Co tu robisz?
Jestem w ciąży.
No i?
Z panem.
Tak.
Nie spałam z pańskim synem.
Nie spałem z tobą.
Przepraszam, jestem bardzo zajęty.
Mam powiedzieć wszystko Rodolfo?
Powiedz mu.
Twoje słowo przeciwko mojemu.
To, co mówię, jest zawsze prawdą.
Saro.
Mogę w czymś pomóc?
Spokojnie.
Już dobrze.
Rozpęta się piekło, kiedy Rodolfo dowie się,
że jego ojciec i ja…
Nie dam sobie rady sama.
Po kolei.
Wciąż się denerwujesz.
Przyniosę ci coś gorącego do picia.
Rozgość się.
Czemu to zrobiłaś?
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Żegnaj.
Jak długo Clara z nami zostanie?
Nie wiem. Ile będzie trzeba.
Dziewięć miesięcy czy 18 lat?
Jesteśmy umówieni.
Lorenzo Rossi i José María Lazcano.
Chwileczkę.
Nie wiem, jak długo zostanie, ale…
- Pomaga nam, nosząc nasze dziecko… - Ma wkład.
Dobrze, ma wkład.
Poza tym mieszka w strasznym miejscu.
Tak będzie lepiej.
Więc zamieszka z nami.
Najpierw proszę umyć ręce wodą z mydłem.
Potem umieścić całe nasienie w tym pojemniku.
Proszę nie rozlać.
Nie możemy nic stracić.
Potem proszę odstawić pojemnik tam.
Jeśli potrzebuje pan pomocy, mamy czasopisma i filmy.
Może pan skorzystać ze swojego telefonu. To hasło do Wi-Fi.
W razie potrzeby proszę dać znać.
Dziękuję.
- Co? - Wpuść mnie szybko!
- Co tu robisz? - Co masz na myśli?
Nie, zaczekaj. Złapią nas.
- I co z tego? - Wyrzucą nas.
Słuchaj…
jeśli mamy mieć dziecko,
powinniśmy począć je z miłością.
W porządku?
Będą nas za to dyskryminować?
Jesteś w mieście?
Tak, wróciłem.
- Gdzie jesteś? - W szpitalu.
Przyjedź, kiedy skończysz.
Tęsknisz za mną?
Tak.
- Proszę wejść. - Dobrze. Do zobaczenia.
Dziękuję.
Potrzebuje recepty.
Pieprzyć to gówno!
Znowu? No nie.
Czego chcesz?
Nie, stary. Jestem w pracy, nie mogę!
Nie waż się tu przychodzić. Słyszysz mnie?
Nie!
Nie jesteś w pracy?
To chyba oczywiste.
- Tak mnie witasz? - Czego oczekujesz?
- Przywitaj się. - Zostaw mnie!
Nie!
Dość! Puść mnie! Przestań!
Co?
Zerwałam z tobą, Moncho!
Wiesz, że muszę być z tobą.
Zdradziłeś mnie, dupku.
Byłem pijany.
Tak, zdradziłeś mnie po pijaku.
Nie rób tego. Wiesz, że nie mogę bez ciebie żyć.
- Jesteśmy parą. - Dość!
Chodź tu.
Przestań!
Muszę iść do pracy.
- Gdzie pracujesz? - Daleko stąd. Na południu.
- Zawiozę cię i pogadamy. - Żartujesz?
Sto kilometrów na godzinę po autostradzie na motocyklu?
To pojedziemy autobusem!
Widzisz?
Patrz, co przez ciebie odpierdalam.
Przez twoje pieprzone gierki.
Spokojnie!
Patrz, co ze mną robisz.
No weź. Dawno nie widziałem tej ślicznej dupci.
Co?
Co jest?
Muszę iść do pracy.
Co robisz?
Mam dwóch chłopaków i zastanawiam się, którego z nich zatrzymać.
Muszę już iść.
Więc się wynoś.
Jazda!
Elroy.
Elroy, słyszysz mnie?
To ja, Elisa.
Elroy.
Muszę wiedzieć, co się stało z Flor Sánchez.
Pracowała w kasynie.
Zmarła 21 lat temu.
Według aktu zgonu została pobita na śmierć.
Miała ponad trzy pęknięcia czaszki.
Znasz ją?
Co się stało Flor?
Nie. Nie mogę ci na to pozwolić.
Co się stało Flor?
Sergio.
Sergio co?
Co zrobił? Elroy.
Wejdź.
Wiesz, jak długo czekałem tu jak idiota?
Coś mnie zatrzymało.
Do rzeczy.
Potrzebuję czułości.
Jestem w ciąży.
Będziesz dziadkiem.
Ale mówiłaś, że Rodolfo i ty nie mogliście…
Kilka dni temu płakałaś, że wynik testu był negatywny.
Lekarz mówił, że testy domowe czasem się mylą.
W końcu dam Rodolfo dziecko.
Zrobię z niego tatę.
Z panem.
Gratulacje. Macie moje błogosławieństwo.
To wszystko?
A co myślałaś?
Że poczuję się zdradzony i zacznę płakać?
Wynocha. Nie potrzebuję ciężarnej.
Idź.
To bardzo ważne informacje.
Przeczytaj to i przemyśl.
Wszystkie dzieci zasługują na narodziny. Wszystkie.
Nie zabijaj, to twoje dziecko. Poza tym nie jesteś sama.
Potrzebujesz informacji, zanim podejmiesz decyzję.
Są telefony zaufania.
Proszę, przemyśl to.
Sara Guzmán.
Nie jesteś sama.
Proszę wejść.
Przemyśl to.
- Przepraszam. Nie mogę. - Pana cieszy twoja decyzja.
Niby jakiego pana?
Ojciec dziecka nie chce go znać.
Nie mógł nic więcej powiedzieć.
Sergio.
Tak.
Miał ulubienicę. To była Flor.
Wiemy, że ulubienica zawsze ma najgorzej.
Tak.
Czy Sergio był w Valle, kiedy zmarła twoja siostra?
- Tak. - Na pewno wszystko widział.
Tak jak powiedziała Diana.
Nie rozumiem związku między Sergio i Sarą.
Poznali się kiedyś?
Pewnego razu.
Álex.
Wiesz, kto był ojcem dziecka Sary?
Nie mówisz mi? Oczywiście, że wiesz!
Dlaczego?
Kogo chronisz?
Co urządziłeś w piwnicy kasyna?
Burdel?
„W kasynach Lazcano spełniają się marzenia”.
- Pamiętasz reklamę? - Żartujesz?
Jeśli moi klienci chcą wieczoru hazardu i pasji, to im go daję.
Zabrałeś Bruno do dziwki!
Nie dziękuj,
teraz twój pasierb jest mężczyzną.
Gdzie ty masz głowę?
To znęcanie się nad kobietami.
- Wiesz, kim cię to czyni? - Nikt się tam nie znęca.
Traktujemy je jak królowe.
Pakujesz się w niezłe gówno.
Jeśli oskarżą cię o przemyt kobiet, już po tobie.
Gratulacje! Dołącz do nas, świętujmy.
- Co się dzieje? - Nie przekażesz mi ważnych wieści?
- Co? - Sofía jest w ciąży.
Czemu nie mówiłeś?
- Gratulacje, Rodolfo. - Tak.
W końcu zrobi ze mnie dziadka. Trzeba to uczcić.
Esther!
Zarezerwuj pokój na uroczystość.
Tak, panie Césarze.
Czemu dowiedział się o kobietach?
Nie wiem, jak to się stało.
Cały kraj jest bardzo wrażliwy w tej kwestii.
Daj mi się cieszyć, Sergio.
Pomyśl, jak odzyskamy straconych klientów.
To trudne, Césarze.
Jestem w ciąży.
Naprawdę?
Właśnie się dowiedziałam.
Będziemy rodzicami.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Jesteś…
jedynym facetem, z którym byłam.
I jedynym, z którym chcę być do końca życia.
Będę tatą!
Sofío!
Cześć. Dlaczego wróciłeś wcześniej?
Rozmawiałeś z Chemą? Idziemy dziś do niego na kolację.
Jesteś w ciąży?
Co?
- Skąd…? - Od mojego ojca.
Czy to prawda?
Będziemy rodzicami, kotku.
W końcu będziemy mieć piękną rodzinę.
Dokąd idziesz?
Raczej dokąd oboje idziemy.
José María zaprosił nas na kolację.
Nie.
Dawno nie było rodzinnego spotkania. To nam pomoże.
Z José Maríą zawsze są problemy.
- Nie chcę widzieć tego peda… - Nie dogryzaj.
Rodzice muszą być z dzieckiem, które ich potrzebuje.
Zaczekam w samochodzie.
Powiesz mi, o co tutaj chodzi?
O nic. To zwykła rodzinna kolacja.
Będziemy jeść, pić, dobrze się bawić, gadać.
- Wspominać. - Dobra…
Dogryzać sobie nawzajem, jak zawsze.
Tak.
Kto gotował?
- Ty czy Lorenzo? - Lorenzo, oczywiście.
- Wiedziałam. - Nie umiem gotować.
Przystojny, z sukcesami, dżentelmen, a poza tym gotuje dla ciebie?
Bingo.
Tak.
Kiedy zamierzałaś powiedzieć, że jesteś z Álexem?
Nie wiem, co odpowiedzieć.
To coś poważnego?
Wiesz, co będzie, jeśli tata się dowie?
Tak.
Hej.
Nie waż się go skrzywdzić, bo dam ci popalić.
- Co? To znaczy, że ty i Álex… - Nie, nigdy.
- Jest biseksualny? - Nie. Chciałbym!
Ten drań jest bardziej hetero niż Rambo.
To prawda.
Posłuchaj.
Wiesz, że cię nienawidzę?
Dlaczego?
Bo Álex to najsłodszy facet na Ziemi.
Niezręcznie!
Przymknij się.
Słuchaj.
Czemu Rodolfo ma taką skwaszoną minę?
To normalne. Álex powiedział mu, że dziecko Sary nie jest jego.
- To trudne. - Fakt.
Przyszli twoi rodzice.
Dobra.
Zobaczmy.
Świetnie wyglądasz. Kocham cię.
Będzie dobrze.
- Tak. - Hej.
Masz, tu jest więcej.
- Nie, piję herbatę. - Żartujesz?
- Co? - Musisz się napić!
Chodź!
Zostań tam.
Proszę pani! Panie Césarze! Proszę wejść.
- Dobry wieczór. Jak się masz? - Dobrze, dziękuję.
Witam.
Zmieniłeś coś? Nie pamiętam tego wystroju.
Cóż… Pewnie dlatego…
że to moje meble.
Chema i ja ustaliliśmy, że mogę udekorować swój dom.
To dla was. Otwórz, wypiję kieliszek.
Coś dla pana?
Wina? Whisky?
„Swój dom”?
Kupiłem ten dom dla syna.
„Swój dom”.
- Dobry wieczór. Sofío. - Dobry wieczór.
Cześć, kochanie.
Rodolfo?
Eliso! Dobrze cię widzieć.
- Jak leci? - Dobrze.
- Witaj. - Kochanie!
- Cześć. - Dzięki za zaproszenie.
Cieszę się, że jesteście.
Tato.
Siadajcie. Napijecie się czegoś?
- Tak, dzięki. - Tak?
Sofío.
Czemu mój tata wiedział pierwszy?
Wcześnie zacząłeś imprezę.
- Proszę, wino. - Dziękuję.
Co masz na myśli?
- O ciąży. - Co?
Czemu wiedział przede mną?
- Co? Jesteś w ciąży? - Tak! Będziemy dziadkami.
Jeśli nie powiecie, ktoś musi.
Gratulacje.
Nie wiesz, jak mnie to cieszy.
- Przestań. - Myślałam, że nie będę babcią.
- Mamo, mówisz, że to przeze mnie… - Oczywiście, że tak.
- A nie przez twojego brata? - Tato!
Mam ważne wieści.
Zawsze bardziej interesowała cię nauka niż założenie rodziny.
- Wypijmy za to. - Co? Nie powiedziałaś im?
- O twoim chłopaku? - Zamknij się.
- Naprawdę? - Nie mam chłopaka.
Cicho! Upiłeś się.
- Masz chłopaka? - Mówiłam, że nie!
Sofío, zabierz go. Wypije nam cały alkohol.
Posłuchaj. Nikt się stąd nie ruszy.
Przyniosę ci kawę, poczujesz się lepiej.
Czuję się świetnie.
Naprawdę sądzę,
że to idealny moment, żeby powiedzieć rodzicom,
z kim jesteś, nie?
- Przestań, skurwysynu. - Nie mów tak przy rodzicach!
Rodolfo…
Może wrócimy do domu?
Najpierw powiedz mi, czemu dowiedział się przede mną!
Słuchajcie!
Nie odpowiesz?
- Chciałbym to usłyszeć. - Napijmy się…
Dziś będziemy wznosić toast
z wyjątkowej okazji.
Lorenzo i ja mamy dla was ważne wieści.
Zostaniemy ojcami.
- Co? - Co powiedziałeś?
Tylko to, że zostaniemy ojcami.
- Co powiedział? - Nic.
Głodni? Stół nakryty. Przyniosę…
- Który z was jest w ciąży? - Nie!
Tato, twoje żarty mnie nie ruszą, bo cieszymy się z naszej decyzji.
Zgadza się. I nie ma odwrotu.
Na Boga.
Jak to zrobicie?
Adoptujecie?
- Jak… Jaki jest plan? - Nie.
Lorenzo i ja daliśmy próbki spermy, kupiliśmy komórkę jajową i…
zatrudniliśmy surogatkę, a potem…
Nic. To wszystko.
- Niedługo będziemy mieli syna. - Albo córkę.
To prawda.
Álex?
Przybywam w pokoju.
Czas, żebyśmy pogadali.
Proszę.
Bylibyśmy wdzięczni,
gdybyście cieszyli się naszym szczęściem, bo…
Lorenzo i ja planowaliśmy to już jakiś czas.
Nie zrozum mnie źle. Cieszę się z waszej decyzji.
Gratuluję wam obu, bo uważam, że to cudowne.
- Dziękuję. - Ale to nie w porządku.
To wbrew Bożym zasadom.
Daj spokój. Proszę.
W Biblii nie ma mowy o zapłodnieniu in vitro.
Wiesz, ile par hetero
z tego korzysta, bo nie mogą zajść w ciążę?
Dużo.
Ale to mężczyzna i kobieta.
Oczywiście!
W tym problem? Że jesteśmy mężczyznami.
O to chodzi? No nie! Co za grzech!
Co ludzie powiedzą? Przyjaciele…
Mam w dupie, co mówią.
Lepiej się nie wtrącaj, tato.
Możesz obrzucać nas swoimi perwersjami,
odchyleniami seksualnymi, a my musimy siedzieć cicho, tak?
To był zły pomysł.
Zostaw nas. Jako rodzinę.
- Przepraszam, to też mój dom. - Zostaw nas.
- Nie wyjdę. - Won! To sprawa rodzinna.
Jest rodziną, czy tego chcesz, czy nie.
W mojej rodzinie nie ma homosiów!
Pytasz, dlaczego pojechałam na studia do Chicago…
Od lat zadaję sobie pytanie, co zrobiłem, żeby mieć dziwoląga za syna?
„Dziwoląga”?
Tak mnie widzisz?
Ja pierdolę! Wiesz…
Kolacja skończona.
Opuśćcie mój dom.
Przez te wszystkie lata liczyłem, że kiedyś coś się zmieni.
Nic się nie zmieni.
Opuśćcie mój dom.
To jedno, jeśli lubicie bawić się pod kołdrą.
Ale trzymanie się za ręce z dzieckiem z probówki to coś innego.
To nienormalne, obrzydliwe.
Wynoś się…
z mojego domu.
Jesteś Lazcano. Okażesz szacunek, czy tego chcesz, czy nie.
„Szacunek”?
- I ty mi prawisz o szacunku? - Tak!
- Bo jestem twoim ojcem! - Właśnie dlatego!
Jak śmiesz mówić o szacunku?
Gardzisz wszystkimi, tato.
Nie szanujesz nikogo! Nie szanujesz nawet mamy.
Powtórz to.
- Spokojnie! - Z drogi!
- Jestem prawnikiem. - Won!
Tato! Przepraszam.
Mam to powtórzyć?
Jak śmiesz pouczać nas o przyzwoitości
i szacunku, wiedząc, że…
Że co, pedziu?
Że ten pedzio wie, że pieprzysz żonę Rodolfo!
Właśnie to!
Ktoś cię widział.
Widzieli cię w łazience w kasynie, jak wkładałeś język w gardło Sofíi!
To prawdziwy grzech. Tak, mamo.
Kocham Lorenzo we własnym domu…
Nikogo nie krzywdzę.
Ale mój tata…
Przestań, Césarze! Wystarczy.
- Dość. - Już dobrze.
Zaprzecz!
A teraz powiedz, kto nie ma jaj?
Ten, który co noc sypia z ukochanym,
czy ten, który rżnie swoją synową?
Powiedz, kto?
Dziecko Sofíi…
jest twoje?
Nie…
Nie?
Odpowiedz!
Nieźle!
Bez komentarza.
Po raz pierwszy w życiu nie możesz patrzeć mi w oczy.
Będziesz ojcem własnego wnuka.
No proszę…
To…
tysiąc razy bardziej dziwaczne
niż gromadka dzieci z surogatką.
Bez wątpienia.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz