Jedno czyste cięcie
przez szyję.
I cała krew wypłynie z jego karku.
To musiało być okropne.
Nie było.
Zrozumiałem wtedy, że potrafię…
zabić kogoś, kogo kocham.
Czułem się potężny.
Kiedy kogoś nienawidzisz…
to nic wielkiego go zabić.
To łatwe.
Ale zabicie kogoś ukochanego…
daje ci prawdziwą siłę.
Też to zrobisz.
Nie.
Zabijesz kogoś, kogo kochasz.
Nie.
Nigdy więcej.
Nigdy nie zabiję.
Wiem, że teraz nie chcesz.
Rozumiem cię.
Ale zrobisz to.
Im szybciej…
tym wcześniej upodobnisz się do mnie.
Klucze do mieszkania.
Lokhande ci je oddał?
Zabrałam mu je.
Chciałam tylko je przekazać.
Mieszkanie jest wasze.
Lokhande nie będzie już was męczył.
- Cześć. - Czekaj, napij się herbaty.
Rupa!
Twój kubek…
jest w kuchni.
Jak go wygoniłaś?
Wszystko w porządku?
A co?
Źle wyglądam?
Ty wyglądasz na zmęczoną.
No tak.
Po prostu się starzeję.
Mam wory pod oczami.
Rupa…
dobrze się masz?
Krucho u was z pieniędzmi?
Dajemy sobie radę.
Masz.
Zawsze pomogę wam z finansami.
Musimy się sobą opiekować.
Rozumiesz?
Jeśli będziesz czegoś potrzebować…
daj mi znać.
Trzymaj się.
Co tam, dziwko?
Czemu uciekasz?
Obrzydzamy cię, suko?
To ty jesteś obrzydliwa!
Stój! Czemu uciekasz? Nie oszczędzimy cię!
Ręce do góry.
Proszę.
Co się dzieje?
Napisał do mnie Nayak.
Co?
N: JUTRO BHUMI: KTO PISZE?
N: JA BHUMI: ALE NIE ŻYJESZ
N: SPOKOJNIE, JUTRO CIĘ ZABIERZEMY
Ale jak?
Jak to możliwe?
Co ja mam zrobić?
Czy to możliwe, że zabiliśmy kogoś innego,
a Nayak nadal żyje?
Nie wiem, czy Nayak istnieje.
Tylko Bhumi wie.
Nie ufasz jej?
Musimy jej użyć.
Tylko ona…
łączy nas teraz z Nayakiem.
Tak jest.
Polecili mi dowiedzieć się, kim jest prawdziwy Nayak.
„Pojedź, jak cię wezwie…
i zostań tak długo, jak możesz”.
Więc mnie wezwij.
A kontrola?
Przeprowadźcie ją.
Świat jest pełen okropieństw.
No weź. Mamy też nie zakładać ci opaski na oczy.
Serio?
Będziesz ich jedynym źródłem informacji.
Będą musieli łyknąć wszystko, co powiesz.
Poznałam wczoraj kogoś nowego.
Rozkazywał reszcie.
Wyglądał na przywódcę.
Może to Nayak?
Może.
Policyjną akcją przeciwko Nayakowi…
będzie dowodził Nayak.
Poprzez ciebie.
Będą miotali się jak kurczaki bez głów.
A nam będzie łatwiej.
Ta sama metoda.
Prawda…
ze szczyptą kłamstwa.
Dziś spotkałam się z kimś nowym.
Też wyglądał na szefa.
Ktoś nowy po raz trzeci!
Znowu widziałam pierwszego.
Zażartowałam, że jest Nayakiem.
Powiedział: „Każdy tu to Nayak”.
Bhumi opisała trzy różne osoby,
nie wiemy, kogo teraz ścigać.
Pewnie Nayak się nie pokazuje.
Lubi działać z ukrycia.
Zawsze był mitem.
Może nie ma jednego „Nayaka”.
To organizacja?
Może to syndykat.
A Nayak…
znów stanie się mitem.
O la, la!
Jesteś za wcześnie.
Nie przygotowałam się.
Wyglądasz dobrze.
Lepiej z tobą nie będzie.
Cicho, konusie.
Rozmawiam z nim.
Serce wali mi teraz jak szalone.
Czy istnieje jeden Nayak?
- W sensie? - Czy to grupa?
Dzwonił do ciebie jeden facet z jednego numeru czy różni?
Numery są nieznane.
Po prostu dzwonili…
i instruowali…
różnymi głosami.
Na pewno?
Nie.
Może ta twoja dziwka wie coś na pewno.
Cokolwiek mówi…
prawda jest inna.
Nayak to jeden mężczyzna.
Ale go nie widziałaś?
Shetty mówił tak, jakby to był mężczyzna.
Czemu okłamałaś przystojniaka?
Znasz mnie.
Kłamię, zanim pomyślę.
Ale o co tu chodzi?
Nie rozumiem.
- Pogadajmy z dziwką. - Nie!
Wygada to alfonsowi! Nayakowi!
Jeśli Nayak istnieje.
Może to jeden człowiek, może grupa.
Czy to ważne?
Zamknijcie się już.
Dobijacie mnie.
Po prostu
dalej dręczcie tę sukę.
Zostały nam Navi Mumbai i Thane.
Potrzeba będzie 17 dziewczyn w Navi Mumbai i 19 w Thane.
Kto pójdzie z nimi pogadać?
Nie ty?
Nie mogę zająć się wszystkim.
Niedługo dostaniemy ogromną dostawę.
Na Bombaj.
Jak dobrze pójdzie, zajmiemy się kolejnym miastem.
Ja to zrobię.
Sheela, pójdziesz ze mną.
Zróbcie to porządnie.
Żadnego zamieszania.
Dla mnie mawa, 120–300.
Hej, mała!
Jak ci idzie po latach?
Śpiewająco!
No co ty, serio?
Odstawił cię po dwóch minutach!
Bo tak szybko doszedł.
Serio? Ja dłużej sikam.
No weź!
Słuchaj mnie.
Tylko żartowałem.
- W tym wieku… - Co cię to obchodzi?
Co obchodzi?
Tylko sobie gadam.
Idź już.
Ej!
Co to za ton?
- Wiesz, kim jestem? - Tak. I co z tego?
Co tu się wyprawia?
Co wy robicie?
Nic. Co zrobiłyśmy?
Czemu poprawiasz swój szal?
Co ty wygadujesz?
Co chowasz?
Pokaż mi!
Nie dotykaj mnie!
- Naskarżę na ciebie! - Odwal się! Jak śmiesz?
Ty naskarżysz na mnie?
Stój!
Co, kurwa?
- Co ty wyprawiasz? - Oddawaj!
- Popełniasz błąd. - Grozisz mi?
Głupia dziwka!
To ogromny błąd!
- Ogromny! - Ty też, stara jędzo.
Myślicie, że możecie grozić glinie?
Głupie suki!
Proszę pana!
Co się dzieje?
Posłuchaj, Tipu!
Tym razem nie mogę ich puścić.
Byłem uprzejmy.
- A te twoje… - Teraz.
Co tu się wyprawia?
- Szef mi kazał. - Jaki szef?
Ja, Bhonsle.
Zapomnijmy o tym, co zaszło.
- Możecie iść. - Dobrze.
Czekaj!
Aresztowałem je zeszłej nocy.
Ale nie zgłosiłeś.
I dobrze.
One miały przy sobie…
Cicho.
Przepraszam, Tipu.
- Do zobaczenia. - Dziękuję.
Chodźcie.
Sir!
Poniżył mnie pan przy alfonsie i dziwkach, które…
Dostałem rozkaz z góry!
Zrozum to.
Zapomnij o tym.
Rozkaz z góry?
Dla niego?
Z samej góry.
Jeśli je zobaczysz…
po prostu się odwróć.
Wracaj do pracy.
- Rozkaz z góry? - Tak!
Z nikim nie rozmawiałam.
Kto im tak rozkazał?
Taką masz…
siłę, prawda?
Nie musisz już nawet dzwonić!
Wszystko automatycznie!
Powiedzcie jej, jaki Bhonsle był przybity!
O tak!
Świetna zabawa!
Spojrzałyśmy na niego, a ten jakby miał usta zaszyte!
Tak nie może dalej być!
Zawsze przychodzi z czymś nowym i bombarduje nas tym!
Musimy usiąść i to rozgryźć.
Okej.
Przedyskutujmy to.
Dobrze?
Powiedzmy, że ja jestem za Bhumi,
a ty przeciw niej.
Potem zmienimy strony.
W porządku?
Okej.
Zabiliśmy kogoś, bo Bhumi twierdziła, że to Nayak.
A syndykat nie wie, że była zamieszana?
Może chcieli, żeby Nayak umarł.
To znaczy, że pracuje dla nich.
- Pewnie nieświadomie. - Nieświadomie?
Bhumi wie wszystko.
Wie wszystko.
Tak myślisz?
Dobrze ją znasz, prawda?
Kiedyś znałem.
Ale się zmieniła.
Pewnie taka już jest ta operacja, Fernandez.
Ale wszystko, co wiemy odnośnie do teorii syndykatu,
pochodzi od Bhumi!
Żadne inne źródło tego nie potwierdza.
Za bardzo polegamy na jednej osobie.
Jaki mamy wybór?
Musimy kontynuować, ale nie zapominajmy o tych wątpliwościach.
Dla mnie mawa.
Odgrzewam ci kurczaka, Rupa.
Ile sekund ma być w mikrofali?
Dziesięć? Dwadzieścia?
Powiedz.
Ej!
Rupa!
Czemu nie odpowiadasz?
Rupa!
Halo?
Bhumi! Rupa…
Co z nią? Co, mamo?
Przyjedź jak najszybciej!
- To pani siostra? - Tak.
Jak się nazywa?
Rupali Pardeshi.
Ma alergie, bierze leki?
Nie, nigdy niczego nie bierze!
Coś zażyła.
Mogła chcieć się zabić?
- Co pan mówi? - Nie!
Czy brała używki?
Może narkotyki?
Proszę usiąść.
Przepłukaliśmy żołądek i znaleźliśmy psychotropy.
Rozumieją panie?
Rupa brała narkotyki?
Nie wiedziała pani?
Przedawkowała je.
Zrobiłem to raz.
Tylko raz.
Ale Rupa chciała więcej.
Próbowałem ją powstrzymać!
Ej, Rupa!
Przestań.
- Proszę. - Cicho!
Nie wstydzisz się ze mną rozmawiać?
Posłuchaj, Rupa.
- Przestań! - Nie.
Co mi zrobisz?
Posuniesz moją siostrę?
Cholerni zboczeńcy!
Powiedziałem znajomemu,
żeby nie sprzedawał już Rupie.
Ale wszędzie to teraz krąży.
Znalazła jakieś dojście.
Znalazłam w Vashi 17 dziewczyn.
To ich dane.
Vashi załatwione.
Powiedz, gdzie następnym razem…
Wszystko okej?
Na razie tak.
Następnym razem musimy to dostarczyć do całego Bombaju naraz.
Powiem wam, kiedy.
A kto powie tobie?
Powinnyśmy wiedzieć, dla kogo pracujemy.
Pracujecie dla mnie.
Tylko tyle musicie wiedzieć.
W porządku?
Oczywiście!
Im mniej wiemy, tym lepiej.
Nie, ty odpowiedz.
W porządku?
Tak, oczywiście.
Byłam tylko ciekawa.
Ej!
Yasmin, co z tobą nie tak?
Zajmij się swoim kochankiem, Bhonsle.
Chyba też jest ciekawy.
- Mówicie, że donoszę? - Tak.
On już tu węszy.
To niech węszy!
Pamiętacie ostatni raz?
Zajmiemy się nim.
Nie potrzebuję was.
Sama sobie z nim poradzę.
Tak?
Może zajść nam za skórę.
Ale ty mogłabyś przeciągnąć go na naszą stronę.
Jak?
Powiem ci.
Co się stało?
Chyba zażył truciznę.
Cały zsiniał.
Może zjadł jakieś śmieci.
Musiałem.
Za dużo mu powiedziałaś.
To niełatwe.
Nie każdy może iść tą ścieżką.
Ten ból…
to poczucie zbrukania…
nigdy nie miną.
Musisz stać się silna.
To jedyne wyjście.
Tylko tak to zniesiesz.
Chcesz być silna?
Tak.
Proszę.
Dobrze.
Ten Amey…
Kochasz go?
Nie.
Ale go lubisz, prawda?
Zależy ci na nim?
Zabij go.
I tak musi odejść.
Wie trochę o tym, co robisz.
Jest słaby.
Naprawdę cię kocha.
Jego miłość się nie zmarnuje.
Uczyni cię silną.
Dajcie mi broń.
Dziękuję.
Sama zdecydujesz, jak to zrobić.
Zrobisz to sama.
Tak jest łatwiej.
Chcę siły…
którą ty masz w sobie.
Uda ci się.
Masz to we krwi.
Zatrzymaj się.
Bhumi!
Bhumi?
Oddaj mi telefon.
Bhumi!
Myślę sobie, że moglibyśmy wyjechać z Bombaju,
jeśli chcesz.
Co myślisz?
Coś nie tak?
- Usiądź. Zostań. - O co chodzi?
- Wszystko okej? - Siedź tu!
Siedź.
O co chodzi? Coś nie tak?
Jesteś na mnie zła?
- Moglibyśmy… - Nie podchodź!
Odejdź!
Powiedz mi tylko, czego chcesz. Zrobię wszystko, co…
Bhumi, co ty…
Masz rację. Wyjedź z Bombaju.
Okej?
Weź rodzinę i wyjedź.
Wykasuj wszystko, co wiąże cię ze mną.
Wyjedź tak daleko, jak możesz.
Dobrze?
I nigdy nie wracaj.
Przepraszam.
Nie mogłam.
Pospieszyłem się.
To moja wina.
Nie.
Tak.
Wiele po tobie oczekuję.
Cieszy mnie to.
Chodź.
Spójrz.
Śmiało.
Patrz!
Nie marnuj tego!
Patrz!
Dam ci jeszcze jedną szansę.
Mam o wiele lepszy pomysł.
Tym razem nie musisz się spieszyć.
Możesz działać powoli.
Masz dużo czasu.
Zrobisz to, gdy będziesz gotowa.
Dam ci dwa tygodnie.
Okej?
Za dwa tygodnie skończę tu pracę.
Pewnie na parę dni wyjadę.
Gdy pojadę…
możesz skończyć z Rupą.
Idealnie.
Nienawidzisz jej.
Ale też ją kochasz, prawda?
Teraz o wiele bardziej.
To twoja siostra.
Razem dorastałyście.
Może dać ci jeszcze więcej siły…
niż Chinnanna dał mnie!
A wtedy, Bhumi…
już nigdy nie będziesz słaba.
Zostawiłam telefon w hotelu.
Chcę z panem porozmawiać.
Napisy: Amelia Lipko