(ปี 1879 ปีเมจิที่ 12)
(สถานีโยโกฮาม่า)
มันอันตรายนะเจ้าคะ
คุณรินทาโร่
คนที่ขายเรือรบให้ชิชิโอ มาโกโตะ
คือเจ้าใช่ไหม
พูดเรื่องอะไรน่ะ
เราได้รับรายงานมาว่า
มีพ่อค้าอาวุธจากเซี่ยงไฮ้อยู่บนรถไฟ
บังอาจนัก
สุภาพบุรุษท่านนี้…
ก่อนจะมาถามคนอื่น ก็บอกมาก่อนสิว่าเจ้าเป็นใคร
เจ้าเป็นคนญี่ปุ่นเหรอ
ฟูจิตะ โกโระ จากหน่วยสันติบาล กระทรวงมหาดไทยใช่ไหม
ไม่สิ…
อดีตชินเซ็นกุมิ ไซโต ฮาจิเมะ
เจ้าอยากได้อาวุธเหมือนกันเหรอ ถ้าอยากได้จะขายให้เท่าที่ต้องการเลย
เรือรบหุ้มเกราะ ปืนแก็ตลิง ปืนชไนเดอร์
สงครามเซนันก็จบลงแล้ว มีอาวุธเหลืออยู่เยอะแยะ
เอาตัวมันมา
ยืนขึ้นสิวะ
เป็นข้าจะไม่ทำ
มือพิฆาตบัตโตไซอยู่ที่ไหน
มาเฟียเซี่ยงไฮ้มาถามถึงบัตโตไซทำไม
บนแก้มมัน…
ยังมีรอยแผลกากบาทอยู่หรือเปล่า
ว่าไงนะ
ว่าไงล่ะ
บนแก้มบัตโตไซ ยังมีรอยแผลกากบาทอยู่หรือเปล่า
งั้นเหรอ
มันยังมีรอยแผลอยู่สินะ
พี่สาวข้ายังแค้นมันไม่หายล่ะสิ
จะสู้กับข้าเหรอ ไอ้ชินเซ็นกุมิ เข้ามาสิ
หยุดนะ!
หยุดนะ
อยากจับข้าใช่ไหมล่ะ
จับไปสิ
เอาตัวมันไป
(อาซากุสะ โตเกียว)
โทษที
โห สวยเชียว
น่ายินดียิ่งนัก
เฮ้ยๆ ดูนั่นสิ
ตายจริง
พัฒนาตามอารยประเทศจริงๆ ด้วย
ชุดแต่งงานแบบญี่ปุ่นก็ดี แต่ข้าเองก็อยากลองใส่ชุดตะวันตกอยู่
พวกผู้หญิงนี่มันจริงๆ เลย จะแต่งงานกี่รอบกันเชียว
แต่ทำทรงผมญี่ปุ่นดั้งเดิมดีกว่านะ
- ญี่ปุ่นเลยเหรอ - หา
จะเอามาไว้บนหัวทั้งหมดเลยเนี่ยนะ
เอ๊ะ คาโอรุ
คาโอรุ เหม่ออะไรอยู่ล่ะ
สงสัยคงละเมออยู่น่ะ ว่าจะได้แต่งงานกับเคนชิน
เป็นเด็กเป็นเล็ก พูดอะไรแก่แดดแบบนั้น
ยัยนี่ น่ารำคาญจริง
อ้าว เคนชิน
สวยจริงๆ นะขอรับ
อ้าว ท่านคาโอรุ
เป็นอะไรไปหรือขอรับ
เจ้าก็ลองไปคิดดูเองสิ
อ้าว
(สถานที่ฝึกซ้อมกองบัญชาการตำรวจ กระทรวงมหาดไทย)
เริ่มได้
เริ่มต้นขึ้นสักทีนะขอรับ
ช่างน่ายินดีจริงๆ
ขอรับ
คุณมาเอกาวะ
หัวหน้าอุรามูระ
คนจากสำนักกระผมมาเป็นผู้ฝึกซ้อม อยู่ที่นี่หลายคนเลยขอรับ
งั้นหรือขอรับ
ตั้งแต่ปฏิรูปเมจิมาก็ 12 ปีแล้ว
คนหนุ่มพวกนี้แทบไม่เคยเห็นสงครามเลย
หลังจากรัฐบาลส่งกองกำลังไปไต้หวัน คราวนี้ก็บังคับให้เกาหลีเปิดประเทศ
ส่วนเรื่องริวกิว ยังเจรจากับราชวงศ์ชิงอยู่
ว่าริวกิวเป็นของญี่ปุ่นเราขอรับ
ณ เวลานี้ จะเกิดสงครามกับราชวงศ์ชิง ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรขอรับ
(สำนักงานใหญ่กรมตำรวจโตเกียว)
ยินดีต้อนรับทุกท่าน
เจ้าได้แต่สร้างปัญหา
ช่วยยืนยันการส่งตัวด้วยขอรับ
เขาให้ยืนยันการส่งตัวน่ะขอรับ
ขอบใจเจ้านะ
ไปกันเถอะ
ที่ปล่อยมาเฟียเซี่ยงไฮ้ไป มันเรื่องอะไรกัน
ไม่ได้ปล่อยไปสักหน่อย
เขาแค่ย้ายไปอยู่ในความดูแลของกงสุล ภายใต้สนธิสัญญาญี่ปุ่นกับชิงแทนน่ะ
เขาทำผิดกฎประเทศเรา แต่ทำไมราชวงศ์ชิงถึงต้องมายุ่งด้วย
มันอยู่ในความคุ้มครองของชาติเขาไง
คนญี่ปุ่นที่อยู่ประเทศจีน ก็ได้รับความคุ้มครองเช่นกัน
เข้ามา
จำได้ไหม
หนึ่งในสิบดาบสังหารของชิชิโอ "นักล่าดาบ" โจยังไงล่ะ
นับแต่นั้นมา เขาทำงานเป็นสายลับ ให้เรามาโดยตลอด
ขอบคุณที่ช่วยเหลือข้าไว้นะ
ข้าไม่เชื่อพวกแปรพักตร์ง่ายๆ หรอก
โห น่ากลัวจัง
อย่าพูดแบบนั้นน่า
จะให้มันไปสืบมาว่าทางเซี่ยงไฮ้ คิดทำการอะไรอยู่
ฝากด้วยนะ
(ร้านนาเบะเนื้อ อากาเบโกะ)
เอามาอีกสิ นี่มันไม่พอ
หิวจังเลยเนอะ
ไม่ได้กินนาเบะเนื้อมานานแล้วนะขอรับ
ใช่ไหมล่ะ
อาหารมาแล้วเจ้าค่ะ
ยอดไปเลย
คุณคาโอรุ มาจากสนามฝึกหรือเจ้าคะ
ใช่จ้ะ ไปซ้อมดาบกับพวกพลตำรวจใหม่ ที่สนามฝึกซ้อมตำรวจมาน่ะ
ทสึบาเมะจังทำงานวุ่นเลยนะเนี่ย
คุณทาเอะเขาใช้งานหนักมากเลยเจ้าค่ะ
ถ้าทสึบาเมะหาแฟนดีๆ ได้แบบคุณคาโอรุ ฉันให้หยุดเลย
คุณทาเอะก็
อ๊ะ
ไม่ต้องแซวเลยนะ
ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ มากินกันดีกว่า
ร้อนชะมัด
จะรีบกินทำไมล่ะ
เงียบเถอะน่า
ใจเย็นๆ สิ คาโอรุ
ข้าก็ใจเย็นอยู่นี่ไง
อิ่มแปล้เลย
เจ้านี่ตะกละเสียจริง
เจ้าก็กินเนื้อเยอะมากเลย
หน้ายังแดงอยู่เลยนะ
เงียบเถอะน่า ข้าไม่ได้หน้าแดงสักหน่อย
เป็นอะไร ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ
เปล่า ข้าไม่ได้เป็นอะไรหรอก
เจ้าน่ะ ชินกับความสงบสุขได้แล้วน่า
เอาล่ะ คุณคุจิระนามิ
ส่งสัญญาณเริ่มต้นการล้างแค้นได้
เมื่อกี้มันเสียงอึกทึกอะไรน่ะ
หลบไป
หลบไป หลบไปซะ
หลีกไป
หลบไป
คุณฮิมูระ คุณฮิมูระขอรับ
ท่านหัวหน้า เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ
ไอ้แว่นหนวด เกิดอะไรขึ้นน่ะ
มีคนยิงปืนใหญ่จากเนินเขาอุเอโนะ เข้ามาในเมืองนัดหนึ่ง
โดนร้านอากาเบโกะเสียหายเละเทะเลย
อากาเบโกะเหรอ
เราจะนำกำลังไปล้อมเนินเขาอุเอโนะไว้
อาจจะมีนัดที่สอง ที่สามตามมาก็ได้
ระวังตัวด้วยนะขอรับ
ข้าจะมุ่งหน้าไปเนินเขาอุเอโนะ กับหัวหน้า คนอื่นไปดูร้านอากาเบโกะ
- ได้ - เคนชิน ข้าไปด้วย
รีบไปกันเถอะ
เกิดอะไรขึ้น
คุณทาเอะ ทสึบาเมะจัง
ค้นให้ทั่วพื้นที่
มีแค่ต้นไม้ในศาลเจ้าที่หักไป
ไม่มีร่องรอยของปืนใหญ่เหลืออยู่เลย
พวกมันอาจจะใช้ต้นไม้นี้ วางกั้นแรงดีดของปืนใหญ่
ถึงพวกมันจะใช้วิธีนั้นก็เถอะ
แต่ยิงจากตรงนี้ ก็ไม่น่าโดนอากาเบโกะไม่ใช่หรือไง
หัวหน้า
- หัวหน้าขอรับ - อะไร
เราเจอสิ่งนี้ขอรับ
"มนุษย์ลงทัณฑ์" เหรอ
ไม่เห็นจะเข้าใจเลยขอรับ ปกติมันต้อง "สวรรค์ลงทัณฑ์" นี่นา
เปล่าหรอก
จะมีใครสักคนลงทัณฑ์แทนสวรรค์น่ะ
(จดหมายแสดงเจตจำนงในการสังหาร)
รัฐบาลโชกุนและชินเซ็นกุมิ…
ชอบใช้คำนี้แก้ต่างเวลาฆ่าคนน่ะ
งั้นก็แปลว่า…
เขาคงอยากพูดว่าถึงสวรรค์ไม่ลงทัณฑ์
ตัวเขาก็จะลงทัณฑ์เอง
อย่างนี้นี่เอง
แปลว่ายังมีคนที่ไม่ชอบ รัฐบาลใหม่อยู่งั้นหรือขอรับ
ไม่ได้นะขอรับแบบนี้
- ตามข้ามา - ขอรับ
- หาให้ครบทุกซอกทุกมุม - ขอรับ
พอจะนึกอะไรออกไหม
ไม่เลย
ไอ้คนที่มาจากเซี่ยงไฮ้หรือเปล่า
มันนั่นแหละที่ขายเรือรบให้ชิชิโอ
มันพูดอะไรแปลกๆ ด้วยนะ
มันถามว่า "บัตโตไซยังมี รอยแผลกากบาทอยู่หรือเปล่า"
(มนุษย์ลงทัณฑ์)
(สถานพยาบาลโอกุนิ)
เฮ้ย
ผ้าพันแผลไม่พอ ไม่มีแล้วรึ
ที่เตรียมไว้ใช้ไปหมดแล้วเจ้าค่ะ จะหามาเพิ่มนะเจ้าคะ
ฝากด้วยนะ
ฆ่าเชื้อเสร็จแล้วเจ้าค่ะ
- เอาสำลีกดแผลไว้ด้วยนะ - เจ้าค่ะ
เมกูมิ
เฮ้ย ยัยจิ้งจอก เป็นยังไงบ้าง
ก็พยายามอยู่นี่ไงเล่า
คุณทาเอะ
ทสึบาเมะ นี่เจ้า…
เพราะช่วยลูกค้าอยู่เลยหนีออกมาช้า จนโดนไฟลวกเสียเยอะ
คุณคาโอรุกับยาฮิโกะคุงเพิ่งกลับไป
งั้นเหรอ
ระยำเหลือเกิน
ท่านคาโอรุ ยาฮิโกะ
ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
อือ ข้าเพิ่งไปดูคนเจ็บ ที่โรงหมอของคุณเมกูมิมาน่ะ
แล้วท่านทสึบาเมะกับท่านทาเอะล่ะ
จะว่าไปแล้ว ใครกันนะที่ทำอะไรเลวร้ายแบบนี้ได้
เมกูมิ ข้าถามอะไรหน่อยได้ไหม
อะไรเหรอ
รอยแผลบนแก้มเคนชินน่ะ…
มันก็นานมากแล้วนี่ ทำไมยังไม่หายสักที
ไม่รู้สิ
ข้าเคยถามหมอโอกุนิเรื่องนี้ด้วยนะ
เขาว่าไง
มันฟังดูเหนือธรรมชาติอยู่หน่อยๆ น่ะ
เขาบอกว่าแผลที่ได้จากดาบแห่งรอยแค้น
มันจะไม่หายไป ตราบใดที่แค้นยังไม่ได้ชำระ
ยังไม่นอนอีกเหรอ
ซาโนะ…
มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ มีอะไรที่เรายังไม่รู้อีก
นี่ เคนชิน…
ที่เจ้าไม่อยากทำให้คาโอรุ ยาฮิโกะแล้วก็เมกูมิ
ต้องเป็นห่วงเจ้าน่ะ ข้าเข้าใจดี เข้าใจดีมากๆ เลยด้วย
แต่ว่า…
เจ้าบอกข้ามาก็ได้นี่
เกิดอะไรขึ้นเหรอ เสียงอะไร…
ท่านฮิมูระ เปิดประตูหน่อยขอรับ
ท่านฮิมูระขอรับ
รีบไปเร็วขอรับ สำนักดาบมาเอกาวะ…
มีอะไรรึ
โดนโจมตีขอรับ
โดนฆ่าเรียบเลยขอรับ ตำรวจมากันแล้ว…
แต่สู้ไม่ไหวเลยขอรับ
- ข้าขอไปด้วย - ไม่ต้อง
ข้าจะกลับมาตอนรุ่งสาง ปิดประตูให้มิดชิดแล้วระวังตัวด้วย
ฝากด้วยนะ
คุณฮิมูระ
- คุณฮิมูระ - อะไรอีก
ขอโทษนะ
ฝากบอกหัวหน้าอุรามูระให้คุ้มกัน สำนักดาบคามิยะกับโรงหมอโอกุนิด้วย
เรื่องนั้นน่ะ กระผมติดต่อหัวหน้าไม่ได้เลย
กำลังจะไปหาด้วยตัวเองขอรับ
เคนชิน
เดี๋ยวข้าไปดูสำนักดาบมาเอกาวะเอง เจ้าไปหาไอ้แว่นหนวดเถอะ
ขอบใจนะ
(อุรามูระ)
วางดาบลง ไม่งั้นยิงจริงๆ ด้วย
ไอ้พวกโง่
คิดว่าอาวุธแบบนั้นจะโค่นข้าได้รึ
คุณคะ
นี่แก เป้าหมายของแกคืออะไร
โธ่เว้ย เกิดอะไรขึ้นกันวะ
ใครอยากเป็นคนต่อไป
ไอ้เวรเอ๊ย
แกต้องการอะไร
อย่าโวยวายน่า อย่าโวยวาย
ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าเหงาหรอก
เดี๋ยวข้าจะส่งไปยมโลกทั้งโคตรเลย ไม่ต้องห่วงหรอก
อย่านะ ฆ่าข้าแทนเถอะ
อย่าเกลียดข้าเลยน่า
ถ้าจะเกลียด…
ให้เกลียดข้าแทนงั้นรึ
โทษทีนะ แต่คนเกลียดข้ามากพอแล้วล่ะ
รอยแผลกากบาทที่แก้มซ้าย…
คุณฮิมูระ ระวังไอ้หมอนั่นด้วย
เจ้าเองรึ
มือพิฆาตบัตโตไซ
ดีเลย
บอกข้าหน่อย…
ใครใช้เจ้ามาล้างแค้นข้า
คนดีๆ คนหนึ่งน่ะ
ค่ำคืนที่ได้แข่งกันนับว่า ใครฆ่าคนได้มากกว่ากัน
มันช่างสนุกเหลือเกิน
เจ้าเองก็เดินในเส้นทาง แห่งความละอายมาเหมือนกันรึ
เรามันก็คนประเภทเดียวกันแหละนะ
ถ้าเป้าหมายเจ้าคือการแก้แค้น ข้าจะเป็นคู่ต่อสู้ให้เจ้าเอง
แต่อย่าเอาคนอื่นมาเกี่ยวด้วย
นี่ของดูต่างหน้าของเจ้านั่น เจอศรลับดอกเหมยหน่อยเป็นไง
รีบหนีไปซะ
เฮ้ย
ยังไหวไหม
ข้ามาช้าไปรึ
เกิดอะไรขึ้น
ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่
คิดว่า "ไอ้พวกนี้เป็นใคร"
"มันมากันกี่คน"
"ใครคอยบงการอยู่" "คราวหน้ามันจะโจมตีที่ไหน"
ทรมานไปเถอะ ทรมานไปซะ
เอาล่ะ…
ถึงเวลามนุษย์ลงทัณฑ์แล้ว
คุณฮิมูระ
ทำไม
ทำไมเราต้องเจอเรื่องแบบนี้ด้วย
ทำไม
เป็นอะไรไปล่ะ
บัตโตไซ
เห็นวิญญาณพี่สาวข้าหรือไง
เจ้าคือ…
อย่าบอกนะ…
ถ้าใช่แล้วจะทำไม
เจ้าจะฆ่าข้ารึ
เหมือนที่ฆ่าพี่สาวข้าน่ะเหรอ
ด้วยดาบอันโสมมของเจ้าน่ะรึ
นับจากวันนั้นมา 14 ปี
ข้าจากญี่ปุ่นไปยังเซี่ยงไฮ้ กระเสือกกระสนไต่เต้าขึ้นมา
จนได้เป็นมาเฟียเซี่ยงไฮ้แถวหน้า
ด้วยแรงดลใจที่จะกลับมา
เพื่อล้างแค้นให้พี่สาวของข้า
รอก่อนเถอะ
ใกล้ถึงเวลามนุษย์ลงทัณฑ์แล้ว
ข้ามีพวกพ้องที่มีความแค้นกับเจ้า
แถมพวกข้าก็มีอำนาจ ที่จะเสกทุกอย่างให้เป็นไปได้
บัตโตไซ…
สิ่งที่ข้าอยากมอบให้เจ้าไม่ใช่ความเจ็บปวด
แต่เป็นความทรมานต่างหาก
เคนชินกลับมาแล้ว
เฮ้ย นี่มันเรื่องวุ่นวายอะไรกัน
นี่ เคนชิน
เคนชิน
กลับมาแล้วเหรอ เคนชิน
ขอข้าพักสักหน่อยนะ
ดูพิลึกชอบกลนะ
ข้าไม่เคยเห็นเคนชิน สีหน้าทรมานเช่นนั้นมาก่อนเลย
จากนี้ไป โตเกียวจะเข้าสู่…
สภาวการณ์เตือนภัยขั้นสูงสุด
เมื่อคืน สำนักดาบมาเอกาวะ ที่เราใช้เป็นที่ฝึกซ้อมโดนโจมตี
ขณะเดียวกัน ที่บ้านพักของ หัวหน้าอุรามูระก็ถูกโจมตีเช่นกัน
เจ้าหน้าที่ตำรวจที่รีบรุดไปยัง ทั้งสองที่ก็ได้รับบาดเจ็บจำนวนมาก
เรายังไม่ทราบว่าคนร้ายเป็นใคร
ทว่า…
นี่เป็นการท้าทายเจ้าหน้าที่ตำรวจอย่างเห็นได้ขัด
เราจะเอาเกียรติยศศักดิ์ศรีเป็นเดิมพัน
และจะปกป้องความสงบเรียบร้อย ของโตเกียวให้จงได้
ถึงจะหาไม่ง่าย แต่ก็เจอสักที
อาวุธของพวกมันน่ะ
พวกมันเช่าที่อยู่ตรงโยโกฮาม่า
เจ้าของชื่ออู๋เฮยซิง เป็นเจ้าสัวเซี่ยงไฮ้น่ะ
พอไม่เลือกวิธีการ ก็หาข้อมูลได้เพียบเลยนะ
ขอบใจก็แล้วกัน
ข้าคือโจ หนึ่งในสิบดาบสังหารนะ
จะไปทำงานให้รัฐบาลเมจิได้ยังไงกัน
หลังเกิดเรื่องเมื่อวาน
เราส่งพรรคพวกไปประจำการ ในที่สัมปทานแล้ว
เข้ามาสิ
ไม่เจอกันนานเลยนะ บอส
เฮยซิงเองเหรอ
กลับมาจากเซี่ยงไฮ้ตั้งแต่เมื่อไหร่
พอดีมีคนบอกอั๊วว่า บอสใกล้ทำธุระเสร็จแล้วน่ะ
อั๊วอยากมาถามบอสให้แน่ใจว่า บอสยังจำสัญญาของเราได้น่ะ
ข้าจำได้
ข้าเสร็จธุระเมื่อไหร่ องค์กรจะเป็นของเจ้าทั้งหมด
ทั้งอาวุธ ฝิ่น เจ้าจัดการตามใจชอบเลย
จะทำอะไรกับญี่ปุ่นก็เชิญ
ข่าวดีขอรับ ท่านพี่
ในที่สุดก็ถึงเวลาที่สวรรค์ จะลงทัณฑ์ไอ้บัตโตไซแล้ว
เอนิชิ อย่าบอกนะว่าเป็นเจ้า
พี่ไม่รู้รึ
เห็นว่าพวกนั้นบอกพี่แล้วนี่
กลับบ้านไปเถอะ เอนิชิ
เจ้าเป็นลูกชายคนโตของตระกูลยูกิชิโระนะ
- อย่ามายุ่งกับเรื่องนี้เลย - ช่างตระกูลเราสิ
ข้าน่ะอยากช่วยพี่…
กลับไปเสียเถอะ เอนิชิ
ทำไมล่ะ
มันเกิดอะไรขึ้น
ทำไมต้องปกป้องมันด้วย มันเป็นศัตรูของท่านพี่นะ
มันช่วงชิงความสุขของพี่ไป พี่ต้องแก้แค้นมันสิ
(สำนักดาบคามิยะ)
เมื่อคืน ตอนที่พวกเจ้ารีบวิ่งออกไป
เด็กคนนั้นเขาพูดว่า…
ไม่ชอบที่ตัวเองเป็นคนอ่อนแอน่ะ
เขารู้สึกได้เองว่า ตอนนี้มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น
เขาเลยอยากแข็งแกร่งขึ้น แบบเอาเป็นเอาตายเลยล่ะ
งั้นข้าก็ควรบอกพวกท่านสินะ
ท่านคาโอรุ ไปเรียกทุกคนมารวมกันหน่อยได้ไหม
เมื่อคืนสำนักดาบมาเอกาวะและ บ้านหัวหน้าอุรามูระถูกโจมตี
ทั้งหมดก็เพราะจะมาแก้แค้นข้า
แก้แค้นเคนชินเหรอ
ที่พวกมันโจมตีอากาเบโกะก็เช่นกัน
ผู้บงการมีนามว่ายูกิชิโระ เอนิชิ
เป็นน้องชายของฮิมูระ โทโมเอะ
ภรรยาของข้าที่ถูกข้าแทงตายกับมือ
มันเริ่มต้นขึ้นปลายยุคบะคุมัตสึ
ตอนที่…
ข้าได้รอยแผลกากบาทนี้มา
นี่ เจ้าน่ะ
มารินเหล้าให้พวกข้าหน่อยสิ
พวกข้าออกไปเสี่ยงชีวิตเช้ายันค่ำ เพื่อพวกเจ้าเลยนะ
เกียวโตไม่ใช่ที่ของพวกรักชาติ แบบจอมปลอมอย่างพวกเจ้าหรอกนะ
เสร็จข้าล่ะ
ข้าอยากมาขอบคุณเรื่องเมื่อสักครู่น่ะเจ้าค่ะ
ท่านนี่ทำให้…
ฝนมันตกเป็นเลือดได้จริงๆ สินะเจ้าคะ
ข้าขออยู่เคียงข้างท่าน…
อีกสักพักนะเจ้าคะ
สิ่งที่เรียกว่าความสุขมันคืออะไรกัน
การใช้ชีวิตอยู่กับเจ้าที่นี่ มันตอบคำถามนี้จนหมดแล้วล่ะ
ตอนนั้น…
ข้าถูกหมั้นหมายให้ออกเรือนเจ้าค่ะ
ก่อนพิธีแต่งงาน…
ตอนเกิดเหตุความไม่สงบในเมืองหลวง เขาก็ไม่ได้กลับมาอีกเลยเจ้าค่ะ
ถ้าเจ้าอยากจะแก้แค้น…
จงไปตีสนิทบัตโตไซ สืบทุกเรื่องของมันมา
แล้วหาจุดอ่อนของมันให้เจอ
โทโมเอะ…
ความสุขที่เจ้าเคยสูญเสียไป…
ข้าจะปกป้องมันไม่ให้เจ้าเสียมันไปอีก
วันที่ 5 เมษายน
ก่อนพิธีแต่งงาน ท่านคิโยซาโตะจากไป จากเหตุความไม่สงบในเมืองหลวง
ข้าตายไม่ได้
ข้ามีนางอันเป็นที่รัก
ข้าอยากล้างแค้นให้ท่านคิโยซาโตะ
ท่านพี่
ท่านพี่ก็…
โกรธใช่ไหมล่ะ
เป็นอะไรหรือเปล่า
เจ้าเพิ่งเคยได้ยิน เรื่องของคนที่ชื่อคุณโทโมเอะสินะ
อืม ตกใจเลยล่ะ
แต่ข้าว่าคุณโทโมเอะเขาน่าสงสารนะ
คุณโทโมเอะ เขาอาจจะ เป็นคนที่จิตใจบริสุทธิ์มากเลยก็ได้
เขาคงให้อภัยตัวเองไม่ได้ที่ไปหลงรักเคนชิน
คนที่ช่วงชิงชีวิตของคนที่เขารักไป
คงเพราะอย่างนั้น…
ก็เลยเอาตัวเข้าไปรับดาบของเคนชิน
ข้าคิดว่าเคนชินเอง…
ก็คงลืมคุณโทโมเอะไม่ได้หรอก
การรักใครสักคนได้ลึกซึ้งแบบนั้น…
หนำซ้ำ…
คนคนนั้นต้องมาตายด้วยน้ำมือตัวเองอีก
คงจะลืมไม่ได้หรอก
แต่ว่า…
เจ้ากับคุณเคนชินก็ยังมีชีวิตอยู่นี่
หากยังมีชีวิตอยู่ ก็สร้างความทรงจำใหม่ๆ ร่วมกันได้
นี่แหละ สิ่งที่คุณโทโมเอะ ที่ตายไปแล้วทำไม่ได้
เอ้า รีบไปหาเขาสิ
เคนชิน
ท่านคาโอรุ
ข้ารู้ว่าเคนชินน่ะ
ไม่ชอบสร้างปัญหาให้คนอื่น ข้ากลัวว่าเจ้าจะหายไปอีก
ขอบคุณขอรับ
มีแต่สมบัติเต็มไปหมดเลย
นี่มัน…
ดาบยาวจากราชวงศ์หมิงรึ เพิ่งเคยเห็นนะเนี่ย
อะไรวะข้ายุ่งอยู่นะ
เจ้าเองรึ
ไอ้โจรขโมยดาบที่แพ้บัตโตไซ จนต้องไปเข้ากับพวกสันติบาลน่ะเหรอ
"นักล่าดาบ" ต่างหาก
ช่างเถอะ
ข้าล่อตำรวจให้ไปผิดที่ ตามที่ไอ้อู๋จากชิงมันบอกข้ามาแล้ว
ข้าสมควรได้รับการตกรางวัลนะ
ดาบนี่สุดยอดไปเลยจริงๆ
ถือไม่ระวังเดี๋ยวคมดาบมันบาดเอานะ
จุดศูนย์ถ่วงมันไม่เหมือนดาบญี่ปุ่น
เจ้านี่ปากเก่งนักนะ
เจ้ามีความแค้นกับบัตโตไซด้วยงั้นรึ
ข้าชักจะอยากลอง…
ทดสอบคมดาบเล่มนี้แล้วสิ
(สำนักดาบคามิยะ)
ขอบคุณที่ทุกคนพยายามมาตลอดปีที่ผ่านมานะ
- ขอบคุณขอรับ - ขอบคุณขอรับ
เลิกแถว
- ขอรับ - ขอรับ
พักแล้วมาทำความสะอาดกันนะ
- ขอรับ - ขอรับ
เอาล่ะ
ถึงเวลามนุษย์ลงทัณฑ์แล้ว
ทำไม
ทำไมเราต้องเจอเรื่องแบบนี้ด้วย
(มนุษย์ลงทัณฑ์)
ขอประทานโทษเจ้าค่ะ
ไงจ๊ะ
มิซาโอะจัง
สบายดีหรือเปล่า
เจ้ามาทำอะไรที่นี่ มาจากเกียวโตรึ
เดินทางมานานมากเลยล่ะ โตเกียวนี่ไกลเหลือเกินนะ
ก็แน่อยู่แล้วล่ะ นี่เจ้ามาคนเดียวเหรอ
คุณอาโอชิด้วยเหรอ
ฮิมูระอยู่ไหม
ว่าแต่ ทำไมจู่ๆ ก็มาที่นี่กันล่ะ
เจ้าอาวาสที่วัดซุยโคน่ะ…
ได้ยินมาว่าฮิมูระมีส่วนเกี่ยวข้อง กับการตายของท่านผู้เฒ่า
ท่านเจ้าอาวาสรุ่นก่อน…
ดูเหมือนจะรู้จักกับฮิมูระน่ะ
แหม ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ…
เรื่องที่มือพิฆาตบัตโตไซ สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับโอนิวาบังน่ะ
โชคชะตาเล่นตลกอะไรกันนี่
ตอนนี้ฮิมูระเขาใช้ชีวิตอย่างสงบ อยู่ในโตเกียวเจ้าค่ะ
งั้นเหรอ
เช่นนั้น ท่านช่วยไปบอกเขาหน่อยได้ไหม
เจ้าอาวาสรุ่นก่อนตายไปแล้ว อาตมาอยาก คืนสมุดบันทึกของภรรยาเขาที่ฝากไว้
เขามาปรึกษาพ่อของอาตมาบ่อยน่ะ
ว่าคนที่เข่นฆ่าผู้คนมามากเช่นเขา…
ควรใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร
หรือควรมีชีวิตอยู่ต่อหรือไม่
นี่จ้ะ
สมุดบันทึกของคุณโทโมเอะเหรอ
เจ้ารู้จักนางด้วยเหรอ
เจ้าได้อ่านหรือเปล่า
จะไปอ่านได้ยังไง
มันคงเป็นของสำคัญของฮิมูระ ข้าเลยเอามาให้เขาเฉยๆ น่ะ
(สร้างเสริมจิตใจให้อยู่ในความจริงแท้)
เครือข่ายของโอนิวาบังบอกข้าว่า
มีข้อมูลที่น่าสนใจขอรับ
เขาบอกว่าเดือน 12 ฝนจะตกเป็นเลือดในโตเกียว
และมันเกี่ยวข้องกับบัตโตไซด้วยขอรับ
(เขตโกดังโยโกฮาม่า)
หน่วยที่สองไปล้อมมาจากทางซ้าย
- หน่วยที่สามไปเฝ้าทางออกด้านหลัง - ขอรับ
เราจะบุกเข้าไป
- ขอรับ - ขอรับ
หลอกข้ามาติดกับจนได้ ไอ้เวรนี่
น่าจะถ่วงเวลาได้สักหน่อยนะขอรับ
นี่อะไร ข่าวฉบับพิเศษเหรอ
นี่อะไร
(มนุษย์ลงทัณฑ์)
เฮ้ย นั่นอะไรน่ะ
ดูนั่นสิ
เมื่อกี้เสียงอะไรน่ะ
เสียงเหมือนตอนที่ร้านอากาเบโกะ ถูกโจมตีเลย
ท่านอาโอชิ
โทษทีนะ คาโอรุจัง
ได้เวลาเริ่มงานเทศกาลแล้ว
พาข้าลงไป
ตามมันไป
จะใช้วิธีไหนก็ได้
รับทราบขอรับ
ใกล้ถึงเวลามนุษย์ลงทัณฑ์แล้ว
ข้ามีพวกพ้องที่มีความแค้นกับเจ้า
แถมพวกข้าก็มีอำนาจ ที่จะเสกทุกอย่างให้เป็นไปได้
บัตโตไซ…
สิ่งที่ข้าอยากมอบให้เจ้าไม่ใช่ความเจ็บปวด
แต่เป็นความทรมานต่างหาก
ไม่เป็นอะไรใช่ไหมขอรับ
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
เร็วเข้า
เร็วๆ
บัตโตไซอยู่ที่นี่หรือไม่
เอาไปให้มันซะ
ไปซะ
รีบขึ้นข้างบน เร็วเข้า
ขอบพระคุณขอรับ
เจ้าเป็นใคร
พวกอันธพาลนอกรีตน่ะ…
จะถูกอำนาจมืดนอกรีตดูดกลืน ไปในเส้นทางแห่งความมืดมนอนธการ
และนั่นคือหน้าที่ของข้า…
ในฐานะหัวหน้าโอนิวาบังคนสุดท้าย
เจ้าจะเป็นใครก็ตาม
อย่ามาขัดขวางท่านมุเมียวอิคนนี้นะ
เลิกดูของพรรค์นี้ได้แล้ว
เจ้าก็เหมือนกัน
ใครน่ะ
เจ้าเองเหรอ
น้องเขยของเคนชิน
น่าเสียดายที่เคนชินไม่ได้อยู่ที่นี่
แต่ว่า…
ถ้าเจ้าอุตส่าห์มาหาเรื่องถึงที่ เดี๋ยวข้าสนองให้เอง
จะลองไหมล่ะ
ขี้โม้เหลือเกินนะ ไอ้แว่น
ท่านอาโอชิ
เป้าหมายพวกข้าคือบัตโตไซ
ไม่ใช่พวกเจ้า
ซาโนะสุเกะ
พวกเจ้าน่ะ เวลาจะสู้กับใคร
ใช้หัวซะบ้างนะ
ท่านอาโอชิ
ท่านอาโอชิ…
ท่านอาโอชิ
เขาเอาตัวบังข้าไว้
เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
ท่านอาโอชิ ท่านอาโอชิ
ท่านอาโอชิ
โธ่เว้ย
ช้าก่อน บัตโตไซ
ปลิดชีวิตข้าเสียเถอะ
เจ้าขโมยความภาคภูมิ…
แห่งซามูไร เพื่อการฟื้นฟูสถาบัน
เจ้าช่วงชิง…
การตายอันมีเกียรติไปจากข้า
คราวนี้…
ใช้มือของเจ้า…
สังหารข้าเสียเถอะ
เรื่องนี้…
เจ้าต้องรับผิดชอบ
ปลิดชีวิตข้าซะ
ข้าขอโทษ
ข้าสาบานกับดาบเล่มนี้แล้วว่า ข้าจะไม่ฆ่าคนอีก
จงมีชีวิตอยู่ในยุคใหม่นี้เถอะ
หยุด อย่าขยับ
งั้นก็ตัดแขนข้าไปซะ
มานี่เลย
หากข้ายังมีแขนอาบเลือดเช่นนี้อยู่…
บัตโตไซ
ฆ่าข้าเถอะ ฆ่าข้าซะ
ซาโนะ
เคน…
คาโอรุ…
ข้าขอโทษ
มันเอาตัวคาโอรุไป
ข้าทำอะไรไม่ได้เลย
ข้าได้แต่ยืนมอง…
ทำอะไรไม่ได้เลย
เจ้าดูดีแล้วล่ะ
เดี๋ยวก่อนสิโว้ย
อย่ามาแตะต้องคาโอรุนะ
ไม่ต้องห่วง
ยาฮิโกะ
"สร้างเสริมจิตใจให้อยู่ในความจริงแท้" งั้นเหรอ
ไร้สาระ
เจ้าคือยูกิชิโระ เอนิชิงั้นรึ
ถ้าใช่แล้วจะทำไม
ฆ่าข้าหรือเคนชินไป คุณโทโมเอะก็ไม่ฟืนขึ้นมาได้หรอก
เจ้าก็แค่ถูกความโกรธจองจำ
และสูญเสียจิตวิญญาณไป
ทำไมเจ้าถึงรู้จักพี่สาวข้าล่ะ
เจ้าได้ยินมาจาก…
บัตโตไซงั้นเหรอ
ชื่อของพี่สาวข้าน่ะ
ข้าจะรับบทมนุษย์ลงทัณฑ์ ณ ที่แห่งนี้เอง
ไม่มีทางหนีหรอก
หากไม่ฆ่าเจ้า บทมนุษย์ลงทัณฑ์ก็จะไม่สมบูรณ์
คุณโทโมเอะคงไม่ต้องการ ให้เรื่องมันเป็นแบบนี้หรอก
หุบปาก
เจ้าจะไปรู้อะไร
ตายซะ
อย่าบังอาจมาพูดแทนพี่สาวข้า ตายไปซะ
ตายซะ
ตายซะ ตายไปซะ
ตายซะ
ทำไม
ทำไมต้องทำหน้าเศร้าเช่นนั้นด้วย
ทำไมไม่ยิ้มให้ข้าเลย
(สร้างเสริมจิตใจให้อยู่ในความจริงแท้)
เจ้าคนที่ข้ารู้จัก…
เป็นเพียงชายพเนจรที่ชื่อเคนชินต่างหาก
การออกพเนจร เป็นเพียงแค่การหนีปัญหาแบบง่ายๆ
ก็มาช่วยเจ้าไง เจ้าโง่เอ๊ย
ดาบสลับคมเล่มนี้
ท่านเก็บมันไว้เถอะ
ชีวิตของเจ้า
ไม่ได้เป็นของเจ้าเท่านั้น
เจ้าต้องห่วงชีวิตของตนเองก่อนผู้อื่น
ข้าจะปล่อยให้เขาตายที่นี่ไม่ได้
ข้าจะต้องปกป้องเขาให้ได้…
ถึงแม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม
เคนชิน
จะไปจริงๆ เหรอ
ยาฮิโกะ
ฝากซาโนะด้วย
ใครเจอบัตโตไซก่อน คนนั้นจะได้ฆ่ามัน
ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม
เชิญตามสบายเลย
ไปกันเถอะ
เรียกพวกข้ามาหรือขอรับ
ออกจะเร็วไปหน่อย
แต่องค์กรเป็นของเจ้าตามที่สัญญากันไว้
หมายความว่ายังไงขอรับ
สงครามส่วนตัวของข้าใกล้จะจบลงแล้ว
มันไม่ง่ายเช่นนั้นหรอกขอรับ บอส
ตำรวจญี่ปุ่นมันดมกลิ่นแกะรอยจนเจอที่นี่แล้ว
ถ้าบอสแพ้ แล้วตำรวจมันพาตัวบอสไปอีกล่ะก็…
เฮยซิง
เจ้าพูดว่าอะไรนะ
เจ้าคิดว่าข้าจะแพ้งั้นเหรอ
เปล่าขอรับ ข้าไม่เคยคิดเลย
รีบไสหัวไปเลย
ถ้ายังพูดพล่ามอีกล่ะก็ ข้าจะฆ่าเจ้าด้วย
จะยอมถอยไปเฉยๆ แบบนี้หรือขอรับ
ฆ่าพวกมัน
ฆ่าบัตโตไซซะ จากนั้นก็ฆ่ายูกิชิโระ เอนิชิด้วย
คุณอู๋
ขอบคุณที่ช่วยข้า จากทะเลเพลิงคราวนั้นนะขอรับ
พอดีได้ยินมาว่ามีงานให้ข้าทำ
เฮ้ย เจ้าน่ะ หยุดเดี๋ยวนี้นะ
หยุดเดี๋ยวนี้
เจ้าคือบัตโตไซงั้นรึ
กำลังรออยู่เลย
ฮิมูระ
มาสู้คนเดียวแบบนี้ ทำเป็นคนอื่นคนไกลไปได้
ท่านมิซาโอะ
ในฐานะตัวแทนชิโนโมริ อาโอชิ หัวหน้าโอนิวาบัง
มากิมาจิ มิซาโอะ ขอร่วมกับเจ้าด้วย
นี่เป็นงานของข้า
เคนชิน
ซาโนะ
หลบไปเร็ว หลบไป
เคนชิน ไปซะ
ไปสิ ฮิมูระ
ไปเร็ว
โธ่เว้ย
พลาดจนได้ อ้อมไปทางโน้นแล้วยิงมัน
ข้าไม่มีเวลามาเล่นกับเจ้าหรอก
"เล่น" งั้นเหรอ
เจ้ากล้าดียังไง
ข้ามีไพ่ตายอยู่นะ
เอาล่ะ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดา สิบดาบสังหาร เซตะ โซจิโร่
เล่นมันให้เต็มที่เลย
นี่เจ้า…
ไม่เจอกันนานเลยนะขอรับ คุณฮิมูระ
นี่ เจ้าทำอะไรของเจ้า
ข้าก็มาเป็นคนพเนจรเหมือนกันขอรับ
ตั้งแต่แพ้คุณฮิมูระ ข้าก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดี
ไม่ได้ชักดาบออกจากฝักเสียนาน
แต่ข้าว่าข้าแกร่งกว่าพวกท่านนะขอรับ
ฆ่ามัน ฆ่ามันทั้งสองคนเลย
สนุกจังเลยขอรับ
เป็นครั้งแรกเลยนะขอรับ ที่ไม่ต้องพะวงหลังตอนต่อสู้
คุณฮิมูระไปเถอะ
แล้วก็ทำให้ข้าเห็นด้วยนะขอรับ
ว่าดาบนี้ได้ขจัดความเกลียดชัง และปลดปล่อยผู้ที่ติดอยู่ในวังวนอดีต
ขอบใจเจ้านะ
เข้ามาเลย
มาแล้วรึ
บัตโตไซ
ขอโทษที่ให้รอนาน
ท่านคาโอรุอยู่ที่ไหน
ไม่รู้สิ
เจ้าคิดว่าอยู่ที่ไหนล่ะ
เอนิชิ
มันเป็นธรรมดา ที่เจ้าคิดอยากล้างแค้นให้พี่สาวเจ้า
แต่อย่าลากคนอื่น เข้ามาเกี่ยวข้องไปมากกว่านี้เลย
ศัตรูของเจ้าคือข้าเพียงคนเดียว คนที่ต้องรับโทษก็มีแต่ข้าเท่านั้น
หุบปากซะ
ศัตรูของข้าไม่ได้มีแค่เจ้าคนเดียว แต่เป็นพวกเจ้าทุกคน
คนที่สนิทกับเจ้า คนที่พูดคุยกับเจ้า แล้วก็…
ทุกสิ่งทุกอย่างในประเทศเส็งเคร็ง ที่เจ้าสร้างขึ้นมายังไงล่ะ
พี่…
ในที่สุดก็ถึงเวลาสักที
เอาล่ะ ถึงเวลามนุษย์ลงทัณฑ์แล้ว
เป็นยังไงล่ะ บัตโตไซ
แผลเจ้าเจ็บปวดเหมือนแผลพี่สาวข้าไหม
แผลพี่สาวข้าต้องเจ็บปวดกว่าแน่
ตายซะ
บาปของการฆ่าคน ต้องชดใช้ด้วยโทษตายเท่านั้น
คนผิดจะต้องเจ็บปวดทรมาน และตายไปด้วยความเสียใจสิ้นหวัง
นี่เป็นทางเดียวที่เจ้าจะชดใช้บาปได้
ลุกขึ้นมา
แค่นี้…
เจ้ายังชดใช้บาปไม่หมดหรอก
ลุกขึ้นมาสิ บัตโตไซ
เป็นอะไรไปล่ะ
ไม่ไหวแล้วเหรอ
งั้นก็ฆ่าตัวตายซะสิ
หันดาบสลับคมจอมปลอมนั่นเข้าหาตัวเอง
แล้วก็ตายไปซะ
เจ้าคนชั่ว
ฆ่าผู้คนมานับไม่ถ้วน ยังจะมารักตัวกลัวตายอีกเหรอ
บัตโตไซ
ข้าคิดจะตายหลายต่อหลายรอบ
แต่ข้ารู้ดีว่าความตาย คงไม่อาจชดใช้บาปกรรมของข้าได้
เลิกพล่ามได้แล้ว
ข้ายังไม่รู้เลยว่า…
จะต้องชดใช้กรรมนี้อย่างไร
แต่ว่าตอนนี้…
เพื่อสหายของข้า…
และเพื่อโลกแห่งสันติสุขที่โทโมเอะเฝ้าฝันถึง
เอนิชิ
ข้าจำเป็นต้องหยุดเจ้า
เอนิชิ
โทโมเอะที่เจ้าเห็นอยู่ตอนนี้น่ะ
ยิ้มอยู่หรือเปล่า
ทำไมพี่สาวข้าถึงรักคนอย่างเจ้าได้ลง
ความรู้สึกที่เจ้ามีต่อพี่สาว มันไม่ผิดหรอก
และความเกลียดชังที่เจ้ามีต่อข้า ก็ไม่ผิดเช่นกัน
แต่การใช้ชีวิตของเจ้า
มันผิดยิ่งนัก
พอแค่นี้เถอะ
พี่…
บัตโตไซ
โธ่เว้ย
เอนิชิ
ข้าขอโทษ
ไม่ว่าไอ้ตัวไหนก็เห็นข้าเป็นแค่ตัวตลก
ข้าจะฆ่าเจ้า
- ฆ่าให้หมดเลย - อย่านะ
อย่านะ
อย่ามาขวางข้านะ
ไอ้เวรนี่
เฮยซิง
อย่ามาขวางข้า
ไม่นะ!
หยุด!
ถ้าไม่ยั้งมือ เขาจะตายจริงๆ นะ
จริงๆ นะ
ที่ช่วยปกป้องท่านคาโอรุน่ะ
ข้าขอขอบคุณ
เปล่าหรอก
- เปล่าเลย - เคนชิน
คนที่ข้าอยากปกป้อง…
คนที่ข้าอยากจะปกป้องจริงๆ น่ะ…
พี่
โธ่เว้ย
ยูกิชิโระ เอนิชิ มีของมาถึงเจ้าแน่ะ
(ถึง ยูกิชิโระ เอนิชิ ได้รับการอนุมัติแล้ว)
(บันทึกนี้ควรอยู่กับเจ้า)
(ขอร้องล่ะ เจ้าควรมีชีวิตอยู่เพื่อพี่สาวเจ้า)
(คามิยะ คาโอรุ)
เขาผู้นั้น เป็นคนที่ช่วงชิงความสุขของข้าไป
และเป็นคนนำพาความสุข อีกอย่างหนึ่งมาให้ข้า
ต่อจากนี้ไป เขาก็คงจะเข่นฆ่าคนอีก
ทว่า หากการเข่นฆ่าของเขาจบลง
ข้าเชื่อว่าคนที่เขาปกป้อง จะมีจำนวนมากกว่าคนที่เขาฆ่าแน่นอน
ข้าจะปล่อยให้เขาตายที่นี่ไม่ได้
ข้าจะต้องปกป้องเขาให้ได้…
ถึงแม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม
(ข้าจะต้องปกป้องเขาให้ได้ ถึงแม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม)
- สิบ - สิบ
- หนึ่ง - หนึ่ง
- สอง - สอง
- สาม - สาม
(สร้างเสริมจิตใจให้อยู่ในความจริงแท้)
- สี่ - สี่
- ห้า - ห้า
- หก - หก
- เจ็ด - เจ็ด
- แปด - แปด
- เก้า - เก้า
- สิบ - สิบ
- หนึ่ง - หนึ่ง
อย่าพันเยอะเกินไปสิ
เงียบเถอะน่า
โอ๊ย เจ็บนะ
ไม่ต้องดิ้นขนาดนั้นก็ได้
ท่านพูดอะไรกับโทโมเอะรึ
คงจะบอกว่าขอบคุณล่ะมั้ง
สุดท้ายแล้วเอนิชิก็เป็นคนช่วยข้าไว้
พอมาคิดดูอีกที คุณโทโมเอะ อาจจะคอยปกป้องข้าอยู่ก็เป็นได้
ยูกิชิโระ เอนิชิ
เขาเป็นอย่างไรบ้างนะ
จากนี้ไป เอนิชิก็ต้องชดใช้เช่นกัน
ไม่ได้ชดใช้ด้วยความตาย แต่ด้วยชีวิตที่เขามี
หากเขาไม่ทำเช่นนั้น…
โทโมเอะที่อยู่ในใจเอนิชิก็คงยิ้มไม่ออก
นี่ เคนชิน
เคนชิน ท่านพูดอะไรกับคุณโทโมเอะเหรอ
เหมือนท่านคาโอรุนั่นแหละ
บอกว่าขอบใจ
แล้วก็…
ขอโทษ และ…
ลาก่อน
(ไม่มีสัตว์ชนิดใดได้รับบาดเจ็บ ในการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้)
คำบรรยายโดย: มนัสวี อิสรธำรง