Tumawag ka, Don?
Ano ang kailangan para mapapunta ka agad dito, Marv?
Kailangan ba nating bumalik sa cattle prod?
Nasa sa'yo 'yan, Don. Pero...
Pakiusap, huwag.
Alam mo ang gusto ng Amazon sa Kids in the Hall?
Oo, Don. Nakakatawang palabas, pero dapat walang mga tinatarget,
maiinit na paksa, nakakaalarmang kaba, o nakakabalisang mga setting.
Tama. Puns na lang ang natitira, Marv.
Oo, Don. May alam akong pun, Don.
Pun tungkol sa hangin, kaso hinangin.
Duck a l'orange.
Maling bell. 'Tong mga intern ng Harvard.
'Di ka ba masayang 'di saging ang sinabi ko, Don?
Pwede. Hayaan ko na lang ba ang intern na tambangan ako sa eskinita?
Hindi, masyadong malayo ang tulay na iyon. Dito na lang.
Oo, tama 'yan, Don.
Sige.
-Tingin mo ba, toxic ang trabahong 'to? -Toxic? Hindi, Don. Hindi talaga.
-Dama mong napakikinggan ka? -Sobra.
-Mabuti. Sasabihin mo sa'kin kung hindi. -Syempre, Don.
-Itinuturing kitang kaibigan. -Oo.
Tumingala ka lang, Marv. 'Di ko nakikita ang hirap mo.
Oo, Don. Syempre. Mas mainam iyon.
-Eh, iyan? -Ayos iyan.
Nandito na sila.
Nakarating kayo.
-May dala ako. -Mga regalo. Yehey.
Uy, tama na. Nasaan na ang sanggol na ipinunta namin dito?
-Halika. -Natutulog ang bata.
O, hindi.
Nakakatuwa talaga siya.
-Kukuhanan kita ng wine. -Magandang ideya.
Tingin ka rito.
May puyat, Papa.
Oo, pero iyon ang pinakamagandang pagod, alam mo 'yon?
Parang pag-akyat sa Everest nang nakapaa
at ang bundok ay walang tuktok, walang araw ang langit,
walang lasa ang pagkain.
Pero gusto ko iyon.
-Ayos iyan. Nakakatuwa. -Ayos talaga.
Manahimik ka. Lintik, manahimik ka.
Ang baby. Gising na ang baby.
Pupuntahan ko ang baby.
-Hormones? -Oo.
'Wag mong sabihing sinabi ko.
Baby natin 'to.
Nauna ako sa kotse.
Baka dapat tayong magpa-picture. Oo nga.
Gusto mong kunin ko ang kamera?
Bakit hindi ko kunin ang kamera,
bakit 'di ako manganak, bakit hindi gawin ang lahat?
Uy, sabi ko, gusto mo bang...
Ano sa tingin mo?
Honey, ayoko ng baby na 'to.
-Masasanay ka rin. -'Di na kailangan.
Nakakamuhi ang baby na 'to.
Baliw. Paanong nakakamuhi ang baby?
Heto, hawakan mo.
Minsan kasi... Diyos ko! Tama ka.
-Oo. -Nakakamuhing bata.
Kunin mo.
Parang kanlong ko sa braso ang paghihirap ng mga tao.
-Kantahan mo kaya. -'Di ko kaya.
Ang naiisip ko lang ay mga kantang pampatay,
o mga ungol sa mga katayan, o 'yong kantang Yellow ng Coldplay.
-Kunin mo. Kunin mo. -Hindi!
-Tapos? Paano ang baby? -Ayos.
Oo. Salo.
Buti at nag-bond na kayo agad ng baby namin.
Oo. Kasi...
May espesyal kaming gustong itanong sa inyo.
Magpapalitan ba tayo?
-Hindi. -Hindi.
Hindi. Napagpasyahan naming...
Kung may mangyayari man sa amin, gusto naming kayo ang mag-alaga sa baby.
-Ikalulugod namin 'yan. -Totoo.
Nakakataba ng puso.
-Pero 'di pwede. -'Di kami pwede.
Hindi? Bakit?
Hirap ako sa mga baby.
May binuhat ako dati at nahulog iyon sa balon.
Ano ba? Kinakabahan lang kayo
kasi alam n'yong malaking responsibilidad ito.
At isa 'yon sa mga rason kung bakit pinili namin kayo.
Alam n'yo, 'di ko talaga gusto ng baby.
Gumagawa ako ng IUD, libangan lang.
-Binebenta na niya sa Etsy. -Pang-kape.
Parang madali kang kasama. 'Di ka magigimg mahigpit na nanay.
Oo. At isa rin 'yan sa mga rason kung bakit ka namin pinili.
Mga adik kami sa bato.
-Mahilig kami sa bato! -Sobra.
Kailangang kong magbato. Pahingi ng bato.
-Hindi, hindi kayo adik. -Hindi.
Hindi. Ginagamit mo 'yon 'pag mag-isa kayo ng tropa n'yo sa kotse.
-Gaya nating lahat. -Oo.
At isa rin 'yon sa mga rason kung bakit namin kayo pinili.
Anak ng?
-Ang mga papeles. -Kukunin ko ito.
Tigil!
Ayaw namin sa baby n'yo.
-Honey! -Totoo iyon.
Pero 'di mo pwedeng sabihin.
Anong problema sa baby namin?
Hindi lang tugma.
Nakakamuhi lang ang baby n'yo.
Mahal namin kayo, pero ayaw namin sa baby.
Ayaw namin sa baby n'yo.
Lumayas kayo sa bahay namin!
Kabaliwan 'to. Tara na, mahal.
Ayaw nila sa baby natin.
E 'di, tayo-tayo na lang.
-Brian, nagbibidyo ka ba? -Oo.
Mabuti. Kunan mo lahat ng aksyon.
Oo, Papa. Mahusay. Nakakapanabik na kahit maglakad ka lang.
Bakit ko pa kailangang kunan ang katangahang 'to?
Bakit kailangan ko pang pumirma para sa hot tub mo?
-Kasi ganoon ang pamilya. -Okay. Nasaan si Mama?
Nasa tindahan siya. Parte ang lahat ng 'to ng master plan ko.
Heto na siya.
Ano'ng nangyayari? Bakit nandito kayong dalawa sa labas?
-May tagas ba ang gas? -Wala.
Salamat sa Diyos.
Heto na ang dill pickle chips na kailangan mo.
'Di ko sila kailangan.
Ano'ng ginagawa mo? Ibaba mo iyan. Ayokong makunan.
Utos ni Papa.
Akin na 'yan.
-Gusto n'yo iyan? -Ma, kinukunan mo ang sarili mo.
-'Ayan na. -Fran, pwedeng tama na?
Sinusubukan kong maging romantiko.
Fran, anibersaryo natin ngayon.
-Gordon, naalala mo. -Syempre naman.
Apatnapung taon ang nakalipas, hindi ko nagawa ang ginagawa ng iba
-sa wedding night nila. -'Wag rito sa labas.
Hindi, 'di 'yon ang tinutukoy ko.
Hindi kita nabuhat papasok sa pinto.
Totoo iyon.
Patugtugin na ang awit natin.
Gordon.
Oras na para sa pagbuhat.
-Brian! -Oo.
Gaano ka na kabigat ngayon, Fran?
Gordon, pokpok lang ang nagtitimbang.
-Okay, heto na. -Okay.
Halika. Anong gagawin ko?
-Kapit ka lang. -Sige.
Ano ang pinakamaliit na parte sa'yo?
Ito.
Bubuhatin niya ako papasok, Maude. Maniniwala ka ba?
-Hindi. Hindi pa. -Okay.
Buhatin mo ang sarili mo. Kaya mo 'yan!
-Sarili ko? -Brian, tulong.
Ang ganda no'n.
Maaayos ko pa iyon.
-Sampa. -Wala naman nang halaga.
-Sampa na! -Gagawin ko makakaya ko.
Ang lahat ng lakas ko ay...
-Kinukunan mo 'to? -Pipindutin ko pa.
-Cut na. -Nakuha mo 'yong buhat?
Oo, nakuha ko.
-Lintik. Hindi. -Brian!
Diyos ko. Bakit sila naglagay ng burol dito?
Ikaw 'yon. Para sa drainage.
Imposible. Kailangan nating umikot.
May susi ka ba?
Nasa kotse.
-Gordon. -Pucha.
Hi, ako si Michael at nangongolekta ako ng mga pato.
Ilan na ang mayroon ako?
Wala.
Sasanayin ko ba ang mga patong 'to 'pag nakuha ko na sila? Pigilan n'yo ako.
Saan ko sila sasanayin?
Magiging desisyon ng grupo 'yon.
Imbitado ba kayo kapag tapos na ako?
Pasensya na pero hindi. Tatlo lang upuan ko,
at wala akong ideya kung ilan ang kakailanganin ng mga patong 'yon.
Friends of Kids in the Hall, number 1239.
Kapag nakakakita ka ng mga tao, naiisip mo ba,
"Uy. Baka may mga kaibigan ako sa mga taong iyan."
Iniisip ko kung may mga kaibigan ako, na nagmamahal sa akin,
at ginagalang at humahanga sa akin, ang nawawala sa dami ng taong iyon.
Baka sa paghanap sa ibang mga kaibigan ni Mark para makapagsalita sila
tungkol sa akin, at bakit kaibigan nila si Mark.
Tama na, pakiusap. Kaibigan ako ni Mark.
Hindi mo kaibigan si Mark. Kabaliwan ang siksikan na 'to.
Ang sama n'yong lahat. Sana tumigil na kayo.
Sinusubukan kong hanapin ang ibang kaibigan ni Mark!
Lumayo kayo sa akin.
Gusto ko pa ng Mark, at mga kaibigan ni Mark.
Mga kaibigan ni Mark.
Gusto ko lang pag-usapan si Mark! Kung gaano siya kabuti. Huwag!
Hoy! Huwag mo akong itulak!
-Mga kaibigan ni Mark. -Tigilan mo 'yan. Huwag kang tumambling!
Mga kaibigan ni Mark.
Kailangan ko ng oras ko kay si Mark.
Mga kaibigan ni Mark.
Ang lungkot niyan.
Pero buti na lang, ako ang kaibigang nakakaisip ng magagandang ideya.
Gaya ng...
Paano kung ang mga kaibigan ni Mark ay may bandila ni Mark?
MGA KAIBIGAN NI MARK
Mga kaibigan ni Mark!
Pakinggan n'yo ako, mga kaibigan ni Mark.
Bumaba kayo. Baba!
Baba. Tatalunin kayo ni Mark.
Uy!
Bandila ni Mark!
Baka marami pang iba.
Bandila ni Mark.
Hi, mga kaibigan ni Mark.
-Hi. -Uy.
Ang gusto ko kay Mark, dating diplomat ang tatay niya.
Oo. Kung saan-saan siya lumaki.
Tahanan niya ang buong mundo.
Mukhang masaya ang lalaking 'to.
Uy, normal na tao lang ako.
-Oo. -Pwede bang maging kaibigan ni Mark?
Sige, pero kumuha ka ng bandila.
Pabili naman ng sa'yo.
Hindi 'to binebenta.
Pero siya, parang marami niyan.
Uy. Pwede kong mabili ang isa?
Syempre.
-Uy! -Si Mark!
Mark, pinag-uusapan ka pa lang namin.
Isa iyon sa mga paborito kong paksa.
Kami rin.
BATAY SA TOTOONG KUWENTO
Bagong plano. Ibababa kita sa bintana ng basement.
-Brian, sipain mo ang bintana. -Paano kung nasa bahay si G. Louis?
Anong ginagawa mo?
Ibababa ko lang ang asawa ko sa bintana mo.
Hindi ko alam kung komportable ako sa ganoon.
Paano kung may mahawakan akong hindi dapat? Maselan?
-Bakit mo iisipin iyon? -Ako lang ang baritone sa simbahan.
Hindi ako pwedeng maeskandalo.
-Parang 'di ka naman baritone. -Hindi nga.
Sulong mga sundalong Kristiyano...
Iyan ang pinakamagandang narinig ko.
-Sige, gawin na natin. -Tara.
-Ano? -May tumunog?
-Ano'ng ibig mong sabihin. -Amoy barya.
Gordon! Inaatake ka sa puso. Inaatake sa puso ang asawa ko!
Sir, kailangan n'yong pumunta sa ospital.
Ang kailangan ko, buhatin ang asawa ko papasok sa pinto!
Sige. 'Di naman kami bayad sa mga ganito.
-Isa pa, gusto ko ring makita 'to. -Sige, Fran.
Oo.
Hindi ko kaya.
Ayos lang. Ako ang magbubuhat sa'yo.
Okay? Bubuhatin kita.
Magandang ideya.
Ayos ka lang, Fran? Mukhang ayos ka lang.
Parang biglang natanggal ang bahay-bata niya.
-Hernia yata. -Nakadalawang atake siya.
'Di n'yo ako sisingilin nang doble.
Mahal ko kayo.
Sir, lumayo po kayo.
-Kailangan niya ang mommy niya. -Mommy.
-Sir, tabi! -'Di kami pwedeng maghiwalay.
Oo, pwede.
-Ano'ng iniisip mo? -Nabalitaan mo na ba ang gay pride parade?
Oo.
Ayaw na nilang pasalihin tayong mga pulis.
Hindi tayo. Ikaw lang.
-Ako? Bakit ako? -Oo, kasi wirdo ang martsa mo.
-Hindi kaya. -Oo kaya.
Ano ba? Kita mo ang punto nila.
'Di ko alam ang gagawin sa mga braso ko.
-Oo nga. -Ikaw nga!
-Kita mo? Madali lang. -Oo nga, mahusay ka.
Bueno...
-Oras na siguro para umalis. -Pero hindi pa ako lasing.
Oo, problema mo na 'yon.
-Maraming salamat, Jake. -Sige.
-Salamat. -Oo, oras lang para umuwi na.
-Sige. -Sige.
-Mukhang mahilig ka sa saging. -Oo, gusto ko ang saging ko.
Phil! 'Di ko akalaing nandito ka pa.
Bueno, Jake.
'Di ako makakaalis pagkatapos pag-usapan ang mga saging.
Saging? Kilala mo ako, mahilig ako sa shake.
Ang dami mong saging, Jake.
Syempre. Nakakapagpalapot ng shake ang mga saging.
Malabnaw ang shake na walang saging.
Oo, pero nakakaintriga ang pagkakasunod-sunod.
May saging ka rito,
at may saging ka roon.
Halos nakapatong na ang saging na 'to sa isa pa,
para silang nagtatalik.
Kakaibang formation para sa mga saging.
Ganoon sila nahulog mula sa shopping bag.
Tama.
Tama. Nahulog lang sila nang ganoon mula sa shopping bag.
-Oo. -Tama. Normal naman iyon.
Palaging nangyayari. Nahulog na shopping bag. Tama.
O nilagay mo sila sa eksaktong lokasyon
para mapigil ang diablo ng saging ng Trafalgar Seven.
Makinig ka, Phil.
Gusto ko lang magpahinog ng saging.
Tama. Tama.
Hindi ko pa uli nababasa ang kopya ko ng
Interdimensional na mga Diablo ng mga Sistema ng Trafalgar.
Pero sa pagkakatanda ko, ngayon ang araw ng diablo.
Ibig sabihin, kailangang nasa tamang pagkakasunod ang saging
para mapigil sa pagpasok ang diablo.
Phil, ayos ka lang ba o hihingi na ako ng tulong?
'Di kita masisi. Sino bang may gustong madurog ng diablo ng saging?
Ako, hindi. Nagiging matapat lang ako. Maging matapat ka na lang din.
Phil, tingin ko, astig ka talagang tao.
Pero kailangan mo nang umalis.
Sige. Nauunawaan ko. Gabi na.
Naroon ang pinto.
Bago ako umalis, parang nagugutom ako.
Ayos lang kumain ng isa sa mga saging mo?
Syempre.
Pinapaalala ko lang. Alas-tres na.
Baka malagot ka kapag kumain ako ng isa.
Ang bangong saging.
Magiging masarap 'to.
Tinatanggal ko na ang balat, Jake.
Heto na.
Binabalatan ko na.
Tama na! Inaamin ko na!
Inayos ko ang mga saging na 'yan
para pigilan ang diablo ng saging ng Trafalgar 7
na makapasok dito at makuha ang imortal kong kaluluwa.
Okay! Tama ka. Masaya ka na?
Sabi na nga ba. Nagpapakatotoo lang ako. Magpakatotoo ka rin.
Ibalik mo na ang mga saging.
-Sige. -Dali!
-Dito ba ang saging na 'to? -Wala nang oras.
Jake Andrew, naparito ako para sa'yo.
Sundan mo ang diablo ng saging, Jake Andrew.
Dahil kakainin ko ang... Ano 'to?
Ito ang ayos ng pagkukulong.
'Di ako makakadaan dito.
Kailangang ayusin mo 'to para makalabas ako?
Pwede mong ipaalala ang pattern no'n?
Hindi ko pwedeng sabihin!
May mga patakaran. Diyos ko naman.
Akala ko, aaralin n'yo ang lahat ng mga ayos ng saging
bago kayo magtatawag ng diablo ng saging. Anong nangyayari?
'Di ko alam ang lahat ng patakaran.
Pito ang alam ko.
-Ayos na iyon. -Diyos ko.
Colbert!
-'Di natin magagawa 'to. -Ito kaya?
Ang husay. Nagtawag na naman kayo ng isa pa.
Hi.
-Colbert! Sinong kasama? -Si Nathan Lane,
nagkukuwento tungkol sa Great White Way.
Uy, Jakey. Alam kong nagkamali kami, pero malapit na kami.
Sobrang malapit na.
PAGKATAPOS NG 2 ORAS AT 17 MINUTO
Alam ko na.
-Kailangan ko na lang ng huling saging. -Ito ba ang hanap mo?
Magandang party, Jake. Salamat sa pag-imbita.
Nag-enjoy ako.
-Phil? Anak ng? -Kita na lang tayo sa trabaho, Jake.
Kung makikita pa kita roon.
Beer.
-Beer. -Beer.
Beer!
Beer pa ako.
Samahan mo ako, Marv.
-Isulat mo 'to. -Sige, Don.
Tungkol sa Kids in the Hall, kailangang magpapayat ni Mark.
Palapad o patayo?
'Di naman natin siya ilalagay sa space capsule.
Bale, palapad.
Pangalawa. Bakit laging may seaweed sa ulo si Kevin kada sketch?
-Buhok niya yata iyon, Don. -Sige.
Okay, ikatlo.
Diyos ko. Anong nangyayari dito, Marv?
Parang narating na natin ang dulo ng pasilyo, Don.
At ano'ng gagawin ko?
Siguro pwede tayong...
Alam mo na, bumalik.
Marv, walk'n'talk 'to.
Walang bumabalik sa walk'n'talk.
Wala nga, Don. Wala.
Ang saklap nito.
Alam ko na ang mangyayari, Don. Sasabihin ko, "Oo nga."
At sasabihin mo, "Hindi, Marv," at maglalabas ka ng kahit anong masaklap.
Marv,
'wag mo akong pangunahan. 'Di ka ganoon katalino.
Hindi, Don. Hindi ako matalino.
Nagkataon lang 'to, Marv.
Oo, oo, Don.
Halata naman.
-Fran, sorry talaga na... -Oo.
-hindi kita mabuhat. -Gordon! Hindi mahalaga iyon.
Ang mahalaga, sinubukan mo talaga kaya ka inatake sa puso.
-Dalawang atake. -Oo.
Alam mo ang nagpapalungkot sa akin, Frany?
-Ano? -Na sa gabi ng kasal natin,
'di ko nagawa ang isa pang bagay na ginagawa ng iba.
S-E-X.
Gordon.
'Di man tayo nakapag-sex sa gabi ng kasal natin,
sinalo ako ng tuhod mo.
Oo.
Oo, ganyan nga.
43 taon ko nang sinasakyan 'to.
Diyos ko, dapat magsulat ako ng country song tungkol dito.
Uy, Ma. May 'di ba ako alam?
Diyos ko, Ma. Anong ginagawa n'yo?
-Anong ginagawa mo ritong manyak ka? -Itigil mo 'yan!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce