21 GODZIN PÓŹNIEJ
Jak się czułaś?
Gdy odbierałaś życie…
po raz pierwszy?
Jak się poczułaś?
Z pewnością sam wiesz.
Minęło sporo czasu.
Niezbyt pamiętam.
Opowiedz mi.
Jak się czujesz?
Jakby wszyscy się na mnie patrzyli.
Wiedzieli, co zrobiłam.
Jakby coś utknęło…
tutaj,
wewnątrz mnie.
I mnie dusiło.
Tak.
Co ja narobiłam?
Zrobisz to ponownie.
Nie raz.
O, tak.
Masz to we krwi.
Halo?
Panie Fernandez!
Proszę mnie stąd zabrać!
Mam kłopoty!
Proszę mnie zabrać.
Spokojnie, Bhumi. O co chodzi?
Myślałam, że Nayak mnie wezwał.
Dlatego poszłam za hidźrą…
Nie wiem…
Przypadkiem ją postrzeliłam!
Bhumi, posłuchaj.
Jest tam ktoś?
Są tu zwłoki.
Ktoś jeszcze?
Był tu kierowca.
Ale wcześniej.
Gdzie jesteś?
- Potrafisz opisać? - W pokoju.
Starym i zniszczonym.
Jest pełen złomu.
I są tu zwłoki hidźry.
Skup się, Bhumi.
Czy przy ciele są twoje rzeczy?
Zabierz je.
Telefon, torbę,
broń!
Weź broń i ją schowaj.
Wynoś się stamtąd.
Mów do mnie dalej!
Jestem poza budynkiem.
Idź dalej.
Ale nie główną ulicą, tylko pobocznymi.
Idź powoli, Bhumi.
Kontroluj chód.
Wyślij mi położenie, już jadę.
Bhumi?
Bhumi!
To ja.
Nic ci nie jest?
Jesteś cała?
Nie jestem taka.
- Nie jestem. - Wiem.
Wiem, Bhumi.
Myślałam, że Nayak mnie sprawdza.
Nie… Nie rozumiem…
Posłuchaj, Bhumi.
Wszystko jest w porządku.
Gdzie broń?
Bhumi, gdzie broń? Masz ją?
Broń! Gdzie jest broń?
W mojej torbie.
Bhumi.
Możesz skorzystać z naszego pokoju.
Nie, prześpię się tutaj.
Tam będzie ci lepiej.
My zostaniemy tu.
Nie.
Jestem nieczysta.
Zasługuję tylko na podłogę.
Tu jest moje miejsce.
To, co teraz czuję…
kiedyś minie, prawda?
Nie minie.
Ale człowiek się przyzwyczaja.
Ty też przywykniesz.
Nawet zaczniesz to lubić.
„Strzelę, strzelę!”
Chodź.
Pożar w dżungli…
początkowo jest mały.
Ale zlekceważony, może zniszczyć wszystko.
Gdy zapala się drzewo,
zawsze spali to, które rośnie obok.
Dystans!
Właśnie dlatego trzeba zachować dystans.
Dokładnie!
Musiałem opanować pożar.
Mój łańcuch dostaw
jest rozsiany po całym kraju.
KALKUTA
Uczestniczy w nim wielu.
Ale każdy zna tylko osobę
poprzedzającą go i następującą w łańcuchu.
Tylko tyle wie o sieci.
To jednak wystarczy, by spalić moją sieć.
Musiałem to zatrzymać.
Właśnie dlatego od czasu do czasu
muszę ściąć kilka drzew.
Żeby pożar nie spalił całej dżungli.
Muszę go odciąć.
Spójrz!
Patrzenie ci pomoże.
To drzewa w mojej dżungli.
Jeśli ich nie zetnę, pożar sięgnie mnie.
Wcześniej robiłem to osobiście.
Teraz brak mi czasu.
Gdy oglądam to na ekranie, mam wrażenie, że to gra.
Nikt nie wydaje się ranny.
Nikt nie wydaje się umierać.
Dlatego trzeba wychodzić do świata, by poczuć to jeszcze raz.
Wyglądam na złego, co?
Ale jeszcze mnie zrozumiesz.
Będziesz taka, jak ja.
Nie.
Nie sądzę.
Czemu…
Czemu ją zastrzeliłam?
W przeciwnym wypadku ona zabiłaby ciebie.
Taki był plan.
Co, jeśli dziwka się nie zgodzi?
Nie zdradzi Nayaka?
Zabij ją i tak.
Albo zabijemy ciebie.
Takie są rozkazy.
Naprawdę miała mnie zabić?
Tak.
Ty tak rozkazałeś?
Jedna z was musiała umrzeć.
Widziałaś moją twarz.
Chciałem sprawdzić,
czy jesteś w stanie żyć ze mną.
Ale byłem pewien,
że zdasz ten test.
Wiedziałem to, już gdy zobaczyłem cię pierwszy raz.
Naprawdę cię lubię.
A ty lubisz mnie.
Ale żeby być ze mną…
musiałaś zabić drugiego człowieka.
To uczucie, o którym mówiłaś…
Musiałaś je poczuć.
Wciąż chcesz być ze mną?
Sekundę.
- Sir? - Za wcześnie dzwonię?
Nie, proszę mówić.
Bhumi zaginęła dziesięć godzin temu.
Może zabrał ją Nayak, ale nie mamy pewności.
Wiesz o tej operacji najwięcej, więc…
Gdzie była ostatnio?
W pokoju hotelowym.
Policjant zanotował czas.
To była 19.45.
Niech nic nie robią.
Do tego potrzeba przeszkolenia.
Jadę do jej hotelu. Sam.
Proszę zachować poufność.
Jasne.
Zajmij się tym od razu, Fernandez.
Tak, dziękuję.
Zadzwonię.
JAK SIĘ MASZ, MAMO?
MAMA: W PORZĄDKU, A TY?
DOBRZE.
GDZIE JESTEŚ?
PRACA SIĘ ZACZĘŁA.
Napisała: „Praca się zaczęła”.
To chyba znaczy, że operacja trwa.
Nie przekonuje mnie to.
Spróbuję wysłać jeszcze jedną wiadomość.
CZY PRACA JEST PRZEZ CAŁĄ DOBĘ?
NIE WIEM.
Lubię…
gdy na mnie patrzysz.
Oglądałeś mnie
cały ten miesiąc?
Przez to.
Twoje rzeczy.
Wyznałam, że jestem z policji.
Zaproponowałam mu usługi.
Byłabym jego wtyką.
Widziałam tam Sasyę.
Spotkałam go.
Znowu pracuje z Nayakiem.
Oglądasz mnie, Nayak?
Widzisz mnie?
Jeśli tak, czemu się ze mną nie kontaktujesz?
Oglądałem cię codziennie.
CZY PRACA JEST PRZEZ CAŁĄ DOBĘ?
Mama się martwi.
Ma nowy telefon.
Uczy się wysyłać wiadomości.
Gdy jesteś ze mną,
koniec z nagrywaniem.
Nie ma zdjęć ani filmów Nayaka.
Twoje zeznania na policji…
Cukru?
Tak.
Powiedziały mi, że…
jesteś po mojej stronie.
Czemu mnie wcześniej nie wzywałeś?
Gdybym to zrobił,
wiele rozdziałów twojej historii nie zaczęłoby się.
Proszę!
Wybacz mi.
Usiądź.
Proszę.
Co to ma być?
Przyłączamy się.
Wszyscy.
Nie chcemy już płacić tym pieprzonym alfonsom.
Tak jak ty.
Chcemy, żebyś nas wsparła.
Niby jak?
Wiemy, że możesz.
Tipu powiedział nam,
co mu zrobiłaś.
Tak, powiedziałem.
Nie będę nikogo wspierać.
Zajmuję się tylko sobą.
A ten co? Stoi tu z fiutem między nogami.
Tak mnie wtedy pobił.
Ale…
A wy stałyście i patrzyłyście!
Nikt tu nikogo nie wspiera.
Zapomnijcie.
Nie ryzykujcie życiem.
Róbcie, co robicie.
Ej!
Myślisz, że teraz nie ryzykujemy?
Choroby, ciąże, przemoc…
i ci cholerni gliniarze.
Każdy nasz oddech wiąże się z ryzykiem!
Nie przeszkadza nam ryzyko, o nie!
Sami będziemy alfonsami!
Nikt nas nie tknie, jeśli się zjednoczymy!
Wow!
Ale przemowa!
Naprawdę płomienna.
- Naprawdę. - Zamknij się, Mary!
Pójdzie wam świetnie!
- Zniszczycie system! - Te, ciotka!
Nie twoja sprawa.
Co on tu robi?
Będę twoim menedżerem.
Służącym.
Dom, czynsz, zakupy, terminy,
wszystkim profesjonalnie się zajmę!
- Będę dbał o twój grafik! - Grafik!
W głowach wam się popierdoliło!
Ktokolwiek cię zechciał w ciągu ostatnich trzech lat?
Mówimy tu o sprawach dziwek.
Nie złomiarzy!
Spadaj!
No już, spadówa!
Głupia kurwa!
Kiedyś będziesz taka jak ja.
Zapamiętajcie to!
Nikt was nie zechce, choćbyście dawały za darmo!
A ty!
Wyglądasz jak chuda jaszczurka!
Faceci wcale nie lubią gadów!
- Zamknij się, Mary! - Stop!
Myślicie, że was zbawi?
Kim ona jest?
Dowiesz się, jak obudzisz się w stajni!
Morda!
Będzie z wami dwa dni.
Potem zniknie, a z wami co?
Idź sobie, Mary! Spieprzaj stąd!
Ma rację.
Róbcie, co chcecie, jeśli możecie.
Ja jestem nikim.
Widziałem więcej.
Co?
Wszystko.
Dosłownie.
Nie musisz płacić za patrzenie.
To za darmo.
Możesz mnie dotknąć,
jeśli chcesz.
To też za darmo.
Przepraszam.
Czemu?
Pewnie ci się to nie podobało.
Może podobało.
Potrzebuję pokoju.
Stop.
Chcesz więcej, musisz zapłacić.
Co?
Takie mam zasady.
No dobra.
Ile chcesz?
Złamiesz swoje zasady?
Dla mnie?
Powiedz!
Chcę to usłyszeć.
Powiedz.
Tak.
Złamię swoje zasady
dla ciebie.
Mów.
Ile?
Naprawdę ci to nie przeszkadzało?
Czy to, że nie…
przeszkadza tobie?
Nie.
Czuję się naprawdę wolna.
Ludzie powinni czuć się wolni.
To bardzo ważne.
Chinnanna.
Mój wuj.
Miał romans z moją matką.
Lubiłem myśleć,
że może byłem jego synem.
Naprawdę ich kochałem.
Ale nie byli wolni.
Spotykali się w sekrecie.
Bali się.
Zastanawiałem się wtedy…
dlaczego musimy spać tylko z jedną osobą?
Czemu to takie ważne?
Gdyby nie było…
moje życie nie byłoby tak popaprane.
Przymus zabija zaufanie.
Mężczyzna i kobieta…
powinni jednoczyć się umysłem. Ciała są nieważne.
Teraz jesteś tu.
Ze mną.
Całkiem tutaj.
Wolna.
Tylko tyle chcę.
Reszta się nie liczy.
Bhumi widziano ostatnio o 19.45,
jak doniósł policjant na służbie.
Dziś rano już jej nie było.
Nie wiemy nic o jej położeniu.
Leena, jednostki naziemne gotowe?
Sprawdzę natychmiast.
Pamiętajcie, że…
- Bhumi? - Tak.
Z dzisiejszą datą.
- Co to za numery? - Nie wiem.
21.2787,
81.8661,
2365130.
System nie rozpoznaje tych kodów.
Odwrócić zmienne i ponowić próbę.
- Nambiar! - Tak?
Wysyła więcej numerów, poszły dalej.
Tak jest.
Powiedzcie, że to nam coś da.
Próbujemy wszystkiego.
Telefony, konta bankowe, identyfikatory podatkowe, kody…
Wciąż nic.
To nie powinno być trudne.
Na każdej fotce jest mapa.
Mapa.
Czego potrzebują do tego przemytu?
Lokalizacji! Mamy tu liczby dwucyfrowe
z dziesiętnymi, a następnie czterocyfrowy numer.
Dwa… Może jeden…
Numer pojazdu!
Numer autostrady.
Potem… Dwie cyfry…
To może być droga lokalna!
Proszę tu przyjść!
Pierwsza część…
to współrzędne.
Niech wszyscy tu przyjdą!
Następnie…
numer pojazdu.
Potem…
autostrady.
A potem…
drogi lokalnej.
- Sprawdźcie! - Może coś znaleźliśmy.
- Sir? - Fernandez.
Nasz kolejny ruch będzie decydujący.
Tak jest.
Będziesz dowodził?
Ale nieoficjalnie.
Oczywiście.
Sir!
Znaleziono trzy pojazdy w tych miejscach.
Ich numery się zgadzają.
Dwa nowe pojazdy.
Razem pięć.
Jeszcze trzy!
Leena!
Podziel te miejsca na strefy.
Zawiadom jednostki.
Musimy wysłać je w pobliże.
- Wszystko na żywo. - Tak jest.
Sir?
Słuchaj uważnie.
Trzeba te punkty zabezpieczyć.
- Czekaj na rozkazy. - Tak jest.
Witamy z powrotem.
Nieoficjalnie.
Tak jest.
ZNACZNIK AKTYWOWANY
To sprawdzony trop od naszej agentki.
Możliwe, że zaraz zbliżymy się do celu.
Tak, Fernandez?
Wszyscy w gotowości.
Świetnie.
Ale nie możemy teraz wejść.
Nayak odkryje, jak wyciekły współrzędne.
A jest tam Bhumi.
MAMA: WRÓĆ DO DOMU
Co mówi mama?
Pyta, kiedy wrócę.
Powiedz jej,
że najpierw obowiązki.
Teren zabezpieczony.
Przyjęłam.
Wchodzimy?
Czekamy.
POWIADOMIENIE JEDNA NOWA WIADOMOŚĆ
Śledźcie pojazdy.
Meldujcie, dokąd dojadą.
Gotowi do akcji.
Utrzymywać pozycje.
Akcja odwołana.
Utrzymujcie pozycje.
Powtarzam.
Akcja odwołana.
Nie chodzi tylko o Bhumi.
Czy siedem, osiem ciężarówek i kilka magazynów ma znaczenie?
Czy to zabolałoby Nayaka?
Wierzę, że Bhumi może osiągnąć o wiele więcej.
Powinniśmy na nią zaczekać.
Może i tak.
Gdy tylko czegoś się dowiesz,
daj mi znać.
Tak jest.
Kurwa.
Witaj, mamo!
Wchodź, Lokhande.
Jak samopoczucie?
Cóż mogę powiedzieć?
Gdzie ona jest?
Poza domem.
Nie wraca od kilku dni.
Czemu?
Ma nowego chłopaka?
Co ty pleciesz?
Pracuje.
Ostatnio całymi dniami.
Co?
Od kiedy Rupa ma pracę?
Nie Rupa.
Myślałam, że chodzi o Bhumi.
Miałbym o to pytać?
Wiem o niej wszystko.
Już mnie nie obchodzi.
Mama wie, co mnie interesuje.
Jak śmiesz mówić tak o Rupie?
Jeszcze się nie rozwiodłeś,
a chcesz brać drugi ślub?
Już raz się pobrałem,
na razie więcej nie chcę.
Co?
No wie mama.
Mężczyzna i kobieta
mogą robić różne rzeczy.
Czemu od razu muszą się pobierać?
Trzeba mieć otwarty umysł.
Niech mama zrozumie!
Chcecie mieszkanie z powrotem?
Oddam je! Oczywiście, że tak!
Właśnie o tym chcę porozmawiać.
Powiem tak.
Niech mama poprosi Rupę, żeby mnie odwiedziła.
Sama.
Spędzimy razem czas i oddam mieszkanie!
Czemu miałbym nie oddać?
Jestem członkiem rodziny!
O co chodzi, mamo?
O co?
Ten sukinsyn Lokhande tu był.
Wiesz, co mówił?
Przypomniał mi, jaka jestem sama!
Jaka słaba!
Każdy ciemięga może wykorzystać kobiety,
których nie chroni mężczyzna!
Co się stało?
Wszedł do mojego domu
i handlował moją córką!
Jak mógł mówić takie świństwa?
A ja go nie powstrzymałam!
Nie potrafiłam.
Już nie mogę się wami opiekować.
Nie mogę. Skończyłam!
To ona powinna była go powstrzymać.
To ona jest słaba!
Dziś to załatwię.
Skończę to!
Chodź ze mną!
Zaczekaj tu.
Co do cholery?
Jak śmiesz mówić tak o Rupie?
Gadaj!
Czemu?
Co mi da rozmowa z tobą?
Widziałem już wszystko, co masz do zaoferowania.
Powiedz, jak urośnie ci coś nowego.
No pokaż! Urosło ci coś nowego?
Myślisz, że cokolwiek mi się w tobie spodoba?
Tak?
Nie. Jesteś taka, jak zawsze.
To samo męskie ciało.
Cholera.
Ale Rupa to ma!
Ma to, czego ja chcę!
Na twoje szczęście.
O mieszkaniu pogadamy, jak dostanę, co chcę.
Co to ma być?
Hej, Rupa!
Czemu nie mówiłaś, że ona tu jest?
Co to ma być?
Masz w sobie to coś, Rupa!
Chodź, porozmawiajmy.
Na osobności.
Na osobności?
W jakim sensie?
Już uzgodniłem to z twoją mamą!
To ona cię tu przysłała, tak?
Jak śmiesz tak do niej mówić?
Powiem ci.
Chodź, usiądź.
Chodź.
Porozmawiamy o tym.
Zboczeniec!
Ej!
A ty na co się gapisz?
Chodź.
Chodź!
Rupa!
Będziesz tak leżeć jak kłoda?
Jesteś zimniejsza niż zwłoki!
Przy tobie usycham!
Spadaj!
Nie mogę rozmawiać.
Amey!
Chcę się spotkać.
Proszę, Amey.
Natychmiast!
Potem oddzwonię.
Pa.
Halo?
Nie dzwoń, Bhumi! Powiedziałem, że oddzwonię później.
Pa, pa!
- Cześć! - Cześć.
Jedźmy.
Okej.
Halo, Amey.
Amey!
Chcę się teraz spotkać!
To bardzo ważne, Amey!
Jeśli naprawdę mnie lubisz…
i chcesz się spotkać,
to rusz się w tej chwili!
Spotkajmy się w hotelu, będę tam.
Mówiłem, że teraz nie mogę.
Proszę, zrozum.
Oddzwonię jutro, gdy będę wolny.
Co?
Bierz klucze.
Czemu się droczysz?
Chodź.
Oj przestań.
To sól na moje rany.
Bawi cię to?
Jak to?
Wiem, że zaraz przerwiesz.
Wiem.
Jesteś pewien?
Znam cię.
Nawet ja już siebie nie znam.
Napisy: Amelia Lipko