Ruszamy się, Del Mar!
Kto jest ze mną?
Nie słyszę.
Kto jest ze mną?
Nie myśl o nim. Masz robotę.
Zaczynamy od rozgrzewki.
Na spokojnie.
Rozciągnij, przyciągnij.
Miałaś przestać. Skup się na pracy.
Pora przestać myśleć i zacząć działać.
Dacie radę.
I podkręcamy tempo.
Kogo próbujesz oszukać? Nie przestaniesz. Masz obsesję.
- Jezu! Co to… - Wyszłaś za X.
WESOŁE MIASTECZKO
Wcale nie, jest przede mną.
Nie przekroczyłam go.
Szlag.
No dobra, nasza wina.
Skończyliśmy?
Nie skończyliśmy, bo nie wiemy, czemu…
Smakuje?
Smażony ser na patyku, obrzydliwe.
Pytałam z grzeczności.
Twój tata miał tu dziś być.
Postara się wpaść później.
Jesteś drużyną B. Gorszym sortem.
Dźwięk był w porządku? Muzyka mnie nie zagłuszała?
Mamy okazję przyciągnąć spory tłum, ale musi być mnie dobrze słychać.
Oby cię nie zagłuszyła. Byłaby kiszka.
Tak.
Musimy się upewnić, że tak się nie stanie.
Pomożesz mi?
Myślisz, że mu zależy? Ty musisz sprawić, żeby zaczęło.
Kev!
Ty masz to w dupie, ale ja nie.
Mam szansę rozwinąć biznes i sprzedać kasetę
więcej niż dwóm kobietom ze sklepu spożywczego.
Przestań mielić dziobem,
zajmij się robotą i sprawdź ten pieprzony dźwięk.
O to chodzi. A teraz poklep go po głowie.
Pokażmy twojemu tacie, na co nas stać.
Tak jest.
Daj mi niebieską. Chcę niebieską.
On nie chce mi dać.
Kolego.
Spójrz na mnie.
Posłuchaj, nikt nie lubi się dzielić.
Ale musimy to robić, jeśli chcemy żyć w sprawiedliwym i równym społeczeństwie.
- Rozumiesz to? - Ani trochę.
Tak się to rozwiązuje. Patrz.
Teraz są dwie niebieskie.
Bawcie się dobrze.
Bądź miły dla wujka Danny'ego. Stara się jak może.
Czekaj.
Co ty, nie zostajesz tu?
Nie, obiecałam Sheili, że przyjdę na jej pokaz.
Nie chcę jej zawieść. Coś nie tak?
Nie no, nie. Tylko…
Myślałem, że komitet rodzicielski
będzie się składał z większej liczby rodziców.
Zabawne. Nie.
Czasami to spotkania, a czasami zabawa z dziećmi.
To może razem z Wandą wymyślicie coś na następną zbiórkę?
Jasne.
Na przykład jakiś motyw przewodni.
Wielkie idee to twoja specjalność.
Spiszcie je na jakiejś tablicy czy coś.
Dobra? Dacie radę. Jestem z was dumna.
Pa!
- Pyszne naleśniki. - Dziękuję.
Chciałabym mieć taki apetyt. W ogóle chciałabym mieć apetyt.
Lekarz każe mi przybrać na wadze.
To coś nowego.
Słucham?
Masz sporo na głowie, wiem.
Przyszłabym na otwarcie budowy.
Gdybym nie musiała leżeć.
Robię to, by zadowolić inwestorów. Nie zawracałbym ci tym głowy.
Wiesz, że gdybym tylko mogła, tobym tam poszła.
Oczywiście.
W szkole mówią, że będzie tam jakiś protest.
Ci, którzy surfują, są nieźle wkurzeni.
Codziennie przechodzę obok palarni, więc słyszę…
No co?
Zeke. Słownictwo.
Przepraszam.
Powiedziałem tylko „wkurzeni”.
Przecież to nie jest przekleństwo.
Z takim słownictwem zapraszam prosto do rynsztoka!
Natychmiast.
Dobrze, weszliście w rytm.
Wyciskamy od lewej. Dwa, trzy, cztery. Krok w tył.
Dwa, trzy, cztery. Szybciej.
Jeszcze dwa razy.
- I w lewo. - Mała.
Co?
Czaj to. Naprawione. Możemy nagrywać.
Przedpołudniowe słońce, idealne warunki na nagrywki.
Nie wyglądasz na gotową.
Myślisz, że jest ode mnie lepsza?
Bo na bank uważasz, że jest ładniejsza.
No co ty. Po prostu jest inna.
Czyli lepsza.
Nie, czyli inna.
Bo jest szczuplejsza?
Czy chodzi o jej włosy? Bo te kudły to ma idealne.
Pewnie nosi perukę.
Wybieliła sobie zęby albo założyła korony.
Wyglądają jak guma w drażetkach.
Wybacz, mała. To nie jest zdrowe.
Tak jak i wsady do bongo.
Posłuchaj.
Wiem, że sprawy nie poszły tak, jak się spodziewaliśmy…
Jeśli powiesz, że nic się nie dzieje bez przyczyny, to rozetnę ci jaja.
Nie będę już tego mówił.
Ale, mała, jeśli mogę.
Aerobik to kiedyś. RollerBod to teraz.
Mamy świetny pomysł na nową kasetę, który jest tylko nasz.
Ma potencjał.
Potencjał na kółkach. O Boże.
To dobry slogan czy najlepszy pod słońcem?
Jak ludzie mają ćwiczyć w domach?
Będą jeździć na wrotkach w salonie?
Nie.
Znaczy… Czekaj.
To jest… nie wiem.
Może nie wszystko dokładnie przemyśleliśmy.
Ale musisz pamiętać, że dla ciebie zrobię wszystko.
Oddam za ciebie życie.
I co nam to da?
No wiesz, coś chyba musi dać, nie?
Jak możesz tego nie kumać?
To ty nic nie kumasz.
Przestaniesz o nim myśleć, ty napalona wywłoko?
Masz robotę. Uspokój się.
- Cześć, piękna! - Cześć.
Podrzuciłam dzieciaki Danny'emu.
Kompletnie nie ogarnia.
O, przykro mi to słyszeć.
Bynajmniej.
I jak?
Ślicznie.
Co?
To się da wyjaśnić.
Wiesz, chyba Maya mnie kopnęła.
Nie.
To odcisk dłoni.
To ślad po męskiej dłoni, Sheila.
- Sheila? - Tak?
Coś ukrywasz.
Kuszące, ale niebezpieczne.
Nic. Absolutnie nic.
Tylko…
Wiesz, Danny'ego czasami trochę poniesie.
Tak, zawsze można zwalić winę na członka rodziny.
Sukinsyn.
Sheila, przysięgam…
Nie, to w ogóle nie tak.
Po prostu ostatnio uprawiamy taki intensywny, wiesz…
- Seks z nienawiści? - Można to tak nazwać.
Czyli co? Jedno drugiemu rozkazuje? Wiążecie się? Tak na ostro?
Nie, bardziej tak emocjonalnie.
Wiem, że to niezdrowe, ale rozjaśnia mi w głowie, wiesz?
Nie jest zdrowe,
ale szalenie gorące.
Tak, nieziemsko podniecające.
Odejdę od niego.
Potrzebuję tylko więcej czasu, więcej pieniędzy. Tak je zdobędę.
Bardzo widać?
Jezu, w ogóle się tym nie przejmuj, bo mam w torebce świetny korektor.
I wizytówkę prawnika rozwodowego, jak już będziesz gotowa. Bez pośpiechu.
Mam też genialny lubrykant na bazie wody.
Żadnych obtarć, przysięgam. Ale chyba został w torebce na wieczór.
A nie, jest. Użyłam go, ale nie chcesz znać tej historii.
A nieudane wybory okazały się początkiem końca.
Ale wtedy ciężko to było dostrzec.
No tak.
Próbowaliśmy jeszcze jakoś to podtrzymać…
Wpadliśmy na kilka dobrych pomysłów.
Ale nie pasowało mu to, że stawiam rodzinę na pierwszym miejscu.
I nasze drogi się rozeszły.
Uważam, że postępujesz bardzo odważnie.
Mój David nigdy nie zajmował się dziećmi.
Nie pakował śniadań. Nie odbierał ze szkoły.
- I co z tego ma? - Żyje w Meksyku z kochanką.
Przepraszam, nie wiedziałem.
Błagam, jest dobrze.
Spójrz na mnie. Jestem wolna.
Wolna jak ptak.
Candice, co mówiłam o gryzieniu?
Po prostu cieszy mnie, że Leo i…
W zasadzie, że oboje tu są i widzą zaangażowanego ojca.
W tym domu wyznajemy postęp. Radykalny postęp.
Okej, Berkeley. Berkeley, tak?
- Tak. - Nieco o tobie słyszałam.
Dobra, mogę się do czegoś przyznać?
No jasne.
Zgłosiłam się do komitetu, bo wiedziałam, że w nim jesteś.
Tutaj już nic nikogo nie obchodzi. Zwłaszcza tą dzianą sucz, Gretę.
Przepraszam. Staram się nie używać słowa na „s”.
Nie krępuj się.
Bądź sobą.
Kocham swoje dzieci. Naprawdę.
Ale czasami…
Wiesz, czasami czuję taką…
- Samotność? - Złość.
Ogarnia mnie obezwładniająca wściekłość, która nie ma żadnego ujścia.
No tak. Wściekłość.
Byłaś kiedyś na proteście?
Wygrywa ten, kto przewróci butelkę.
Bądź lepszą wersją siebie.
Można grzeczniej.
Przepraszam.
- Dziękuję. Następna, proszę. - Dziękuję.
Każdy ma inną motywację.
Dodajemy kolana.
Może chcesz schudnąć.
To świetna motywacja.
Ja chcę sprawdzić, co potrafię.
A teraz na boki.
Nie na treningu. W życiu.
Dodajemy ramiona. Tak jest.
Nie przestawajcie.
Kiedy dacie sobie wycisk, kiedy zobaczycie, ile możecie zmienić,
będziecie chciały wprowadzić tę zmianę, którą tak odkładałyście.
Wiecie, o czym mówię?
Prawda, dziewczyny? Prawda?
I skręty do boku!
A pan? W kaszkiecie?
Przyszedł pan popatrzeć na tyłeczki?
Nie szkodzi! O ile przestanie pan siedzieć.
O ile pan wstanie. O ile zacznie się ruszać.
O ile…
Przepraszam na sekundkę.
Przepraszam.
Co to, kurwa, jest? Zagryź zęby.
Nie przestawajcie. Dobrze wam idzie.
Trochę zwolnimy. Do przodu. Dwa, trzy.
I tupnięcie.
Tata?
- Ezechiel. - Zabrakło biletów.
Pan to pewnie pan Breem.
To moja koleżanka, Alejandra.
Miło mi pana poznać. Jestem Alejandra. Już to powiedział. Przepraszam.
Alejandra.
Miło cię poznać.
No tak, Zeke mówił, że zna pan hiszpański.
Tak?
Tak.
A co jeszcze o mnie mówił?
Może zajmiesz miejsce w kolejce?
Zaraz przyjdę.
Widzisz? Nie ma nic przeciwko.
Poznałem ją w szkole, na lekcji.
Bardzo dobrze się uczy.
I jej rodzina jest bardzo miła.
Poznałeś jej rodzinę?
Czemu potępiamy uprzedzenia wobec mormonów,
kiedy zachowujemy się tak samo wobec katolików?
To nie ma żadnego sensu.
Powiesz mamie?
Wygląda na miłą dziewczynę.
Tak.
KONIEC Z BUDOWĄ
„Rozwój” to pierwsze kłamstwo. To nie nie rozwój, a dewastacja.
Czysta dewastacja.
Dzieci… To moja córka, urodzona i wychowywana w San Diego.
Wciąż zadaję sobie pytanie:
czy to wybrzeże będzie tu dla niej za pięć lat? Dziesięć? Dwadzieścia?
Czy zobaczy je jej córka?
Przyszliśmy się upewnić, że tak się stanie.
Nie dla sklepów! Ocalmy naszą falę!
Czy wasza grupa ma nazwę?
Jesteśmy Młodzieżową Inicjatywą…
Środowiskową.
M-I-Ś. Miś.
Matka Ziemia jest naszą przytulanką.
Powtórzy pan, jak się nazywa?
Tak, Danny Rubin.
Jak ta kanapka?
Nie. Pisze się R-U-B-I-N.
- Startowałem w wyborach. - Bardzo dobrze.
Czy to pańska żona stoi z resztą dzieci?
Nie… Nie ma jej tu.
Jest gdzie indziej.
Ćwiczę każdego dnia. Albo co drugi dzień.
Podoba mi się, że mogę oszukiwać, bo nikt nie patrzy.
To urok ćwiczenia w domu.
Myślała pani o kasecie dla nastolatków? Albo starszych osób?
Jeszcze nie, ale pomyślę.
Odkąd ćwiczę, czuję większy głód. Zjadłabym konia z kopytami. Też tak masz?
Tak, ale to kontrolujesz.
Trzymam zbilansowaną dietę.
Trzy zdrowe posiłki, dwie lekkie przekąski.
Co jesz na śniadanie? Grejpfruta? Serek wiejski?
Lubię owsiankę.
- Nikt nie lubi owsianki. - A na lunch?
Gotujesz osobno dla dzieci czy jesz razem z nimi?
Głodzisz się.
Nosisz wkładki do butów?
Masło czy margaryna?
Liczysz każdy spożyty kęs.
Zimny czy ciepły okład?
- Czekolada czy karob? - Nie jesz.
- Oszustka. - Kłamczucha.
Naciągaczka.
Cześć.
- Nie widziałam cię tu. - Spory tłum.
Mogę ci w czymś pomóc?
Sporo ludzi chce poznać panią z kasety.
Obejrzałam ją, wiesz?
Miło mi.
Nie kupiłam jej.
Ukradłam, tak jak ty.
Co u Tylera?
Wszystko dobrze. Bardzo dobrze.
Jest teraz lekarzem.
Poszedł do szkoły i jest lekarzem.
Dobrze było cię zobaczyć. Dzięki, że tu zajrzałaś…
Jak to zrobiłaś?
Jakim cudem to wygląda tak… jakby to było jedno ujęcie?
To jest jedno ujęcie.
Dziesięć rund łyżwiarza ze zmianą kolana?
Tu mi czołg jedzie. Nie stać cię na taki wysiłek.
Nie obejrzała, tylko przeanalizowała. Przeanalizowała ciebie.
Sądziłaś, że ja dam radę?
Tak? No bo…
Już prawie wcale nie palę.
Szok! Wpłynęłaś na nią.
- Mogłabym cię wykorzystać. - Jakbyś już tego nie zrobiła.
Mogę cię zatrudnić jako instruktorkę.
Praca, pieniądze z góry.
Mam dla ciebie pracować?
Kręcić tyłkiem, żeby sprzedać twoją kasetę?
Przydałaby mi się pomoc.
I doskonale wiem, że jesteś w stanie mi dorównać.
Jesteś najlepszą trenerką, jaką miałam.
- Świetna sprzedaż. - Dziękuję.
Liczby szybują w górę.
To pewnie jedna z twoich fanek? Jedna z Sheila-natorek!
Proszę włączyć się w loterię. Do wygrania jest darmowy trening z Sheilą.
Włączę się w ciebie aż po łokieć.
Nie jestem jej fanką.
- Jestem pierwowzorem. - Nie.
Okradła mnie.
- Wy mnie okradliście. - Nie.
- Wezwę ochronę. - Nie trzeba.
Ta wasza kaseta? Cały układ jest mój.
To mój trening.
- Jebana złodziejka! - Hej, złotko!
Już dobrze. To nie jest…
- Nie. - Zrujnowałaś mi życie!
Uspokój się.
Przepraszam. Ta dziewczyna ma problemy ze sobą.
- Stos problemów. - Wszystko gra?
Wiesz co? Napiłabym się wody albo…
Tak, wody. Żyjesz?
Kevin, przynieś nam dwie wody.
Trzy wody. Dzięki, Kevin.
Ocalmy naszą falę!
Nie dla sklepów! Ocalmy naszą falę!
Przepraszam, że musieliście czekać.
- Dobrze cię widzieć. - Bobby.
- Jak leci? - Chodźmy.
Dick, miło cię widzieć.
Miło, że wpadłeś. Stoimy tu od godziny.
- Nie od godziny. - Ciągnęło się jak godzina.
- Zróbmy zdjęcie, dobrze? - Jasne.
Gdzie się ustawić?
SPOTKANIE NATURY Z ROZWOJEM
Sprowadziliśmy mundurowych. Jedno nasze słowo i ich aresztują.
Dla przykładu.
Banda dzieciaków i paru hipisów. Nic specjalnego.
Powiedz to lokalnej prasie.
To miała być czysta umowa, ale coś zaczyna mi tu śmierdzieć.
- Nie lubimy smrodu. - To ona śmierdzi.
Widział pan jej paznokcie? No i jest naćpana amfą.
Umowa jest czysta jak łza.
Zainspirowałam się nią, ale trening jest mój.
Szmata. Ukradłaś go i dobrze o tym wiesz.
Ona ma problemy. Jest zdolna, ale z problemami.
- Biedaczka. - Ona pije amfę!
Obyś mówiła prawdę, bo nie chcielibyśmy zrywać współpracy.
Jesteś naszą ulubienicą.
Syn mówi mi wiele dobrego.
A mówi mi wszystko.
Oczywiście, leniwy gnojek jest szpiegiem.
Rozumiem. Nie będzie sprawiała problemów.
Weźmiesz…
- Dziękuję, Kev. - Dzięki za wodę, której nie dostałam.
Mama.
- Przepraszam. - Jezu!
Mamo, to pan Breem. Przywiózł mnie do domu.
Wybacz zaskoczenie.
Jak to przywiózł cię do domu?
Gdzie jest tata?
Danny został aresztowany.
Wtargnął na cudzy teren z grupą dzieci.
Albo, jak on to nazywa, „protestował”.
No dobrze. Nic mu nie jest?
Była tam miła pani, która pomogła odstawić dzieci do domu.
Bardzo miła pani.
Z twoim mężem.
Wszystko dobrze?
Tak.
Chcesz się przebrać w piżamę?
Za wcześnie.
Wiem, ale zjemy podwójny deser.
Zaraz przyjdę. Leć.
- Coś ci jest? - Nie, nic mi nie jest.
Próbuję znaleźć numer naszego prawnika.
Gdzie go trzymają?
Musisz to robić teraz?
Nie może tam trochę posiedzieć?
To chyba nie byłoby takie straszne?
Jest w areszcie w Del Mar, przecznicę od plaży.
Attica to to nie jest.
Nie powinno cię tu być.
Przekroczyłeś granicę.
Myśli, że może mnie powstrzymać.
Nie może.
Nawet na minutę.
Nie powinno cię tu być.
Przeproś.
Za co?
Za to, jak się do mnie odzywasz.
Oszalałeś?
Przeproś.
Pachniesz potem.
Ćwiczyłam przez parę godzin.
Przepraszam.
Muszę odebrać.
Oczywiście.
Dodzwoniłeś się do Rubinów. Zostaw wiadomość po sygnale, a oddzwonimy.
Pokój i miłość.
Dzień dobry, mówi Liz Norton.
Dzwonię do Sheili. Proszę przekazać jej wiadomość.
A może to słyszy.
Nie jestem pewna, jak ten sprzęt działa.
Nie tak chciałam ci o tym powiedzieć, ale nie mogłam się inaczej skontaktować.
Wiem, że jesteś zajęta, ale muszę ci to powiedzieć.
Wczoraj w nocy zmarł twój ojciec.
To była nagła, ale spokojna śmierć.
Ponoć coś z sercem.
Pogrzeb jest w ten weekend, w kościele St. James.
Podam ci szczegóły, jeśli do nas oddzwonisz.
Niech mnie aresztują. Protestując, czuję, że żyję.
Telewizja przyjechała. Pieprzona telewizja.
Nie wiem, po prostu…
Wszystko gra?
Napisy: Daria Okoniewska