Evet, koltuk altımı çek.
İyi ki kokuyu duymuyorsunuz. Sırf görüntü.
Kes şunu!
Bence veranda olayı bizim gece ritüelimiz olmalı.
Gidip günün nasıl geçtiğini konuştuğumuz bir yer.
Düşündüğümüz.
Arka plandaki Magnum kondomları açıklayalım.
Ben şanslı bir adamım.
Ben konuşmam. Sen konuş.
Ne giyeceksin?
Şort?
-Ne giymemi istiyordun? -Siyah olanı.
-Siyah mı? -Evet çünkü ben siyah giyiyorum.
-Aynı olmak istemiyorum. -Ben istiyorum.
Hayır, olmaz.
Neden?
-Neden seninle aynı olayım? -Çünkü ben senin eşin olacağım!
12 yaşında değilim.
Al.
LYDIA JEOLOG
-Giymeyeceğim. -Giyeceksin.
-Neden mecburum? -Ben giyiyorum.
-Griyi giymek istiyorum. -Hayır. Bunu giyeceksin.
Griyi istiyorum. Pembe tişörtle.
Onu giyeceksin. Evet.
-Griyi istiyorum. Pembe tişörtle. -Giyer misin? Por favor?
Por favor?
-Git giyin. Hadi. -Hayır.
Kes şunu! Tamam.
Ama kıyafetlerim?
Mayon ortada duruyor.
Biraz dikkafalı olabilirim
ama çok şapşalız.
Hep gülüyoruz. Ciddi konuşmam gerekince konuşurum.
Hayır! Ne yapıyorsun?
Bu kendimiz gibi davranmayı çok kolaylaştırıyor.
Mayonu ortada bırakmışsın.
Onu giymeyeceğim.
Neden? Dedim ya, onu giymen gerek.
Hayır! Onu değil!
Bu harika oldu.
-Popom nasıl? -Bunu giyer misin?
Por favor.
Ne olursun.
-Hayır. -Ne olursun.
-Hayır. -Por favor.
Pembe tişörtle uymaz.
Pembe tişörtle her şey uyar.
Hayır. Bak, biraz fazla yaşlısın.
Gerçek modayı unuttun herhâlde.
-Selam çocuklar. -Nasılsın?
-Hoş geldiniz. -Teşekkürler.
Hiç böyle bir şey kullandın mı?
-Sanırım bir kere kullandım. -Bol şans.
-Sağ ol. -Tamam.
Yeşil düğme.
Hazır.
-Tamam mı? -Oldu.
-Sağ ol. -Sağ ol.
-Tamam mı? -Hadi gidelim.
Meksika'yı keşfedip Taylor'la eğleneceğim için heyecanlıyım.
O benim kadar heyecan arayan biri değil ama istekliymiş.
Bugün bunu deneyip görecek.
Tanrım.
Durup durup kalkma. Tamam, biraz daha ilerle.
-Kaldırayım mı? -Hayır.
15 hızlıymış.
-İyi misin? -Hayır.
Tanrım.
Yavaşlasan mı? İspanyolcaya benziyor.
Vay, ne yolculuk ama.
-Bir dahakine daha hızlı gidebiliriz. -Bu hızı sevdim aslında.
Onun dışında eğlenceliydi. Birlikte ilk maceramızdı.
Bizim için iyi oldu aslında.
-Çıkmak mı? -Çıkıp bir şeyler yapmak.
Belki bir dahakine ben sürerim.
Nasılsın?
Terli.
Ben de ama diğer konular hakkında?
İyi hissediyorum.
-Sadece iyi mi? -Evet.
Aklına takılan bir şey var mı?
Çillerini daha çok göster.
-Delisin. -Beğeniyorum.
-Bugün ortadalar. -Evet.
Bu kadar mı?
Delisin sen.
Düşünüyorum da
sanırım odalarda daha rahat hissetmemin sebebi
duvara konuşmamdı.
-Şimdi bir yüz var. -Evet.
-İnsan. -Güzel bir yüz.
Kendini suçlama ama…
-Ama benim hatam. -Ama…
Gerçek dünyada birileriyle çıkmıştın.
-Değil mi? -Evet.
Yani usul bilmediğinden değil.
Ben sorayım da.
Çünkü birbirimizi görmeden tanışsak da ben de insanım, anladın mı?
Evet.
Umarım Houston'a dönüp
bazı şeyleri hallederiz
ve birlikte yaşamanın nasıl olduğuna bakıp
ilerleme kaydeder ve daha sağlam bir çift oluruz.
-Korkuların ne? -Öylece çekip gitmen.
Ama ben öylece çekip gitmeyeceğim.
Biraz daha zaman tanıyacağım. Değişecek mi, bakacağım.
Benden vazgeçme.
Çabalarım.
-Birazdan canıma okuyacaksın. -Sen pataklarsın.
Herhâlde 13 yaşımdan beri oynamamışımdır.
Sanırım el-göz koordinasyonumun o kadar iyi olmadığını gördün.
Kahretsin. Zor olacak.
Evet babacık.
Pekâlâ.
Sağla mı, solla mı?
-Solağım. -Harika.
O zaman senden tüyo alamam.
-Deneyeceğim. -Ne kadar düşünürsen…
Sopanın neresinden tutayım?
-Açıkçası bilmiyorum. -Aletin.
Rahat gelen yerden.
Her yeri rahat.
İyi atıştı.
Dur! Hayır!
Top arkadaşı olduk.
O ne demek?
Toplarımız yan yana duruyor.
Sanırım bana çok uzun bir sopa verdin.
-Daha küçüğünü getireyim mi? -Ben büyük tercih ederim.
-Güm. -İyi atış.
-Tamam. -Aferin tatlım.
Kıyafetlerim düşüyor.
Büyük sopalardan bahsedince askım düştü.
-Konusu açılmışken… -Büyük sopaların mı?
Şeye ne diyorsun…
Sopana mı?
Sopama?
Hayır, sopan iyi. Sopanda sorun yok.
Şu an her şeyden memnunum.
Ama şunu diyeyim, daha sert olmanı bekliyordum.
Çünkü böyle biraz maço gibi…
Evet, bazen çok utangaç olabiliyorum.
Yatakta mı?
Sana karşı. Bilmiyorum, işin içinde duygular da olduğu için.
Tek gecelik bir ilişki gibi değil. Bilmiyorum, sana olan ilgimle alakalı.
Uzun zamandır kimseye karşı böyle hissetmemiştim.
-Sana âşığım ve paylaşmak… -Evet bebeğim.
Ben de sana âşığım.
Tamamen açığım,
bu fiziksel şeyler için de geçerli.
Eğlenceli, maceralı ve spontane bir şey olsun istiyorum.
Beni tut, bana dokun, beni domalt, ne istersen yap. Çekinme.
Sana fiziksel ve cinsel olarak bağlılığım var.
Evet, aynen. Bunlar…
-Bu konuşma seni terletiyor. -Yok, sadece…
Güneşin alnında duruyorum.
Belki sebep benimdir.
Beni terletiyorsun.
-Babacık. -Yok da…
İçecek ister misin? Burada var.
-Cantina'dan taze taze. -Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
-Tatmak ister misin? -Hayır.
Aslında fena değil ama sıcak olsaydı çok daha iyi olurdu.
Evet. Duşta çok uzun kaldın.
-Çok güzel bir manzara. -Keşke daha çok yıldız olsa.
-Göremememizin sebebini biliyor musun? -Kirlilik.
-Üniversitede yıldız astronomisi aldın mı? -Hayır, meteoroloji dersi aldım.
Meteoroloji mi? Seviyesi 2.000 mi?
Hayır. Seviyesi 3.000.
Hiç 2.000 seviyeli ders almadım.
-Neden? -Çünkü çok zekiyim.
Düşündüğümden komiksin.
Çok komiğim. Tamam mı?
-Öyle demeyelim. -Çok komiğim.
Biraz abarttın.
Abartmadım. Çok komiğim.
Bana patronluk taslayamazsın. Öyle olmuyor.
-Taslayabilen sadece sen misin? -Taslamıyorum.
Sadece teslim olmuyorum. Arada fark var.
Taslıyorsun.
Tamam. Birazcık.
Girelim mi?
Yatmaya hazırım.
Pardon.
Kovboy, götür beni.
Babacık.
Tanrım. Bu çok hoşuma gitti ama.
Seni seviyorum. Şimdi yatalım.
-Ben de. -Görelim.
Seni seviyorum. Sadece yatmak istiyorum.
Bugün için ne düşünüyorsun?
Eğlenceliydi.
-Öyle mi? -Evet.
Sen ne düşünüyorsun?
Bence olmamız gereken yerde değiliz.
Çünkü gariplik olayını aşamadın.
Çünkü hâlâ garip.
Çünkü gariplik olayının çok üstünde durdun, aşamadın.
Aştığını düşünmüyorum.
Belki aşamadım.
Öyle olsun.
Başından beri kendini veremedin.
Bence duygusal bağımız olması gereken yerde değil,
onu düşünüyorum.
Biliyorum ve değişmiyorsun.
Bugünün de faydası olmadı.
Evet çünkü değişmiyorsun.
Garip demekten vazgeçmiyorsun.
-Öyle hissediyorum. -Sana göre hep garip.
Üç gün böyle hissettim.
-Evet. Fikrini değiştiremiyorum. -Bunu istemiyorum.
Çabalıyorum. Gerçekten fikrini değiştirmeye çalışıyorum.
Her konuştuğumuzda aynı muhabbet.
Çünkü fikrini değiştirmiyorsun.
Her gün çabalıyorum.
Çabaladığını biliyorum.
Ama olmuyor işte.
İlk görüşmemiz tuhaf olduğu için üzgünüm.
İlk günün garipliğini aşmalıyım.
-Bütün olay oradan çıktı. -Hayır.
Aşmalıyım ama bence buradaki ilk gece de garipti.
-Çünkü sen… -İkinci gün de garipti.
-Üçüncü gün iletişim kuramıyoruz. -İlk…
Dördüncü gün iletişim kuramayacağız.
İlk gün garipti çünkü sen…
İlk günü, ifşa buluşmasını siktir et JP.
-Onu bir aş! -Her şey oradan çıktı.
-Değil mi? -Hayır.
Geldiğimizde neden çıktığını biliyorsun ve aşamadık.
-Sen aşamadın. -Sen hâlâ garip davranıyorsun.
Hiç konuşmuyorsun. Hatta şu anda ilk kez konuşuyorsun.
Sadece ifşa buluşmamız oldu, sonra buraya geldik.
Değil mi?
Peki odalardan sonra ne değişti o zaman?
Anlıyorum, kendini şey gibi göstermeye çalıştın…
Olabilecek en iyi şekilde.
Ama bence kendini böyle gösterseydin,
yani makyajsız, daha iyi olurdu.
İletişimini değiştirmenin sebebi görünüşüm mü yani?
Sahteymişsin gibi geldi.
Bu yüzden iletişimin koptu ve değişti.
-Olay bundan çıktı. -Sahte geldim.
İlginç.
Yüzünde…
…bir ton makyaj vardı, kirpiklerin takmaydı.
Dürüst davranıyorum. Bunları duymak ağır geliyorsa üzgünüm.
Önceden nasıl göründüğümü bilmiyordun.
-Sahte şeyler sundun. -Sadece giyinip süslendim, makyaj yaptım.
Çok yapmışsın. Ceketime bulaşmıştı.
JP, ben gerçekten… Bu gece başka sözüm yok. Hayır.
-Hayır. -Duralım, gel.
-Hayır. -Amacım…
Hayır.
Nasıl göründüğümü bile bilmiyordun. Tamam mı?
Seninle ilk görüştüğümde güzel hissetmek ve görünmek istedim.
Kadınlar güzel hissetmek için makyaj yapar.
Birçok kız ve kadın bunu yapar.
Seni ilk görüşmemizde süslenip püslenmiş görünce dedim ki
"Acaba her gün böyle mi?
Her gün karşımda böyle mi olacak?"
Bir yüz takıyor gibisin.
Sanki bambaşka bir yüz takıyorsun.
Dedim ki "Benim…
Benim istediğim bu değil."
-Ben bu yüzü istiyorum. -Ama bu yüzü daha önce bilmiyordun.
-Artık biliyorum. -Tamam.
Yanında bir kez makyajlıydım, o da ifşa buluşmasında.
Bütün garipliği başlatan da o oldu.
Her neyse.
Gerçekten kafamda hiçbir şey canlandırmamaya çalıştım.
Ne olursa olsun her şeyimle hazır olacaktım.
Bu seni iletişim kuramayacağın kadar etkiledi mi yani?
-Bu muydu? -Evet! Bu cevap neden kötü?
-Korkunç cevap. -Gerçek bu.
-Hakikat bu. -Dürüst olmana sevindim.
Makyaj yapma yeter.
-İstediğimi yaparım. -O zaman devam et.
Ne yapacağımı söyleyemezsin.
Bu makyaj olayı çok kötü.
Diyorum ki buna ihtiyacın yok. "Bu gerçek biri değil" diyorum.
Çok gerçek.
Ama böyle görünürsen çok sevinirim.
Kusura bakma, daha fazla konuşmayacağım.
Güzel! O zaman makyaj yap. Ne halt istiyorsan yap.
-Umurumda değil! -Bitti.
Bunun nesi kötü?
-Çünkü önceden görünüşümü bilmiyordun. -Ama artık biliyorum!
Tamam, yine de istediğimi yapacağım.
Dışarı çıkarken makyaj yapmak istersem yaparım.
O zaman yüzünü kapla. O güzel yüzünü kapla.
Öyle yapacağım.
Dışarı çıkarsam makyaj yaparım. Kaç gündür yapmadım ama…
Biliyorum ve harika oldu.
Bunun nesi kötü? Makyaj yapmanı istemememin nesi kötü?
Makyajsız hâlini daha çok beğendiğimi söylememin nesi kötü?
Bunun nesi kötü?
Kadınların %99'u bunu duymak ister.
Sen bunu duyunca "Bu aptalca, inanamıyorum" diyorsun.
Açıkçası artık bunu konuşmak bile istemiyorum.
Konuşma o zaman.
Zaten gideceksin, o yüzden hiç fark etmez.
Değil mi?
Bilmiyorum.
Bu gece yanında kalmayacağım kesin.
-Umurumda değil. -Tamam.
Harika. Geceyi ayrı geçireceğim.
Senden biraz uzaklaşacağım.
Harika ya.
Gidip başka odada uyuyacağım.
Bu gece benimle konuştuğun için gerçekten minnettarım.
Kesinlikle.
Seni hâlâ sevip önemsiyorum, böyle kalsın istiyorum.
Odada seninle ilgili iyi hislerim vardı. Güvende hissettiriyordun.
Ben senin kalbine âşık oldum.
Bence hâlâ iyi bir kalbin var.
Evet, yani ben senin sevecen ve nazik olduğunu düşündüm.
Destek olacağını düşündüm.
Ne olursa olsun.
Biz hâlâ o insanlarız.
O zaman neden
eskiye dönemiyoruz?
Odalara mı?
Odalar gerçek dünya değil.
Ama biz hâlâ aynı insanlarız.
Bence yarın sabah tekrar bir araya gelip…
…biraz daha konuşup ne yapacağımıza karar vermek en iyisi.
Mantıklı.
Tamam.
Sabah yine konuşuruz.
Tanrım.
Keşke kameralar şu anda koku alabilse.
-Bugün Houston'a dönüyoruz. Nasılsın? -Houston'a dönüyoruz!
H'e dönüyoruz. Nasılsın?
-Dönmek istemiyorum. -Ben de.
Şu an valizlerime bakıp
diyorum ki "Her şey darmadağın."
Sana çok çamaşır işi çıktı.
Evet.
Ailemle tanışacağın için heyecanlıyım.
Neye bulaştığını bilmiyorsun.
Hareketliydi, güzel geçti!
Heyecanlıyım. Ben de annem ve ailemle tanışacağın için heyecanlıyım.
Bizi eğlenceli zamanlar bekliyor.
-Evet. -Döndüğümüzde.
Toplanmaya başlıyoruz.
Houston'a dönmeye hazırım.
-İlk kimi arayacaksın? -Annemi.
Anneni mi?
Benim ilk arayacağım, tüm kankalarımın olduğu FaceTime grubu.
Tam 24 yaşında yapılacak bir şey.
Sen çok yaşlısın.
Sensin yaşlı!
Hayır, değilsin.
Sen bebeksin. Çocuksun.
Bu sırılsıklam.
-Bunu ne yapayım? -As.
Neden yerde havlu bulup duruyorum?
Çünkü oraya aitler.
Pekâlâ, benimle yaşamaktan korkuyor musun?
-Evet, kendi alanım olmasını seviyorum. -Ben de. Hep yalnız yaşadım.
-Senden biraz uzak kalmalıyım. -Ben de.
Siktir git.
-Nasılsın? -İyi.
-Nasıl gidiyor? -Gecen nasıldı?
Fena değildi. Seninki nasıldı?
Evet, fena değildi.
Sanırım birkaç gündür
her şeyi konuşup çözmeye çalışıyoruz.
Benim de hatam olduğunu biliyorum.
Ama her şeyi halledip aşmak istiyorum.
Seninle bir bağ kurduk,
buraya gelince o bağ koptu sanki.
Evet.
Bence birbirimizi çok seviyoruz
ve önemsiyoruz.
Meselenin bunu bozabilecek kadar büyük bir şey olduğunu sanmıyorum.
Öyle işte.
"Öyle işte" dedim.
-Bu konuda senin düşüncen ne? -Neyi?
-Düşüncen ne? -Düşüncem mi?
Bugün nasıl hissediyorsun?
Odadayken ömrümü seninle geçirebileceğimi hissediyordum,
buradaysa durum bambaşka.
Sence ne değişti?
Bilmiyorum.
Ama olmamız gereken yerde değiliz
ve diğer çiftlerin mutlu olup eğlendiğini, bunun evliliğe gideceğini görmek
her şeyi daha iyi görmemi sağladı.
Tabii ki sana karşı hâlâ hislerim var ve seni önemsiyorum ama…
Âşık olduğum kişi sen değilsin.
Yani odalarda samimiyet vardı,
buradaysa kendimi çok rahatsız, zorlanmış hissediyorum.
Ağzından cımbızla laf alıyorum. Sonra o makyaj meselesi.
Duygusal bağımız bu yüzden yok olmadı.
Bana göre bu bir bahane.
Ama dün gece konuştuklarımızı özümsedim,
düşündüm ve hislerim aynı değil.
Çok rahatsız hissediyorum.
Onu çok açıkça belirttin.
Bence nişanlanmamalıyız. Birlikte yaşamamalıyız.
Benden bu kadar.
Tamam.
Bence bizim için en iyisi bu.
Keşke bunu ilk gün konuşup çözebilseydik.
Belki farklı olurdu. Belki.
Bilmiyorum ama ilk gün öyleydi,
ikinci gün, üçüncü gün, dördüncü gün bitti, şimdi de…
Bilmiyorum.
Denedim.
Üzgünüm.
Böyle hissettirdiğim için.
Yani ben de üzgünüm.
Yürümediği için üzgünüm. Yani bu…
Odalarda böyle değildi.
Evet.
Şimdi ne yapacağız?
Eve gideceğiz.
Yine kendim gibi hissetmek istiyorum.
Ben de.
Başka ne desem, bilmiyorum.
Ben de.
Sarılalım mı?
Evet.
-Hoşça kal. -Hoşça kal.
Çok üzgünüm.
Çok kötü.
Sadece odalarda görüşüyorduk ve yeterli değildi.
Bence aşkın gözü kör. Birine görmeden âşık oldum.
Ömrümün sonuna kadar odalarda onunla oturup konuşabilirdim.
Ama evet, fiziksel dünya bizim için bir şeyleri değiştirdi.
Birbirimize dokunup, sarılıp öpüştüğümüzde hiçbir şey yok gibiydi.
Hâlâ yaptığımı doğru buluyorum. İçimden öyle geçiyor.
HOUSTON, TEKSAS
Romantik kaçamaklar bitti
ve kalan çiftlerimiz deneyin en çarpıcı aşamasına girmek üzere.
İş ciddiye biniyor. Cihazları geri aldılar.
Bu Stacy!
Merhaba!
Bir şeyler oldu!
Aman tanrım!
-Porto Riko'da saat kaç? -Merhaba!
Mi vida!
TELEFONDA LYDIA'NIN ANNESİ
Ay, dios mio!
Al. Tekrar dene.
Buraya, Houston'a döndüler. Yepyeni bir ortak daireye taşınacaklar.
Beğendim.
-Büyükmüş. -Evet.
Fiziksel dünyanın, eski aşklarının baskısı aralarını bozacak mı?
Lydia, sohbet etmek ister misin?
Görüşüp nişanlanmadıkları kişilerle…
-Kim, biliyor musun? -Bilmiyorum.
…tanışmaları nasıl olacak?
Arkadaşın Johnie.
-Sadece üç hafta sonra nikâhları olacak. -Aşkın gözünün kör olduğu kanıtlanacak mı?
DÜĞÜNLERE 21 GÜNÜ KALA
Üç haftada düğün planı.
Aynen. Ne hissediyorsun?
Stresli misin? Zor gelin mi olacaksın?
Hayır.
Dediğim gibi ben anı yaşayan biriyim. Yani ne olacaksa o olacak.
Tercihlerim olacaktır tabii.
Ama önemli olan ben, sen ve yakınlarımız olsun isterim.
Bizim için sevinen kişileri arayıp
bir odaya toplamak beni heyecanlandırıyor.
Tek isteğim bu.
-Evet. -Sevdiğim bir elbiseyle.
Eminim sana çok yakışacak bir elbise bulursun.
Sonra sevdiğim çiçekler, güzel yiyecekler.
Ne seversin?
-En sevdiğin çiçeği bile bilmiyorum. -Ben de.
Yani güller güzeldir. Çiçek adlarını bilmem.
Çiçekleri bilirim ama çok renk sevmem.
-Sade şeyler mi? -Kırmızı, pembe alma.
Beyaz falan seviyorsun.
Renksiz. Parlak renkte olmasın da.
-İyi oldu. -Öğrendin.
İki haftada bir salıları.
İki günde bir.
Sana sık sık çiçek alırım açıkçası.
Başka çiçekler?
-Boşaltılacak çok pis şey var! -Evet.
-Sığdın mı? -Yemeği nerede yesem diyorum.
Neden orada oturuyorsun?
Evimde böyle yapıyorum. Akşam böyle oturup yemek yiyorum.
-Öğlen de. -Hayır. Sandalyenin bir amacı var.
Tezgâh böyle yüksek olunca mükemmel oluyor.
Sandalyenin bir amacı var.
Gerçek dünyamıza döndükten sonra
Milton'la yaşamanın en heyecan verici yanı
eve gelince evde birinin olması.
Öyle uzun zamandır yalnız yaşıyorum ki
evde birinin olması, en iyi arkadaşın olması, onun yanında…
Hiç garip gelmiyor.
"Acaba daha mı çok korkmalıyım?" diyorum. Çünkü korkmuyorum. Yani…
Evet, bence her şey güzel olacak.
"Lütfen yarın akşam gel. Konsol bir ve ikide Matt ve Tyrell'le çalışacağız."
Tanrım, gececiyim. 18.30.
Ben mühendisim.
Şu anda kariyerimde kritik bir noktadayım.
Parası iyi olsa da iş-hayat dengesi pek iyi olmuyor.
Bazen "Hey, Milton, yarın şu saatte gelip
şu müşteri için sistemimizde şunu yapman gerek" diyorlar.
Ben de ofisin en genciyim.
"Milton'a yaptırırız" demeye alışkınlar.
Programım değişti
çünkü yarışma için ücretli izin alınca
iş programımız yoğunlaştı.
Personel az.
Seni göremeyecek miyim?
Sen buradayken ben işte olacağım, sonra da görüşemeyeceğiz.
-İşten eve kaçta geliyorsun? -Genelde 17.30, 18.00'de.
Ben o saatte çıkıp işe gideceğim.
Görüşemeyeceğiz.
Evet ama gece pek çalışmam.
En fazla dört gün falan üst üste gececi olurum.
-Evet ama… -Üç gün iznim olacak.
-İyi olur. -Evet.
Hallederiz.
Ailemin bu kadar desteklemesini ve heyecanlanmasını beklemezdim.
Sadece onaylamak da değil,
bıraksan çanların, ıslıkları çaldığı, afiş dolu bir yolcu gemisiyle gelecekler.
-Hayır. -"Yeri, saati söyle."
Bu şaşırtıcı ama mutlu etti.
Bunu ne kadar istediğimin
ve ne kadar ihtiyacım olduğunun farkında değilmişim.
-Evet. -Güzel bir duygu.
Beklediğimden daha güzel. Beni heyecanlandırıyor.
Beni tedirgin etmiyor çünkü yanımda stresimi azaltacak çok insan var,
yani tüm yük sende değil.
-Evet. -Anladın mı?
Senin şüphen olur mu,
bir şey çıkar da benden farklı düşünür müsün,
ne bileyim, fikrini değiştirir misin,
aklımdan geçenler sadece bunlar.
Bilmiyorum. Annen "Emin misin?" demiş.
Şu anda onaylıyor
ama "Olamaz" falan dediğinde yüreğime indi.
Hayır, bence o daha çok…
Yani sadece…
Dediğim gibi benim de seni incitmemi istemiyor,
benim kalbimin kırılmasını da istemiyor.
Başta dedi ki "Bu kız seninle kesin kararlı mı?"
Sonra "Seni tanıyorum. Sen kesin kararlı mısın?" dedi.
Ne demek istedi?
Çünkü ben hiçbir zaman birine tam olarak güvenmem
ya da onda hep
beni soğutacak bir şeyler bulurum falan.
-Biliyorum! Korkum bu. -Evet.
Ama sanırım sana olan koşulsuz sevgim o kadar büyük ki
beni uzaklaştıracak
ya da korkutacak bir şey olacağını sanmıyorum.
Öyle zamanlarda sen kararlı olursun
ve birbirimize destek oluruz.
Yani aksine bence önümüze ne kadar engel çıkarsa
o kadar iyi bir çift olalım isterim.
Senden kaçmak yerine.
-Bu beni rahatlattı. -Evet, biliyorum. Heyecanlıyım.
Şapşik.
DÜĞÜNLERE 20 GÜN KALA
Evinin ne kadar pimpis olduğunu görmek için sabırsızlanıyorum.
-Seninkinden temiz. -Benimkine pis dedin. Seninki pimpistir.
Öyle bir kelime yok.
Kapını böyle mi açıyorsun?
Burada hiçbir şey yok. Mutfağa bayıldım.
-Halıyı hiç sevmedim. -Nesi var?
Pejmürde görünüyor.
Bu halı tartışmaya kapalı.
Peki. Tamam, al, yüzüğünü geri al.
Rehine vererek alacağım parayla birkaç halı daha alırım.
Tanrım! Bir tane daha!
Evet. Asıl güzel olan bu.
Bir tane daha var. Tanrım, bu korkunç.
Boktan şeylerim var demen normal. Bir şeyin yok.
-Dekorasyonum var. -Korkunç, iğrenç bir halın var.
Bir dolar destesini anladım.
Striptiz kulübü için mi? Bu ne ya?
Evet.
Tanrım.
Kesinlikle 24 yaşında olduğu belli.
Üniversite havası var. Burası senin yurdun.
Bomboş beyaz duvarlar.
-Minimalizm. -Bomboş.
Hayır, minimalizm bu değil.
Süs eşyası alamayacak kadar tembelsin. Şuna bak. Boş bir tuval gibi.
Buradan neler almayı düşünüyorsun?
Mikroskobum yanımda olmalı ama yaptırmalıyım
çünkü sanırım polarizörde bir sorun var.
Bakayım kullanmayı unutmuş muyum.
Hey, bekle. Ayarları bozmana izin veremem.
-Dur! -Hayır.
-Bakabilir miyim? -Hayır, iş yapıyordum.
-Sadece bakabilir miyim? -Hayır.
Bakmama izin vermeyecek misin? Burada jeolog kim?
Otur. Hey, bekle. Hiçbir ayara dokunmanı istemiyorum.
Hiçbir şeyi bozmanı, değiştirmeni istemiyorum.
Bu mikroskop lisanstakiler gibi değil.
-Evet, öyle! -Hayır.
Bu çok daha eski ve dandik.
Öyle!
Sürekli dağılıyor.
-Tekrar birleştirmem gerekiyor. -Lisansta bunlardan vardı.
Sanırım içinde granodiyorit veya yeşil şist var.
Granodiyorit.
Zor görünüyor.
-Dostum! -Hey!
-Ne haber? -Ne haber adamım?
-İşler nasıl? -İyi gidiyor.
-Memnun oldum. -Selam! Ben de.
Hakkında güzel şeyler duydum.
Ben de senin hakkında.
Sana söyleyeceğim ilk şey iki halı da senin olabilir.
-Şaka mı? -Hayır, değil.
-İkisi de. -Josh.
-Siyahla ilgili fikrim malum. -Kızı sevdim.
Mi casa es su casa?
İspanyolcan var mı? Ne diyeceksin?
Beni test et.
"Milton harika biri ve çok seksi bir herif" demek.
Öyle demedim.
"Halılar senindir" dedim.
-Çok tatlısınız. -Sermest mi olacaksın?
Evet. Hadi.
-Ne? -Sermest.
"Sermest" ne? "Serbest" gibi.
Hayır, sermest. S, E, R, M, E, S, T.
Tanrım.
-Ne iş yapıyorsun? -Veri analizi işindeyim.
-Demek sen de ineksin. -Evet, ağır inek.
Pokémon koleksiyonundan bahsetti mi, bilmiyorum.
Tanrım. Evet, bahsetti.
-Bizi Pokémon Showdown'da izlemelisin. -Ulusal sıralamadayız, söylemiştim.
Zirvedeyiz.
O, Pokémon Showdown'da beş ülkede engellendi.
-ABD sunucularında. -Neden?
Fazla konuşursan engellenirsin.
Bunu kim yapar ki?
Sen yapmışsın! Tanrım, Playboy dergilerin var.
-Onlar Josh'ın. -Benim.
Evet, tabii. Ben de yedim.
Korkunç.
Sence evliliğe hazır mı?
Evet, Milton'da şöyle bir şey var,
olgun değilmiş gibi davranıyor
ama hayatına bakınca…
Liseyi bitirirken ön lisans derecesini aldı.
UH'e gitti, bitirdi.
Lisansüstü yaptı
ve mezun olur olmaz altı haneli kazanmaya başladı.
Kendini öyle gösteriyor.
İnsanların gözünde
komik, şakacı, çocuksu biri gibi bir imaj çizmeye çalışıyor
ama aslında çok farklı biri.
Sanırım müdahale edeceğim. Sermest olabilir miyim? Hayat zor.
Gördün mü? Bak! Başladı!
Böyle biri.
Onunla konuştum, bence hazır.
Senden diğer kızlardan hiç bahsetmediği şekilde bahsediyor
İyi bir dostu olarak söylemiyorum.
Senden hayatta onu çok etkileyebilecek
ve ibreyi doğru tarafa çevirebilecek biri olarak bahsediyor.
Doğru destek.
Evet, destek.
O yüzden bence evliliğe hazır.
Gel bebeğim. Öpücük ver.
Bu yüzden o benim dostum. Hep ne diyeceğini bilir.
Öyle.
Hepsi doğaçlama bu arada.
Gerçekten güzel. Arabanı beğendim. İlk binişim.
-Sağ ol. -Çok güzel bir araba.
Sağ ol. İşte sana bahsettiğim dart tahtası.
Üzerinde ışıklar olan.
-Kısa tuğlalı. -Tamam.
İnsanlar profesyonel dart kitleriyle oraya geliyor.
Evet.
Burada yürünebiliyor. Köpeğini gezdiren çok insan var.
Güzel, yeni mahalleme alışıyorum.
-Bu harika. -Evet, müthiş. Bu tarafı seviyorum.
Evini merak ediyorum çünkü benim de evim olacak.
İşte geldik!
Tarzıyla falan çok zevkli biri.
Tadilat işleri için çok heyecanlı olduğunu biliyorum
ve bitmiş hâlini merak ediyorum.
Buraya park edebilirsin ya da edemezsin
ama depolama alanımız ve köpük rulomuz var.
Sana öğreteceğim zaman bateri setim buraya sığar.
Öyle mi?
Ömrüm böyle geçecek diye jetonum düştü sanki.
İçeri gel. Üç katlı.
-Çok güzel. -Aynen.
Bu babamın kanepesiydi. Ne zamandan beri, bilmiyorum.
-Bu gidecek. Yenisini alacağım. -Ne almak istersin?
Daha büyük, açık, modüler bir şey istiyorum.
-Evet. Bana uyar. -Pekâlâ.
Buraya özel yapım bir eğlence ünitesi koyacağım.
Siyah ve krem rengi olacak. Daha büyük bir ekran.
Şu duvara bir şey asılır.
Eğlence ünitesini koyunca televizyon duvara monte edilecek.
Mükemmel. 85 inçlik bir ekran almak için bolca vaktimiz var.
Sığacağını sanmıyorum.
Sığar. Büyük ekran her erkeğin hayalidir.
-"Bana uyar…" -Büyük kanepe benim hayalim.
Bak, büyük ekranla büyük kanepe.
Bana alır mısın? Çok teşekkürler.
Keşke şaka olsaydı.
"Çevik Stacy", sana yakışmış.
-Geçen yıl kazandım. -Bu tam…
Artık sana öyle diyeceğim.
Sever miyim, bilmem.
İşte savaş alanına geldik.
Burada tadilattan dolayı tozla kaplanmış dolap var.
Vay canına. Çok kıyafetin var.
Ne?
Çok janjanlı.
Burası janjan bölümü.
Bunların hepsi ceket. Bunların hepsi pantolon.
Tulumlar ve elbiseler, spor giysileri, daha gündelik şeyler, kazaklar.
-Ben nereye koyacağım? -Şuraya olabilir. Bunları kaldırırız.
Sadece şunu çekersek harika olur.
-Mükemmel. -Çok düzenli. Beğendim.
Çok düzenliyimdir.
Özellikle dolabım, giysilerim, ayakkabılarım.
Dağıtmasan iyi edersin.
Küçük koleksiyonumu beğendin mi?
-Evet. -Ne kadar çok, baksana.
Evet, güzel. Beğendim.
Bunlar gümüş eşyalarım. Hepsi pirinç.
Evet.
Tamam.
Para çok keyifli bir konu.
Ama seninle bu konuda konuşmak istiyorum.
Birikim, 401K, emeklilik açısından.
Her ay maaşının bir kısmını
kenara koyup birikim yapıyorsun.
Evet.
Benim bu ev yüzünden
birikim yapma işini ciddiye almam gerekiyor.
Masraflar çıkıyor. Mesela HVAC 10.000 ila 20.000 tutabilir.
İki tane var. Bu evi aldığımdan beri ikisi de bozulmadı.
-Bozulurlar. -Yani…
Yani 20.000 dolar nakitten bahsediyoruz.
Burada yaşarsan ve ikimizin evi olursa bölüşecek miyiz?
Evin sahibi sensin, biliyorum
ama yarı yarıya olmasını isterim.
-Tamam. -Yani bölüşürüz.
Peki ya yemek?
Duruma göre değişir.
Hayır.
Ne?
Yemek yarı yarıya olmaz. Erkek öder.
Neden?
Yani biriyle birlikteysen…
İkimizin de kartından tam yarı yarıya ödenir işte.
Hiç bölüşmeyi teklif eden olmadı.
İlginç.
Biliyorum. Aslında bilmiyorum. Tek bildiğim bu.
-Tamam. -Ne?
Her şeyi erkeğin ödemesini mi istiyorsun?
-Hayır! -Tamam.
Paranın beni geren ya da endişelendiren bir şey olmasını istemiyorum.
Çalışkan biriyim
ama istediğim şeyler için çalışıyorum.
Çıktığım seyahatler…
-Ben tadını… -Ucuz olmaz.
Çok güzel bir yer, güzel yemekler isterim.
İstediğim şekilde yaşamak isterim
ve bu benim lüksümdür.
Açıkçası daha önce
kızların havalı şeyler istediği bir ilişkim olmadı.
Sanırım şimdi biraz farklı olacak.
Benim için para konuşulması en rahatsız edici konu,
o yüzden şimdiye kadar açmadım.
Ama annemle babamın nasıl bölüştüğünü düşününce
annemin bana hep söylediği bir şeydi.
Para büyük bir sorundu.
Bölüşülecek çok para vardı ve bu çok olay yarattı.
Her şeyi konuşmalıyız. Tüm rahatsız edici şeyleri.
Birikimleri, hesapları, maaşı, emekliliği.
İnsan biriyle yaşamaya başlamadan önce bunu bilmeli.
Evet. Kesinlikle.
Ailem…
Şu anda bulundukları yere kolay gelmediler.
Dedemlerin evine haciz konmuş.
Onların karnını doyurmak için eşek gibi çalışmış.
Sadece tatil değil, yemek için. Babamın iş ahlakı da aynı.
Benim ve kız kardeşlerimin de.
Para olduğunu bildikleri için
benden ve babamdan faydalanan çok insan gördüm.
Bana hiçbir şeyim yokmuş gibi davranacak birini istiyorum.
Çünkü karşımdaki şöyle düşünmemeli,
"Arkama yaslanıp keyfime bakabilirim çünkü babası her şeyi öder."
Çünkü öder ve ben buna seyirci kalmak istemiyorum.
Adam kalkıp "Hayır, bana bırak" desin istiyorum.
"Bunlar için çok teşekkürler" desin.
-Evet. -Değerini bilsin.
Evet, endişelenmene gerek yok. Sorun yok.
-Şerefe. -Şerefe.
-Paraya. -Paraya.
Dünyayı döndüren paraya.
Bu eve sahip olmak
ve eş adayımın bu eve gelmesi
bugüne kadar düşündüğüm şeye bayağı ters.
Geçmişte çıktığım erkeklerin ya evi vardı
ya da evi satın almak istiyorlardı, ev geçindirecek kişilerdi.
Izzy'yle ben beklediğimiz gibi olmadık ama akışına bırakalım.
Öyle yapıyoruz.
O yüzden bu düşünceyi bir kenara bırakıp unutalım.
Bu ev bana çok farklı gelmeye başladı. "Izzy neleri sever?" falan diyorum.
Eşyalarını nereye koyacak? Evi nasıl yapacağız?
Ama bence çok keyifli olacak.
Çok heyecanlıyım.
-Evet. -Çok keyifli olacak.
Beni öpecek misin?
Beni öpecek misin? Seni seviyorum.
Seni seviyom. Bence böyle daha güzel. "Seviyom."
Seviyom.
Evet, daha duygusal çünkü herkes öyle demiyor.
DÜĞÜNLERE 18 GÜN KALA
AALIYAH, 28 YOĞUN BAKIM HEMŞİRESİ
UCHE, 33 AVUKAT
Sonunda seni görmek güzel.
Benimle görüşmeyi kabul ettiğin için sağ ol.
Sanırım konuşacak çok şeyimiz var.
Pişmanım.
Seni öyle bıraktığım için.
Seni seviyorum.
Seninle aramızdaki bağı başka hiçbir erkekte hissetmedim.
Seninle konuştuğum şeyleri dünyada başka hiçbir erkekle konuşmadım.
Kalbim hâlâ sende.
Başka kimseyi istemiyorum.
Hâlâ seni istiyorum. Senin diğer yarın olmak istiyorum.
Seninle büyümek istiyorum.
Seninle evlenirdim. Evet.
Seninle bunu istiyorum.
İstiyorum. Hem de çok.
Alt yazı çevirmeni: Duygu Mengioğlu