Spokojnie, Zach.
Wszystko dobrze.
Właśnie.
MRUGAJ, MRUGAJ, GWIAZDKO MA
Aaron?
Prawie gotowe.
Zach?
O Boże.
Nie.
Nie!
O tak.
OK.
- Hej. - Jesteśmy, mój książę.
Oto twoje królestwo.
Proszę.
To twój pokój, skarbie.
A to twoi nowi przyjaciele.
Będziesz mówił „Witaj, jaguarze.
Witaj, aligatorze.
Witaj, żyrafko”.
Zasnął.
Zdarza ci się, że przeżywasz coś dokładnie tak, jak to sobie wymarzyłaś?
Nic go nie obudzi.
Pan Schoenberg?
Guerrero.
To od teściowej. Wszystko jasne.
To panieńskie nazwisko żony. Podpiszę.
- Jasne. - OK.
- Proszę. - Śliczne dzięki.
Dobra.
Hej, Papo, przywitasz się z Eliem?
Papo, zobacz.
To twój młodszy braciszek.
Tak.
To Eli.
Musimy się nim opiekować.
To rzeczy mojej siostry.
Zabawki, które...
należały do dziecka, które...
- Które zmarło. - Nie jestem przesądny. Tak tylko mówię.
Po tym, co spotkało jej syna, i wypadku męża.
Co się stało? Papo cię przestraszył?
Chodź, położymy cię.
Dobrze?
Tak.
Papo to przyjaciel.
Już dobrze.
Już wszystko dobrze, kolego.
- Zabrałem ci ucho. - O Boże.
I twój nosek.
Spójrz.
Cała zapisana.
I są nuty.
To hebrajski.
Dobra, prymusie, wykaż się.
- Humor dopisuje. - Pokaż, co potrafisz.
Przypomina modlitwę, ale nią nie jest.
Zaraz. Już wiem.
Mam.
Potrzebna ci ściąga.
Pewnie nawet nie mówisz po hebrajsku.
Chyba zadzwonię do matki.
Chciałaś powiedzieć:
„Dzięki, kochanie, że uwolniłeś nas od mojej matki
i dowiodłeś swojej miłości do mnie i judaizmu,
zmieniając wyznanie".
Dziękuję, ukochany...
Jak to było dalej?
Jest.
To zemer.
- Tak. - Właśnie.
Zemer.
Jak pieśń religijna albo kołysanka.
Piękne.
Cała Vivian.
Rozczytasz melodię?
Kołysanka nie jest nam potrzebna.
Halo.
Dziękuję.
Jest taki śliczny.
Wygląda jak mała kruszynka.
Słuchaj...
- Jak stoimy z rezerwacjami? - Hej.
Nie myślisz, że idzie za łatwo?
Poradzimy sobie.
Założę się, że nie będę potrzebować nawet miesiąca.
PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
No już, nie płacz.
Wezmę go, ty się szykuj.
Chodź, kolego...
Najpierw to.
- Wiem. - Proszę.
No już.
Już dobrze.
- OK. - Nie dam rady.
Spójrz na mnie, jestem w rozsypce.
Nie mogę tak iść.
Przez cały tydzień spałam trzy kwadranse.
- Spokojnie. - Nie dam rady.
Jak mogę ci pomóc?
Nie wiem. Restauracja też była moim dzieckiem.
Czuję, że praca mi się wymyka.
OK.
No już.
No dalej.
- Hej. - Rach, kochanie...
- stworzyłaś ją od zera. - Tak.
Nic się z nią nie stanie.
- Wiem. - Jesteś wspaniała.
Radzę sobie z prowadzeniem restauracji,
ale nie wiem, czy pogodzę to z wychowaniem dziecka.
Jestem pewien, że tak.
Posłuchaj.
Zadzwonię do galerii. Powiem im...
Teraz ty zabrałeś mój nos.
- Powiem im, że muszę zostać w domu. - Nie chcę...
- Będziemy razem. - Nie.
- Ty, ja i Eli. - Nie możesz.
To twoja największa wystawa.
Idź i upewnij się, że twój psychodeliczny kurczak wygląda jak należy.
To feniks.
Przynajmniej jedno z nas powstanie z popiołów.
Zostanę z tobą i sobie poradzimy.
- Na pewno? - Dzisiaj prawie wyszłam z mieszkania.
- Zdecydowanie tak. - Właśnie. Byłam blisko.
- Tak. - To ci się przyda.
Poradzimy sobie, kolego.
Uciekaj, zanim będzie za późno.
- OK. - Hej.
Jesteśmy zespołem.
Jak najbardziej.
Damy radę. O Boże.
Tak.
Ustaliłyśmy, że to będą białe trufle.
Co?
Białe trufle.
I tak musisz usiąść. Możesz sobie płakać.
Hej.
Hej, kolego.
Zobacz, jak fajnie.
Uśmiechnij się.
Zobacz, ptaszek.
Spójrz na ptaszka.
Właśnie.
Już dobrze.
Zobacz.
Chcesz poklaskać? Zrobisz tak?
Potrzebuję pięciu minut.
OK? Jesteś kochanym chłopcem.
Tak.
Dobry chłopak.
Proszę. Chcę zrobić kupę.
Eli.
Nie jedz tego.
Nie. Nie wolno.
Właśnie tak.
Teraz sobie...
OK.
Damy radę. Mamusia...
Czysto?
Vivian?
Och, Vivian.
Dziękuję ci, siostro.
Trafiliśmy na żyłę złota.
Co to? Zobacz.
Nie płacz.
Udało się.
Uśliniliśmy się?
Johnny.
Kochanie.
Udało ci się.
Tak bardzo cię kocham.
Hej, skarbie.
Słyszysz?
Słyszę...
absolutnie nic.
Ani mru mru.
Nawet chrząknięcia.
I tak od kilku godzin.
To ta kołysanka.
Z książki twojej siostry.
Udało ci się odczytać moje tłumaczenie?
Cóż...
Zasnął w okamgnieniu.
Dziękuję.
Jak to możliwe? Dopiero wszedłeś.
Wymiociny.
To nieuniknione.
Sukienka ci się rozpięła.
Poważnie?
John?
Ja pierdolę.
Mamuśka.
Świetnie.
Zgadnij, kto dalej śpi.
Elias Samson Guerrero?
Tak.
Co za grzeczny chłopak.
Tak.
Cholera!
Rach.
Nic się nie stało.
- Przepraszam. Zobaczyłem... - Nie przepraszaj.
Tak zareagowałeś. Trudno.
- Tak już jest. - Hej, posłuchaj...
Zaczekaj.
Potrzebna nam nowa elektroniczna niania. Niedługo wrócę.
Hej, Papo.
Hej, kolego.
Hej.
Właśnie.
Hej.
Jak się masz, kolego?
Wiem. Cześć.
Ty się nie złościsz, prawda?
Spójrz na siebie.
Pokaż.
Co to?
Zabieramy się stąd.
Halo?
Nic pani nie jest?
Głupie ptaszysko, jak słowo daję...
Przerobię cię na poduszkę.
Hej.
Co się stało?
Chyba ktoś jest w mieszkaniu.
Jak to?
No więc... Dobra.
Wysiadł prąd. I...
Coś... albo ktoś tam...
- Dzwoniłaś na policję? - Nie.
- Halo. - Halo.
Jeśli ktoś tu jest, pokaż się.
Hej!
Skarbie, wszystko w porządku?
Tak.
Zostań tam.
Boże.
O cholera, nie.
Nie. Papo.
Papo. Nie.
Mama mi go kupiła.
Był ze mną, odkąd miałem 11 lat.
Tak mi przykro.
Naprawdę.
- Strasznie mi przykro. - Daj spokój.
To nie twoja wina.
Ja to zrobiłem.
Nie czuję...
Nie czuję się dobrze.
Staram się,
ale nie daję rady.
Chyba...
chyba popadam w obłęd.
Tak było z Vivian.
Przez dwa tygodnie kładła martwe dziecko do kołyski.
Nie jesteś nią.
Po prostu jesteś...
zestresowana.
Jesteśmy świeżo upieczonymi rodzicami.
Mam zwidy.
Widzę kobietę.
Starą wiedźmę.
W ciemności, w lustrze.
W sklepie.
Odchodzę od...
Gdyby mojej żonie odbijało,
pewnie też bym tak zareagowała.
Wcale ci nie odbija.
To właśnie widziałaś?
- Coś takiego? - To ona.
Dobrze.
Wtedy rano, pod prysznicem...
zobaczyłem to samo.
No tak.
Czyli po prostu...
brakuje nam snu...
I odbija nam od siedzenia w czterech ścianach.
Pewnie tak.
Prawdopodobnie.
Ale w to nie wierzysz.
Nie...
Nie. Widzieliśmy...
- Oboje widzieliśmy... - Wierzę w nas.
To wszystko.
Cokolwiek się dzieje, razem przez to przebrniemy.
Razem, OK?
Jesteśmy zespołem.
Tak.
Jesteśmy zespołem.
- Odłożę to na miejsce. - Dobrze.
Eli śpi dzisiaj z nami.
Mały płacze.
Pójdę do niego.
Ja pójdę. Śpij.
Spokojnie, kolego.
Już idę, Eli.
Idę.
Eli?
Eli!
Co, do...?
Hej!
Okradłeś mnie, facet.
To zła karma.
Sprowadzisz na siebie pecha!
Masz jakiś wyłącznik?
Może tutaj?
Eli?
Eli.
Moje dziecko. Moje kochanie.
Już.
Tak.
Poradzisz sobie?
Pewnie.
Już dawno powinniśmy spędzić trochę czasu sam na sam.
W międzyczasie...
Eli mówi, że chce, żebyś trochę odpoczęła.
OK. Dzięki, Eli.
Dobra, kolego, jedziemy.
Otworzę.
Kocham cię.
Ja ciebie bardziej.
Pa.
SZPITAL FOREST OASIS
WITAMY
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Ja do Vivian Brown. Jestem jej siostrą.
Hej, John.
I mały rozbójnik.
Hej.
Cześć.
Co się stało?
Czy w judaizmie są egzorcyzmy?
Chodź.
Usiądź.
Hej, Viv.
Hej, Rachel.
- Mogę się przysiąść? - Pewnie.
Siostra Rachel, Vivian...
przyszła do mnie z tą samą historią...
i tymi samymi pytaniami.
Vivian?
Co jej powiedziałaś?
Uznałaś, że jej odbiło.
Mama przysłała mi twoje rzeczy z magazynu.
Nie. Zamknęłam je.
Mama...
nie powinna była ci ich dawać.
Znalazłam książkę z kołysanką.
Zaśpiewałaś ją?
Rachel, posłuchaj mnie.
Zachary został porwany.
Zaśpiewałam tę piosenkę, a ona przyszła po niego.
Kto przyszedł?
Kim ona jest?
Lilith.
Lilith była pierwszą kobietą.
Stworzoną przez Boga, by być żoną Adama.
Leżeli razem w Edenie i Adam jej śpiewał.
To była ich wyjątkowa pieśń.
Ilekroć Lilith ją słyszała, przybiegała do niego.
Kochała Adama,
ale była silną kobietą, która nie chciała się podporządkować.
Według podań została wygnana przez Boga z raju.
Krążyła po dziczy.
Spała z wilkami.
Wydała na świat własną rasę.
Zdeformowane, głodne półludzkie...
półmonstrum.
Lilith zobaczyła piękne potomstwo Adama i Ewy
i spojrzała na własne, kalekie dzieci.
Wtedy zaczęła kraść ich potomstwo.
Nasze dzieci.
Tak było przez pokolenia.
Aż Bóg usłuchał próśb dzieci Adama...
i zesłał ją
do świata podziemnego.
Słowo „lullaby”, czyli kołysanka, pochodzi od Lilith-abi,
czyli „Lilith, przepadnij”.
Matki śpiewają je, by uchronić dzieci przed Lilith.
Tylko że ona...
pieśń, którą śpiewała z Adamem...
ich wyjątkową pieśń...
wypaczyła ją.
Zamieniła w kołysankę, która działa odwrotnie.
Przyzywa ją.
Zaśpiewałam tę pieśń...
i wtedy ona przybyła.
Zabrała mojego Zacharego.
Te zwłoki, które znaleźli,
ten chłopiec, który był martwy nie wiadomo jak długo...
to nie był mój syn.
Pomogę ci.
Pomogę Eliowi.
Muszę mu pomóc.
Jak?
Musisz mnie stąd wydostać.
Ta kobieta, Lilith...
To postać mityczna.
Legendy i mity to lekcje, które mają wskazywać drogę.
Po to przyszedłem.
Lilith jest w waszych podaniach.
Dzieje się coś złego.
- Chcę pomóc. - Więc proszę pomóc.
Musi być jakiś sposób. Jakaś modlitwa.
- Cokolwiek. - Nasza religia tak nie działa.
To samo powiedziałaś Vivian?
Nie mogłam nic zrobić.
Rach, wróciliśmy.
Hej, kolego.
Wyjmiemy cię z tego, co?
Jedziemy.
Nie zostawiaj tego.
Tak.
Fajnie, co? Rachel?
Cholera.
Musisz tu zostać.
Proszę. Masz zabaweczkę.
Tylko na chwilę.
Cholera.
Szlag.
JEBAĆ KURWY wplik
Szlag.
Tak go zostawiłeś?
Położyłem go tylko na chwilę.
Łazienka...
Nic mu nie jest?
Vivian.
Są tutaj.
Słudzy Lilith.
Po pogrzebach zasłaniamy lustra,
żeby zmarli nie zaglądali do nas z zaświatów.
Tak samo jest z Lilith.
Myślałam, że tłuczenie luster pomoże, ale to lepsze rozwiązanie.
Tak jest dobrze.
No tak.
Nie powinna siedzieć w psychiatryku?
Może.
To dobry pomysł, żeby przyprowadzać tu siostrę wariatkę?
Nie mów tak o niej.
Może nie ma co dolewać oliwy do ognia.
Pomyślałam, że po tym wszystkim, co przeszliśmy...
Poza tym to była jej książka.
- Tak wiele straciła. - Właśnie.
Dziecko. Męża.
I swój rozum.
Nie straciłam dziecka. To, co pogrzebaliśmy, nim nie było.
Lilith zabrała mojego chłopczyka, a jej wiedźma zabiła mi męża.
Myślałem, że spadło na niego lustro.
Nie możesz pozwolić sobie na sceptycyzm.
Już nie.
Zaśpiewaliście jej piosenkę.
I teraz przyjdzie po Elija.
Co zrobimy?
Jak...? Jak go ochronimy?
Nie spuszczajcie go z oka.
A jeśli zobaczycie jej wiedźmę, uciekajcie.
Chodź ze mną.
Dokończmy.
Halo?
Rozumiem, że macie księgę.
Kto mówi?
Wasza rabin mówiła, że potrzebujecie pomocy.
Weź coś do pisania.
Wychodzisz?
Muszę coś załatwić.
Nie martw się. Zaopiekujemy się Elijem.
Widzę, że należą ci się gratulacje.
NAJLEPSZA RESTAURACJA
Przy tym całym zamieszaniu chyba nawet nie powiedziałam Johnny'emu.
To była łatwizna.
O co chodzi?
Czasami tak sobie myślę...
Ale nie chcę tego mówić na głos. To okropna myśl.
Może to wszystko to znak, że nie powinnam być matką?
Nie. Nie wolno ci tak mówić.
Ona tak właśnie działa.
Miesza ci w głowie.
Zasiewa wątpliwości. Co do tego, czy jesteś godna, by być matką.
Odbiera ci wiarę.
Nie pozwól jej odebrać sobie tej więzi.
Jesteś jego matką i zawsze nią będziesz.
Zawsze lubiłam tę lampę.
Dobrze, że ją zachowałaś.
Skąd wzięłaś książkę z kołysanką?
To zwyczajne miejsce.
Ze sklepu z antykami w jakiejś dziurze w Maine.
Czemu jej nie wyrzuciłaś?
Bo to wszystko prawda.
Ta książka to dowód na to, co się wydarzyło.
Mamy szabat.
No tak. Przepraszam.
Szukam tego adresu.
Facet od dybuków.
Nie do wiary.
Rabin Cohen czeka.
Jezu.
Podobno go odrzuciłeś, przechrzto.
Tędy.
- Zadzwoniłeś w szabat. - Masz księgę?
- Zobaczmy... - Piękna w okropny sposób.
Tak jak czasy, w których żyjemy.
Rodzice żony nie odzywali się do niej miesiącami,
kiedy zrobiła sobie tatuaż.
To nie jest klasyczny hebrajski, ale też nie współczesny.
To pewnie z okresu średniego.
To odbitka.
Nie może być starsza niż z XV wieku.
Dobrze.
Nie tylko przez tatuaże
nie spocznę na żydowskim cmentarzu.
A co do telefonu, biorąc pod uwagę z czym się mierzysz,
Bóg zrozumie.
Zaśpiewałeś to, by uśpić dziecko?
- Moja żona zaśpiewała. - To sprytna pułapka.
Kusi, by zrobić pierwszy krok,
wykonać pierwszy obrót klucza.
- Pierwszy krok? - Pierwszy z trzech rytuałów.
Lilith jest blisko. Obserwuje was, ale wrota są wciąż zamknięte.
Pieśń to pierwszy rytuał, przyzywa jej służkę, Wiedźmę,
i jej sługi, Lilim.
- Lilim? - Pojebane zmutowane dzieci.
Zmutowane?
OK.
Drugi rytuał to ofiara
z krwi nieczystego zwierzęcia, by zbezcześcić dom.
Chwila. Co z ciebie za rabin?
Taki, który uratuje twojego syna.
Czy w domu ostatnio zdechły jakieś zwierzęta?
Tak, moja papuga kakadu.
- To był wypadek. - Papuga.
Nieczyste zwierzę.
Jaki jest trzeci krok?
Rozlanie krwi dziecka.
- Do tego nie dojdzie. - Tak jak byś nie poświęcił swojej papugi.
Nie rozumiesz? Jej wysłannicy są subtelni.
Manipulują wami.
Chcą otworzyć wrota dla Lilith.
Jeśli Eli uroni choć kroplę krwi,
Lilith przyjdzie i go zabierze,
a w jego miejsce zostawi sobowtóra,
golema.
Co się dzieje?
Co się stało?
Co, maleńki? Co się stało?
Co...?
Już dobrze.
Cicho, maleńki
O Boże, skarbie.
O Boże.
Hej, wszystko w porządku?
Uderzyłam go w głowę.
Nic mu nie jest.
Nie wiem, co robić.
Daj, wezmę go.
Tak.
Już dobrze.
Hej.
Daj mi chwilę. Zaraz wracam.
Nie spiesz się.
Pa, mamusiu.
Musisz wymówić te słowa.
Stevie, proszę.
Świece muszą palić się do świtu.
Lilith nie może stanąć w świętym świetle.
Musisz wykonać te czynności do świtu.
Tylko wtedy Lilith zostanie przepędzona z twojego domu.
Czyli to jak pochlapanie święconą wodą i zmówienie Ojcze Nasz?
Obudź się, człowieku.
Chodzi o twojego syna.
Dlaczego przeszedłeś na judaizm?
Z miłości.
I dla teściowej.
Lilith nie da się łatwo oszukać.
Odróżni pozoranta...
od prawdziwego człowieka wiary.
Weź to.
To poświadcza twoją wiarę.
Lilith jest silna, ale nie tak jak wiara.
Więc lepiej, żebyś ją w sobie odkrył.
Księga zostanie tutaj.
To narzędzie mrocznych sił. Nie należy do tego świata.
Idź z Bogiem.
Wszystko w porządku?
Tak. Zaraz uśnie.
Biedny sukinsyn.
Hej, skarbie.
Mam cię.
Do snów
Podążymy za nią
Do snów
Bezkresnych snów
Chwyć jej dłoń
I rusz w dal
W odległy świat
Daleko stąd
Słodki chłopcze
Ukochane dziecię
Spokój znajdź
W objęciach jej
Ukochane dziecię
Zaśnij już
Strzec cię będzie
Od wszelkich szkód
Znasz słowa?
Wiem o niej wszystko.
Co ty robisz?
Nie było wyjścia.
To jedyny sposób.
Nie rozumiem.
Kiedy Lilith przyjdzie po twojego syna...
ja odzyskam Zacharego.
- Chciałaś tego? - Nie chciałam.
Potrzebowałam.
Kazałaś mamie wysłać mi tę książkę.
- Chciałaś, bym zaśpiewała kołysankę. - Tak.
Nie.
I tak, i nie.
Od kiedy urodził się Eli,
modliłam się, byś ją zaśpiewała i byś tego nie robiła.
- Oddaj mi go. - Ona przybędzie.
Pójdziemy za nią w mrok i wrócimy z nimi obydwoma.
Eliem i Zacharym.
- Jeśli go skrzywdzisz... - To tylko ukłucie.
Pierdolę.
Zaśpiewaj ze mną, Rachel.
Musimy stawić temu czoło razem.
Jako siostry.
Chwyć jej dłoń
I rusz w dal
W odległy świat
Daleko stąd
Zwariowałaś.
Wynoś się stąd!
Wracaj do psychiatryka.
Nie zwariowałam.
- Zaufaj mi. - Pierdol się!
Podąż za mną
Vivian.
Do snów
Bezkresnych snów
Rach?
Vivian?
Eli.
Vivian. Vivian?
O nie.
Nie.
Zabrała mojego syna.
- Vivian? - Zabrała mojego syna.
John.
John!
Co?
Rachel?
John.
Jebańce!
Przestań!
Na pomoc!
Pomocy!
Mam cię!
Chodź.
Puśćcie ją!
- Gdzie ty nas, kurwa, sprowadziłaś? - To dom Lilith.
Nie zrobiłabyś tego samego dla Elija?
Tak ich nie znajdziemy. Tak go nie znajdziesz.
- Puść mnie! - Tak go nie znajdziesz.
Zawołaj go po imieniu. Musi usłyszeć twój głos.
Zawołaj syna.
Eli.
Eli?
Eli.
Rach.
Eli.
John.
Zaraz.
Musisz je zasłonić.
Co?
Zasłoń lustra.
- Co? - To nie jest bezpieczne.
Nie słyszę cię.
Musisz.
Szalom, suko.
Co, u diabła?
Vivian?
Eli, Eli, Eli.
Eli?
Eli.
Och, Eli.
Eli.
Zachary?
Nie wiem którędy.
Eli.
Eli, proszę.
Proszę, proszę przestańcie.
Przestańcie.
OK. W porządku.
Eli.
O Boże.
Kochanie, tu jesteś.
Lilith.
Nie. Odejdź. Zostaw nas.
To moje dziecko.
Oddaj mi moje dziecko, suko!
Nie.
Kurwo jedna!
Bierz Elija i uciekaj.
Naprawię to.
- Kocham cię. - Co? Zaczekaj. Nie.
Uciekaj, Rachel!
Podąż za mną
Do snów
Pięknych snów
Przestań.
Bezkresnych snów
Chwyć mą dłoń
I rusz w dal
Spokój znajdź
W objęciach mych
Ukochane dziecię
Zaśnij już
Strzec cię będę
Od wszelkich szkód
Podąż za mną
Obok mnie
John.
John, gdzie jesteś?
Podąż za mną
Do snów
Pięknych snów
Bezkresnych snów
Chwyć mą dłoń
I rusz w dal
W odległy świat
Daleko stąd
Nie!
Strzec cię będę
Od wszelkich szkód
John.
- Nic ci nie jest? - O Boże.
Masz go. Udało ci się.
- O Boże. - O Boże.
Zniknęła.
Gdzie Vivian? Co się stało?
Została tam. Wydostała nas.
O Boże. Co...
O Boże. Kochanie.
Nie.
Podmieniła dzieci.
To Zachary.
O nie.
Rabin Cohen wie, że ją zabrałeś?
Nie.
Byłem ostrożny, jak prosiłeś.
Na co ci ona?
Brawo, skarbie. Pięknie. Chodź tutaj.
Masz ją?
Co teraz?
Mrugaj, mrugaj
Gwiazdko ma
Co tak pięknie błyszczeć chce
W mroku nieba
Siedzisz tam
I spozierasz
Na mój świat
Oka, mówisz, nie chcę zmrużyć
Póki słońce
Wisi w górze
Tłumaczenie napisów: Szymon Sobczak