Hava kararana kadar 150 milimetre daha yağmur bekliyoruz.
Baltimore'a kadar güneyde sel uyarıları var.
İnsanlara mümkünse yollardan uzak durmaları tavsiye ediliyor.
Ekibimiz otobanda birkaç kazaya şahit oldu ve biri de
gençleri taşıyan kilise otobüsüydü.
Dualarımız aileleriyle.
Tanrım. Dikkatli olun Ed.
Şimdi de fitness uzmanımız Sheila D. Rubin'in bulunduğu
güneşli San Diego'ya geçelim.
Gördünüz mü? Zor değil. Zorlayıcı.
-Farkı biliyor musunuz? -Evet.
-Cidden mi Stew? -Hayır.
Zor olan kafanın içinde sana "yapamazsın" diyen sestir.
Daha önce denedin ve başaramadın, zayıfsın der. Bunu son öğrenen sensindir.
Kayınvalidemle konuşmuş gibisin.
Şaka.
Zorlayıcı olan, o sesi öldürdükten sonra kalandır.
Kasıklarında, yapabilirsin, güçlüsün diyen bir yanmadır.
Yani dizimdeki tıkırtı bir zorlama mı?
Hayır Stew. Kireçlenme o.
Ama onu halledebiliriz. Sana bazı modifiyeler göstereceğim.
Dört, üç, iki, bir. Hadi.
Yürü, yürü, dön. Yürü, yürü, dön. Anladın.
Ve bitti!
Sağ olun hanımlar.
-Peki. -Affedersiniz. Pardon.
-Pardon. Benim. Selam. -Teşekkürler.
Muhteşemsin, yıldızsın.
Çok heyecan vericisin. Başım dönüyor.
Sakin ol. Daha ilk iş günü.
Hayır, az önceki şey Amerika'daki her mutfak ve salonda yayınlandı.
New York, DC, Jacksonville, Topeka'dan bahsediyorum.
Niye şehirleri sayıyorum? Amerika'yı tanıyorsun.
Sen harikasın, bariz bir şey. Bunu benim söylememe gerek yok
yani kısa keseyim.
Ulusal markanı bizimkiyle birleştirmeyi teklif ediyoruz.
Bölgesel marka.
Good Morning America'ya katıldın.
-Bence ulusalsın. -Sizi kastetmiştim.
Araştırmalarımıza göre Hartman Foods'un henüz Güneybatı'da
-bir varlığı yok. -Ya da Pasifik Kuzeybatı'da.
Şey…
O yüzden sizi dünyaya tanıtan biz olacağız, değil mi?
Bu hanımlar seni çiğ çiğ yemeden müdahale edeyim Mason.
Henüz tüm pazarlarda yokuz ama girmemize yardım etmenizi istiyoruz.
Her kadın Sheila Rubin olmak istiyor ama
merak ediyorlar,
"Neyi feda etmem gerek? Zevki mi? Mutluluğu mu?"
Artık değil.
Yeni ürünümüzle tanıştırayım: Yağsız kurabiye.
Kurabiyede ve sende yağ yok. Bilimsel olarak kanıtlandı.
Detayları resmî teklifle sunacağız
ama yüklü bir ön ödeme yapmayı düşünüyoruz ve kârdan da pay vereceğiz.
Bir müşteri kurabiyemizden her lokma aldığında
sen de kârdan lokma alacaksın.
Ama önce eğlenceli konular.
Sevdiklerini ve sevmediklerini bilelim.
En sevdiğin kurabiye aroması nedir Sheila?
Çok seçeneğimiz var.
Bu kurabiyenin seni "temsil" etmesi gerek.
Bu kurabiyelerle biraz aşina olmak istiyoruz.
Sakıncası yoksa.
Bu numuneleri eve götürüp size fikirlerimizi sonradan bildirmek isteriz.
Herkes masadaki sıcak kurabiyeler
önemsiz bir şeymiş gibi takılıyor ama ben sadece bunu görüyorum.
Yani bu…
Nasıl, biliyor musunuz?
Sürekli yanıp sönen disko ışığı gibi ve bunu görmezden gelmem gerekiyor.
Bu nasıl mümkün olabilir?
Ya da burada sevişen çıplak insanlar var
ve herkes normalmiş gibi davranıyor,
normal konuşuyor ve… Ben yapamıyorum! Olmuyor.
Bana sürekli en sevdiğim kurabiye aromasını sordular.
Çılgınca olan ne, biliyor musunuz? Cevabı bilmiyorum.
Bilmiyorum. Cidden.
Sanki tüm dikkatler üzerimdeydi ya da donakalmıştım
ama sürekli bunu düşündüm ve hiçbir şey bulamadım.
Evet. Tüm yetişkin hayatını istediğin şeyleri inkâr ederek geçirince
tuhaf şeyler oluyor.
Kendinle bağlantını kaybediyorsun. Anladın mı?
Doğru. Evet. Bilmiyorum.
Ne sevdiğimi bilmiyorum. Bu çok utanç verici bir itiraf.
Burası hariç.
Terapistim kendimi yemeğe çıkarmamı söyledi.
Yeni şeyler denememi, sevip sevmeyeceğim yeni şeyler için alan yaratmamı söyledi.
-Nasıl gitti? -Yapmadım ki.
Herkes bana bakarken bir restoranda
yalnız başıma yemek mi? Çok utanırdım.
Tamam. Burada ne oluyor?
Hey, seni nereden tanıyorum?
Postaneden. Evet. İki hafta önce bana pul satmıştın.
Evet, öyle.
-Yüzleri unutmam. -Burada ne bok işin var?
Ne işim mi var?
Esas senin ne işin var?
Tarikata falan mı girdin?
Destek grubum. Adsızlar grubu.
Şey, özür dilerim. Fark etmemişim.
Kafamı boşaltmak için kısa bir koşuya çıkmıştım.
Şu ara sık yaptığım bir şey. Çok müthiş. Hayatı değiştiren türden.
Aslında çok… Beni çok değiştiriyor.
Koşmaya devam ettim ve kendimi burada buldum
ve seni rahat bırakacağım.
Maya'yı bir gün erken alabilir misin diye soracaktım.
İş arkadaşlarım sürekli içkiye davet ediyor,
hayır demeye devam edersem ihtiyar yaftasını yapıştıracaklar.
Şaka yapıyorsun Danny. Daha önceden bildirmen gerek.
Yani istesen Village'dan birine sorabilirim
ama o kızlar parti verir. Gecenin sonunda
kızımız kenarı tuzlu kadehten içki içmeye başlar.
Artık burada oturmuyorsun.
Önce araman gerek. Ya da en azından kapıyı tıklat.
Doğru.
Eski koca tam bir manyak.
Sanırım Marsha 1,5 yıl boyunca kabuğuna çekilecek.
Özür dilerim, bir daha olmaz.
Eh, bir daha olmamasını sağlamanın bir yolu da
bu toplantılar için gerçek bir yer bulmamızdır, değil mi?
Bence burada gayet iyi oluyor. Yani ev sahipliğinden memnunum.
Eminim öylesindir.
Ama bizi garajında saklamanın tedavi için en iyi yol
olmayabileceğini düşündün mü hiç?
Biraz mahremiyetin iyileşmemi etkileyeceğini sanmıyorum.
Ya bizimki ne olacak? Biz televizyona çıkmıyoruz.
Bizler buralara gelmek için çok çalışmış sıradan insanlarız
ve senin çok da harika olmayan sırlarınmışız gibi geliyor Sheil.
-Yani… -Saklanmıyorum.
Sadece şu ara hayatımda çok karmaşa var.
-Mesela çocuk bakımı. -Çocuğu olan bir tek sen misin?
Sanmam. İnsanlar hallediyor.
Başka bölünme olmamasını sağlayacağım. Söz veriyorum.
KALİFORNİYA EYALET POLİSİ TUTUKLAMA TUTANAĞI ALAMEDA CO.
OAKLAND EMNİYETİ TUTUKLAMA TUTANAĞI
Gördüğünü beğendin mi?
Nasıl beğenmem?
Çok klas bir foto, sere serpe yatıyorsun.
Doğru ya. Neyi sevdiğini bilmiyordun.
Hanımlar, beyler, çikolata, vanilya.
Yazık sana. Ben o sorunu hiç yaşamadım.
Öyle sanıyorum.
Ne istediğimi ve nasıl alacağımı biliyorum.
-Senin ne istediğini bile biliyorum. -Neymiş o?
Şu anda her şeyden çok Danny'nin ağzına sıçmak istiyorsun.
Hayır. Danny zaten berbat hâlde. Sonunda yoldan çıkacaktır.
Tamam. Belki kendini yok etmesini bekleyebilirsin
ve bu arada o da hayatını, tedavini, işini istila eder.
Velayet anlaşmanızı kafasına göre değiştirir.
Çocuğu altı yıl tek başına büyüttükten sonra Danny kendi hayatı seninkinden
önemliymiş gibi yaparken ona bir gün daha bakmak nedir ki?
Galiba seni ikna etmiş.
O öyle biri.
Herkes öyle olmasına izin verdi. Ben de.
Yani onun tembel, bencil puştun biri olması senin suçun, öyle mi?
Bu saçmalık.
Bunu gösteriye çevirmelisin.
Bu arada Maya'yı almak için geç kalmadın mı?
Bu senin araban mı?
Bizim arabamızdı. Ben ve Danny'nin.
Tamam, dikkatli dinle.
Üstü açılır, Alman, pilot koltuklu.
Artık televizyondasın. Kendine biraz saygın olsun.
Harika. Gelmişsin. Gidip Maya'yı getireyim ve ona…
Dışarıda konuşabilir miyiz lütfen?
Olur.
Tamam, mesele nedir?
Kızımızın velayetinin yarısı sende.
Avukatımın bu konuda bir şey dediğini hatırlamıyorum.
Avukat ve münazara yok. Sadece kabul et.
Tamam. Anladım.
Seni rahat bırakmamı istiyorsun. Çünkü ne cüretle
-ortak evimize uğrayabilirim ya da… -Danny.
-…ortak işimize katılım gösteririm? -Bence kes.
Sen de beni durdurmak için kızımızı kullanıyorsun. Tanrım.
Ne zaman ahlaken dibe vurduğunu düşünsem daha da dibe inmeyi başarıyorsun.
Ahlaktan bahsetmen komik oldu.
Üniversitedeki protestoyu hatırladın mı? Hani adliyenin camına tuğla atıp
-iki gece hapis yatmıştın? -Ondan utanıyor muyum sanıyorsun?
Hayır. Kendinle gurur duyduğundan eminim.
Ama akla şu soru geliyor Danny: Neden sadece iki gece?
Bildiğim kadarıyla federal mülke zarar vermenin 10 yıla kadar cezası var.
Şimdi de avukatsın.
Birinin yetkililerle anlaştığını anlamak için avukat olmaya gerek yok.
Olan bu muydu?
Polislere bazı isimler verdin ve…
Acaba Jack ve Jerry bu konuda ne düşünür?
Acaba yeni iş arkadaşların ne düşünür?
Sana ne oldu?
Haberlerde bir bölüm yapınca bir anda…
Ben hep buydum Danny. Sadece daha önce görmene izin vermemiştim.
-Olmuyor. -Biraz uğraşırsan olur.
Hâlime bak. Buna hazır değilim.
Tabii ki hazırsın.
Sadece uzun zaman oldu…
Evden çıkmayalı mı?
Endişeni anlıyorum ama bu yemek önemli.
Bu insanlar önemli ve bizim de önemli olduğumuzu anlamalılar.
Neden bu insanlar senin önemli olduğunu anlamalı?
Bizi görmüyorlar. Bize saygı duymuyorlar.
İnancımız hakkındaki bağnazlıkları Tanrı'yla halletmeleri gereken bir şey.
Olimpiyatların benim için anlamını biliyorsun.
Çocukluğumdan beri olan anlamını. Babamla izlerdik.
Disiplin ve benliğin saflığıyla kazanılan muhteşemlik.
Onda ufacık bir rol bile oynamak…
Bugün mahalleye kameralar takıldı.
Tüm elektrik direklerine. Vandalı yakalamak için.
Artık izleniyoruz. Sürekli olarak.
Onu idare edişimiz yolumuzu çizecek.
Arkadaşınızı beklerken bir şey içer misiniz?
Birini beklemiyorum.
Bu akşam tek yiyeceğim.
Daha iyi.
Bir saniye.
Birkaç aylığına MiraCosta devlet üniversitesine gittin mi?
Yani… Çok tanıdık geliyorsun.
Gitmedim.
Bir kadeh beyaz şarap rica ediyorum.
Televizyona ilk çıktığımda hep başıma geliyordu.
"Tampa'da mı büyüdün?"
Tampa'da büyümüş gibi bir hâlim mi var?
Ama belki de vardır.
-Karar verebildiniz mi? -Evet, bir bakayım.
BAŞLANGIÇLAR - ÇORBA SALATA - ARA SICAKLAR
-Biraz daha zaman lazım mı? -Hayır. Neredeyse…
Cidden bu kadar zor mu?
Kahrolası bir ara sıcak seçmek ölüm kalım mevzusu mu?
Sanırım öyle. Biliyor musun?
Belki o dandik küçük araba tam sana göredir.
Daha hafif bir şey yok mu?
Buradaki her şey soslu falan görünüyor…
Evet, onun olayı bu.
Ben yemeklerden pek anlamam ama herkes et ve balığa bayılıyor gibi.
Kabukluları pek yemiyorum.
Tanrım, buldum!
Sen haberlere çıktın.
Siyah taytlı kadın.
Vay canına, MiraCosta'ya gitmedin.
-Şimdi hepsi, ıstakozun… -Olmazdı.
-Şey, "Belki o"… -…kuyruğunu ve içinde
ne olduğu belli olmayan o pembe damarı emmeni izleyecek.
Sanırım birkaç dakika daha düşünmem gerek. Çok teşekkürler.
E, John, sen AVM'cisin.
Ticari binalar yapıyorum,
AVM'ler de işimin büyük bir parçası.
Büyük bir iş.
Büyümemizden memnunuz.
Eşinden daha mutlusu yoktur, eminim.
Alışveriş.
Maria, Heath seninle konuşuyordu.
Bence benim hakkımda konuşuyordu.
Doğru.
Arabada benim ve poşetleri için yeterli alan olması mucize.
-Doldurayım mı? -Alkol almıyoruz. Teşekkürler.
Bizimle biraz eğlenebilirsin, değil mi?
-Tanrı anlayacaktır. -Sikik orospu.
Bir daha öyle konuşursan bu sikik orospu biftek bıçağını boynuna saplar.
Çok acayipti. Ne dedin?
Ne yaşadığını biliyorum.
Hiç sanmıyorum.
O menüden seçim yapmak imkânsız.
Burada tek başıma oturmam ve kadın olmam
sana, yanıma gelip benimle konuşma hakkı mı sağlıyor?
Tek başıma oturan bir iş adamı olsam da aynı şeyi yapar mıydın?
Muhtemelen yapmazdım ama…
-Belki. Duruma bağlı. -Peki.
-Hesabı alabilir miyim? -Hayır, hayır. Dur.
-Gitmeden önce özür dileyeyim. -Lütfen.
Seninle konuştuğum için değil, o, normal insan davranışı.
Daha ziyade bunun için.
İnsanlara tattırmayacaksanız size neden ülkenin en iyi sebzelerini getiriyorum?
Bu güzel kuşkonmazın üzerine bu kadar tereyağı dökmek…
Pestoya hiç girmeyelim bile çünkü pesto resmen suç.
Bu arada ben Carlos. Bak, rahatsız etmek istemem…
Bence bunun için biraz geç.
Hayır ama bunca yolu gelip…
-Evim yakında. -…bu kadar para ödeyip…
-Yok, sipariş vermedim. -…restorandaki en iyi şeyi
-tatmazsan kahrolurum. -Başka bir şey tatmak istemiyorum.
-Böyle iyiyim. Teşekkürler. -Hayır. Tatmalısın.
Lütfen bırak onu.
Al bunu.
Şimdi…
İşte.
Bu Azoychka. Bilinmedik bir sebze değildir.
Tadı şey gibi… Bana şeyi hatırlattı…
Bana yazı hatırlattı.
-Çocukluğumu. -Evet.
Tattığım en güzel domates olabilir.
Belki de tattığım tek domatestir.
Şimdi maalesef senin için artık tüm yiyecekler sonsuza dek mahvolacak.
Mahvoldu kabul et.
Dinle, bana izin verdiğin için teşekkürler.
Domatesin geri kalanı da afiyet olsun ve iyi geceler. Ben de…
-Nereden geldin? -Ben mi?
Ah, evet. Domates.
Evet.
Lodi dışındaki ufak bir aile çiftliğinde yetiştiriyorlar.
Sihirbaz olmalılar.
-Hayır, sen de yetiştirebilirsin. -Mümkün değil.
Çok beceriksizim. Yapay bitkileri bile öldürüyorum.
Bu doğru olamaz.
-Nereden biliyorsun? -Bilmiyorum.
Sadece içimden bir ses, kendini hafife alıyorsun diyor.
Doğrusunu söylemek gerekirse bahçe konusunda ben de pek şanslı sayılmam
ama ne alacağımı ve bunun gibi yerlere yüksek kârla nasıl satacağımı bilirim.
Onlar da tereyağı ve sarımsakla öldürebilsin diye mi?
Evet. Aynen öyle.
Zevk çok basit bir şeydir.
Herkes bunu unutuyor.
Bak,
bana adını söylemedin.
Mecbur değilsin ama söylemedin.
Ben Kelly.
Memnun oldum Kelly.
Hayır. Kelly değilim. Ben Sheila.
-Tamam. Memnun oldum Sheila. -Ben… Memnun oldum Carlos.
Bunu neden yaptım, bilmiyorum. Sadece şeye çalışıyordum…
-Gizemli olmaya… -Açıklama yapma.
Seni seviyorum kilolarca
Seni seviyorum sarılarak boynuna
Tamam. İyi geceler.
Baba.
Biliyorum canım. Sana yardım etmek de istiyorum
ama kendin öğrenmeni istediğim kadar değil. Tamam mı?
Yapabilirsin.
İyi koşular.
Onda harika bir şey bulun.
Yiyecek, kıyafet, hizmet.
Son teknoloji bir satış köyü düşün.
Sporcuların alanından sadece birkaç yüz metre ötede.
Kamu özel ortaklığı.
-Eh, heyecanlı bir fikir. -Bence gelecek bu.
Ama başka bir rol sunmak isterim.
-Tabii. -Seyyar tuvalet.
Pardon?
Yarış alanlarının etrafı için 5.000 kadar seyyar tuvalet lazım.
İnşaat geçmişin olduğu için de aradığımız adam olabileceğini düşünüyoruz.
Tuvalet temin edebilirim tabii. Ama bence burada daha büyük bir fırsat var…
Dinle, bunu halledersen komitede bir sürü destekçin olacak.
Tabii.
Çok iyi. Seni bilgilendiririz.
Tamam. Bilgilendirin.
Karımla özel konuşabilir miyim lütfen?
Arayan Heath Rudiger'dı.
L.A. Olimpiyat Komitesi'yle haftalar süren görüşmelerin ardından
seyyar tuvaletlerin sorumlusu oldum.
1984 Olimpiyatlarına katkım tuvaletler olacak.
-Bu benim suçum mu? -Yemekteki davranışlarının katkısı oldu.
-Bu haksızlık. -Öyle mi?
Beni rezil etmek için yeni yollar buluyorsun.
Bir ilişkin var, yabancıların önünde benimle alay ediyorsun.
Kendi evimde esir oldum.
Ve buna rağmen itaatkâr olmam bekleniyor ve…
Huzur istiyorsan bazı şeylerin değişmesi gerekecek John.
Bunun neyi hatırlattığını bulmaya çalışıyorum.
Dilimin ucunda.
Ablamın dudak parlatıcısı.
Kokusu bunun kadar güzel, tadı bunun kadar berbattı.
Yani karamel olmaz.
-İyi misin? -Evet, iyiyim.
Çünkü toplantıda çok şey görünüyordun…
Bunları yapmak zorunda değiliz.
Yemin ederim Sheila, durumun yüzünden kurabiyelerle ilgilenmek sana…
-Sağlığın önce gelir. -Ben iyiyim.
Sahi mi? Çünkü gerçekten dikkatin dağınık gibi ve…
Biriyle tanıştım.
Sanırım. Yani hayır, tanıştığımızı biliyorum.
Önemli biri olabileceğini düşünüyorum.
-Vay canına. -Dur.
Dur şimdi, ben burada düşünüyorum… Ve sen…
-Biriyle mi tanıştın? Her şeyi anlat. -Evet.
Anlatacak bir şey yok, cidden. Yani konuştuk.
Ve espriliydi, gerçek gibiydi.
-Beni besledi. -Hadi canım.
Ona telefon numaramı verdim.
Yazdım ve verdim.
Yani ben kimim?
Çok üzgünüm
-ama seni çok düşünüyorum… -Kes.
…ve ben hep sormaya korkarım.
-Sonra bu güzel haberi verdin… -Hayır, henüz bir şey yok.
-Evet, bu… Elbette. -Evet.
-Kurabiye yiyeceğim. -Yani belki bir şey vardır.
Aslında kurabiyeyle başladı.
Neyi sevdiğimi anlamaya çalışmak için yalnız başıma restorana gittim.
Neyse, o…
O geldi ve belki de neyi sevdiğimi biliyorumdur.
-Belki. -Belki.
Ama karamel veya çilek sevmediğimi biliyorum.
Seni seviyorum kilolarca
-Seni seviyorum sarılarak boynuna -Seviyorum. Boynuna, evet.
Tamam. İyi geceler.
Kahretsin. Siktir.
KOŞUCUNUN DÜNYASI KOŞARAK DAHA ÇOK YAŞAYIN!
Siktir.
Tanrım.
Tamam.
İlmeğin üzerinden geçiyorsun, şeyin üzerinden, sonra ağacın etrafından.
Sonra ötekini yapıyorsun.
Hâlinize şükredin.
Yaşamınız bir lütuf. Herkes o kadar şanslı değil.
Özgürce koşun.
Piçler.
Ve…
Hayır, anahtar. Anahtarı… Pekâlâ. Gidelim, hadi. Hadi.
BALİNALARI KURTARIN
OKYANUS SAVUNUCULARI
Pardon. Onu yaparken kahve içebiliyor musun?
Bilmiyorum.
E, nasıl gidiyor?
-Pompa nasıl gidiyor diye mi soruyorsun? -Tabii, evet.
O da bir parçası, değil mi?
İçinde olduğumuz bu çılgın yolculuğun.
-Doğru. -Ebeveyn ve profesyonel olmanın dengesi.
Doğru. Şey, çok iyi gidiyor.
Güzel. Güzel, güzel.
Bir kızım var.
Maya.
Çok tuhaf. Hayata anlam veren bu şeyler
kendimizden kopuk hissetmemize yol açıyor.
Ama belki de olay budur, ha?
Bu işten değişmiş ve daha iyi olarak çıkmak.
Konu denge değil aslında.
Büyüyebilmemiz için fedakârlık.
Nasıl atlatıyorum, biliyor musun?
Ben naçizane boyun eğerim.
Bir gün kuruyup kalacağım ve sunabileceğim bir şey kalmayacak.
Çocuklara, işime, hiçbir şeye.
Sonra da her şey bitecek.
-Sana bir kahve daha getireyim. -Tamam.
Sıcak olursa sevinirim.
-Çikolatalıya bayıldık. -Harika.
Ama kâr payım her çeyrekte 50 puan artacak.
Yaşasın.
Tamam.
-Aç. -Tamam. Peki.
-Alo? -Selam Deb.
-Danny Banany! Kim öldü? -Kimse.
Kimse ölmedi. Sadece arayıp küçük kardeşimin hatırını sormak istedim.
-Uzun zaman oldu. -Kafan mı iyi?
Hayır. Değil.
Benim de değil.
Dinle, burada oturuyordum
ve şu ara kalacak bir yere ihtiyacın var mı diye düşünüyordum.
Beni bilirsin Banany, her zaman vardır ve hiç yoktur. Neden?
Çünkü bende bir tane çekyat var.
Bu canlı sahil kasabasında ve tam sana göre bir şey.
Gelip takılabilir ve bronzlaşabilirsin.
-Ne oldu? -Nasıl yani?
Sana Avery'nin zamansız ölümüyle ilgili mesaj bıraktım
ve senden hiç ses çıkmadı.
O kuşu ne kadar severdim, biliyorsun.
Evet, biliyorum. Özür dilerim.
Sheila'yla boşanıyoruz.
İşte bu.
Olamaz.
Üzgün mü yoksa şaşırmış mı davranmaya çalışıyorsun bilmiyorum.
Özür dilerim. Nasıl baş ediyorsun?
Ben…
Maya yarı yarıya bende kalıyor ve meğer çakma bir babaymışım.
Onun ötesinde de kendimi kaybetmiş vaziyetteyim Deb
ve biraz yardım iyi gelebilir.
Ayrıca otum da var.
-Bir sonraki otobüse bineceğim. -Harika.
Güzel maç.
Schneider'a bir pas. Miller'a doğru açacak.
İyi akşamlar.
Hiçbir fikrin yok.
-Yukarı çıkalım mı? -Hayır.
-Maçı kapatayım. -Yapmanı istediğim tek şey
bir an evvel şu pantolonu çıkar…
Kemer tokanı kırdım. Hay aksi.
Bir şey sana enerji vermiş, belli.
Evet. Haberlerim var.
Tamam.
Ben… Sheila ve ben bir diyet yiyecek firmasıyla
sponsorluk anlaşması bağladık.
Kazançlı bir anlaşma.
Vay, birileri çalışıyormuş.
Tamam.
Umarım içinde bulunduğum ruh hâlini…
Tanrım. Çıkar baklayı Greta. Tamam.
Olay şu ki, son birkaç aydır bizimle ilgili iyi şeyler hissetmemiştim.
Sanki iş ortaklığımız arttıkça
hayat ortaklığımız azalıyor gibiydi.
Ve düşündüm ki bunun daha iyi ve sağlıklı olması için
bu işi sensiz yürütmemiz lazım.
Sadece normale dönmemizi istiyorum Ern…
Maçı izlemek istiyorum.
Atak durumuna geçtiler.
Solu deniyorlar.
Yapıyorsun. Savaşıyorsun, kazanıyorsun, yaralanıyorsun, iyileşiyorsun.
Bu iyi. Sen iyisin.
Ama burada, tuvalette, kendi kendine konuşuyorsun.
Ondan sıyrılmak kolay değil, ha?
-Merhaba. -Merhaba.
Ben İtalyan yiyelim diye düşündüm ama şey de var…
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher