ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ
-Γεια! -Γεια!
Μπορώ να ζητήσω ό,τι θέλω;
Ακριβώς. Είναι η Ημέρα Ναι του Μπαμπά, οπότε ό,τι ζητήσεις, ο μπαμπάς λέει ναι.
Σε λογικά πλαίσια.
Μπορώ να έχω ένα ουράνιο τόξο;
Ναι. Η παραγγελία για ουράνιο τόξο δόθηκε. Ώρα παράδοσης, αναμένεται.
-Τι άλλο; -Θέλω μια γοργόνα.
Πολύ εύκολο. Θα πάμε στην παραλία.
Θα ψάξουμε στο νερό μήπως βρούμε καμιά γοργόνα.
Τι άλλο;
-Χάμπουργκερ! -Τι;
Θέλω χάμπουργκερ για μεσημέρι.
Μάγια, ξέρεις ότι δεν τρώμε χάμπουργκερ.
Αν συμβιβαστείς με χορτοφαγικό, θα πάμε στην οργανική αγορά.
Η μαμά τρώει χάμπουργκερ.
Γλυκιά μου, η μανούλα σου δεν τρώει χάμπουργκερ.
Εκείνη με έπεισε να κόψω το κόκκινο κρέας
επειδή δεν κάνει καλό στο σώμα και στην ψυχή.
Μια φορά, η μανούλα έφαγε τρία ολόκληρα χάμπουργκερ.
Εγώ, όμως, έφαγα μόνο ένα.
Μα μου άρεσε.
Μάγια, θέλω να μου πεις την αλήθεια. Μήπως αυτό έγινε σε κάποιο όνειρό σου;
Όχι, ήταν αληθινό. Όπως οι γοργόνες.
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΟΙ
Μωρό μου, τι κάνεις;
Δεν είναι αρκετά καλό. "Ζητούνται συγκάτοικοι";
Πώς μου ήρθε; Πρέπει να λέει "Χρειάζονται συγκάτοικοι".
Να πάρει ο διάολος!
Μωρό μου, μια χαρά ήταν.
Δεν ήταν! Είναι μαλακία. Τελείως μαλακία!
Τάι, σταμάτα να παθαίνεις εμμονή. Κυριολεκτικά δηλητηριάζεις το σπίτι.
Τα δημιουργικά πρότζεκτ με χαλαρώνουν.
Αυτό δεν πιάνει, πάντως.
Γιατί όλο τα κάνω χάλια!
Εκβιάζουμε κάποιον, φίλε.
Για ένα σημαντικό χρηματικό ποσό. Σκοτεινό χρήμα.
Γιατί ψιθυρίζεις; Μόνο εμείς μένουμε πλέον εδώ.
Δεν ξέρω.
Εντάξει, έχεις φρικάρει. Πρέπει να εστιάσεις στα θετικά.
Μόλις μας δώσει τα λεφτά, γλύκα μου, φτιαχτήκαμε.
Ναι; Κι αν δεν τα δώσει; Τότε τι διάολο θα κάνουμε;
Της καταστρέφουμε τη ζωή! Πάλι κέρδος είναι!
Υπάρχει και τρίτη επιλογή, Μπαν. Κι αν το στρέψει εναντίον μας;
Είναι έξυπνη και ύπουλη.
Να πάμε προς Μεξικό μεριά, να κρυφτούμε για λίγο.
Μπορούμε να βρούμε διαβατήρια.
Αυτό θέλει πολύ χρόνο. Ψεύτικα ίσως!
Ο Ρίτσι φτιάχνει πλαστά, αλλά είναι ήδη στο Μεξ, οπότε πώς επικοινωνούμε;
Εντάξει, αυτό ήταν. Πάμε να φύγουμε από δω.
Χρειαζόμαστε κι οι δυο λίγο αέρα.
$25.000; Τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί;
Εσύ τι σόι άνθρωπος είσαι;
Δεν είναι τα λεφτά. Τα λεφτά είναι… Είναι η αρχή.
Τι σόι άνθρωπος θεωρεί ότι μπορεί να φέρεται έτσι;
Να δημιουργεί χάος γεμάτος μοχθηρία.
Τέτοιος άνθρωπος είσαι εσύ.
Ξέρω ότι δυσκολεύεσαι να το κατανοήσεις, αλλά δεν έχουμε καθόλου χρόνο.
Δύο μέρες, αλλιώς θα τη στείλουν σε όλους.
Πώς έφτασε στα χέρια τους; Αυτό προσπαθώ να καταλάβω.
Ποιος ξέρει; Το θέμα είναι ότι έφτασε.
Κι αν δεν τους πληρώσουμε, θα τη δουν όλοι.
Θα δουν εμάς.
Ο πατέρας μου αυτοκτόνησε.
Δεν λέμε ότι έγινε έτσι, γιατί είναι τρομερό να το λες.
Μα αυτό έκανε.
Υπήρχε μια ιδιωτική πλευρά της ζωής του
με την οποία δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να ζει πια.
Λυπάμαι πολύ.
Κι εγώ.
Κι αναζητούσα κάποιο… σημάδι.
Μια έξοδο. Έναν διαφορετικό τρόπο.
Ίσως αυτό να είναι το σημάδι.
Τι θες να πεις;
Ίσως αυτό μας ωθεί να δράσουμε.
Ή μάλλον να αδρανήσουμε.
Μια ευκαιρία ν' αφήσουμε εκείνο που δεν έχει δύναμη να σταθεί, να καταρρεύσει.
Ώστε εμείς… να ξαναχτίσουμε.
Μαζί. Είμαστε ασταμάτητοι μαζί, Σίλα.
Θέλω να είμαι μαζί σου.
Θα μπορούσε να είναι το ξεκίνημά μας.
Αυτό που λες είναι αδύνατο.
Θα τινάξουμε στον αέρα ολόκληρες τις ζωές μας, τις καριέρες μας;
Δεν είμαστε τέτοια άτομα. Το ξέρουν αυτό.
Νομίζουν ότι με ξέρουν.
Μα μόνο εσύ με ξέρεις πραγματικά.
Και μετά απ' αυτό που με άφησες να δω…
-Δεν σε άφησα ακριβώς… -Το ίδιο θα μπορούσες να πεις για μένα.
Ξέρω ότι είναι τρελό.
Απλώς… σκέψου το. Για μία μέρα.
Μόνο σκέψου το… προτού το απορρίψουμε.
Όταν είμαι μαζί σου…
μόνο τότε νιώθω ελεύθερος.
Θα μπορούσαμε να νιώθουμε έτσι συνέχεια.
Τι μας εμποδίζει;
"Άτομα που πάσχουν από την απειλητική παραλλαγή της ανορεξίας,
τη βουλιμία, καταναλώνουν τροφές με πολλές θερμίδες σε ταχέα, κρυφά επεισόδια,
με συχνή κατάληξη την πρόκληση εμετού
είτε με το χέρι είτε με τη βοήθεια εμετικών ή καθαρτικών".
Μπαμπάκα, πότε θα φάω χάμπουργκερ;
Γλυκιά μου, θα πάρουμε αμέσως, εντάξει;
Διάβασε το βιβλίο σου με τις γοργόνες.
Το διάβασα.
Ξαναδιάβασέ το, τότε.
"Τέτοιες απόπειρες απώλειας βάρους προκαλούν διακυμάνσεις στο βάρος,
ήπια έως οξεία κατάθλιψη, αμηνόρροια, ακόμη και κλεπτομανία".
Καλά, καλά.
ΕΞΥΠΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΝΟΗΤΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΕΧΕΙ ΤΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
Η ΗΘΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ
Και πήραμε καινούρια μπουφάν κι είναι από πολυεστέρα που σε φαγουρίζει.
Κι είναι μες στην κιτρινίλα. Κατακίτρινα.
Όχι κανένα ωραίο κίτρινο, αλλά σαν…
Σαν ένα κουλό μουσταρδί.
Ξέρεις. Κι είμαστε σαν ένα αηδιαστικό ανακάτεμα πραγμάτων.
-Ναι. -Είναι κουλό.
Τα χρώματα του σχολείου μας είναι μπλε και κίτρινο.
Ας τα έκαναν μπλε, που αρέσει σε όλους.
Εμένα μ' αρέσει το κίτρινο.
Συμβολίζει τον ήλιο, τη χαρά, την ελπίδα για ένα λαμπρότερο μέλλον.
Ένα νέο κεφάλαιο. Είναι μια παρεξηγημένη απόχρωση.
Ξέρεις το αγαπημένο μου χρώμα, Ζικ;
Όχι. Ποιο είναι, μπαμπά;
Το κίτρινο.
Εντάξει.
Ο πατέρας μου φορούσε συνέχεια ένα κίτρινο μπλουζάκι.
Κι η μητέρα μου το πέταξε κρυφά.
Το έβρισκε θηλυπρεπές.
Κι αυτό ήταν κακό πράγμα. Στα μάτια της.
Αν τελειώσαμε όλοι, αγόρια, θα μαζέψετε το τραπέζι;
-Ναι. -Και το αγαπημένο μου τραγούδι;
Μαντεύει κανείς;
Ίσως έστω ένα απ' τα τρία αγαπημένα;
Καταλάβαμε, μπαμπά. Είσαι μυστηριώδης άνθρωπος.
Μαμά; Είσαι καλά;
Ήταν μεγάλη τώρα!
Είναι απόλυτα φυσιολογικό, καλέ μου. Το σώμα ετοιμάζεται γι' αυτό που έρχεται.
Να ζήσεις Να ζήσεις
Και χρόνια πολλά
Να ζήσεις
Ζήτω!
Σας ευχαριστώ, παιδιά! Είμαι πολύ χαρούμενη!
-Ζήτω! -Ναι!
Δεν ξέρω τι να ευχηθώ, γιατί έχω τα πάντα.
Εκτός ίσως από άλλο ένα μπουκάλι σαμπάνια.
Τι λέτε;
-Εγώ είμαι μια χαρά. -Ναι, κι εγώ.
Εντάξει, θα δούμε. Γιορτάζουμε.
Δεν σου άρεσε η πάστα πριμαβέρα; Σχεδόν δεν την άγγιξες.
Όχι, μου άρεσε! Απλώς μπούχτισα. Πολύ χορταστική.
Πώς; Λαχανικά και ζυμαρικά είναι!
Έτσι νιώθεις όταν πνίγεσαι;
Προφανώς κρατάει χώρο για το επιδόρπιο.
Έχουν γράψει γι' αυτό.
Λάβα κέικ με λιωμένη σοκολάτα.
Το προπαραγγείλαμε.
Ο Έρνι το προπαρήγγειλε.
Η Λιόνα το προπαρήγγειλε όταν έκανε την κράτηση.
Και πάλι μετράει, Ερν.
Θεέ μου. Αξίζει. Όπως το διαφημίζουν.
Γαμώτο μου! Ναι. Είναι πολύ καλό.
Το ομολογώ!
Κάν' το τώρα, όσο είναι υπό την επήρεια της σοκολάτας.
Λοιπόν, μεγαλειοτάτη…
Τι… Όχι!
Παιδιά, είπα ότι δεν χρειάζομαι τίποτα!
Δεν είναι κάτι που χρειάζεσαι, αλλά κάτι που θέλεις.
Θεέ μου, Σίλα. Θεέ μου, όχι. Αυτό πάει πολύ.
-Τι είναι; -Τώρα θέλω να μάθω κι εγώ. Τι είναι;
Δεν σε πιστεύω.
Για όνομα, Γκρέτα, βγάλ' το απ' την τσάντα!
-Κοίτα. -Ωραία είναι.
Ναι, πολύ ωραία.
Το θυμήθηκες! Ποιος θυμάται;
Προφανώς εγώ θυμάμαι. Σου αξίζει.
Εντάξει, αυτό ήταν.
Ώρα για μπουρμπουλήθρες εις διπλούν, Ερν. Πλήρωσε.
Τι είναι οι μπουρμπουλήθρες εις διπλούν;
Χωρίς αν, και ή όπισθεν.
Ίσως με καναδυό οπίσθια.
-Αν είμαστε τυχεροί! -Ερν!
Αφού δεν πιστεύεις σ' αυτές τις μπούρδες.
Το ξέρω, αλλά…
Μην το λες μπούρδες.
Λοιπόν, γιατί ήρθαμε εδώ;
Επειδή…
Παρότι ποτέ δεν πίστευα σ' αυτά τα πράγματα,
ένιωθα καλύτερα όταν ερχόμουν εδώ.
Απλώς με τα κεριά και τον όλο…
Ξέρεις.
Ιερό παλμό;
Βασικά, είναι κάπως σαν την παραλία, αλλά για άχρηστους.
Σε κανέναν απ' τους δυο δεν άρεσε αυτό που κάναμε.
Όμως…
δεν είναι το μόνο που έχουμε κάνει.
Έχουμε κάνει και καλά πράγματα.
Άλλα πράγματα.
Αυτό είναι που δεν μου κάθεται καλά.
Ότι ίσως έχουμε χαλάσει την ισορροπία του σύμπαντος μ' αυτές τις μαλακίες.
Μιλάω καρμικά.
Ίσως ήταν κακή ιδέα αυτό.
Ας την κάνουμε.
Όχι, περίμενε. Ας χαλαρώσουμε για λίγο.
Έχουν πολύ γαμηστερό λιβάνι εδώ μέσα.
-Μπουρμπουλήθρες εις διπλούν. -Ζήτω!
-Ναι. -Το πιάσατε;
-Το πιάσαμε. -Παγωμένη σαμπάνια, ζεστό νερό.
Αυτή είναι ζωή.
Ναι. Πολύ ενεργοβόρα, αλλά ναι.
Ναι, ναι.
-Να πηγαίνουμε μόλις πιούμε αυτό. -Εντάξει, ναι.
Όχι, δεν ήπιες αρκετά. Πάρε άλλη λίγη.
Για μένα, που λέτε,
ήταν μια τελείως εξωπραγματική εμπειρία.
Τα πάντα είναι διαφορετικά, κι όχι μόνο το σεξ.
Βλέπω όλη μου τη ζωή πλέον με διαφορετική προοπτική.
Μόνο τη δική σου ζωή;
Όχι, τη ζωή μας. Τη δική μου και της Γκρέτα.
Έτσι, μωρό μου;
Κι έχω καταλήξει ότι το καλό σεξ είναι η καρδιά της επιτυχίας.
Δεν διαφωνώ.
-Στην ευτυχία. -Ναι.
Όπως προσδιορίζει ο καθένας το καλό σεξ φυσικά.
Κι εσύ, κυρία Σίλα Ρούμπιν;
Εσύ πώς το προσδιορίζεις;
Τι; Έχω περιέργεια.
Όχι, απλώς… Τη φέρνεις σε δύσκολη θέση. Δεν είναι δίκαιο.
Μα νόμιζα πως αυτό ήταν το νόημα, σωστά;
Εντάξει…
Βασικά…
Το καλό σεξ είναι καλό σεξ.
Το ξέρεις όταν το βλέπεις κι όταν το νιώθεις, θα έλεγα.
Τι;
Όχι, σε…
Σ' αγαπώ, αλλά αποφεύγεις ν' απαντήσεις.
-Είναι μια αρχή. -Είναι μια χαρά απάντηση.
Σας ευχαριστώ, παιδιά.
Για πείτε.
Ποιος θα ήταν ο ιδανικός σας εραστής, υπαρκτός ή φανταστικός;
Καταπληκτική ερώτηση. Εντάξει.
Εγώ θα έλεγα τον Κοπέρνικο…
Πες τους τα όλα. Εδώ και τώρα.
Πες τους ότι πηδιέσαι με τρόπους που πάντα ήθελες,
μα ποτέ δεν εξέφρασες με λόγια.
Πες τους. Κάν' το. Διάλυσέ τους. Εξαφάνισέ το όλο αυτό.
Σίλα, σειρά σου.
Πρώτα οι κύριοι.
Ναι, εντάξει. Ναι, μπορώ να πω εγώ.
Για μένα, η ιδανική ερωμένη θα ήταν…
η γυναίκα μου, η Σίλα.
Έλα τώρα!
-Τι; Σ' αγαπώ. -Έλεος!
Είσαι όμορφη. Έτσι;
Η ιδανική, υποθετική ερωμένη σου είμαι εγώ, η γυναίκα σου;
Είναι ξενέρωτη απάντηση.
-Εντάξει. -Είναι ωραία, αλλά ασφαλής.
Τι διάολο θέλετε να πω;
Εγώ το καταλαβαίνω απόλυτα.
Θέλω να πω, δες πώς είσαι.
Είναι απόλυτα λογικό αυτό που λέει.
Ευχαριστώ, Γκρέτα.
Έχετε σκεφτεί ποτέ να ταράξετε τα νερά;
Ν' ανακατώσετε το τσουκάλι;
Ίσως με δύο φίλους με τους οποίους ήδη νιώθετε άνετα;
Νομίζω πως εκφράζω και τους δυο μας
όταν λέω ότι είναι ώρα να γυρίσουμε στο σπίτι.
-Ναι. Περάσαμε υπέροχα. -Ναι.
-Να το ξανακάνουμε. Να σε χαιρόμαστε. -Ναι.
ΧΑΪΜΠΟΛ $1 ΣΤΗ HAPPY HOUR
Παρακαλώ;
-Τώρα είναι η happy hour; -Όχι.
Πότε θα είναι happy hour πάλι;
Αύριο, στις 16:00.
Καναδός είσαι;
Εγώ δεν σ' έβρισα.
Όχι. Συγγνώμη. Όχι.
Απλώς νεοφερμένος.
Άρα δεν είναι happy hour, δυστυχώς.
Αλλά σερβίρετε και πάλι χάιμπολ;
Ναι, φίλε. Προφανώς.
Και πόσο κοστίζει εκτός happy hour;
Ένα κι είκοσι πέντε.
Εντάξει, σύμφωνοι. Θα ήθελα ένα χάιμπολ, παρακαλώ.
Ναι, φίλε, αλλά τι είδους;
Μεγάλο.
Ευχαριστώ και πάλι. Συγγνώμη γι' αυτό.
Λοιπόν, πώς δικαιολόγησες στην Κέιτλιν ότι γυρίσαμε μουσκίδι;
Ούτε ρώτησε ούτε της εξήγησα.
Απλώς διπλασίασα τα λεφτά της και της άφησα και φιλοδώρημα.
Δες εδώ που σκορπάς το χρήμα.
-Ω, ναι. -Ματσωμένη!
Και η τσάντα της Γκρέτα.
Εκείνο το πράγμα. Πόσο έκανε;
Στάσου να σκεφτώ. Έκανε τα δικά μου λεφτά…
-Μάλιστα. -συν 50 σεντ.
Εντάξει.
-Ζηλεύεις; -Ναι, ίσως.
Θες μια τσάντα;
-Όχι. -Όχι;
Αλλά δεν θα με χάλαγε μια ολοκαίνουρια ζώνη.
-Οι περισσότερές μου είναι πολύ χάλια. -Για να δω.
Ξέρεις τι νομίζω εγώ;
Νομίζω ότι τους ενθάρρυνες να μας την πέσουν απόψε.
-Τι; Έλεος! -Γιατί εγώ δεν το έκανα.
-Ναι. Ναι, το έκανες. -Έλεος. Έχεις δίκιο, ναι.
Κύριε μεγάλε και τρανέ γόη του παιδικού σταθμού.
-Εντάξει. Ναι. -Ξέρω τι γίνεται εκεί.
Ξέρω!
Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που τρως απόψε;
Συγγνώμη, ξέχνα το. Εγώ…
Συγγνώμη. Με συγχωρείς.
Τι τρέχει;
Δεν ξέρω γιατί ανοίγω τέτοια κουβέντα τώρα.
Τι κουβέντα;
Πραγματικά δεν το θέλω, αλλά νομίζω ότι κάποια στιγμή… πρέπει να το κάνω.
Ξαφνικά αντιλαμβάνομαι απόλυτα κάτι που εύχομαι να αντιλαμβανόμουν πολύ νωρίτερα.
Αν και, τώρα που το σκέφτομαι, το αντιλαμβανόμουν.
Ήρεμα. Δεν ξέρεις τι έχει μάθει ακόμη.
Και, που να πάρει, λυπάμαι πολύ, Σίλα.
Λυπάμαι πραγματικά που δεν αφιέρωσα τον χρόνο
για να το δω μπροστά στα μάτια μου.
Μην τον βοηθήσεις. Μείνε ακίνητη. Μην του δείξεις τίποτα.
Μα έχεις ένα πρόβλημα.
Ένα ιατρικό πρόβλημα με το φαγητό.
Αυτό ξέρει μόνο. Μπορείς να το χειριστείς.
Κι αν όσα διάβασα είναι καθόλου ενδεικτικά,
λίγο αφορά το φαγητό και περισσότερο τον έλεγχο.
Διάβασες ένα βιβλίο. Συγχαρητήρια, τρομάρα σου.
Να ξέρεις ότι δεν σε κατηγορώ για κάτι.
Αυτήν τη στιγμή σε πλησιάζω και σου προσφέρω βοήθεια και κατανόηση.
Μη βγάλεις τσιμουδιά, γαμώτο.
Τρως με μανία και κάνεις εμετό;
Αυτό είναι;
Δεν έχει καμία σημασία.
-Δεν σε κατηγορώ ότι το κάνεις… -Έτσι νιώθω.
Δεν θέλω να τσακωθούμε, εντάξει; Θέλω μόνο να σε βοηθήσω, αν με αφήσεις.
Ίσως να βρεις μια ομάδα;
-Διάβασα ότι εκεί… -Ομάδα;
Ομάδα; Θα μιλήσω σε ομάδα;
Σε ομάδα, ναι.
Άσε με να τελειώσω. Διάβασα γι' αυτές, εντάξει;
-Κι αν κάνω λάθος, κάνω λάθος, εντάξει; -Κάνεις λάθος!
Είσαι τελείως λάθος!
Τέλεια, τότε, άσε με να κάνω λάθος! Άσε με να τελειώσω να κάνω λάθος!
Προτού το βάλεις στα πόδια, γαμώτο, όπως κάνεις κάθε φορά!
Σίλα! Σ' αγαπώ!
Σε νοιάζομαι. Ανησυχώ για σένα.
Κλείσ' τον έξω τώρα!
Εντάξει. Κάτι άλλο;
Τι; Όχι. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο, μόνο… αυτό.
Μπορείς να κλείσεις την πόρτα τώρα, αν θες.
Τι θα έλεγες να βάζαμε έναν μπιντέ;
Μόνο μια φορά έχω δει έναν, όταν ήμουν μικρή, στο Μόντρεαλ.
Αλλά εννοείται, αν θέλεις.
Είσαι καλά;
Τι; Ναι, φυσικά. Εσύ;
Ναι, εγώ…
Ξέρω ότι είχες προσδοκίες.
Είμαι ευτυχισμένη. Αλήθεια.
Δεν θα το είχα αναφέρει έναν χρόνο πριν.
Μ' αρέσει αυτό. Ωριμάζω.
Μόνο απ' τις καλές απόψεις.
Να τα εκατοστίσεις.
Θα ονειρευτώ εκείνο το γλυκό.
Εγώ θα ονειρευτώ την αρχαία Ρώμη.
Όταν σε φαντάζομαι να με ικετεύεις για κάτι, δεν είναι γι' αυτό.
Εδώ φτάσαμε, όμως.
Το σκέφτηκες, όμως; Το…
Δεν μπορώ. Είναι… Όχι ακόμη τουλάχιστον.
-Μα σκέφτηκες έστω… -Ναι! Σου είπα πως ναι.
Κι απλώς… Δεν είναι μια πιθανότητα. Αυτό είναι απλώς το τίμημα…
-Το τίμημα… -Όλου αυτού!
$25.000. Είναι πολλά λεφτά.
Ναι. Και τα έχεις. Όχι;
Ναι. Μα δεν είναι αυτό το θέμα.
Πού είναι, σε κανένα χρηματοκιβώτιο;
Σε κρυφό λογαριασμό με τον οποίο λαδώνεις τα γρανάζια της πόλης;
-Με κάνεις να ακούγομαι σαν… -Τι;
Μην παριστάνεις το προσκοπάκι, γιατί ξέρουμε πως δεν είναι έτσι.
Υπάρχουν κανόνες στις επιχειρήσεις στο Σαν Ντιέγκο.
Τα πράγματα λειτουργούν συγκεκριμένα.
Μόνο εσύ θα παρακάμπτεις τους κανόνες για να χτίσεις κάτι;
Κι εγώ χτίζω κάτι. Και δεν σε ικετεύω. Σου το λέω.
Σήκω πάνω. Θα τα δώσουμε.
Προχώρα. Δεν θα το κάνει άλλος για σένα.
Τώρα είναι η στιγμή σου, η ευκαιρία σου, να βάλεις ένα τέλος.
Πού είναι η κασέτα;
-Αν δεν είναι όλα μέσα… -Γιατί… Όλα εκεί είναι.
Πώς ξέρω ότι είναι η μόνη κόπια;
Πρέπει να μας εμπιστευτείς.
Καλή τύχη.
-Και σ' εσένα. -Βρε μωρό μου…
Ξέχνα το. Ανακαλώ.
Γύρισα.
Είσαι τόσο κοντά πια,
εκτός αν τα παρατήσεις και τα χαραμίσεις όλα.
Μαρία, γύρισα!
Αγάπη μου;
Όλη η σκληρή δουλειά σου. Τόσος πόνος.
Είσαι εδώ;
Δεν μπορούν να πάνε χαμένα. Πρέπει να επιμείνεις.
Να το τελειώσεις. Είσαι μαζί μου;
Πού είναι;
Εδώ.
Ξέρω πως είναι δύσκολο, αλλά έχεις φτάσει ως εδώ.
ΣΤΑΛ/ΓΚΡΑΝΕΡ
Λίγο ακόμη μόνο.
Μία τελευταία ώθηση.
Πιστεύω σ' εσένα. Αυτό είναι.
Το 'χεις.
ΟΓΚΙ ΚΑΡΤΡΑΪΤ
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου