Co miesiąc coraz więcej skarg.
Złe zachowanie,
niesubordynacja,
nieobecności!
Czasem nawet nie raportujesz!
A teraz jesteś pijany!
To koniec ostrzeżeń.
Postanowiliśmy, że pójdziesz na emeryturę.
Myśli pan, że zrobię to…
co każe komisja?
Jeśli nie, zostaniesz wydalony!
Wydalony!
To byłby idealny koniec mojej kariery w policji.
CHCĘ SIĘ SPOTKAĆ, TERAZ.
TO NIE JEST DOBRY MOMENT.
A KIEDYKOLWIEK TAKI BĘDZIE?
Fernandez.
Wpuść go.
Stop.
Nie martw się, nie zmolestuje cię.
- Chodź. - Butelka.
Naprawdę za nią tęsknisz!
Co ty gadasz, Yasmin?
- Zrobione? - Tak.
Tak?
Dostaniesz jutro.
- Co trzeba… - Tipu!
Tylko do mnie zadzwoń.
Tipu.
Nie musisz już tego robić.
Wyrzucili mnie z pracy.
Nie jest mi pana szkoda.
Mnie też nie.
Właściwie…
to czuję się wolny.
Zasady,
rozkazy,
protokoły…
Wszystkie służą temu…
by opętać policjantów.
Lepiej być kryminalistą.
Racja?
Na co czekasz?
Dobrej zabawy!
Po co to spotkanie?
Już nie piję.
Zdrowie!
Siódmy września!
Ta słynna noc!
Policja dopadła Nayaka!
Co za pamiętna noc!
Co dokładnie wtedy zaszło?
Zebrano moje zeznania.
Przeprowadzono dochodzenie.
Zakończono je.
Koniec sprawy.
A dziś…
koniec z podkomisarzem Jasonem Fernandezem!
Nawet jeśli czegoś się dowiem…
co z tym zrobię, Bhumiko Pardeshi?
Zresztą…
co zrobiła policja…
przez ostatnie pięć lat, by cię powstrzymać?
No już.
Powiedz mi prawdę.
Proszę to zostawić.
Zapomnieć.
Bardzo się staram…
by zapomnieć.
Ale…
utknąłem!
Ciągle myślę.
Co zaszło tamtej nocy?
Co zrobiła Bhumi?
Moja Bhumi!
Moje odkrycie!
Moja duma!
Moja cholerna zguba!
Miałem wobec ciebie rację?
Chcę wiedzieć.
Żebym…
odnalazł spokój.
Proszę!
Pan chce wiedzieć.
Ale czemu mam to zdradzić?
Komu, jak nie mnie?
Z kim się tym podzielisz?
PIĘĆ LAT WCZEŚNIEJ
Sir!
Usiądź, Bhumi.
Nasz wywiad znalazł w darknecie identyfikatory logowania.
Niektóre z pewnością należą do członków syndykatu Nayaka.
Musimy dowiedzieć się, które.
To będzie twoje ostatnie zadanie.
Musisz tam wrócić, Bhumi.
Sprawdzić te informacje.
Ale masz tylko pięć dni.
Dasz radę?
Przyjmijmy, hipotetycznie,
że Nayak to nie syndykat.
To jeden człowiek.
Hipotetycznie?
Tak.
Kiedy do ciebie przychodzę…
już mi się nie podoba.
Bo gdy tylko cię zobaczę,
w mojej głowie zaczyna tykać zegar.
Tik!
Tak!
Tik!
Nayak…
był bystrzejszy…
bardziej przebiegły i niebezpieczny…
niż ktokolwiek inny…
kogo znaliśmy.
Można było tylko marzyć o tym, by go oszukać.
Nie mogę zostać z tobą dłużej?
Poznaj dokładny czas logowania.
Nie rozmawiamy jak kiedyś.
O Rupie.
O twojej mamie.
Już nie jestem taka sama.
Wrzuć to we wszystkie programy i zrób kopię, dobrze?
Prawdopodobnie syndykatem dowodzi sześciu członków.
Aktywność w darknecie sugeruje, że mają równe uprawnienia.
To ogromny rozrzut!
Zbyt wiele lokacji, dróg, pojazdów w całym kraju.
To znacznie większa operacja, niż się spodziewaliśmy.
Ja podejmę decyzję.
Załatwię wszystkie zasoby,
- których potrzebujesz. - Sir.
Śledźcie ich.
Przygotujcie oddziały.
Uderzymy jednocześnie.
Siódmego września.
Macie dwa dni.
Gorai!
Nabrzeże, natychmiast. Głównie północny Bombaj.
Odkodowaliśmy coś nowego.
Chyba nie ma nic wspólnego z resztą.
Jeden z członków syndykatu oznakował pięć nabrzeży na siódmego września.
Manori, Gorai, Uttan, wszystkie w północnym Bombaju.
Nie mamy pojęcia, co się tam stanie.
Wiesz coś?
Za dwa tygodnie skończę tu pracę.
Może wyjadę na parę dni.
Powiem to, co mogłam powiedzieć wtedy.
Chciałam powiedzieć.
Nie wiem.
Ale tego nie zrobiłaś.
A Nayak…
który, hipotetycznie,
był jeden,
zaplanował coś na pięciu nabrzeżach.
Może…
planował opuścić Bombaj w ostatnią noc operacji.
Ale byłaś tam ty.
Co planowałaś?
Jestem zwykłą policjantką.
Nie mam „planów”.
Odwalam coś…
i dopiero potem o tym myślę.
Gdybym planowała, nic by się nie stało.
Co by się nie stało?
Wszystko!
Nayak puścił mnie, choć odkrył, że jestem gliną.
Zarżnął Sasyę na moich oczach…
a mnie puścił.
Jak mogłam to zaplanować?
Że zakończę największą operację narkotykową w historii?
Ja?
I przeżyć to?
Bez uszczerbku?
Że niebezpieczeństwo…
magicznie zniknie…
a ja dostanę…
więcej, niż mogłam sobie wymarzyć?
BHUMI: KIEDY SIĘ SPOTKAMY?
NIEZNANY: ZANIM WYJADĘ.
- Zjesz? - Nie jestem głodna.
Zrób to dla mnie, proszę.
Chińszczyzna.
Dzięki.
Nie dziękuj.
Dziękuję tylko za opłacenie szpitala i jedzenie.
Nic więcej użytecznego nie zrobiłaś.
Smażony ryż po seczuańsku.
- Czemu? - Weź.
Zajmę się nią…
i tobą.
Ale masz opiekować się swoją dziewczyną.
NIEZNANY
JUTRO O 21.
- Ruszać. - Jedziemy.
Utrzymywać komunikację.
Nie pomijać żadnej strefy.
Obstawić każdą z nich.
Podążajcie za tą furgonetką.
Tam.
Niech oddział porozmawia z mieszkańcami wybrzeża.
Sprawdźcie nadajniki i przyczepcie je do łodzi.
Sir!
Znamy cały plan Nayaka?
Wciąż brak niektórych elementów układanki, ale wiemy tyle, by zmiażdżyć syndykat.
Wiesz o lekarzu?
Poszłam przez przeziębienie, a zlecili mi tyle badań!
To głupie… Tak, dziękuję.
Jedz.
- Jak Meena? - Spróbuj tego.
- Dobrze gotuje. - Mamo!
W nowym mieszkaniu jest szafka.
Znajdziesz tam gotówkę i dane konta bankowego.
Wszystko jest w środku.
Czemu mi o tym mówisz?
Bo powinnaś wiedzieć.
Nigdy nie wiadomo.
- Ostrożnie. - Gotowe?
PRZESYŁKA WYSŁANA.
DHARAMSALA
HAJDARABAD
Sądząc po dotychczasowym schemacie,
ostatnią partię dostarczą o 21.
Uderzamy o 21?
Za dwie godziny.
- Fernandez. - Sir.
- Dowodzisz w terenie? - Tak.
Informuj na bieżąco. Powodzenia.
Dziękuję.
Chodź, Alam.
Wszystkie jednostki!
Uderzymy o 21.
Powtarzam,
uderzymy o 21.
- Nambiar? - Tak?
Co z tymi nabrzeżami?
- Żadnych wieści? - Nie.
- Leena. - Tak?
Chcę, żebyś obserwowała Bhumi.
Cyberkryminalni śledzą jej telefon.
Tylko ty otrzymasz sygnał.
Miała gdzieś być?
Nie uczestniczy w operacji.
Ale mam dziwne przeczucie.
Obserwuj ją.
Wsiadła do taksówki przed hotelem.
JEDŹ NA POŁUDNIE GODZINA DROGI
Wsiadaj szybko! Jedźmy za nią.
Jedźmy.
Gdzie Bhumi?
Opuściła właśnie dworzec Malad.
Tam, gdzie pięć nabrzeży?
Tak.
Niech oddział Khana natychmiast tam jedzie.
Mają uzyskać dostęp do pięciu nabrzeży.
Proszę, zapłata.
Jest w Uttan-Gorai.
O tej porze dziwka chce kąpać się w oceanie?
Sir!
Straciliśmy ją.
Wyłączyła telefon.
A potem zniknęłaś.
Śledziliście mój telefon?
Nie do końca ci ufałem.
A może chciałem cię chronić.
Nie wiem.
Mam mętlik.
Niech Khan
szybko jedzie tam, gdzie ostatnio widziano Bhumi.
Nie powinno jej tam być.
Tak jest.
Sir, pięć minut do startu.
Czekaj.
Czemu ją kontrolują?
Gdzieś ją zabierają.
Chodźmy.
20:59
Czekać na rozkazy.
21:00
Wszystkie jednostki!
Teraz!
Wchodźcie, już!
Wchodzić, oddział A, do środka!
Podaj mi to.
Leena, zaznacz, gdzie uderzyliśmy.
Tak jest.
Zamknąć wszystkie wejścia.
Tak jest. Zgrupować ich.
Czekajcie na łodzi.
Tych dwoje wychodzi. Gdzie dziwka?
Bhumi.
Tak?
Czemu cię niszczę?
Niszczysz mnie?
Jak?
Zamieniam cię w Nayaka.
Choć sam nie chcę nim być.
Ten mrok…
samotność…
Utknąłem w tym.
Aż poznałem ciebie.
Jest między nami…
coś potężnego.
Jeśli potrafi zmienić ciebie…
to może zmieni i mnie?
Nie rozumiem.
Kazałem ci zabić Rupę…
tylko dlatego, że ja zgładziłem Chinnannę…
Odwołuję to.
Zapomnij o tym.
Proszę, bądź sobą…
bo lubię właśnie Bhumi.
Nie Nayaka.
Proszę, zmień mnie.
Chodź ze mną, Bhumi.
Teraz.
Niczym się nie martw.
Zajmę się tobą.
Mamy wokół cały świat.
Chciałbym zobaczyć go z tobą.
Koniec z zegarem w twojej głowie.
Tik! Tak! Tik!
Zostań na zawsze.
Zrobimy wszystko tak, jak chcesz.
Chodź.
Nikt nie był dla mnie tak dobry.
Zdradziłam cię, Nayak.
Powiedziałam wszystko policji.
Właśnie atakują całą twoją sieć.
Wkrótce się dowiesz.
NOWA WIADOMOŚĆ
Nie podnosić się.
Kłamczyni.
Potrzebuję czegoś ostrego.
Muszę poderżnąć jej gardło.
Muszę ją zabić.
Zawsze to samo.
Uspokój się, Nayak.
Nigdzie nie idę.
Jestem tutaj.
Dobrze!
Zostań tu!
Zmarnowałbym okazję, gdybym cię zastrzelił!
Nigdy tak nie przegrałem!
Jestem wściekły!
Tak.
Będę wściekły…
póki żyjesz!
Złość sprowadzi mnie tu z powrotem!
Musisz żyć…
żeby karmić moją wściekłość!
Ta złość pomoże mi odzyskać to, co dziś straciłem!
To wtedy cię zabiję…
podrzynając ci gardło!
Jedno czyste cięcie.
Tak się to robi!
Żeby wypłynęła cała krew!
Nie zostanę zabita.
Będę żyć!
Znaczę więcej niż ty…
Nayak!
Kiedy kogoś nienawidzisz…
to nic wielkiego go zabić.
To łatwe.
Ale zabicie kogoś ukochanego…
daje ci prawdziwą siłę.
Zapakujcie wszystkie dowody.
Weźcie wszystko.
Postępujcie bardzo ostrożnie.
Gdzie ona jest?
Nie wiem. Ale ktoś tam strzelał.
Wstawaj.
Wstań.
Musimy stąd iść.
Weźcie ją. Trzeba usunąć ciało tego dupka.
Leena, wciąż ani śladu Bhumi.
Sprawdźcie na tyłach.
Daj mi to.
Chodź.
Okej?
Chodź.
Sprawdźcie łodzie.
Jestem z ciebie dumny.
Największy kryminalista, jakiego widziałem.
Nayak.
Pokonałaś go.
Ale nie przestępczość.
Umrę z tym poczuciem winy.
Bo wysłałem cię w drogę…
z której nie mogłaś zawrócić.
Ten brudny świat cię wciągnął.
Pochodziłaś z prostej, średnio zamożnej rodziny.
Co ja ci zrobiłem?
Proszę sobie nie schlebiać.
Mógł pan wybrać jakąkolwiek dziewczynę.
Ale tylko ja bym sobie poradziła.
To życie.
To niebezpieczeństwo, brud i…
samotność.
Nikt inny nie mógłby tak żyć.
To moje życie.
Sama je wykradłam!
Bo tutaj jestem szanowana.
Nie jak w mojej „prostej, średnio zamożnej rodzinie”.
Prawdziwym zbrodniarzem…
jest mężczyzna, który nie szanował swojej żony, jak powinien!
Nie kochał własnej córki!
Wysłał ją w świat spragnioną miłości…
żeby o nią błagała!
Poznałam pana późno.
Zawsze byłam gotowa.
RAPORT
Nie wiemy, które ofiary dowodziły syndykatem.
Obyśmy załatwili wszystkich.
Przejęliśmy 80-90% narkotyków należących do syndykatu.
Możliwe, że część wciąż gdzieś krąży.
Ale jesteśmy czujni.
Mamy jeszcze dwa pełne pokoje.
Za kilka dni dostaniesz ogromną dostawę.
Bądź gotowa.
To pomyłka.
Stare zamówienie.
Co z tym zrobimy?
Mogą to znaleźć.
Ile to jest warte?
Spuszczanie tego w toalecie zajmie miesiące.
Po co spuszczać?
Co po tym zrobimy?
A co, chcesz założyć swój biznes?
Niby jak?
Już nikt nas nie chroni.
Po co nam ochrona?
- Mamy ciebie! - Hej!
Wiesz, na co się piszesz?
I gliny, i przestępcy będą chcieli nas dopaść!
Po co?
Co wezmą? Nic nie mamy.
Tylko nasze życia.
Tylko tyle.
Ale zarobimy pieniądze.
Nasze dzieci pójdą do dobrych szkół.
To droga bez powrotu.
Prowadzi w jednym kierunku.
A kto czeka na nasz powrót?
Kto nas przyjmie?
I kto w ogóle chce powracać?
Jeszcze się spotkamy.
Nie.
Nie powinniśmy się już spotykać.
Widziałem wszystko.
Dobro, zło.
Zbrodnie, policję.
Ludzi.
Ludzi i cienką linię, która ich dzieli.
Prawo.
Bhumi…
którą miała uwieść Nayaka…
i bała się, że Nayak ją zabije…
sama go zamordowała.
Ale Nayak uwiódł ją.
Zniknął…
ale Bhumi została Nayakiem.
Jak do tego doszło?
Jaka drzemała w niej moc?
Wyczuwałem ją, ale…
nie mogłem jej kontrolować. Ona też nie.
To zmieniło nasze obliczenia.
Stworzyło coś nowego.
Coś ani dobrego…
ani złego.
Poza prawem i policją.
Coś po prostu ludzkiego.
Kobietę.
Napisy: Amelia Lipko