ΜΠΛΕ ΒΟΥΝΑ, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
Εξήγησέ μου λίγο για να καταλάβω.
-Ήσουν αθλητής. -Ναι.
Αλλά μετά έγινες ο Κρις, ο ηθοποιός.
Σε όλο το λύκειο έκανα σερφ,
στίβο, έπαιζα ποδόσφαιρο. Η φυσική μου κατάσταση ταίριαζε σε όλα.
Κι αφού πήρα τον ρόλο του Θορ, είχα πολύ συγκεκριμένη δουλειά να κάνω,
που ήταν να μοιάζω σαν χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων, σαν ήρωας κόμικ.
Μάλιστα.
Συνεχίζοντας την αποστολή μου υπέρ της μακροζωίας, είμαι καθ' οδόν
με τον αθλητικό επιστήμονα, Ρος Έτζελι.
Πριν ξεκινήσουν εκ νέου τα γυρίσματα του Θορ,
θέλει να με κάνει να εστιάζω λιγότερο στο πώς φαίνονται οι μυς μου
και περισσότερο στο πώς μπορούν να με βοηθήσουν να απωθήσω τη φθορά του χρόνου.
Ρος, τι κάνουμε; Πού πάμε;
Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε τώρα για τον Κρις 2.0,
είναι να βεβαιώσουμε ότι μπορεί να παίξει στα ίσα με τον Πατέρα Χρόνο
και ίσως, να κερδίσει μερικούς γύρους.
Μπορεί να μην κερδίσεις τη μάχη, αλλά κάποιους γύρους ναι.
Ακούγεται πολύ σκληρή δουλειά. Τι έχεις σχεδιάσει για μένα;
- Θα ανεβούμε κάποια επίπεδα. - Φυσικά!
ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΟ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΙΣ ΧΕΜΣΓΟΥΟΡΘ
Ρίξε μια ματιά.
Ρίτσαρντ!
Είναι ένα σκοινί 30 μέτρων που αιωρείται σε ύψος 300 μέτρων,
ακριβώς πάνω από το φαράγγι.
Προτείνω να κρεμαστείς από την άκρη του και να σκαρφαλώσεις προς τα πάνω.
Τρομακτικό.
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 4 ΔΥΝΑΜΗ
Έχεις κάνεις πολλά σαν αυτό πριν;
-Τέτοιου μεγέθους ή... -Να αιωρούμαι από τελεφερίκ σε σκοινί...
-Ναι. -...300 μέτρα από το έδαφος; Όχι.
-Όχι; -Περιέργως.
Δεν το έχω στο εβδομαδιαίο πρόγραμμά μου.
Πόσο χρόνο έχουμε πριν το κάνουμε;
Πόσο καιρό έχεις μέχρι τα γυρίσματα του Θορ;
Πέντε μήνες, νομίζω.
-Θα ήθελα να γίνει σε τρεις. -Τρεις μήνες προπόνησης.
-Αλλά θα είμαι βαρύς. -Πόσο σωματώδης; Πόσο βαρύς;
Δεν ξέρω. Πιο βαρύς από τώρα.
Αυτό θα είναι πλεονέκτημα ή μειονέκτημα;
Ή μήπως συνδυασμός;
Απόλυτο μειονέκτημα. Θα είμαι ειλικρινής.
Μόνο μειονέκτημα θα είναι.
Άτομα με το μέγεθός σου δεν σκαρφαλώνουν σε σκοινιά που αιωρούνται από βουνά.
Μη γελιέσαι. Θα είναι σκληρό.
Αλλά πώς κατέληξα να κοιτάζω ένα σκοινί τριάντα μέτρων,
που κρέμεται πάνω από την άβυσσο;
Το να παίζω ρόλους δράσης σαν τον Θορ σημαίνει ότι ξόδεψα
μια δεκαετία διατηρώντας μυς της τάξης ενός υπερήρωα.
Ωστόσο, λίγους μήνες πριν αποφάσισα να ανακαλύψω
αν το σώμα μου είναι στον σωστό δρόμο για ένα πιο υγιές μέλλον.
-Γεια σου, Κρις. Χαίρομαι που σε βλέπω. -Γεια χαρά.
Γι' αυτό συνάντησα τον ειδικό μακροζωίας, Δρα Πίτερ Ατία.
Λοιπόν Κρις, είναι εμφανές ότι ξοδεύεις πολύ χρόνο
στο πρόγραμμα ενδυνάμωσής σου. Τι είδους προπόνηση κάνεις;
Μέσα στα χρόνια, έχω προπονηθεί για διαφορετικούς ρόλους.
Για τον Θορ συγκεκριμένα, στόχος ήταν να πάρω μάζα.
Τη μια μέρα έκανα ώμους, την άλλη χέρια. Πλάτη, στήθος, πόδια.
Κατάλαβα. Εντάξει.
Νιώθεις εντάξει;
Προφανώς, είναι σε καταπληκτική φόρμα.
Οι περισσότεροι από εμάς θα έδιναν τα πάντα για να μοιάζουν σαν τον Κρις.
Όμως, πάντα υπάρχει χώρος για βελτίωση.
Υπάρχουν περισσότεροι από 600 μυς στο ανθρώπινο σώμα.
Και για τη μακροζωία, πρέπει να χρησιμοποιείς
όσο το δυνατό πιο πολλούς.
Έτσι, όταν εξέτασα την μυϊκή δύναμη και την απόδοση του Κρις, την ευελιξία
και την ευκινησία του, βρήκα ότι θα έπρεπε να δουλεύει μεγαλύτερο φάσμα μυών.
Αυτό είναι. Δύο... ένα, τέλος.
Θα μπορούσε να βελτιώσει και την αντοχή του.
Λοιπόν Κρις, τα καλά νέα είναι ότι γενικά τα αποτελέσματά σου είναι φανταστικά.
Όμως, όπως αποδεικνύεται, για κάποιους πολύ σημαντικούς λόγους,
τα αποτελέσματα του τεστ σου δεν συνάδουν με κάποιον που προετοιμάζεται να είναι
ο καλύτερος και πιο γερός ενενηντάχρονος όλων των εποχών.
Νιώθω λες και παίρνω τους βαθμούς μου στο γυμνάσιο...
Άρα, τι είδους πράγματα μπορώ να κάνω για να σκίσω σε αυτές τις μετρήσεις;
Μπορούμε να αλλάξουμε πολλά από αυτά.
Μάλιστα, στοχεύοντας περισσότερες από τις μυϊκές ομάδες σου
και βελτιώνοντας την αντοχή σου,
μπορούμε να σε βοηθήσουμε να ζήσεις περισσότερο και καλύτερα.
Εντάξει, λοιπόν...
ας ξεκινήσουμε.
Δρ ΠΙΤΕΡ ΑΤΙΑ ΕΙΔΙΚΟΣ ΜΑΚΡΟΖΩΙΑΣ
Η πρόκληση του Ρος είναι ευφυέστατη για δύο λόγους.
Η προπόνηση για το σκοινί
θα αναπτύξει την υπερφυσική δύναμη του Κρις ακόμα περισσότερο.
Αλλά επίσης, τον βάζει στον σωστό δρόμο για μια μακροβιότερη και υγιέστερη ζωή.
Όμως στην αρχή, πιστεύω ότι ο Κρις θα δυσκολευτεί πολύ.
Για να με κάνει μηχανή αναρρίχησης σε σκοινί, ο Ρος με έφερε σε επαφή
με κορυφαίους του χώρου.
Τους καταξιωμένους ακροβάτες, Άλεξ Φριθ και Μόιρα Κάμπελ,
που διδάσκουν εναέρια ακροβατικά για την οθόνη.
Θέλω να ανέβεις στο χέρι μου και να βάλεις το άλλο σου πόδι εκεί πάνω.
Πίεσε με τα πόδια σου, αυτό είναι.
Αυτό είναι, πάνω τώρα. Πίεσε με τα πόδια και σπρώξε.
Πρέπει να βάλω το πόδι μου....
-Το να ανέβω σε αυτό το σκοινί... -Όχι...
...είναι ίσως η πιο δύσκολη αποστολή έως τώρα.
Σπρώχνεις με τα χέρια. Και τώρα σέρνεις τα χέρια προς τα πάνω.
Αυτό είναι. Και πιέζεις.
Καλό. Ανέβα. Σπρώξε και άνοιξε.
Τα χέρια μου λένε...
Οι μυς λένε, "Όπα, όπα".
Καταλαβαίνεις; Σαν να...
Είναι κάπως περίεργοι...
περίεργοι μυς, με κατάλαβες;
Δεν είναι σαν να λες, "Θα κάνω μια έλξη".
-Όχι. -...με αυτούς του μυς.
Δεν τους έχω χρησιμοποιήσει ξανά.
Είναι πολύ δύσκολο.
Μπορώ να κάνω έλξεις με κλειστή λαβή όλη μέρα, αλλά να κρατάω
το σκοινί τόσο σφιχτά κάνει τα χέρια μου να υποφέρουν.
Πίεσε.
Η αλήθεια είναι ότι αρχίζω να ανησυχώ.
Έχω μια πρόκληση, αλλά εγώ δυσκολεύομαι
να ανέβω έστω και λίγα μέτρα. Κι αν το κάνω, είναι παραπάνω από επίπονο.
Ξαφνικά, ο Κρις γίνεται πάλι αρχάριος
και είναι δύσκολο να το δεχτεί, αλλά πρέπει να με εμπιστευτεί
όταν λέω πως όλος αυτός ο πόνος αξίζει τον κόπο.
Γιατί το να σκαρφαλώσει πάνω σε σκοινί θα ξεκλειδώσει τεράστια οφέλη,
που θα τον κρατήσουν υγιή μέχρι να γεράσει.
Όπως αποδεικνύεται, οι μυς μας κάνουν πολλά περισσότερα από το να μας κινούν.
Στο βάθος, κάθε ίνα είναι γεμάτη με μικροσκοπικούς σταθμούς ενέργειας
που μας βοηθούν να αποτρέψουμε τη σωματική κατάπτωση.
Και με κάθε τέντωμα, απελευθερώνουν χημικά
που αντικρούουν κάθε είδους ασθένεια.
Στο σύνολό τους, οι μυς είναι ζωτικό όργανο
στον αγώνα μας εναντίον της γήρανσης. Κι αυτό είναι το νόημα της αναρρίχησης.
Για να ανέβω στο σκοινί, δεν θα χρειαστώ μόνο τα μεγάλα όπλα,
αλλά κάθε μυ που έχω.
10 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗ
ΜΠΑΪΡΟΝ ΜΠΕΪ, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
Για περισσότερη τύχη στο σκοινί
και περισσότερες προοπτικές μακροζωίας, ο Ρος θέλει να διευρύνω τις ασκήσεις μου.
Ρίξε με στη δουλειά.
Χαίρομαι που διαλέξαμε μια ωραία, δροσερή μέρα για να το κάνουμε.
Έχει γύρω στους 45 βαθμούς τώρα.
Έφερε κάποιες ενδιαφέρουσες νέες ρουτίνες.
Υπέροχα.
Αυτό είναι! Πάμε! Ωραία, μεγάλε.
Ωραία, αυτό είναι. Γίνε αποδοτικός.
Μικρότερα βήματα, όσο δυσκολεύει. Μικρότερα βήματα.
Διατήρησε την ορμή.
Οδήγησε, οδήγησε, οδήγησε.
Ωραία!
Οι μέθοδοί του μπορεί να μοιάζουν ασυνήθιστες, αλλά του έχουν επιτρέψει
να δει τα όρια των δυνατοτήτων του ανθρώπινου σώματος.
Έχει κάνει μαραθώνιο σέρνοντας αμάξι,
θαλάσσιο κολύμπι πέντε μηνών που έσπασε τα ρεκόρ.
Και τρίαθλο κουβαλώντας κορμό δέντρου.
Σε πρόκληση 24 ωρών, σκαρφάλωσε 8.840 μέτρα σκοινιού.
Τόσο είναι το ύψος του Έβερεστ.
Και μόλις κάλεσα αυτόν τον τύπο για να με πιέσει όσο τον εαυτό του.
Έλα εδώ!
-Έτσι μπράβο! -Έλα εδώ!
Πάμε! Ανάπνευσε. Πάμε!
Καλό. Αυτό είναι.
Για να επιτύχει ο Κρις στο σκοινί, πρέπει όλα να λειτουργήσουν μαζί.
Φύγαμε.
Δύναμη στις λαβές, δικέφαλοι, πόδια, ώμοι και πλάτη.
Θα χρειαστεί κινητικότητα, ευελιξία και αντοχή.
Ωραία. Πάμε!
Επομένως, το σχέδιο είναι η εστίαση να μεταφερθεί από γυμναστηριακές ρουτίνες
σε συγκεκριμένες περιοχές στόχους.
Προς αληθινές ασκήσεις που τεστάρουν ευρύτερο φάσμα μυών.
Μπαμπά, να σκαρφαλώσω;
Θεέ μου! Θεέ μου!
Αλλά αυτή η καθολική δύναμη είναι ακριβώς αυτό για το οποίο είμαστε χτισμένοι.
-Απίστευτο. -Συνέχισε, Τρίσταν.
-Μέχρι το τέλος, Τρίσταν. Πάμε! -Νέο παγκόσμιο ρεκόρ!
Το ανθρώπινο σώμα είναι τέλεια προσαρμοσμένο σε μια ζωή γεμάτη κίνηση.
Τεράστιο κατόρθωμα!
Σε μερικά μέρη μάλιστα, είναι ο μόνος τρόπος για να επιβιώσεις.
ΣΙΕΡΑ ΤΑΡΑΧΟΥΜΑΡΑ, ΜΕΞΙΚΟ
Ο κόσμος που δίνει χρήματα σε γυμναστήρια,
νομίζω ότι είναι τρελός.
Προσεχτικά! Μην το ρίξεις.
Εμείς δουλεύουμε κάθε μέρα.
Είναι σκληρή δουλειά.
Έτσι γινόμαστε δυνατοί.
Η Καταλίνα Ματότσι ζει με τα παιδιά, Σόφι και Χιμένα, και τη μητέρα της, Ανχελίνα.
Ανήκουν σε μια φυλή αυτοχθόνων της Αμερικής που λέγεται Ραράμουρι.
Κάθε μέρα δουλεύουν σκληρά, χρησιμοποιώντας όλους τους μυς τους.
Μαμά, το τσεκούρι έσπασε!
Ο Ρος θα ήταν στον παράδεισο.
Πιάσ' το τώρα!
Βοσκάνε τα ζωντανά περπατώντας,
ενώ η πλησιέστερη πόλη απέχει μια μέρα μακριά με τα πόδια.
Αλλά γιατί να χαραμίσεις μια μέρα, ενώ μπορείς να τρέξεις;
Μας λένε Ραράμουρι.
Σημαίνει οι άνθρωποι που τρέχουν.
Όταν τρέχω στα βουνά,
νιώθω ότι μπορώ να κάνω τα πάντα.
Χάρη στον τρόπο ζωής τους, οι Ραράμουρι έχουν απίστευτη αντοχή.
Το τρέξιμο είναι βαθιά ενσωματωμένο στην κουλτούρα τους
και όλες οι γενιές μαζεύονται σε τελετουργικούς αγώνες,
που μερικές φορές διαρκούν για μέρες.
Τι συνέβη;
Σχεδόν τους περάσαμε.
Μελέτες δείχνουν ότι οι παππούδες Ραράμουρι έχουν την ίδια αρτηριακή πίεση
όχι μόνο με τα παιδιά, αλλά και με τα εγγόνια τους.
Αν το καταφέρω αυτό όταν γεράσω, θα είμαι ευτυχισμένος.
8 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗ
Λοιπόν, τέντωσε εκείνη την άκρη...
-Θα το περάσουμε από εδώ. -Ναι.
Για να ανεβάσουμε ρυθμούς,
ο Άλεξ και η Μόιρα δένουν ένα σκοινί σπίτι μου.
Είναι η χειρότερη παραλαβή στον κόσμο.
Ο φίλος κι από χρόνια προπονητής μου, Λουκ Ζόκι, είναι εδώ για να βοηθήσει.
Ετοιμαζόμαστε.
-Εντάξει. Ας κάνουμε μια προσπάθεια. -Εντάξει.
Χρησιμοποιούμε ένα σύστημα τροχαλίας για να έχουμε συνεχώς σκοινί.
Εγώ σκαρφαλώνω... το σκοινί κατεβαίνει.
Ο δικός μου κατακόρυφος διάδρομος.
Τα χέρια μου έσβησαν.
-Τελείωσες; -Ναι.
Αυτό λοιπόν, ήταν γύρω... στα δέκα μέτρα.
Ακόμα μία φορά.
Εντάξει.
-Φύγαμε. -Είναι βασανιστήριο.
Δουλεύω όλους αυτούς τους μυς πάλι και πάλι.
Έχω αρχίσει και εξαντλούμαι τελείως.
Τέσσερα στα δέκα. Πάλι.
Πρέπει να βελτιώσω την αντοχή μου.
Εντωμεταξύ ο Ρος σκαλίζει την τσάντα με τα προπονητικά του κόλπα.
Τι κάνουμε εδώ, φίλε; Δεν βλέπω κανένα σκοινί για σκαρφάλωμα.
Ναι, δεν υπάρχουν σκοινιά.
Έχουν χάρη, έτσι; Σαν... καλοκουρδισμένη μηχανή.
Όπως η αναρρίχηση σε σκοινί, έτσι και η κωπηλασία συνδυάζει πολλή δύναμη,
ταχύτητα, αλλά και καθαρή αντοχή.
Αυτά θα βελτιώσουμε σήμερα.
Θα μπορούσα να σας πείσω για το αντίθετο, αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν κωπηλατώ.
Επομένως, έχουμε μια πραγματική ειδικό, τη χάλκινη Ολυμπιονίκη, Ροΐνα Μέρεντιθ.
Τι ποσοστό έχουμε να βραχούμε σήμερα;
Σαράντα τοις εκατό. Σας δίνω καλά προγνωστικά σήμερα.
Ρος, θα σε βάλω να κάτσεις πρώτος, οπότε θα...
Θεέ μου.
Όχι, όχι, όχι. Βάλε το πόδι σου στον πάτο.
Ωραία.
Ανέβα στο σκάφος και κάνε βαθύ κάθισμα με το ένα πόδι για να μπεις στη θέση σου.
Μάλλον είχα περισσότερη χάρη από τον Ρος.
Κοίτα μας, φύγαμε.
Τα λέμε αργότερα.
Μέσα!
-Ναι! Όπα! -Πέφτουμε!
Μην αφήνετε τα κουπιά σας.
Ναι, το 'χω...
Σώσε μας! Σώσε μας!
Ρος, σήκωσε τα χέρια σου χαλαρά κι ωραία και κράτα τα επίπεδα στο νερό.
Ναι, φύγαμε.
Τέλεια, αυτό είναι.
Κατάλαβα τι εννοείς... γιατί τώρα μπορώ να το σταθεροποιήσω.
-Ναι, ναι. -Ναι.
Κρις, περισσότερο πόδια, λιγότερο χέρια.
-Εντάξει. -Δες πώς σου φαίνεται για αρχή.
Κράτα την κίνηση απλή κι ωραία, κράτα τα πτερύγια έξω.
Άφησε τα μπροστινά. Κούνα τα πόδια σου, αυτό είναι. Ωραία.
Ξέρω ότι δεν τρελαίνεσαι για την αντοχή,
σωστό είναι αυτό;
Όχι. Εννοώ δεν έχω κανένα τεράστιο ντεπόζιτο.
Πάντα προτιμούσα τις ταχύτητες από τις αποστάσεις. Κατάλαβες;
Μάλιστα.
Όταν έκανε το τεστ,
η απέχθεια του Κρις για την προπόνηση αντοχής φάνηκε ξεκάθαρα στα αποτελέσματα.
Εκεί που στερούσαν οι αριθμοί του ήταν στην αποδοτικότητα
ενός παράγοντα κλειδί στον αγώνα κατά της γήρανσης: των μιτοχονδρίων.
Οι μυς μας φιλοξενούν τρισεκατομμύρια μιτοχόνδρια.
Είναι σαν μικροσκοπικοί σταθμοί ενέργειας που παρέχουν στο σώμα μας την απαραίτητη
ενέργεια για ομαλή λειτουργία.
Καθώς μεγαλώνουμε, τα μιτοχόνδριά μας αρχίζουν να υπολειτουργούν
και να καταρρέουν, επιταχύνοντας τη διαδικασία της γήρανσης.
Όμως, η άσκηση, και ιδίως η προπόνηση αντοχής,
ωθεί τους μυς μας να επιδιορθώσουν τα κατεστραμμένα μιτοχόνδριά τους,
ακόμα και να δημιουργήσουν νέα, ανυψώνοντας τα επίπεδα ενέργειάς μας
και καθυστερώντας τη γήρανση.
Φτάνετε στην κόκκινη σημαδούρα για τα τελευταία σας 100 μέτρα.
Μπορείς να κάνεις κωπηλασία, ποδήλατο, τρέξιμο, οτιδήποτε.
Το κλειδί για τέτοια προπόνηση που ενισχύει τα μιτοχόνδριά μας
είναι να δουλεύεις όσο πιο σκληρά μπορείς, χωρίς να χάνεις την αναπνοή σου.
Μόλις δύο ώρες την εβδομάδα μπορούν να σου προσθέσουν χρόνια ζωής.
Εδώ είμαστε, Ροΐνα. Σπάσαμε κάποιο ρεκόρ;
Νομίζω ότι κοντεύουμε.
Νομίζω ότι έχουμε λίγο χώρο για βελτίωση
-πριν τους Ολυμπιακούς στο Παρίσι. -Ναι.
-Τι λέτε, παιδιά; -Εγώ έχω αναλάβει πιο διαχειριστικό ρόλο.
Ναι; Πρέπει να είναι βολικό.
Δεν νομίζω ότι είμαστε ομαδικοί παίκτες. Καλοί φίλοι, αλλά απαίσιοι συμπαίκτες.
Μπα! Απλώς αν χανόμασταν στη θάλασσα, θα τρέχαμε να δούμε
ποιος θα φάει πρώτος τον άλλον.
Αν αποδεχτώ αυτού του είδους την άσκηση, τα μιτοχόνδριά μου θα ενισχυθούν
και η αντοχή μου θα βελτιωθεί. Αλλά όχι μόνο.
ΣΑΡΕΪ, ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Τζούνι!
Έχω τόσα χρόνια να τη δω. Θεέ μου!
Ο καθηγητής Νόρμαν Λάζαρους είχε μεγάλη καριέρα ως ιατρικός επιστήμονας.
Στον ελεύθερο χρόνο τους, αυτός κι η σύζυγός του, Τζουν,
απολαμβάνουν τις πολυτέλειες της ζωής.
-Ουάου! Αυτό είναι το Όριεντ Εξπρές. -Θεέ μου!
Το Όριεντ Εξπρές.
Στα πενήντα μας, εγώ κι ο Νόρμαν λατρεύαμε το φαγητό.
Υπέροχα.
Όλο διογκωνόταν.
Ποιος είναι ο τροφαντός εκεί;
Αποφάσισα ότι ήταν καιρός να χάσω βάρος και να γυμναστώ.
Ενώ καθαρίζαμε το γκαράζ,
πέτυχα το ποδήλατο του γιου μου.
Ανέβηκα στο ποδήλατο και βγήκα βόλτα στο τετράγωνο.
Το αποτέλεσμα ήταν ότι... ισοπεδώθηκα
και έπρεπε να κάτσω για να ξαναβρώ την αναπνοή μου.
Σταδιακά, έκανα μεγαλύτερες αποστάσεις,
μέχρι που μια μέρα έκανα 200 χιλιόμετρα.
Άρχισα να σκέφτομαι, "Γιατί δεν αυξάνω την απόσταση;"
Τετρακόσια χιλιόμετρα. Εξακόσια χιλιόμετρα.
Χίλια τετρακόσια χιλιόμετρα.
Σε μια ηλικία που οι περισσότεροι αρχίζουν να μαζεύονται,
εγώ ξεκίνησα να βάζω δοκιμασίες στον εαυτό μου.
Στα 60 και στα 70 του,
ο Νόρμαν συνέχιζε το πετάλι με ευκολία.
Όμως, ο επιστήμονας μέσα του παρατήρησε κάτι άλλο.
Ασθένειες που έρχονται με τα γηρατειά δεν εμφανίζονταν ούτε σε εμένα
ούτε στους φίλους με τους οποίους έκανα ποδήλατο.
Έτσι, αναρωτήθηκα, "Γιατί;" Τι συμβαίνει μ' εμένα κι αυτούς;
Είμαστε καθημερινοί άνθρωποι. Δεν έχουμε τίποτα το ιδιαίτερο.
Μαζί με ένα πανεπιστήμιο στο Λονδίνο, ο Νόρμαν έστησε μια τεράστια έρευνα
με τον ίδιο και τους συναθλητές του ως συμμετέχοντες στην έρευνα.
Η ικανότητα καταπολέμησης των μολύνσεων συνήθως μειώνεται με τα χρόνια.
Όμως, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ομάδα του Νόρμαν
είχε ανοσοποιητικό σύστημα εικοσάχρονων.
Απίστευτη ανακάλυψη.
Κι απόδειξη ότι οι μυς μας ελέγχουν πολύ περισσότερα από την κίνηση.
Βαθιά μέσα στις ίνες των μυών μας, τα μιτοχόνδρια μας παρέχουν ενέργεια.
Αλλά οι μυς έχουν ακόμα έναν άσο στο μανίκι τους.
Καθώς τεντώνονται, απελευθερώνουν ορισμένους χημικούς αγγελιοφόρους
που ονομάζονται μυοκίνες και ταξιδεύουν σε όλο το σώμα,
επιφέροντας έναν σωρό οφέλη.
Για παράδειγμα, εμποδίζουν τη συσσώρευση ανεπιθύμητου λίπους,
καταστέλλουν κάποια είδη καρκίνου
κι, όπως επιβεβαίωσε η πρωτοποριακή έρευνα του Νόρμαν,
ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, ώστε να δουλεύει καλύτερα για περισσότερο.
Μεγαλώνω, αυτό είναι σίγουρο.
Αλλά λατρεύω την ποδηλασία.
Κι η άσκηση μου επιτρέπει να έχω μια ζωή που με γεμίζει,
μια ζωή χωρίς φάρμακα για όσο το δυνατόν περισσότερο.
Με κάνει περήφανη.
Αυτός είναι ο άντρας μου.
Το γεγονός ότι οι μυς επικοινωνούν με το υπόλοιπο σώμα
είναι ο λόγος που η τακτική χρήση τους είναι τόσο καλή για μείωση του ρίσκου
ασθενειών του γήρατος.
Δεν σταματάμε να κινούμαστε, επειδή μεγαλώνουμε.
Μεγαλώνουμε, επειδή σταματάμε να κινούμαστε.
4 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗ
Εκτός της αναρρίχησης στο σκοινί, χτίζω σώμα για τον Θορ.
Λίγο ρύζι.
Σκοπός είναι να πάρω πάνω από 18 κιλά σε μυς μέχρι την επόμενη ταινία.
Βουβάλι.
Ναι, όλο αυτό είναι για μένα.
Όμως, το επιπλέον βάρος προκαλεί μεγάλο πρόβλημα.
Είσαι εδώ...
Τώρα πήγαινε όσο πιο ψηλά μπορείς εκεί πάνω.
Ουάου.
Κοίτα ιδρώτα στην πλάτη.
Λες και ανεβάζεις 200 κιλά σε σκοινί.
Δεν βλέπετε τον Θορ να σκαρφαλώνει σε πολλά σκοινιά.
Τώρα, ξέρετε γιατί.
Πρέπει να έχεις λιγότερους μυς. Πρέπει να χάσεις βάρος.
Θα ήταν πιο εύκολο.
Τέλεια. Η μικροσκοπική σύζυγός μου σκαρφαλώνει αμέσως χωρίς προπόνηση.
Κοίτα.
-Ίσως να βάζαμε την Έλσα να ανέβει. -Ναι, μπορεί να το κάνει στη θέση μου.
Υπάρχει ακόμα ένα ζήτημα που δουλεύει εναντίον μου.
Εντάξει.
Ανάσανε.
Η ουρά του σκοινιού κρεμιέται από τα πόδια μου. Και καθώς σκαρφαλώνω...
Αυτό είναι.
...η ουρά γίνεται πιο μακριά και πιο βαριά.
Άρα, ένας από τους μεγάλους παράγοντες θα είναι το βάρος της ουράς.
Θα το καταλάβεις σίγουρα, όταν θα κάνεις τη μεγάλη αναρρίχηση.
-Το βάρος της ουράς θα... -Ναι.
...θα κρέμεται από πάνω σου, γι' αυτό κάθε άρση θα...
Όσο πιο ψηλά ανεβαίνω, θα σηκώνω το βάρος αυτό.
Σωστά. Δοκίμασέ το. Δες πώς το νιώθεις.
-Όχι. -Ναι, είναι ένα ζήτημα.
Το πρόβλημα είναι ότι στο γυμναστήριο αυτή η ουρά δεν κρέμεται ποτέ ελεύθερα.
Θα ήταν καλό να προπονηθώ σε σκοινί 30 μέτρων.
Γιατί εδώ είναι το πρόβλημα. Δεν έγινε ούτε μία φορά σε όλο αυτό το διάστημα...
Θα μάθουμε πώς είναι εκείνη τη μέρα.
Ο Κρις θα έπρεπε να προσέχει τι εύχεται.
Με την αναρρίχηση των 30 μέτρων να πλησιάζει γρήγορα,
θέλω να ξέρω αν τα βγάζει πέρα με το βάρος του σκοινιού
κι αν πλησιάζει το συνολικό ύψος.
Γι' αυτό τοποθετούμε σκοινί 25 μέτρων στην είσοδο του σπιτιού του,
για να δούμε πού βρίσκεται.
Έχω άγχος.
Έλα εδώ, Ρος.
Ρος, είδα... Είδα τον γερανό. Έχω άγχος.
Είναι τόσο ψηλά. Τι τρώει; Τώρα πίνει καφέ.
-Καίει ακόμα. -Καίει πολύ.
Καλό φαίνεται αυτό. Θα μου φτιάξεις ένα;
Είσαι έτοιμος, Ρος;
-Έτοιμος. -Έτοιμος; Ούνα, ντος.
Πάνω μου ήρθε.
Εντάξει, φτιάξε μου πανκέικ. Έρχομαι εκεί.
Τα λέμε σύντομα.
Βλέπω το σκοινί....
κι είναι πολύ μεγαλύτερο και ψηλότερο από ό,τι φανταζόμουν.
Δεν μου αρέσουν τα ύψη.
Είναι καλή ή κακή ώρα να σας το πω;
Πολύ αργά.
Υπάρχει ένα σκοινί ασφαλείας αν πέσω, αλλά δεν με βοηθάει να σκαρφαλώσω.
Εντάξει.
Ωραία, μεγάλε.
Αρχίζω να σκαρφαλώνω
και στην αρχή νιώθω μια χαρά, έχω αυτοπεποίθηση.
Σκαρφάλωσε πιο έξυπνα, όχι πιο δυνατά.
Και μετά πολύ γρήγορα, τα πόδια μου καίνε.
Νιώθω το γαλακτικό οξύ και την κόπωση να επιδρούν.
Με την ησυχία σου.
Τότε έχω μεγάλο βαθμό πόνου.
Τώρα, χρησιμοποίησε τα πόδια σου.
Πίεσε, πίεσε, πίεσε.
Σκέφτομαι, "Δεν υπάρχει περίπτωση να ανέβω αυτό το πράγμα".
Κατεβαίνει.
Νιώθω ότι είμαι στην άκρη του σκοινιού, κατά κάποιον τρόπο.
Απλώς είναι... το σκοινί είναι... Φίλε, ενώ σηκώνεις τα πόδια σου,
σηκώνεις και το σκοινί μαζί, είναι τόσο βαρύ.
Αν έχω αυτοπεποίθηση ότι μπορώ να ανέβω 30 μέτρα μέχρι το τελεφερίκ;
Μπα. Μάλλον πρέπει να συνεχίσω να προσπαθώ.
1 ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗ
Σκαρφάλωνες, λοιπόν;
Ναι. Σκαρφάλωνα σε σκοινί τεσσάρων ή πέντε μέτρων.
Μετά το άφησα, προσγειώθηκα στο στρώμα και γύρισα τον αστράγαλό μου.
Άκουσα ένα κρακ, το αισθάνθηκα.
Ο πόνος ήταν αβάσταχτος εκείνη τη στιγμή.
Πού το ένιωσες, φίλε;
Σε όλο... Σε αυτήν την πλευρά του αστραγάλου.
Είναι όλο πρησμένο, φίλε.
-Δεν είναι έτσι ο αστράγαλός σου. -Ναι, ναι.
-Κανονικά δεν μοιάζει έτσι. -Όχι. Σίγουρα;
Νιώθω πολύ καλά, όταν πιέζεις εκεί.
Ανησυχώ αρκετά, γιατί σε αυτό το πόδι
στηρίζομαι και ανασηκώνομαι κάθε φορά που σκαρφαλώνω στο σκοινί, οπότε...
Αν αποφασίσω να το κάνω χωρίς πόδι, ίσως να ανεβάζαμε...
λίγο ταχύτητα.
Αλλά δεν ξέρω, δεν νομίζω να δουλέψει.
Είμαι συντετριμμένος για τον Κρις.
Πολύ απλά δεν γίνεται να σκαρφαλώσεις με κομμένους συνδέσμους στον αστράγαλο.
Άρα, δεν μπορεί να σκαρφαλώσει μέχρι να τελειώσει τα γυρίσματα του Θορ.
Κι ο επιπλέων όγκος μόνο να τον δυσκολέψει να σκαρφαλώσει μπορεί.
Μέσα στα χρόνια, είχα διάφορους τραυματισμούς που με δυσκόλεψαν πολύ.
Μου αρέσει να κινούμαι, έχω πολλή ενέργεια
και θέλω κάτι να κάνω
συνέχεια, άρα όταν είμαι αναγκασμένος να κάθομαι χωρίς να κάνω τίποτα...
είναι μεγάλη πρόκληση για μένα.
Δύσκολα αποφεύγουμε τους τραυματισμούς.
Μάλιστα, καθώς μεγαλώνουμε, έχουμε όλο και περισσότερους.
Ωστόσο, μπορούμε να χτίσουμε ένα πιο ανθεκτικό σώμα,
για να καθυστερήσουμε τις ευπάθειες
και να μειώσουμε τον κίνδυνο τραυματισμών. Ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκινήσουμε.
ΒΑΛΤΙΜΟΡΗ, ΜΕΡΙΛΑΝΤ, ΗΠΑ
Ένα, πολύ ωραία. Δύο, τρία, τέσσερα...
Θεέ μου.
Πόσο μου αρέσει να βγαίνω και να γυμνάζομαι. Το νιώθω παντού.
Ένα, δύο,
τρία, τέσσερα. Πώς νιώθουμε;
-Υπέροχα! -Μια χαρά.
Μετά λέω στον εαυτό μου, "Ματαιοδοξία είναι".
Λέω, "Κοίτα τον εαυτό σου, κούκλα!"
85 χρονών και φοράς αυτά τα στενά παντελόνια!"
-Όλα αυτά με γεμίζουν χαρά. -Θα κάνουμε 25 επαναλήψεις.
Νιώθεις τόσο ωραία.
Όταν ήταν νεαρή, η Ερνεστίν Σέφερντ δεν ενδιαφερόταν καθόλου για την άσκηση.
Όμως, γύρω στα 55, η αδερφή της, Βέλβετ, κατάφερε να τη σύρει στο γυμναστήριο.
Ήθελε να γίνει μποντιμπίλντερ.
Το γυμναστήριο ήταν τρομακτικό,
γιατί σήκωναν βάρη και μετά έκαναν αναπηδήσεις.
Εγώ δεν μπορούσα να χοροπηδάω.
Αλήθεια δεν ήθελα να το κάνω...
αλλά ήθελα να την ευχαριστήσω.
Οι αδερφές προπονούνταν δίπλα δίπλα. Όμως, αργότερα η Βέλβετ αρρώστησε.
Έπαθε ανεύρυσμα. Στο νοσοκομείο, είπε,
"Θέλω να μου υποσχεθείς ότι θα συνεχίσεις αυτό που ξεκινήσαμε".
Η Βέλβετ πέθανε.
Κι ακριβώς εκείνη τη στιγμή ήξερα ότι...
θα πραγματοποιούσα το όνειρο της αδερφής μου.
Πλέον, η Ερνεστίν είχε αποστολή.
Κι αυτό την οδήγησε στον πρώην παγκόσμιο πρωταθλητή, Γιόνι Σάμπουργκερ.
Εντάξει, φύγαμε. Έλα.
-Τέσσερα. Το 'χεις. -Εντάξει.
-Θεέ μου. Αυτό κι αν ήταν προπόνηση. -Έλα, έλα.
-Δούλεψε τον μυ σου. -Το 'χω.
Δούλεψε τον μυ σου.
Του είπα, "Δεν ξέρεις ότι είμαι μεγάλη γυναίκα;"
-Σπρώξε. Σπρώξε. Σπρώξε. -Λοιπόν, το κάνω. Το κάνω.
Είπε, "Δεν είσαι μεγάλη. Μπορείς να το κάνεις".
Καθένας μας έχει μέσα του έναν αθλητή.
Τώρα, αργά αργά. Σπρώξε αργά.
Αρκεί να έχεις την επιθυμία...
Τρία, δύο, ένα. Ξεκούραση.
Πήρε φωτιά.
Δώστε ένα μεγάλο χειροκρότημα στη νεαρή. Έχει γεννηθεί το 1936.
Στα 70 της, η Ερνεστίν έγινε μια ανταγωνιστική μποντιμπίλντερ.
Βγήκα στη σκηνή. Η μουσική ξεκίνησε να παίζει.
Όλοι άρχισαν να χειροκροτούν. Ήμουν στον παράδεισο.
Κέρδισε. Μπορείτε να το πιστέψετε;
Και συνέχισε να κερδίζει.
Το αίσθημα ήταν υπέροχο. Ξεχείλιζα από χαρά.
Έκλαψα και είπα, "Βέλβετ, το έκανα για σένα".
Αυτή ήταν μόνο η αρχή. Μετά από μεγάλη προσπάθεια με αερόβια άσκηση,
η Ερνεστίν ολοκλήρωσε εννέα μαραθώνιους.
Πλέον, στοχεύει σε ισορροπία και κίνηση,
ενώ δίνει τα δικά της μαθήματα.
Νιώστε το τέντωμα στα γόνατά σας.
Είναι πηγή έμπνευσης για όλους. Κι ένας χάρτης για το μέλλον.
Σου δείχνει πώς θα μπορούσες να μοιάζεις,
αν συνεχίσεις να γυμνάζεσαι.
Ωραία! Ωραία. Φέρτε τα προς τα μένα.
Τα γηρατειά φέρνουν συχνά απώλεια μυών και μεγαλύτερο κίνδυνο πτώσεων.
Χάρη σε μια μεγάλη ποικιλία καθημερινών ασκήσεων,
η Ερνεστίν και οι φίλες της γυρίζουν τα προγνωστικά υπέρ τους.
Αυτό θέλω να βλέπω. Κοιτάξτε τα κορίτσια μου.
Αν αφήσεις ένα αμάξι ακίνητο κάπου, θα σκουριάσει.
Ανασηκώστε την πλάτη σας ευθεία.
Η Ερνεστίν με έκανε να καταλάβω ότι μεγαλύτερη ηλικία
δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να είσαι σε φόρμα.
Ο τρόπος που δείχνει και που κινείται, έτσι θέλω να είμαι.
Η ηλικία δεν είναι τίποτε άλλο από ένας αριθμός.
Όταν λέω στον κόσμο ότι είμαι 85 χρονών, μου λένε,
"Αποκλείεται! Θα έλεγα ότι είσαι 65".
Μπράβο, κυρίες μου!
Χαμογελάω, αλλά από μέσα μου λέω, "Γιατί δεν λένε 50;"
Αν είναι κάποτε να καταφέρω να σκαρφαλώσω, δεν γίνεται να σταματήσω την προπόνηση.
Τρία, δύο, ένα, πάνω!
Έλα!
Ωραία.
Όσο αναρρώνει ο αστράγαλός μου, πρέπει να ακολουθώ πιστά το πρόγραμμα του Ρος.
Δύο, τρία, τέσσερα.
Ναι!
Να διατηρώ όλους αυτούς τους νέους μυς, να συνεχίζω να ενισχύω την αντοχή μου.
Ένα. Δύο, τρία και πάνω! Ωραία.
Ωραία, φίλε. Κοίτα εκεί! Δύναμη, τεχνική.
Τύλιξέ το στον τετρακέφαλο.
Όμως, πριν πιάσω πάλι το σκοινί,
υπάρχει ένα γιγαντιαίο εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσω.
ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ ΘΟΡ ΣΙΔΝΕΪ
Είναι 10:30. Ο Κρις έφαγε το πρώτο του γεύμα στις 8:30. Τώρα πάει στο δεύτερο.
Αυτό είναι ένα γεύμα. Είναι το δεύτερο από τα δέκα.
Σημαντική συμβουλή, θέλει πάντα την καυτερή σάλτσα του.
Αυτή είναι η ρουτίνα, πριν από μια σκηνή χωρίς μπλούζα.
Πολλές επαναλήψεις στα βάρη, πολλές διαφορετικές ασκήσεις.
Αυτή την στιγμή έχω ανεβάσει τον πήχη σε περισσότερο από 100 κιλά.
Μόνο η συντήρηση είναι εργασία πλήρους απασχόλησης.
Πάνω στο σκοινί όμως, όλος αυτός ο επιπλέων όγκος θα με λυγίσει.
Πρέπει να διατηρήσω τη φόρμα μου για όλη την ταινία,
αλλά μετά θα προσπαθήσω να πέσω λίγο στα κιλά
για την αναρρίχηση στο σκοινί.
Γιατί νομίζω πως τώρα, όσο πιο βαρύς είμαι,
τόσο περισσότερο βάρος ανεβάζω στο σκοινί.
Επομένως, πρέπει να δουλέψω αντοχή και ταχύτητα
και να κάνω λιγότερη προπόνηση με βάρη.
ΗΜΕΡΑ ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗΣ
Η προπόνηση του Ρος είχε στόχο να χτίσει ένα σώμα που θα μείνει δυνατό,
υγιές και ευκίνητο, για χρόνια.
Η πρόκληση του σκοινιού είναι τεστ για το πόσο καλά έθεσα αυτές τις βάσεις.
-Όχι, ρε φίλε. -Μάγκα μου!
Αισθάνομαι αρκετή ανησυχία. Τι...
Όχι, καλά είμαι. Απλώς συγκεντρώνομαι.
Είχαμε αρκετές αναποδιές και μετά τραυματισμούς.
Τώρα όμως, είμαστε τελικά εδώ, έτοιμοι να προσπαθήσουμε.
Μοιάζει πιο ψηλό από ό,τι θυμόμουν.
Μέχρι τώρα, προπονούμασταν στο γυμναστήριο ή σε γερανό
που είχε στηθεί στο σπίτι του, γεγονός που είναι καλό, αλλά παραμένει προπόνηση.
Τώρα είμαστε εκτός ελεγχόμενου περιβάλλοντος
και ξαφνικά έχουμε μεταβλητές, όπως τον άνεμο, το ύψος, την αδρεναλίνη.
Τελικά, η προπόνηση έχει ολοκληρωθεί. Η μέρα του αγώνα έφτασε.
Θα το σφίξω στη μέση.
Μπορούμε να ξεκινήσουμε τη διαδρομή για τη θέση μας.
Πρέπει να έχει το ίδιο μέγεθος, όπως την τελευταία φορά.
Περίμενε να ανοίξουν οι πόρτες. Το σκοινί βγαίνει.
Μην κοιτάς έξω.
Τότε με χτύπησε.
Κι όλες οι φωνές αμφιβολίας που προσπαθούσα να βγάλω από το μυαλό μου
άρχισαν να δυναμώνουν.
Κοιτάζω κάτω και σκέφτομαι, "Δεν θα μου άρεσε να το κάνω".
Αλλά δεν μπορώ να αφήσω τον Κρις να διακρίνει αμφιβολία στη σκέψη μου.
Όχι, όχι, όχι, όχι.
Άνοιξε τον διακόπτη.
Ναι. Καλά είμαι. Έτοιμος.
Έτοιμος;
Με κατεβάζουν με βαρούλκο.
Και μου φαίνεται πολύ περισσότερο από 30 μέτρα.
Δεν θέλω να ξανακοιτάξω γιατί σκέφτομαι,
"Είναι πολύ περισσότερο από όσο έχω σκαρφαλώσει ποτέ".
Έχει σχεδόν ακουμπήσει και τώρα ετοιμάζεται να βάλει τα πόδια του.
Ξέρω ότι όσο στέκομαι, τόσο πιο πολλή ενέργεια τρώω.
Έτσι, απλώς το κάνω.
Όπως ήταν αναμενόμενο, έφυγε σαν πύραυλος.
Ωραία τεχνική. Αυτός είσαι. Ναι, ναι, ναι, ναι.
Και με κάθε ανάβαση, τρώει μεγάλα κομμάτια του σκοινιού.
Αλλά όσο πιο ψηλά ανεβαίνω, κάθε φορά που ανασηκώνω το σκοινί
με το πόδι μου, κουβαλάω ολόκληρο το βάρος του.
Γίνεται όλο και πιο δύσκολο, όλο και πιο βαρύ.
Σε εκείνο το σημείο, αρχίζω να κουράζομαι.
Τα πόδια και τα χέρια μου αρχίζουν να καίνε.
Τα πάντα καίνε.
Γι' αυτό σταματάω και... κουρνιάζω
σε θέση κοάλα και απλώς αναπνέω.
Αναπνέω.
Κρις, δεν γίνεται να σταματήσεις. Μη σταματάς. Πάμε, πάμε.
Είναι ό,τι χειρότερο μπορείς να κάνεις.
Νιώθεις ότι ξεκουράζεσαι, αλλά δεν είναι έτσι.
Η κούραση ελλοχεύει.
Τελικά, δίνεις μάχη με τη βαρύτητα.
Η ενέργεια είναι πολύ χαμηλή.
Σε αυτό το σημείο, σκέφτομαι,
"Δεν μπορείς να το κάνεις".
-Αλλά μετά ακούω τον Ρος. -Κρις, συνέχισε.
Τώρα το τελειώνουμε!
Ήταν μια πολύ αναζωογονητική στιγμή για μένα.
Έσφιξα τα δόντια μου και άρχισα να σκαρφαλώνω.
Πάμε, πάμε.
Ωραία! Το 'χεις.
Ναι! Πολύ καλά! Ναι, ναι!
Πολύ καλά. Ναι, ναι!
Τρία ακόμα. Δώσε μου άλλα τρία.
Έλα, έλα!
Ωραία, μεγάλε! Πάμε. Πάνω. Ναι, ναι, ναι.
Ακόμα δύο. Πάμε, πάμε, πάμε.
Κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο.
Τελείωσέ το! Ναι!
Είσαι τελείως...
Το έκανα. Κι αισθάνομαι υπέροχα.
-Ήταν πανέμορφο. -Ήταν εξαντλητικό.
Για να είμαι ειλικρινής, σκέφτομαι μόνο πόσο πονάνε τα χέρια μου.
Κι ότι δεν μπορώ να ανασάνω. Τα πόδια μου πάλλονται.
Και δυσκολεύομαι να μιλήσω.
-Το λάτρεψα. -Φίλε.
Χρησιμοποίησες κάθε τεχνική που εξασκήσαμε.
Ναι. Κυρίως το αερόβιο βέβαια.
Κάθε κομμάτι του παζλ έπρεπε να ενωθεί.
Ξεκίνησα σκεπτόμενος ότι
ήξερα τα πάντα για την υγεία, την άσκηση,
την ενδυνάμωση και πάει λέγοντας. Κι ήταν φανταστικό να βλέπω
τις πόρτες να ανοίγουν και...
να ανακαλύπτω ότι υπάρχει πολύ περισσότερη γνώση εκεί έξω.
-Ήταν σκληρό. -Πιστεύω ότι ο ογδοντάχρονος
Κρις θα αναπολεί και θα είναι περήφανος γι' αυτό.
Κι ο τριανταοκτάχρονος Κρις
είναι πολύ... πολύ περήφανος.
Η αληθινή δύναμη δεν έχει να κάνει μόνο με το πόσα κιλά σηκώνεις.
Έχει να κάνει και με τη συνεχή κίνηση και την αποφυγή τραυματισμών.
Σημαίνει να ενισχύεις τα μιτοχόνδρια και να κρατάς το ανοσοποιητικό σου νέο.
Γι' αυτό, θα συνεχίσω να δουλεύω όλο μου το σώμα, να χτίζω δύναμη
και αντοχή σε όλους του μυς μου.
Και να καθυστερώ τον Πατέρα Χρόνο.
-Ναι! -Ναι!
-Ωραίο! -Δεν είχα αμφιβολία, φίλε μου.
-Δεν είχα αμφιβολία. -Είναι φανταστικό.
Κι ίσως αργότερα, όταν φτάσω τα 90,
να δείξω στα εγγόνια μου δυο πραγματάκια για το πώς σκαρφαλώνουν σε σκοινί.
Είμαι καλά. Πάμε να το κάνουμε.
ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΙ ΣΤΟ ΕΠΑΚΡΟ ΤΟΥΣ ΜΥΣ ΤΟΥ, Ο ΚΡΙΣ ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ ΝΑ:
ΚΑΝΕΙ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΑΝΤΟΧΗΣ, ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ
ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΥΡΟΣ ΜΥΩΝ
Πάμε.
Πάμε πάλι. Έλα.
ΑΣΚΕΙΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, ΕΚΤΟΣ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟΥ
ΚΑΘΕ ΣΩΜΑ ΔΙΑΦΕΡΕΙ. ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΕΙΤΕ ΕΙΔΙΚΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ
ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ.
Υποτιτλισμός: Τόνια Σάτου