Wróciłam.
- Chodźmy. - Co się stało?
- Sara jest zdenerwowana. - Sara?
- Saro. - Wszyscy mnie nienawidzą. Ty też.
Nieprawda. Kocham cię nad życie.
Odłóż to, proszę.
Odłóż to.
- Odłóż. - Odejdź, Marifer.
Daj mi to.
Wszyscy chcą mnie zabić.
- Ty też. - Nie.
- Jest pani cała? - Tak.
Dziękuję.
Sara!
- Cześć! - Jesteś gotowa?
Jasne. Czekałam na ciebie.
- Cześć, skarbie. - Cześć.
- Co słychać? - W porządku.
- Wychodzicie? - Idziemy do przyjaciela Rodolfa.
Jak się pani miewa?
- Dobrze, dziękuję. - Spokojnie. Wrócą cali i zdrowi.
- Świetnie. - Nic ci nie jest? Wydajesz się zdyszana.
Po prostu ćwiczyłyśmy.
- Nie jedziesz z nimi? - Nie.
- Chodźmy. - Ruszajmy.
- Na pewno wszystko gra? - Tak.
- Na razie, mamo. - Álex.
Pilnuj siostry. Nie zostawiaj jej.
- Zapraszam. - Jasne.
- Wsiadaj. - Ruszajmy.
- To jak? - Jedziemy.
TO WYJĄTKOWY DZIEŃ DLA NAS OBOJGA
NIE MOGĘ W TO UWIERZYĆ
Jak mogłem być tak ślepy?
Sara była kompletną wariatką.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
CENTRUM MEDYCZNE
Alejandro Guzmán?
- Doktor na pana czeka. - Dziękuję.
Sarę zamordowano.
Osiemnaście lat temu.
A matka?
Zmarła osiem miesięcy po Sarze.
Niewydolność wątroby.
Jak mnie znalazłeś?
Pana nazwisko było w notesie, który Sara ukryła w swoim pokoju.
Pomógł mi Google.
Doktorze…
Sara, którą pan leczył,
była mi kompletnie obca.
Matka bardzo mi ufała. Mówiła mi o wszystkim.
Prawie wszystkim. Nie wspominała,
że Sara leczyła się psychiatrycznie.
Muszę wiedzieć, kim naprawdę była Sara.
Zdiagnozowałem u Sary ciężką postać schizofrenii paranoidalnej.
Matka przyprowadziła ją w trakcie ataku.
Zrobiłem, co mogłem.
Schizofrenia ma silnie dziedziczny czynnik.
Nazywa się go genem schizofrenii.
Synu, uważaj, żebyś nie odkrył o rodzinie czegoś, z czym sobie nie poradzisz.
Co ma pan na myśli?
Wiesz, kto ją zabił?
Nie. Jeszcze nie.
Ale się dowiem.
I dowiem się, czemu matka nie powiedziała mi prawdy.
Twojej matce groziło niebezpieczeństwo
z rąk Sary.
Niebezpieczeństwo? Ale…
Myśli pan, że Sara była zdolna do zabójstwa?
Twoja siostra była bardzo niebezpieczną socjopatką.
Byłaby zdolna do zabójstwa.
Nie zdziwiłbym się, gdyby zabił ją ktoś, kto czuł, że grozi mu niebezpieczeństwo.
Nie mówię, że twoja matka jest bez winy.
Ale poradzenie sobie ze schizofrenikiem,
będącym na dodatek twoją córką, może być niezwykle trudne.
Rodzina może nie rozumieć tej choroby.
Psychiatra dał mi historię choroby Sary.
Czytałeś ją?
Nie.
Jeszcze nie.
Muszę dowiedzieć się, kim naprawdę była Sara.
Teraz tym bardziej muszę odkryć, co ją spotkało.
I to jedyny sposób, żebym nie wrócił do więzienia.
Muszę poznać całą prawdę.
Muszę wiedzieć, kto ją skrzywdził,
kim były jej ofiary,
kto jej nienawidził i czemu chciał ją zabić.
Przez 18 lat myślałem, że twoja rodzina zabiła moją siostrę,
bo była nikim, nie miała kasy i zaszła w ciążę z Rodolfem.
- Myślałem, że to dlatego. - Álex.
- Posłuchaj. - Co?
Czemu tego nie zakończysz?
- Skończ z tą zemstą. - Co takiego?
Zacznij od nowa i skup się na czymś dobrym.
Zabili moją siostrę.
Sara może i była wariatką,
a nawet psychopatką.
Ale tamtego dnia na łodzi ktoś zabił moją siostrę.
Ktoś z mojej rodziny.
Tak, ktoś z twojej rodziny przeciął linki w spadochronie.
Użyj tego.
Nie, prosi mnie pani o zbyt wiele.
Spokojnie.
Zrób, co należy.
Nie zawiedź mnie.
Elroy!
- Co tam, Nicandro? - Co jest?
Jak to?
Czemu siedzisz tu sam?
Nie powinieneś łazić krok w krok za Chemą i Rodolfem?
Sprawdzę, co robią.
Czym się zadręczasz?
O co chodzi?
Muszę wszystko wyznać.
Spokojnie. Potrzebujesz księdza?
Nie.
Wyznam to pani.
- O co chodzi, Elroy? - Kazała mi pani przeciąć linki.
Nie pamiętam. To było dawno.
Nie tknąłem spadochronu.
Nie mogłem.
Nie mogłem tego zrobić.
Zrobiłeś to.
Widziałam linki. Były przecięte.
- Dlatego zginęła. - To sprawka kogoś innego.
Kogoś, kto tam wtedy był.
To nie ja. Przysięgam.
Twierdzisz, że któryś z moich braci zabił Sarę.
Sam nie wiem. To mógł być Nicandro albo Elroy.
- Byli na łodzi. - Skup się.
Sara była chora.
Miała schizofrenię. Znalazłeś jej pamiętnik.
Miała mapę do zwłok zakopanych na twoim podwórku lata temu.
Wybacz, ale…
Czy brałeś pod uwagę…
- Co chcesz powiedzieć? - Mogła popełnić samobójstwo.
Przecięła linki w spadochronie, żeby się zabić i na was zemścić.
Może szukasz zabójcy nie tam, gdzie trzeba. Może…
Może co?
Widziałam kogoś na zewnątrz.
Jestem pewna.
Chodźmy.
Kiedy zaczęła chorować?
Według matki Sara chorowała od dziecka.
Na pierwszej wizycie wspomniała o konkretnym zdarzeniu.
Chodziło chyba
o jej szóste urodziny.
Pamiętasz coś?
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO
Oto, co się stało, doktorze.
Zaprosiłam jej przyjaciół,
a ona była przygnębiona.
Z nikim się nie bawiła.
Rozmawiałam z sąsiadami i…
widziałam, jak odchodzi.
Podniosła z ziemi kamień.
Duży.
Ledwo go niosła.
Z kamieniem w rękach
zbliżała się do siedzącej na ziemi dziewczynki.
Krok po kroku.
Patrzyła na jej głowę…
jakby chciała…
Ułamki sekund dzieliły nas od tragedii.
Nikt nie zauważył.
Ale gdy Sara na mnie spojrzała…
zobaczyłam pustkę.
Żadnego strachu czy wyrzutów sumienia. Nic.
Uważa pani…
że chciała ją skrzywdzić?
Nie wiem.
Ale bałam się, bo przypominała mi swojego ojca.
Jaki jest lub był jej ojciec?
Okres dojrzewania pogorszył sytuację.
Czemu?
Zawsze powtarzają się dwa czynniki.
Zaburzenia nastroju
i środki odurzające.
Facet i narkotyki.
Przez to moja siostra oszalała.
Silne narkotyki.
Zabójcza mieszanka dla kogoś tak niestabilnego jak Sara.
- To było niesamowite. - Prawda?
- To tutaj? - Jesteśmy na miejscu.
- To dom twojego przyjaciela? - Nicandra. A co?
Jest ogromny.
Większy niż twój.
Poznasz Chemę, mojego brata. Wczoraj przyleciał z Miami.
Chema!
Co słychać?
- Co u ciebie? - Czekamy od godziny.
Przepraszam. Poznaj Sarę.
- Cześć. - Siema.
- Jak się masz? - Oto słynny Álex.
Miło cię wreszcie poznać.
Słynny Álexie, jestem Chema.
- A to jego siostra. - Cześć, wybacz.
To nowe?
- Nie. - Kto chce drinka?
- Poproszę cokolwiek. - Czujcie się jak u siebie. Oboje.
- Czego się napijesz? - Ty też chcesz?
Jak leci?
- Co tam? - Zapraszam do kuchni.
- Tam znajdziesz jedzenie. - Nie.
To Álex, mój trener, o którym ci mówiłem.
A to mój przyjaciel Nic.
- Co słychać, Nic? - Nicandro.
Myślałem, że nie przyjdziesz.
Wiem. Mieliśmy poślizg…
Ostrożnie! Odbiło ci?
Matka mnie zabije, jeśli rozbijesz tę rzeźbę.
Ojciec skądś ją wytrzasnął.
Nie można spuścić ich z oka.
Bez kitu.
Stary, poznaj Sarę.
Witaj. To impreza na twoją cześć.
Jak to „jej”? Przyjechałem z Miami.
- Witaj. - Nie bądź zazdrosny.
Jasne.
Chodźmy, dość tego gadania. Sara, prawda?
Oprowadzę was.
- Co jest, stary? - Nie rozumiem.
Imprezujemy z pracownikami siłowni?
Álex jest spoko, stary.
- A jego siostra mnie kręci. - Sara to jego siostra?
Zakumplowałeś się z plebsem, żeby wydymać siostrzyczkę.
Przepraszam.
Nie szkodzi, wejdź. Chcesz trochę?
Mam towar, jeśli chcesz.
Dla takich lasek za darmo.
Rozkręćmy tę pieprzoną imprezę.
Czasem najlepiej odpuścić.
Jak mam odpuścić?
Toczy się śledztwo w sprawie ciała na moim podwórku.
Tę osobę zabito, zanim trafiłem za kratki z powodu siostry.
Ponad 18 lat temu. Co twoim zdaniem powiedzą?
Że zabiłem i zakopałem tę osobę.
Nikt nie uwierzy byłemu skazańcowi.
Muszę odkryć, co się stało, zanim zrobi to policja.
Tylko tak nie wrócę do paki.
ODPOWIEDZ, PROSZĘ.
Nie odpiszesz?
Jeszcze nie teraz.
To ja zdecyduję, kiedy to zrobić, jasne?
A to co?
Chema bez przerwy latał z taką kamerą.
To ta sama?
Nie.
Ta należała do Nicandra.
Nicandro.
Nadęty fiut. Nie znosiłam go.
- Znowu się odzywał? - Nie.
Zniknął lata temu, jakby zapadł się pod ziemię.
Co ty tu robisz?
Chciałam poprawić ci humor.
Idzie lepiej, niż zakładałyśmy.
Dobrze ci poszło z Chemą.
Starszych sióstr trzeba słuchać.
Zwłaszcza z tak wybuchowym charakterkiem.
Idę coś zjeść.
Przez ciążę jestem głodna jak wilk.
Skoro jesteśmy zgodni co do umów dwustronnych…
dalsze negocjacje na pewno okażą się owocne.
Przepraszam na chwilę.
Wybaczcie.
Co słychać?
W czym mogę ci pomóc?
Dostałeś pocztę.
Nie wiedziałem, czy to coś ważnego, więc pomyślałem, że powinienem…
José Marío.
Nie musisz przynosić mi poczty.
Bardzo za tobą tęsknię.
Może wrócisz do domu i zaczniemy od nowa?
Bez wściekania się.
- Krzywdzenia siebie nawzajem… - Dalej nie rozumiesz.
Czego?
Nie chodzi o urazę.
Nie podoba mi się nasze życie.
Chcieliśmy mieć rodzinę.
- Już ją mamy. - Zrobiliśmy pierwszy krok.
Clara jest w ciąży. Chyba nie rozumiesz.
- Po co szukać problemów? - Szukać? My je mamy.
Nie mogę bawić się w dom.
- Jesteśmy rodziną. - Nic nie widzisz.
Nic wokół nam nie sprzyja.
- Jestem z tobą szczęśliwy. - Ja nie jestem.
Nie w ten sposób.
Mówiłem ci. Potrzebuję czasu.
Muszę pobyć sam.
Proszę cię.
Nie szukaj wymówek, by wpadać. Błagam.
Zwłaszcza nie do mnie do pracy.
A teraz wybacz.
- Co jest? - Musimy pogadać.
Na osobności.
Bruno z matką już tu nie mieszkają.
Co jest?
Dowiedziałem się czegoś o Sarze.
Musimy pogadać o jej przeszłości.
Odkryłem, że miała poważne problemy psychiczne.
- Co wiesz na ten temat? - To nieprawda.
Wręcz przeciwnie.
Chcę wiedzieć, czy razem ćpaliście.
- O co ci, kurwa, chodzi? - Słyszałeś.
Oczywiście, że nie. Wynocha!
Sara miała nie po kolei w głowie i krzywdziła ludzi.
Słuchaj, dupku.
Na każde wspomnienie o Sarze, coś we mnie pęka.
A gdy już zaczynam układać sobie życie,
znów je niszczysz i spluwasz mi w twarz.
Maldonado, wyprowadź go stąd. Wywal go!
Wiesz co?
Jeśli twoja siostra była stuknięta, to twój problem.
To ty z nią mieszkałeś.
Dla mnie Sara była idealna.
Kochałem ją.
Wypierdalaj z mojego domu!
Trafię do wyjścia.
Dziękuję.
Prasa czeka, aż opowiesz o parku rozrywki.
Co myślisz? „Park Kameleon,
miejsce, w którym rodzice i dzieci na nowo odkryją magię tworzenia rodziny.
Tym projektem nasza rodzinna firma próbuje
podtrzymać wartości, które uczyniły ten kraj wielkim”.
Jak wytłumaczysz nieobecność Rodolfa?
Powiedziałem, że wyjechał w interesach.
Przygotuj listę potencjalnych menedżerów.
Mój syn wkrótce odejdzie.
Czego się spodziewałeś? Odkrył, że zrobiłeś dziecko jego żonie.
Jest wrażliwy i ckliwy. To większa ciota niż jego brat.
NIEWIELU Z NAS JEST TYM, KIM SIĘ WYDAJE… CHCĘ UMRZEĆ
Ofiara nie miała przy sobie dokumentów.
Śledczy dokonają ekspertyzy dowodów.
Już to robią.
Biorąc pod uwagę pańską kartotekę
oraz apelację pańskiego adwokata,
sąd zarządza sześciomiesięczne śledztwo w celu ustalenia faktów.
Zasądzam środki ostrożności w postaci cotygodniowego meldunku,
nakazu pozostania w kraju
oraz ścisłego dozoru policyjnego wobec Alejandra Guzmána.
Álex.
Widziałeś się z koronerem?
Jeszcze nie.
Co ty tu robisz?
Dostałam maila z uniwersytetu w Hiszpanii.
Chcą wiedzieć, czy w przyszły piątek zacznę studia.
Co odpowiedziałaś?
- Witam. - Nie wiem…
- Jakieś wieści? - Przepraszam.
Nie zidentyfikowaliśmy szczątków.
Zbadaliśmy DNA i dane dentystyczne. Ale nie pasują do żadnych policyjnych akt.
Nie można nawet określić płci?
- Zbadamy kości, ale to trochę potrwa. - Nie mam czasu.
Po chuj ci płacę, skoro nic dla mnie nie masz?
Policja myśli, że to ja zabiłem tę osobę.
Potrzebuję jakichś informacji.
Ustaliliśmy, że do śmierci doszło 18-20 lat temu
w wyniku strzału w okolicę kości czołowej.
Tutaj, między brwi.
Pojedynczy strzał.
Bardzo dokładny.
Strzał doświadczonego myśliwego.
Mam rację?
- Znasz może jakiegoś? - Álex.
- Informuj mnie. - Oczywiście.
Przepraszam.
Czego chcesz?
Chcę wiedzieć, co myślisz o mojej propozycji.
Pomóż mi zniszczyć tego skurwiela, który zrujnował nam życie.
Ty masz jaja.
A ja środki.
- Kiedy i gdzie? - Dzisiaj.
Obejrzymy z Césarem park rozrywki, który właśnie kupiliśmy.
Sami.
Żadnej broni. Nikogo więcej.
To idealna okazja, żebyś się pojawił i przejął…
Musisz coś dla mnie zrobić.
Mów.
Chodzi o Sarę.
O jej przeszłość.
Coś ty zrobił?
Powiesz mi, co wiesz.
Mogę ci co nieco powiedzieć o twojej siostrze.
Ale jeśli coś cię zaskoczy,
nie zabijaj posłańca.
Do zobaczenia.
Álex.
Idziesz już?
Tak, muszę zabrać parę rzeczy z domu
i coś załatwić.
- Mam iść z tobą? - Nie.
Muszę to zrobić sam. Dzięki…
- Jedź do Hiszpanii. - Nie.
To twoje marzenie.
Ale ty jesteś tutaj.
Nie chciałaś czasem uciec od rodziny?
Nie.
Tylko od ojca.
Zwłaszcza po tym, co zrobił, co odkryliśmy o kobietach, które maltretował…
Rozumiem.
Zrobię, co mogę, żeby nie wracać za kratki.
Nie za zbrodnię, której nie popełniłem.
Bez względu na cenę.
Słuchaj.
Kto szuka zemsty, ten kopie dwa groby.
Nie chcę, żebyś skończył w jednym z nich.
Takie jest życie.
Powodzenia.
Jeśli w rodzinie ojca Sary występowała schizofrenia,
musimy działać szybko.
Będę musiał zbadać jego oraz…
Jak ma na imię pani starszy syn?
Álex.
Nie jesteśmy małżeństwem z ojcem Sary.
Ani z ojcem Álexa.
Mąż zmarł kilka lat temu.
Sara…
Obowiązuje pana tajemnica, prawda?
Moje dzieci się nie dowiedzą?
Sara…
Sara była wynikiem…
napaści.
To był gwałt.
Proszę przysiąc, że moje dzieci się nie dowiedzą.
Zgodnie z prawem nie mogę niczego ujawnić.
Jej ojciec, człowiek,
który mnie wykorzystał, jest w szpitalu. Jest chory umysłowo.
Widzę go, gdy patrzę na Sarę.
Ma jego oczy.
Oczy potwora, który zaatakował mnie tamtej nocy.
Daj mi to.
Nie wiem, jak ocalić córkę.
Mam dla ciebie niespodziankę do spróbowania.
- Serio? - Tak.
PARK ROZRYWKI KAMELEON
Zaczekajcie tutaj.
Jako dziecko marzyłem o przejażdżce kolejką górską.
O ekscytacji i zawrotach głowy,
zobaczeniu wszystkiego z góry.
O skurczach żołądka po zejściu.
Ale nie mieliśmy forsy.
Za to na piwo ojca nigdy nie brakowało.
Czy nie byłoby rozsądniej przyjść tu z twoimi ochroniarzami?
Polowanie w samotności jest ekscytujące.
Ty, broń
i zwierzyna.
Niespodzianka, sukinsynu.
Wiem, że tam jesteś.
Dałeś się wydymać.
- Nie prowokuj go. - Czego się spodziewałeś?
Że wspólnik mnie zdradzi?
Nie uciekniesz stąd.
Nie ma sensu strzelać, dupku.
Nagranie z drona trafia prosto do chmury.
I jest transmitowane na żywo.
Masz minutę, żeby odłożyć broń
i powiedzieć mi prawdę.
Prawdę? Jaką prawdę?
Inaczej
wyślę transmisję do wszystkich mediów i stacji telewizyjnych w kraju
razem z lokalizacją. I co wtedy?
Zanim się obejrzycie, zaroi się tu od policji i reporterów.
Zostało 45 sekund.
Myśleliście, że się na to nabiorę?
Nie jestem naiwnym frajerem sprzed 18 lat.
Jeszcze 35 sekund.
Negocjujmy.
Popełniłeś błąd, skurwysynu.
- Czemu to, kurwa, zrobiłeś? - Blefuje. Próbuje nami manipulować.
Macie przejebane.
To kopie twoich wyciągów bankowych.
Pieprzony skurwysyn!
Skarbówka wzięła się już pewnie za audyt kasyna.
Zabiję cię.
Nie.
Powiedz, kogo zabiłeś i zakopałeś przed moim domem.
No dalej, zasrańcu.
No chodź!
Chodźcie tu!
Álex tu jest.
To twoja sprawka, skurwielu!
Najlepszy myśliwy w Meksyku, co?
Kogo, do chuja, zakopałeś na moim podwórku?
Będę musiał cię zabić.
Tak jak zabiłeś Sarę, zasrańcu.
Ocaliłem jej życie.
Tu jestem, skurwysynu.
Álex!
- Álex! - Elisa!
Napisy: Agnieszka Komorowska