Good morning mula sa Arlington, Virginia.
Isang magandang fall at malamig na umaga.
Gising na si Garrett saka dalawang oras na siyang nasa phone.
Buti na lang, sarado sa trabaho ko ngayon.
Puntahan natin si Garrett sa kusina.
Garrett, gusto mong mag-hello?
Kumusta?
Nagbigay ng magagandang flowers ang mga kaibigan ko para mag-congratulate.
Nagtha-thaw kami ng Pacific sheephead para sa hapunan mamaya.
Unang beses niyang kakain ng speared fish.
-Di na ako makahintay. -Excited siya.
May mga gawain saka wedding planning pa akong gagawin
na pag-uusapan namin mamaya.
Magpapagupit ako ng buhok kasi ayaw ni Taylor.
-Official na. Kuha ko na. -Hindi.
-Narinig kong sinabi niya. -Wala akong sinasabi.
Ako…
Mga salitang di ko sinabi. Kailan ko sinabi?
Di mo pa sinasabing, "Gusto ko 'yong buhok mo."
Unang away ba natin 'to?
16 ARAW BAGO ANG KASAL
Upo.
Magsalita ka.
Higa.
Di na ako hihingi pa ng mas mabuting, di stepchild, pero…
Stepchild, medyo. Di ko siya anak.
Ngayon, anak mo na siya. Pitong anak.
Sige lang. Di naman ako pumapayag.
Apat.
Tatlo.
At kalahati.
-Ano'ng kalahati? -Sumubok lang tayo.
-Dapat buong numero. -Dalawa.
Dalawa.
Okay, dalawang anak kung…
Kung lalaki ang una, dapat may babae.
-Paano kung babae? -Ayos lang.
Kung sino'ng susunod, susunod. Ano pang pakialam natin?
Kung may dalawa akong lalaki, gusto ko ng babae.
Oo. Kailangan talaga ng daycare.
Pahatid kay Timmy sa daycare.
-Timmy? Hindi. -Little Timmy, alam mo 'yon.
Bakit Timmy?
-Ano'ng gusto mo? Little DeAndre? -Hindi.
Hindi! "John"? Di ko alam.
-Pareho lang ng John 'yong Timmy! -Hindi! 'Yong Timmy, parang…
Sabi mo ako'ng magpapangalan sa lalaki.
-May maganda akong names. Ayokong sabihin. -E, di wag.
Oo, unique 'yong mga names ko. Di katulad ng "Ashley."
-Gusto ko ang Ashley. -Oo. Mukha nga.
Susubok na tayong magkaanak.
-Di tayo susubok. -Di tayo actively di susubok.
Di ako sumusubok actively.
Baka mabaliw ako pag kinasal ako tapos buntis na ako.
Walang sex hanggang next year?
Hindi, wala akong problema doon.
Naku. Iba 'yong tingin mo sa akin at ayoko niyan.
Ano ba 'yong tingin ko?
-Sinusubukan kong di… -"Alam kong di mo…"
Sabihin mo kung ano'ng kailangan mong tulong.
Pwedeng magpakulo ng pasta.
Ang boring.
Nagtanong ka, e.
Gusto ko 'yong naghihiwa ng mabilis ng mga kung anong ingredients.
Sabi mo, "May kailangan ka bang tulong?"
Ako, "Gusto mong magpakulo ng pasta?" Ikaw, "Hindi."
-Wala nga akong nakikitang pasta. -Oo, kasi di pa nalalabas.
Ako, "Nalimutan mo ba 'yong pasta?"
Wala akong makitang pasta dito.
Hindi, nasa mga cabinet 'to.
-Favorite ko 'tong klase, buccanti. -Cabadussi, Nick.
Sisindihan ko na?
-Oo. -Okay.
Gaano kalakas? Medium lang? O sa gitna ng medium at high?
Basta pakuluin mo.
-Sabihin mo ang temperature. -Pakuluin mo.
-Alam mo ba kung paano magpakulo? -Oo.
-Ikaw ang nagsabing nagluluto ka. -Gagawin kong… Oo.
Tapos pag nilagyan ko 'to ng tubig, three-fourths ba o kalahati?
Kalahati, di ba?
Para lang…
Tingin ko, napakasimpleng magpakulo ng pasta.
Para lang… matagal na kasi.
Kaya ko naman 'tong alamin. Ayokong mainis ka.
Three-fourths, di ba?
Ako na'ng bahala. Maupo ka na lang.
-Pero alam mong magpakulo ng pasta, tama? -Nagawa ko once.
Isang beses ka lang nagpakulo ng pasta?
Nagbibiro ka ba?
May advice ka ba sa 'kin tungkol sa kapatid mo?
Wala.
-Wala? -Hahayaan kong kainin ka niya nang buhay.
So, magpapakatotoo lang?
Oo.
Pag binago mo lahat tungkol sa 'yo. Biro lang. Oo.
-Pwedeng pabukas? -Ako na.
-Ano nang meron? -Wala masyado.
-Ano'ng gusto mo? -White wine.
-Gusto mong lagyan kita sa glass? -Oo. Magpaka-gentleman ka.
Ako'ng bahala.
Gaano ka katangkad?
5'11".
-5'11" ako, six foot pag may sapatos. -Di siya 5'11".
-Magka-eye level ba tayo? -Hindi. Ka-height ko si Nick.
-Talaga, ka-height mo ako? -Oo.
-Ganito ang pakiramdam… Grabe. -Tingnan mo 'yong haba ng kamay namin.
-Abot ko siya. -Abot niya.
Ano'ng tingin mong hitsura ni Hannah?
Kakaiba. Sasabihin mong na-in love ka sa isang tao sa pods,
wala kang pakialam sa hitsura.
Nangyari talaga 'yon.
Gusto kong sinasabi niya 'yong nasa isip niya,
at di siya takot…
Gusto ko ng taong maglalagay sa 'kin sa lugar.
Sunod-sunuran.
I need a bitch boy.
Di ko alam kung nasabi niya, pero dalawa lang ang naka-date ko.
-Dalawa lang? -Dalawa lang.
-Ilang taon ka na? -Twenty-eight.
Nakagaan 'yan sa pakiramdam ko. Zero sa akin.
-Zero? -Oo.
Zero na babae.
-Sa kanya ako unang nag-out. -Oo.
Dahil lang lagi siyang parang, "Gagawin ko ang gusto ko" na tipo ng babae.
Minsan nag-aasaran kami at nag-aaway, "Bitch, illabas mo 'yong aso."
Tapos ako parang, "Ayoko!"
Gano'n 'yong sinasabi niya sa akin.
-Kumusta siya tungkol sa paglilinis? -Clean freak ba ako?
Alam niyang malinis ako.
Hindi ako makalat.
Ayokong umuuwi ng bahay, may damit sa laundry, hugasan sa lababo.
Sobrang kinainis ko 'to kagabi.
Limang oras na nagpapatuyo 'yong dryer namin ng mga damit.
Kaya andun lang 'yong mga damit na 'yon.
Pagkagising ko, kinuha ko 'yong mga damit sa dryer.
At nagising ako sa lahat ng damit sa kama na tutupiin.
Gano'n pag wala kang trabaho.
Di pwedeng maging masama? Ikaw lang?
Naiinis ka lang kasi mas malaki 'yong kita ko.
-Siya… -Astig 'yon. Gusto ko 'yon.
Ano'ng trabaho mo?
-Real estate agent. -Ayos.
Tulad ng lahat sa mundo, realtor ako.
Salamat.
Sobrang sarap no'n.
Sobrang domesticated.
Wala kasi akong trabaho.
Kaya mong magkatrabaho agad.
Pag nagbibiro ako, nakakatawa, pero pag ikaw sobrang sama na lang.
-Di 'yon biro, Nick. -Biro lang 'yon.
Di ko alam kung alam mong magbiro.
Baka dapat ayusin natin 'yon.
Di ba ako nakakatawa?
Sobra.
Sobra talagang nakakatawa ka, Hannah.
Ang ganda ng bawi mo.
Sasabihin ko sana, kasi para sa lahat ng lalaki, nakakatawa ako.
Hay naku.
Alam mo 'yong "nagisa ko siya sa sarili niyang mantika"?
Ano'ng ibig sabihin no'n? Nalango?
Hayaan mo na. Magbabanyo lang ako. Sorry.
Ang init. Huhubarin ko na 'to.
Oo.
Ayokong isipin mong nagalit ako dahil sa biro mo sa walang trabaho.
-Tingin ko medyo nakakatawa, pero… -Pare, makapal ang balat ko.
Kasi pwedeng magsabi ng gano'n si Hannah.
Wala ka pa rito, binibigyan niya ako… Nagiging…
Di naman sobrang sama, pero may panahong magsasabi siya ng mga mas malupit doon.
Nakakaya ko na man, pero pag 20 beses na, parang, "Okay, naiintindihan ko na."
Gano'n din 'yong, parang, issue ko sa kanya.
-Parang, sobrang okay siya, pero… -Oo.
…may mga sasabihin siya,
tapos pag binalikan ko siya ]sa parehong level, problema na 'yon.
Tama. Mahal ko siya kung sino siya, pero may mga sinasabi siyang,
parang, "Grabe, natamaan ako doon."
Alam mo 'yon? Mahirap 'yong palipasin.
Di ko alam ang pinag-uusapan n'yo.
Masama ang pinag-uusapan namin. Mahal mo si Hannah?
Oo. Na-in love ka na ba?
Hindi, galit ako sa lalaki.
Ako rin.
Maliban kay Nick.
-Hanggang mahal mo ako, ayos lang. -Inis akong mahal kita.
Dalawang oras na tayo,
pero wala pa siyang sinasabing maganda sa 'kin.
Na okay lang.
-Wala pa ba akong sinasabing maganda? -Iniisip ko.
-Nick, tingin ko, guwapo ka. -Diyos ko.
-Tingin ko, pasensiyoso ka. -Okay.
May rason kaya ako na-in love sa 'yo. Ikaw naman magsabi ng gusto mo sa 'kin.
Alam mo, gusto kong tipo mo 'yong di magbabago ng sarili para sa 'kin.
Gusto kong kaya mo 'yong mga bagay mag-isa.
Sobrang sexy. Gusto ko na confident ka.
Maganda ka dahil doon.
Okay. Sige pa.
I love you. Ang buti no'n. Kailangan ko 'yon.
Kagabi, ako, "Diyos ko, boyfriend ko 'yan."
-Dahil sa sitwasyon? -Oo, kung paano mo 'to hinarap.
Tingin ko 'yong pinakapinahahalagahan ko sa 'yo, 'yong pagiging mapagkapuwa mo,
saka 'yong kung paano magsasalita na makakapagpabuti sa sitwasyon,
na kinailangan ni Monica.
Sobrang nagpapasalamat siya. Sobrang nagpapasalamat ako.
Sobrang mature saka ganda mo 'tong naharap.
Sobrang hot.
Tingin ko, di ko makakabuti kay Monica na magalit sa kanya.
Malalagpasan niya 'to.
Tapos siya, "Gusto kong kumustahin mo siya."
Ako naman, "Oo, sige." Kaya… Na nagpapakita ng ugali niya.
-Deserve niya ng Garrett. -Oo.
Totoo 'yon.
Deserve mo ng Garrett.
-Deserve ko ng Taylor. -Deserve mo ng Taylor?
'Yong mga blonde international na pop-star na Taylor o, parang…
Thank you.
Excited na akong dalhin ka sa San Diego.
Na-appreciate ko 'yong malaking hakbang, na parang,
gusto mong lumipat sa bagong city sa kabilang dulo ng bansa,
na malayo sa lugar mo para makasama ako.
'Yan ang pinagpipilitan ng parents ko…
saka 'yong email ni Mama ngayon,
"Teka, pakakasalan mo na siya, tapos kakakilala lang namin."
Gusto nilang ipakita 'yong suporta nila. Nagulat lang sila.
Nahihirapan akong sabihin sa 'yo 'yong sinasabi ng parents ko sa akin,
kasi di naman 'to para sa 'yo, pero pwedeng gano'n 'yong dating,
tapos 'yong mahinang tao, mag-aalala nang sobra.
Di ko naman dinaramdam 'yong mga sinabi ng nanay mo,
pero may mga pagkakataong pakiramdam ko, 'yong parang,
may sakit ng insecurity na di ako sanay.
Gusto kong malaman mong, 'yong relasyon n'yo ng parents mo,
saka 'yong privacy ng mga usapan n'yo,
gusto kong magkaroon kayo ng mga mahihirap na usapan tungkol sa 'kin
at di ako parte noon.
-Di ko 'yon pinepersonal. -Mabuti. Masaya akong gano'n.
Wala 'tong kinalaman sa 'yo. Di ka nila kilala.
Kailangan lang nating umasang kaya nating
makumbinsi 'yong parents natin na maayos 'yong utak natin,
at na totoo ito, totoo 'yong pag-ibig na nararamdaman ko,
at totoo 'yong pag-ibig na ramdam ng taong 'to,
at tama siya para sa 'kin.
Na-appreciate ko lang talagang gusto mong sumama sa San Diego,
kausapin 'yong parents ko, lalo na 'yong tatay akong ayaw sa camera.
At hindi dahil di siya sang-ayon sa prosespong ito.
Di niya 'to gusto.
Pero para makita ka niya, malamang totoo ka, makitang okay ako,
makita 'yong pakiramdam ko,
mas makasama 'yong taong magiging asawa ko…
'Yong hihingin mo 'yong kamay ko para sa kasal, malaking bagay 'yon.
Kailangan ko 'to para makapunta sa altar sa loob ng dalawang linggo.
Pag nakilala ko 'yong tatay mo, hihingin ko 'yong kamay mo,
tapos sasabihing niyang, "Di niya magagawa."
Alam mo, di ko alam ano'ng…
Kaya…
-Tapos… -Di ko siya masisisi.
Di niya ako kilala.
Oo.
Di niya tayo kilala.
Alam ko.
Malaking bagay 'to para pag-isipan natin.
Kung 'yong pareho nating pamilya, di okay sa timeline,
magkakaroon ba ng saysay na magpakasal?
Makakaya ba natin 'tong tiisin at lagpasan?
Tingin ko naman.
Pero kailangan natin 'tong pag-isipan.
Oo. 'Yong parents ko, pag sinabi nilang di sila okay,
at di sila pupunta sa kasal, gagawin ko pa rin.
Sobrang mahal ko sila, pero alam nilang nagdedesisyon ako mag-isa.
Alam kong mahalaga sa 'yong makuha 'yong basbas ng parents mo.
At sobrang natatakot lang ako sa posibilidad na di 'to makuha
kasi sobrang gusto kong makasama ka.
Kaya nakakadurog sa 'king isipin 'to.
Gusto kong umo-o 'yong tatay mo.
15 ARAW BAGO ANG KASAL
-Okay. -Ito na 'yon.
Modern chic man cave.
-Gusto ko 'to. -Oo.
Ang ganda.
Ramdam ko talagang pag nakita na ng tao 'yong bahay ko,
makikilala nila ako.
Tingin ko, maraming sinasabi 'yong bahay ng mga tao tungkol sa kanila.
Galing sa bahay ng great-grandparents ko sa Georgia 'yang pot na 'yan.
'Yong plane, sa North Carolina. Winston Churchill. Born in England ako.
Ito 'yong huling picture namin ng mga ate ko.
Ako 'yong tipo ng taong may paglalayan lahat,
pero ayoko ring may matakot
na di ako papayag na baguhin 'to.
Inayos ko 'to nang iniisip kong dito ko gusto magsimula ng pamilya,
saka magbuo galing dito.
May dino nuggets nga lang. Nasa diet ko 'yan lagi.
Ano? Dino nuggets?
-Oo, mas masarap 'yong dinosaur. -Saan?
Ito 'yong kuwarto ko.
Gusto ko 'to.
Dito 'yong banyo.
Ito 'yong lababo mo.
Please, sa lababong 'to mo lang ilagay 'yong mga gamit mo.
Ito 'yong lababo ko.
Okay.
Ito 'yong aparador. May space pa ako.
Di ko alam kung kasya dito lahat ng damit mo, pero…
Sobrang dami no'n.
Naniniwala ako.
Tingin ka sa likod mo.
Ang hari saka prinsipe ng bahay. Prince Roderick.
-Alam mo kung ano? -Si Prince Roderick.
Parang may museum vibes.
-'Yong Churchill Lounge. -Okay.
Sobrang macho ng bahay. 'Yon 'yong masasabi ko.
Isa 'tong modern man cave. Gano'n ang tawag ko rito.
Oo.
Ano'ng pakiramdam mo na andito ka sa espasyong 'to?
-Ramdam mo bang gagana 'to? -Sobra 'tong homey.
Paglipat ko rito, may karapatan ba ako sa kahit ano?
-Siyempre! -Dapat palitan natin 'tong sofa.
Di ako kasal sa sofang 'to, pero gusto ko ng brown leather.
Sa aso mo ba 'yon?
Oo, may sofa 'yong aso ko.
Ano bang meron sa mga lalaki at La-Z-Boys? 'Yan na nga.
Tingnan mo 'to.
-Naiisip mo bang… -May ganyan ding upuan si Papa.
Ang saya. Pinangarap ng ninuno mo ang technology na 'to.
Hindi. Noong ginawa 'to… di ganito ang inisip nila.
Ganito 'to ginagawa. Katuparan 'to ng mga pangrap ng mga ninuno ko.
Ano'ng pakiramdam mo?
-Medyo balisa. -Protective sa akin 'yong nanay ko.
Dahil wala akong tatay, ramdam niyang dapat niyang punuan 'yong role na 'yon.
Di gusto ni Mama lahat ng ex ko,
pero dahil 'yong basura silang lahat.
Sobrang iba ka sa lahat ng naka-date ko. Magiging maayos 'to.
-Magiging okay 'to. -Mahal kita at gano'n din sila.
-Sigurado akong… makikita nila 'yon. -Makikita nila.
Andito na sila.
Hi!
Kumusta ka?
Hi! Mucho gusto!
-Kumusta? -Mama! Diyos ko!
Ito, si Ramses.
-Hi, kumusta ka? -Hi, nice to meet you.
-Ito, Ma. -Salamat.
Diyos ko, mukha tayong magkakamag-anak.
Ilan ang kapatid mo?
Kuya lang. Magkaiba kami ng tatay, pero…
Girl! Welcome sa family!
Pareho tayo rito!
-Seryoso nga. -Actually.
Pwede sa volleyball team ang mga tatay namin.
-Oo, literal! -'Yong lahat ng players.
Baka pwede nga sila!
-One, two, three… -Three, four, five…
Okay, walang namamahiya sa 'yo.
Mukha kayong magkapatid. Weird.
Di kami mukhang magkapatid!
Gusto ko 'tong sabihin on record.
'Yong white people na nagde-date,
lagi silang mukhang magkakapatid.
Ayokong marinig na mukha kayong magkapatid.
Ayaw niyang magsabi tungkol sa hitsura niya.
-Na dapat naman. -Puro fashion niya ang kinukuwento niya.
Na sasabihin kong medyo di maganda.
-Di maganda? Di n'yo gusto? -Hindi ko gusto.
-Wag mo siyang pakinggan. -'Yong buong '80s breakdancing…
Hindi! Wag…
-'Yong may buntot. -El DeBarge.
-'Yong Jheri curl look ng '80s… -'Yong Jheri curl? Di kayo fan?
-Di ko gusto. -Di natin masisisi 'yong buhok niya.
Kung gano'n 'yong dating…
Ano'ng meron kay Marisssa na sobrang…
Kasi sobrang daming lalaki 'yong in love sa anak ko.
Oo, sa pagkatao niya, kahit sino maaakit.
Oo, alam ko 'yon.
'Yong gusto ko sa buhay ko, 'yong taong masayahin saka palabiro.
Pero kung paano kami mag-isip, paano humarap sa iba't ibang usapan,
sobrang galing ng communication style namin.
Di siya nagpapatagal ng mga bagay.
-Nagkaroon na kami ng away. -Mangyayari 'yon.
Kailangan niyang lumayo. Siya, "Wag mo akong hawakan," parang…
-Oo. Sinabi ko, "Wag mo 'kong hawakan." -"Kailangan ko ng panahon."
Ako, parang, "Ayos lang."
Gusto ko siyang bigyan ng panahon para rumamdam.
Pinaalam ko lang na andun ako para sa kanya.
Oo, masaya ako sa nangyaring 'yon kasi…
kasi lahat kumikinang at maganda sa Cabo, saka sa pods,
pero kailangan kong malamang di lang 'to infatuation.
Gusto kita sa buhay ko,
saka ikaw 'yong nakikita kong, parang,
magkakaroon ako ng magandang kasal, pangmatagalan.
Sa huli ng araw, nakikita mo 'yong totoong ako,
saka ramdam kong pareho tayo ng pakiramdam.
-Ramdam kong naiintindihan mo ako. -Oo.
Ipaliwana mo 'to, Ma.
Mahal para sa aming bumili ng albums sa buong panahong lumalaki kami,
kaya nasa Rubbermaid na lalagyan 'yong lahat.
Oo.
Si Marissa, kinukulit akong magkaroon ng album,
kaya ginawa ko tapos naglagay lang ako ng ilang pictures.
Di ko pa 'to nakikita!
-Salamat, Ma. -Welcome.
-Meron din siya. -Gusto ko ng photo albums.
-Papa ko 'yan. -Kami 'yan ng tatay mo.
-Tatay mo 'to? -'Yan 'yong paborito kong picture n'yo.
-Paborito 'to ni Mama na picture namin. -Birthday mo niyan.
-Noong taong 'to? Cute. -Ang saya ko, tingnan mo.
Andito 'to, na weird, kung titingnan mo 'yong mga dekorasyon,
sobrang hirap namin na kailangan naming gawin 'yong mga 'yon
para lang may dekorasyon sa puno.
Kasi di namin kayang bumili.
Ang galing kaya. May pareho kaming angel na nilalagay sa Christmas tree.
Napakahirap namin na wala akong mittens.
Medyas ang gamit ko. Sobrang nakakahiya.
-Gano'n pa rin ang ngiti mo. -Lagi siyang nakangiti.
-Sobrang cute n'yo noong mga bata pa kayo. -Gusto ko 'yon.
-Nagkaasawa ako o kung ano. -Oo.
Tapos nakipag-divorce.
Sa edad na 35, 36, apat na 'yong batang inaalagaan ko.
Alas-kuwatro ng umaga ako gumigising, nagtatrabaho,
tapos gising hanggang alas-kuwatro para sa nursing school.
Magiging abogado siya, pero lagi niyang sinasabi sa 'king
gusto niyang mag-alaga ng baby niya pag nagkaanak na siya.
-Sure, opo. -At sa bahay na, so…
Ano'ng plano mo para umangat 'yong career mo?
Ibig kong sabihin, buti na may trabaho ka, pero may mga mangyayari.
-Inisip kong bumalik sa school. -Ano'ng kurso mo?
Nag-college ako, pero tumigil ako.
Kaya ako tumigil kasi namatay 'yong tatay ko noong 20 ako.
Nawalan ako ng direksiyon sa buhay.
Kahit na wala akong tinapos, lagi naman akong may trabaho.
-Inaalagaan ko 'yong sarili ko. -Kuha ko 'yan.
Nakatira ka mag-isa sa DC. Tingin ko, di ka naman bum.
Di naman siya papatol sa lintik na bum.
Pero gusto kong siguraduhing di ka aasa sa law degree niya at sa pera niya,
kasi pag nagbunga ng bata 'tong relasyon na 'to,
aayawan n'yong puntahan ko kayo, saka samahan kayo saglit,
para mag-alaga ng bata dahil kaialngang magtrabaho ng anak ko.
Ayaw ni Mama na kasama ako sa bahay kasi tingin niya demonyo ako, pero…
-Bitch 'yan. -Ako…
Bossy 'yan.
-Oo nga. -Oo.
-Nakita na niyang gano'n ako. -Nakita ko na nga.
-Napag-usapan namin 'yon. -Napag-usapan nga namin.
Di naman 'to issue, kasi alam ko 'yong background niya.
Siya, "Alam kong sanay kang mag-utos sa mga marino."
Sanay siya sa kontrol, sa pagmamando.
Pero dapat ikaw din 'yong kumontrol kasi gusto niya 'yon.
Gano'n siya! Kaya nag-aaway kami.
Saka gusto ko ring sabihing kinasal na ako ng isang beses.
Bata akong ikinasal noong 25 ako.
Di na 'yon bata. Sorry, di na bata ang 25.
-Sa high school sweetheart niya. -Ano'ng nangyari?
Pag kasal ka na, marami kang malalaman tungkol sa tao.
Pinapaliwanag mo ang kasal sa akin?
Alam n'yo 'yon.
Marami kaming di pinagkakasunduan
na nakilala namin ang isa't isa sa pag-aasawa.
Pero 'yong bagay na talagang nakapagpahiwalay sa amin ay…
para sa 'kin, medyo magkaiba na kami ng direksyon sa religion.
Saka tingin ko, di na patas para sa amin pareho
na ilagay siya sa lugar na hindi na siya masaya.
Noong panahong 'yon,
ramdam kong 'yong pinakamapagmahal na gawin ay 'yong hayaan siyang…
-Pareho kayong pumayag sa divorce? -Pareho kaming pumayag.
Di dahil ginawa mo 'yon para sa kanya. Nagkasundo kayo.
Nagkasundo kaming magkaiba na 'yong direksiyon namin.
Kasi parang pinapalabas mong santo ka.
Ibig kong sabihin, "Pumayag siya, ikaw din…"
-Nagdesisyon kami pareho. -Okay.
Sa pods, tiningnan ko 'to bilang pakinabang.
Galing na ako doon. Naiintindihan ko na 'yong gagana sa akin.
Kaya malinaw sa isip ko 'yong hinahanap ko.
Tingin ko, di mahalaga 'yon.
-Dapat ba? -Kahit ako.
-E, gano'n e. -Lahat may nakaraan.
Lagpas sa papel, ano para sa iyo ang pagpapakasal,
kung nakapagpakasal ka na dati?
Commitment ito sa tao, na gusto mo silang makasamang umunlad,
sa pamilya, mga anak, at makasama sila dito sa mundo.
-Magbabanyo lang ako. -Gusto mong i-kiss si Mama ng goodbye?
-Babalik ako. -Magbabanyo lang siya.
Oo naman.
-I love you. -Love you too.
Gusto ko 'tong book. Excited akong tingnan.
Okay.
Ang pinakainaalala ko ay, alam mo…
At sigurado akong sinabi niya sa 'yo sa pods na…
napakahirap ng sitwasyon noong lumalaki sila.
Kailangan nilang lumaban para marating kung asan sila ngayon.
Nag-college silang lahat, pinaghirapan nila.
Sa sarili sila umaasa.
At sobrang proud ako sa kanila.
Sa akin, di habangbuhay ang kasal. Maganda sana.
Opo.
Maganda kung habangbuhay ang kasal, pero di ako naniniwala sa habangbuhay.
Fifteen years, 20 years, Diyos ko. Masaya pag masaya, tapos matatapos din.
Titiisin n'yo ang isa't isa hanggang matapos.
Tingin ko, dapat kayong gumawa ng prenup ni Marissa.
Sobra siyang nagpakahirap para lang maloko
at nagdusa na siya sa panloloko ng mga lalaki sa kanya,
'yong tatay niya, stepfather,
para lang lokohin ng asawa niya kasi kulang 'yong kinikita nito.
Kung mahal mo siya gaya ng sinasabi mo, walang kang problema
na magkaroon kayo ng prenup para di kayo magkaproblema kung maghiwalay kayo.
Wala akong problema sa prenup.
Alam ko 'yong paghihirap niya.
Alam ko 'yong taong iginugol niya para makarating kung asan siya.
Di… di ako andito para sa pera niya.
-Di ako andito… -Wala pa siyang pera ngayon.
Di pa siya tapos sa law school.
Di ko hahayaang maloko 'yong mga anak ko. Di ito dahil sa 'yo.
Hindi. Oo. Di ko ito pinepersonal.
Kung talagang mahal ka niya, mahalaga ka, kung ano man lahat 'to ngayon…
Alam mo, ramdam kong parang college o high school love niya ang hinaharap ko.
Nag-aaway kami konti, pero seryosong bagay ito.
-Opo. -Di ako dadaan sa lahat ng pagkabalisa
na mag-aalala ako sa anak ko sa araw ng kasal niya.
Wala akong pakialam sa gagawin n'yo sa kasal.
Gagawin ko kahit ano kasi lagi akong magiging andun.
Alam niya 'yon kahit ano. Wala akong pakialam sa gagawin.
Lagi akong magiging andun para sa kanya. Alam nila 'yon.
Opo. 100% akong pumapayag.
Wala akong pakialam sa gagawin n'yo pagkatapos. Welcome ka sa pamilya.
-Hanggang napapasaya mo siya. -Salamat po.
-Opo. -Darating ako doon.
Binibigay n'yo na ba 'yong basbas n'yo. Ito ba 'yon?
-Oo, Ma! -Binibigay n'yo…
Walang basbas kasi di ako naniniwala sa habangbuhay.
Nagbibigay na kayo ng thumbs up?
Kung ano'ng gusto ni Marissa, 'yon ang mahalaga.
Sobrang in love siya sa 'yo, kaya tingin ko, alam mo 'yon…
-Sampung araw, 20 araw, kung anuman. -Alam ko po. Mahirap…
Makinig ka, ikaw 'yong pinakagusto ko sa lahat ng partners niya.
-Di ko masasabi 'yon. Kakakita lang natin. -Kailangan n'yo po ng panahon. Ayos lang.
Pero base lang sa energy mo, oo. Ramdam kong…
Tingin ko, magiging okay kang bayaw.
Andito na ako.
Okay, ano'ng sinabi nila?
Di mo makukuha 'yong basbas niya kung wala kayong prenup.
Well, di ko kailangan ng basbas, Ma.
Gagawin mo ba 'yong prenup, Marissa?
-Pagdedesisyunan ko 'yon. -Wag lang kayong maging bilyonaryo.
Unethical 'yong mga bilyonaryo. Para akong…
Kung gusto niyang maging milyonaryo, parang, "Di pa rin."
Gusto ko lang… Gusto kong maging bilyonaryo.
-Di ako tumatanaw na mangamkam ng yaman. -Pwedeng milyonaryo.
Sure.
-Pwede bang 'yong kasal muna? -Binibigay mo na ba 'yong basbas mo, Ma?
Ewan. Gagawin mo 'yong prenup?
Sinasabi ko, pag sinaktan mo 'yong anak ko, puputulan kita ng bayag.
14 ARAW BAGO ANG KASAL
Salamat.
Kinakabahan ka ba?
Pinakanakakatakot na parte ng pagkilala sa parents ni Hannah ay
'yong madalas kaming magsasama kaya pag di sila komportable
sa kung anong klase ako ng lalaki o sa pakiramdam ni Hannah, di ito gagana.
-Hello. -Hello.
-Guys. -Hi, Ma. Ang ganda mo.
Thanks.
-Hi, Nick. -Hi. Nice to meet you.
-Para sa inyo po ito. -Salamat.
-Belated happy birthday. Opo. -Salamat.
Asan 'yong flowers ko?
Next date po, dadalhin ko.
-Sige. Nice to meet you. -Nice to meet you, Ryan.
-Kumusta ka? -Mabuti.
-Ang gaganda n'yo saka pogi. -Salamat! Ikaw din.
Ang hot mo.
Sabi niya, "Ang hot mo."
May Capitals akong sombrero para sa 'yo kasi alam kong mahilig ka sa hockey.
-Oo. -Di ako nagi-skate.
-Kailangan mo akong turuan. -Gusto ni Ryder mag-football.
-Dapat mong tulungan si Ryder. -Okay.
Alam mo na ang position mo?
-O-line o… -Kicker?
Naging kicker ako, kaya…
-Maniwala ka, cool din 'to. -Pang-quarterback ang energy ni Ryder.
Oo nga.
-Akala ko quarterback ang maririnig ko. -Oo.
Alam n'yo na ba agad na interesado kayo sa isa't isa?
Pinakakakaiba siya sa 14 na babae…
-'Yong accent ko. -…na kinakausap namin.
-Ako, "Hi sa inyo. Ako si Hannah." -Oo.
Pero 'yon 'yong energy saka vibe na hinahanap ko sa isang tao.
Astig siya, madaling kausap at kakonekta,
tapos lumalalim 'to bawat araw.
-Nagustuhan ko na siya. -Oo, gano'n nga.
-Si Papa mo rin. -Gusto ko pa rin si Mama mo.
-Gano'n 'to gumagana. -Di ako sigurado. Taon na ang lumipas.
-Trabaho 'to. -Paghihirapan.
-Oo. -Oo, di ito madali.
-Marami kaming highs saka lows. -Oo.
-Alam mo 'yon? -Oo.
Kailangan ko ng malakas na babae sa buhay, na asawa.
-Kailangan ko ng magtutulak sa 'kin. -Oo.
Gusto ko ng sobrang prangka.
Tingin ko, katangian 'yon na inaabangan kong magkaroon.
Minsan, alam n'yo 'yon, pwedeng maging medyo sobra na.
-Sinusubukan ko naman! -Pero bumubuti naman siya.
Di n'yo ba siya gigilingin?
-Di ako marunong no'n. -Gusto ko lang magsalita, makilala siya.
Pwede namang mag-usap lang. Magkakilala. Di pa nila ako kailangang gilingin.
Giniling mo na siya nang husto.
Di ko makita 'yong punto ng paggiling.
Ibig kong sabihin, tapos na 'to.
Nagdesisyon na kayo, kaya… Di ko ito desisyon.
-Oo. -Ako lang si Papa.
Ikaw 'yong kailangang manatili sa kanya…
-Dapat kang manatili sa kanya. -…buong buhay mo, di kami.
Nakakabit sa kanya. Nakakadena sa kanya.
-Magpapakadena ako sa kanya. -Mukha nga.
-Kung ano'ng sabihin niya, oo. -Alam namin.
May mga bagay na pareho kaming pihikan, pero…
Mas mahaba 'yong listahan niya sa akin.
Gusto ko ng prangka sa akin.
Sa sobrang perfect ko, nahihirapan siyang mag-isip.
-Seryoso ka ba? -Oo.
-Madali lang akong mahalin. -Diyos ko.
Ako rin.
Oo, ako rin.
Oo.
'Yong bagay na di kulang sa mga anak ko, confidence.
Gano'n lang ako. Dapat ako ang masunod.
Hinahanapan ko siya ng mali.
Di ko maiwasan.
Lagi siyang may nahahanap na mali. "Ginagawa niya 'to, kaya di ako…"
-Pero para maging interesado siya, so far… -'Yong makaabot ako sa ganito kalayo… Oo.
Kaya baka may espesyal sa iyo.
Sobrang kritikal ako sa iyo, pero ikakasal na tayo,
kaya gusto kong sigurado ako pag umo-o ako.
Relax. Parang sobrang stressed ka.
-Ginagawa ko. Sinusubukan kong kumalma. -Oo.
Pero di ako kalmado.
Hindi, okay naman siya. Maganda 'yong pagpapalaki n'yo sa kanya.
-Salamat. -Iiwan n'yo po siya sa mabuting mga kamay.
Ako po 'yong taong binibigay ang lahat ko sa kahit ano.
School, football, o relasyon, teammate ko siya, tama?
Kaya lagi akong nasa tabi niya.
-Sa buhay, hihirap 'yong mga bagay. -Oo.
-Kailangan mo ng tutulong sa 'yo. -Best friend, tama?
-Oo. -Kailangan andun kami para sa isa't isa.
Bago umalis, wag mong kalimutan 'yong sombrero.
Kukunin ko na.
Ano sa tingin n'yo?
Gusto ko siya. Ibig kong sabihin, mabait siya, magalang.
Ibig kong sabihin, gusto ko siya. Kilala ko ba? Hindi.
Pero mukhang maayos siyang magpahalaga.
Gusto ko siya, mahal ko, saka masaya ako.
May mga ugali lang siya at mga gingawa na…
Hannah, kung gano'n, matagal ka na naming itinapon.
-Oo. -Wag mo nang pansinin 'yong ibang bagay.
Magdesisyon ka kung ano 'yong matatagalan mo.
Alam mo 'yon, ano ang mahalagang pansinin? Ano ang hindi?
Mag-let go ka rin.
Di ko kaya 'yong maingay kumain kaya alam ni Papa mo kung paano kumain sa cabinet.
Hayaan mo na 'yong maliliit na bagay.
Lahat may flaw.
'Yong makakabiruan mo, makikita mong kasama mo.
Kung tingin mo, mabuti 'yong trato niya, pinakamahalaga 'yon.
Masaya akong gusto n'yo siya.
-Sressed ako. Gano'n talaga ako. -Gusto ko siya.
-Marami akong iniisip. -Wag mong i-overthink o i-underthink.
-Oo. Alam ko. -Pero mahalaga kung ano'ng nilalagay mo.
Dapat mas in love ako, nagsasaya, pero stressed ako.
Pero ikaw ang pumipigil sa 'yo.
-Alam ko. Problema ko 'to. -Di siya. Muka siyang relaxed.
Para kang…
-Talaga ba? -Oo. Galit. Gano'n.
Baka kailangan ko ng masahe.
May bagong magbibigay sayo ng masahe.
Di niya ako bibigyan ng masahe. Ayaw nga niyang sipsipin 'yong daliri ko.
Diyos ko.
Ano'ng pinagsasasabi mo?
Okay, wag kang masiraan ng bait.
-Di ako aalis. -Sobrang kalat dito.
-Kailangan ko bang maghubad ng sapatos? -Pwede.
-Gusot kong makita 'yong bahay mo. -Sa puntong 'to, parang wala ng epekto.
A, oo.
-Ikaw o ako? -Ikaw na muna.
Sige. Papasok na tayo.
Naku.
-Naku. -Okay.
Noong nagliligpit ako para umalis, nag-iisip ng isusuot,
di ako makapagdesisyon, di ako makapagligpit…
-Oo. -Okay.
Di ko alam kung paano 'to nangyari. Sinasabi ko sa 'yo.
-Hoarder ako ng damit. -Naiintindihan ko.
Para akong, "Dapat akong magtapon na ng marami."
-Ang laki ng salamin mo. -Oo.
-Sayang di natin makita. -Diyos ko.
Tim…
Sorry.
-Nakikita mo 'tong trash bags? -Nakikita.
Okay, 'yong iba ido-donate ko, 'yong iba, ibebenta,
tapos 'yong iba, itatago, pero kailangan kong suyurin lahat.
Naglilinis ako, kaya di ko nabalik 'yong pictures…
-Ito ba… -Oo. Mahal ko ang sarili ko.
Ano ito?
May mga stickers ako. Gusto mo?
Sige. Pwede kong ilagay sa ref ko?
Sige. Welcome sa bahay ko.
Ang weird.
-Ano, 'yong andito ako? -Di ko pa pinapakita sa iba ang kalat ko.
Para sa 'kin, para mangyari 'to… Weird 'yon.
Okay lang. Maayos naman lahat. Lalo pag nakapagligpit ka na.
Maayos naman.
Kahit sa kalat na 'to, payapa ako.
-Ang komportable. -Naiintindihan ko.
Parang makakatulog ako sa sofa. Sinusubukan kong wag.
-Oo. -Pero sobrang komportable.
Hindi, komportable nga 'tong sofa.
Alam mo kung paano 'to mas ookay?
-…long time. -Kung kayang ma-recline.
Hello!
Taylor!
-Si Garrett. -Hello.
Nalimutan ko 'yong singsing!
Ang galing mo, Garrett! Para kang nagbubuhat ng weights diyan?
-Sobrang laki na ng braso ko. -Mas malakas na? Oo.
Ano?
Dinala ko galing South Africa kasi alam kong mahilig ka sa isda.
Talaga? Ang galing. Salamat.
Narinigi ko ang tungkol sa isda.
May panghuhusga do'n.
-Pero maaayos natin 'to. -Okay naman lahat.
Inaayos pa rin niya 'to, kaya…
-Dapat ba tayong umupo? -Oo, umupo tayo.
May idea ka sa hitsura ni Taylor?
Wala. Sobra 'tong kakaiba, saka sobrang Taylor, na gusto ko.
-Perfect. -Gusto niya talagang lumipat sa San Diego.
Walang inters na magpalaki ng pamilya sa Fredericksburg.
Mabuting totoo ka sa kanya. Napasaya ako noon.
Ako, "Alam ba niya?"
Pangarap sa aking makabalik sa San Diego.
Akala ko kailangan kong mag-compromise pero 'yong makahanap ng
gustong mangyari 'yong pangarap kong 'yon…
Saka di ko naman siya parang sa Azkaban pinapalipat.
Maganda sa San Diego.
Malayo lang 'to sa Virginia, saka sa lahat ng kilala mo at mahalaga sa 'yo.
Nag-aalala ako doon.
Ramdam mo bang mas marami kang binabago kaysa gusto mo?
Pwede kang lumipat mula Fredericksburg papuntang San Diego.
Susukuan mo 'yong trabahong inayos mo, mga kaibigan, at pamilya.
Parang ang dami nito.
Bago ko makilala si Taylor, di ko 'yon gagawin.
Kaya nagulat 'yong mga kaibigan ko, pamilya ko.
Pero wala pa akong nakikilalang katulad ni Taylor.
Worth it kung ano'ng meron sa amin ni Taylor para sukuan ko lahat.
60 to 70 oras ako magtrabaho. Kailangan kong gawing 40.
Isusuko ko ang negosyo. Pwede nila akong i-buy out.
Ayokong gawin niya 'yon.
Pero sinabi ko sa kanya… Nagulat ang nanay ko.
Para siyang, "Gagawin mo talaga 'yon?"
'Yong totoo, worth it si Taylor para isuko ko lahat.
Sa akin, gusto ko lang makasama si Taylor.
Sisimulan na namin 'yong pamilya namin, kuwento namin.
Doon ako excited.
Tingin ko, 'yon ang pinakamahalaga sa buhay.
Di ko ma-imagine…
-I love you. -…gumawa ng bagay na wala siya.
Masaya akong sumama sa kanya sa kahit saan.
'Yong alam kong 'yon ang meron kasama si Taylor…
Oo, itatapon ko lahat. Sobrang gusto ko siya.
Di kapani-paniwal 'tong pakiramdam saka future na nakikita ko sa harap namin.
Saka sobrang gustong-gusto ko siya.
Sobrang interesting lang.
Nakatingin ako sa 'yo buong panahon,
tapos, "Di pa kita nakikitang tumingin nang ganito sa tao."
-Mukha kang sobrang saya. -Na parang nakakatakot.
Parang, "Ano'ng ginawa mo sa kaibigan namin?"
Alam mo 'yong heart eyes emoji? Kamukha mo 'yon ngayon.
Sobrang mahal ko siya.
-Masaya ako. -Mabuti 'yon.
Di pa kita nakikitang may kahawak na kamay.
-Maliban sa amin! -O humawak sa mukha ng iba.
'Yong hawak na parang…
Para akong, "Ano?"
Sino siya, at ano'ng ginawa mo kay Taylor?
Alam ko! Nakakadiri nga, sa totoo lang.
Di ko naisip na 'yong pagsuong dito gagawin ko
'yong tinatawag na "quantum leap."
Siya parang, "Actually, hindi 'yon…"
Cute. Gusto ko 'yon. Tingin ko, cute 'yon.
-Siya parang, "Di 'yon gano'n kalayo." -Gusto ko 'yon!
Actually, sobrang liit ng quantum.
Sa wakas, may tatalo na kay Taylor tungkol sa science.
Baka manalo ng Nobel Prize 'yong anak n'yo.
-Oo. -Cheers, guys.
Yes!
-Sa pag-ibig. -Para kay Garrett at Taylor.
Ano'ng tingin mo sa nanay ko? 'Yong totoo, ano'ng tingin mo?
Tingin ko, maayos naman.
Kailangan niya ng therapy.
-Oo. -Kailangan niya.
'Yong buong prenuptial agreement…
Ano'ng tingin mo doon?
-Okay ako doon. Di ako… -Alam ko.
Wala ako rito para sa pero o kung ano.
-Kaya… -Wala pa akong maraming pera.
Oo, pero sa future, mag-iiba tayo ng kalagayan financially.
Uulitin ko, kahit sa future, di 'yon ang dahilan kaya ako andito.
Hindi.
Tingin ko, mabuti 'yong pakiramdam niya, at least sa usapan namin
o sa nasagap niyang energy sa akin.
Suportado niya 'yong kasal.
Di siya, "Wag kang magpakasal."
Pero, oo, tingin ko, okay siya.
Alam kong masaya 'yong mga kapatid ko.
Oo.
Naisip mo bang mangyayari 'to pag nakita ko 'yong nanay mo?
Hindi.
Pag may mga family gatherings, kailangan ko ng oras
para ayusin 'yong utak ko bago ako pumunta doon.
Sobrang gulo noon.
-Malala 'to. -Malal 'to.
Lahat kayo gano'n.
Hihindian mo ba ako sa altar?
-Maganda ang pakiradam ko, baby. -Okay.
-Walang gumagapang na duda? -Walang duda.
-Wala. -Walang butil ng duda?
Wala.
Okay ako. Desidido na ako.
Okay, mabuti.
Ano'ng timeline mo sa pag-aanak?
Three to five years pa rin?
Siguro malapit sa four.
Magpapakasal na tayo.
Isang taon mula ngayon, 32 na ako.
-Ayokong mag-anak ng 37. -Pagkatapos noon.
Oo, sa pinaka-minimum, tatlong taon.
-Hindi dalawa at kalahati? -Babe, ano?
-Nag-iisip lang ako. -Saan 'to galing? Okay.
Gusto kong may panahon tayo para sa atin.
Kailangan kong kausapin 'yong doktor ko tunkgol sa birth control.
Oo, di tayo pwedeng sumugal dito.
-Oo medyo sumusugal tayo rito. -Oo.
Ayoko kasing bumalik sa birth control.
Tama.
Ibig kong sabihin, ayokong gawin mo 'to kung makakaapekto 'to sa 'yo sa
health mo saka, gaya ng, 'yong mood mo.
Magko-condom na lang ako o ano, di ko alam pero…
Ibig kong sabihin, tingin ko…
'Yon 'yong gusto kong gawin, tingin ko.
-Nae-enjoy mo ba 'yong condom sex? -Oo.
-Talaga? -Ilan sa best sex ko, may condom.
Okay.
Tingin ko, ayos lang 'yong condom sex sa atin.
Ano'ng pakiramdam mo doon?
-Babe, masama 'to! -Hindi, pero…
'Yong problema… Oo.
Di lang 'to… Di ako…
Pag may suot ako, di lang 'to…
Pwede namang walang condom.
Tapos parang…
Either mag-condom tayo
o hindi tapos tanggapin 'yong ibubunga nito,
na parang nakakabaliw, pero 'yon ang totoo.
Okay akong mabuntis. Ako…
-Ano? -Hindi, pinag-iisipan ko lang 'to.
Oo.
Ayokong ilagay ka sa posisyong
gagawa ka ng bagay na hindi mo gusto.
Okay, cool. So okay na tayo na mag-condom sa sex.
Di kasi talaga 'yon masaya, baby.
Dapat pareho tayong nasisiyahan sa sex.
Di kasi 'yon bagay na nagbibigay pressure sa lalaki para isipin.
Ito 'yong pressure. Di ako magbi-birth control.
Okay.
Okay 'yan, baby.
Gagawin natin 'yong dapat. Pero dapat mag-enjoy ako sa sex.
-Nakaka-excite ito. -Oo nga.
Di araw-araw na makikilala mo ang fiancée ng anak mo.
Weird ba na may fiancée na ako?
-Oo, kailangan ko pang masanay. -Nilaktawan ko 'yong girlfriend stage.
-Mismo. -Isa 'yong sa mga bagay na sinasabi namin.
Gusto kong malaman kung ano'ng maiisip ng parents ko kay Hannah.
'Yon na 'yong doorbell.
Sobrang exciting 'to.
Tingin ko, medyo kabado ang parents kong makilala si Hannah
kaysa si Hannah na makilala sila.
Di sila sanay na may dinadala ako sa bahay at na in love ako.
-Uy. -Welcome.
-Kumusta? -Uy.
-Ang dami mong dalang regalo. -Alam ko. Nakakatawa ako.
-Hi! -Naku!
Sa wakas!
-Ang ganda n'yo po. -Salamat.
-Nice to meet you. -Si Mama Dorka.
-Ang ganda mo. -Salamat po.
-Hi, Hannah. -Nice to meet you po.
Nick Dorka Senior.
Kailangan kong mag-ingat sa makeup ko. Ayokong malagyan kayo.
-Salamat sa pagpunta. -Siyempre po.
-Nag-alala kaming makilalal ka. -Sobrang exciting 'to.
Alam ko pong gusto n'yo ng pinya, kaya kinuhaan ko kayo ng salt at pepper shaker.
-Paano mo nalaman? Ang ganda nito. -Sobrang cool niyan.
At pineapple na lalagyan. Kung magho-host kayo, lalagyan ng dips.
Diyos ko! Ang ganda nito.
At may isang dosena ako ng golf balls para sa inyo.
-Specific daw kayo sabi ni Nick. -Hindi. Salamat.
-Sobrang cool nito. -Ang ganda talaga nito.
'Yong golf balls ko.
-Napaka-thoughtful. Salamat. -Salamat.
Siyempre! Magiging biyenan ko kayo.
-Dapat todo-bigay ako. -Alam ko.
-Anak ka na namin. -Opo.
Excited akong makilala kayo.
Kakaiba 'yong paraan papunta rito pero pareho ang pakiramdam. Exciting.
Masaya kami para sa inyo.
-Baka pwede mo akong tulungan sa hapunan. -Ang bango po ng amoy nito.
Ipinagmamalaki ni Nick 'yong luto n'yo kaya excited akong tikman.
O! Patingin nga.
-Sobrang ganda. -Salamat po.
Ang ganda ng kamay mo. I-model mo 'yang singsing.
-Sobrang ganda. -Magaling si Nick!
Sasabihin ko sa inyo. Maganda 'yong magiging mga anak n'yo.
-Sinabi 'yon ng nanay ko. -Magagandang mata. Totoo?
"Magiging magandang green 'yong mata nila, gaya mo, Han."
"Dark na buhok saka freckles. Magiging cute sila."
-Ako, "Diyos ko, Ma." -Magandang balat din.
-Salamat po. -Okay, Sorry.
-Kailangang tapusin 'yong hapunan. -Okay.
-Tutulungan ako ni Hannah. -Titingnan ka?
-Okay. Usap po tayo mamaya. -Bye sa inyo.
Di siya makaalis, Diyos ko.
-Masaya akong andito ka. -Opo. Ako rin.
Masaya talaga ako.
Hayaan mong sabihin ko 'yong kakainin natin. May ropa vieja.
Ropa vieja siguro 'yong pinakasikat na Cuban food.
-Mukhang masarap. -Oo.
Baka pwede mong tikman konti, tapos tingnan mo kung may kailangan pa dito.
-Wala na, masarap. -Gusto mo?
Di na kailangan ng asin o kung ano. Perfect po.
-Ayos, pasado ka na. -Masarap po ito.
Nick, kakakilala ko lang sa fiancée mo. Sobrang interesting 'yon.
-Interesting, di ba? -Mabuti siyang tao.
Paano ka niya pinili?
Nang makilala ko ang nanay mo,
itinulak niya akong umunlad sa maraming aspeto na di madali.
Umunlad ako nang sobra, tapos nakikita ko 'yon sa relasyon mo kay Hannah.
Oo, ako rin. Masasabi kong maitutulak niya ako.
Kung pagsubok ng bagong adventures, pagkain, maging mas maayos sa trabaho.
Alam n'yo, kung ano man, natutulak niya ako.
Mabuti. Umuunlad ka.
Mahal ko po si Nick. Alam kong parang baliw lang.
Sa pods saka kung ano, noong simula, medyo takot ako sa kanya kasi…
Di siya gano'n pero mukha siyang…
Sobrang suwabe niya magsalita, magandang boses. Akala ko babaero.
Pero si Nick, isang beses, pumasok siya sa pod…
-Nicky D ang tawag ko. "Uy, Nicky D." -Nicky D.
Tinatawag namin siyang Mr. Rico Suave. Gusto niya 'to.
-Best thing ever daw 'yon sa kanya. -Oo.
Siya parang, "Hannah, may sasabihin ako."
Ako, "Nakikipaghiwalay na siya." Siya, "In love na ako sa 'yo."
-Tapos ako, "Ano?" -Diyos ko.
Opo! Ako parang, "Talaga?"
Sabi niya di pa siya nai-in love dati.
-Ako parang, "Wow." -Di pa niya 'yan nasabi.
Para akong, "Mahal din kita."
Tapos nagbukas talaga siya sa akin.
Ako, "Kaya niyang maging vulnerable."
Nakapag-usap kami ng mga pinakamalalim…
-Di pa niya 'yan nagawa sa iba. -Opo.
Di siya masyadong nagkukuwento, pero malalim siyang makaramdam.
At mabuti siyang tao.
-Tingin ko mabuti 'yong puso niya. -Sobrang bait niyang tao.
Mahal ko si Nick. Siya 'yong pinakamabait na nakilala ko.
Sobrang totoo niyang tao, nag-aalala siya sa akin, para lang…
Tumanda ako nang mas mabilis kaysa kay Nick.
Nagtrabaho na ako noong 15 ako,
wala na akong suporta sa parents noong 18, kaya mabilis akong tumanda.
Pag di alam ni Nick 'yong gagawin, sobrang kritikal ko sa kanya.
Kailangan kong magbago kasi magkaiba kami ng paraan sa buhay.
Dahil alam ko kung paano ang mga bagay at siya hindi, di naman dapat gawin niya.
Malalaman niya 'yon at matututo siya. Di niya pa lang ginagawa.
Tingin ko, 'yon lang 'yong sagabal. Di malaki.
Di ako nag-isip sa loyalty niya, sa pag-ibig niya, sa paggawa ng mga bagay.
Siguro na-spoil konti 'yong mga anak ko.
Gusto mong ibigay sa kanila 'yong wala ka.
-Naiintindihan ko. -Sports 'yong sa kanila.
'Yong bagay na di ko pinagsisisihan, 'yong panahong magkasama kami.
-Opo. -Nasa bawat laro at practice ako.
Bawat minuto kasama ko sila at tingin ko 'yon ang pinakamahalaga.
-Maaalala nila 'yon, sana. -Opo.
Saka tinanong ko siya,
"Nick gagawin mo ba 'to sa mga anak mo?"
Siya, "Oo naman."
"Best memories 'yong mga 'yon, 'yong alam mong andun kayo."
Kaya…
tingin ko sanay siyang napapaligiran ng malalakas na babae.
Kaya di ka niya sasabihang, "O, maliit ka lang na babae."
-Hindi po. -Di niya sasabihin kahit kailan 'yon.
Di ko po naisip na magsasabi siya ng gano'n. Sobrang bait niya.
-Bagay sa 'kin 'yong ugali ni Nick. -Cute siya.
Cute nga. Pwedeng biased kayo. Ipinanganak n'yo siya.
Tingin ko lumagpas siya sa inaasahan ko. 'Yong totoo.
Okay na 'yong hapunan.
-Sige. -Sige. Gutom na ako.
-Una sa lahat, maganda siya. -Ang ganda.
Saka madaling ngumiti. Sobrang warm.
Family person.
-Cheers. -Tama!
-Saka sobrang ayos niya. -Tama si Nick tungkol sa kanya.
Oo, at marami pang iba.
-Ang sarap. -Masaya akong nagustuhan mo.
-Sobrang sarap. -Oo. God job, Hannah.
Hiniwa ko 'yong avocado, kaya salamat.
Oo. Ang galing ng ginawa niya.
Tingin ko in love siya. Di ko pa siya nakikitang sobrang nagkagusto.
Kung paano nila tingnan 'yong isa't isa… Iba lang.
Pag kinasala na kayo, sino'ng gagawa ng pagluluto?
Masay akong magluto. Pwedeng mag-ihaw si Nick. Ako ang magluluto.
Kung gusto mo 'yon, ayos lang sa akin.
Gusto niyang bumuti. Gusto niyang umunlad para sa kanya.
Gusto niyang may bagong aralin.
Di ko pa siya naririnig na magsabi ng mga gano'ng bagay.
Mabuting tao si Nick. Nakakatuwang tao.
Di ka gano'n kung wala kang mabuting parents.
Alam ko pong magiging okay kayo. Nakakatuwa po kayo.
Salamat. Di ko masabi kung gaano kasayang andito ka sa bahay.
Ibig kong sabihin, nakikita ko kung bakit in love si Nick.
-Tingin ko, medyo in love na rin kami. -Sobrang sweet po no'n.
Sobrang nakakatuwa ka, at masaya ako na maging anak ka rin namin.
Idadagdag ko lang na pag di kayo umubra ni Nick,
welcome ka sa amin at pwede nang umalis si Nick.
May kuwarto kami sa taas. Wag ka lang dito pag andito ako.
13 ARAW BAGO ANG KASAL
Di ko alam kung parang pag-uusap 'to na may resolusyon.
"Magyakapan tayo at magpanggap na walang nangyari." Sa akin, di gano'n.
Alam mong malaking bagay 'to.
Umalis ako, alam mo.
Kailangan kong maging mapag-isa,
at ayusin 'yong mga iniisip ko.
Di ko lang maintindihan
kung paanong parang di na natin superpower 'yong superpower natin.
Ramdam kong okay 'yong pag-uusap natin.
At di ko maintindihan kung paanong
two weeks bago 'yong kasal, may ihuhulog kang bomba na ganito.
Inuulit ko at iniisip bawat pag-uusap na meron tayo
kung saan 'to pwedeng masabi, tapos iniisip ko, "Bakit?"
Pagbubuklod 'yong pinag-uusapan natin.
Pag-iisa ng mga buhay.
Bagay 'to na dapat alam ko na bago ako umo-o.
'Yong pinakaayaw kong mawala ay 'yong tiwala mo.
Lalo na two weeks bago ang kasal
kung kailan sumisigaw ako na ikakasal na tayo.
Paikot-ikot ka rito, nagkukuwento tungkol sa kasal natin,
pero nagkukuwento ka rin kung gaano mo kagusto ng anak ngayon.
Tapos para 'tongm "Wow, paano mo…"
Parang, "Paano mo…
nagawang makapagkuwento ng kahit ano doon?"
Di ko lang ito maintindihan.
Nang di kinokonsidera 'yong nakaraan mo.
Parang, araw-araw tayong nag-uusap tungkol sa pag-aanak.
Di ito, "Anak mo." Mga anak.
Pero anak mo sila.
At sa mga taong kilala mo.
Ano'ng gender nila?
Dalawang babae at lalaki.
Ngayon, ano 'yon, tatlong dagdag na anak? Grabe 'yon.
Sino 'tong mga taong 'to. Dapat kilala ko sila.
"Ito 'yong picture. Ito 'yong mga bagay." Walang kahit ano.
Wala ka pang pinapakita.
"Ito 'yong mga papeles na wala akong responsabilidad."
Kailangan kong malaman lahat.
Di ako nag-aalalang tumulong ka sa mag-asawa na magkaroon ng mga anak.
Nakakatuwa 'yon sa ilang paraan, pero 'yong issue pumapasok sa
pakiramdam ko parang di ko alam 'yong buong picture mo.
At pag di ka nabigyan ng buong picture ng isang bagay,
mahirap na di kuwestiyunin lahat.
Ako bilang single na babae bago 'to,
para pumasok sa ganitong scenario, ma-in love sa may tatlong sperm babies…
mahirap matanggap agad 'yong sperm-donor babies.
Tapos 'yong kasal, dalawang linggo na lang.
Gusto kong linawing valid 'yong pakiramdam mo.
At di ako humihingi ng pagpapatawad. Humihingi lang ako ng tsansa.
Gusto kitang pakasalan.
Gusto ko ng pamilya kasama ka.
Gusto kita rito, at kung kailangan mo ng espasyo,
makukuha mo 'yon.
Ibibigay ko sa 'yo lahat ng kailangan mo para maging komportable at safe.
Sa huli ng araw, tulad ng sabi ko, nirerespeto kita at gusto kong sumaya ka.
Kahit sabihin mong,
"Napag-isipan ko na at di ako sa iyo magiging masaya."
Kasi…
lalaban ako hanggang pahintuin mo ako.
Sobrang… saya natin.
Pero kung di tayo makakaasa sa isa't isa, ano na lang ang meron tayo, Tyler?
Parang, ano'ng meron tayo? Pag-ibig? Sapat ba ang pag-ibig?
Para sa relasyon? Para sa kasal? Di ko alam.
Sobrang sorry.
Di ko naisip na magkakaganito.
At nakakaloka kasi sobrang siguraado ako.
Sorry.
I love you.
I love you too.
Bigyan mo lang ako ng tsansa, please.
Ayokong maging ganito o dito magtapos 'yong kuwento natin.
PAPARATING NA
Ikaw 'yong taong gusto ko. Gusto kong tayo hanggang huli.
Lagi akong magiging, "Dito sa babaeng 'to ako na-in love."
-Gusto ko 'yon. -Bigyan n'yo ako ng magagandang apo.
Ako 'yong taong mahal ka saka invested sa iyo.
Excited na ako sa buhay kasama si Taylor.
-Bakit ka tumatawa? -Pinapasaya mo ako. Di ko alam.
May quiet confidence si Taylor. Nakapasok siya sa puso ko.
-Di ko alam. -Saan po kayo nag-aalala?
Wala tayong sapat na history.
Mahalaga talaga ang sex.
Iniisip ko lang sa mahabaan kung magiging issue 'yon sa akin.
Nag-drive ng ten hours ang parents ko.
Pagka-cut ng camera, nagdesisyon ka agad na matulog.
-Sperm donor siya. May tatlo siyang anak. -Ano?
-Oo. -Diyos ko!
-Sino 'yon? -Bohdi!
-Uy. -Ako ba 'yong inisip mo?
Tingin ko, inasahan kong maganda ka.
Pwede mo akong tawaging maganda.
Komporable sa 'king marinig 'yong boses niya.
-Maganda kang tao. -Salamat.
Attracted na ako sa iyo simula pa lang. Gusto talaga kita.
Uy, baka di bulag ang pag-ibig!
…ramdam kong tanggap ako.
Ayoko lang magmadali sa pagdedesisyon.
-Alam kong ikaw… -'Yon na.
-Ayokong tingnan 'yong phone mo. -Wala akong tinatago.
Sobrang daming red flags.
-Ano'ng pinag-usapan n'yo ni Katie? -Ba't di mo siya tanungin?
-Mature ba tayo… -Mature ka na ba, NIck?
Di ko kasalanang pumunta siya sa 'yo at sinabi niyang hot ako.
Hindi ito magiging madali.
May mga pagkakataong mag-aaway tayo,
pero kailangan natin 'tong harapin.
Ngayon na ang panahon para magdesisyon kung bulag ang pag-ibig.
-Magpapakasal siya sa di natin kilala. -Di niya natanggap kung sino ka.
Di ko alam kung gagawin ko 'to.
Tumayo lahat.
Di ako oo-o maliban na lang kung gusto ko talaga 'to, at gusto ko 'to habangbuhay.
Nagsalin ng subtitle: Kez Evangelista