
Subukan natin ulit.
Babalik sila dito sa Houston, kung saan lilipat sila sa bagong apartment.
Gusto ko 'to.
-Ang laki nito. -Oo.
Hahayaan ba nilang ang pressure ng pisikal na mundo
o ng mga ex nila ay humarang sa kanila?
Lydia, gusto mong mag-usap?
Paano kaya pag nakita na nila ang mga naka-date…
-Alam mo kung sino 'yon? -Hindi ko alam.
…sa nakaraan pero di naging ka-engaged.
'Yong kaibigan mong si Johnie.
Tapos, sa loob lamang ng tatlong linggo, haharap na sila sa altar.
Mapapatunayan ba nilang bulag ang pag-ibig?
21 ARAW HANGGANG KASAL
Tatlong linggong wedding planning.
Alam ko. Ano'ng pakiramdam mo?
Stressed ka na ba? Magiging bridezilla ka ba?
Hindi.
Sabi ko nga, in-the-moment akong tao. Kaya kung anong meant to be, mangyayari.
Siyempre may mga gusto ako, whatever.
Pero gusto kong maging tungkol 'to sa iyo, akin, at sa mga taong malapit sa 'tin.
Mga taong tinawagan natin na excited, parang,
nakaka-excite na makasama silang lahat sa isang room. 'Yon lang ang gusto ko.
-Oo. -Sa dress na gusto ko.
Siguradong makakahanap ka ng sobrang ganda sa 'yo.
Tapos 'yong bulaklak na gusto ko tsaka masarap na pagkain.
Ano'ng gusto mong bulaklak?
-Di ko alam kung ano'ng favorite mo. -Di ko din alam.
Siguro maganda 'yong roses. Di ko alam 'yong mga tawag.
Gusto ko ng flowers, pero ayoko ng maraming kulay.
-Simple lang? -Wag kang bibili ng red o pink.
Gusto mo ng white-ish.
Neutrals. Kahit ano'ng di matingkad.
-Alam ko na. -Handa ka na.
-Every other Tuesday. -Every other day.
Bibilhan talaga kita ng flowers lagi.
Maraming flowers?
-Sobrang daming maduming dapat iligpit. -Alam ko.
Kasya ka diyan?
-Iniisip ko saan ako kakain ng dinner? -Ba't ka nakaupo diyan?
Ganito ako sa apartment ko.
Ganito ako umupo at kumain ng dinner.
-Ganito ako kumain ng lunch. -Hindi. Kaya may upuan.
Tingnan mo sa ganito kataas na countertop, perfect 'to.
May rason kung bakit may mga upuan.
Pagbalik sa totoo naming mundo,
tingin ko 'yong pinaka-exciting pag kasama ko na sa bahay si Milton
ay 'yong may uuwian ako.
Sobrang tagal kong mag-isa sa bahay
na 'yong may gano'ng tao, best friend… At na siya 'yon ay…
Walang awkward. Minsan parang,
"Dapat ba akong matakot?" Dahil hindi ako natatakot. Kaya…
Oo, tingin ko magiging mabuti ang mga bagay.
"Base sa kahapon, bukas ng gabi ang pasok mo.
"Kasama sina Matt at Tyrell sa console one at console two."
Naku, panggabi ako. 6:30 p.m.
Engineer ako.
Nasa kritikal akong punto ngayon ng career ko.
Parang, maganda 'yong pera, pero… 'yong work-life balance di gano'n kaganda.
May panahong parang, "Milton, kailangan ka dito ng ganitong oras para gawin 'to
sa system na 'to para sa customer o client na 'to."
Tsaka, parang, ako 'yong pinakabata sa office.
Sanay silang sinasabing, "Ipagawa natin kay Milton."
Bago 'yong schedule ko dahil sa paid time offs sa pagpasok ko sa pods,
na naglagay sa 'min sa hectic na schedule. Kulang kami sa staff.
Hindi kita makikita?
Papasok ako sa trabaho habang andito ka, tapos magkikita na tayo.
-Ano'ng oras ang tapos ng trabaho mo? -Siguro, 5:30, 6:00.
'Yan 'yong oras na paalis ako sa trabaho.
Hindi tayo magkikita.
Oo, pero di ako laging panggabi.
Siguro pinakamarami na 'yong apat na araw na sunod-sunod.
-Oo, pero… -Off ko ng tatlong araw.
-Okay 'yon. -Oo.
Isipin natin paano.
Di ko inasahan 'yong ganitong suporta tsaka excitement mula sa pamilya ko.
Di lang sila, parang, on board, literal na magdadala sila ng
private cruise ship na may bells, whistles, at signs.
-Hindi. -"Saan at kailan 'yan."
Nakakagulat, pero masarap sa pakiramdam.
Parang di ko naisip, kung gaano ko kagusto 'yon
at kailangan para sa bagay na 'to.
-Oo. -Maganda sa pakiramdam.
Tsaka, mas okay 'to sa inaasahan ko. Excited ako dito.
Di ako kinakabahan kasi may mga tao sa tabi ko
para, tumulong sa stress, kaya di lang 'to lahat nasa sa 'yo.
-Oo. -Alam mo?
Ang tanging bagay na pumapasok sa isip ko ay kung may, parang,
pagdududa ka o anuman, o may biglang dumating
na mapapaisip ka tungkol sa 'kin
o, di ko alam, magbago 'yong isip mo.
Di ko alam. Sinabi mong sabi ng nanay mo,
"Sigurado ka?" Okay na siya ngayon,
pero nalungkot ako konti, kasi parang, "Naku, hindi."
Hindi, tingin ko masa ano lang siya…
Parang, ulit, doon lang sa…
Tulad ng sabi ko, ayaw din niyang masaktan kita
tsaka, parang, ayaw niyang madurog ulit 'yong puso ko.
At no'ng una, parang, "Ramdam mo bang buo itong babaeng 'to sa 'yo?"
At sabi niya, "Alam ko kung paano ka. Sigurado ka bang buo ka dito?" Kaya…
Ano'ng ibig niyang sabihin?
Dahil, parang, lagi akong hindi lang buong 'yong kumpiyansa sa isang tao,
o may mahahanap na bagay tungkol sa kanila na,
alam mo 'yon, parang, makakapagpa-turn off sa 'kin tungkol sa kanila o kung ano.
-Alam ko! 'Yan ang takot ko. -Oo.
Pero tingin ko, hindi masusukat kung gaano kita kamahal
na di ko nararamdamang merong
bagay na, parang, makakapagpalayo o makakapagpabaliw sa 'kin.
Tsaka, parang 'yon 'yong panahon na, dodoblehin mo pa
at, talagang magiging andiyan para sa isa't isa.
Kaya, kung anuman, ramdam kong pag mas maraming pagsubok
ang dumating sa' tin, mas gugustuhin ko lang na,
maging mas mabuting kasama mo kaysa takbuhan ka.
-Bumuti ang pakiramdam ko. -Oo, alam ko. Excited na 'ko.
Kulangot.
20 ARAW BAGO ANG MGA KASAL
Excited na 'kong makita kung gaano kapangit 'yong apartment mo.
-Mas malinis kaysa sa 'yo. -Sabi mong magulo ang akin.
-Kaya siguro pangit 'yong sa 'yo. -Di 'yan English.
Ganyan mo binubuksan ang pinto mo?
Walang kahit ano dito. Gusto ko 'yong kitchen.
-Ayoko ng basahan na 'yan. -Ano'ng mali diyan?
Ang baduy ng itsura.
Non-negotiable itong basahang 'to.
Sige. Okay, sa 'yo na 'yong singsing mo.
Pwede ko 'tong isangla at bumili ng mas madaming basahan.
Diyos ko! May isa pa!
Ayan. Ito 'yong maganda.
May isa pa. Diyos ko, napakapangit nito.
Kaya pala sinabi mong sobrang dami kong gamit, wala ka kasi.
-May decoration ako. -Meron kang basahang pangit at nakakasuka.
Okay 'tong pack ng tag-one dollar.
Para ba 'to pag nasa strip club ka? Ano ba 'to?
Oo.
Diyos ko.
Siguradong 24 nga talaga siya.
Ang undergrad ng vibes nito. Ito 'yong dorm mo.
Puting pader na walang kahit ano.
-Minimalistic. -Walang kahit ano.
Hindi, di 'to minimalistic.
Sobrang tamad mo para bumili ng decoration,
tsaka, tingnan mo 'to. Parang blankong canvas.
Ano'ng iniisip mong kukunin mo dito?
Kukunin ko 'yong microscope. Pero kailangan kong ipaayos,
kasi tingin ko may mali sa polarizer.
Patingin kung tanda ko pang gamitin 'to.
Uy, teka. Di mo pwedeng guluhin 'yong settings.
-Huminto ka! -Hindi.
-Pwedeng tingnan ko lang? -Hindi, may ginagawa ako.
-Titignan ko lang? -Hindi.
Di mo ko hahayang tumingin? Sino'ng geologist dito?
Maupo ka. Teka lang. Ayokong may hawakan kang setting.
Ayokong may guluhin ka. Ayokong may ikutin ka.
Di tulad ng microscope na 'to 'yong sa undergrad natin.
-Oo, pareho! -Hindi.
Mas matanda 'to at mahirap gamitin.
Oo nga!
Lagi 'tong muntik nang masira.
-At lagi ko 'tong kailangang buuin. -May katulad ako niyan no'ng undergrand.
Tingin ko may granodiorite o greenschist dito.
Hindi, granodiorite.
Halos wala kang makita dito.
-Pare! -Yo!
-Kumusta? -Kumusta ka, pare?
-Kumusta ang trabaho? -Ayos naman.
-Nice to meet you. -Uy!
Ako din. Maganda 'yong mga narinig ko tungkol sa 'yo.
Gano'n din ako sa 'yo.
Ang unang kong masasabi sa 'yo ay sa 'yo na 'yong parehong basahan.
-Binibiro mo ba 'ko? -Hindi.
-Oo, pareho. -Josh.
-Alam mo 'yong pakiramdam ko sa itim. -Gusto ko siya.
Mi casa es su casa.
May alam kang Spanish? Ano'ng sasabihin mo?
Subukan mo 'ko.
Ibig sabihin, ang galing ni Milton at sobrang sexy niya.
Di 'yan ang sinabi ko.
Sabi ko, "Sa'yo na ang mga basahan."
Ang cute niyo.
-Gusto mong uminom? -Sure. Tara.
-Ano? -Litty.
Ano'ng "litty?" Para 'tong "Lydia."
Hindi, litty. L-I-T-T-Y.
Diyos ko.
Ano'ng trabaho mo?
Data analysis ang ginagawa ko.
-Nerd ka din pala. -Oo, hardcore nerd.
Di ko alam kung sinabi na niya sa 'yo 'yong Pokémon collection…
Diyos ko. Oo sinabi na niya.
Oo. Tingnan mo kami sa Pokémon Showdown.
Naalala mong sinabi ko sa 'yong nationally ranked kami.
Mataas kami sa ranking.
Tingin ko banned siya sa limang bansa sa Pokémon Showdown.
-Banned ako sa US servers. -Bakit?
Pag bastos ka magsalita, maba-ban ka.
Sino'ng gumagawa no'n?
Ikaw! Diyos ko, may Playboy magazines ka.
-Kay Josh 'yan. -Akin 'yan.
Okay, sige. Di ako pinanganak kahapon.
Grabe.
Tingin mo ba handa na siya sa kasal?
Oo, 'yong isang bagay kay Milton ay
nagpapanggap siyang immature,
pero pag tinignan mo 'yong buhay nito…
Nagtapos siya ng high school nang may associate's degree.
Pumasok sa UH, gumawa no'n, Tapos may master's na siya, boom, agad,
mula college, six digits agad ang sahod niya. Kaya, nagpapanggap siya.
Sa harap ng iba, sinusubukan niya silang paisipin na
na, parang… nakakatawa, palabiro, at isip-batang klase lang siya ng lalaki,
pero sa totoo lang , ibang tao siya.
Ramdam ko may intervention para sa 'kin. Inom na tayo? Ang hirap ng buhay, parang.
Nakita mo? Tingnan mo! Ayan!
Ganiyan siya.
Pagkatapos ko siyang kausapin, tingin ko handa na.
Nagsasalita siya tungkol sa 'yo sa paraang
di ko pa narinig kung paano sa ibang babae,
at di ko lang 'yon sinasabi bilang kaibigan.
Tinuturing ka niya na taong pwedeng makaimpluwensiya sa kanya
sa buhay tsaka gagalaw ng karayom sa tamang direksiyon.
Tamang suporta.
Oo, suporta.
Kaya, tingin ko handa na siya sa kasal.
Halika, baby. Kiss mo 'ko.
Kaya ko siya kaibigan. Laging tama 'yong mga sinasabi niya.
Oo nga.
Freestyle 'yon lahat, nga pala.
Ang ganda nito. Gusto ko 'yong kotse mo. First time ko dito.
-Salamat. -Sobrang ganda ng kotseng 'to.
Salamat. Dito 'yong dart board na kinukuwento ko sa 'yo.
'Yong may ilaw.
-Maiksing may brick. -Okay.
'Yong mga taong pumupunta diyan, may mga professional dart kits sila.
Oo.
Nalalakad 'yon. Tsaka sobrang daming taong may aso dito.
Ayos, para masanay na ako sa posibleng bago kong neighborhood.
-Ang galing nito. -Oo, astig. Gusto ko 'yong side na 'to.
Excited akong makita ang bahay ni Stacy kasi magiging bahay ko na 'to.
Andito na tayo!
Sobrang classy ng taste niya bilang tao, parang, sa style at sa mga bagay.
Alam kong sobrang excited na siya, parang, para sa mga renovations niya,
at excited na din ako kung anong itsura nito pag tapos na.
Dito ka pwedeng mag-park o hindi,
pero may tambakan, espasyo, at foam roller diyan.
Eksakto ang drum set ko dito pag tuturuan na kita.
Eksakto nga ba?
Tumatama na, alam mo'ng ibig kong sabihin? Habambuhay 'to.
Pasok ka. Three floors 'to.
-Ang ganda nito. -Alam ko.
Sofa 'to ng tatay ko galing sa kung gaano na katagal.
-Tatanggalin ko 'yan. Kukuha ako ng bago. -Ano'ng kukunin mo?
Gusto ko ng, talagang malaking sectional na sofa.
-Sige. Gusto ko din. -Okay.
Magpapa-customize ako ng entertainment center dito.
Magiging black 'to na, may parang, cream, at malaking screen.
May ilalagay ka ba sa pader…
Pag natayo na 'yong entertainment center, saka ilalagay 'yong TV.
Perfect. Marami tayong panahon para kumuha ng 85-inch screen.
Tingin ko di 'yon kasya.
Kasya 'yon. Pangarap ng bawat lalaki ang malaking TV.
-"Sobra kong cool…" -Pangarap ko ang malaking couch.
Kita mo, malaking couch at malaking TV.
Ibibili mo ba 'ko? Maraming salamat.
Kung nagbibiro lang ako.
"Snappy Stacy." Parang ikaw.
-Napanalunan ko 'yang trophy last year. -Sobrang…
yan na 'yong itatawag ko sa 'yo.
Parang di ko gusto.
Ito na 'yong parang gera.
Ito 'yong cabinet na natakpan na ng dumi galing sa mga ginagawa.
Grabe. Sobrang dami mong damit.
Ano?
Sobrang blingy.
'Yan ang bling section.
Lahat 'to jackets. Lahat 'to pantalon.
Mga romper at dress, pang-workout, mga iba pang casual na damit, sweaters.
Saan pwede 'yong damit ko?
Pwede dito 'yong sayo, tapos ililipat natin 'to.
Literal na ganyan lang 'yong kailangan ko, at ayos na 'yon
-Perfect. -Sobrang organized. Gusto ko 'to.
Sobra akong organized,
lalo na sa cabinet ko, damit, sapatos.
Di mo gustong pakialaman 'yon.
Gusto mo ba 'yong maliit kong collection?
-Oo. -Tingnan mo kung ano'ng meron ako.
Oo, maganda 'yan. Gusto ko 'yan.
Ito 'yong silverware ko. Brass lahat 'yan.
Oo.
Okay.
Okay, masayang usapan ang pera.
Ito 'yong bagay na gusto kong pag-usapan natin.
Tulad ng, savings, 401, retirement, parang
maglalaan ka ng eksaktong halaga ng pera kada buwan
na pupunta sa savings. Na galing sa suweldo mo.
Oo.
Alam kong, para sa savings ko at mga bagay,
kailangan ko 'tong seryosohin dahil sa bahay na 'to.
'Yong mga bagay na susulpot, parang, pwedeng umabot ng 20 mil 'yong HVAC.
At meron akong dalawa. Wala pang nasisira mula nang makuha ko 'tong bahay.
-Masisira sila. -Magiging ano sila…
20 thousand dollars cash 'yong pinag-uusapan natin.
Kung dito ka titira tapos bahay natin 'to, tayo ba ang magbabayad para do'n?
Obvious na ikaw ang may-ari ng bahay,
pero, parang, gusto kong gawing 50/50.
-Okay. -Tayong dalawa ang magbabayad.
-Paano ang dinner? -Tingin ko depende 'to.
Hindi.
Ano?
Hindi 50/50 ang dinner. Lalaki ang nagbabayad.
Bakit?
Kung kayo, parang…
Pwedeng gamitin ang parehong cards, maghati na lang sa gitna, kung anuman.
Wala pa 'kong boyfriend na nakihati lang.
Interesting.
Alam ko. Sa totoo lang, di ko alam. 'Yon lang ang alam ko.
-Okay. -Ano?
Gusto mong lalaki 'yong magbayad para sa 'yo buong panahon?
-Hindi! -Okay.
Ayokong mababanat ako o mag-aalala ako dahil sa pera.
Masipag ako,
pero, nagtatrabaho ako nang husto para sa mga gusto ko.
Pag nagbabakasyon ako…
-Gusto kong mag-enjoy… -Di mura.
Gusto ko ng mga magagandang lugar at masasarap na pagkain.
Gusto ko 'tong maranasan sa paraang gusto ko,
at para sa 'kin, luho ito.
Sa totoo lang, wala pa 'kong ganitong relasyon
na may mamahaling kailangan 'yong babe o kung anuman.
Medyo, siguro, mag-iiba na ngayon.
Para sa 'kin, pera 'yong bagay na pinakamahirap pag-usapan,
kaya ngayon ko lang 'to sinasabi sa 'yo.
Pero 'yon ang laging sinasabi ng nanay ko sa 'kin,
base sa kung paano naghiwalay 'yong mga magulang ko.
Sobrang laking isyu ng pera.
Maraming perang paghahatian, at naging dahilan 'yon ng madaming drama.
Dapat pag-usapan natin lahat. Lahat ng di komportableng bagay.
'Yong savings, checking, suweldo, retirement.
Kailangang malaman 'yon bago ka pumirma sa buhay na may kasamang iba.
Oo. Dapat naman.
'Yong pamilya ko…
malayo 'yong pinanggalingan nila kung asan sila ngayon.
Parang, 'yong lolo ko, naremata 'yong bahay nila.
Parang, nagtrabaho nang sobra 'yong lolo ko para may ipakain.
Hindi lang bakasyon, pagkain.
Gano'n din magtrabaho ang tatay ko,
gano'n din kami ng mga kapatid ko.
Tsaka madami na 'kong nakitang mga taong nanamantala sa 'kin at sa tatay ko
kasi alam nilang may pera.
Gusto kong may magtrato sa 'kin na parang wala akong kahit ano.
Kasi di ko gusto 'yong pakiramdam na
"Pwede akong maupo, mag-relax, at mag-enjoy,
kasi lahat kayang bayaran ng tatay niya."
Kasi malamang gagawin niya,
at ayokong makitang mangyari 'yon.
Gusto kong manindigan 'yong lalaki at maging, "Hindi, ako na dito."
"Maraming salamat sa ginawa mo para sa 'min."
-Oo -'Yong taong pasasalamatan 'yon.
Oo, di mo kailangang alalahanin 'yon sa 'kin.
-Cheers. -Cheers.
-Para sa pera. -Para sa pera.
Na nagpapaikot ng mundo.
'Yong magkaroon ng bahay na 'to sa sarili ko
at 'yong magkaroon ng posibleng asawa na uuwi dito,
medyo baliktad 'yon sa inasahan kong mangyayari.
At sa nakaraan ko, laging lalaki 'yong may bahay
o gustong bumili ng bahay, 'yong provider.
At tingin ko, sa amin ni Izzy, masyadong
di kami 'yong inasahan namin, pero sige.
Gano'n 'yong ginagawa namin.
Pero madali kong makalimutan 'yon.
At nag-iiba na ang tingin ko dito sa bahay,
parang, ano'ng gusto ni Izzy?
Saan mapupunta 'yong mga gamit niya? Ano'ng gagawin namin sa lugar?
Pero tingin ko, sobrang magiging masaya 'to.
Excited na akong lumipat, sa totoo lang.
-Oo. -Sobrang magiging masaya 'to.
Hahalikan mo ba ako?
Hahalikan mo ba ako? I love you.
I lurv you. Mas magandang pakinggan pag gano'n. L-U-R-V.
Lurv.
Oo, mas sentimental, kasi di lahat ganon magsabi no'n.
18 ARAW BAGO ANG MGA KASAL
Masaya 'kong makita ka, sa wakas.
Salamat sa pagpayag na makita pa ako.
Tingin ko marami tayong… pag-uusapan.
Nagsisisi ako…
Nagsisisi akong iwanan kang gano'n.
Mahal kita.
Na parang, di pa ako nakakaramdam ng koneksiyon na meron tayo
sa ibang lalaki.
Di pa 'ko nakikipag-usap sa kahit sinong lalaki tungkol sa bagay
na pinag-usapan natin.
Nasa mga kamay mo pa din 'yong puso ko.
Wala na akong ibang gusto.
Gusto pa din kita.
Gusto ko pa ding maging kalahati mo.
Gusto kong ako 'yong kasama mong tumanda.
Papakasalan kita. Totoo.
Gusto ko 'yon kasama ka.
Gusto ko talaga.
Tagapagsalin ng Subtitle: Kez Evangelista