ANG NAKARAAN SA
Monica Davis, pakakasalan mo ba ako?
Oo, sa totoo lang.
Ashley, pakakasalan mo ba ako?
Karangalan kong pakasalan ka, Tyler.
Papakasalan mo'ko?
Tiyak 'yon.
Hi! Hello.
Yun-jeong.
Kumusta ka? Magaling!
Pakakasalan mo ba ako? Oo!
Okay, totoo na talaga.
Ang ganda mo, alam mo ba iyon? Salamat.
Isa ka sa mga paborito kong tao.
Handa na ako para baguhin ang buhay ko para sa'yo.
Masaya ako para sa atin.
At alam ko rin.
'Di ko pa ito naramdaman kahit kanino. Ako rin.
Matagal ko na siyang hinahanap.
Ito na. Walang tanong.
Tumpak.
-Pakiramdam mo 'yan? -Di ko alam hanggang makilala mo si papa.
Totoo? Kailangan niyang ibigay ang.
Ayos.
Pakiramdam mo bossy ako? Pakiramdam ko.
Subukan mong maging, pero isa akong 'di natitinag na bagay.
'Di ko kaya ang walang kwenta.
Sa mga immature na bagay. Oo. Sige na. Matanda na ako.
Nasasabik akong makilala ang iba, dahil ang ginagawa lang nito ay--
Anak ko.
Mahal na mahal kita. Nahuhumaling ako sa'yo.
Madaldal ba ako? Wala akong masabi.
Maglalaban tayo para sa.
Mang Nick!
Nagseselos siya. 'Wag kang magselos.
Nagalit ako.
Sabi ng babae, "Mukhang sa babae mo isang selosong bitch."
At tumawa lang si Nick.
Nagsulat si Hannah ng sulat ng sampung bagay.
"Mature, tandang pananong?"
Nag-aalala ako sa relasyon natin at ang dapat nating tugunan
para masigurong 100% kapag pumunta tayo sa altar.
Gusto kong masigurong nandoon tayo.
Hindi lang ako ang delusyonal.
Nakaramdam ako ng kawalan ng respeto.
Noong umalis ka, Akala ko hindi ka na babalik.
Mahal kita, pero sa isang punto, Dapat may respeto ako sa sarili ko.
Sorry.
Mahal kita.
Maaayos 'yan.
Magandang umaga mula sa Cabo.
Magandang umaga ho.
Isasama ako ni Stephen sa Mexican restaurant.
Nakakapagmaneho ako sa mga kalsada.
Swertehin mo ako! Magiging maayos ka.
Mga ginagawa natin para sa pag-ibig!
Ang saya ng bakasyon.
Ayaw ko nang umalis.
Ayaw ko siyang iwan.
'Wag mong gagawin.
Lalabanan kita.
Maganda na siya.
Kakagising lang niya.
Oo, ang hirap intindihin.
Gusto ko rito.
Sana magising ako sa ganito araw-araw. Pwede tayong lumipat dito.
Pwede tayong.
Nakapagpahinga ako kaninang umaga. Masarap ang almusal dito.
May kailangan ba tayong ayusin?
Minsan nagiging makasarili ako
o ilang bagay na dapat kong sabihin magdadalawang isip bago ko sabihin.
Oo. Ikaw?
Tingin ko kailangan kong ayusin hindi gaanong masungit minsan.
Mabuti ang kaunting bitch, pero
Magpapakabait ako sa iyo minsan.
Minsan, binigo mo ako.
'Di ako nagagalit, o masama, o sumigaw. Oo.
Ako naman, "Nick, tara na." Pero kailangan kong maging mas matiyaga.
"Sige na, Nick, ano ba ito?"
'Di ko naisip 'yon.
Aahit ko ba ang leeg o hindi? Ano sa tingin mo?
Sa tingin mo ba mas magiging malinis?
Siguradong magiging mas malinis, pero ano ang hitsura?
Depende. Nang walang hoodie. Maaari mong ahit.
Ano'ng gusto mo? Ahit ito.
Ayos. Ayan na. Ayan na. Tapos na.
Sinabihan na niya ako ng gagawin.
At gagawin ko ito!
-Gusto niya 'to. -Ang galing!
Sige. Nadadala ka na.
Mahirap at mabaho na ako.
Okay.
Pitong taon akong nasa Navy.
Nakaistasyon ako sa destroyers saka nagma-manage ng divisions ng sailors.
Hi! Hello.
-Welcome. -Hello.
At masaya ka sa biyahe mo?
Tiyo, salamat po.
Kaya kong maglakbay sa barko, partikular ang USS naval damageer.
Kaya kong magmaneho ng yate.
Miss ko na sa dagat. Nakakasabik ito.
Napapikit ako, nasa Navy boat ako. Oo?
Napagtanto kong nasa Navy ka,
pero di ko alam na mahilig ka sa mga bangka, na may sense.
Ginawa ko ng pitong taon, oo.
Maraming sweet moments sa Navy, tulad ng paglalayag,
kasama ang crew at service members,
pero wala ako sa bahay,
Di ako nakakapunta sa holidays, mahirap sa relasyon.
Ilang taon na rin, pero malaking bahagi ito ng buhay ko.
At lahat ng kaibigan ko, higit sa lahat, ay mula sa militar.
sige, ba't hindi?
Ang ganda mo. Salamat. Ang ganda mo.
Pakiramdam ko ito ay para sa magandang larawan dito.
Oo! Kumuha muna tayo ng video.
'Wag kang dumausdos, yo.
Mariner ako.
Isa akong mandaragat. Pasensya na.
May sea legs ako.
Ang ganda. Oo?
Oo. Pwede ba akong mag-ayos ng likod?
Oo! Trabaho. Okay.
Beyoncé.
Pose, i-zoom in sa ring.
Kaninang umaga ako nagising at akala ko uuwi na ako.
'Yong nangyari kagabi sa pagitan namin ni Alex, hindi maganda 'yon.
Sinusubukan kong maging positibo, pero tinatanggap ko lang ang sinabi niya.
Alam kong galit siya,
pero hindi ko alam kung paano galit siya hanggang sa magsalita siya, kaya.
sige, ba't hindi?
Kasi nakikita ko
na medyo naiintindihan niya kung saan ako nanggagaling
at handang makinig,
Handa akong patuloy na tuklasin ito.
Dahil dumating siya ngayon,
na may intensyon siya na ito ang huling usapan
at ngayon gusto niyang para mag-usap ulit
nagbibigay sa akin ng optimismo na papunta ito sa tamang direksyon.
Dapat magATV riding tayo.
'Di ko alam kung ano ang itsura nito, lalo na si Tim
ay walang intensyon na gawin 'yon kasama ako.
Siya ang mapapangasawa ko at sana maging asawa ko.
Mahal ko talaga si Tim, at gusto ko siyang iuwi,
at ipakilala siya sa pamilya ko, at magpakasal sa kanya,
pero ang buong sitwasyon
talagang pinipigilan ito, siguro,
hanggang malaman natin ang mangyayari ngayon,
ang susunod na mangyayari.
Malaking kamelyo. Lintik! Ginagawa mo ba ito, Tyler?
Ano? Pinapagalaw?
-Hindi… Di ako marunong kumausap ng camel! -Nakakaloka 'yan.
Madalas siyang gumalaw.
Nakikita mo ba ang sarili mo ikakasal sa loob ng tatlong linggo?
Makikita ko ang sarili kong ikakasal bukas, sa totoo lang, sa'yo.
Talaga? Tapat sa Diyos.
Marami pang dapat matutunan. Oo.
pero hindi ko na mahahanap ang lalaking tulad mo, sa totoo lang.
Maraming salamat. Salamat.
Mabuti.
Pamilya, bakasyon, ano'ng itsura? Oo.
Hanggang sa? Tayo.
Kapag may mga anak na tayo, kailangan mong hatiin ito.
Noong nakaraang taon, nanatili ako sa bahay noong Pasko.
Gumawa ako ng baked mac and cheese, collard greens, pritong manok.
Nakakatawa. Ganoon din ang ginawa ko.
Putang ina.
Gumawa ako ng crab cakes, gouda mac. Oo?
Alam mo ang gusto kong gawin? Ano?
Bumuo ng sariling tradisyon.
Ang sa akin ay s'mores kasama ang nanay ko tuwing bakasyon na pwede nating ituloy.
-Christmas… -Sa Christmas Eve, gawin natin.
Dapat gumawa tayo ng sarili nating dekorasyon.
Naisip ko lang. Ano lang. Ang cute.
Pero kapag mayroon kaming, parang,
Siguro magiging astig pag may mga anak kami.
taun-taon, malalim ang pagsisid namin ng mga lumang pelikulang pamasko.
Mahilig ako sa Christmas movies. Ang wika ko.
Gumawa ako ng pangit na panglamig.
-Pwede tayong magpa-ugly sweater parties. -Pwede.
Mahilig ako sa costume. Isa akong malaking tema.
Nakausap ko na sila. Gumagawa tayo ng Halloween dress-up.
Ikaw ang klase ng tao Kaya kong sumama kahit saan.
'Yan ang sinasabi ko. Oo.
Ikakasal na kami. Gusto ko 'yan.
Handa ka na? Sumakay na tayo.
Nick, masaya ba?
O Diyos ko.
'Di ko na uulitin. Isa pa?
Hindi pa ako handang mamatay.
Nick, 'wag mong sabihin 'yan!
Mahirap at mabaho na ako.
Sana magkaanak na ako pagkatapos nito.
Nagawa natin, girl. Nagawa ko.
'Wag mo akong masyadong kausapin, pero ipinagmamalaki kita.
Maupo ka, pakiusap. Oo.
Okay. Ako ang gagawa ng pinto.
Kaya mo 'yan, girl.
Tumapak ka rito.
Maghanda na, ha.
Three, two, one.
Bungee!
Putang ina.
'Yan na.
Ganda.
Sinusuwerte ako ngayon!
Bumalik ka.
Ayos 'yon.
Ang galing no'n.
Dito tayo. Okay.
Tulungan mo ako. Umikot.
Salamat.
Bilib ako sa 'yo.
Medyo mahina pa rin ang tuhod ko. Alam ko.
Iyon din ang pakiramdam ko sa pag-bungee jumping gaya ng pag-ibig.
Diyos ko, tama? Nakakatuwa.
Sumakay o mamatay.
Putcha.
Ang astig nito. Hello, guys.
Welcome sa Glass Blowing Factory. Hi!
-Gagawa siya ng pasadyang figure. -Okay.
Tingnan niyo!
Ang astig niyan.
Ang ganda. Ang astig niyan.
Bagay na bagay sa lalaki tungkol sa isda.
Kaya ito ang papalit sa'yo. "Sa lugar namin."
May isang bagay na pinapabigat at ginugulo ako.
Gusto kong tugunan ito.
Sa pods, naalala kong sinabi mo sa akin,
"Magkasama tayo. Kukuha ako ng bulaklak."
Matagal akong naghintay para mahanap ang tamang tao.
Tugma ang mga aksyon gamit ang mga salita, tama? Parang
Mahalaga 'yon sa akin.
Tama ka, at.
Ito ay
Ginamit ko iyon bilang konsepto,
pero hindi ito bulaklak.
Magiging kakaiba ito sa mga linya ng regalo.
Mga bulaklak sa akin, naiintindihan ko.
Hindi ito tungkol sa mga bulaklak. Para maramdaman kong espesyal ako.
Oo, tama ka. Alam mo ang love language.
Words of affirmation at acts of service akong tao.
Ang pangatlo ko ay mga regalo. At nagpapakita ako ng pagmamahal.
Sa Pasko, kukunin ko lahat ng alam kong pinaka-maalalahaning regalo.
Gumagastos ako sa pagpapangiti.
Ang mga regalo ang huli ko.
Kahit sa Pasko.
Sa tingin ko ang huling beses
kaya ng pamilya ko para magbigay ng regalo sa lahat.
sige, ba't hindi?
Ilang taon na. Di pa ako nakakakuha ng pamasko sa mahabang panahon.
Pagdating sa pagpapalaki sa amin,
Ayaw kong maging ganoon na nagbibigay ng espasyo sa pagitan natin.
Hindi ko pa naramdaman na ang pagkakaiba sa pinansiyal na pagpapalaki namin…
Alam kong 'di kita kailangang kunin
magandang kalidad, parang Kate Spade bag.
'Wag mo akong bibilhan ng ganyan.
Parang YSL bag. 'Di ko alam kung ano iyon.
Louis Vuitton? Narinig mo na ang Louis Vuitton.
Mahalaga ba siya?
Malaking bagay siya. Oo. Okay.
mahal kita.
Ayaw kong magmukhang materyalistiko, pero gusto ko ring maging espesyal.
Oo. Oo.
Hindi, tama ka, at nalaglag ko ang bola doon.
at hindi ako natutuwa sa Farrah'ng 'yan.
Alam kong isinulat mo ako ng tula matapos ang ilang araw na kita ko,
at kinanta mo 'yong Edwin McCain, at natutunaw ang puso ko.
Pero ako rin ay ako. Gusto ko rin ng bulaklak minsan.
Kasi ayokong mapahiya sa inyo.
Ang dami kasi.
Ano'ng marami? Pag-usad sa kasal.
Isa itong napakalaking desisyon.
At ayoko lang na napipilitang gumawa ng isang bagay
dahil tingin ko hindi patas 'yon sa'yo.
Kung nagdadalawang-isip ako, susunod na alam mo
Ikaw ba? Nalilito ako na sinasabi mo ito.
Alam ko. Hindi. Nalilito ako.
Hindi. Alam mo, ako ay Hindi.
Ayos lang. Sabihin mo lang. Hindi, hindi ako nagdadalawang-isip.
Ang mga sinasabi mo ay, "Ikalawa. Ano ba?
Ako. At 'di mo ako tinitingnan sa mata.
Oo, alam ko, kasi sinusubukan kong mag-isip.
Pag-isipan ko kung paano sasabihin.
Hindi ako takot na pakasalan ka.
Napakalalim ng pagmamahal ko sa iyo.
Kinakabahan lang ako sa lahat dahil malaking commitment ito.
Hindi sa nagdududa ako na kasama ka.
Alam mo, ayaw ko lang maramdaman nalulula ako pagdating ng sandali.
para makilala ka sa altar.
Nagbibiro ka ba?
Ikaw, noong day one,
"Mahal kita. Papakasalan kita."
At alam mo kung ano ito. Oo.
Alam na namin ang pinapasok namin.
Ito ang mga bagay na ako sana pinag-isipan mo nang mabuti.
Oo. Tama? Bago maging sigurado.
Ayos ka lang? Oo. Nakikinig ako.
Akala ko iiyak ka na. Ayos ka lang ba?
Nakikinig ako. Pinahahalagahan kita.
Oo, pinahahalagahan din kita.
Ang dami, pero hayaan na natin.
Tama ka. Isang hakbang.
Ang mahalaga ay ikaw at ako. Iyon lang ang mahalaga.
Tama? Oo.
mahal kita.
"Mahala kita."
Oh Diyos.
Naku, hindi.
Mahirap at mabaho na ako.
Kalma lang. Ayos ka lang ba?
Hindi ako nakikipagtalik sa matataas! Gusto ko ang paa ko sa lupa.
Kaya mo 'to, babe.
Nagpapasalamat ako na buhay ako! Alam ko.
Nakakatakot iyon.
Pinagkakatiwalaan ko na ang buhay ko dahil nadala mo kami sa tulay.
Ang beach!
Ang haba ng buhok!
Tingnan mo ito!
Ayos ka lang? Sige. Oo.
Tingnan mo ang tanawin.
Makikita mo hanggang sa dalampasigan. Alam ko.
Nakakatakot 'yon. Oo. Hindi maganda ang tulay.
Parang ako ang tulay ay parang pagsasanay ng tiwala.
Pwede itong maging tulay sa bagong simula.
O 'yan. Okay.
Mahal pa kita, Emman.
Alam mo, ito ay.
Meron kami kung ano ang mayroon kami, pero…
umalis ka na at magsimulang muli.
Masaya ako na nasa parehong pahina ka.
Ayos.
Kaya pupunta ka bumalik sa hotel?
O maghihiwalay kayo? Gagawin ko.
Gagawin mo? Oo.
Sinusuwerte ako ngayon!
Unang umidlip.
Maligo ka na kasi maalikabok ako. Alam ko.
Pero, oo, babalik ako.
Magiging okay tayo.
Gusto kong magpatuloy.
Gaya ng sinabi mo, ang una nating ginawa.
sige, ba't hindi?
Kung makakarating tayo doon, magiging maayos kami, alam mo?
Oo. 'Wag kang titingin.
Nasasabik ka na bang bumalik? Oo.
Wala nga.
Nasasabik ka na bang bumalik ako? Mabuti. Oo.
Oo. Nakakasabik.
Maganda ang tanawin. Alam ko.
Nakayuko ka ba? Oo, pero.
'Di ko alam kung paano ako bababa. Akin na ang kamay mo.
Akin na ang kamay mo at tumalon.
Nakuha kita. Lintik.
Nasalo kita.
Nakuha kita. Tingnan mo ang ibon.
Parang pelican na bumababa. Ang ganda.
Mahal kita. Mahal din kita.
Magaling Nick! Nick at Hannah.
Hello! Ayan na.
Kumusta kayo? Magaling Nick! Ano'ng masarap?
Kumusta? Masaya akong makita ka.
Hoy!
Hi! Bwisit.
Tingnan mo, pare.
Gusto ko ang sumbrero. Ganyan? Para sa mga kamelyo.
Kailangan n'yong sumakay ng camel? Oo.
Tigil! Dude, nasa taas 'yan ng bucket list ko.
Pakiramdam mo tinuturuan mo siya?
Oo. Oo.
Marami. Sigurado akong tuturuan niya ako isang bagay din kalaunan, pero, parang
May mga maleta siya at paalis na.
Oo. At kaya--
Ang biyahe?
Oo! Aalis na sana siya ang buong karanasang ito.
Oh Diyos ko!
Wala akong numero ng lalaking ito. Oo. Wala rin akong numero niya.
Kapag umalis ang lalaking ito, Hindi ko na siya kakausapin.
Ano'ng nangyari ngayon? Pinakinis namin.
Kailangan nating makita 'yan. Oo.
Tara na. Babalik kami.
Gusto kong makita!
Wala kaming pakialam!
Wala ito.
Stephen, tingnan mo!
Sasama ako. Kaya.
Napakaganda. Ginagawa ba nila ito para sa atin?
Ang ganda talaga.
Ang haba ng buhok!
ang talagang proseso ay parang.
Monica, maganda ka sa kulay lila. Salamat, baby.
Lintik! Medyo mababa.
Oo. Napakaganda.
Nasaan si Garrett?
Oo! Tim, nahuli kita. Sige na.
Tara na. Wala tayong kailangan!
Nasaan si G-baby? Nandito lahat ng kailangan ko.
Ayun.
"Mahala kita."
Mahal ko rin kayo.
Sinabi niya sa akin kung saan ito lumubog, kung saan ako, "Sige."
Napakaromantiko noon. Maraming salamat sa pag-ibig.
Paumanhin, ako ay-- Diyos ko!
Napakaromantiko! Pinagsasama-sama ang ibang tao.
Kausap ko si Garrett tungkol sa seryosong bagay. Pasensya na.
Alam ko. Diyos ko. Okay.
Kami ay, parang. Ako?
Ano? Excuse me, T.
Halika na. Ano?
Wala tayong nakikitang. Palagi kaming nakakakita ng fireworks.
Sabi namin, "Okay!"
Gusto kong sabihin Ito ang ayaw ko sa pagtatalo.
Tapos lahat ng ginagawa niya ay iniinis ako.
Pwede ba akong pumunta rito at-- Oo! Pakiusap.
Pero, sanay na ako na… Sinusubukan kong di pinapahirapan.
Okay ka na?
sige, ba't hindi?
Ayos na kami. Mahal kita.
Sorry. Ayos lang kami.
Pinahirapan ko siya sa hindi ko panonood ng fireworks.
Takot na takot siya sa akin. "Takot na takot siya sa akin."
Takot na takot siya sa akin. Dapat lang.
-Di ako nagbibiro. -Ramdam kong na-miss ko…
Salamat, baby.
Sparkling water?
Di ko alam kung gusto mo ng sparkling water?
Hindi, pero ayos lang. Iinumin ko.
At saka, pasensya na. Si Garrett ay may sandali.
Ayos lang. Alam ko.
Pero gusto ko pa ring kilalanin na, dahil ako ay
Pasensya na. Gusto kong kilalanin iyon.
Sabi mo kanina para makabawi sa bulaklak, pero ayos lang.
Nagyakapan kami ni Taylor sa may fireworks.
Kumakain kami ng lalaki mo seryosong sandali tungkol sa isang bagay,
tapos may fireworks. at ako ay,
"Tapusin mo na ang iniisip mo."
Masamang sabihin, "Uy, sandali."
Oo. Mahirap kapag mayroon limitadong oras at nangyayari.
Sa pagkakakilala ko kay Garrett, at kung paano gumana ang utak niya,
Alam kong kailangan.
Bilang quantum physicist,
gumagamit siya ng iba't ibang paraan ng pag-iisip kaysa ilarawan ko.
Mahirap akong ilarawan minsan.
Hindi ko alam kung totoo 'yon. Hindi ang pangit mong maglarawan.
Salamat. Ang sitwasyong ito
May panahon para sa ating lahat.
Na kung makakapasok ka sa palabas,
sa huli may humaharap sa'yo.
Ang mga taong nakakakilala sa'yo, na mga estranghero.
Parang, "Oh, alam ko ang buong kwento mo!"
Sa mga lalaki, may mga babae na mga manloloko na parang,
"Wala akong pakialam ano ang sitwasyon mo."
-"Gusto kong tsupain ka." -Sorry.
Ayos ka lang. Ano'ng nangyayari?
-Nag-uusap kami… -Paano umabot dito?
Kailangan mong maintindihan kung saan ka nakaugat.
Babalikan ko ito. 'Wag kang mag-alala.
Pakakainin kita, baby bird. Iuuwi ko.
Para akong, "Isusuka mo ba ang titi mo?"
hindi.
Pero matutukso ka sa isang sitwasyon na hindi ka pa natutukso noon
kasi biglang nasa iyo ang spotlight,
at kailangan mong maunawaan kung nasaan ka.
Kukuha ako ng french fry. Babalik ako. Okay.
Kailangan mong maintindihan kung bakit ka nandito sa taong ito.
Ayos ka lang ba? Ayos lang ako. Naiinis ako.
Natatakot ako dahil ang proseso nito
ay gumalaw pareho nang mabilis at biglaan na nakakatakot.
Pero hindi ako nagtanong ang nararamdaman ko sa babaeng ito.
Kumusta ang pakiramdam mo sa pagbabalik sa totoong buhay bilang engaged woman?
Nasasabik ako, pero natatakot din akong tumira kasama ka.
Bakit ka natatakot? 'Di ko alam kung paano ka.
Kakabakasyon lang namin. Oo, totoo 'yan.
-Umaasa kang magluto ako araw-araw? -Hindi.
Dahil hindi ako. DoorDash. Lintik.
Dahil hindi ako. Buwisit. Ayos lang.
-Di ako nagluluto araw-araw. -Ayoko ng hugasin.
Hindi ako gumagawa ng maruming bagay.
O, dali na.
Hindi magkakaroon tayo ng problema.
-Pareho tayo. -Di na ako makapaghintay sa apartment mo.
Di ako makapaghintay na makita mo ang bahay ko.at kuwarto ko.
Pero surprise 'yon.
Maging totoo ka. Seryoso ako.
Maniniwala ka sa akin isa sa mga araw na ito.
Ito lang ang nakakainis na parte ng katapusan ng lahat ng ito
ay kailangang i-refold at i-repack ang lahat.
Parang
Ano 'yon, 'yong kamiseta? Ikaw ba ay
Butones ba lahat ng damit mo bago mo itupi ang damit para ilagay sa loob.
Para lang mapanatili ito, oo.
Oo, at pagkatapos ay Nakakamangha.
Oo. Pwede ba sa umaga?
At pwede kang sumiping sa akin o tumabi sa akin hanggang makatulog ako?
Uy.
Tama ka naman, e.
Siguro kung hindi ako nagkalat sa simula.
Tama?
'Yon din ang iniisip ko.
ay hindi ang problemang ito.
Hi.
Uy, Rob.
"Mahala kita."
mahal kita.
Halik na.
Parang ilang taon na kitang kilala.
Na-appreciate ko talaga pinapaginhawa mo ako,
at umaayon sa lakad na kailangan kong puntahan
para mas palalimin pa natin ang relasyon.
Pakiramdam ko hindi authentic o genuine kung pumunta ako
sa ibang uri ng bilis, kaya salamat, mahal kita.
At mahal din kita.
Oo. Parang tama lang.
Gaya ng sinabi ko sa pods, mas magiging mahirap ang lahat.
Maliban kung dumaan ka sa prosesong ito, medyo nakakagulat
para ipaliwanag sa mga tao na nagmamahal at nagmamalasakit
at malamang nag-aalinlangan din, kinakabahan ako.
Hindi ibig sabihin no'n Magdedesisyon ako
base sa iniisip ng iba.
Ang pinakamahusay at tapat na pagkakataon ay
ang magagawa natin, at sa tingin ko pareho tayong 'yon ang gusto naming gawin.
sige, ba't hindi?
Kung hindi, sabihin mo na.
Hindi, halata naman. Oo. Hiwalay na flight, pakiusap. Salamat.
Handa ka nang umuwi? Sa totoo lang.
Mahal niya pa rin ako. Linawin mo lang, 'di ba?
Oo. 'Di mo ako mapapaalis, Tyler.
Palabas na ako sa airport.
-Nakaimpake ka na ba? -Magre-ready na ako.
Magkita tayo sa DC.
Bati tayo.
Mamimiss ka namin!
Heto na!
Paalam, Mexico!
Sa totoong mundo.
Lintik! Hindi maganda iyon.
Malaking kargada!
Galing 'yan sa mga bikini ni Garrett.
Welcome sa capital ng bansa natin, Washington DC.
21 ARAW HANGGANG SA KASAL
Maganda 'to.
Papasok na ang mga pares natin sa matinding yugto ng eksperimento.
Heto na tayo. Ano'ng ginagawa natin?
Mahilig talaga.
Magkasama sa totoong mundo.
Kasya ang shower para sa dalawang tao.
Naibalik na 'yong devices.
-Gusto kong makita ang IG mo. -Diyos ko.
Sigurado akong 'yon ang dahilan na natutuwa kaming bulag ang pag-ibig.
sige, ba't hindi?
Mukha, lahi, edad, pamilya, o may kinalaman sa pananalapi?
Ang tatay ko at ang madrasta ko.
marami silang katanungan.
Paano nila pagsasamahin ang buhay nila, bahay, trabaho?
Hahayaan ba nila ang makabagong abala o ang opinyon ng iba ay sinasabotahe sila?
-Ano 'yong best phone call mo ngayon? -Family.
-Sabi ko, "Engaged na ako sa weirdo." -"Sa weirdong ito."
Sabi ng nanay ko, "Hindi pa kita nakikita na may ngiti."
Ako, "Tumahimik ka."
Rakrakan na!
Nagsimula sila sa pag-ibig, at emosyonal na koneksiyon.
Sa loob ng tatlong linggo, ang mga pares natin
at sulitin mahalagang desisyon sa buhay nila.
-Siguraduhin mong di magsasawa si Ashley. -Ano'ng plano mo?
Magdasal ka.
Mapaptunayan ba nilang bulag ang pag-ibig?
Excited na ba kayong magsama?
Medyo iba sa Mexico. Medyo magkasama na kami.
Isang bagay na bumabagabag sa akin ay ang mga unan na masisira.
Di ko magagawa.
Ano 'yan? Mga kutson.
Hindi sila nagpupuyat?
Nababahala ako.
Oo, siempre naman.
Parating na si Luna.
Paano mo gustong ayusin 'yan? Ibig kong sabihin, aso mo siya, kaya.
Pero kung gusto mong tulungan kita,
50-50 kada dalawang araw, Ayos lang sa akin.
Ikaw siguro araw-araw, Nick.
Talaga? Kahit nagising ka ng alas-singko?
Hindi, sanay na ako. Pero, oo, tulungan mo ako.
Oo, hindi, nakuha ko iyon.
Siya ang prinsesa kong anak.
Luna Dorka.
Luna Dork.
Tingin ko dapat ikaw ay kung hindi mo gagawin ang mga iyon.
Kung kailangang itapon ang basura, hindi mo ito ilalabas.
Kung tatanungin kita, sa tingin ko gagawin mo, pero itatanong ko.
Kung maglagay ako ng pagkain sa basurahan, at puno na, tingin mo di ko tatanggalin?
Di ko iniisip, pero hindi ko alam. Di pa namin kailangang ilabas ang basura.
Sabi mo, kukunin mo Lumabas si Luna sa umaga. Sana nga.
Oo. Mas bata ako sa'yo.
At mas mature ako sa'yo.
Sa tingin mo mas mature ka? Oo.
'Di ka man lang makapag-ayos ng mukha.
Tingnan mo. Mas matalino ako sa emosyon.
Nagdudulot ito ng-- At matalino.
Aalisin natin 'yan.
May magandang punto ito. Akala mo mas mature ka sa akin.
Paano ka magdadala ng tao mas bata sa espasyo mo,
ang personal mong espasyo, oasis, at makasama ako?
Iyon ang inaalala ko. Paano 'yan?
Kaya mo bang maglagay ng TV? Hindi.
Alam mo? Kaya kong punuin ng tubig ang Brita.
Nick, ito ang inaalala ko.
Ako ang maghuhugas. Dahil kaya kong gawin ang lahat.
Okay! Kaya, siyempre, kaya ko rin, maliban sa "magkabit ng TV."
Okay. Ako ang maglalaba.
Gagawa ako ng pagkain. Maghuhugas ako ng plato.
Ilagay mo sa dishwasher. Mamimili ako.
'Tang ina ang patriyarka sa bahay.
Maganda!
Ilalabas ko ang aso. Ilabas mo ang basura.
Ano ang unang pagkain ipagluluto mo ako?
Ano ang gusto mong lutuin, specialty mo?
Kaya kong gumawa ng putahe.
Kaya kong gumawa ng salmon pasta. 'Di mo kayang maggisa?
Mag-steak ako. Gagawa ako ng salad. Kaya mong gumawa ng salad?
Salmon salad o chicken salad. Maglalagay ako ng salad.
Kukuha ako ng salad at ilalgay 'to sa bowl.
Oo, chef! Oo, eksakto. "Oo, chef."
Hindi. Alam mo?
Gumagawa ako ng mangkok ng cereal.
Sa iyo na lang 'yan.
Nagsasarili ako. Daan ko o highway.
Kailangan ng kaunting pag-aayos. Oo.
Maayos ang komunikasyon namin, pero hindi ako magsasalita ng masama.
Kung gano'n, bigyan ka ng oras at espasyo?
Oo. Gotcha.
Isang halik pagkatapos ng isang oras.
"Bakit 'di mo ako pinapansin?" Tatlo.
Tatlo? Lintik.
Aalis na lang ako at magtatrabaho.
-Text mo, "I miss you." -Hindi, I love you.
Independent ako, kailangan ko ng maraming space.
Oo. Nasasabik akong makasama ka.
Isa lang ang trabaho ko, mapasaya ka.
Sige, gusto ko iyon.
Ayos 'to.
Grabe, ang ganda nito. Ang galing nito.
Pare, ano, Cabo?
Gusto ko ng mga kaibigan.
Talaga.
Gagawin nating homey. Nagho-host kami ng party.
Bibili tayo ng bulaklak.
Ang astig nito.
Pakiramdam ko ngayon ko lang ito nakikita sa Instagram pictures.
Ano? Mga ganitong tanawin.
Views? Tama? Ang astig talaga.
At may almusal kami.
Lumayas ka na.
Mga gamit.
Alak, beer, bulaklak.
Serbesa pa.
Marami pang bulaklak.
Mas maraming grocery.
At higit pa
bulaklak.
Alak? Bulaklak.
Marami pang bulaklak.
Sabi mo gusto mo ng rosas, pero
Mahilig ako sa rosas. Puting rosas. Gusto ko ang hydrangea.
Mahilig ako sa sunflower.
Gusto ko lahat ng flowers.
Okay.
Maganda 'to.
Grabe, hindi maganda 'to.
Ang lupit nito!
Cheers sa pagiging roomies.
Habambuhay! Oo!
Masuwerte ka. Masuwerte tayo.
Swerte natin.
'Wag kang bumusangot.
Mabuti.
Masarap na siya.
Oo naman, 'di ba?
mahal kita.
Gumagawa ka ng mukha mula sa tequila?
-Masarap sa pakiramdam… -O nakakadiri ba?
Hindi kadiri ang halik mo. Ang sarap ng halik.
"Bakit ka nasa sa Love Is Blind?"
"Hindi ko alam. Instagram ko. nakakaakit ng mga babae."
Iyon ang talagang interesante, magandang bahagi ng eksperimento
ay wala kang social media
at komite ng mga kaibigan na tumitingin sa mga gamit mo.
'Pag nakita nila, magiging, "Taylor. Patawarin kita.
Okay. Medyo malayo iyon.
Galing sa taong hindi pa sa relasyon ng pitong taon.
Pinili mo 'yan!
Dahil malakas at malayang tao ako na puno ng isda ang Instagram.
Uy.
Kunin mo ang telepono mo. Gawin natin ito. Pumunta ka sa hot seat.
Mahalagang sandali para sa relasyon natin. Nakikita natin ang social media.
Hindi ko gusto na nabubuo ito.
Oo, hindi ito malaking bagay.
Hindi ako maiinis at umalis.
Pangako. Kinumbinsi mo ako o ang sarili mo?
Malay ko po.
-Pero sandali. -Di na ako makapaghintay…
Magtakda na lang tayo ng konteksto saglit lang.
Trabaho lang ang ginagawa ko. 'Pag walang trabaho, spearfishing ako.
Kaya, siyempre, magpo-post ako tungkol sa ay spearfishing.
Pero halos isda lang.
Okay.
Pero, sobrang. 'Di mo kailangang.
Magandang isda.
Pinakamasarap na isda. Mapanganib na isda.
Isusugal ko ang sarili ko para sa mga isda.
Parang buhay sa dulo.
Halos mamatay sa paghabol sa mga isda mga bagay.
Okay. Ito ay
Heto na. Gawin natin ito.
Tingnan mo.
Lintik! Tingnan mo 'yan.
Fish, pero gawing black and white.
Ang daming sinasabi kahit kaunti lang.
Masaya kang nahuhuli ang isda mo.
Tingnan mo ito. Hindi 'yan maliit na bass.
Okay, naiintindihan namin. Kasing laki mo ang isda.
Sinasabi ko lang. Mag-swipe ako sa kanan kasama mo.
Salamat. Umalis ka na. Hindi.
Best kang saluhin sila lahat.
'Yan dapat ang hashtag sa kasal natin. "Pinakamahusay na huli."
Hindi, hindi tayo magiging korni. Kalokohan 'yon.
Ang totoo, isulat mo 'yan.
Tingin mo kasya tayo sa kamang ito?
Oo, queen size ito. Hari ang sa akin sa bahay, kaya.
Ibig sabihin kailangan mo akong yakapin.
Nasasabik ako.
Sabihin mong ayaw mo ng yakap nang di mo sinasabing ayaw mo.
Mainit ang tulog ko. Sinasabi ko lang.
Pinili ko ang lalaking ayaw magyakapan.
Pinili mo ang taong nagpapawis sa pagtulog.
Ayaw ko na rito.
Kailangan kong pilitin 'yong lalaking 'tong mag-spoon.
Ibababa ko ang kumot.
Salamat, mabait na ginoo.
Gusto ko 'yon.
Gusto ko rin na gusto natin parehong temperatura.
Oo. Dahil hindi ako makatulog sa init.
Okay.
Diyos ko, salamat sa pagtanggap sa akin at si Ashley ay ligtas na nakauwi.
Bantayan mo kami sa pagsisimula ng bagong paglalakbay.
Hawakan mo kami, protektahan kami, at kapag kailangan namin, pagalingin kami.
Bantayan mo rin ang mga kaibigan natin.
At saka
Medyo naiinis.
At saka, panoorin mo lang kami.
Bantayan mo ang pamilya ni Ashley, sa 'kin.
Bantayan mo kami habang natutulog.
Sa pangalan mo, dalangin ko. Amen. Amen.
Iiyak ako! Iiyak na ako!
Hindi. Bakit? Ako ay.
Magaganda lang.
Oo? Masaya? Oo.
sige, ba't hindi?
Ang galing.
Tatlong linggo na lang kasal na.
Tatlong linggo na lang! Ano'ng nararamdaman mo pag narinig mo?
Sa totoo lang, ang tanging lakas ng loob ko ay kausap lang ang nanay mo.
Oo. Malamang.
Excited na akong magplano ng kasal
kasi pakiramdam ko hindi lang ako ang nagpaplano.
'Di ko kailangan-- Tingnan natin.
Totoo 'yun.
Magiging bridezilla ka. Sa tingin mo?
Magiging groomzilla ka. Malamang.
-Oo, babe. -Gusto ko ang mga partikular na bagay…
Na nasasabik ako.
Hindi ko ginustong magpakasal sa kung saan Plano ko ang kasal, darating siya.
Oo, hindi. Kalokohan 'yan.
Ito ay nagpapahiwatig ng siguro kung paano sila nagpapakita sa relasyon.
Pakiramdam nila. Oo.
Nasasabik ako. Ang tanging bagay Kinakabahan ako sa
ang maliit mong itim na kasal na gusto mo.
Ako ay. Itim na tema ko?
Huminto ka na ba para makita ang itim na kasal?
Oo. Lahat ng papasok ay nakasuot ng itim?
Ang astig. Tapos nakaputi ako. at nakaputing tux ang lalaki ko.
Magmumukhang madilim.
Hindi talaga.
Ililiwanag ko ang kuwarto sa maganda kong puting bestida.
Pero, babe, bakit mo tinatago nagdadala ng itim?
Ano ang pagkahumaling sa itim, babe?
Babe, Black kami!
Oo, Black kami, pero sinasabi ko, parang
Hindi, gusto ko ang itim. Maganda ang kulay. Pampapayat.
Ang init. Ayos.
Ang itim ay hindi-- Babe, hindi. 'Di tayo magsusuot ng itim sa kasal.
Ang anti-black mo.
'Wag mo akong subukan.
"Mahala kita."
Mahal kita. Patayin ang ilaw.
Patayin ang mga ilaw.
Magtago ka sa ilalim ng kumot!
20 ARAW HANGGANG SA KASAL
Magandang umaga sa inyong lahat. Papunta kami sa F-Berg.
Tama ba ang ginawa ko? Hindi, hindi ganoon, kaya.
Hindi iyan ang sinasabi namin.
Iuuwi ni Garrett isang city girl para makilala ang lahat.
Sa teknikal, galing ka sa beach metropolis.
'Di ko siya tatawaging city girl.
Sigurado akong city ito. Ito ang pinakamagandang city ng Amerika.
Okay, buweno. Nakatira rin ako sa DC.
Ihahain natin 'yan. Tama, DC girl ka.
Kaya iuuwi ni Garrett. Munting policy analyst.
Hindi ako analyst.
Kasangguni ng patakaran.
Sinusuri mo ang mga papel, at kumonsulta ka batay doon.
Okay, tapos na ang diary cam.
-Ako na magbubukas ng pinto. -Ikaw na?
Pumasok ka na.
Hello, hello? Hi.
Masaya akong makilala ka.
Ito si Taylor. Yakapin mo.
Hi. Masaya akong makilala ka.
Hi. Kumusta ka?
Masaya akong makilala ka. Masaya akong makilala ka.
Kumusta ka?
Mabuti. Ito si Makayla.
Hi! Marami akong narinig tungkol sa inyo.
Tristan. Tristan, hi!
May mga bulaklak ka. Salamat.
Dadalhin ko sila sa kusina.
Ang ganda mo.
At ito ay para sa'yo.
Mabigat talaga yan.
Ayos. Salamat.
Binilhan ka rin namin nito.
'Wag mong ilagay sa tabi nito.
May gusto kaming ibigay sa'yo. Sobrang sweet.
Medyo mahina na kami ngayon, pero. Ibinigay mo siya, iyon lang ang mahalaga.
Mabuting binhi siya.
Tingnan natin ang singsing.
Napakaganda. Si Garrett ang una.
Oo. Talagang isang mahinang karanasan, sigurado.
Iyon ang pinakanagulat ako, Sa tingin ko,
hindi ka pa nasusuot ang puso mo sa manggas o bahagi.
Nagulat ako. Pinahirapan siya. Mabuti para sa'yo.
Kung gusto ko siya, kailangan kong umalis, kaya.
Umiinit dito. Naku!
Kapag kumakain tayo ng Linggo bilang pamilya, siya ang bartender.
Siya ang master mixologist.
Parang chemistry.
Chemistry ang undergrad niya.
Okay! Ikaw ang bagong bar.
Bagong bartender dito.
Gumawa siya ng skinny margarita,
pero ang sikretong sangkap ay honey, kasi binigyan ko siya noon.
Ayan. Marami kaming honey.
Ginagamit ko lang ang chemistry degree ko, gumagawa ng drinks at nakikipag-date.
Ang bilis ng buhay.
Oo. Nakakabaliw.
Narinig ko ang mga magulang mo ay talagang ayaw sumali.
Paano iyon gagana?
Tingin ko nag-aalala lang sila tungkol sa mga kamera sa bahay nila,
pero alam nila na mahalaga sa akin
at hindi lang ako nakilala.
Hindi ko rin naman gusto 'yan.
Kaya nasasabik talaga sila at sinabing, "Gusto namin siyang makita."
Oo, ako rin.
Inaayos namin para dalhin sila dito.
Marami kayong dapat ayusin, maraming pag-uusapan.
Oo. Ano'ng ginagawa mo?
Isa akong clean energy consultant.
Okay.
Lumalagong bukid. Oo.
Oo, maraming seguridad sa trabaho. na mahusay.
Siguradong mahalaga sa ating kapaligiran.
Nagka-master's siya sa Johnss. Ang galing.
Salamat. Napakaganda.
Pareho rin tayong may tattoo sa agham. Oo.
Maliit na pagkakatulad. Oo. Sobrang bagay kami.
Ang weird.
Naghapunan kami,
"Sobrang duda ako na may makikilala ako na konektado ako rito."
Naramdaman ko talaga iyon pagpasok ko.
Si Taylor lang na naramdaman ko ang puso ko
tuwing kausap ko siya.
At ginamit namin ang salitang "magnetic."
Papasok ako doon at kung ano-ano lang.
Gusto kong nasa kuwartong iyon palagi,
at nararamdaman ang bawat atom sa katawan ko hinihila papunta sa kanya.
Nagkakilala man tayo sa totoong mundo, Abala si Garrett.
May oras ba siya para makilala ako-- 'Di tayo magkikita.
Hindi kayo magkikita sa ibang paraan.
At kung nagkita tayo.
"Gusto kitang makita, libre ako."
100%. Hindi na ako magiging malaya ulit ng isang buwan o higit pa.
At hindi ito… Di ka makakabuo ng koneksyon sa ganoon.
Heto, alam mo na, magkita tayo bukas. Tama ang pakiramdam.
Ang galing.
Ayaw ko siyang iwan. Oo.
Sigurado akong napag-usapan na ninyo. pero ang mahirap?
Panghabambuhay ang pag-aasawa.
Pagpapalaki ng mga bata at ang mahihirap?
Ikuwento mo sa'kin.
Tumahimik ka.
Oo. Napag-usapan na natin ang pagpapalaki. Marami kaming napag-usapan. Oo.
Walang nangyari hindi kami magkapantay sa.
Lalo na sa pagpapalaki.
Napakalaking desisyon sa buhay para magawa ito nang mabilis.
Ayaw ko siyang masaktan, at ayaw ko ring makita kang masaktan.
Ayaw kong makitang pagdaanan mo ito.
Ayaw kong pagdaanan niya 'yon. Mahal ko ang anak ko.
sige, ba't hindi?
At alam kong mahal ka ng mga magulang mo, at
Ayoko 'to.
At mamahalin ka rin namin.
Ang bilis lang.
Ito lang ang tanging pagkakataon para makilala ka at makasama ka
bago matapos ang dalawang linggo nasa kasal n'yo kami, napaka.
Kailangan mo pang magdesisyon
kaysa sa dapat mong gawin sa maikling panahon.
Pakiramdam ko may deadline ka, at sumusubok abutin ang mga deadline.
Oo. At dahil ito sa pagmamahal.
Ang pagkilala sa akin, pagkatiwalaan ako, at kilalanin ako bilang tao.
Wala akong ibang sagot kaysa sa, mahal na mahal ko ang anak mo,
at nakikita ko ang magandang kinabukasan kasama siya.
At nakikita kong napakagaling niya
dahil sa pinanggalingan niya at ang mga taong pinakamahalaga.
Dahil sa pinabilis na timeline at pressure sa mga bagay,
naisip namin na sa pag-check in at kinukuha araw-araw
ay nagdala sa atin sa mga lugar
na hindi natin naisip bilang mga indibidwal mahahanap namin.
Kaya, talagang para tayong dalawa, sa tingin ko,
mas malakas sa usapin, "Ano ang inaalala natin?"
"Ano ang mga takot natin?"
Ang layunin ay na nauuwi sa isa't isa
at siguraduhing sigurado tayo,
at lahat sa buhay natin ay nagtitiwala sa ating hatol?
Doon kami nakarating.
At nagbibigay din ng biyaya sa isa't isa
kung magbabago ang puso natin at isip kung paano ito gagawin.
At ayaw ni Garrett kapag sinasabi ko ito, pero ako ay,
"Ang pinakamagandang desisyon sa 'yo ang pinakamainam na desisyon
at ang pinakamagandang desisyon."
May katuturan, oo.
At respeto lang sa isa't isa anuman ang mangyari,
at lumalaban para sa isa't isa.
Tama?
Gusto ko lang magpasalamat nang maaga kung pupunta ito sa nararapat.
Sana maganda ang dagdag ko sa pamilya mo.
Kami rin. Naririnig nating lahat ang pagmamahal, pag-aalaga, at pag-aalala.
Oo naman. Mahalaga ito.
Salamat sa pagpapasok sa bahay mo. Magandang bahay ito, at ako ay
Samalat.
Ganyan din si Garrett tulad ng dati,
pero nakikita ko kung bakit siya mapagmahal, at mabait, at kahanga-hanga.
Tiyo, salamat po.
Ayos ka lang ba? Oo? Oo, ayos lang ako.
Honey, nasa bahay na ako!
Nagpapadala ako seksing text habang nagluluto ako.
Ano? 'Wag!
Nakita ko noong naghihiwa ako, Ako naman, "Oh.."
Nagustuhan mo ba iyon? Ano 'yan?
May bawang sa kamay ko. Diyos ko!
Gusto ko ang buhok! Gusto ko 'yan! Gusto mo?
Mas gusto ko kaysa dati. Oo?
Kumusta 'yung araw mo?
Dalawang oras ng trapiko. Oo? Maraming trapik?
Ayos lang, nakaligtas ako. Oo.
Kumusta ang trabaho mo? Naging abala.
Nakikibalita lang tatlong linggo.
Pumasok ka ba? Hindi.
Nagtrabaho ako sa bahay ngayon.
Masarap siguro.
Dumaan agad ako sa apartment ko para kumuha ng jacket at sangkap.
Ang ganda ng luto mo.
Ang cute ko habang pinapanood kang magluto?
Oo, kailangan mo lang ng alak. Panoorin mo akong magtrabaho.
Tiyo, salamat po.
Gagamit ako ng banyo. Ayusin mo ang sarili ko dito.
Ano'ng kailangan mo?
-Pwede kang manood lang, enjoy. -Salamat.
Dahil ayaw kong magluto! Huminga ka muna.
Kumusta ka sa school stuff?
Ako ay
Anong hitsura 'yan.
Nalulula ako!
Alam kong nahihirapan ka sa buong biyahe.
Ang commute ang nagpapahirap sa akin.
Iniisip ko 'yon, at masaya akong nababaluktot ako,
at makakalipat ako sa Baltimore,
kasi parang hindi hindi ka magiging maayos.
Hindi ako gagalaw. Oo.
Kung ayaw mong lumipat, Hindi ito gagana.
Oo? 'Di ko kayang mag-commute.
Mukhang maganda. Mukhang masarap.
Mabango rin.
Gusto kong maglagay ng
Ilalagay ko ito sa mesa natin.
Maupo ka. May toyo kami, ito.
Wine po.
Katotohanan.
Buweno. Paano 'yan?
Matigas ang noodles, babe. Al-a dente to the max sila.
Al-a sino? Ganoon ba ang pagbigkas? Al-a dente.
Oh Diyos ko!
Ang noodles ay hindi-- Babe, ang hirap!
Kailangan namin ito dahil lahat ay perpekto.
Magandang metapora ito sa buhay.
Wag mo akong pahirapan.
Ang tanong sa kasal.
Relihiyosong officiant ba,
walang relihiyon, espirituwal?
Ano'ng ginagawa natin? Kailangang babae siya.
Okay. Ayaw ko ng lalaking pakakasalan tayo.
'Wag kayong magalit. Sige.
Walang cis-heteros.
Oo, kukuha ako kahit ano maliban sa cis-hetero.
Okay, at
espirituwal, siguro?
Okay
Pwedeng umupo ang Diyos sa likod.
Ang nanay ko ay nasasakal ako ngayon.
"Huwag mong pakasalan!" Oo, may nararamdaman ang nanay ko.
Kristiyano pa rin siya.
Kung gagawin natin ang buong seremonya
at walang elementong Kristiyano, parang, "Hmm."
Kahit para sa atin ang kasal, para rin ito sa ating mga magulang, mga ina.
Tingin mo ba dapat natin siyang tanungin?
Malamang pupuntahan ako ng nanay ko bago ako maglakad sa altar
at magdasal kasama ako.
Sa tingin ko, sapat na iyon sa kanya.
Akala ko dati Ikakasal ako sa isang templo.
Sa templo ng Mormon? Sa templo ng Mormon.
Ano ang nagtulak sa'yo sa relihiyong iyon? ay hindi magiging parte ng buhay mo?
Hindi ako galit sa relihiyon. Parang ayaw ko sa relihiyon.
Pero kapag puti ang Diyos sa simbahan
at tinuturuan ka ng puting paniniwala pagdating sa relihiyon,
nagsisimula kang maniwala sa mga bagay na iyon.
At ito ay lubos na nakatuon sa lalaki, at, parang
lalo na sa Simbahan ng Mormon.
Mula sa konteksto mo, Naiintindihan ko kung bakit.
Lagi kong sinasabi sa mga tao, ilan sa pinakamahusay
mga taong nakilala ko sa buong buhay ko, at ilan sa pinakamabait,
ay mga taong Mormon.
Mga tao sa simbahan, mabait sila, mapagbigay.
Tingin ko nakatulong sa mahirap na panahon sa buhay, pero
Ayaw ko lang niyan para maging parte ng pagpapakasal natin.
Ayaw ko ng kahit sino sa kasal para isipin na ikakasal kami
sa ilalim ng paniniwala.
Okay. Oo.
Nasa ministeryo ako. 'Yong mga simbahan, mukhang nasa likod ng mga eksena.
Lumaki ako sa simbahan. Oo.
Apoy at asupre, maniniwala ka o mapupunta ka sa impyerno.
Yung gano'ng kaisipan.
Pero likas sa sarili ko, lagi akong may kakaiba doon.
Malamang naniniwala pa rin ako
isang bersyon ng Kristiyanong Diyos
sa ibang paraan siguro, hindi ko alam, pero parang
Sabihin nating mamatay ako, may Diyos. at nakatayo ako sa harap niya,
'Di niya ako huhusgahan sa mga tanong.
Siya o sila.
Oo, sila o sinuman.
Oo, Diyos ko, kung ano man ang Diyos,
Hindi ako tatanungin sa pagkakaroon ng mga lehitimong tanong.
hindi.
May mga nakaraang buhay tayo. Oo. Oo?
Wala akong agham. Kailangan nating manood ng Past Lives.
Dapat tayong manood ng Past Lives, pero Barbie muna.
Ano? Barbie? Barbie.
'Wag mong ilagay si Barbie at Past Lives sa parehong oras.
Hindi, talagang may ganoon magandang mensahe sa likod ni Barbie.
Napagtanto ni Barbie na di ko tatanggapin sinumang para sa patriyarka.
Kinailangan ni Barbie para mapagtanto 'yon?
Nagtatrabaho ako doon. Kinailangan kong iwan ang militar.
Hindi alam ng mga tao ang ginagawa ng militar.
At buong buhay ko narito ako.
Naniniwala talaga ako sa militar, at napakamakabayan, at, parang
Nasaan ka ngayon sa ganyan? Nakakainis ito, napakasama.
'Di ko kayang tingnan ang militar at sabihing nakakainis
dahil binago nito ang buhay ko at binigyan ako ng pagkakataon.
Pag may nagsabi, "Nasa akin lahat ng benefits…"
Para saan? Ang pagkamatay ng ibang bansa?
Kaya sinasabi mong sinusuportahan mo ang militar.
Hindi ko sinusuportahan kalahati ng ginagawa ng militar.
Ang ginagawa natin sa ibang bansa, hindi. Noong nasa militar ako.
James Baldwin, sinabi niya kung paano dahil mahal na mahal niya ang bayan niya,
may karapatan siyang punahin ito.
Gusto ko 'yun.
Palagi akong may pananaw ng mga tao mula sa labas na naghahanap.
Hindi ako ipinanganak dito. Dito na ako nakatira.
Alam kong may pribilehiyo ako sa bansang ito.
Kasabay nito, lagi akong na pinupuna ang US
parang sinira ang buong bansa.
Sinusuportahan ko ang militar sa kahulugang kailangan natin ng militar.
Nasa sobrang sakit tayo sa bansang ito.
Bakit tayo nasa ganoong posisyon?
Inilalagay natin ang sarili natin sa ganitong posisyon kung saan binu-bully.
Nakapunta na kami sa ibang bansa,
winasak natin ang mga bansa, lipunan, komunidad.
Hindi ko 'yon binabalewala.
Pinupuna ko ito.
Suportado ko lang ang tropa sa militar.
Okay. Oo. Ang mga mandaragat, mga sundalo, mga marines.
Sinusuportahan ko ang mga tao. Ang mga taong
Katulad ko sila, at kung ano hindi madali ang pag-sign up.
Sinusuportahan ko sila. Pero nag-sign up sila.
Nag-sign up kami. Oo. Oo.
Okay.
sige, ba't hindi?
Sobrang nuanced. Trabaho ito sa ibang tao.
Nagsasakripisyo sila.
Pero sasali sila rito.
-Sinasabi mo ang sakripisyo. -Wala kang kontrol sa ginagawa mo.
Masasabi nilang tumakbo ako sa gusali, pumatay ng tao, at kailangan.
Pero sasali ka! Walang tututukan ng baril sa ulo--
Hindi. Oo.
Pero hindi ko naintindihan ang bigat niyan.
Hindi ako sumali para pumatay ng tao, kahit sumali ako sa militar.
Militar ito, babe. Oo, alam ko.
Ang mga baril at lahat ay wala doon nang wala lang.
Hindi, alam ko, pero Ang mga armas, ang buong
Tawagin mo akong walang muwang, ewan ko.
Nang mailagay ako sa isang posisyon
kung saan pipindutin ko at may ilulunsad na missile,
dahil isa iyon sa mga posisyon ko. Nahirapan ako,
at sinabing, "Kapag sinabi ninyong pindutin ko,
'Di ko yata kaya para magpabagsak ng eroplano."
Pero hindi ko naintindihan ang bigat niyan.
Maraming bata ang sumali sa edad na 18. Oo.
Nakakakita sila ng masasamang bagay.
Pumunta ang mga miyembro ng serbisyo,
at mga bata pa sila, at mahilig sila sa masasamang bagay.
At sila, parang,
Hindi namin naiintindihan kung ano ang gagawin natin.
Okay.
pero Ano?
Hindi, ako ay
Nahuhusgahan ako.
-Ikaw ba? Pasensya na. -Pakiramdam ko hinuhusgahan ako.
May karapatan ba akong sabihin
Ayaw ko sa militar sa pulitika na ginagawa nila,
ang ginawa natin sa ibang bansa,
kung ako ay kusang-loob at kusang sumali para gawin ang mismong bagay na iyon?
Ipokrito ba ako? Parang
Ikaw ay. Mga aksyon ko sa militar.
-At ang ginawa ko… -Ayaw kong maramdaman mong.
Mabuti ang puso mo. 'Di ko kinukuwestiyon 'yan.
Ayos lang 'yan, anak.
'Di ako komportable. Oo.
Tama si Ate.
Ang hirap minsan para tingnan ang sarili sa salamin.
Sabihin mong nakaupo ka sa harap ko, labis kang naapektuhan.
direkta, ikaw ay parang, "Binabog ang bahay ko."
Hindi ko alam kung magiging matapang ako umupo sa harap ng taong ito,
"Pero suportado ko pa rin ang troops."
"Pasensya na nabomba ang bahay mo. pero sinusuportahan ko ang tropa."
Mahirap 'yon, dahil kailangan kong mapagtanto,
"Habang nasa barko ako ng Navy,
habang 'di ko pinindot para bumaril ng missile,
Sinuportahan ko ang operasyong pumatay."
Alam kong di mo gusto ang serbisyo ko sa militar.
Hindi ko alam kung gusto mo na ikakasal dalawang taon na.
Sa totoo lang, malamang. Malamang hindi.
Sa pods, ayaw kong mangyari iyon ang uri ng pagtukoy mo.
Hindi. Higit pa riyan, gusto kitang makilala.
Buong buhay ko na.
Lumaki ako sa base mula noong dalawang taon ako.
Ginawa ko noong high school, noong college,
at sa huling walong taon, kaya malaking bahagi ito ng buhay ko.
At ipinagmamalaki ko ang serbisyo ko.
Sinusuportahan ko ang tropa, babe, Gusto ko lang malaman mo.
Hindi ako nagsisisi na sumali ako sa militar.
Ayaw kong maging ganito ka nahihiya kasi.
Okay. Oo.
Ang serbisyo ko, ito ay
Hindi ko yata kaya nahihiya ka sa serbisyo ko.
Ayaw ko ng kahit sino para mahiya sa nakaraan nila.
Oo. Basta nasa nakaraan mo.
Sinubukan kong gawin ang mga reserba.
At hindi ko kaya sa kapaligirang iyon, kaya umalis ako,
pero kung reservist ako, baka hindi mo ako kasama.
sige, ba't hindi?
Malamang hindi ito gagana dahil nakatayo lang kami.
Magkaibang lugar tayo.
sige, ba't hindi?
Oo. Doon ako nakatayo.
Nagsalin ng subtitle: Kez Evangelista