Nie możesz jeść żukogryzów bez skorupy.
Po prostu nie lubię egzoszkieletu.
Utyka mi w skrzelach.
Ciekawe, czy robakowi by smakowały.
Klak, nie odwracaj się.
Mrugnij raz, jeśli to podniebny rekin.
NICZYJA WINA 8. WYDANIE JUŻ DZIŚ!
Książka mojej mamy.
Niestety zgodziłam się iść na promocję, która zaczyna się... teraz.
Doktor Klak, miło cię widzieć.
Doktor Sleech, złodziejka lunchów.
Masz nowe pióra na twarzy?
Doktor Plowp!
Dojrzewanie wieku średniego w końcu ruszyło.
To znaczy „gratulacje”.
I „dziękuję”.
Więc teraz jesteś empatą i dorosłym nastolatkiem?
Słucham dużo smutnej muzyki.
Mamy zestresowanego grzyba.
- Klak uwielbia grzyby. - Uwielbiam.
To jest Mysoon. Unosiła się w katatonii w kosmosie.
- Szczęśliwego falowania... - Nie ma czasu.
Nie mogę uwierzyć, że przegapię grzyba przez książkę mamy.
Podwieźć cię, doktor Klak? Lubię szybką jazdę. Będziesz rzygać.
Spoko. Wymiotuję nawet od stania w miejscu.
Zaczyna się.
Szybko.
Nie zabierajcie mnie tam.
Powinniśmy jej posłuchać.
Nie, jeśli ma przeżyć.
Nie!
Dalej.
Stać! Niebezpieczeństwo!
Już jesteśmy bezpieczni.
Nie. To ja jestem niebezpieczna. Wszyscy umrzecie!
DRUGI NAJLEPSZY SZPITAL GALAKTYKI
PRÓBKA NR 0734213
LABORATORIUM
Mysoon to sklobianka,
Fragor Nidificans, grzyb zrzucający powłoki,
żeby następnie uwolnić zarodniki poprzez wybuch.
To związane z seksem.
Bierne uwalnianie zarodników. Więc jest seksbombą.
Szybko, na oddział eksplozjologii.
Trzeba ją zabić, zanim ona...
Nie przy pacjentce.
Przykro mi, Mysoon, musimy cię zabić.
Przepraszam za kłopot. Nie kontroluję fizjologii.
Zignoruj moją koleżankę...
Jeszcze nie wybraliśmy terapii.
Pewnie, że jesteś sklobianinem.
W końcu manipulowałaś błyskawicą
swoją naładowaną powłoką.
Twoja nowa powłoka jest lepka i atrakcyjna.
Teraz manipuluje tobą. Pewnie wyczuwa emocjonalną słabość.
To prawda. Czuję to.
To ty nie widzisz, że się do niej zbliżasz.
Jestem na to za mądra.
Ale zostałam zmanipulowana.
Gdybyś mnie nie rozpraszała, nie padłbym ofiarą... Gorąco!
O jedną powłokę bliżej śmierci.
Wybaczcie mi.
Moja planeta Sklob to piękna, pulsująca kraina seksu i śmierci.
Mnie przekonuje.
Błagam, zabierzcie mnie do domu na ceremonię śmierci.
Wybuchnę, umrę i dam życie.
Tak jak moi przodkowie
pragnę, by moje ciało i krew rozprysnęły się po niebie,
malując wnętrznościami
na tle sklobijskiego zachodu słońca.
Zostało pięć powłok, zanim eksploduje.
Czuję jej tęsknotę.
Powinniśmy zabrać ją do domu, by umarła.
Oczywiście przedkładasz uczucia pacjenta ponad własny interes.
Rozważam jej potrzeby.
Życzenia pacjenta nie zawsze są zgodne z jego potrzebami.
Nie możemy przewozić aktywnej bomby.
- Tu ją zdetonujemy. - Musi być inny sposób.
Pomyśl sobie, a ja tymczasem odwalę twoją robotę.
Zaśpiewam teraz pieśń orgazmicznej śmierci z mojej planety, żeby poprawić nastrój.
Pamiętaj. Wróg jest silny tylko, jeśli ty jesteś słaba.
No to niezły z niego siłacz.
Tylko przechodzę. Przepraszam.
Hej! To twarz stanów lękowych!
Klak, nadal nie lubisz pytań typu „tak lub nie”?
Po czwartej operacji osobowości nie potrafisz się już uśmiechać?
Jeśli to miał być uśmiech, to sprawa jest przegrana.
Me lędźwie płoną jak Gwiazda Wieczorna.
Weź mnie, zanim zrobi to Królestwo Otchłani.
Po co gdzieś iść, kiedy możesz gdzieś zostać?
Przygotowując własny gatunek...
„Podobnie jak wielu z was, kocham pacjentów ze stanami lękowymi.
Tak łatwo jest się na nich złościć,
bo ich lęki zepsuły nam dzień, przyćmiły sukces,
czy wyssały cały kolor z roku naszego życia.
Ale jak wiecie, to...
- Niczyja wina!” - Niczyja wina.
Kochanie, jesteś.
Długi uścisk.
Raz, dwa, trzy. Raz, dwa, trzy.
Wszyscy znacie Klak.
Jak to jest, gdy mama napisze o tobie książkę?
Nie chcę, by ktoś poczuł się źle, sugerując, że czuję się źle...
Możesz być szczera.
To było bolesne.
Doktor K., czy przez otępianie ciała migdałowatego zwiększyło zależność Klak?
Nie używam słowa „zależna”,
ale znacznie bardziej potrzebowała mamusi.
Boli mnie, jak negatywnie oceniasz naszą pracę.
Miałam być szczera.
Poćwicz pozytywne przewartościowanie.
Chodźmy, nagrywamy z Bazoo za 10 minut.
Nienawidzę Bazoo.
Nie było o tym mowy. Sleech jest sama z Plowpem.
Znasz mnie, zawsze robię kompleksową promocję.
Ustal jakieś granice ze Sleech.
Jest taka wymagająca. Idź podpisywać buteleczki z lekami.
- Ona się boi. - Ja też. Czujesz moje uczucia?
A chcesz, żebym czuł?
Cześć.
Cześć, Mysoon. Kochana Mysoon.
Nie jestem tym, za kogo mnie uważacie. Nie ufajcie swoim zmysłom. Proszę.
Walczcie o swoje życie.
W porządku. Jesteśmy teraz twoimi rodzicami.
Mamusią i tatusiem.
EKSPLOZJOLOGIA
Tatuś zabierze cię do domu.
Mama powstrzymałaby tatę, gdybyś nie była taka słodziutka.
Znowu nami manipuluje, prawda?
Powinniśmy przestać ją ściskać. Ale nie mogę, bo ją kocham.
Jest na zewnątrz, ale chcę ją w środku.
Jak dziecko.
Jak cystę.
Jak anioła śmierci.
Zostały cztery powłoki, tatusiu.
Dzięki za info, mamusiu.
Jestem tylko pionkiem mojego biologicznego imperatywu.
- Reanimujcie robaka. - Właśnie.
Najpierw zawałowcy.
Pacjenci, mówcie, jeśli nie żyjecie.
Czy to wybuchowa sklobianka?
Wybuchająca...
Natychmiast zlikwidować tego pacjenta.
Zgadzam się.
Co to za zapach?
Plowp, to twój nowy zapach ciała?
Nie, dobrzy lekarze, jest mój zapach.
Używa go, by przyciągnąć owady. Odrażające, a zarazem genialne.
Przypomina mi ciebie, Plowp.
Nie!
Wysadzić tego pacjenta. Bezpiecznie.
NA ŻYWO
Nadszedł czas,
by osiem miliardów słuchaczy z trzech galaktyk
GALAKTYKA SŁUCHA! 8 126 245 976
posłuchało Bazoo i z Bazoo.
Wszyscy wiemy, że cierpisz na fobię społeczną, Klak.
Czy ten wywiad to dla ciebie wyzwanie?
Każde wyzwanie postrzegam jako szansę.
To znaczy, podoba mi się ten wywiad.
Klak chce ci się przypodobać.
O tym jest rozdział piąty.
To dla niej mechanizm obronny.
W radiu tego nie zobaczycie, ale pocą jej się dłonie.
Mnie zawsze się pocą, jak widzę duży but.
Bo jesteś mały.
A teraz poci się jeszcze bardziej.
Masz jakiś ręcznik?
Dziękuję.
A ja dziękuję wam za wasze przemyślenia.
Zaś już po przerwie
porozmawiamy z kobietą, która przyjaźni się z roztoczem.
Wytrzyj dłonie,
bo czas na kolejne spotkanie.
DZWONIĘ DO SLEECH
NIEDOSTĘPNA
Sleech, a ty co byś powiedziała?
Jak nie zostanę, będę czuła się winna.
Powiedziałabyś: „Twoja mama jest słaba. Idziemy”.
A ja na to: „Chciała dobrze”. A ty: „Nieprawda.
To żądny władzy potwór
obracający twoje lęki w dochód.
Olej ją”.
Dobra, oleję ją.
Nie, mamo. Nie, czekaj, pani doktor. Nie mogę, mamo K.
Idziesz, skrzelusiu?
No raczej!
Ostatni przystanek.
Gdybyś nas nie zignorowała
i posłuchała jej, nie byłoby tego bajzlu.
Chcę umrzeć pochłonięta przez gargolijskie piaski nicości,
na haju, obok Klak. Nie tutaj z tobą.
Chciałabyś wrócić do Klak, żeby umrzeć.
Rozumiem to.
Być może Sklob jest dla mnie tym, czym dla ciebie jest Klak.
Manipulowałabym każdym, by wrócić do Klak.
Chcesz poczuć to, co ona?
- Potrafisz tak? - Czasami.
Mysoon?
Zostań ze mną, Sleech.
Tak czują się ludzie, gdy myślą o domu?
Niektórzy.
- Ona tak wiele czuje. - Jak każdy.
A ty czujesz wszystkich.
Moja orgazmiczna śmierć jest już blisko.
Czuję się taka smutna i napalona.
Chyba skończył nam się czas.
Zawsze się mylisz.
Mysoon, zabierzemy cię do domu na ceremonię śmierci.
Zmieniłaś zdanie?
Dom to dla niej Klak. Czułam to.
Do roboty, ludzie. Trzeba uratować śmierć.
Mówiłam ci, nie lubię telewizji.
Zapomniałam, jak się nazywam w Mergblocie o poranku.
Co my tu robimy?
Nie udzielamy wywiadu.
Przyprowadziłam cię tu, by przekazać ci ważną wiadomość.
Będę gospodarzem nowego talk-show o terapii
JEST OKEJ Z DR K
dotyczącego lęków!
TWÓJ TERAPEUTA JUŻ TERAZ W TWOIM DOMU!
LĘKO-JA? LĘKO-TY?
Zamieniłyśmy nasze największe wyzwanie w największy sukces!
Talk-show? Który wszyscy zobaczą? Wszyscy, których znam?
Na to liczę.
Za twoją entuzjastyczną zgodą i pozwoleniem,
chcę cię zaprosić do pierwszego odcinka.
Jest nowa interwencja chirurgiczna, która mogłaby
zredukować twoje rozmyślania.
Skutki uboczne są straszne, ale to nic nowego.
Duże ryzyko, duża nagroda, kochanie.
Mamo, nie mogę.
Obwiń mój mózg. Ja tak robię.
Ale są już plakaty.
Wybacz ten ton.
Aktywował się mój zespól porzucenia.
Przepraszam.
Co mówiłyśmy o przepraszaniu?
Wyznaczyłaś mocną granicę.
Jednocześnie jestem zawiedziona i dumna.
W tym tkwi kłopot z naszą relacją.
Będziesz jutro na promocji książki?
Tak. Ale tylko dlatego, że jestem słaba.
Nie.
Czy wszyscy lekarze wiedzą,
że przez 50 rotacji Ergulonu byłaś stażystką w innych szpitalach?
Przez ciebie mamy pod górkę.
Uważajcie na głowy. Pacjentka stała się magnesem.
O nie.
Jak zginę, ojciec was pozwie.
Próbuje się otworzyć.
Użyjcie mnie jako pomostu. Przejdźcie po mnie w bezpieczne miejsce.
Nic mi nie jest! Jestem wodoodporny!
SCHODY
Niezły z ciebie lizus. Podziwiam to.
W porządku?
Daj mi chwilę.
Dobra, postaram się nie oddychać zbyt głośno.
Klak! Medytujesz? Mogę położyć tę bombę obok ciebie?
To dziś najmniej stresujące pytanie.
- O nie. Zmusiła cię do Bazoo. - Zmusiła mnie.
Plowp przez ciebie ryczy.
- To ze szczęścia. - Jestem odwodniony.
Ergda, zabierz nas na Skloba, do krainy seksu i śmierci.
Wygląda na to, że będę potrzebować poncza.
Musimy traktować Mysoon, jak ja traktuję swoje wnętrze.
Całkowicie ją zignorujcie.
Podaję współrzędne Skloba.
Nie słyszycie mnie.
To dobry moment na terapeutyczny krzyk.
Wznoszę się jak pocisk z piekła rodem.
- Nie. - Sprowadzę na was zagładę.
Przyznaję, to całkiem fajne.
Jej pęcherz z zarodnikami. Jest gotowa.
Zbliżamy się do Skloba.
Strasznie tam gorąco.
Sklobianie wibrują z częstotliwością,
która podnieca wszystko wokół nich.
Dobrze, że jesteśmy w sprzęcie ochronnym, bezpieczni od seksu.
Moja kloaka nigdy wcześniej tak nie kwitła.
Włóż tam coś. Cokolwiek.
Włożę tam wszystko.
Przestańcie! Zejdźcie z siebie.
To tam pasuje?
Czy to jest odwrócone?
O nie. Jestem taka kiepska w łóżku?
Jesteśmy tak blisko.
Ja jestem blisko.
Przykro mi.
Moje życie miało zakończyć się radością, nie smutkiem.
Nie kontrolujesz fizjologii.
Tak jesteś zaprogramowana, to niczyja wina.
Cholera. Mysoon, uratuję cię.
Ergda, masz linę?
Oczywiście, ty też mnie nie słyszysz.
Jeśli umrę, przynajmniej będę martwa.
Moje zarodniki broczą na twoją cześć.
Dziękuję, że przywiozłaś mnie do domu. Moja śmierć jest warta umierania.
Nie ma za co.
Do widzenia, Mysoon. Pięknego szczytowania!
Sklobiański orgazm śmierci!
Nikt nigdy nie widział tego, co ja.
To obrzydliwe.
- Tego się nie spodziewałem. - Wiem.
- Tak, ale... - Przestań.
Dziękuję, doktor Klak. Dokonałaś czegoś wspaniałego.
Uprawiałaś seks z doktorem Plowpem.
Wpadniemy po drodze na smażone szczuromuchy? Ja stawiam.
Teraz na pewno nic nie przełknę.
Ale zamów mi zestaw z dodatkowym wąsem.
Wracam do peryskopu.
Podobno poświata na Sklobie ma nieznany nam kolor.
Nie musimy o tym rozmawiać.
O niczym nie musimy.
W ogóle nie trzeba rozmawiać.
Jesteś świetnym lekarzem.
Naprawdę.
Chciałbym być bardziej jak ty. Obojętny, obiektywny, zimny.
Coś ci nie poszło z tym komplementem.
Czuję za dużo i to naraża nas na ryzyko.
Tak.
A ty...
Nie przeszkadzało mi, że pomogłeś mi poczuć trochę więcej.
Powinienem cię ostrzec.
Nie podobało ci się, jak wsadziłam tam stopę?
To było ryzykowne.
Nie, podobało mi się.
Ze względu na moją późną fazę dojrzewania jestem prawiczkiem.
To znaczy byłem, aż do tej podróży.
A teraz już nie jestem i nie mogę przestać myśleć o seksie.
Niestety teraz o nim myślę. I teraz też.
I teraz.
Szkoda, że spodobała ci się ta stopa.
powłoki Mysoon przez cały dzień prowadziły nas przez grę wstępną.
Plowpowi nie można było się oprzeć.
Na górze, na górze, na dole, przez i jakimś cudem pomiędzy.
Z tego, co czytałam, sklobianie tylko wzmagają pożądanie, a nie je tworzą.
Proszę cię, tak jakbym pragnęła kogoś z emocjami.
Nadal nie chce jeść syntetycznego lęku?
Tak.
- Poszukajmy potencjalnych żywicieli. - Już szukałam.
To każdy gatunek, który może być symbiotycznym żywicielem robaka.
Zawsze pozostaję pod wrażeniem twoich prac domowych dla dorosłych.
Rozpracujemy cię, potworku.
Nazywałam go Larwin.
Mysoon bardzo chciała wrócić na Skloba.
Ty nie chciałabyś wrócić do domu?
W życiu. Choć moja planeta jest bardzo sucha, więc ma jedną zaletę.
PLANETA SLEECH: MAMA MA ŻĄDŁO – BEZ WODY
Przestań zgadywać, nigdy ci nie powiem.
Chcesz o tym pogadać?
Wolałabym już gadać o kloace Plowpa.
Mam ci poczytać?
Czemu nie? Może się czegoś dowiemy.
„Rozdział 9: Słuchaj dziecka. Wewnętrznego dziecka”.
Nawet jak chodzi o ciebie, nie chodzi o ciebie.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Hiventy Maciej Kowalski