Do końca dnia może spaść jeszcze 15 centymetrów opadów.
Ostrzeżenie powodziowe obowiązuje aż do Baltimore.
Zalecamy trzymać się z dala od dróg, o ile to możliwe.
Nasza ekipa była świadkiem kilku kolizji, w tym z kościelną furgonetką.
Przesyłamy modlitwy.
Rany. Uważaj na siebie, Ed.
A teraz przenieśmy się do słonecznego San Diego,
gdzie czeka na nas fitnessowa ekspertka, Sheila D. Rubin.
Widzisz? To nie jest trudne. To jest wymagające.
- Znasz różnicę? - Jasne.
- Czy na pewno, Stew? - Nie.
Trudne to ten głosik, który mówi, że nie dasz rady,
że już próbowałeś i poległeś,
że jesteś słaby i właśnie to do ciebie dociera.
Chyba rozmawiałaś z moją teściową.
Żartuję.
Wyzwanie poczujesz, gdy uciszysz ten głosik.
Jest tym paleniem w udach, które mówi, że dasz radę, jesteś silny.
Czyli ten chrupot w kolanie jest wyzwaniem?
Nie, to jest zwyrodnienie stawów.
Ale nic się nie martw. Pokażę ci modyfikacje ćwiczeń.
Przez cztery, trzy, dwa, jeden. Dalej.
Przód, przód, zwrot. Tak jest.
Schodzimy!
Dziękuję wam.
- Okej. - Przepraszam.
- Przepraszam. To ja. - Dziękuję.
Olśniewasz. Jesteś gwiazdą. Objawieniem. Aż kręci mi się w głowie.
Spokojnie, to pierwszy dzień.
Ten program emitowano w każdej kuchni i salonie Ameryki.
W Nowym Jorku, Waszyngtonie, Jacksonville i Topece.
Po co wymieniam miasta? Znasz Amerykę.
Jesteś wspaniała, to oczywiste. Nie muszę ci tego mówić,
więc przejdę do sedna.
Chcielibyśmy połączyć waszą krajową markę z naszą.
Lokalną.
Byłaś w Good Morning America.
- Jesteś krajową marką. - Mówiłam o was.
Według naszych danych Hartman Foods nie jest obecna
- na południowym zachodzie. - Ani północnym.
No cóż…
To my miałybyśmy wprowadzić was na krajowy rynek, tak?
Pozwól, że się wtrącę, zanim te panie cię zjedzą.
Nie mamy krajowego zasięgu, ale z waszą pomocą go zyskamy.
Każda kobieta chce być Sheilą Rubin,
ale zastanawia się:
„Co będę musiała poświęcić? Przyjemność? Szczęście?”.
Już nie.
Oto nasz nowy produkt: beztłuszczowe ciastka.
Chude ciastka, chuda ty. To naukowo udowodnione.
Szczegóły określimy w ofercie,
ale myślimy o pokaźnej płatności z góry
oraz udziale w zyskach.
Kiedy konsument zjada kawałek ciastka,
wy również dostajecie kawałek ciastka.
Najpierw przyjemności.
Chcemy poznać wasze preferencje.
Jakie ciastka lubisz najbardziej? Mamy do wyboru kilka smaków.
Te ciasteczka muszą wołać „Sheila”.
Potrzebujemy trochę czasu na zaznajomienie się z tymi ciastkami,
jeśli pozwolicie.
Dlatego weźmiemy próbki ze sobą
i wrócimy do was z naszymi przemyśleniami.
Wszyscy sobie gawędzą
nad tacką ciepłych ciastek, a ja nie widzę nic innego poza nią.
To jest jak…
Wiecie jak?
Jakby przed oczami migał mi stroboskop,
a ja miałabym go ignorować.
Jak to możliwe?
Albo jakby para golasów uprawiała przy ludziach seks,
a oni udawaliby, że to normalne i rozmawiali sobie w najlepsze.
Nie potrafię. Nie mogę!
Dopytywali, jaki smak ciastek lubię.
Wiecie, co jest dziwne? Nie wiem.
Nie wiem. Naprawdę nie wiem.
Myślałam, że się zacięłam albo zaskoczyli mnie pytaniem,
ale później również nie potrafiłam nic wymyślić.
Dziwne rzeczy się dzieją, kiedy przez całe dorosłe życie
wypierasz wszystkie swoje pragnienia.
Tracisz kontakt ze sobą, prawda?
Właśnie tak.
Nie wiem.
Nie wiem, co lubię. To takie poniżające wyznanie.
Wszędzie, ale nie tu.
Terapeutka kazała mi zjeść na mieście.
Spróbować nowych rzeczy, poznać swoje preferencje.
- I jak poszło? - Nie poszło.
Miałabym jeść sama w restauracji,
kiedy wszyscy się na mnie gapią? W życiu.
A co się tu dzieje?
Czy ja cię znam?
Poczta. Dwa tygodnie temu sprzedałaś mi znaczki.
Tak jest.
- Nie zapominam twarzy. - Co ty tu, kurwa, robisz?
Co ja tu robię?
Co ty tu robisz?
Należysz do jakiejś sekty?
To moja grupa wsparcia. Anonimowa grupa wsparcia.
Przepraszam, nie wiedziałem.
Wyszedłem pobiegać, żeby uporządkować myśli.
Często to ostatnio robię.
To odmieniło moje życie.
A właściwie odmieniło mnie.
Biegłem, dotarłem tutaj i zaraz dam ci spokój,
ale nie zabrałabyś Mai dzień wcześniej?
W pracy zapraszają mnie na drinka
i jeśli będę wciąż odmawiał, wyjdę na wapniaka.
Chyba żartujesz. Musisz mnie uprzedzać.
Mogę poprosić którąś z naszej osady, jeśli chcesz,
ale one imprezują. Skończy się na tym, że nasza córka będzie pić z kieliszka.
Już tu nie mieszkasz.
Musisz się zapowiedzieć. A przynajmniej zapukać.
Jasne.
Twój były to ciężki przypadek, co?
Marsha opancerzy się na następne półtora roku.
Przepraszam, to się nie powtórzy.
Wiesz, to się na pewno nie powtórzy,
jeśli zorganizujemy sobie jakąś salkę.
Przecież tu nam wygodnie. Z chęcią was goszczę.
Nie wątpię.
Ale może ukrywanie się w twoim garażu nie jest najlepszą drogą do zdrowia?
Prywatność nie przeszkodzi mi wyzdrowieć.
A nam? My nie występujemy w telewizji.
Jesteśmy normalnymi osobami, które ciężko pracowały na swoje zdrowie,
a poczucie, że jesteśmy twoim sekretem, nie wpływa na nas najlepiej.
Nie ukrywam się.
Po prostu sporo się skomplikowało.
- Choćby opieka nad dzieckiem. - Bo tylko ty jedna masz dziecko?
Nie sądzę. Ludzie to ogarniają.
Masz moje słowo, że już nikt nam nie przeszkodzi.
KALIFORNIJSKA POLICJA STANOWA PROTOKÓŁ ZATRZYMANIA
POLICJA W OAKLAND PROTOKÓŁ ZATRZYMANIA
Podoba się?
Jakżeby inaczej.
Widać klasę, gdy leżysz taka rozkraczona.
No tak. Ty nie wiesz, co lubisz.
Panie, panów, czekoladę, wanilię.
Biedactwo. Nigdy nie miałam tego problemu.
Co ty nie powiesz.
Wiem, czego chcę, i jak to zdobyć.
- Wiem nawet, czego ty chcesz. - Czyli?
Teraz, bardziej niż czegokolwiek, chcesz wydymać Danny'ego.
Nie. Danny już się sypie. W końcu sam się pogrąży.
Możesz cierpliwie czekać, aż dokona lub nie samozniszczenia,
w międzyczasie włażąc z butami w twoje życie,
twoje zdrowie, twój biznes
i bez uprzedzenia zmieniając wasze ustalenia.
Czym jest jeden dzień ekstra po sześciu latach samotnego wychowywania,
podczas gdy Danny zgrywa ważniejszego niż ty?
Zdaje się, że mu uwierzyłaś.
Taki już jest,
ponieważ wszyscy mu na to pozwalali – ja też.
Czyli to twoja wina, że jest leniwym, samolubnym dupkiem?
Zabawne.
Powinnaś założyć kabaret.
A właśnie, nie pora jechać po Mayę?
To twój samochód?
Był wspólny, mój i Danny'ego.
Słuchaj uważnie.
Kabriolet, niemiecki, siedzenia kubełkowe.
Występujesz w telewizji. Musisz się szanować.
Świetnie, jesteś. Powiem Mai, żeby…
Możemy porozmawiać na zewnątrz?
Jasne.
Dobra, o co ci chodzi?
Wiesz, że dzielimy się opieką po połowie?
Mój prawnik nic takiego nie mówił.
Bez prawników, bez dyskusji, to ustalone.
Okej, rozumiem.
Chcesz się mnie pozbyć, bo jak śmiem pokazywać się w domu,
który jest wspólny, i działać w firmie,
- którą współposiadamy? - Przestań.
Wykorzystujesz córkę, żeby podciąć mi skrzydła. Jezu!
Kiedy myślę, że osiągnęłaś moralne dno, jakimś cudem upadasz jeszcze niżej.
Zabawne, że mówisz o moralności.
Pamiętasz studencki protest, kiedy rzuciłeś cegłą w okno sądu
- i dwie noce byłeś w areszcie? - Myślisz, że mi wstyd?
Jestem pewna, że się tym chełpisz.
Ale nurtuje mnie jedno: dlaczego to były tylko dwie noce?
Za zniszczenie własności federalnej grozi nawet do dziesięciu lat.
Prawo wykładasz?
Nie trzeba znać prawa, by się domyślić, że poszedłeś na układ.
Tak właśnie było?
Podałeś glinom kilka nazwisk i…
Ciekawe, co Jack i Jerry by na to powiedzieli.
I wszyscy twoi nowi znajomi z pracy.
Co się z tobą stało?
Raz wystąpiłaś w telewizji i nagle…
Zawsze taka byłam, Danny. Po prostu nigdy ci tego nie pokazałam.
- Za mała. - Wystarczy odrobina wysiłku.
Spójrz na mnie. Nie nadaję się do tego.
Nadajesz się.
Po prostu dawno nie…
Wychodziłam z domu?
Rozumiem twoje obawy, ale to ważna kolacja.
To ważni ludzie i muszą wiedzieć, że my też jesteśmy ważni.
Dlaczego tak ci zależy, żeby akurat im to pokazać?
Oni nas nie rozumieją. Nie szanują nas.
Za bigoterię wobec naszej wiary będą musieli odpowiedzieć przed Panem.
Wiesz, ile znaczy dla mnie Olimpiada.
Ile zawsze znaczyła, gdy jako dziecko oglądałem ją z ojcem.
Wielkość osiągana dzięki dyscyplinie i czystości umysłu.
Móc dołożyć własną cegiełkę…
Dzisiaj w okolicy zainstalowano kamery.
Na każdej lampie, żeby złapać wandala.
Jesteśmy obserwowani, cały czas.
Nasza reakcja wyznaczy nasz dalszy kurs.
Napije się pani czegoś, czekając na towarzysza?
Na nikogo nie czekam. Dzisiaj jem sama.
Nawet lepiej.
Chwileczkę.
Nie chodziła pani do szkoły policealnej MiraCosta?
Wygląda pani tak znajomo.
Nie.
Poproszę lampkę białego wina.
Przerabiałam to samo, gdy zaczęłam występować w TV.
„Dorastałaś w Tampa?”
A wyglądam, jakbym tam dorastała?
Chociaż może jednak.
- Zdecydowała już pani? - Tak, już patrzę.
PRZYSTAWKI, ZUPY, SAŁATKI, DANIA GŁÓWNE
- Potrzebuje pani chwili? - Nie, już prawie…
Serio to takie trudne?
Czy wybranie potrawy to kwestia życia i śmierci?
Na to wychodzi. Wiesz co?
Może ten rzęch jednak ci pasuje.
Macie lżejsze dania?
- Wszystkie z karty są w sosie albo… - To jego znak rozpoznawczy.
Sam nie jestem jakimś smakoszem, ale ludziom podchodzi mięso i owoce morza.
Zazwyczaj nie jem skorupiaków.
O Boże, już wiem! Była pani w wiadomościach.
Kobieta w trykocie.
O matko! Nie chodziła pani do MiraCosty.
Teraz wszyscy się gapią,
wysysając mięso z ogona homara,
tę fioletową żyłkę, w której Bóg wie co jest.
Wie pan co? Muszę się jeszcze zastanowić.
Bardzo dziękuję.
Jesteś specem od galerii handlowych.
Buduję nieruchomości komercyjne,
więc galerie są dużą częścią mojego portfolio.
Poważny biznes.
Jesteśmy zadowoleni z rozwoju.
A najbardziej cieszy się żona.
Zakupy.
Mario, Heath do ciebie mówi.
Raczej mówi o mnie.
Mam szczęście, jeśli uda mi się zmieścić w aucie obok toreb.
- Dolać pani? - Nie pijemy alkoholu. Dziękuję.
Chyba możecie pozwolić sobie na drobną uciechę?
- Bóg zrozumie. - Pieprzona szmata.
Ta szmata wbije ci w szyję nóż do steku, jeśli jeszcze raz się tak odezwiesz.
Brzmiało groźnie. Co takiego powiedziałaś?
Wiem, co przeżywasz.
Wątpię.
Nie da się nic wybrać z tego menu.
Czy fakt, że siedzę tutaj sama
i jestem kobietą, uprawnia cię do zaczepiania i zagadywania mnie?
Gdybym była biznesmenem, postąpiłbyś tak samo?
Zapewne nie, chociaż…
Może. To zależy.
- Poproszę rachunek. - Nie, poczekaj.
- Chcę cię przeprosić. - Nie trzeba.
Nie za zagadanie, bo to normalny ludzki odruch.
Bardziej za to.
Po co przywożę wam najlepsze warzywa, skoro zabijacie ich smak?
Zalewać masłem takie piękne szparagi?
O pesto nawet nie wspomnę, bo to prawdziwa zbrodnia.
Jestem Carlos. Nie chciałem się narzucać…
Już na to późno.
Nie, ale nie przeżyłbym, gdybyś przeszła taki kawał drogi…
- Mieszkam blisko. - …i wykosztowała się…
- Nie zamówiłam jedzenia. - …i nie spróbowała
- najlepszego dania. - Nie chcę niczego próbować.
- Dziękuję. - Nie, nalegam.
Odłóż to, proszę.
Weź to.
A teraz…
Voilà.
To Azoychka. Żadna rzadka odmiana.
On smakuje jak… przypomina mi…
Przypomina mi lato.
- Kiedy byłam mała. - Tak.
Najlepszy, jakiego próbowałam.
A może nawet jedyny, jakiego spróbowałam.
Niestety od teraz już nic nigdy nie będzie ci smakowało tak samo.
Nie ma nadziei.
Dziękuję za twoją pobłażliwość.
Rozkoszuj się resztą pomidora
i swoim wieczorem. Tymczasem ja…
- Skąd jesteś? - Ja?
No tak, ten pomidor.
Tak.
Hodują je na małej rodzinnej farmie na obrzeżasz Lodi.
Prawdziwi czarodzieje.
- Sama też byś dała radę. - Coś ty.
Nie mam ręki do roślin. Zabijam nawet sztuczne.
To nieprawda.
- Skąd wiesz? - Nie wiem.
Po prostu coś mi mówi, że się nie doceniasz.
Prawdę mówiąc, ze mnie też jest marny ogrodnik,
ale wiem, co kupować i jak to sprzedawać z solidną marżą takim przybytkom jak ten.
Żeby to zbezcześcili masłem i czosnkiem?
Tak. Właśnie tak.
Przyjemność jest prosta.
Zapomina się o tym.
Nie mówiłaś, jak masz na imię.
Nie musisz, ale nie mówiłaś.
Kelly.
Miło cię poznać, Kelly.
Nie, nie jestem Kelly. Mam na imię Sheila.
- Miło cię poznać, Sheilo. - Ciebie również.
Nie wiem, czemu tak palnęłam. Próbowałam być, wiesz,
- tajemnicza… - Nie tłumacz się.
Kocham cię na kilometry i tony
Z miłością będziesz przytulony
Dobrej nocy.
Tatusiu.
Wiem, kochanie. Chcę ci pomóc,
ale jeszcze bardziej chcę, żebyś sama się tego nauczyła.
Poradzisz sobie.
Miłego biegania.
Niech was zainspiruje.
Jedzenie, odzież, usługi.
Wyobraź sobie nowoczesną wioskę handlową
zbudowaną w pobliżu siedzib sportowców.
Współpraca sektora publicznego i prywatnego.
- Brzmi świetnie. - To przyszłość.
Mam dla ciebie inne zadanie.
- Oczywiście. - Przenośne toalety.
Słucham?
Będziemy potrzebować około 5000 przenośnych toalet
w miejscach rozgrywania zawodów.
Masz doświadczenie w budownictwie, więc świetnie się do tego nadasz.
Mogę dostarczyć toalety, jasne, ale stoimy wobec większych możliwości…
Jeśli sobie z tym poradzisz, zyskasz wielu zwolenników w komitecie.
Jasne.
Dobrze. Będziemy w kontakcie.
Jasne, w kontakcie.
Mogę porozmawiać z żoną na osobności?
Dzwonił Heath Rudiger.
Po tygodniach wypracowywania relacji z Komitetem Igrzysk w LA
przydzielono mi przenośne toalety.
Moim wkładem w Olimpiadę '84 będą ustępy.
To moja wina?
Twoje zachowanie na kolacji nie pomogło.
- To niesprawiedliwe. - Czyżby?
Wynajdujesz nowe sposoby, by mnie poniżyć.
Masz romans, drwisz ze mnie przy obcych.
Uwięziłeś mnie we własnym domu.
A na dokładkę oczekujesz ode mnie posłuszeństwa i…
Jeśli mamy zawrzeć pokój, sprawy będą musiały ulec zmianie.
Próbuję rozgryźć, co mi to przypomina.
Mam to na końcu języka.
Błyszczyk mojej siostry.
Pachniał równie dobrze i smakował równie okropnie,
więc karmel odpada.
- Wszystko gra? - Tak, w porządku.
Bo na spotkaniu wydawałaś się bardzo…
Nie musimy tego robić.
Mówię poważnie.
Jeśli te ciastka to dla ciebie za dużo…
- Liczy się twoje zdrowie. - Jest dobrze.
Na pewno? Bo jesteś taka rozproszona i…
Poznałam kogoś.
Tak myślę. Nie, na pewno go poznałam.
Ale myślę, że może coś z tego będzie.
- Panie w niebiosach. - Przestań.
Ja myślę o najgorszym, a ty…
Poznałaś kogoś? Opowiadaj.
Nie ma czego opowiadać. Rozmawialiśmy.
Był zabawny i taki autentyczny.
- Nakarmił mnie. - Nie gadaj!
Dałam mu swój numer telefonu.
Zapisałam go i mu podałam.
Kim ja jestem?
- Przepraszam, często o tobie myślę… - Przestań.
…ale zawsze boję się zapytać.
- A teraz masz takie cudowne wieści… - To na razie nic takiego.
Oczywiście.
- Zajmę się ciastkiem. - A może jednak coś.
Zaczęło się od ciastek.
Poszłam sama do restauracji, żeby odkryć, co lubię.
A wtedy on…
On się pojawił i może jednak wiem, co lubię.
Może.
Ja nie lubię karmelu i truskawek.
Kocham cię na kilometry i tony
- Z miłością będziesz przytulony - Z miłością, tak.
Dobrej nocy.
Cholera jasna.
ŚWIAT BIEGACZA ŻYJ DŁUŻEJ DZIĘKI BIEGANIU!
Cholera.
Boże.
Robisz pętelkę, przekładasz i dookoła drzewka.
I zawiązujesz drugiego.
Doceńcie to.
Życie was obdarowało. Nie każdy ma takie szczęście.
Biegnijcie wolni.
Dupki.
Klucze. Weź klucze. Chodź, idziemy.
RATUJ WIELORYBY
Wybacz. Możesz pić kawę w trakcie?
Nie wiem.
Jak ci idzie?
- Pytasz o odciąganie mleka? - Jasne, tak.
To jedna ze składowych, nie?
Tej szalonej karuzeli.
- Tak. - Godzenia rodzicielstwa i pracy.
Jasne. Idzie świetnie.
To dobrze.
Mam córkę.
Mayę.
To dziwne, że sprawy, które nadają życiu sens,
jednocześnie pozbawiają nas kontaktu z samym sobą.
A może właśnie o to chodzi?
Żeby wyjść z tego odmienionym i lepszym.
I nie chodzi o godzenie.
Tylko o poświęcenie, które pozwala na rozwój.
Wiesz, co mi pomaga?
Poddaję się.
Pewnego dnia zostanę wydmuszką i nie będę miała już nic do zaoferowania.
Ani dzieciom, ani w pracy. Nic.
I wtedy to się skończy.
- Przyniosę ci drugą kawę. - No.
Może tym razem ciepłą.
- Czekoladowe są najlepsze. - Wspaniale.
Ale mój udział w zyskach wzrasta o 50 punktów bazowych co kwartał.
Odbierz.
- Halo? - Cześć, Deb.
- Danny Banany! Kto umarł? - Nikt.
Nikt nie umarł. Dzwonię, żeby sprawdzić, co u mojej siostry.
- Dawno nie gadaliśmy. - Jesteś na haju?
Nie, nie jestem.
Ja też nie.
Tak sobie siedziałem
i myślałem, czy nie potrzebujesz lokum?
Znasz mnie, Banany. Potrzebuję zawsze i nigdy. A czemu?
Tak się składa, że mam rozkładaną kanapę
w tętniącej życiem nadmorskiej osadzie i ta kanapa aż się o ciebie prosi.
Mogłabyś przyjechać na trochę i odświeżyć opaleniznę.
- Co się stało? - O co ci chodzi?
Zostawiłam ci wiadomość o przedwczesnej śmierci Avery
i nawet nie oddzwoniłeś.
Wiesz, jak kochałam tego ptaka.
Tak, wiem. Przepraszam.
Rozwodzimy się z Sheilą.
Wyszło szydło z worka.
O nie.
Starasz się wyjść na smutną czy zdziwioną?
Przepraszam. Jak sobie radzisz?
Przez połowę czasu zajmuję się Mayą i okazuje się, że marny ze mnie ojciec.
A poza tym jestem zajebiście zagubiony.
Przydałaby mi się pomoc.
I mam trawę.
Lecę na autobus.
Świetnie. Super.
Podanie do Schneidera. Długa piłka do Millera.
Dobry wieczór.
Nawet sobie nie wyobrażasz.
- Idziemy na górę? - Nie.
- Wyłączę chociaż mecz. - Jedyne, co musisz zrobić,
to ściągnąć te spodnie, zanim…
Połamałam sprzączkę.
Ktoś tu jest nieźle nakręcony.
Mam nowiny.
Dopięłyśmy właśnie z Sheilą umowę sponsorską z firmą spożywczą.
Lukratywną umowę.
Z pewnością cię to pochłonęło.
Mam nadzieję, że zrozumiesz moje intencje…
Jezus Maria, wyduś to z siebie.
Chodzi o to, że od kilku miesięcy niespecjalnie nam się układa.
Im bardziej stajemy się partnerami,
tym rzadziej jesteśmy, wiesz, partnerami.
Uważam, że byłoby lepiej, zdrowiej,
gdybyśmy prowadziły firmę… bez ciebie.
- Chcę, żebyśmy wrócili do normalności… - A ja chcę obejrzeć mecz.
Szykuje się do ataku.
Robisz to. Walczysz, wygrywasz, cierpisz, zdrowiejesz.
To dobrze. Ty czujesz się dobrze.
A mimo to stoisz w łazience i gadasz do samej siebie.
Ciężko obrócić to na plus.
Cześć.
Myślałem o włoskiej knajpie. Jest jeszcze…
Napisy: Daria Okoniewska