ORPHAN - FIRST KILL (2022) บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง
เอสโตเนีย ปี 2007
สถาบันซาร์น
ฉันแอนนา โทรเยฟ เป็นอาจารย์สอนศิลปะบำบัด
ยกแขนขึ้น
เราคงไม่ต้องทำแบบนี้ทุกวันนะ
แอนนา?
ยินดีต้อนรับ พร้อมเริ่มงานวันแรกหรือยัง?
- คิดว่าพร้อมค่ะ - เชิญ
- คุณพักอยู่ไกลไหม? - ก็นิดหน่อย แต่ก็คุ้มที่มาสอนค่ะ
ฉันอยากใช้ศิลปะช่วยผู้คนมานานแล้ว
เยี่ยมเลย
เชิญครับ
ทางนี้เลย
ที่คุณอ่านคือระเบียบรักษาความปลอดภัยของเรา
เรียนรู้ให้ละเอียดนะครับ
คนไข้ส่วนใหญ่ของเราว่าง่าย แต่ที่เหลือ...
คุณหมอ ลีน่าครับ
เธอไม่อยู่ในห้อง หาไม่เจอเลย
ล็อคซะ
ลีน่าคือใครเหรอ?
คนไข้ที่อันตรายที่สุดของเรา
เธอเป็นเหตุผลที่ตำแหน่งของคุณว่างลง
คนก่อนหน้าคุณประมาทเธอ
และไม่ใส่ใจขั้นตอนความปลอดภัย
จบไม่สวยเลย
ฟังผมนะ อย่าออกจากห้องนี้เด็ดขาด
ไม่ต้องกลัว อยู่ในนี้คุณจะปลอดภัย
ถ้าเจอตัวเธอแล้วผมจะกลับมา
ขอร้องล่ะค่ะ...
สวัสดีจ้ะ
พ่อแม่หนูทำงานที่นี่เหรอ?
ขอดูหน่อยได้ไหม?
นั่น...ฉันเหรอ?
วาดสวยจังเลย
ฉันแอนนา เธอชื่ออะไรเหรอ?
ลีน่าค่ะ
หนูยัง...ไม่ได้ตอบฉันเลย
พ่อแม่หนูทำงานที่นี่เหรอ?
ทำไมคุณคิดแบบนั้นล่ะ?
- เพราะเธอ... - ฉันทำไมเหรอ?
ลีน่า?
วางลงนะ
ลีน่า วางมันลงเดี๋ยวนี้
คุณไม่ได้บอกฉันว่าเธอยังเด็ก
เพราะเธอไม่ใช่เด็กไง
ต่อมในร่างกายลีน่ามีปัญหา
ทำให้รูปร่างเธอดูเหมือนเด็ก
มันหยุดการเจริญเติบโตของเธอตอนเธอ 10 ขวบ
แต่อย่าเข้าใจผิดนะ
ลีน่าอาจดูเหมือนเด็ก แต่เธอเป็นผู้ใหญ่
อายุ 31 ปีแล้ว
ตอนลีน่ามาถึงที่นี่ครั้งแรก
เธอรับอาการผิดปกติตัวเองไม่ไหว
จนเลือดออกเต็มไปหมด
ถือเป็นบทเรียนของพวกเรา
ว่าเธอพร้อมทำทุกอย่างเพื่อเป็นอิสระแค่ไหน
ช่วงสมัยยังเด็ก
เธอทำทุกอย่างเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่เธอไม่แก่ขึ้นเลย อย่างน้อย ก็รูปลักษณ์ภายนอก
นึกภาพดูว่าใช้ชีวิตมา
แต่ทั้งโลกกลับเห็นคุณเป็นแค่เด็ก
มันสำคัญมากนะ ที่คุณต้องไม่มองเธอแบบนั้น
ลีน่าใช้โรคเป็นเครื่องมือ เหมือนที่เธอทุกข์ทรมานจากมัน
เธอเป็น 18 มงกุฏชั้นเซียน
เมื่อสองปีก่อน ลีน่าใช้อุบาย
แสร้งเป็นเด็กเร่ร่อน เข้าไปอยู่กับครอบครัวนี้
ครอบครัวนี้รับเธอไปเลี้ยง หาข้าวปลาให้กิน เสื้อผ้าให้ใส่
ปกติลีน่าจะแค่ขโมยทุกอย่างที่ขวางหน้า
แล้วหายตัวไป แต่คราวนี้
เธอ...
เอาเป็นว่า...
ตอนนี้เธอต้องมาอยู่ที่นี่
อิดที
อิดที!
เธอทำแบบนั้นประจำ
เราเหลือเวลาอีกเท่าไหร่คะ พ่อ?
อีกสองนาที ลูกรัก
ลูกเรียนรู้พ่อด้วยหัวใจ ซาร่าตัวน้อย
ไม่ค่ะ หนูรู้จักพ่อดี พ่อคือดวงใจหนู
เราจะไม่กลัวใช่ไหม?
ค่ะ พ่อ
- ค่ะ พ่อ - หวัดดี ดิมิทรี
มาตรงเวลาเลย
เพอร์เฟ็คมาก
ฉันผูกเองไม่ได้
ฉันอยากตอบแทนคุณบ้าง
เข้ามาสิ
ได้สิ ได้
พ่อฉันต้องไป แต่เดี๋ยวเขาจะกลับมา
ฉันทำไม่ได้
ตอนนี้ฉันทำได้แล้ว
เดี๋ยวพ่อก็จะกลับมาหาฉัน
พ่อฉันต้องไป
อิดที เธออยากกินขนมหน่อยไหม?
อิดที!
เธอตัดภาพไปแล้ว
ผมเสียใจด้วยนะ แอนนา
หวังว่าตำรวจจะเจอเธอ
ก่อนที่จะมีคนเจ็บตัวอีก
ผมว่าคุณเองก็คงไม่อยากเริ่มงานแบบนี้
งานนี้ไม่เหมาะกับฉันเลย
โธ่ แอนนา
ปกติทีเดียวก็จอดแล้ว
หา?
ไม่ต้องกลัวนะ ฉันเป็นตำรวจ
พ่อแม่หนูไปไหนล่ะ?
พ่อแม่ฉันอยู่อเมริกา
หนูจ๋า...หนูชื่ออะไรจ๊ะ?
หนูชื่อเอสเทอร์
ดาเรี่ยน คอนเน็คติกัท
เริ่ม!
เยส!
- สุดยอด - ขอบใจนะ เพื่อน
- แม่ภูมิใจมากเลย ลูก - ใช่
- เก่งมาก - ขอบคุณครับ
แล้วเก็บของอีกนานไหม?
คืนนี้เพื่อนๆนัดรวมตัวกันน่ะครับ
โอเค ยินดีด้วยนะ
เดี๋ยวไปเจอกันที่บ้านนะครับ
ที่จริงคืนนี้ต้องเป็นคืนครอบครัวนะ
จะไม่ให้ลูกสนุกกับเพื่อนมั่งเลยเหรอ?
พระเจ้า เอาแต่สนุกอย่างเดียวเลย
ไม่หรอก กุนนาร์ตั้งใจเรียนมากนะ
ถ้าไม่เรียนก็ฟันดาบ
ลูกก็แค่ใช้ชีวิต
อย่านะ อย่าคิดมาก
ฉันอยากให้คุณเลิกใจลอย กุนนาร์ต้องการคุณนะ
โทษที ผมไม่ได้มาดูด้วยรึไง?
เอสเทอร์ไม่กลับมาแล้วนะ อัลเล็น
ฉันก็คิดถึงลูกเหมือนกัน จริงๆ
คิดถึงตลอดเวลาทุกวัน
เขามาทำอะไรที่นี่?
สวัสดี อัลเล็น
เรามีความคืบหน้าเรื่องเอสเทอร์ ลูกสาวคุณ
มอสโก รัสเซีย
จากที่เอสเทอร์บอกเรามา
เราเชื่อว่ามีผู้หญิงลักพาตัวเธอมาที่รัสเซีย
แล้วแกล้งทำเหมือนเป็นลูกตัวเอง
จนกระทั่งเอสเทอร์หนีออกมาได้
เรายังมีข้อมูลเจาะจงไม่มาก
ไม่แน่ ถ้าเธอรู้สึกปลอดภัยขึ้น
อาจจะพอบอกได้ ว่าเจออะไรมาอีกบ้าง
เราเตรียมนักบำบัดสำหรับเด็กให้เธอด้วย
ดีค่ะ
แต่ตอนนี้เธอต้องการครอบครัว
เตรียมใจพบความเปลี่ยนแปลงด้วยนะ
4 ปีถือว่ายาวนานมาก ในการที่เด็กคนนึงพัฒนาขึ้น
เอสเทอร์?
ลูกรัก นี่แม่เอง
แม่ไง
แม่ขอ...เห็นหน้าหนูได้ไหม?
ลูกรัก นี่...
นี่แม่เอง
แม่นึกว่าจะไม่ได้เจอลูกอีกแล้ว
ตอนนี้ทุกอย่างกลับมาดีแล้ว
ลูกไม่ได้เจอพวกเรามาตั้งนาน
ดูซิว่าแม่จะ....นี่พ่อไง
นี่ถ่ายในงานการกุศล
คืนนั้นพ่อหล่อมาก ว่าไหม?
รับอะไรเพิ่มไหมคะ?
ไม่แล้ว ขอบใจมาก
ไหนๆก็พูดแล้ว
พี่ชายลูกสงสัยจะสูงขึ้นอีกตั้งฟุตนึงแน่ะ
นั่นคุณยายไง เธอรักเรามากจริงๆ
หนูอยากเจอเธอจังเลย
ไม่ได้หรอก ลูก
ยายเสียไปแล้ว จำได้ไหม? ตอนนี้เราเหลือกันแค่ 4 คน
หนูขอเข้าห้องน้ำหน่อยนะคะ
ห้องน้ำอยู่ตรงนั้นหรือเปล่าคะ?
ไม่จ้ะ ทางนั้นจ้ะ
ข้างหลังนั่นนะคะ?
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีจ้า
"อยากเจอเธอจังเลย" โง่จริงๆ
พ่อกับกุนนาร์อยู่ข้างล่างแน่ะ
แม่ว่าป๊าจะจำหนูได้ไหมคะ?
ถ้าเรียกว่า "ป๊า" แบบนี้อาจจะจำไม่ได้หรอก
- พ่อ - ใช่ เรียกแบบนั้นดีกว่า
มา แม่ขอดูหน้าหน่อย
พระเจ้า ลูกดู...
เป็นสาวน้อยเลย โตขึ้นเยอะมาก
เอานี่ออก
ดีกว่า ดูไม่เครียดมาก
ส่วนนี่...
- ขอโทษค่ะ - ไม่ แม่สิต้องขอโทษ คือ...
มา ไปกันเถอะ
แม่ว่า...แม่ตื่นเต้นนะเนี่ย
เอาล่ะ ก้าวลง
พ่อคะ?
พ่อขอโทษนะลูก
ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะเป็นลูกจริงๆ
พ่อรู้อยู่แล้ว รู้มาตลอด
หวัดดี กุนนาร์
เฮ้
แม่ว่าลูกทำได้ดีกว่าแค่ทักน้องนะ
- ลูกว่าไหม? - มานี่มา
ดีใจที่เธอกลับมานะ
ฉันก็ดีใจ
- เรากลับบ้านกันดีไหม? - ค่ะ
กลับบ้านกันเถอะ
ขอต้อนรับกลับบ้านนะ เอสเทอร์
เราเก็บทุกอย่างไว้เหมือนเดิมหมด
เรารู้ว่าวันนึงลูกจะกลับมา
ลูกอาจจะโตกว่าจะเล่นของพวกนี้แล้ว
แต่เรายังมีเทศกาลคริสต์มาสกับวันเกิด ไว้ชดเชยอีกเพียบ...
ชอบอะไรก็บอกพ่อกับแม่นะ
แล้วลูกอาจจะได้
- หนูชอบวาดรูปค่ะ - ลูกชอบวาดรูปเหรอ?
แต่ก่อนไม่เคยชอบเลยนี่
บางทีคุณกับลูกน่าจะ ใช้เวลากันในสตูดิโอได้นะ
ผมคงมีความสุขที่สุดเลยล่ะ
แผนของเราคือ
พรุ่งนี้ลูกจะไปคุยกับหมอซีการ์
ลูกจำเธอได้ไหม?
เธอมีนกแก้วชื่อซิดนี่ย์
โอเค
งั้นถ้าลูกอยากได้อะไร...
ห้องเราอยู่ตรงนี้เอง โอเคนะลูก?
โอเค เข้าไปได้เลยค่ะ
เดี๋ยวหมอซีการ์เข้ามานะคะ
ฉันกำลังจะพบเธอแล้ว
ฉันว่าเร็วเกินไปที่คุณจะเข้ามายุ่งนะคะ คุณนักสืบ
ฉันอยากคุยกับเธอเองก่อน
ฉันต้องวางแล้วนะคะ
หนูไม่รู้หรอก ว่าหมอดีใจแค่ไหน ที่ได้เจอหนูนะ เอสเทอร์
ขอต้อนรับกลับบ้าน
หนูไม่ใช่เด็กน้อยที่หมอเคยรู้จัก
ตอนนี้เป็นสาวไปแล้ว
จำที่หมอเคยบอกตอนเราคุยกันครั้งแรกได้ไหม?
หมอบอกว่าถ้าถามอะไรแล้วหนูอึดอัด เราจะหยุดคุยกัน
ถ้าพ่อแม่หนูเป็นเหมือนหมอก็คงดี
ยังไงเหรอ?
พ่อแม่เอาแต่ถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับหนู
แต่หนูยังไม่พร้อมจะเล่าให้ฟัง
ไม่เป็นไร
หมอหวังว่าหนูจะคุยกับหมอ
แต่เมื่อหนูพร้อมเท่านั้น โอเคไหม?
ไหนๆก็พูดแล้ว
มีอะไรอยากเล่าให้หมอฟังไหม
ตอนที่หนูหายไปน่ะ?
เธออยากเล่นเหรอ ซิดนี่ย์?
หนูว่าซิดนี่ย์อยากเล่นกับหนู
หวัดดี ฉันจำเธอได้
เธอจำฉันได้ไหม?
- ตาลูกแล้ว - เอสเทอร์ หนูรอข้างนอกนี่ก่อน
หมอขอคุยกับแม่หนูแปปนึงนะ
- หวัดดี - ไฮ
หนูชอบต่างหูคุณจัง
อ๋อ ขอบใจนะจ๊ะ
เขียนอะไรอยู่เหรอคะ? หนูขอโทษค่ะ หนูขอโทษ
- ไม่เป็นไร - หนูขอโทษจริงๆ
เดี๋ยวฉันทำความสะอาดก่อน
เธอยังเหมือนเดิมแบบที่คุณจำได้ไหม?
หรือเปลี่ยนไป?
เธอเปลี่ยนไปแน่นอน
ตอนนี้เธอพูดมีสำเนียงด้วย
แปลกเหรอคะ? เธอไปอยู่โน่นมาตั้งนาน
ก็ไม่แปลกหรอก
เธออยู่ที่โน่นมานาน ระหว่างที่ การพูดของเธอกำลังพัฒนา
แต่ฉันบอกได้เลย เธอดูดีขึ้นมาก
ในด้านสติปัญญาและอารมณ์
ก็ดีนี่คะ ใช่ไหม?
แต่ฉันสังเกตเห็นอะไรแปลกๆเหมือนกัน
เช่น เธอเรียกมันว่าซิดนี่ย์
ซิดนี่ย์เป็นนกแก้วมาคอว์
สีส้ม ตัวใหญ่กว่านี้ตั้งสี่เท่า
แต่วันนี้เธอกลับเรียกนกตัวนี้ว่าซิดนี่ย์
- เรียกแบบเต็มปากเลยด้วย - คุณหมายความว่าไง?
ฉันรู้สึกเหมือนเธอกำลังแสดง
เขาตีหนู ทำชุดหนูขาด!
หนูอยากกลับบ้านค่ะ
วันนี้พอแล้ว
ค่ะ แล้วนัดกันใหม่นะ
- เอสเทอร์ ลูกโอเคใช่ไหม? - เอ่อ ค่ะ
เฮ้
มอร์ทิเชีย ไปตามกุนนาร์ให้หน่อยได้ไหม?
- เรียกฉันว่าไงนะ? - ไมค์ นั่นเธอไง น้องสาวน่ะ
อ๋อ จริงด้วย
ฉันผิดเอง เอ่อ... ไปตามกุนนาร์ที ขอโทษนะ
ภาษาสเปนเหรอ? ฉันไม่...
เฮ้ ไปกันเถอะ
น้องแกแม่งบ้าว่ะ เพื่อน
เอาจริงเหรอวะ เพื่อน? พ่อฉันอยู่ตรงนี้เองนะ
- ไม่สนว่ะ - ไมค์!
- ไอ้งั่ง - ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้
เฮ้ ลูกโอเคไหม?
- ชุดหนูขาดแล้ว - เดี๋ยวพ่อซื้อใหม่ให้
พ่อว่า...
พ่อว่าเราไปสตูดิโอกันดีกว่า
ดีเลยค่ะ
ทำเหมือนไม่เคยเข้ามาในนี้เลยงั้นแหละ
สวยจริงๆ
ติดไฟไว้ทำไมเหรอคะ?
ติดไฟไว้ทำไม?
จำไม่ได้เหรอ? พ่อดังเรื่องนี้เลยแหละ
นี่
กดนี่ดู
ใช่ พ่อใส่ไฟลงไปในผ้าใบเยอะเกิน
เลยต้องหันไปใช้ผ้าใบหลายๆชั้น
ไม่มีอะไรชั้นเดียวในโลกหรอก ใช่ไหม?
เจ๋งมาก
พ่อไม่ได้เข้ามาในนี้ซักพักแล้ว
ใช่
แล้วนี่อะไรคะ?
โอ้ย ไม่นะ
พ่อน่าจะเอาไปทิ้งซะ
นั่นใครเหรอคะ?
จมปลักกับอดีตไม่มีประโยชน์หรอก
แค่ตอนนี้ลูกกลับมาแล้วก็พอ ถูกไหม?
พ่อว่าเราน่าจะลองวาดรูปดู
ดูว่าจะออกมาเป็นไง
- ดีเลยค่ะ - เอานะ?
ลูกอยากใช้อะไรล่ะ? สีน้ำมัน? สีน้ำ?
- มีครบเลยนะ - ถ่านได้ไหมคะ?
ถ่านเหรอ? ได้สิ
เลือกของชิ้นนึง แล้วเรามานั่ง
วาดมันด้วยกันนะ
หนูอยากวาดรูปพ่อ
ลูกอยากวาดพ่อเหรอ?
ได้สิ
เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย
เอาท่าอะไรดี?
พ่อโพสท่านั่งคิดได้นะ
เอาแบบที่พ่อเป็นตอนมองภาพไงคะ
พ่อไม่อยากคิดถึงมันอีกแล้ว
นั่นแหละค่ะ
แบบนั้นเลย
ลูกเรียนวาดรูปตอนอยู่ที่นู่นเหรอ?
ลูกแค่วาดรูป หรือว่า...
ไม่ใช่อย่างที่พ่อคิดหรอก
มันก็ยังเกิดขึ้นอยู่
อัลเล็นเหรอ? เขาไม่ไปหรอก
เธอก็รู้ว่าเขาคิดยังไงกับเรื่องพวกนั้น
งั้นพรุ่งนี้เจอกันที่งานกาล่า โอเคนะ?
ได้ทำบุญด้วย
เบ็ธ เอาสมุดเช็คกับจิมมา
มันสำหรับโรคมะเร็งเด็กนะ โธ่...
โอเค ดีขึ้นหน่อย ขอบใจมาก
หนูเสร็จแล้วค่ะ
เสร็จแล้วเหรอ?
- ชอบไหมคะ? - ชอบมากเลย
มัน...สวยมาก
โอเค ขอเวลา 30 วิ โอเคไหม?​
เดี๋ยวมาดูว่าลูกลงสีเป็นไง
- นั่นของส่วนตัวหนูนะ - อ๋อ ขอโทษที
แม่เห็นลูกเอามันกลับมาด้วย
- เลยคิดว่าน่าจะสำคัญ - แม่ไม่เคาะประตูเหรอคะ?
แม่หานาฬิกาเรือนทองอยู่น่ะ
ไม่เป็นไร เดี๋ยวคงเจอเอง
ขอโทษนะ
"สมบัติของเอสเทอร์"
"แม่พาฉันไปดู วิคเก็ท"
"แม่" หวัดดีค่ะ แม่
ขอบคุณค่ะ แม่
หนูรู้ค่ะ แม่
แม่
คุณไม่เชื่อฝีมือเอสเทอร์แน่
ช่วงบ่ายเราไปในสตูดิโอกัน
เธอวาดรูปผม
เธอมีพรสวรรค์มากกว่าผม ตอนช่วงอายุ 20 ซะอีก
เป็นไปได้ไง?
4 ปีก่อนยังวาดอะไรไม่เป็นเลย
- อย่าแหย่น้อง - อะไรล่ะแม่?
คิดดูสิว่าสี่ปีก่อนลูกทำไรเป็นบ้าง
- ตอนนี้เป็นถึงแชมป์ฟันดาบแล้ว - ครับ คือ...เธอเก่งมากเลย
น่าจะวาดรูปฉันมั่งนะ
อร่อยจังเลยค่ะ แม่
ขอบคุณนะคะ
เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?
ไม่ๆ แม่แค่...
นัดใครมาหรือเปล่า?
ผมว่าจะแวะมา...
ดูสิใครมาเยี่ยมเรา
ขอโทษที่มากวนตอนมื้อเย็นนะครับ
นี่คือคุณตำรวจที่ช่วยเรา ตอนที่ลูกหายตัวไป
เขาเป็นเพื่อนเรา
ฉันแค่แวะมาบอกว่า ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ เอสเทอร์
ขอบคุณค่ะ
ขอตัวแปปนึงนะคะ
คือจิตแพทย์เด็กรู้สึกว่า...
เอสเทอร์ควรจะเล่าเรื่องให้เฉพาะ...
ไม่ใช่กับตำรวจอย่างผม
ไม่ต้องห่วง ผมเข้าใจ
แต่เอสเทอร์เคยหายตัวไปจากเมืองเรา
เรายังห่วงตรงนั้น
ผมจำเป็นต้องรู้ว่าที่นี่ยังอันตรายไหม
เมื่อเช้าผมคุยกับหมอซีการ์
เหมาะแล้วเหรอคะ?
เธอบอกผมว่าเธอพร้อม...
พูดคุยเป็นกลุ่มพรุ่งนี้เช้า
เพื่อดูว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
แม่คะ พรุ่งนี้แม่มีงานกาล่านะ
งั้นวันมะรืนก็แล้วกัน
มันสำคัญมาก
ได้เลย ถ้ามันสำคัญมาก เราไปแน่
เธอลืมเติมน้ำแน่ะ
ยังไงก็ ขอต้อนรับกลับบ้านนะ เอสเทอร์
คุณพูดไปแล้วไงคะ
- เอสเทอร์... - ไม่เป็นไร เธอพูดถูกครับ
ผมเดินไปส่งนะ
ฉันสงสารที่แกอยู่ที่นี่
ใช่
ฉันอยู่ที่นี่ซักพักดีกว่า
ฉันว่าหมอซีการ์แปลกๆ
ครั้งล่าสุด เหมือนเธอจะพูดเป็นนัยๆ
ว่าเอสเทอร์โกหกเธอ
บ้าไปแล้ว
เธออาจต้องหาจิตแพทย์เองบ้าง
ใช่ไหม?
อะไรเนี่ย?
คู่เดทคุณไง
- คุณจะไปด้วยเหรอ? - แน่นอน ผมไปด้วย
คุณเป็นเมียผม ผมจะไปป่วนพวกเศรษฐีให้
แล้วเอสเทอร์ล่ะ?
กุนนาร์ก็อยู่บ้านนี่ เธอไม่เป็นไรหรอก
คุณอยากให้ผมอยู่บ้านเหรอ?
ไม่ ไม่เลย
ดูเหมือนตั้งแต่เราได้เอสเทอร์กลับมา
ความรักเราก็กลับมาด้วย
ผมเห็นด้วยเลย
คุณแต่งตัวนานไหม?
- ฉันแต่งไวได้ - เหรอ?
ผมเองก็ไวได้
ฉันขอโทษ มันน่ารักนี่
ปิดประตูก่อนเถอะ
ปิดประตูสิ
อะไรเนี่ย? ไม่นะ ไม่ ไม่!
พระเจ้า
รู้ไหมว่าฉันซื้อชุดนี้มาเท่าไหร่?
- ไหนดูซิ - โธ่เอ๊ย
ผมซ่อมให้ได้
- ใช้เข็มกลัด - ไม่ก็ลวดเย็บ
ลวดเย็บน่าจะได้
ลูกต้องดูแลน้องระหว่างที่เราไม่อยู่
เราเชื่อใจลูก โอเคไหม?
ครับ เข้าใจครับ
คุณดูสวยมากเลย
ไปล่ะนะ
เราน่าจะกลับหลังเที่ยงคืน โอเคไหม?
อย่าให้น้องอยู่ดึกนักนะ
คุณเอากุญแจไปแล้วนะ?
ครับผม
- แม่ดูดีจังเลย - ขอบใจจ้ะ
ฝันดีนะ ลูกรัก
- บาย - ฝันดีครับ
แล้วเราจะทำอะไรกันดี?
"เรา" เหรอ?
อ๋อ โธ่ ขอโทษนะ
ฉันดูดอยู่คนเดียวเลย
โอเค กุนนาร์
แล้วน้องเธอเปลี่ยนไปมากไหม?
- ก็... - เธอคิดว่าไงล่ะ?
เธอไปอยู่ในซ่องที่ยุโรปมานานขนาดนั้น
ไมค์
เอ่อ ก็ใช่ เธอไม่เหมือนเดิม
ตอนนี้พูดมีสำเนียง
แถมแต่งตัวเหมือนลิซซี่ บอร์เด้น
แม่งโคตรแปลกเลย
ลิซซี่ บอร์เด้นคือใครเหรอ?
ผู้หญิงบ้าที่เอาขวานฆ่าพ่อแม่ตัวเองไง
เอ่อ เฮ้ เอสเทอร์
เธอไป...หาหนังดูดีกว่าไหม?
ไม่
เอสเทอร์ เธอไม่ควรมาอยู่ตรงนี้
- ไปหาหนังดูไป - ไปตายไป๊
เฮ้ กุนนาร์ ฉันชอบน้องเธอจัง
ไป
- มา เชียรส์! - เชียรส์
เออ มาดื่มกัน
เราคุยเรื่องอะไรกันอยู่นะ?
ใครน่ะ?
สวัสดี
เฮ้ พ่อแม่ผมไม่อยู่ ไปงานกาล่ากัน
- โชคร้ายจริงๆ - ครับ
ปาร์ตี้กันอยู่เหรอ?
เปล่า แค่เพื่อนไม่กี่คนน่ะ
กลิ่นกัญชาหึ่งเลย
อะไรนะ? ผมไม่...
ผมไม่รู้ว่าคุณพูดถึงอะไร
เราไม่ได้ทำอะไรผิด โอเคไหม?
เดี๋ยวผมจะบอกพ่อแม่ให้ ว่าคุณแวะมา
คุณอย่าบอกอะไรพ่อแม่ผม
ตกลงไหม?
- ได้ - ดีครับ
ฉันขอเข้าห้องน้ำก่อนไปได้ไหม?
ครับ เอาเลย ตามสบาย
สนุกมากๆ
มิน่า เศรษฐีพวกนั้นถึงเรียงคิวกัน
มาบริจาคเงินแบบนี้
ไม่หรอก เพราะเหล้าน่ะ
ไม่ใช่หรอก ที่รัก
เพราะเจ้าภาพต่างหาก
คุณดึงด้านดีคนอื่นออกมาได้
หวังว่าบ้านจะยังไม่พังนะ
ตอนผมอายุ 16 ผมแทบจะ...
...เผาบ้านตัวเองแน่ะ
ไม่หรอก กุนนาร์ไม่มีวันทำแบบนั้น
ใครบอกว่าผมพูดถึงกุนนาร์ล่ะ?
เอสเทอร์ เรากลับมาแล้ว
เอสเทอร์?
"สถาบันซาร์น?"
เอสเทอร์?
ถ้าเธอไม่ใช่เอสเทอร์ แล้วเธอเป็นใครแน่?
แกรู้ได้ไง ว่าฉันไม่ใช่เอสเทอร์?
แม่เธอเองยังไม่รู้เลย
เธอรู้
โธ่เว๊ย
แม่คะ?
แกมองอะไรไม่ทราบ?
งั้นฉันเข้าใจถูกไหม
เธอเป็นผู้ใหญ่ แถมเป็นอาชญากรด้วย?
นี่มันเละเทะโคตรๆ
เดี๋ยวนี้ฉันเอาแต่ทำแบบนี้
ตามเช็ดล้างให้ลูกๆ
ไม่ต้องห่วงนะ แม่จัดการให้เอง
แม่จัดการทุกอย่างให้
พอกุนนาร์บอกว่าดอนนันมาที่บ้าน
ฉันรู้เลยว่าต้องเจอเธอที่นี่
เธอน่าจะปล้นเราแล้วหนีไปซธ
ตอนที่ยังมีโอกาส แต่เธอไม่ทำ
เพราะอะไร?
เธอคิดไกลกว่านั้น ถูกไหม? เล่นละคร หลอกพวกเรา
จากนี้ไปอีกปีนึง เราจะเจออุบัติเหตุกันงั้นสิ
ฉันมาถูกทางไหม?
ปล่อยฉันไปเถอะ แล้วเธอจะไม่ได้เจอฉันอีก
นั่นแหละที่ฉันกลัว
เราให้เอสเทอร์หายไปสองรอบไม่ได้หรอก ถูกไหม?
เธอไม่ได้หายไป
ฉันช่วยอะไรเธอไม่ได้จริงๆ
มันสายเกินไป
กุนนาร์เล่นกับเธอแรงมาตลอด
คืนนั้นมันแรงเกินไป จะให้ฉันทำไง?
ส่งลูกที่เหลือคนเดียวไปโดนจับ
เพราะพี่น้องเล่นกันแรงไปงั้นเหรอ?
ฉันรักลูกสาวสุดหัวใจ
แต่คนเป็นแม่ต้องปกป้องครอบครัว ทุกวิถีทาง...
ถ้าเธอคิดว่า...ฉันจะยอมให้
อีคนแคระโรคจิตมาทำลายสิ่งที่ฉันสร้างล่ะก็...
เธอคิดผิดมหันต์แล้ว
ครอบครัวนี้แสนสูงส่ง
สร้างชาตินี้ขึ้นมา เราเป็นคนสำคัญ อัลเล็นเป็นคนสำคัญมาก
ตอนเขาได้ข่าวว่าเอสเทอร์ยังไม่ตาย
หน้าตาเขาแสนมีความสุข ฉันเลยต้องทำให้เรื่องนี้มันเวิร์ค
อัลเล็นไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเอสเทอร์
เธอต้องช่วยฉัน ห้ามให้เขารู้เด็ดขาด
มีอย่างเดียวที่แย่กว่าลูกตาย
นั่นคือการที่ลูกหายไป
กายที่เอสเทอร์หายตัวไป มันเปลี่ยนอัลเล็น...
ทั้งตัวตน ทั้งสิ่งที่เขาควรจะเป็น
แต่เธอคือคำตอบ
เธอกับฉันมีโอกาสเปลี่ยนเรื่องเลวร้ายนี้
ให้เรามีผลประโยชน์ร่วมกันได้
เอสเทอร์อยู่ในนี้ใช่ไหม?
อย่าเสือกพูดชื่อเธอนะ
โอเค
เธอตอแหลเข้ามาในครอบครัวฉัน
เธอเลือกบทบาทนี้เอง
ฉะนั้นเธอจะต้องเล่นมัน
ตอนนี้เธอเป็นเอสเทอร์
และใช้ชีวิตแบบที่ทุกคนอยากมี
หรือจะเป็นแพะรับบาปเรื่องนี้
แล้วถูกใส่กุญแจมือส่งกลับไปเอสโตเนีย
เธอจะเอาไง?
- หนูขอโทษที่ทำให้พ่อกลัว - พ่อขอโทษ ลูก
เราไม่น่าทิ้งลูกไว้คนเดียวเลย
- มันเกิดอะไรขึ้น? - ลูกล้มจากจักรยานน่ะ
ฉันเจอลูกอยู่ข้างถนน
ลูกไปขี่จักรยานทำไม?
มา เข้าบ้านอุ่นๆมา
- แม่ ผมขอโทษครับ - พอเลย
- อะไรวะเนี่ย? - ใช่ไง
แล้วมันหมายความว่าไง?
หมายความว่าเธอไม่ใช่เด็กน่ะสิ
เธอเป็นผู้ใหญ่ เราประมาทเธอไม่ได้
ไม่ เธอเป็นมากกว่านั้นนะ แม่
เธอเป็นอีโรคจิตที่อยู่ในบ้านเราด้วย
เราต้องทนอยู่กับเธอเหรอ?
- แม่ไม่ได้พูดแบบนั้น - งั้นเรา...ได้ไหมล่ะ?
ทำให้ดูเหมือนเป็นอุบัติเหตุ
ยังเร็วไป เราต้องคิดก่อน
งั้นเราก็เป็นเบี้ยล่างเธอแบบนี้เหรอ?
ไม่ๆ เธอเองก็มีอะไรให้เสียไม่แพ้เรา
ฟังนะ นี่มันเกินความคาดหมายเรา
ตอนนี้เราต้องจ้องเธอไว้
พอถึงเวลาเหมาะๆ ค่อยจัดการเธอ
นี่มันบ้ามาก ถึงจะกับเราก็เถอะ
โอเค เห็นนะ? มันจะยิงได้
ดึงกลับมาแบบนี้
เอาศรมา สไลด์เข้าไป
- เห็นไหมครับ? ดูอยู่นะ? - ดูอยู่
ใช่ แล้วก็...
เยี่ยม!
- เห็นใช่ไหมครับ? - ใช่
มันต้องแบบนี้สิ
วันนี้เรามีนัดคุยกับหมอซีการ์
เราจะไม่มีปัญหาเลย ถ้าเธอไม่คุยกับนกแก้วนั่น
ซิดนี่ย์มันนกแก้วมาคอว์
นกมาคอว์คือนกแก้ว
แต่นกแก้วทุกตัวไม่ใช่นกมาคอว์
แล้วเราจะทำยังไงกันดี?
ก็ต้องช่วยกัน...ทำให้เธอเชื่อ
หนึ่งในเป้าหมายของเรา คือการช่วยเอสเทอร์ปรับตัว
กลับสู่ชีวิตครอบครัวปกติ
ส่วนหนึ่งคือการจดจำสิ่งที่เคยแบ่งปันกันในอดีต
ช่วงเวลาที่มีด้วยกัน ความสนุกสนานที่เคยทำด้วยกัน
คุณอัลไบรท์ คุณมีความทรงจำอะไร ที่มีความหมายกับเอสเทอร์ไหมคะ?
พระเจ้า เยอะไปหมดเลย
มีตอนคริสต์มาสที่ปารีส
หน้าร้อนที่ทัสคานี่
- เยลโล่สโตน - ใช่ นั่นก็สนุกมาก
ตอนนั้นหนู 6 ขวบ
เราเห็นหมี กระรอกขโมยแซนวิชหนูด้วย
พระเจ้า กระรอกเพียบเลย
มีอะไรอีกจ้ะ เอสเทอร์? เจาะจงมาเลย
เราพักกันที่ไร่เอ็ลค์ริดจ์ ขี่ม้าด้วย
ลูกม้าหนูชื่อนัคเก็ท
ส่วนม้าของพ่อชื่อสเตร็ทช์
มีตอนนึง ตอนสเตร็ทช์เอียงตัวลงกินหญ้า
พ่อตกม้าลงพื้นเลย
หน้าเปื้อนไปหมด ดินเข้าปากด้วย!
ไม่อยากเชื่อเลยว่าลูกจะเล่าเรื่องนี้
พระเจ้า ดินติดฟันไปหลายวันเลย
สรุปว่า เอสเทอร์ดูจะมีมุมมองที่ดีในชีวิต
โดยเฉพาะการได้กลับมาอยู่กับครอบครัว
เธอทำหน้าที่ได้ดีมาก
ด้านอารมณ์ก็ดี
จบ
วันนี้จะมีคนแวะมา
เพื่อเจอเธอ
เป็นเพื่อนๆเรา ที่รู้จักเอสเทอร์
ฉะนั้นเธอเลิกถมึงทึงได้แล้ว โอเคไหม?
เอสเทอร์ต้องเป็นกุลสตรี
ต้องใช้เงินซักหน่อยแล้ว
โอเค
ฉันว่าเราทำได้ดีมาก
ทุกคนคิดว่าเอสเทอร์ต้องเละเทะ
ที่ทุกคนต้องการคือแฮปปี้เอ็นดิ้ง
เราจะแกล้งทำเป็นว่า...
สีชมพูคือสีโปรดของเธอ
ว้าว กำมะหยี่
เคล็ดลับคือต้องเล่าเรื่องที่พวกนั้นอยากจะเชื่อ
ฉันชอบตัวนี้ที่สุด
- เธอชอบสีอะไรที่สุด? - ชมพู
ดีมากๆ
ทีนี้ เธอบอกว่าเธอวาดรูปเป็น แล้วทำอะไรเป็นอีก?
ฉันคิดถึงครอบครัวมากๆ
ดีใจจริงๆที่ได้กลับมาค่ะ
แล้วตอนนี้เธอมีแผนจะทำอะไรจ๊ะ สาวน้อย?
หนูมีแผนอะไรเหรอคะ แม่?
ไม่มีแผนอะไรเลยจ้ะ
แม่จะไม่ให้หนูคลาดสายตาอีก
ฉันเข้าใจถูกไหม...
เธอ 30 แล้ว?
ช่วยออกไปจากห้องฉันเถอะนะ
นี่ไม่ใช่ห้องเธอ มันห้องน้องสาวฉันที่ตายไปแล้ว
เธอไม่ใช่น้องฉัน ไม่มีวันเป็นได้
- ชัดเจนไหม? - ไปไกลๆไป๊
ระวังปากนะ อีเพี้ยน
ฉันดีใจที่ทุกอย่างถูกเปิดเผยหมด
เพราะฉันเบื่อจะเล่นละครว่าเธอควรอยู่ที่นี่แล้ว
เธอไม่คู่ควร
นี่มันบ้านฉัน ครอบครัวฉัน มันไม่มีวันเป็นของเธอ
ตราบใดที่เธออยู่บ้านหลังนี้
เธอกับฉันต้องเข้าใจตรงกัน
ตามนี้
ฉันเป็นเจ้าของเธอ
ถ้าตบฉันอีก ฉันจะฆ่าเธอเหมือนที่ฉันฆ่าเอสเทอร์
ฉันยกหูโทรศัพท์ทีเดียว
เธอได้กลับไปคุกที่บ้านเธอแน่
แกก็จะเดือดร้อนด้วย
ทำไม เพราะสิ่งที่อาชญากรต่างด้าว โรคจิตพูดน่ะเหรอ?
โชคดีละกันนะ
ที่นี่คืออเมริกา
คนอย่างฉันมันสำคัญ
และถ้าเธอไม่ใช่เอสเทอร์
ก็หมายความว่าเอสเทอร์หายไปอีกรอบ
แม่อาจจะมีปัญหากับเรื่องนั้น
แต่ฉันไม่เลย
แล้วเจอกันนะ อีตัวประหลาด
คืนนี้หลับปุ๋ยแน่
แม่ทำแกะอบกับโรสแมรี่และทาเปอนาด
แม่รู้ว่าเอสเทอร์ไม่ชอบ
เลยทำของโปรดให้
โห เหมือนแต่ก่อนเลย
พ่อตื่นเต้นมากเลย ที่พรุ่งนี้จะเข้าเมือง
จะเอางานที่กำลังทำไปให้หอศิลป์ดู
ฟังดูเยี่ยมไปเลยค่ะ
ต้องขอบคุณลูกนั่นแหละ
พ่อกลับมามีความสุขได้เหมือนแต่ก่อน
รู้สึกเหมือนเด็กอีกครั้ง อยากมาด้วยกันไหมล่ะ?
อยากสิคะ!
เอสเทอร์กับฉันมีแผนกันแล้วน่ะ
- อ๋อ - แผนอะไรเหรอคะ?
เซอร์ไพรส์น่ะลูก
โอเค งั้นคราวหน้าละกัน
ดีมากเลยที่พ่อกลับมาวาดรูปนะครับ
ใช่
หนูขอตัวได้ไหมคะ?
เอ้อ อย่าลืม...
ลูกเอาไปกินข้างบนก็ได้ ไม่เป็นไร
ลูก เฮ้ เป็นอะไรเหรอ?
พ่อ น้องไม่เป็นไรหรอก
อย่าไปจี้ลูกมาก ลูกโอเค
ครับ น้องอาจจะเล่นเปียโนจนเหนื่อยน่ะ
พ่อขอเข้าไปได้ไหม?
ลูกโอเคหรือเปล่า? ตอนอยู่ข้างล่างเป็นอะไร?
หนู...ไม่ค่อยชอบอาหารที่แม่ทำน่ะค่ะ
ลูกเก็บความลับได้ไหม?
พ่อเองก็ไม่ค่อยชอบเหมือนกัน
ปกติพ่อชอบวาดภาพตอนกลางคืนที่สุด
ลูก...อยากมาวาดด้วยไหมล่ะ?
- ค่ะ อยากค่ะ - งั้นเจอกันข้างล่างนะ
- ห้องนี้เยี่ยมมากจริงๆ - พ่อดีใจที่ลูกชอบ
ศิลปินทุกคนต้องการพื้นที่ ปลดปล่อยความเพี้ยนของตัวเองออกมา
เรามองเห็นความสวยงามและความรัก
ขณะที่คนอื่นไม่รู้จะมองที่ไหนด้วยซ้ำ
พ่อชอบมากเลย
สีเยอะมากเลย
ใช่ พ่อเป็นจิตรกรซกมกน่ะ
แม่เห็นแล้วโมโหทุกที
พ่อว่า...คืนนี้พ่อพอแล้ว
เสร็จแล้วปิดไฟด้วยนะ
ฝันดีนะลูก
ท่าทางจะสนุกกันมากนะ
เขาพูดถูก เธอมีพรสวรรค์
เขาน่ารักใช่ไหมล่ะ?
นี่เธอหลอนซะจนคิดว่าเขาต้องการเธองั้นเหรอ?
"เซอร์ไพรส์ ฉันไม่ใช่ลูกสาวคุณ
แต่เป็นตัวประหลาด 18 มงกุฏ"
ถ้าเขารู้ความจริง คงรังเกียจเธอเหมือนผู้ชายทุกคน
ขอตัวก่อนนะ
ฉันจะขึ้นไปเอากับผัวฉันข้างบน
เขาเป็นคนใหม่ตั้งแต่เธอกลับมา
ขอบใจเธอมาก
เฮ้ เธอ
ผมว่าเอสเทอร์เศร้ามาก ที่ไม่ได้ไปหอศิลป์กับผม
คือฉันชอบนะที่คุณกับเอสเทอร์
ชอบวาดรูปด้วยกัน ฉันแค่...
ไม่มีอะไรแบบนั้นกับลูกสาวเลย
ฉันแค่อยากใช้เวลากับเธอบ้าง
เผื่ออาจเจออะไรที่เราชอบเหมือนกัน
อีกอย่าง คุณจะได้ตั้งใจทำงานด้วย ถูกไหม?
คือถ้าซาลชอบงานคุณ
คุณอาจจะได้จัดแสดง โชว์งานบ้าง
ได้ โอเค นี่เราไม่ได้เจ็บปวดอะไรใช่ไหม?
ไม่ ไม่เลย
คุณเป็นจิตรกรที่เก่ง
ผู้คนคิดถึงงานของคุณ
ขอบคุณมาก
นั่นเบค่อนเหรอ?
สวรรค์จริงๆ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ พ่อ เครปไหมคะ?
เอาสิ มีอะไรที่ลูกทำไม่เป็นบ้างเนี่ย?
แม่คะ?
ไม่ล่ะ ขอบใจ แม่ขอทำเหมือนเดิม...
สมูทตี้เหรอคะ?
กรีกโยเกิร์ต กระหล่ำ เมล็ดแฟลกซ์ และน้ำมะนาว
อย่างที่แม่ชอบเลย
ชิมสิคะ
แม่ไม่หิวเท่าไหร่น่ะ
พ่อลองเอง มา
ไม่ค่ะ นี่หนูทำให้แม่เลย
หนูทำให้แม่นะคะ
โห ลูกรัก น่ารักจริงๆ
แต่แม่ชอบทำเองมากกว่าน่ะ
ทริเชีย ไม่เอาน่า ลองหน่อยเถอะ
ดีค่ะ
อืม อร่อยมาก
ขอบใจ ลูก
- ทริเชีย คุณโอเคไหม? - ฉันไม่เป็นไร
แน่นะ?
พ่อรู้ว่าลูกอยากมาด้วย
แต่พ่อว่าน่าจะดี ถ้าลูกใช้เวลากับแม่บ้าง
แต่พ่อมีอะไรอยากให้ลูกดูก่อน
นี่
ตรงกลางน่ะ
คณบดีที่วู๊ดลี่ย์เป็นเพื่อนพ่อ
วู๊ดลี่ย์เป็นโรงเรียนศิลปะที่ดีที่สุดในประเทศ
ลูกเก่งมากนะ เอสเทอร์ พ่อขอเอาภาพให้เขาดูได้ไหม?
ดีเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ
ลูกเอาไปรอก่อนได้ไหม?
พ่อจะซื้อกาแฟก่อน
โอเค เดี๋ยวพ่อตามไปนะ
พระเจ้า! เดินระวังหน่อยสิ หนู!
- ลูกคุณเหรอ? - ใช่
- อะไรเหรอ? - เปล่า ไม่มีอะไร
- เอสเทอร์ลื่นน่ะครับ - โทษทีนะ นานไปหน่อย
- ไม่ๆ! เต็มที่เลย โอเคนะ? - จ้ะ
พ่อคะ หนูขอไปด้วย!
พ่อก็อยากพาไปลูก คราวหน้านะ
- เดี๋ยวตกรถนะ - โอเค แล้วเจอกันนะ ลูก
บาย
ใจเย็นสิ แม่
นี่แกคิดจะฆ่าฉันเหรอ?
เอานี่ไป
หมาไม่แดกเลย
ที่เราตกลงกันไว้มันจบแล้ว แกตายแน่
เฮ้!
แม่! แม่!
แม่ง! อีเปรต!
เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ เอสเทอร์!
เร็วสิ ลูก
อย่านะ!
ขอโทษค่ะ ฉันขับเร็วไปเหรอ?
เธอต้องเป็นเอสเทอร์แน่ๆ
ผมต้องไปโรงพยาบาล
แกไม่เป็นไรหรอก
รู้สึกเหมือนโดนแทงพรุนเลย
- เจ้าหน้าที่เลฮีย์ - พระเจ้า...
ช่วยเงียบแปปนึงได้ไหม?
- อะไรนะ? - เราเจอตัวเอสเทอร์แล้ว
- จริงเหรอ? - ฉันกำลังพาเธอไปส่งที่บ้าน
และฉันแจ้งอัลเล็นเรียบร้อยแล้วนะ
โอเค บาย แม่งเอ๊ย!
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ขอบใจมากนะ
โธ่ ลูก โธ่
ขอบใจมากนะ
ตั้งแต่กลับมาเอสเทอร์ทำตัวแย่มาก
บอกตรงๆว่าฉันเหนื่อยจริงๆ
เธอโกหกตลอด แถมชอบระเบิดอารมณ์
มีพูดเล่นเรื่องทำร้ายตัวเองด้วย
ฉันว่าเธอไม่พูดเล่น
- คุณพาเธอไปบำบัดไหม? - พาไป
ดูซิใครกลับมา
ลุก เราจะจัดการเลย เร็ว
ถึงเวลาซะที
แม่ง
ฉันทนเธอมาพอแล้ว
ให้เธออยู่บ้านนี้ยังไงก็ไม่คุ้ม
พ่อเธอคงใจสลายที่เธอฆ่าตัวตาย
แต่สุดท้ายก็จะทำใจได้
ตายซะ อีเพี้ยน!
มันอยู่ไหนแล้ว?
ผม...ผมไม่ได้ตั้งใจ
เยี่ยมไปเลย
จู่ๆมันก็เป็นแบบนี้
- ทริเชีย - ไฮ ที่รัก
ตำรวจต้องโทรหาผม
ฉันรู้ ฉันขอโทษ ฉันผิดเองแหละ
เอสเทอร์หลงทางตอนอยู่ในร้าน
ฉันเลย...ตกใจ
- แต่ฉันโทรหาเจ้าหน้าที่เลฮีย์... - แม่
...ตำรวจเจอเธอแล้ว
- โอเค ดี - แม่
- คือผมอยู่บนรถไฟ - อะไร?
- มัน... - เดี๋ยวนะ
ผมกำลังกลับบ้าน
น่าจะ...
ลงไปข้างล่าง แล้วจัดการมันซะ
- อะไรนะ? - ลงไปข้างล่าง แล้วจัดการมันซะ
ทริเชีย ยังฟังอยู่ไหม?
ทริเชีย ทุกอย่างเรียบร้อยดีหรือเปล่า?
ทริเชีย ผมกำลังกลับแล้ว
- อะไรนะ? - ผมกำลังกลับบ้าน
แล้วที่นัดคุยกับซาลล่ะ?
ช่างมันเถอะ
ไม่ ที่รัก สาบานเลย ทุกอย่างปกติดี
เอสเทอร์อยู่บ้านแล้ว เรียบร้อย
ผมเกือบถึงสถานีในเมืองแล้ว
โอเค งั้นคุณนั่งแท็กซี่กลับมาได้ไหม?
เพราะตอนนี้ฉันยุ่งมากเลย
ช่างแม่ง
แกอยู่นี่เอง
เอสเทอร์
ออกมา เอสเทอร์
หรือแกจะชื่อห่าอะไรก็แล้วแต่
มันไม่ต้องเป็นแบบนี้ก็ได้
งั้นเหรอ กุนนาร์?
เรามาตกลงกันดีกว่า
เธอเชื่องั้นเหรอ?
ถามจริงเหรอ?
ไม่เชื่อหรอก
ฉันก็ไม่เชื่อเหมือนกัน
ชิบหาย
กุนนาร์?
ไม่นะ
ไม่!
แกทำอะไร? แกทำอะไรลงไป?
แกเอาทุกอย่างไปจากฉัน
อัลเล็นไม่มีวันเป็นของแก
ฉันรับรองได้ เขาจะรู้ตัวจริงของแก
อีแคระ 18 มงกุฏที่หลอกเรา
ฆ่าลูกชายฉันและพยายามฆ่าฉันด้วย
จนฉันต้องทำสิ่งที่จำเป็นจริงๆ
โทรแจ้งดับเพลิง!
กุนนาร์!
เกาะไว้นะ พ่อมาแล้ว!
- ช่วยด้วย! - พ่อคะ แม่จะทำร้ายหนู!
- อัลเล็น! - ช่วยที!
- อัลเล็น! - อย่าปล่อยนะ!
ฉันโหนต่อไม่ไหวแล้ว
จะหลุดแล้ว!
- พ่อคะ ช่วยด้วย! - เกาะไว้นะ อย่าปล่อย!
พ่อมาแล้ว
เธอไม่ใช่เอสเทอร์! เธอเป็นผู้ใหญ่แล้ว!
- แม่โกหก! - อะไรนะ?
- เธอหลอกเรา! - แม่โกหกค่ะ!
- ส่งมือให้ฉันหน่อย! - ไม่ พ่อคะ! ช่วยหนูด้วย!
ทริเชีย!
- อะไรวะเนี่ย? - ฉันทำเพื่อคุณไง เพื่อเรา
เราจะได้อยู่ด้วยกัน อัลเล็น ฉันรักคุณนะ
แกเป็นใครเนี่ย? แกมันปีศาจ!
อัลเล็น!
ไฟเอาทุกอย่างไปจากเอสเทอร์
บ้าน ครอบครัวของเธอ
เรื่องมันน่าเศร้ามากจริงๆ
มันน่าตกใจมาก
ฉันรู้
ยังกะที่เธอเจอมายังไม่มากพองั้นแหละ
ถูกลักพาตัว ตอนนี้ต้องมากำพร้า ไม่มีใครต้องการอีกเนี่ยนะ?
แล้วตอนนี้จะเกิดอะไรขึ้น?
ฉันติดต่อหาบ.นายหน้าบุตรบุญธรรมชื่อดังไปแล้ว
ฉันมั่นใจว่าเราจะเจอบ้าน
ที่เลี้ยงดูและรักเอสเทอร์ อย่างที่เธอควรได้
ใครจะไม่อยากรับเลี้ยงเธอล่ะ?
ORPHAN - FIRST KILL (2022) บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง