Παρουσιάζονται επικίνδυνες σκηνές που έχουν γυριστεί κατόπιν καθοδήγησης
επαγγελματιών από τον ιατρικό χώρο. Να μην εκτελούνται χωρίς εποπτεία ειδικού.
Τρία, δύο, ένα. Πάμε!
Από τότε που έπαιζα τον Θορ,
έτρωγα σίγουρα πολύ περισσότερο φαγητό απ' ό,τι συνήθιζα.
Κάθε γεύμα έχει χίλιες θερμίδες.
Παγωτό.
Μεγάλες ζουμερές μπριζόλες.
Πάει κατευθείαν εδώ.
Μπέργκερ, παντ τάι, ζυμαρικά, παϊδάκια.
Λουκάνικα, πίτσα. Κέικ, ντόνατς, χοτ ντογκ.
Όταν πρόκειται για φαγητό, πεινάω σαν λύκος.
Απλώς δεν είμαι τόσο επιλεκτικός.
Ξέρω πως ό,τι ρίχνω μέσα στο σώμα μου είναι σημαντικό,
αλλά αυτό που δεν ήξερα είναι ότι το καλύτερο που μπορώ να φάω,
αν θέλω να έχω μια μακρόχρονη και υγιή ζωή είναι τίποτα.
Απολύτως τίποτα.
ΜΠΑΪΡΟΝ ΜΠΕΪ, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
Έτσι τουλάχιστον δηλώνει αυτός ο τύπος, ο ειδικός μακροζωίας, Δρ Πίτερ Ατία.
Αυτό θα είναι το τελευταίο μας δείπνο.
Το τελευταίο μας δείπνο.
Για το επόμενο βήμα μου στην αναζήτηση μιας πιο μακρόχρονης και καλής ζωής,
θέλει να με κάνει να νηστέψω. Ουσιαστικά μιλάμε για νερό
και μηδέν θερμίδες για τέσσερις μέρες.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ.
Μάλιστα.
Πάλι καλά που με αφήνει να κάνω την αρχή με ένα τελευταίο λουκούλλειο δείπνο.
Έξι κομματάκια μαρούλι και καρότο.
Θα το κάνω μαζί σου.
-Όντως; -Και... Ναι.
Είναι πιο εύκολο όταν το περνάς μαζί με κάποιον άλλον.
-Άρα... -Εντάξει, ωραία.
-Ωραία, θα υποφέρουμε μαζί. -Ναι.
Σίγουρα έχω περάσει μια μέρα χωρίς φαγητό στο παρελθόν.
Νομίζω ότι γίνομαι αρκετά γκρινιάρης, όταν χάνω ένα γεύμα.
Είναι σίγουρα εις βάρος της... της ευτυχίας μου.
Είναι αρκετός καιρός, γιατί... γιατί τέσσερις μέρες; Γιατί όχι...
Γιατί όχι περισσότερο;
Θέλω να πω ποιο είναι το όφελος των τεσσάρων ημερών; Γιατί τόσο;
Τρεις με τέσσερις ημέρες είναι το παραθυράκι μέσα στο οποίο κάνουμε
πράγματα για να αλλάξουμε το πώς αντιδρά το σώμα σου
στην απουσία θρεπτικών συστατικών, ουσιαστικά σαν επανεκκίνηση
-του συστήματός σου. -Αλήθεια;
Πιστεύεις ότι είμαι ικανός να το κρατήσω;
Με βάση την εμπειρία σου, βλέπεις πολλούς ανθρώπους
να τα καταφέρνουν την πρώτη φορά;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τις επόμενες τέσσερις ημέρες
θα υπάρξουν στιγμές που θα αισθάνεσαι νωθρός ή...
-Έτοιμος να βάλω τα κλάματα; -Ναι.
-Ευσυγκίνητος. -Κάπως κακόκεφος, γκρινιάρης, κάπως έτσι.
Όμως, αν το καλοσκεφτείς,
αυτή η ιδέα με την οποία ζούμε στις μέρες μας,
που είμαστε κάπως περικυκλωμένοι από απρόσκοπτη πρόσβαση σε φαγητό
και μπορούμε να τρώμε τρία γεύματα και σνακ ενδιάμεσα,
είναι μια σχετικά πρόσφατη προσθήκη για το είδος μας.
Σωστά.
Οι πρόγονοί μας περνούσαν συνεχώς μέρες χωρίς φαγητό
κι όχι απλά έπρεπε να κάνουν κάτι τέτοιο, αλλά είχαν και την ικανότητα...
σε περίοδο ασιτίας, να βγαίνουν και να κυνηγούν.
Εντάξει, τελείωσα. Δεν μου έχει μείνει τίποτα, εκτός από ένα μικρό καροτάκι.
Θα φας αυτό το τελευταίο μαρούλι;
Τι γίνεται με το επιδόρπιο, όμως; Τρώμε επιδόρπιο ή όχι;
Όχι.
Σκέφτομαι ότι ίσως θα είναι οι τέσσερις δυσκολότερες μέρες της ζωής μου.
ΔΡ ΑΤΙΑ ΕΙΔΙΚΟΣ ΜΑΚΡΟΖΩΙΑΣ
Ειλικρινά, νομίζω ότι ο Κρις θα δυσκολευτεί.
Όμως, εξασκώ την περιοδική νηστεία για πολλά χρόνια κι έτσι
έχω συνειδητοποιήσει ότι το κλειδί είναι να μένεις απασχολημένος.
Έτσι, σκέφτηκα την πιο κατάλληλη πρόκληση για να βοηθήσω
τον Κρις να ξεχάσει την πείνα του. Θέλω να κάνει ό,τι και οι πρόγονοί του.
Να κυνηγήσει για το επόμενο γεύμα του.
Όμως, όχι στην ξηρά. Στον ωκεανό.
Άρα, το σχέδιο είναι, μετά από τέσσερις μέρες χωρίς φαγητό...
να πάμε στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο.
Θα είμαι εξοπλισμένος με μια φιάλη αέρα...
κι ένα ψαροντούφεκο και θα προσπαθήσω να βουτήξω δέκα μέτρα προς τον πυθμένα...
ψάχνοντας για ψάρια. Απολύτως καμία πίεση.
ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΟ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΙΣ ΧΕΜΣΓΟΥΟΡΘ
Ευχαριστώ πολύ, Πιτ.
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 3 ΝΗΣΤΕΙΑ
ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΦΑΓΗΤΟ
Πρώτη μέρα νηστείας. Κοιμήθηκα καλά,
γύρω στις επτά ώρες. Είδα στον ύπνο μου ότι νήστευα,
πράγμα περίεργο, καθώς δεν ήμουν ήδη σε νηστεία.
Το πρωί τάισα τα παιδιά μπέικον και αυγά, λίγο... δελεαστικό,
αλλά... είναι νωρίς και σε αυτό το σημείο δεν νιώθω μεγάλη απειλή
για να σπάσω την τετραήμερη νηστεία μου.
Σε κάθε περίπτωση, θα ξεφορτωθώ τον σκύλο...
Ο σκύλος θα αρχίσει να μοιάζει με ψητό κοτόπουλο ή κάτι τέτοιο, σωστά;
Ναι. Όχι, δεν θα τον τρώγαμε, εκτός αν υπήρχε σοβαρός λόγος.
Στην αρχή, ο Κρις θα αισθάνεται μια χαρά. Θα εξαντλεί την ενέργεια από το τελευταίο
γεύμα του. Όμως, όταν τελειώσει, θα αρχίσει να αισθάνεται πολύ χειρότερα.
Αλλά θέλω να τον κάνω να επιμείνει,
γιατί απ' όλα όσα μπορούμε να κάνουμε για τη μακροζωία του,
η περιοδική νηστεία είναι ένα από τα αποτελεσματικότερα.
Το φαγητό μου περιέχει γλυκόζη.
Το καύσιμο που τρέφει τα τρισεκατομμύρια υγιή κύτταρα στο κορμί μου.
Ωστόσο, η γλυκόζη τρέφει και κάτι άλλο... τα κύτταρα ζόμπι.
Παλιά, κατεστραμμένα κύτταρα που αντέχουν παραπάνω από τη χρήσιμη ζωή τους.
Εκτοξεύοντας τοξική γλίτσα, αυτά τα ζόμπι μολύνουν άλλα υγιή κύτταρα,
επιταχύνοντας τη διαδικασία της γήρανσης.
Αυτό περιλαμβάνει από απώλεια μαλλιών και ρυτίδες...
ΑΠΩΛΕΙΑ ΜΑΛΛΙΩΝ ΡΥΤΙΔΕΣ
...έως αρθρίτιδα, καρκίνο, άνοια.
ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ, ΚΑΡΚΙΝΟΣ, ΑΝΟΙΑ
Όμως, οι επιστήμονες συνειδητοποίησαν πως, όταν νηστεύουμε και περιορίζουμε
την παροχή γλυκόζης,
ο στρατός ζόμπι λιμοκτονεί για ενέργεια, πράγμα που ρουφά τη δύναμή του.
Μακροχρόνιο όφελος με βραχυχρόνιο κόπο. Για έναν λάτρη του φαγητού σαν εμένα,
πολύς κόπος.
14 ΩΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΦΑΓΗΤΟ
-Ναι, πεινάω. -Δεν θα τα καταφέρουμε.
Με το πρώτο πληθυντικό, εννοώ εμένα και τους κολλητούς μου.
Αν κάποιος μπορεί να με βοηθήσει να το ξεπεράσω, είναι αυτοί.
Χαίρομαι και νιώθω ευγνωμοσύνη που συμφώνησαν να νηστέψουν μαζί.
Είμαστε φιλαράκια από το γυμνάσιο...
-Ναι. -...από το δημοτικό με τον Κρις.
-Είμαι ο Άαρον. Αυτός είναι ο Λουκ. -Ναι.
Και τώρα, δουλεύουμε για τον Κρις.
-Άρα, είμαστε φιλαράκια επί πληρωμή. -Έτσι. Με οφέλη.
-Με οφέλη και... -Είμαστε μια μικρή οικογένεια.
Μια μικρή οικογένεια.
Είναι καλό να έχω λίγη ηθική υποστήριξη.
Θα το κάνεις μέχρι τέλους; Άαρον, τέσσερις μέρες.
-Ναι. -Ναι.
-Όχι! -Θα προσπαθήσεις.
Ναι, θα προσπαθήσω.
Λατρεύει το φαγητό του.
Δεν έχει υπάρξει ποτέ πιο θυμωμένος μαζί μου, από όταν του αγόρασα
μια πολύ μικρή μπριζόλα στο Λονδίνο.
Μόνο μπουνιά που δεν μου έριξε, επειδή ήταν τόσο μικρή και είπε,
"Δες πόσος είμαι. Γιατί να πάρεις τέτοια μπριζόλα;"
Δεν θα αντέξει τέσσερις μέρες.
Διαλύομαι. Έχουμε ακόμα μέρες μέχρι το φαγητό, όχι ώρες.
Δεν είναι ότι μπορούμε να πάμε σπίτι και να χλαπακιάσουμε ένα μπολ μακαρόνια.
Ξέχνα τα ζυμαρικά. Με λίγη τύχη το επόμενο γεύμα θα είναι ένα μεγάλο ζουμερό ψάρι.
ΡΟΚΙ ΚΡΙΚ, ΝΕΑ ΝΟΤΙΑ ΟΥΑΛΙΑ
Αλλά, αν μου έχει ανατεθεί να πιάσω ψάρια,
θα χρειαστώ σοβαρή εκπαίδευση κατάδυσης.
Έτσι, ο Πίτερ με έφερε σε επαφή με κάποια που διαθέτει αξιοζήλευτες δεξιότητες.
Θα σου κάνω μια σύντομη επίδειξη. Θα ξεκινήσω με μια πολύ μεγάλη εκπνοή.
Ουάου.
Τεράστια διόγκωση.
-Εντάξει. -Ήταν απίστευτο.
Η Τάνια Στρίτερ είναι φαινόμενο ως προς το κράτημα της αναπνοής.
Είναι δέκα φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια ελεύθερης κατάδυσης...
και κρατάει την αναπνοή της για το εκπληκτικό διάστημα των έξι λεπτών.
Ο μέσος άνθρωπος αναπνέει από το πάνω μέρος
του στήθους του, αλλά έτσι δεν παίρνεις πολύ οξυγόνο στο αίμα σου.
Υπάρχει μεγαλύτερη χωρητικότητα στο κάτω μέρος των πνευμόνων σου,
αλλά δεν μπορείς να έχεις πρόσβαση εκεί, αν δεν χαλαρώσεις τους κοιλιακούς σου.
Ουσιαστικά, μαθαίνεις να πετάς έξω το στομάχι σου, καθώς αναπνέεις.
-Λοιπόν, πώς νιώθεις; -Έτοιμος για ρεκόρ.
Πάμε.
Αυτό εκεί το πορτοκαλί πράγμα είναι ο στόχος;
-Βέβαια, μέχρι εκεί και πίσω. -Και πόσο είναι, γύρω στα πενήντα μέτρα;
-Όχι, είναι περίπου εκατό μέτρα. -Όντως;
Κάπως κλειστοφοβικά φαίνεται.
Ναι, δέσαμε ένα σχοινί για οδηγό, γιατί είναι αρκετά σκοτεινά.
Μου δίνει την ευκαιρία να δω το υλικό σου,
ψυχικά και σωματικά.
Εντάξει, θα δούμε.
Όποτε είσαι έτοιμος, Κρις.
Η ορατότητα είναι πολύ κακή και αμέσως, οι πνεύμονές μου με καίνε.
Το μυαλό μου λέει ότι πρέπει να σταματήσω και ότι τελειώνει ο αέρας.
Προσπαθώ να το παρακάμψω,
επειδή ξέρω ότι τα πνευμόνια μου έχουν περισσότερο οξυγόνο
απ' ό,τι νομίζω.
Σίγουρα πρέπει να έχω φτάσει έως τώρα.
-Σχεδόν στη μέση. -Δεν νομίζω.
-Ούτε καν κοντά. -Είκοσι μέτρα. Πόσα μέτρα ήταν;
Δεν νομίζω ότι έφτασες τα είκοσι.
Ναι, είμαι λίγο απογοητευμένος.
Αποδείχτηκε ότι ήμουν κάτω για το τεράστιο διάστημα των 27 δευτερολέπτων.
Για την ακρίβεια, έχω εκπλαγεί από το πόσο αναποτελεσματικός και άχρηστος
είμαι στην ελεύθερη κατάδυση.
Ξέρω ότι στην ξηρά κρατάω την ανάσα μου για κάποια λεπτά, αλλά στο νερό,
που κλωτσάς και εξαντλείς τον αέρα και την ενέργεια που έχεις...
είναι τελείως διαφορετική υπόθεση.
Η βουτιά για το δείπνο μου θα είναι πιο δύσκολη απ' ό,τι νόμιζα.
Μιλώντας για φαγητό...
22 ΩΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΦΑΓΗΤΟ
Δεν μου αρέσει καν το μπρόκολο.
Ακόμα κι αν έχω δουλειά για το σπίτι...
χωρίς ώρες φαγητού μέσα στη μέρα μου... ο χρόνος μοιάζει να σέρνεται.
Είναι σχεδόν ώρα για δείπνο και νιώθω χειρότερα από ποτέ.
Αισθάνομαι αρκετά ζαλισμένος, πολύ αδύναμος και υπερβολικά πεινασμένος.
ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΦΑΓΗΤΟ
Είμαι κουρασμένος. Δεν κοιμήθηκα καλά. Ξύπνησα και ένιωθα μεγάλη πείνα
και έπειτα...
Αισθάνομαι... ξέρεις, άδειος. Άδειος από φαγητό.
Λες και είμαι άδειος από ενέργεια. Νιώθω πολύ πεσμένος.
Τώρα, μαγειρεύοντας αυτό, πεινάω.
Γιατί δεν τρως;
Γιατί δεν πρέπει να φάω.
Για πόσο, μπαμπά;
Για τέσσερις μέρες, φίλε.
Γιατί;
Ούτε που δελεάζομαι από το νοστιμότατο, τραγανιστό μπέικον και τα αυγά.
Η δεύτερη μέρα μιας νηστείας που επιτρέπει μόνο νερό, είναι εξαιρετικά δύσκολη.
Ο λόγος γι' αυτό είναι ότι τα αρχικά αποθέματα γλυκόζης του σώματος,
τα οποία φυλάσσονται στο συκώτι και στους μύες,
αρχίζουν να μειώνονται ταχύτατα. Ως εκ τούτου,
ο Κρις αισθάνεται πολύ κουρασμένος και ζαβλακωμένος.
Όμως, είναι σημαντικό να καταλάβει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με αυτό,
καθώς υπάρχει κόσμος που το κάνει συστηματικά
και όχι μόνο δεν λιμοκτονεί, αλλά καταφέρνει και να ακμάσει.
ΚΟΙΛΑΔΑ ΕΓΙΑΣΙ, ΤΑΝΖΑΝΙΑ
Έι...
Αστόχησες...
Άκου, γιε μου,
αν δεν πετύχεις τον στόχο,
το χωριό δεν θα φάει.
Προσπάθησε ξανά.
Θα βάλω τα δυνατά μου μπαμπά...
Ναι, μπράβο.
Ο Ιζαφίρι είναι μέλος της φυλής Χάτζα.
Είναι κυνηγός.
Πεινάμε
και έχουμε ξεμείνει από φαγητό.
Εντάξει.
Θα κυνηγήσω κάτι αύριο.
Θα πιάσω κάτι μεγάλο.
Η πείνα είναι μέρος της ζωής εδώ.
Ενίοτε δεν τρώμε για μέρες.
Όμως, δεν φοβόμαστε,
γιατί ξέρω ότι δεν θα λιμοκτονήσουμε.
Δείτε, εκεί πρέπει να κυνηγήσουμε...
Να πάτε από το πλάι.
Η πείνα...
με κάνει καλύτερο κυνηγό.
Ακόμα κι έπειτα από μέρες χωρίς φαγητό, άνθρωποι σαν τους Χάτζα
είναι ικανοί να βρουν ενέργεια για κυνήγι...
Κοιτάξτε, περιττώματα αντιλόπης.
...γιατί όταν κάποιος νηστεύει, όταν σταματάει να τρώει...
Πιστεύω ότι είναι κοντά.
...αποκαλύπτεται η υπερδύναμη του σώματος.
Όταν το φαγητό αφθονεί, το σώμα μας αποθηκεύει πλεονάζουσα ενέργεια
σε μορφή λίπους κάτω από το δέρμα και γύρω από τα εσωτερικά όργανα.
Όταν το φαΐ είναι λιγοστό, το λίπος πηγαίνει στο συκώτι...
όπου μετατρέπεται σε μια εναλλακτική πηγή ενέργειας, που ονομάζεται κετόνη.
Αυτές οι κετόνες είναι που παρέχουν την πηγή ενέργειας εκτάκτου ανάγκης.
Όχι μόνο για το σώμα μας, αλλά και για το μυαλό μας.
Πέρα από την ενίσχυση της ενέργειας,
φαίνεται ότι οι κετόνες οξύνουν επίσης τη νοητική συγκέντρωση.
Εντείνοντας την ικανότητα της όρασης, της ακοής...
και της αίσθησης πραγμάτων στο περιβάλλον...
που κανονικά δεν θα ήμασταν ικανοί να αντιληφθούμε.
Μάλιστα η παραγωγή της κετόνης αυξάνεται...
ακριβώς όταν ο κυνηγός τη χρειάζεται περισσότερο.
Εκεί μέσα είναι η αντιλόπη...
Όσο πλησιάζεις,
το μυαλό σου μπαίνει σε εγρήγορση μέσα στην άγρια φύση.
Το ζώο είναι ο μοναδικός σου στόχος.
Ναι. Είναι αντιλόπη ντικ-ντικ.
Την πιάσαμε, την πιάσαμε!
Όλοι είναι χαρούμενοι,
όταν φέρνω κρέας στο σπίτι.
Τα παιδιά μας
και οι σύζυγοί μας χαίρονται.
Όλοι είναι χαρούμενοι.
Οι κετόνες βοηθούν τους Χάτζα να κυνηγούν, όταν το φαγητό εκλείπει.
Κι είμαι βέβαιος ότι κι εγώ θα χρειαστώ μερικές κετόνες
αν θέλω να πιάσω κανένα ψάρι σε δυο μέρες.
Ένα μικρό τσίμπημα εδώ.
39 ΩΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΦΑΓΗΤΟ
Δεν... δεν πόνεσε τόσο.
Ελέγχω τις κετόνες σε δυο διαφορετικά μηχανήματα μέτρησης.
Και τα δύο δείχνουν γύρω στο ένα. Με την ώρα θα αυξηθεί.
-Έχω περισσότερες στο σώμα μου πλέον; -Ναι.
Παράγω περισσότερο;
Ακριβώς. Στην πραγματικότητα, δέκα φορές περισσότερο.
-Είναι αρκετά χαμηλά. -Μάλιστα.
Αλλά ελπίζουμε ότι σήμερα ή αύριο που θα αρχίσουμε να βλέπουμε τη μετάβαση
-από τη δεύτερη... -Ναι.
...στην τρίτη μέρα, τότε είναι που θα αρχίσεις
να αισθάνεσαι λίγο ότι είσαι στο Matrix. Θα βλέπεις τα πράγματα
-κάπως διαφορετικά. -Ναι.
Και τι γίνεται με τα κύτταρα ζόμπι;
Πιστεύεις ότι το σώμα μου τα ξεφορτώνεται ήδη;
Ναι, είσαι στην αρχή αυτής της διαδικασίας.
Νομίζω ότι έρχεται μαζί με τη μετάβαση στις κετόνες,
οπότε όσο το σώμα προσαρμόζεται στο τι συμβαίνει,
θα αρχίσει να βάζει νέες προτεραιότητες
κι αν όλα πάνε καλά, θα τα απομακρύνει.
Ωραία.
Άρα, ο πόλεμος κατά των ζόμπι ξεκίνησε, αλλά ακόμα καμία τόνωση από κετόνες.
Γεγονός που είναι λίγο ανησυχητικό, γιατί ξεκίνησα για προπόνηση καταδύσεων.
Δεν μπορώ να πω ότι σφύζω από ενέργεια. Και η ικανότητά μου να μιλάω...
επιδεινώνεται γρήγορα. Εσείς πώς νιώθετε παιδιά;
Ναι, έχει σκαμπανεβάσματα, έτσι δεν είναι;
-Σαν τρενάκι του τρόμου. -Είναι σαν...
Σαν τρενάκι συναισθημάτων.
Τώρα είμαι ανεβασμένος, αλλά θα υπάρξει κάποια ώρα σήμερα
που θα νιώθω πεσμένος.
ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΡΟΥ ΣΤΙΒΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΓΚΡΙΦΙΘ, ΧΡΥΣΗ ΑΚΤΗ
Άλλο ένα προπονητικό σόου με τον Πίτερ και την Τάνια.
Αυτήν τη φορά, υποβρύχιο χόκεϊ.
Λένε ότι θα με βοηθήσει να πιάσω ψάρια...
-Γεια σας, παιδιά. -Γεια. Πώς πάει;
Επίσης, πιστεύουν ότι θα με βοηθήσει να μην έχω το μυαλό μου στη νηστεία.
Λοιπόν, δεν πιάνει.
Τι άλλο να θέλει κανείς ενώ νηστεύει, είναι κουρασμένος και πεινάει;
Να μάθει ένα καινούριο άθλημα.
Δεν έχω τίποτα εναντίον του υποβρύχιου χόκεϊ. Είναι κουλ, αλλά τώρα
θέλω μόνο να φάω.
Θα είναι δύσκολα εκεί κάτω, όμως είναι πολύ καλό
για το υποβρύχιο ψάρεμα. Μια ξαφνική έκρηξη ενέργειας.
-Έχει... -Ναι.
Δεν ξέρεις πότε πρέπει να βουτήξεις,
γι' αυτό θέλει αποδοτικότητα.
-Εντάξει. -Σύμφωνοι;
Ναι.
Ο Πίτερ παίζει με τους κόκκινους.
Εγώ με τους μπλε. Αριθμός επτά.
Τα φιλαράκια και συνοδοιπόροι μου στη νηστεία είναι τσιρλίντερς.
Νιώθω ότι παρακολουθώ τον γιο μου να πηγαίνει στη μάχη. Έχω άγχος.
-Είμαι αγχωμένος. -Ανησυχώ...
Ανησυχώ γι' αυτό, γιατί χωρίς αυτό...
-Δεν θα έχουμε δουλειά. -...δεν θα υπάρχει δουλειά...
-Αλήθεια. -Προσοχή στο πρόσωπό του.
Μην αγγίζετε το πρόσωπό του, παρακαλώ.
Τα πράγματα δεν ξεκινάνε καλά.
Τις τρώει.
Το να κρατάς την ανάσα σου είναι ένα, αλλά να το κάνεις ενώ σε σπρώχνουν,
σε ρίχνουν κάτω και πάει λέγοντας...
είναι τελείως άλλο πράγμα. Είναι αρκετά έντονο.
Η ανάγκη μου για αέρα είναι ακατανίκητη.
Αν αυτός ο δίσκος ήταν ψάρι, ούτε που θα το πλησίαζα.
Ουάου!
Μπράβο, Πίτερ.
Ωραίο γκολ.
Ημίχρονο και δεν θα μπορούσε να είναι πιο σύντομο.
-Πώς είσαι; -Είναι εξαντλητικό.
-Το ξέρω. -Απλώς προσπαθώ να το δουλέψω,
ξέρεις, πότε καταναλώνεις την ενέργειά σου και πότε βουτάς, να σιγουρευτώ
-ότι βουτάω όταν φτάνει ο δίσκος. -Ναι.
-...αντί να περιμένω εκεί κάτω... -Όχι!
...μέχρι να φτάσει, δεν έχει μείνει τίποτα.
-Καθόλου αναμονή. -Αλλά...
Έχεις όσο οξυγόνο χρειάζεσαι.
-Άρα, είναι στο μυαλό. -Ναι.
Η αντοχή σου είναι πνευματική πλέον.
-Φυσικά. -Εντάξει;
Άρα, προσπάθησε να παίρνεις μερικές μεγάλες, αργές και βαθιές αναπνοές.
Από το στόμα.
-Αισθάνεσαι καλύτερα; -Είμαι καλά.
Ωραία.
Εντάξει.
Δεν ξέρω αν είναι οι συμβουλές του ημιχρόνου
ή κάτι άλλο... αλλά αισθάνομαι λίγο διαφορετικά.
Η ανάγκη να ανασάνω δεν επείγει τόσο.
Νιώθω πιο αποδοτικός μέσα στο νερό.
Έχω περισσότερη επίγνωση των άλλων παικτών γύρω μου.
Κι είμαι συγκεντρωμένος στον δίσκο.
Νιώθω μια μικρή εκτόξευση της ενέργειάς μου...
Αρκετή...
για να σκοράρω.
-Πώς νιώθεις; -Τώρα αισθάνομαι μια χαρά.
-Ναι. -Νιώθω πολύ καλύτερα
-από πριν το παιχνίδι. -Κι εγώ.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Πιθανότατα τώρα παράγουμε περισσότερες κετόνες,
τα σώματά μας προσπαθούν να εντείνουν την παραγωγή.
-Ουσιαστικά λένε... -Ότι κυνηγάμε.
-Ακριβώς, σαν... -Ναι.
..."Κυνηγάνε. Μας φέρνουν φαγητό."
Δεν θα με εξέπληττε αν σε μία-δύο ώρες,
-αισθανθούμε κάπως χειρότερα. -Ναι.
Γιατί τότε θα συνειδητοποιήσουν
ότι "Δεν φάγαμε. Μας απογοήτευσαν."
Και τότε, τα επίπεδα παραγωγής
θα μειωθούν ελαφρώς.
Αυτό όμως δεν βοηθάει, έτσι;
Αν είναι δυνατόν.
Καθώς άρχιζα να αισθάνομαι κάπως καλύτερα...
-Ωχ. -Επίτηδες το κάνουν.
Ένα γνώριμο συναίσθημα επέστρεψε.
Να, τώρα πεινάω πάλι.
Ακόμα κι έτσι, οι κολλητοί μου νηστεύουν μαζί μου.
Δεν με απογοητεύουν ποτέ.
45 ΩΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΦΑΓΗΤΟ
-Γεια σου, Κρις! -Γεια!
Τι φάση...
Συγγνώμη, φίλε. Δεν μπορούσαμε να το κάνουμε. Είναι τόσο καλό.
Δεν...
Έλα να φας ένα κομμάτι, φίλε.
Πριν δύο λεπτά, έλεγα, "Βοηθάει πολύ που τα παιδιά
το κάνουν όλο αυτό μαζί μου, γιατί είμαι...
είμαι στα κάτω μου". Λέω, "Αισθάνομαι άσχημα".
Και μετά λέω, "Όμως, αυτοί γελάνε. Πρέπει να συνεχίσω".
Ξέρετε, "Είμαστε όλοι μαζί σε αυτό". Πριν τρία λεπτά έγινε αυτό.
Θα έλεγα ότι δεν είναι καλό,
αλλά ειλικρινά είναι ό,τι καλύτερο.
-Τι συμβαίνει; Νόμιζα ότι νηστεύετε. -Αυτό είπα κι εγώ.
Και οι δύο νήστευαν. Τους είπα...
Απλώς μύρισέ το.
Μια χαρά.
Νόμιζα στ' αλήθεια ότι θα κρατούσες γερά.
Θα το έκανα, αλλά ήταν το καλύτερο μιλκσέικ που ήπια ποτέ.
-Καλή τύχη στην αναζήτηση. -Θεέ μου.
Μυρίζω την πίτσα. Θα φύγω. Μπορώ να τη μυρίσω.
ΤΡΙΤΗ ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΦΑΓΗΤΟ
Υπέροχα, οι κολλητοί μου την έκαναν και, όπως είχε προβλέψει ο Πίτερ,
η ανάκαμψη λόγω κετόνης εξαφανίστηκε και νιώθω απαίσια.
Λοιπόν, είναι η τρίτη μέρα.
Αισθάνομαι αρκετά αδύναμος. Δεν κοιμήθηκα πολύ χτες το βράδυ.
Νιώθω ότι ο ύπνος μου όλο επιδεινώνεται.
Χτες βράδυ ήταν πολύ δύσκολα στο δείπνο των παιδιών.
Είχαν πεντανόστιμο ψητό αρνάκι και λαχανικά και φρούτα και...
κάπου πήρε το μάτι μου κι ένα μπράουνι σοκολάτας.
Σε πολλές περιπτώσεις, σκέφτηκα να τους αρπάξω το φαγητό
από τα χέρια. Νιώθω αδύναμος, όταν προσπαθώ να ανέβω τις σκάλες,
να διασχίσω τον διάδρομο, νιώθω ότι αναπνέω με δυσκολία.
Αλλά βρίσκομαι στην τρίτη μέρα και...
κοντεύω να τα καταφέρω.
Μένουν μόνο δώδεκα, 48,
δεν ξέρω, ούτε να σκεφτώ δεν μπορώ.
Δεν ξέρω.
Το χάνω.
64 ΩΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΦΑΓΗΤΟ
Προσπαθώ να βάλω μπρος τις κετόνες μου με την προπόνηση, αλλά δεν νιώθω τίποτα.
Α, ναι μήπως ανέφερα ότι πεινάω πάρα, μα πάρα πολύ;
Δεν νομίζω ότι ο Κρις βρήκε αυτήν την εμπειρία ευχάριστη στο ελάχιστο.
Αλλά ένα μεγάλο μέρος της νηστείας είναι η κατανόηση του σκοπού της.
Αυτό είναι το κλειδί για να το αντέξεις.
Το να είσαι ικανός να συγκεντρωθείς στο κίνητρο πίσω από τη νηστεία.
Ένα από τα πλεονεκτήματα είναι ότι έχεις οικογένεια.
-Ναι. -Κατά κάποιον τρόπο, βλέπεις
πόσο το απολαμβάνεις και αυτό είναι ένα στήριγμα.
-Έτσι νομίζω... -Ναι.
Στην πραγματικότητα, κοιτάζεις στα μάτια τους ανθρώπους, για τους οποίους
νοιάζεσαι περισσότερο.
Βέβαια. Μου αρέσει αυτό το κίνητρο.
Οτιδήποτε με κάνει να μη σκέφτομαι το φαγητό είναι...
καλό σε αυτό το σημείο, άρα...
Το να ζητάω από το Κρις να φτάσει τις τέσσερις μέρες νηστείας με την πρώτη,
είναι μεγάλη απαίτηση.
Όμως, αλήθεια πρέπει να συνεχίσει τώρα.
Γιατί όταν ένας άνθρωπος φτάνει τις τρεις μέρες δίχως φαγητό,
πιστεύουμε ότι κάποιες αξιοσημείωτες βιοχημικές αλλαγές λαμβάνουν χώρα,
οι οποίες έχουν σημαντικά οφέλη για τη μακροζωία.
Θυμάστε εκείνα τα τοξικά κύτταρα ζόμπι που έκαναν το σώμα μου να γερνάει;
Δεν είναι τα μοναδικά που πρέπει να αντιμετωπίσω.
Ακόμα και μέσα στα υγιή κύτταρά μου υπάρχει φυσιολογική φθορά.
Ωστόσο, οι επιστήμονες θεωρούν ότι δίχως φαγητό προς επεξεργασία,
τα εν λόγω κύτταρα μπαίνουν σε ρυθμούς αποκατάστασης,
επιδιορθώνοντας βλάβες, καθαρίζοντας και κόβοντας κάθε πρόβλημα στη ρίζα του.
Με τα κύτταρα ζόμπι υπό έλεγχο και το σώμα μου σε άριστη κατάσταση,
το μέλλον προδιαγράφεται υγιέστερο και μακροβιότερο.
Η επιστήμη μόλις αρχίζει να κατανοεί τα οφέλη της νηστείας
στη μακροζωία.
Για την ακρίβεια, μόλις τώρα προσπαθούμε να προφτάσουμε κουλτούρες και θρησκείες
που έχουν θέσει τη νηστεία στο επίκεντρο της πρακτικής του εδώ και χιλιετίες.
ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΜΧΑΡΑ, ΑΙΘΙΟΠΙΑ
Σήμερα είναι μια όμορφη ημέρα.
Ο συνταξιούχος εκπαιδευτικός Τοντέσο και η οικογένειά του γιορτάζουν το Πάσχα
περπατώντας προς την εκκλησία.
Μπαμπά, κοντεύουμε;
Όχι ακόμα.
Όμως, η εκκλησία απέχει τρεις μέρες περπάτημα για την ιερή πόλη Γκοντάρ.
Είσαι κουρασμένη;
Ναι, είμαι.
Να μην είσαι κουρασμένη, να είσαι δυνατή.
Κατά το εξουθενωτικό προσκύνημά τους, η οικογένεια δεν τρώει απολύτως τίποτα.
Η νηστεία είναι πολύ σημαντική για εμάς,
είναι παράδοση των προγόνων μας.
Μας φέρνει κοντά στον Θεό.
Ελάτε.
Θα χαρώ πολύ όταν φτάσουμε.
Η κόρη τους Έλεν συνοδεύει τους γονείς της για πρώτη φορά.
Η πρώτη μέρα ήταν η πιο δύσκολη.
Ένιωσα τόσο αδύναμη.
Το μυαλό μου έλεγε, "Μπορείς να τα καταφέρεις".
Αλλά το στομάχι μου έλεγε, "Δώσ' μου φαγητό!"
Η νηστεία δεν τους φέρνει μόνο κοντά στον Θεό.
Πιστεύουν ότι φέρνει και οφέλη για την υγεία.
Ο πατέρας μου, παρόλο που είναι 75 χρονών, είναι πολύ δυνατός.
Δεν τον έχω δει ποτέ άρρωστο.
Ορκίζεται ότι ο λόγος είναι η νηστεία.
Ξεκίνησα να νηστεύω, όταν ήμουν επτά ετών.
Το κάνω εδώ και 68 χρόνια.
Με κρατάει υγιή.
Δεν έχω προσβληθεί ποτέ από κοινό κρύωμα
ή από άλλη ασθένεια.
Κοιτάξτε, η Γκοντάρ είναι μετά το βουνό.
Τη βλέπω...
Πάμε.
Μυρίζω το λιβάνι.
Το Πάσχα δεν είναι η μόνη περίοδος που οι Ορθόδοξοι της Αιθιοπίας νηστεύουν.
Για την ακρίβεια, τηρούν μέχρι 250 μέρες νηστείας τον χρόνο,
κατά τις οποίες οι πρακτικές τους ποικίλλουν, από πλήρη αφαγία
μέχρι περιορισμό της ποσότητας ή της ώρας του φαγητού.
Όλες αυτές οι μυρωδιές. Τόσο φαγητό.
Η Γκοντάρ είναι υπέροχο μέρος.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να καταπιαστείς με τη νηστεία, αμέτρητα πρωτόκολλα.
Αλλά να θυμάστε, όλα έχουν κάτι κοινό.
Τη μείωση του αριθμού των θερμίδων που καταναλώνουμε.
Και σε έναν κόσμο, όπου τόσοι πολλοί από εμάς τρεφόμαστε υπερβολικά,
πρόκειται για σημαντικό στοιχείο μιας μακροβιότερης
και υγιέστερης ζωής.
Είμαι πολύ περήφανη για τον εαυτό μου που νηστεύω.
Θα το κάνω κάθε χρόνο.
Θα σταματήσω να νηστεύω μόνο όταν πεθάνω.
Διακόσιες πενήντα μέρες νηστείας τον χρόνο.
Με κάνει να σκέφτομαι, "Φυσικά και μπορώ να συνεχίσω για άλλη μια μέρα... Μπορώ;"
Παλεύω, παλεύω, το παλεύω
Είμαι στο πλοίο για τη βάση καταδύσεων στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο...
και θα με βόλευε πολύ λίγο ανέβασμα της κετόνης.
70 ΩΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΦΑΓΗΤΟ
Είχα μια μικρή...
μια μικρή έκρηξη ενέργειας, πριν καμιά ώρα.
Σκέφτηκα, "Αυτό είναι καλό." Τώρα...
ΤΕΤΑΡΤΗ ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΦΑΓΗΤΟ
ΝΗΣΙ ΧΙΡΟΝ, ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΟΡΑΛΛΙΟΓΕΝΗΣ ΥΦΑΛΟΣ
Αυτό ήταν. Έφτασε η τελευταία μέρα της νηστείας και η στιγμή που πρέπει
να βρω τροφή για μένα και τον Πίτερ. Τι θα μπορούσε να πάει στραβά;
Πώς αισθάνεσαι σήμερα το πρωί;
Αρκετά αδύναμος. Έχω λίγη ενέργεια. Λες και μόλις σηκώθηκα από το κρεβάτι.
Ξέρεις, ακόμα κι αν δεν το νιώθεις, σε ένα μικροεπίπεδο,
μέσα στο σώμα σου, γίνεται πόλεμος.
Κι αυτός ο πόλεμος κερδίζεται από τους καλούς.
Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που το κάνουμε αυτό.
Ναι.
Εντάξει, ας δούμε τι έχουμε εδώ.
Θα μπορούσα να ζήσω περισσότερο, αλλά τώρα,
δεν είμαι σίγουρος αν θα βγάλω καν τη μέρα.
Θύμισέ μου, πού βρίσκονταν τα επίπεδα κετονών μου χτες;
Χτες ήσουν περίπου στο επίπεδο ένα.
-Τώρα, αγγίζεις το δύο. -Ναι.
-Όταν οι κετόνες πλησιάσουν το τρία... -Ναι.
...γίνεται η μετάβαση.
Αλλά νομίζω ότι μόλις μπεις στο νερό, θα εκτοξευθούν.
Δεν θέλω να σε πιέσω, αλλά πεινάω.
Και βλέποντας ότι δεν μπορώ να πιάσω ψάρι, ενώ εσύ μπορείς,
χρειάζεται να τα καταφέρεις. Έχεις μεγάλο μερίδιο ευθύνης...
-Ναι. -Και για τους δύο.
-Το μόνο που άκουσα ήταν κάτι για μερίδες. -Ναι.
Το στοίχημα είναι μεγάλο και όχι μόνο για σήμερα.
Νηστεύοντας, ο Πίτερ λέει ότι πολεμάω
τα κύτταρα ζόμπι και επιδιορθώνω τα υγιή.
Κι αυτό θα μπορούσε να σημαίνει μια πιο μακρόχρονη και υγιή ζωή.
Πρώτα, όμως, πρέπει να πιάσω εκείνο το ψάρι.
-Καλώς ήρθες! -Σε ευχαριστώ πολύ.
Μόνο να έβρισκα λίγη ενέργεια. Θα ήθελα λίγες κετόνες τώρα.
Τα επίπεδα κετονών του Κρις έχουν αυξηθεί, πράγμα που θέλαμε να δούμε.
Ξέρω ότι δεν το νιώθει ακόμα, αλλά όπως και στο υποβρύχιο χόκεϊ,
η προσπάθεια για κυνήγι θα επιταχύνει αυτές τις επαναστατικές προσαρμογές
εντός του σώματός του, δίνοντάς του το πλεονέκτημα που χρειάζεται.
92 ΩΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΦΑΓΗΤΟ
-Τέντωσε τα πόδια σου. -Απλώς ένιωσα μια ζαλάδα.
Αισθάνομαι άδειος...
λες και είμαι απών.
Περίμενα όντως αυτήν την πλημμύρα ενέργειας που όλο αναφέρει.
Όμως, δεν αρχίζει να επιδρά.
Μην το παρακάνεις. Το μπλακάουτ ή η απώλεια κινητικού ελέγχου
όπως το αποκαλούμε, είναι αληθινά.
Μάλιστα. Άρα, τι συμπτώματα...
θα νιώσω αν χρειαστεί να κάνω σήμα ή να υποχωρήσω;
Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αίσθηση ότι είσαι κενός
και στην πραγματική αίσθηση ότι το κεφάλι και τα χέρια σου
τρέμουν λίγο.
Εννοώ, αν πάθεις μπλάκαουτ, δεν θα νιώθεις
ούτε θα θυμάσαι τίποτα απολύτως.
Άρα, αν σε κοιτάξω και το πρόσωπό σου μαρτυράει ότι έχεις τελειώσει,
δεν μετράει το πόσο κίνητρο έχεις, τελείωσες και βγαίνεις έξω.
Βέβαια.
Να μου λες πώς νιώθεις και μη φτάνεις στα άκρα.
-Πεινάω. -Το ξέρω.
Είμαι ήδη εξαντλημένος.
Εντάξει, ώρα να μπεις.
Είμαι μέσα.
Το ξέρω ότι έχω αρκετό οξυγόνο στο σώμα μου...
αλλά κοιτάζω ψηλά και η βάρκα μοιάζει να είναι τόσο μακριά.
Νιώθω ότι δεν εστιάζω καθόλου
και ξαφνικά, η ανάγκη να ανασάνω είναι ακατανίκητη.
Πώς νιώθεις;
Έφτασα εκεί κάτω
και μετά είπα, "Πρέπει να πάρω ανάσα σύντομα".
Ένιωσα αδυναμία και σκέφτηκα,
-"Δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνω". -Ναι.
Νιώθω τόσο κουρασμένος και η τόνωση της ενέργειας που μου υποσχέθηκε ο Πίτερ...
πουθενά.
Έτσι, μετά από λίγο, μπαίνω πάλι.
Αυτήν τη φορά, όμως, αρχίζω να αισθάνομαι λίγο διαφορετικά.
Καθώς κατεβαίνω, αισθάνομαι λες και συγχρονίζομαι με τον ωκεανό.
Ακούω κάθε ήχο.
Ο χρόνος μοιάζει να επιβραδύνεται.
Αρχίζω να νιώθω ένα κύμα ενέργειας...
Και μετά, βλέπω ένα ψάρι.
Καλή δουλειά. Τα κατάφερες.
Έπιασα ένα. Πίτερ, το βραδινό σου.
Καλό.
Καταπληκτική δουλειά, φίλε.
Ήταν υπέροχος.
Ήσουν υπέροχος.
Κάναμε άλλον έναν έλεγχο μετά το κυνήγι και η τόνωση της ενέργειας,
όπως αποδείχτηκε είχε αγγίξει το τρία ως προς τις κετόνες.
Άρα, δούλεψε. Η επιστήμη μίλησε.
Καθόλου κακή ψαριά, έτσι;
Απίστευτη ψαριά, φίλε.
Μυρίζει ωραία, φαίνεται ωραίο.
Αλλά θα ήμουν χαρούμενος και με λαχανικά τώρα,
-αν ήταν το μοναδικό που έχουμε. -Το ξέρω. Μπουμ!
Με όλη αυτήν την αναμονή και τη συσσώρευση, σχεδόν ένιωσα ενοχές
ή λες και θα έκανα κάτι κακό, αν έτρωγα την πρώτη μπουκιά.
Νομίζω ότι αυτό θα είναι το καλύτερο διάλειμμα από νηστεία που είχα ποτέ.
-Άρα, ποιος τρώει πρώτος; -Αυτός που το έπιασε.
Δεν ορμήξαμε πάνω του, όπως περιμέναμε.
Είναι αδιανόητο.
Μοιάζει τελετουργικό και... σημαντικό και ιδιαίτερο.
Να κλάψω ή να γελάσω;
Νομίζω ότι ήταν το ωραιότερο γεύμα που είχα ποτέ.
Καμιά φορά, όταν τρώω το πρώτο μου γεύμα μετά τη νηστεία, νιώθω μια πολύ μικρή,
τόση δα μετάνοια. Και σκέφτομαι, "Θα έπρεπε να συνεχίσω άλλη μια μέρα;"
Το αισθάνεσαι καθόλου;
-Όχι... ούτε λίγο. -Όχι τόσο πολύ, ε;
-Τίποτα. Όχι. -Όχι.
Καθόλου.
Τώρα, φίλε, είμαι στον παράδεισο.
Είναι απίστευτα.
Θα ήθελα να κάνω μια πρόποση.
Στον ωκεανό που μας ταΐζει αυτό το ψάρι.
Και σ' εσένα που με έκανες να υποφέρω για τέσσερις μέρες νηστείας
μέχρι να το εκτιμήσω στ' αλήθεια.
Εγώ θα κάνω πρόποση στον ενενηντάχρονο εαυτό σου και στα δισέγγονα,
με τα οποία θα παίζεις.
Γεια μας.
Αυτό ήταν, τέσσερις μέρες, καθόλου φαγητό. Δεν λύγισα. Αν θα το ξαναέκανα;
Δεν το πιστεύω ότι το λέω, αλλά ναι.
Από εδώ και στο εξής, θέλω η νηστεία να είναι μέρος της ζωής μου.
Κοίτα μας να τα δίνουμε όλα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα ξαναβγώ με...
με παρέα φίλων.
Για να φάω ουσιαστικά τα πάντα στο μενού, σαν λύκος.
Καίει πολύ!
Σίγουρα θα το κάνω.
Για να ενσωματώσει τη νηστεία στη ρουτίνα του, ο Κρις σκοπεύει:
Να μην τρώει πριν από το μεσημεριανό τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα.
Να μην τρώει τίποτα για ένα εικοσιτετράωρο μία φορά τον μήνα.
Να νηστεύει για τέσσερις μέρες μία φορά τον χρόνο... μάλλον.
Απλώς τα κοιτάζω. Απλώς κοιτάζω. Δεν τρώω τίποτα.
Υποτιτλισμός: Τόνια Σάτου