‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ควบม้าลุยไป
‎ด้วยใจที่มีนี้
‎ที่ไม่ตามใคร ออกผจญภัย
‎ออกลุยกันไปไม่รอรี
‎ควบม้าลุยไป
‎กับเธอที่มีนี้
‎หากเราเคียงกัน ‎วิญญาณก็พลัน
‎ออกพาเราลุยทุกวินาที
‎เย...
‎(สปิริตผจญภัย ‎โรงเรียนฝึกขี่ม้า)
‎หิวกันหรือยัง สาวๆ
‎กินมื้อเช้าไหม
‎ขอโทษค่ะ คุณมาระหว่างเราฝึกพอดี
‎พอลลี่เกือบจะคลานได้แล้วนะ จิม
‎ลูกคงคลานได้เร็วๆ นี้แหละ
‎ไม่ต้องห่วง ‎เดี๋ยวพร้อมแล้วก็คลานเองแหละ
‎เด็กก็พัฒนาตามวัยน่ะ
‎ไม่นานคงวิ่งและควบม้าทั่วเมืองแน่
‎พ่อคะ เคท !
‎ไง พอลลี่ คลานได้หรือยังล่ะ
‎เกือบแล้ว
‎หนูรอให้พอลลี่ ‎มาขี่สปิริตด้วยกันไม่ไหวแล้ว
‎นี่มาจากพาโลมิโน่ บลัฟฟ์เหรอคะ
‎โรงเรียนสอนขี่ม้าตอบมาเหรอ ‎ว่าไงบ้างคะ
‎เรายังไม่ได้เปิดเลย รอลูกกลับมาไง
‎(พาโลมิโน่ บลัฟฟ์)
‎"พาโลมิโน่ บลัฟฟ์แสนงาม
‎กว้างขวาง...
‎หอพัก..."
‎ไหนล่ะๆ
‎เยี่ยม ! เขารับเรา ! ‎สปิริตกับหนูผ่าน !
‎- ภูมิใจจัง ‎- ยินดีด้วย
‎- เราติด ‎- ฉันด้วย !
‎เยี่ยม !
‎เยี่ยม
‎สุดยอด
‎เราทำได้ สปิริต
‎เยี่ยม
‎ดูสิ น้องคลานแล้ว
‎พอลลี่ กะแล้วว่าต้องทำได้
‎ตอนพวกหนูกลับมาเยี่ยม
‎น้องคงเดินเล่นและควบม้าทั่วเมืองแน่
‎นอกเวลาเรียน ‎มีอะไรสนุกๆ ให้ทำเยอะเลย
‎นี่แคนเทอร์เฮาส์ที่เราจะไป
‎สองชั้น ‎ชั้นหนึ่งของม้า อีกชั้นของเรา
‎อบิเกล มีรายการของใช้ไหม
‎น่าจะตรวจอีกรอบ ‎ก่อนสั่งไปร้านวินทรอป
‎ช่วงนี้ฉันฝึกพับกระดาษอยู่ ‎สวยใช่ไหมล่ะ
‎ใช่ เหมือนจริงมาก
‎ไปเรียนทีต้องใช้ของเพียบ
‎หวังว่าคุณวินทรอป ‎จะพร้อมรับคำสั่งซื้อชุดใหญ่นะ
‎กับซื้อไอศกรีมนิดหนึ่ง
‎ผมจัดการให้แล้ว
‎ผมเลี้ยงเอง
‎นายจะเลี้ยงไอศกรีมอบิเกลเหรอ
‎ทำไมล่ะ
‎จะขอเลี้ยงพี่สาวสุดที่รักไม่ได้เหรอ
‎มีอะไรแอบแฝงแน่นอน
‎ก็ได้
‎ผมต้องการให้อบิเกลช่วย
‎ครูคนใหม่บอกว่า ‎ผมอ่านเขียนไม่ค่อยเก่ง
‎ผมรู้พยัญชนะทั้งสิบตัวแล้วนะ !
‎พยัญชนะมี 26 ตัวนะ
‎รู้สิบตัวที่สำคัญไง
‎แต่ครูคนใหม่ดันไม่เห็นด้วย
‎ครูบอกว่าถ้าผมเขียนไม่ได้
‎ครูจะไม่ให้ผมออกไปพัก ‎จนกว่าจะเขียนเป็น
‎ชีวิตของผมจบเห่แน่
‎พี่ต้องสอนผมนะ อบิเกล
‎ขอร้องนะ
‎- สอนให้ก็ได้ ‎- เจ๋ง
‎เอาจริงเหรอ
‎อีกชั่วโมงไปเจอกันที่โรงเรียนนะ
‎ขอบใจนะ ‎สมกับที่เป็นพี่สาวสุดที่รักจริงๆ
‎อบิเกล คิดใหม่ก็ยังไม่สายนะ
‎มีอะไรให้คิดอีกล่ะ ‎พอไปเรียน ฉันคงคิดถึงสนิปส์
‎เขาก็ไม่ได้แย่นัก... บางทีน่ะ
‎เขาก็มีมุมน่ารักนะ
‎ตอนไหนกันล่ะ
‎อย่าง...
‎ตอนที่แม่อบคุกกี้
‎หรือรับบทแด๊ดดี้ แดฟโฟดิล ‎ในเทศกาลฤดูใบไม้ผลิบาน
‎มีอะไรเหรอ
‎ฉันเพิ่งคิดได้ว่า ‎พอพวกเราไปเรียนตอนต้นปี
‎เราคงพลาดเทศกาลนั่น
‎ใช่ คงงั้นแหละ
‎ฉันตื่นเต้นเรื่องเรียนมาก
‎จนลืมคิดว่าจะพลาดอะไร
‎ก็ไว้มากันสิ
‎ตอนนั้นคงเพิ่งเปิดเทอม ‎จะกลับมาบ่อยไม่ได้
‎แย่จังนะ
‎ฉันชอบเทศกาลฤดูใบไม้ผลิบานสุดๆ
‎คงปรับตัวไม่ยาก ‎ลัคกี้ก็เคยย้ายเมือง
‎ใช่ เธอช่วยแนะเราได้นี่
‎ไม่ใช่นัดแนะนะ
‎- ถ้านัดแนะต้องฉันเอง ‎- ฉันช่วยได้
‎ไม่ต้องห่วงเลย สาวๆ
‎ฉันมีประสบการณ์
‎จะให้พ่อกับแม่ ‎ส่งดอกไม้ไปให้ได้ไหมนะ
‎จะใส่ลงซองได้ไหม
‎เดี๋ยวฉันมานะ เตรียมตัวไว้ล่ะ
‎ฉันมีความคิดดีๆ แล้ว
‎การอ่านและเขียนไม่ได้ยาก ‎ถ้าหากนายตั้งใจ
‎คงสนุกถ้าได้จับหนังสือ
‎เครื่องเขียนประดับด้วยม้าตัวน้อย
‎กล่องดินสอเต็มไปด้วยยางลบ
‎เรื่องอุปกรณ์เรียนอีกแล้วเหรอ
‎บอกแล้วไงว่าผมไม่ชอบโรงเรียน
‎ไม่รู้จักคำว่าอุปกรณ์เรียนด้วย ‎ทำไมต้องสนล่ะ
‎เริ่มด้วยพยัญชนะพื้นฐานอย่าง ซี
‎เขียนโค้งด้านข้าง ‎เป็นพยัญชนะต้นของคำว่าแคท
‎สนิปส์
‎ทำอะไรของนายน่ะ
‎ขอโทษที
‎ไหนว่าอยากเรียนเขียนกับอ่านไง
‎ก็อยากสิ
‎แต่มันน่าเบื่อ
‎ทำให้สนุกๆ สิ
‎นายต้องมีพื้นฐานที่ดีก่อน ‎ถึงจะไปคำยากๆ ได้
‎ก็เรียนแล้วจะหลับนี่นา
‎โอเค งั้นลองนี่
‎ตัวอักษรนั้นคือเพื่อนรัก
‎เมื่อได้รู้จัก ก็สนุกเรื่อยไป
‎ตามมาไวๆ มาเรียนรู้นี่
‎เอ บี ซี ดี อี เอฟ จี
‎เอช และ ไอ ก็มาเร็วรี่
‎เจ และ เค...
‎ส่วนเพื่อนรักที่สุด ก็คือพวกนี้
‎ดับเบิลยู เอ็กซ์ วายกับซี
‎รู้หรือเปล่าว่า ‎ผมหลับแบบตาค้างได้ด้วย
‎ผมก็เพิ่งรู้นะ !
‎นี่ไงที่พี่สอนผมได้
‎ถ้าเพลงเอบีซียังไม่ได้ผล ‎ก็คงเกินเยียวยาแล้ว
‎ฉันยอมแพ้ !
‎ไม่นะ เดี๋ยว ขอร้องนะ
‎พี่ต้องช่วยผมนะ
‎ได้โปรดๆ ๆ
‎ผมสัญญาว่าจะทำตัวดีขึ้น
‎ก็ได้ แต่รอนี่นะ
‎จะสอนนาย ต้องใช้สองคน
‎หนูจะจัดของไปโรงเรียนทีหลังนะคะ เคท
‎ไปก่อนนะคะ !
‎สปิริต เราต้องทำอะไรที่พิเศษสุดๆ ‎ให้พรูกับอบิเกล
‎เขาบอกไม่เป็นไร ‎ถ้าพลาดเทศกาลฤดูใบไม้ผลิบาน
‎แต่ยังไม่รู้ต้องเจออะไร ‎หลังย้ายไปจากมิราเดโร่
‎ตอนฉันย้ายมานี่ ‎ฉันก็พลาดทุกอย่างในเมือง
‎วันเกิดเอ็มม่า
‎ฉันรู้สึกแย่สุดๆ
‎พวกเขายังไม่รู้ ‎แต่คงแย่เหมือนกันแน่
‎ฉันจะทำให้พวกนั้นรู้สึกว่า ‎ไม่ได้พลาดอะไรไป
‎โดยการจำลอง...
‎งานเทศกาลฤดูใบไม้ผลิบาน
‎อย่างแรกเลย
‎เราต้องการดอกไม้
‎นี่ไม่ใช่ฤดูใบไม้ผลิ ‎เพราะงั้นคงหาดอกไม้บานไม่ได้
‎ถ้าหาดอกไม้บานไม่ได้ ‎เราก็ต้องทำขึ้นมาแทน
‎- คุณวินทรอป ‎- ลัคกี้
‎- ลืมสั่งอะไรเหรอ ‎- เปล่าค่ะ
‎เดี๋ยว ‎ไม่ได้จะยกเลิกไปเรียนอีกใช่ไหม
‎ฉันว่าแล้ว
‎ไม่น่าสั่งของไปเลย
‎ฉันคิด มีโอกาสครึ่งๆ ‎ที่พวกเขาจะไป...
‎เดี๋ยวค่ะ
‎หนูยังจะไปเรียนอยู่
‎ครั้งนี้ไปแน่
‎ไว้ไปแล้วจะเชื่อนะ
‎จะสั่งอะไรล่ะ
‎ขอเหมากระดาษย่นทั้งหมดเลยค่ะ
‎คงมีของอยู่หน่อยนะ
‎จะหัดพับกระดาษแบบอบิเกลเหรอ
‎ประมาณนั้น
‎จะจำลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิบาน ‎ให้พวกเขา
‎เพราะปีนี้เราคงไม่ได้ร่วมงาน
‎เดี๋ยวนะ
‎ไหนๆ ก็มาแล้ว ช่วยลองชิมนี่ทีสิ
‎นี่มัน... เนยถั่วเหรอ
‎ใช่
‎สูตรของฉันเอง
‎ฉันจะเปิดตัวในวันสถาปนาปีนี้
‎พวกเธอต้องชอบแน่
‎วันสถาปนาเหรอ !
‎ลืมคิดเลยว่า ‎เราต้องพลาดวันสถาปนาด้วย
‎พวกนั้นต้องรู้สึกแย่แน่
‎ถ้ารู้ว่าจะพลาด ‎ดูดอกไม้ไฟ แข่งเต้น และขบวนแห่
‎หนูขอไอศกรีมนั่นด้วยค่ะ
‎แต่นี่ถังสุดท้ายแล้วนะ
‎หนูไปนะคะ แม่
‎พร้อมลุยไหม สาวน้อย
‎ไง ไม่ทันเห็นน่ะ
‎ฉันตกใจแทบแย่ ทำอะไรอยู่น่ะ
‎มาเยี่ยมชิก้า ลินดาเพื่อนยากน่ะ
‎เธอต้องไปสอนสนิปส์ไม่ใช่เหรอ
‎ยอมแพ้แล้วสิท่า
‎ไม่หรอก
‎ใช่เลย
‎กะแล้วว่าการสอนสนิปส์ ‎คือฝันร้ายชัดๆ
‎ไม่อยากย้ำนะว่าเตือนแล้ว
‎แต่ก็พูดไปแล้วนี่
‎เธอพูดถูกเผงเลย ‎ไม่รู้ฉันคิดอะไรของฉัน
‎คงไม่มีใครสอนให้สนิปส์อ่านออกได้แน่
‎แม้แต่เธอด้วย พรู
‎นี่ เดี๋ยวก่อนนะ
‎ฉันเป็นครูที่ดีนะ
‎ฉันสอนแมรี่ แพท และเบียงก้ามาแล้ว
‎แต่เธอคิดไม่ถึงหรอก
‎สนิปส์ไม่เหมือนสองคนนั่น
‎พวกนั้นยังมีเหตุผล
‎สนิปส์นี่ยากของจริง
‎ไม่มีใครสอนเขาได้แน่
‎เด็กคนไหนก็ต้องสอนได้สิ ‎แม้แต่สนิปส์
‎ขอท้าว่าทำได้
‎พรู ไม่จำเป็นหรอก
‎มันต้องยากสุดๆ แน่
‎ฉันทำได้
‎ถ้าสนิปส์ต้องเรียนอ่านเขียน ‎ครูยอดฝีมือก็พร้อม
‎เยี่ยม งั้นไปกันเลย
‎สนิปส์รอเราอยู่
‎สปิริต ‎เอาไอศกรีมวางนั่นนะ โอเค
‎เทศกาลฤดูใบไม้ผลิบาน ‎กลายเป็นเทศกาลสถาปนาผลิบานแล้ว
‎สาวๆ ต้องชอบแน่ๆ ‎ทีนี้มาทำดอกไม้บานกัน
‎ตรงนี้ แบบนั้น... นั่น และ...
‎นี่ไง
‎ไว้ค่อยทำแล้วกัน
‎ฉันจะไปยืมไฟมาติดโรงนา
‎จะได้ดูเหมือนวันสถาปนาจริงๆ
‎พร้อมไปอีกรอบไหม
‎หลายคนพูดว่า ‎เมื่อเราตั้งใจ การอ่านก็ไม่ยาก
‎แต่พวกเขายังตั้งใจไม่พอ
‎การอ่านไม่ใช่ของเด็กๆ ‎มันก็ต้องยากไง
‎แหงสิ
‎ครูพรู ‎จะให้ผมอ่านหมดนี่จริงเหรอ
‎ครูคงไม่เพี้ยนนะ
‎ไม่ จะเริ่มด้วยของที่ง่ายกว่านี้
‎ไม่มีทาง
‎วิธีที่ดีสุดคือ ‎ลุยของยากแบบหัวพุ่งชน
‎ลุยแบบไม่ต้องมองเลย
‎คำยากๆ และประโยคยาวๆ ‎ช่วยให้ปรับตัวเร็วกว่า
‎พอมาเรียนคำสั้นๆ ก็ของกล้วยๆ
‎งั้น...
‎ถ้าผมเรียนคำพวกนี้...
‎จะได้กล้วยเหรอ
‎ลัคกี้ สปิริต มีอะไรเหรอ
‎ขอยืมไฟตกแต่งได้ไหมคะ
‎จะจัดงานให้พรูกับอบิเกล
‎พวกเขาจะพลาด ‎เทศกาลฤดูใบไม้ผลิบานและวันสถาปนา
‎งานกองไฟวันเก็บเกี่ยวด้วยสินะ ‎น่าเสียดายจัง
‎เดี๋ยวฉันให้ยืมไฟนะ ขอไปหยิบก่อน
‎ลืมงานล่าวันเก็บเกี่ยวเลย สปิริต
‎คุณอัลเทีย ‎หนูยืมเพิ่มอีกอย่างนะคะ
‎ฉันไม่เป็นไร
‎ฉันรู้ว่ามันเยอะ ‎แต่ก็เพื่อสองคนนั่น
‎อีกอย่าง มันก็แค่งานฉลอง ‎เก็บเกี่ยวสถาปนาผลิบาน... และล่า
‎เราจัดการได้น่า
‎แต่เราอาจต้องการของอีกนิดหน่อย
‎งานเลี้ยงเก็บแอปเปิล
‎งานแข่งขันทำพาย
‎วันสนุกคลุกหิมะ
‎- หรรษาฤดูร้อน ‎- รวมพลคนฮันนี่ แบดเจอร์
‎- ประกวดขนมไหว้พระจันทร์ ‎- เพลงเหมายัน
‎เราทำได้น่า สปิริต
‎มันอาจจะดูเยอะ ‎แต่งานเลี้ยงเก็บเกี่ยวสถาปนาผลิบาน
‎และเทศกาล ‎แข่งอบพายปั้นหิมะฤดูร้อนยังจัดอยู่
‎แค่พูดชื่อก็เหนื่อยแล้ว
‎พอเราไปโรงเรียน ‎พรูกับอบิเกลคงซึ้งเองแหละ
‎ฉันไม่อยากให้พวกนั้น ‎พลาดสักเทศกาล
‎มีเวลาหนึ่งชั่วโมงก่อนพวกนั้นมา ‎โรงนาต้องสมบูรณ์แบบ
‎ลงมือกันเถอะ
‎(บูมเมอแรง)
‎(ชิก้า ลินดา)
‎"แค..."
‎เดินไป ! ให้เลือดเลี้ยงสมอง ‎คิดให้หนักขึ้น
‎"แคท"
‎- เร็ว ยกขา ‎- "แค..."
‎วิ่งเลย วิ่งไป ใกล้จะได้แล้ว
‎"แคทาสโทรฟี"
‎- สู้ๆ ‎- อบิเกล
‎ถ้าบอกเขา จะได้ประโยชน์อะไร
‎ยังไงก็ไม่เข้าหัวอยู่แล้ว
‎วิธีของพี่มันยากไป
‎ส่วนของพี่ก็น่าเบื่อไป
‎แถมผมก็ยังไม่เห็นกล้วยเลย
‎ไม่เอาน่า ยืนเร็ว ทหาร
‎อยากให้สอนช้าลงเหรอ ‎บอกสิบอักษรที่รู้มาสิ
‎พอกันที
‎ไหนว่านายอยากเรียนไง
‎ผมทนไม่ไหวแล้ว
‎ผมคงต้องอดเล่นช่วงพักไปจนวันตาย
‎พวกพี่เป็นครูที่แย่สุดเลย
‎แต่ฉันสอนให้คนอ่านออกมาเยอะนะ
‎- หวังว่าไม่ใช่วิธีนี้ ‎- จะมาทับถมทำไม
‎- ทำไมต้องทำให้มันยากล่ะ ‎- จะได้สำเร็จไง
‎ถ้าบอกหมด เขาจะคิดเองไม่ได้
‎คิดได้เหรอ ใครจะไปคิดได้ถ้าวิ่งอยู่
‎มันเป็นเทคนิค
‎เทคนิคเธอน่าสับสน ‎เหนื่อย เหงื่อท่วมอีก
‎ไม่ใช่นะ เช่น "แคทาสโทรฟี"
‎ถ้าเข้าใจคำ ก็จะแยก ‎"แคท" กับ "สโตรฟี" ได้
‎เริ่มจาก "แคท" ‎แล้วไปคำที่เหลือสิ
‎แคท กับ อาสโทรฟี
‎ถ้าไม่อยากให้ฉันช่วย ก็ไม่น่ามาขอ
‎ฉันเปล่าขอ ‎ถ้าไม่อยากช่วยก็ไม่ต้องมา
‎ฉันไม่ผิดที่สนิปส์ไม่เข้าใจ
‎คงเพราะวิธีของเธอไง
‎หรือของเธอ ถามเขาเองเลยสิ
‎กะแล้วเชียว
‎อันนี้ไปโน่น
‎และไฟมาตรงนี้
‎ลืมทำดอกไม้บานนี่นา ฉันลืมไปสนิทเลย
‎ฉันจะรีบพับ เดี๋ยวเดียวก็เสร็จ
‎เรียบร้อย
‎เสร็จไปหนึ่ง
‎มันจะต้อง...
‎เยี่ยม
‎- ลัคกี้ ‎- มากันแล้ว ! เราทำยังไงดี
‎ลัคกี้จะโอเคไหมนะ
‎คิดว่าโรงนาโอเคไหมล่ะ
‎ไง สาวๆ มีอะไรกัน
‎ไหนว่าให้มาดูเซอร์ไพรส์ไง
‎ไว้มาทีหลังนะ
‎ไม่ว่าจะอะไร ‎ฉันมั่นใจว่าต้องดีน่า
‎เธอทำทั้งวันนี่ ‎ไม่อยากให้เราดูเหรอ
‎ไม่ ห้ามเข้าในโรงนาก่อนถึงพรุ่งนี้
‎ขอสองอาทิตย์ดีกว่า
‎ห้ามใช้โรงนาสองอาทิตย์เลยเหรอ
‎ไม่ๆ สาวๆ ไม่นะ
‎แต่นแต๊น
‎ลัคกี้ เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‎แผ่นดินไหวเหรอ แล้วทอร์นาโดถล่มซ้ำ
‎แล้วก็มีคนเอาของมาแจกเราเหรอ
‎จำไม่เห็นได้ว่ามีของพวกนี้นะ
‎ตอนแรกฉันวางแผน ‎จะจัดแค่งานเทศกาลฤดูใบไม้ผลิบาน
‎แต่ก็คิดได้ว่า ‎พวกเธอจะพลาดอีกหลายงาน
‎เลยเปลี่ยนเป็น ‎งานเลี้ยงเก็บเกี่ยวสถาปนาผลิบาน
‎และเทศกาล ‎แข่งอบพายปั้นหิมะฤดูร้อน
‎ซึ่งพังไม่เป็นท่า
‎ฉันขอโทษนะ
‎เธอพยายามจัดเทศกาลพวกนี้ ‎เพื่อเราเหรอ
‎ทำไมล่ะ
‎ไม่ให้รู้สึกพลาดไง
‎ขอบคุณนะ ลัคกี้
‎แต่เราไม่รู้สึกพลาดหรอก
‎เรารู้ว่าต้องพลาดบ้าง ‎หลังย้ายไป แต่ไม่เป็นไร
‎ไม่ มันเป็นสิ
‎พวกเธอไม่เคยย้าย แต่ฉันเคย
‎มันยากมากเลยนะ
‎รู้สึกพลาดไปซะหมด
‎ลัคกี้ มีอะไรหรือเปล่า
‎พอเราไปเรียนแล้ว
‎จะกลับมาร่วมงานเทศกาล ‎ที่มิราเดโร่ไม่ได้ง่ายๆ
‎เธอกลัวการไปพาโลมิโน่ บลัฟฟ์เหรอ
‎อะไรนะ ไม่ใช่
‎- ฉันอยากไปเรียนจะตาย ‎- งั้นทำไมล่ะ
‎ไม่รู้สิ พูดยากน่ะ
‎ฉันขอไปขี่ม้าหน่อย ‎ขอโทษด้วยนะเรื่องโรงนา
‎เดี๋ยวฉันทำความสะอาดเอง
‎ตามเธอไปดีไหม
‎อย่าเลย ให้เธอสงบสติก่อน
‎ถึงบอกว่าจะเก็บเอง
‎แต่เราน่าจะช่วย ‎ก่อนเธอกลับมานะ
‎ฉันมีความคิดดีกว่านั้น
‎โอเค ‎เราต้องการของจากร้านวินทรอปหน่อย
‎จากนั้นก็พร้อม
‎เข้าใจละ
‎ไง
‎ไง ไม่ทันเห็นพวกพี่เลย
‎สนิปส์ ดีใจที่เจอนายนะ
‎พวกเราอยากขอโทษ
‎เราขอโทษจริงๆ ‎ที่สอนให้นายอ่านไม่ได้
‎เราติดค้างนาย
‎เลี้ยงไอศกรีมพร้อมกับเค้กผมไหมล่ะ
‎มากกว่านั้น
‎ฉันสัญญาว่าจะฝึกอ่านเขียนด้วยทุกวัน ‎จนจะไปเรียน
‎ทั้งวันเลย
‎ฉันด้วย พวกเราจะช่วยกัน
‎ไม่เป็นไร ‎ผมเรียนรู้คำมานิดหน่อย
‎"สนิปส์เรียนรู้ไม่ได้"
‎นายจดที่เราเถียงกันเหรอ
‎เป็นเรื่องตลกสุด ‎ที่พวกพี่พูดวันนี้เลย
‎ผมต้องจำเอาไว้ใช้ เลยจดไว้น่ะ
‎เราทำได้ เราสอนนายได้
‎เปล่า การสอนของพี่น่ะมัน ‎แคท อะ โทรฟี
‎ไหนๆ นายก็เป็น ‎ผู้เชี่ยวชาญการสร้างคำแล้ว
‎สนใจรับงานเขียนชิ้นแรกไหม
‎ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นอะไรไป
‎ตอนย้ายไปไทด์ รัน ‎ไม่เห็นกังวลเลย
‎สงสัยตอนนั้น ‎ฉันมัวแต่เตรียมตัวให้นาย
‎จนลืมคิดเรื่องมิราเดโร่
‎มิราเดโร่คือบ้านของฉัน
‎ฉันคงคิดถึงแน่
‎มันไม่ใช่แค่สถานที่
‎แต่เป็นทุกอย่าง
‎ตอนฉันจากเมืองมา
‎ฉันทิ้งเพื่อน ‎และวัฒนธรรมของที่นั่นมา
‎ตอนนี้ฉันก็ต้องทำอีก
‎แต่ครั้งนี้พ่อไม่ได้ไปกับฉันด้วย
‎รวมถึงเคทกับป้าคอร่า...
‎พอลลี่ด้วย
‎ฉันไม่เป็นไร
‎มันก็แค่... ยากที่จะก้าวต่อไป
‎กลับทางอ้อมกันดีกว่า
‎นี่มันอะไรกัน
‎ขอต้อนรับสู่ ‎เทศกาลแห่งเทศกาลของมิราเดโร่
‎ทุกเทศกาลในมิราเดโร่
‎มาฉลองพร้อมกันในคืนเดียว
‎(เทศบาลแห่งเทศบาล)
‎พวกเธอทำหมดนี่เลยเหรอ
‎สวยมากเลย
‎มีคนช่วยน่ะ
‎ปรากฏว่าทุกคนที่เธอไปคุย ‎ชอบความคิดของเธอ
‎พวกเขาเลยอยากช่วยน่ะ
‎ฉันทำดอกไม้
‎ตอนนี้ฉันทำเก่งมากเลย
‎ฉันทำมานานแล้วน่ะ
‎ยินดีต้อนรับสู่เทศบาลแห่งเทศบาล
‎ผมเขียนป้ายเองนะ
‎รู้ไหม ลัคกี้
‎ถึงไม่พลาดสักเทศกาล ‎เราก็คิดถึงมิราเดโร่อยู่ดี
‎คิดถึงด้วยกันเลย
‎ฉันอยากจำ ‎ทุกรายละเอียดของคืนนี้ให้ได้จัง
‎พ่อว่าเราทำได้นะ
‎เรารู้ว่า ‎ลูกกังวลว่าจะพลาดอะไรไป ลูกรัก
‎พวกหลานจะได้ ‎สร้างความทรงจำใหม่ในโรงเรียน
‎จะต้องวุ่นแล้วก็เรียนหนัก
‎คงไม่มีเวลาคิดถึงเราทุกคนหรอก
‎แต่เราจะคิดถึงพวกหนู
‎นี่เป็นบันทึกความทรงจำ
‎ป้ามีเล่มหนึ่งตั้งแต่ยังเด็ก
‎เพื่อบันทึกทุกประสบการณ์
‎พวกหนูก็ทำแบบเดียวกันได้
‎ขอบคุณค่ะป้าคอร่า
‎หนูจะบันทึกทุกวันเลย
‎กล้องของพ่อนี่
‎มันเป็นของลูกแล้ว
‎เล่าการผจญภัยให้เราฟังด้วยล่ะ
‎รูปภาพจะมีค่าดั่งพันคำ ‎ในบันทึกความทรงจำนั้น
‎สุดยอดมากเลย
‎ขอบคุณค่ะ
‎ไง พอลลี่
‎วันนี้น้องขยับไม่หยุดเลย
‎ลัคกี้
‎น้องพูดชื่อหนูด้วย
‎น้องไม่เคยพูดมาก่อนเลย
‎ฉันเศร้าที่ต้องจากมิราเดโร่
‎แต่ก็ตื่นเต้น ‎ที่จะได้เจอวัฒนธรรมใหม่
‎เพราะสิ่งที่ทำให้มิราเดโร่พิเศษ ‎ไม่ใช่เทศกาล แต่เป็นผู้คน
‎ครอบครัวของฉัน
‎โชคยังดีที่ฉันมีครอบครัวมาด้วย
‎มิราเดโร่จะเป็นบ้านฉันเสมอ
‎มันจะรอฉันอยู่ที่นี่เสมอ