Monica Davis, benimle evlenir misin?
Evet, kesinlikle.
Ashley, benimle evlenir misin?
Seninle evlenmekten onur duyarım Tyler.
Benimle evlenir misin?
Kesinlikle.
-Selam! -Merhaba.
Merhaba.
-Nasılsın? -İyiyim.
-Benimle evlenir misin? -Evet!
Evet, gerçekten oluyor.
-Muhteşemsin. -Teşekkürler.
En sevdiğim insanlardan birisin.
Hayatımı senin için değiştirmeye hazırım.
İlişkimizi çok iyi buluyorum.
Ben de.
-Hiç kimseyle böyle hissetmedim. -Ben de.
Uzun zamandır onu arıyordum.
İşte bu. Hiç şüphe yok.
Evet.
-Böyle mi hissediyorsun? -Babamla tanışana kadar bilemem.
-Sahi mi? -Onay vermesi lazım.
Hadi bakalım.
Patronluk mu taslıyorum? Sanki öyle.
Deneyebilirsin ama ben pek söz dinlemem.
Olgun olmayanlarla işim olmaz.
-Olgunlaşmamış kişilerle. -Ben yetişkin bir adamım.
Herkesle tanışacağım için çok heyecanlıydım çünkü…
Hayatım.
Seni ölesiye seviyorum. Sana tutkunum.
-Yine çenem mi düştü? -Tek kelime edemiyorum
Şuraya kadar yarışalım.
Nick!
Kıskanıyor. Kıskanma.
Beni kızdırdı.
Kadın "Senin hatun kıskanç bir karı" dedi.
Ve Nick sadece güldü.
Hannah on maddelik bir not yazmış.
"Olgun mu?"
İlişkimiz hakkında endişelerim var.
Nikâhta yüzde yüz emin olmak için bunları çözmeliyiz.
Bunu güvenceye almak istiyorum.
Hayal âleminde olan sırf ben değilim.
Hiç saygı görmediğimi hissettim.
Gittiğinde geri dönmeyeceğini sandım.
Seni seviyorum Ama bir noktada kendime de saygı duymak isterim.
Özür dilerim.
Seni seviyorum.
Bunu düzeltebiliriz.
Cabo'dan günaydın.
Günaydın.
Stephen Meksika restoranına götürüyor.
Bu sapa yollarda araba kullanacağım.
-Bana şans dileyin! -Bir şey olmaz.
Aşk için neler yapıyoruz.
Tatil harika.
Hiç gitmek istemiyorum.
Yanından hiç ayrılmak istemiyorum.
Ayrılmasan iyi olur.
Seni döverim.
Şimdiden iyi görünüyor.
Uyandığında böyleydi.
Evet, mantıklı değil.
Burayı çok sevdim.
-Keşke her gün buna uyanabilsem. -Buraya taşınabiliriz.
Yapabiliriz.
Bu sabah iyi dinlendik. Burada güzel bir kahvaltı yaptık.
Değiştirmemiz gereken bir şey var mı?
Bazen biraz bencil olabiliyorum,
bazı sözleri söylemeden önce iki kez düşünmem gerek.
-Evet. -Ya sen?
Sanırım bazen biraz daha az cadı olmaya çalışmalıyım.
Biraz cadılık iyidir ama…
Ama sana biraz daha iyi davranabilirim.
Bazen beni kızdırıyorsun.
-Hiç kızmam, kötü davranmam, bağırmam. -Evet.
"Nick, yapma şöyle" diyorum. Ama daha sabırlı olmalıyım.
"Hadi ama Nick, bu ne be?"
Bunu yaptığımı sanmıyorum.
Boynunu tıraş edeyim mi? Ne dersin?
Sence daha temiz görünür mü?
Kesinlikle daha temiz görünür, ama tarzı ne olur?
-Değişir. Kapüşonsuz bir şey olsun. -Tıraş olabilirsin.
-Tercihin ne? -Tıraş ol.
-Harika. İşte bu. -İşte böyle. Anlaşma tamam.
Bana ne yapacağımı söylüyor.
Yapmaya mecburum.
-Bence hoşuna gidiyor. -Bu harika.
Pekâlâ. Abartma.
Aman tanrım!
Tamam.
Yedi yıl donanmada çalıştım.
Destroyerlerde konuşlanmıştım, denizci bölüklerini yönettim.
-Selam! -Merhaba.
-Hoş geldiniz. -Selam.
Seyahatinizden memnun musunuz?
Teşekkürler.
Bir gemiyi idare edebilirim. Özellikle bir ABD deniz muhribini.
Bu yatı muhtemelen kullanabilirim.
Denize açılmayı özlemişim. Bu çok heyecan verici.
-Gözümü kapatıyorum, donanma gemisindeyim. -Öyle mi?
Donanmada olduğunu biliyordum
ama gemileri ne kadar sevdiğini fark etmemiştim.
Yedi yıl bu işi yaptım.
Donanmada çok hoş anlarım oldu. Denizde olmak,
mürettebat ve askerlerle birlikte olmak.
Ama evden uzaktaydım.
Bayramları kaçırdım. İlişki sürdürmek zordur.
Birkaç yıl oldu ama hayatımın büyük parçasıydı.
Bütün arkadaşlarım ordudandır.
Evet.
-Çok iyi görünüyorsun. -Sağ ol. Sen de harikasın.
Bence burası fotoğraf için harika.
Evet! Önce bir video çekelim.
Kayıp düşme.
Ben denizciyim.
-Denizciyim. -Özür dilerim.
Bacaklarım buna alışıktır.
-İyi görünüyor. -Öyle mi?
-Evet. -Arkama döneyim mi?
-Evet! Güzel. -Tamam.
Beyoncé. Dur, yüzük pozu vereyim.
Poz ver. Yüzüğe zum yapayım.
Bu sabah uyandığımda eve döneceğimi düşünüyordum.
Dün gece Alex'le aramızda olanlar hiç hoş değildi.
Pozitif olmaya çalışıyorum ama sözlerini kavrıyorum.
Üzgündü, biliyordum
ama konuşana kadar ne üzgün olduğunu anlamamıştım.
Evet.
Gördüm ki
benim gerekçelerimi biraz anlayabildi,
dinlemeye istekliydi.
Ben de bu ilişkiyi keşfetmeye çok istekliyim.
Bugün geldiğinde
bunun son konuşmamız olması konusunda kararlıydı
ama şimdi yeniden konuşmak istemesi
doğru yönde olduğumuza dair iyimser olmamı sağlıyor.
ATV'ye binmeye gideceğiz.
Nasıl olacağını hiç bilmiyorum. Zaten Tim'in
bunu benimle yapmaya başta hiç niyeti yoktu.
O benim nişanlım ve umarım karım olacak.
Tim'i gerçekten seviyorum, eve onunla dönmek istiyorum.
Onu ailemle tanıştırmak, onunla evlenmek istiyorum.
Ama tüm bu durum
biz şimdi ne olacağına
ve gelecekte ne olacağına karar verene kadar
biraz askıda.
-Deve büyükmüş. -Bunu sen mi yapıyorsun Tyler?
-Neyi? -Deveyi hareket ettirmeyi.
-Deveyle konuşmayı bilmiyorum! -İnanılmaz.
Çok hareket ediyor.
Kendini üç hafta sonra evlenirken hayal edebiliyor musun?
Açıkçası, yarın evlendiğimi bile hayal edebiliyorum.
-Sahi mi? -Yemin ederim.
-Öğrenecek daha çok şey var. -Evet.
Ama bir daha senin gibi birini bulabileceğimi hiç sanmıyorum.
-Çok teşekkürler. -Teşekkürler.
Müthiş.
-Aile, bayramlar, sence nasıl olur? -Evet.
-Nasıl yani? -Bizim için.
Çocuk falan olunca bayramları bölüştürmek gerekir.
Geçen yıl Noel'i evde geçirdim. Kendime ziyafet hazırladım.
Fırında peynirli makarna, kara lahana, kızarmış tavuk yaptım.
Çok komik. Ben de aynısını yaptım.
Hadi be.
-Yengeç köftesi, gouda'lı makarna. -Öyle mi?
-Ne yapmak istiyorum, biliyor musun? -Ne?
Kendi geleneklerimizi bulmak.
Annemle bayramlarda marshmallow'lu bisküvi yapardık.
-Noel. -Noel arifesinde bunu yaparız.
Kendi ağaç süsümüzü yapmalıyız.
-Aklıma geliverdi. Bize ait bir şey. -Çok tatlı.
Ama sonra bizim…
Belki çocuk sahibi olunca
eski Noel filmlerini seyretmek güzel olurdu.
-O filmlere bayılırım. -Aynı dili konuşuyoruz.
Kendi çirkin Noel kazağımı yaptım.
-Çirkin kazak partileri yapabiliriz. -Yapabiliriz.
Kostümlere bayılırım. Temalara bayılırım.
Çocuklarla konuştum bile. Kostümlü Cadılar Bayramı yapıyoruz.
Açıkçası seninle her yerde takılabilirim.
-Ben de öyle diyorum. -Evet.
-Evlenmek üzereyiz. -Buna bayıldım.
Hazır mısın? Hadi bakalım.
Nick, eğlenceli miydi?
Aman tanrım.
-Bir daha yapmam. -Bir kere daha mı?
Hayır, daha ölmeye hazır değilim.
Nick, bana bunu söyleme!
Aman tanrım!
Umarım bundan sonra çocuklarım olur.
Başardık kızım. Aslında ben başardım.
Benim için çok erken konuşma ama seninle gurur duyuyorum.
-Oturun lütfen. -Evet.
Tamam. Kapıyı kapatayım.
Bu iş sende kızım.
Buraya basın.
Hazır mısınız?
Üç, iki, bir.
Bungee!
Lanet olsun.
İşte bu.
Aferin kızım.
Mükemmel.
Buraya gelin.
Seni görüyorum.
İnanılmazdı.
-Böyle gelin. -Tamam.
Yardım edin. Dönün.
Aferin sana.
Seninle gurur duydum.
-Dizlerim hâlâ tutmuyor. -Biliyorum.
Bungee jumping bana âşık olmakla aynı hissi veriyor.
Aman tanrım. Cana can katıyor.
Sonuna kadar.
Amanın.
-Süpermiş. -Merhaba.
Cam Üfleme Fabrikası'na hoş geldiniz.
-Size özel bir tasarım yapacak. -Tamam.
Bak!
Bu harika.
Çok güzel. Çok süper.
Balıklara düşkün bir adama çok uygun.
-Bu senin evine gidecek. -"Bizim evimize."
Kafamı kurcalayıp beni rahatsız eden bir şey var.
Onu konuşmak isterim.
Odalarda bana şöyle demiştin,
"Birlikte olunca sana çiçek alacağım."
Doğru kişiyi bulmak için uzun süre bekledim.
Sözleriyle eylemleri eşleşen birini.
Bu benim için çok önemli olacak.
Haklısın ve…
Bu…
Bunu bir kavram olarak söylemiştim,
çiçek olması gerekmiyordu.
Hediye gibi bir şey olacaktı.
Bence çiçek… Seni anlıyorum.
Mesele çiçek değil. Bana kendimi özel hissettirmek.
-Evet, haklısın. -Aşkı ifade etmeyi bilirsin.
Benim için önemli olan, olumlama sözleri, eylemler.
Üçüncüsü de hediyeler. Sevgimi öyle gösteririm.
Noel'de herkese en düşünceli hediyeyi alırım.
İnsanları gülümsetmek için para harcarım.
Hediye benim için hep son sıradaydı.
Noel için bile…
Sanırım ailemin
herkese hediye aldığı son bayram…
Evet.
…yıllar önceydi. Uzun zamandır Noel hediyesi almadım.
Yetişme çağımızdaki maddi durumumuzun
aramıza mesafe koymasına izin vermeyi reddediyorum.
Yetişme koşullarımızın aramıza mesafe koyduğunu hiç düşünmedim.
Sana son kalite Kate Spade çanta almak zorunda olmadığımı biliyorum.
Bana sakın ondan alma.
-YSL çantası falan. -Ne olduğunu bile bilmiyorum.
Louis Vuitton'u duymuşsunuzdur.
Önemli biri mi?
-Önemli biri. Evet. -Tamam.
Seni seviyorum.
Materyalist görünmek istemem ama özel hissetmek de istiyorum
-Evet. -Evet.
Hayır, haklısın, bu konuda çuvalladım.
Bundan memnun değilim.
Benimle tanıştıktan birkaç gün sonra bana şiir yazmıştın.
Bana Edwin McCain söyledin, bunlar yüreğimi eritti.
Ama ben böyleyim. Bazen çiçek de isterim.
Seni hüsrana uğratmak istemem.
Sadece bu çok fazla.
-Ne fazla? -Evlenecek olmak.
Çok büyük bir karar.
Ben hiçbir şeye zorlanmak istemiyorum.
Çünkü bence bu sana haksızlık olur.
Ben tereddüt edersem bir de bakmışsın…
Tereddüt mü? Şimdi kafam karıştı.
-Biliyorum. Hayır, öyle değil. -Kafam karıştı.
-Tereddüdüm yok. -Hayır, var.
-Sorun değil. Sadece söyle. -Tereddüt etmiyorum.
"Tereddüt" gibi şeyler söylüyorsun. Ne alaka?
-Ben… -Gözümün içine bakmıyorsun.
Evet çünkü düşünmeye çalışıyorum.
En iyi nasıl ifade edeceğimi düşüneyim.
Seninle evlenmekten hiç korkmuyorum.
Sana gerçekten âşığım.
Sadece her şey için gerginim çünkü bu büyük bir taahhüt.
Seninle olmak konusunda tereddüdüm yok.
Sadece seninle sunakta buluşma anı geldiğinde
bunalmak istemiyorum.
Dalga geçiyorsun.
Sen daha ilk gün
"Sana âşığım. Seninle evleneceğim" dedin.
-Bunun ne olduğunu biliyordun. -Evet.
Nasıl bir şeye girdiğimizi biliyordun.
Bunları düşünmüş olmanı umardım.
-Evet. -Değil mi? Emin olmadan önce.
-İyi misin? -Evet. Dinliyorum.
Ağlayacaksın sandım. İyi misin?
Dinliyorum. Sana minnettarım.
Evet, ben de sana minnettarım.
Kolay değil ama yapmamız gereken…
-Doğru. -…adım adım ilerlemek.
Önemli olan tek şey sen ve ben. Önemli olan bu.
-Değil mi? -Evet.
-Seni seviyorum. -Ben de.
KANYON KÖPRÜSÜ
Tanrım.
Hayır, olamaz.
Aman tanrım!
-Sakin ol. -İyi misin?
Yüksekte olmayı sevmem. Ayağımı yere basmam şart.
Başarabilirsin canım!
-Hayatta olduğum için mutluyum! -Evet.
Çok korkutucuydu.
Artık sana hayatımı emanet edebilirim çünkü bizi o köprüden geçirdin.
Sahile geldik.
Çok güzel.
Şuna bak.
-İyi misin? Pekâlâ. -Evet.
Şu manzaraya bak.
-Sahilin öbür ucu görünüyor. -Biliyorum.
-Korkunçtu. -Evet. Köprü eğlenceli değildi.
Bana o köprü bir güven egzersizi gibi geldi.
Yeni bir başlangıca köprü olabilir.
-Ya da bu. -Tamam.
Seni hâlâ seviyorum.
Biliyorsun, bu…
Olan oldu ama şimdi
bunu bırakıp yeniden başlayalım.
Aynı fikirde olmamıza sevindim.
Yaşasın.
Yani otel odasına dönecek misin?
-Yoksa ayrı mı kalacaksın? -Döneceğim.
-Dönecek misin? -Evet.
Mükemmel.
Önce biraz kestireceğim.
-Sonra duş alacağım çünkü çok tozluyum. -Biliyorum.
Ama evet, geri geleceğim.
Bence iyi olacağız.
İlerlemeye devam etmek istiyorum.
Dediğin gibi, yaptığımız ilk şey o köprüyü geçmek.
Evet.
Karşıya geçebilirsek İyi olacağız.
-Evet. -Aşağı bakmayalım yeter.
-Geri döneceğin için heyecanlı mısın? -Evet.
Öyleyim.
-Geri döneceğim için heyecanlı mısın? -Güzel. Evet.
Evet. Çok heyecanlı.
-Bu manzara çok güzel. -Evet.
-İnecek misin? -Evet, ama…
-Nasıl ineceğimi bilmiyorum. -Elini ver.
Elimi tutup atla.
Seni yakaladım. İşte.
Seni tutuyorum.
Seni tutuyorum. Şu kuşa bak.
Sanki bir pelikan aşağı süzülüyor. Muhteşem.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
-Karizma Nick! -Nick ve Hannah.
-Merhaba! -İşte başlıyoruz.
-N'aber? -Karizma Nick! N'aber?
N'aber? Seni görmek güzel.
Merhaba!
-Merhaba! -Vay be.
Bak dostum. Tyler şapka takmış.
-Şapkaya bayıldım. -Deveye binmek için aldım.
-Deveye mi bindiniz? -Evet.
Yok artık! En çok istediğim şeylerden biridir.
Ona öğretmenlik yapar gibi misin?
-Evet. -Evet.
Hem de çok. O da eninde sonunda bana bir şey öğretecektir ama…
Bavullarını alıp gidiyordu.
-Evet. -Ve böylece-…
Tatili bitiriyordu.
Evet. Tüm bu deneyimi bırakıp gidecekti.
Aman tanrım.
-Adamın numarası bende yok. -Evet. Numarası bende de yok.
Bu adam giderse onunla bir daha asla konuşamam.
-Bugün ne oldu? -Düzelttik.
-Gidip görmeliyiz. -Evet.
-Gidelim. -Geri geliriz.
-Gidip görmek istiyorum.
Gidelim.
Hadi.
Stephen, bak!
-Geliyorum. -Yani…
-Çok güzel. -Bunu bizim için mi yapıyorlar?
Çok güzel.
…gerçekten süreç, şey gibi…
-Monica, mor sana çok yakışmış. -Teşekkür ederim canım.
-Lanet olsun! -Biraz alçaktı.
-Evet. -Çok güzel.
Garrett nerede?
Evet! Tim, seni yakaladım. Hadi.
-Haydi çocuklar. -Kimseye ihtiyacımız yok!
Bizim G nerede? İhtiyacım olan her şey burada.
Tam burada.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
Sonunda bana nerede olduğunu söyledi. "Tabii" dedim.
Çok romantikti. Romantizm için çok teşekkürler.
-Özür dilerim. -Tanrım!
Çok romantik! Diğer insanlarla bir arada olmak.
Garrett'la ciddi bir şey konuşuyordum. Üzgünüm.
Biliyorum. Aman tanrım. Tamam.
-Şey gibiydi… -Benden mi bahsediyordunuz?
-Ne? -Affedersin, T.
-Hadi. -Ne?
Böyle bir şey görmüyoruz. Havai fişeğe alışığız, o yüzden kaçtık.
"Tamam" dedik.
-Şunu söyleyeyim… -Tartışmayı sevmediğim şey bu.
Sonra yaptığı her şey beni kızdırıyor.
-Gelebilir miyim? -Evet! Lütfen.
Ama ben alışkınım. Kendime yüklenmemeye çalışıyorum.
İyi misin?
Evet.
İyiyiz. Seni seviyorum.
-Pardon. -İyiyiz.
Benimle havai fişekleri izlemedi diye canına okudum.
-Benden çok korkuyor. -"Benden çok korkuyor."
-Çok korkuyor. -Öyle olması gerek.
-Dalga geçmiyorum. -Bir şey kaçırdım.
Sağ ol canım.
Maden suyu.
Maden suyu sever misin? Ben bayılmam.
Hayır ama sorun değil. İçerim.
Ayrıca özür dilerim. Garrett biraz gergindi.
-Sorun değil. -Biliyorum.
Ama yine de dile getirmek istedim çünkü ben…
Özür dilerim. Dile getirmek istedim.
Çiçek vermemeni telafi edecektin ama sorun değil.
Havai fişekler patlarken Taylor'la birbirimize sarıldık.
Seninkiyle ciddi bir konu konuşuyorduk.
Sonra havai fişekler patlamaya başladı,
"Lütfen cümleni bitir" dedim.
Lafını kesmek ayıp olacaktı.
Sınırlı zamanımız var, bir şeyler olunca zor oluyor.
Garrett'ı tanıyorsam, beyninin çalışma şeklini biliyorsam
sözünü bitirmesi şarttı.
Kuantum fizikçisi olarak
bir şeyleri tanımlarken farklı düşünce kalıpları kullanıyor.
Ben tanımlama yapmakta berbatım.
Bu doğru mu bilmiyorum. Berbat olduğunu sanmıyorum.
Teşekkürler. Bu durum…
Hepimiz için bir zaman gelecek.
Şovda başarılı olursan
sonunda karşına insanlar çıkacak.
Hiç tanımadığın kişiler seni tanıyor olacak.
"Tüm geçmişini biliyorum!" diyecekler.
Erkeklerin karşısına yuva yıkan kadınlar çıkacak.
Diyecekler ki "Durumun ne olursa olsun
-aletini emmek istiyorum." -Pardon.
-Özür dileme. -Ne oluyor?
-Konuşuyorduk. -Buraya nasıl geldik?
Yüreğinin nerede olduğunu anlaman lazım.
Konuyu toparlıyorum. Merak etme.
Merak etme canım. Toparlıyorum.
Aletini mi emdireceksin, merak ettim.
Hayır.
Daha önce başına gelmeyen biçimde aklın çelinecek.
Çünkü aniden tüm dikkatler üstünde olacak,
nerede durduğunu anlaman lazım.
-Patates kızartması alacağım. Dönerim. -Tamam.
Neden burada, o özel kişiyle olduğunu anlaman lazım.
-İyi misin? -Evet, iyiyim. Sinirlendim.
Korktum çünkü bu süreç
çok hızlı ilerledi, aniden korkutucu oldu.
Ama bu kadına olan hislerimi bir an bile sorgulamadım.
Gerçek hayata nişanlı bir kadın olarak dönmek nasıl?
Heyecanlıyım ama seninle yaşamaktan da korkuyorum.
-Neden korkuyorsun? -Nasılsın bilmiyorum.
-Biz tatildeydik. -Evet, doğru.
-Her gün yemek mi bekliyorsun? -Hayır.
-Çünkü yapmam. -DoorDash kullanabilirsin.
-Yapmam. -Kahretsin. Sorun değil.
-Her gün yemek yapmam. -Bulaşıkları sevmem.
Pis şeyler yapmam. Dışarıda yiyecek bırakmam.
Öyle olmaz.
Böyle bir sorunumuz olmaz.
-Aynı fikirdeyiz. -Evini görmek için sabırsızlanıyorum.
Evimi görmeni sabırsızlıkla bekliyorum, yatak odamı da.
Ama o sürprizi görmeyi beklemen lazım.
-Lütfen ciddi ol. -Ciddiyim.
Yakında bana inanacaksın.
Tüm bunlardan sonra en sinir bozucu olan
her şeyi yeniden katlayıp valize koymak.
Mesela…
-Ne bu, gömlek mi? -Sen…
Gömleklerini katlamadan önce tüm düğmeleri ilikler misin?
Düzgün dursun diye, evet.
-Evet, sonra da… -İnanılmaz.
-Evet. -Sabah yapalım mı?
Ben uyuyana kadar yanımda uzansana.
Biliyorum.
Haklısın.
Belki en baştan bu kadar dağıtmasaydım…
Doğru.
Ben de aynı şeyi düşünüyordum.
O zaman bu sorun hiç olmazdı.
Merhaba.
Seni seviyorum.
Öpücük.
Seni yıllardır tanıyor gibiyim.
Böyle rahat hissettirdiğin için ayrıca teşekkür ederim.
İhtiyacım olarak hızda ilerleyerek ilişkimizi derinleştirmemizi sağladın.
Başka tür bir hızda gitseydim hakiki olmazdı,
o yüzden teşekkür ederim, seni seviyorum.
Ben de seni.
Evet. Doğru olduğunu hissediyorum.
Daha önce dediğim gibi her şey daha zorlaşacak.
Bu süreçten geçmeyen biri için oldukça şok edici.
Bizi seven ve önemseyenlere bunu açıklamak zor.
Muhtemelen şüphe edecekler, bu da beni geriyor.
Başkalarının görüşüne göre
karar alacağımı söylemiyorum.
En iyi ve dürüst şansımız…
Yapabileceğimiz tek şey bu. İkimiz de ne istediğimize karar verdik.
Evet.
Öyle değilse şimdi söyle.
-Hayır, tabii ki öyle. Evet. -Ayrı uçuşlar lütfen. Teşekkürler.
-Eve dönmeye hazır mısın? -Aslında evet.
Beni hâlâ seviyor. Açık olalım, değil mi?
Kesinlikle. Benden kurtulamazsın Tyler.
Havaalanına gitmek üzereyiz.
-Toplandın mı? -Hazırlanmam lazım.
DC'de görüşürüz.
Görüşürüz.
Sizi özleyeceğiz!
İşte geldik!
Hoşça kal Meksika!
Gerçek dünyaya gidiş.
Lanet olsun! Bu iyi olmadı.
Geniş yük!
Garrett'ın bikinileri yüzünden.
Ülkemizin başkentine hoş geldiniz. Washington, DC.
DÜĞÜNLERE 21 GÜN KALA
Güzelmiş.
Çiftlerimiz deneyin zor bir aşamasına giriyor.
-Geldik. -Karşımızda ne var?
Bayıldım.
Gerçek dünyada birlikte yaşamak.
Duş iki kişilik.
Cihazlarını geri aldılar.
-Instagram'ını görmek isterim. -Eyvah.
Aşkın gözünün kör olmasını haklı çıkaracak, eminim.
Evet.
Görünüş, ırk, yaş, aile veya maddi kaygılar devreye girecek mi?
Babam ve üvey annem
bir sürü soru soracaktır.
Hayatlarını, kariyerlerini, evlerini nasıl birleştirecekler?
Modern dikkat dağıtıcılar, başkalarının fikirleri sabote edecek mi?
-Bugün en iyi telefon görüşmen neydi? -Ailem.
-"Bir ucubeyle nişanlıyım" dedim. -"Bir ucube."
Annem "Seni hiç böyle gülümserken görmemiştim" dedi.
"Kapa çeneni" dedim.
Pekâlâ!
Aşkla, gerçek duygusal bağla başladılar.
Üç hafta sonra çiftlerimiz mihrapta olacak
ve hayatlarının en önemli kararını verecek.
-Ashley benden bıkmasın. -Planın ne?
Dua etmek.
Aşkın gözünün gerçekten kör olduğunu kanıtlayacaklar mı?
Birlikte yaşamak heyecan veriyor mu?
-Meksika'dan biraz farklı. -Birlikte yaşar gibiydik.
Beni rahatsız eden şeylerden biri yastıkların dağılmasıdır.
Kabul edemem.
-Ne oldu? -Yastıklar.
Düz durmuyorlar mı?
Nedense beni rahatsız ediyor.
Evet, elbette.
Luna geliyor.
Bunu nasıl çözmek istersin? Sonuçta senin köpeğin, yani…
Ama sana yardım etmemi istersen
yarı yarıya veya iki günde bir. Sorun olmaz.
Her gün sen yapacaksın.
Cidden mi? Beşte kalksan bile mi?
Hayır, alışkınım. Ama evet, biraz yardım et.
Sorun değil, yardım ederim.
O benim prensesim.
Luna Dorka.
Luna Dork.
Bence sen sana söylenmeden bir şey yapmayan birisin.
Çöpün çıkarılması gerekiyorsa çıkarmazsın.
Sana sorarsam bence yaparsın ama sormak zorundayım.
Çöpe bir şey atarsam ve doluysa sence dışarı çıkarmaz mıyım?
Sanmıyorum ama bilmiyorum. Daha hiç çöp çıkarmadık.
Luna'yı sabah çıkaracağını söyledin. Umarım yaparsın.
-Evet. -Senden küçüğüm.
Ama senden daha olgunum.
-Daha olgun musun? -Evet.
Yalanın yüzünden belli oluyor.
-Bak… -Duygusal olarak daha zekiyim.
-Ortaya çıktı… -Ve zeki.
Bunu geçiyoruz.
Harika bir noktaya değindik. Benden olgun olduğunu sanıyorsun.
Evine, şahsi alanına, vahana kendinden daha az olgun birini
nasıl getireceksin? Benimle nasıl yaşayacaksın?
-Endişem bu. -Nasıl olacak?
-Televizyon monte edebilir misin? -Hayır.
Sürahiye su doldurabilirim.
Nick, beni endişelendiren de bu.
-Bulaşıkları yıkarım. -Çünkü her şeyi yapabilirim.
Tamam! Açıkçası ben de. "Televizyon monte etmek" dışında.
-Tamam. -Çamaşır yıkarım.
Bize yemek yaparım. Bulaşıkları yıkarım.
Bulaşık makinesine koyarım. Yiyecek alırım..
Ataerkilliğin canı cehenneme.
Harika.
Ben köpeği çıkarırım. Sen de çöpü.
Bana ilk hangi yemeği yapacaksın?
Yapmayı sevdiğin, spesiyalin ne?
Balık yemeği yapabilirim.
-Somonlu makarna. -Biftek soteleyemez misin?
-Biftek yapabilirim. Salata yapabilirim. -Salata yapabilir misin?
Somon salatası ya da tavuk salatası. Sadece salatayı…
Salata yapıp kâseye koyarım.
-Peki şef! -Evet, aynen. "Peki şef."
-Hayır. -Biliyor musun?
Çok acayip mısır gevreği yaparım.
Bunu kendine saklayabilirsin.
Çok bağımsızım. Dediğim dediktir.
-Biraz alışmak gerekecek. -Evet.
İletişimimiz iyi ama kötü bir şey söylemeyeceğim.
Bu olursa sana zaman mı vereyim?
-Evet. -Anladım.
Bir saat sonra bir öpücük.
-"Niye beni ihmal ediyorsun?" -Üç.
Üç mü? Kahretsin.
Çıkıp bir işimi hallederim.
-"Seni özledim" mesajı atarsın. -Seni seviyorum.
Bağımsız bir insanım, kendi alanım olmalı.
-Evet. -Seninle yaşayacağım için heyecanlıyım.
Tek işim var, o da seni mutlu etmek.
Tamam, bunu sevdim.
Bu harika.
-Vay canına, bu çok güzel. -Harika.
Cabo da neymiş?
Arkadaşlarımı çağırmak istiyorum.
Evet.
-Eve dönüştürürüz. -Parti veririz.
Çiçek alırız.
Evet, harika.
Böyle bir yeri sadece Instagram'da görmüştüm.
-Ne? -Böyle manzara falan.
Manzara, değil mi? Muhteşem.
Kahvaltı köşemiz var.
Yok artık.
Mutfak alışverişi.
Şarap, bira, çiçek.
Biraz daha bira.
Biraz daha çiçek.
Daha fazla yiyecek.
Ve daha fazla…
…çiçek.
-Şarap mı? -Çiçek.
Daha çok çiçek.
Gül sevdiğini söylemiştin.
Güle bayılırım. Beyaz güllere. Ortancaları severim.
Ayçiçeklerine bayılırım.
Tüm çiçekleri severim.
Tamam.
Güzelmiş.
Çok acayip.
İnanılmaz.
Ev arkadaşı olmanın şerefine.
-Ömür boyu! -Evet!
-Şanslısın. -Şanslıyız.
Şanslıyız.
Surat buruşturma.
Güzel.
Gerçekten çok güzel.
Ama öyle, değil mi?
Seni seviyorum.
Tekilaya suratını mı buruşturuyorsun?
-İyi. -Yoksa öpücüğüm mü iğrençti?
Öpücüğün iğrenç değildi. Harika bir öpücüktü.
"Love is Blind'a neden katıldın?"
"Bilmiyorum. Instagram'ım kadınları cezbediyordur."
Bu deneyin en ilginç yanlarından biri
sosyal medyanın olmaması.
Profiline bakacak bir sürü arkadaşın olmaması.
-Gördükleri anda "Taylor..." diyecekler. -Soğutacaklar.
O biraz abartı.
Bunu yedi yıldır ilişkisi olmayan biri söylüyor.
O bir seçimdi.
Çünkü ben güçlü, bağımsız bir adamım. Instagram'ım balık dolu.
Pekâlâ.
-Telefonunu al. Yapalım şu işi. -Sorgu sandalyesine geç.
İlişkimiz için büyük bir an. Birbirimizin sosyal medyasını görüyoruz.
Bunun varacağı yer hoşuma gitmiyor.
Evet, önemli değil.
Senden soğuyup gidecek değilim.
-Sana söz. -Beni mi, kendini mi ikna ediyorsun?
Emin değilim.
-Ama bekle. -Görmek için sabırsızlanıyorum.
Önce bağlamı belirleyelim.
Tek yaptığım çalışmak. Çalışmadığımda zıpkınla balık avlarım.
Doğal olarak, tüm yazdıklarım balık avlamakla ilgili.
Ama çoğunlukla sadece balık.
Tamam.
-Ama çok… -Gerek yok.
Güzel balıklar.
En iyi balıklar. Tehlikeli balıklar.
Bu balıklar için canımı ortaya koyuyorum.
Uçlarda yaşıyorum.
Bu balıkları kovalarken neredeyse ölecektim.
Tamam. Bu…
Hadi bakalım. Başlayalım.
Baksana.
Vay be! Şuna bak.
Balık, ama siyah beyaz.
Çok az şey söyleyerek çok şey anlatıyor.
Balığını yakaladığın için mutlusun.
Şuna bak. Bu küçük bir levrek değil.
Anladık. Balık senin kadar büyük.
-Sadece söylüyorum. -Seni beğenirdim.
-Teşekkürler. Git buradan. -Hayır.
En iyi avım sensin.
Düğün hashtag'imiz bu olmalı. "En iyi av."
Hayır, o kadar klişe olmayacağız. Bu çok saçma olurdu.
Aslında, bunu yaz.
Sence bu yatak yeterince büyük mü?
Evet, queen boy. Evimdeki king.
Yani bana sarılmak zorundasın.
Sabırsızlanıyorum.
Sarılmayı sevmediğini daha açık söyleyemezdin.
Uyurken sıcak basar bana. Onu söylüyorum.
Sarılmaktan hoşlanmayan birini seçtim.
Uyurken terleyen birini seçtin.
Buradan nefret ediyorum.
Bana sarılması için zorlamam gerekiyor.
Yatağı açayım.
Teşekkürler efendim.
Evet, bunu sevdim.
Aynı sıcaklığı sevmemizi de sevdim.
-Evet. -Çünkü sıcakta hiç uyuyamıyorum.
Tamam.
Tanrım, Ashley ve benim eve güvenle dönmemizi sağladın.
Lütfen bu yeni macerada bize göz kulak ol.
Ellerini üzerimizde tut, bizi koru, ihtiyacımız olduğunda bizi iyileştir.
Arkadaşlarımıza da göz kulak ol.
Ve ayrıca…
Biraz duygulandım.
Bizi kollamaya devam et.
Ashley'nin ailesini, benim ailemi koru.
Uyurken bize göz kulak ol.
-Kıymetli isminle dua ediyorum. Âmin. -Âmin.
Ağlayacaktım! Ağlamak üzereyim!
-Hayır. Neden? -Öyleydim.
Sadece iyi şeyler.
-Mutlu musun? -Evet.
Evet.
Buna bayıldım.
Düğüne üç hafta kaldı.
Üç hafta! Bunu duymak ne hissettiriyor?
Açıkçası, beni geren tek şey annenle konuşmak.
-Evet. -Muhtemelen.
Düğün planlamak için heyecanlıyım.
Çünkü planlayan sadece ben olmayacağım.
-Gerek yok. -Göreceğiz.
Bu doğru.
-Cadı gelin olacaksın. -Sence öyle mi?
-Cadı damat olacaksın. -Muhtemelen.
-Evet, bebeğim. -Belirli şeyleri severim, evet, yani…
Beni heyecanlandıran o.
Planı bana bırakan, kendisi teşrif eden birini istemezdim.
-Evet. -Bence bu saçmalık.
Bu ilişkide nasıl olacaklarının da göstergesi.
Evet. Doğru.
Heyecanlıyım. Beni geren diğer tek şey
siyah düğün istemen.
-Ben… -Siyah temam mı?
Siyah bir düğün nasıl olur hiç hayal ettin mi?
-Evet. -Herkes siyah mı giyiyor?
Çok süper. O zaman sadece ben ve erkeğim beyaz giyecek.
Çok karanlık görünür.
Pek değil.
Salonu beyaz gelinliğimle aydınlatacağım.
Ama bebeğim, neden siyah istiyorsun?
Siyah takıntın ne hayatım?
Bebeğim, biz siyahız.
Evet, siyahız ama diyorum ki…
Hayır, siyah rengi severim. Harika bir renktir. Zayıf gösterir.
Seksidir. Süperdir.
Bebeğim, hayır. Düğünde siyah giymiyoruz.
Siyah karşıtısın.
Şansını zorlama.
Seni seviyorum.
-Ben de seni. -Işıkları kapat.
Işıkları kapatalım.
Yorganın altına saklan!
DÜĞÜNLERE 20 GÜN KALA
Herkese günaydın. F-Berg'e gidiyoruz.
-Doğru mu yaptım? -Hayır, öyle bir şey değil…
Biz öyle demiyoruz.
Garrett, ailesiyle şehirli bir kızı tanıştıracak.
Teknik olarak plaj metropolünden geliyorsun.
Ona şehirli kız demem.
Şehir olduğuna eminim. Amerika'nın en iyi şehri.
-Tamam… -Ayrıca DC'de yaşıyorum.
Onu sonra konuşuruz. Doğru, sen DC kızısın.
-Garrett eve getiriyor… -Siyaset analisti.
Ben analist değilim.
Siyaset danışmanı.
Belgeleri analiz edip ona dayanarak danışmanlık yapıyorsun.
Tamam, günlük çekim bitti.
GARRETT'IN AİLESİNİN EVİ
-Kapıyı açayım. -Açıyor musun?
İçeri gir.
-Merhaba? -Merhaba.
-Memnun oldum.
-Bu Taylor. -Sarılayım.
-Selam. -Memnun oldum.
-Merhaba. -Nasılsın?
-Memnun oldum. -Merhaba, ben de.
-Memnun oldum. -Nasılsın?
-İyiyim. -Bu Makayla.
Hakkınızda çok şey duydum.
-Tristan. -Tristan, merhaba!
-Size çiçek getirdik. -Teşekkür ederim.
Mutfağa götüreyim.
Çok güzel.
Bu da sizin için.
Tabii ki.
Güzel. Teşekkürler.
Biz de bunu aldık.
Diğerlerinin yanına koyma.
-Size bir şey almak istedik. -Ne hoş.
-Bizimki biraz zayıf görünüyor ama… -Bana onu verdiniz, önemli olan bu.
İyi biridir.
Yüzüğü görelim.
-Çok güzel. -Garrett ilk günden beri bir numaramdı.
Evet. Kesinlikle kesinlikle çok hassas bir deneyim.
Beni en çok şaşırtan da bu.
Hislerini hiç belli eden veya paylaşan biri olmadın.
-Şaşırdım. -Onun savunmasını kırmışsın. Aferin.
Onu istiyorsam bunu kırmam gerekiyordu.
-Burası ısınıyor. -Aman tanrım!
Genelde pazar yemeklerimizde bizim barmenimiz odur.
Usta bir miksolog.
Kimya gibi.
Lisansı kimyaymış.
-Peki! -Yeni barmen sensin demek.
Yeni barmen geldi.
Skinny margarita yapıyor.
Gizli malzemesi bal. Çünkü ona bal verdim.
İşte bu. Bizde bal bol.
Kimya diplomamı kullandığım tek yer içki yapmak ve Garrett'la çıkmak.
Hayat hızla değişiyor.
Evet. Acayip.
Duyduğuma göre ailen kesinlikle katılmak istemiyormuş.
Bu nasıl olacak?
Sanırım evlerine kamera girmesinden endişelendiler
ama bunun benim için önemini, öylesine biriyle tanışmadığımı biliyorlar.
O benim tarzım değil zaten.
Çok heyecanlılar. "Onu görmek istiyoruz" diyorlar.
Evet, eminim.
Onları buraya getirmeye çalışıyoruz.
Çözmeniz gereken, konuşmanız gereken çok şey var.
-Evet. -Ne iş yapıyorsun?
Temiz enerji danışmanıyım.
Tamam.
-Gelişen bir sektör. -Evet, öyle.
İş güvenliği bayağı iyi
Çevremiz için de kesinlikle önemli.
-Johns Hopkins'te master yapmış. -Çok etkileyici.
-Teşekkürler. -Etkileyici.
-İkimizin de bilim dövmesi var. -Evet.
-Bir sürü küçük ortak nokta. -Evet. Son derece uyumluyuz.
Tuhaftı. Bunu girerken biliyordunuz.
Yemek yedik, dedim ki
"Orada biriyle tanışacağımdan şüpheliyim."
Girerken gerçekten öyle hissettim.
Taylor her konuştuğumda yüreğimi çarptıran tek kişiydi.
"Manyetik" kelimesini kullanıp durduk.
O odaya girdiğimde bir şey olurdu.
Hep o odada olmak istedim.
Vücudumdaki tüm atomlar duvarın öte yanına çekiliyor gibiydi.
Gerçek dünyada tanışmış olsaydık Garrett çok meşgul olacaktı.
-Tanışmaya vakti olur muydu… -Tanışamazdık.
Başka türlü tanışamazdınız.
Tanışsaydık…
"Seni görmek istiyorum, programım…"
Kesinlikle. Önümüzdeki aya kadar meşgulüm.
Bu şekilde bağlantı kuramazsın.
Burada yarın görüşürüz demek çok doğru geldi.
İnanılmaz.
Yanından ayrılmak istemiyorum.
Eminim konuşmuşsunuzdur. Ama zor konular var.
Çünkü evlilik uzlaşmadır.
Çocuk yetiştirmek ve zor konular.
Ne demezsin.
Kapa çeneni.
Evet. Çocuk yetiştirmekten bahsettik. Çok konuştuk. Evet.
Uyumlu olmadığımız konu yok.
Özellikle çocuk konusu.
Bu kadar hızlı verilemeyecek kadar büyük bir hayat kararı bu.
Onun zarar görmesini istemem. Senin incindiğini de görmek istemem.
Bunu yaşadığını görmek istemiyorum.
Onun da yaşamasını istemem. Oğluma taparım.
Evet.
Ailenin seni sevdiğini biliyorum ve ben…
Bundan nefret ediyorum.
Biz de seni seveceğiz.
Sadece çok hızlı oluyor.
İki hafta sonra sizi düğünde görmeden önce
bu birlikte geçirebileceğimiz tek zaman.
Çok kısa bir süre içinde
haddinden fazla karar vermeniz gerekiyor.
Sanki son teslim tarihleriniz var ve bu sürelere uymaya çalışıyorsunuz.
-Evet. -Sizi sevdiğimizden söylüyoruz.
Bu sürede bana alışmak, güvenmek ve beni bir insan olarak tanımak zor.
Buna verebileceğim tek yanıt oğlunuzu çok sevdiğim olur.
Onunla harika bir gelecek görüyorum.
Onun, geldiği yer ve sevdiği insanlar sayesinde
böyle harika olduğunu görebiliyorum.
Hızlandırılmış zamanlama ve üstümüzdeki baskı yüzünden
her gün hislerimizi kontrol edip o günü yaşamak
bizi öyle yerlere götürdü ki
aksi durumda birey olarak birbirimizi asla bulamazdık.
Yani aslında bu ikimizi de çok düşündürdü.
Endişelerimizi karşılıklı çok konuştuk.
"Korkularımız ne?"
Ortak amacımız, birlikte olarak
hayatımızdaki herkesin
bu kararımıza güvenmesini sağlamak.
Bu konuda hemfikiriz.
Ayrıca yüreğimizin ve aklımızın aksini söylemesi durumunda
birbirimize hoşgörülü olacağız.
Garrett bunu söylememden nefret ediyor ama şöyle diyorum,
"Senin için en iyi karar benim için en iyi karar
ve bizim için en iyi karar."
Mantıklı, evet.
Ne olursa olsun birbirimize saygı duyup
birbirimiz için savaşmak ama sabırlı olmak.
Doğru.
Bu iş olması gereken yere giderse şimdiden teşekkür etmek istiyorum.
Umarım ailenize harika bir katkı olabilirim.
Biz de öyle umuyoruz. Aşkı, özeni ve ilgiyi duyduk.
-Kesinlikle. -Bu önemli.
Evinize davet ettiğiniz için sağ olun. Çok güzel bir ev.
Teşekkürler.
Garrett son derece tutarlı biri
ama onun niye böyle sevgi dolu, nazik ve harika olduğunu anladım.
Teşekkürler.
-İyi misin? Evet? -Evet, iyiyim.
Tatlım, ben geldim!
Yemek yaparken seksi mesajlar gönderiyordum.
Ne? Yapma!
Bir şey keserken gördüm, şaşırdım.
Beğendin mi? O da ne?
-Ellerim sarımsaklı. -Tanrım!
-Saçına bayıldım! Bayıldım! -Beğendin mi?
-Eskisinden çok sevdim. -Öyle mi?
Günün nasıldı?
-İki saat trafik çektim. -Öyle mi? Trafik çok muydu?
-Sorun değil, atlattım. -Evet.
-İşler nasıldı? -Çok yoğundu.
Üç haftadır olmadığım için arayı kapatmaya çalıştım.
-Ofise gittin mi? -Hayır.
Bugün evden çalıştım.
Güzel olmalı.
Evime uğrayıp birkaç ceket ve yemek malzemesi aldım.
Yemek yaparken çok seksisin.
Burada durup seni izlerken hoş değil miyim?
Bir kadeh şaraba ihtiyacın var. Beni çalışırken izleyebilirsin.
Teşekkürler.
Tuvalete gideyim. Biraz toparlanayım.
Nasıl yardım edebilirim?
-İzleyebilirsin, tadını çıkar. -Çok şükür.
-Yemek yapmaktan nefret ederim! -Soluklan.
Okulda işler nasıl?
Ben…
Ne o surat?
Bunalmış hâldeyim!
İşe gidip gelmek seni zorluyor, biliyorum.
O yol beni öldürüyor.
Bunu düşünüyordum, işim esnek olduğu için mutluyum.
Baltimore'a taşınabileceğim.
Çünkü sen taşınabileceğe benzemiyorsun.
-Asla taşınmam. -Evet.
Taşınmaya razı olmasaydın bu ilişki yürümezdi.
-Öyle mi? -Oradan işe gidemem.
-Güzel görünüyor. -Çok iyi görünüyor.
Güzel de kokuyor.
Bir şey eklemek istiyorum.
Bunları masamıza koyacağım.
Git otur. Soya sosumuz geldi, bu da…
Şarap.
Büyük an geldi.
-Evet… -Nasıl olmuş?
Erişte çok sert canım. Al-dente'yi abartmışsın.
-Ne? Öyle mi telaffuz ediliyor? -Al-a dente.
Aman tanrım.
-Erişteler… -Hayatım, çok sert!
Buna ihtiyacımız vardı çünkü her şey mükemmeldi.
Bu hayat için iyi bir metafor.
Beni kusturma.
Düğün sorusu.
Din görevlisi mi istiyoruz,
yoksa din dışı, ruhani birini mi?
-Ne yapıyoruz? -Kadın olmalı.
-Tamam. -Bizi bir erkek evlendirmesin.
-Siz alınmayın beyler. -Tamam.
Cis-hetero yok.
Evet, cis-hetero dışında her şey kabulüm.
Tamam ve…
Sanırım ruhani biri.
Tamam.
Tanrı biraz arka planda kalsın.
Annem bunu duysa küçük dilini yutardı.
-"Onunla evlenme!" -Evet, annemin görüşleri bellidir.
Hâlâ çok Hristiyan.
Tüm evlilik törenimizde
hiçbir Hristiyanlık unsuru olmazsa hoşuna gitmez.
Düğün bizim olsa da aynı zamanda ebeveynlerimiz için.
Sence ona sormalı mıyız?
Annem muhtemelen törenden önce yanıma gelip
benimle dua eder.
Bence bu ona yeter.
Eskiden tapınakta evleneceğimi düşünürdüm.
-Mormon tapınağında mı? -Mormon tapınağında.
Dinin hayatının bir parçası olmadığı kararını sana aldıran ne oldu?
Dinden nefret etmiyorum. Öyle algılanıyorum galiba.
Ama bence kilisedeki Tanrı beyaz,
din konusunda bize beyaz inançlar öğretiliyor,
sonra bunlara inanmaya başlıyorsun.
Çok erkek merkezli.
Özellikle Mormon Kilisesi öyle.
Senin açından bakınca nedenini anlıyorum.
Hep şunu söylerim, hayatta tanıdığım
en iyi ve en tatlı insanlardan bazıları
Mormon'du.
Kilisedeki insanlar çok iyiler, çok cömertler.
Sanırım bu zor günlerimde bana yardımcı oldu.
Ama bunun evliliğimizin bir parçası olmasını istemiyorum.
Düğünde hiç kimsenin, bizim dini inançla evlendiğimizi
düşünmesini istemem.
-Tamam. -Evet.
Dini hizmet yaptım. Kiliselerin perde arkasını bilirim.
-Kilisede büyüdüm denebilir. -Evet.
Cehennem azabı. Ya inanırsın ya cehenneme gidersin.
O tür şeyler.
Ama doğam gereği, ben hep bunda bir tuhaflık buldum.
Muhtemelen hâlâ bir tür Hristiyan Tanrı'ya inanıyorum.
Bir şekilde belki, bilmiyorum ama…
Diyelim ki öldüm, bir Tanrı var ve ben onun önünde duruyorum,
sorguladığım için beni yargılayacağını sanmıyorum.
Artık o varlık neyse.
Evet, her neyse. Kadın, erkek vesaire.
Evet, Tanrı her neyse,
haklı sorularım olduğu için beni sorgulayacağını sanmıyorum.
Hayır.
-Bence geçmiş hayatlarımız var. Evet. -Öyle mi?
-Bunun arkasında bilim yok. -Bu arada, Past Lives'ı izlemeliyiz.
Onu izlemeliyiz ama önce Barbie.
-Ne? Barbie mi? -Barbie.
Barbie ve Past Lives'ı aynı kefeye koyma.
Hayır, Barbie'nin arkasında harika bir mesaj var.
Barbie bana ataerkil erkekleri kabul etmediğimi fark ettirdi.
Bunu fark etmeni Barbie mi sağladı?
O doğrultuda ilerliyordum. Orduyu arkamda bırakmam gerekti.
İnsanlar ordunun nasıl beyin yıkadığını anlamıyor.
Ve hayatım boyunca bu işin içindeydim.
Orduya gerçekten inanıyordum çok vatanseverdim ve…
-Şu an hangi noktadasın? -Bu biraz fena, çok kötü.
Ordunun tamamen berbat olduğunu söyleyemiyorum
çünkü hayatımı değiştirdi ve bana fırsatlar sağladı.
Biri bu avantajlara sahibim dediğinde…
-Neyin uğruna? -Başka bir ülkenin yok olması mı?
Orduyu desteklediğini söylüyorsun.
Ordunun yaptıklarının çoğunu desteklemiyorum.
Diğer ülkelerde yaptıklarımızı onaylamıyorum. Askerdeyken yapmıştım.
James Baldwin bu ülkeyi çok sevdiği için eleştirme hakkı olduğunu söyler.
Bunu sevdim.
Her zaman dışarıdan bakan birinin bakış açısını benimserim.
Burada doğmadım. Artık burada yaşıyorum.
Bu ülkede yaşamanın ayrıcalık olduğunu biliyorum.
Aynı zamanda ABD'nin tüm ülkeleri istikrarsızlaştırmasını
her zaman ağır eleştireceğim.
Orduyu stratejik anlamda destekliyorum. Orduya ihtiyacımız var.
Yoksa bu ülke çok zayıf durumda olur.
Niye öyle bir durumda olalım?
Çünkü biz diğer ülkelere zor kullanıyoruz.
Başka ülkelere gittik,
ülkeleri, halkları, toplulukları yok ettik.
Bunu göz ardı etmiyorum.
Bunu çok eleştiririm.
Sadece ordudaki askerleri destekliyorum.
-Tamam. Evet. -Donanma, askerler, denizciler.
-İnsanları destekliyorum. -O insanlar…
Tıpkı benim gibiler ve altına girdikleri yük ağır.
-Onları destekliyorum. -Ama o yükün altına girdiler.
-Giriyoruz. Evet. -Evet.
Tamam.
Evet.
İnce bir ayrım var. Bazıları iş olarak görür.
Çok fedakârlık yapıyorlar.
Ama yine de bu yükün altına giriyorlar.
-Fedakârlık diyorsun. -Yapılanlar üzerinde kontrolün yok.
Bir binaya girip insanları öldür diyorlarsa yapmam şart.
Ama bu sorumluluğu sen aldın. Kimse kafana silah dayamadı.
-Hayır, dayamadı. -Evet.
Ama işin ciddiyetini anlamamıştım.
Orduya katılmama rağmen insanları öldürmeyi amaçlamadım.
-Ordu bu, hayatım. -Evet, biliyorum.
Silahlar falan boşuna orada değil.
-Hayır, biliyorum ama… -Silahlar, her şey…
Bana saf diyebilirsin, bilmiyordum.
Bir düğmeye bastığımda
füze fırlattığım bir konuma geldiğimde,
ki bu görevlerimden biriydi. Bunda zorlandım.
"Düğmeye bas derseniz
basıp bir uçağı vurabileceğimi sanmıyorum" dedim.
Ama bunun ciddiyetini anlamamıştım.
-Pek çok çocuk 18 yaşında yazılıyor. -Evet.
Korkunç şeyler görüyorlar.
Askerler oraya gidiyor,
onlar daha çocuk ve korkunç şeyler yapıyorlar.
Ve onlar, sadece…
Bu işe başlarken neye girdiğimizi anlamıyoruz bence.
Tamam.
Ne var?
Hayır, ben sadece…
Yargılandığımı hissediyorum.
-Öyle mi? Pardon. -Öyle hissediyorum.
Mesela şunu söylemeye hakkım var mı?
Ordunun politikası ve diğer ülkelere yapılanlara karşı
anti-militaristim.
İsteyerek, gönüllü olarak bunu yapmaya yazılmışsam
ikiyüzlü müyüm? Mesela…
-Sen… -Ordudaki eylemlerim.
-Ve yaptıklarım… -Yargılandığını düşünme.
Çok iyi yüreklisin. Bunu sorgulamıyorum.
Sorun değil canım.
-Rahatsız oldum. -Evet.
Sorun değil.
Bazen aynada kendine bakmak zordur.
Diyelim ki sen karşımda bundan doğrudan etkilenen birisin,
"Evim bombalandı" diyorsun.
Öyle birinin karşısına çıkabilecek cesaretim olur muydu bilmem.
"Askerleri destekliyorum.
Evin bombalandığı için üzgünüm. ama askerleri destekliyorum."
Bunu söylemek zor, çünkü gerçeğin farkına varmak gerek.
"Donanma gemisindeyken
füze fırlatma düğmesine basmadım
ama insan öldüren operasyonları destekledim."
Askerliğimi sevmediğini biliyorum.
İki yıl önce olsa benimle nişanlanır mıydın bilmem.
-Açıkçası, muhtemelen… -Muhtemelen hayır.
Odalardayken tanımların içinde kalmak istemedim.
-Hayır. -Seni bunun ötesinde tanımak istedim.
Tüm hayatım böyle geçti.
İki yaşımdan beri üslerde büyüdüm.
Lisedeyken, üniversitedeyken oradaydım.
Son sekiz yıldır hayatımın büyük bir parçası.
Hizmetimden gurur duyuyorum.
Askerleri destekliyorum hayatım. Bilmeni istiyorum.
Orduya katılmaktan pişman değilim.
Bundan utanmanı istemiyorum çünkü…
-Tamam. -Evet.
Benim ordu görevimi diyorum.
Benim ordu görevimden utanmanı kaldırabileceğimi sanmam.
Kimsenin geçmişinden utanmasını istemem.
-Evet. -Geçmişinde kaldığı sürece.
Yedek kuvvetlere katılmaya çalıştım.
Tekrar o ortamda olamadım, ben de ayrıldım.
Ama yedek kuvvetlerde olsaydım muhtemelen benimle olmazdın.
Evet.
Muhtemelen yürümezdi çünkü seninle ben…
Çok farklı yerlerde olurduk.
Evet.
Evet. Benim görüşüm bu.
Alt yazı çevirmeni: Ece Eroğlu