Subtitles by sub.Trader subscene.com
PIEKIELNA GŁĘBIA 3
Witam ponownie wszystkich fanów "Tygodnia z rekinami".
To już nasze trzecie lato w Litlhapi,
opuszczonej osadzie rybackiej na Kanale Mozambickim.
Jej mieszkańcy padli ofiarą
podnoszącego się poziomu wód morskich.
Kiedyś tę sztuczną wyspę zamieszkiwało ośmiuset ludzi.
Zostało dwoje.
Myślicie, że was to nie dotyczy?
Tak będzie kiedyś wyglądać południowy skraj Florydy...
Houston...
i Nowy Orlean.
Ale coś tu jeszcze zostało...
Nasza Szkółka. O tam.
Chcecie zobaczyć?
Chodźmy!
Rybacy zbudowali osadę na rafie koralowej,
zwabieni obfitością tych wód.
Tutejszy ekosystem cechuje niebywała bioróżnorodność.
Pracujemy tu nad stworzeniem bazy danych o nazwie Tryton.
Dzięki sonarom i sztucznej inteligencji
identyfikujemy i badamy organizmy na terenie tego podmorskiego wąwozu
od żarłaczy białych po najmniejsze rybki.
Rekiny powracają tu co roku, by żerować i się rozmnażać.
Im także, podobnie jak nam, zagrażają zmiany klimatyczne.
Wody oceaniczne wchłaniają coraz większe ilości dwutlenku węgla,
więc wzrasta ich temperatura, poziom i zakwaszenie,
a ubywa pożywienia i wymierają kolejne gatunki.
W porządku, Shaw?
Dużo rekinów.
Płyńmy.
Mój ojciec, Nick Collins, uważał, że badania nad rekinami,
które tak jak my stoją na szczycie łańcucha pokarmowego,
pomogą stwarzać lepsze warunki dla całych ekosystemów
i że problemy rekinów są także naszymi.
Emma!
Nie zbliżaj się.
Stój!
To Sally.
Oznakowana samica, która doprowadziła nas do Szkółki.
Obserwujemy, jak przystosowuje się
do zmian klimatycznych z innymi osobnikami.
Zwariowałaś?
Zachowaj spokój. Nie wtrącaj się.
Pokazuje mi miejsce w szeregu.
Tu rządzi ona.
Nie próbujcie tego.
Emma!
Szlag!
- Kurna! Pokaż! - To nic.
Daj rękę!
Nic mi nie jest. W porządku.
Nieprawda. Zraniła cię. Krwawisz.
Koniec wycieczki. Wracamy.
Niesamowite!
Więcej o naszych badaniach na naszej stronie.
Przekazujcie datki na fundację Nicka Collinsa "Płetwa".
Żegnają was doktor Emma Collins i Shaw,
czyli ekipa Wodnego Bloga.
- To nie była zabawa. - Znamy się z Sally od dawna.
Pamiętaj: z respektem!
Mówisz jak mój ojciec.
Racja.
Emmo! Uważaj na siebie bardziej, proszę.
Wiem, że on był twoim dowódcą i uważasz się za jego dłużnika,
ale jestem dorosła, jasne?
Kocham cię.
Idę na piwo. A ty?
Dobrze wyglądasz.
Ja o siebie dbam!
To ona. Bella.
Znalazła się sama.
Musimy schwytać tamte trzy. Nie ma czasu.
Jak to zrobić, specu?
Skoro nie możemy już namierzać ich matki, to klapa.
Bella była troskliwa.
Prowadziła młode na najlepszą wyżerkę w okolicy.
Łap!
Spin?
To było super! Relacja spod wody jest świetna.
...doprowadziła nas do Szkółki...
Pięć tysięcy lajków jak w banku. Wrzucam to na Fejsa i Insta.
Co z dronem?
Spalił się serwomotor. Naprawię.
Miya?
Nic pani nie jest?
Coś nowego w Trytonie?
Cóż...
Ciągle szukam.
I co?
Nemo!
Jeśli chcesz zebrać materiał na doktorat, przyłóż się.
- Co? - Oczywiście, doktor Collins.
Masz coś?
Tak.
Zbadałam liczebność populacji. Miała pani rację.
W ciągu roku ubyło sześć procent żarłaczy białych.
- Dorosłych czy młodych? - Zarówno.
Zdziwiona?
Coś się nie zgadza. Musi być błąd.
Spin, jaki zasięg ma Tryton?
65 procent powierzchni Szkółki.
To już daje pojęcie.
Ale to za mało.
Musimy pokryć białe plamy. Rozłożymy jeszcze kilka czujników.
Jasne.
Już jutro.
- Ładne sztuki. - W restauracji dużo za takie dawali.
- Ale kiedy to było? - Fakt...
Tu nie ma życia, Bahari. Wyjedźmy.
To nasz dom, Nandi.
Już go nie ma. Rozejrzyj się. Nic nas tu nie trzyma.
- Gdzie chcesz mieszkać? - Byle gdzie! Zobaczymy.
Jeny! Znam to spojrzenie.
Jakbym widział naszą mamę.
Pogadamy o tym później, dobra?
Wszystko odkładasz na później.
Zgoda. Posprzątaj w łodzi.
Pyszne. Dziękuję, Nandi.
Na zdrowie.
Spin?
Czemu to nie jesz ryb?
Jest paleoweganinem, czyli peganinem.
Odpowiedzialne i zrównoważone żywienie
służy nie tylko środowisku, ale i zdrowiu.
To ryby!
Nie rób nam wykładu.
Cały świat tylko gada - i na co nam przyszło?
Tu zgoda. Po szociku?
Chętnie.
Też mogę, pani doktor?
Napijmy się i przejdźmy na ty. Nalej.
Ale jesteś sexy!
Powiedziałem to na głos?
Mam was oboje na oku.
W Japonii napełnianie kieliszków współbiesiadnikom
uchodzi za bardzo uprzejme.
Dlatego młodzi...
usługują starszym.
Czyli mnie? A co z nim?
Uraziłaś przełożoną!
Dziękuję.
Zdrowie!
Kanpai!
Zaopatrzenie ma przyjść za tydzień.
To nie barka śmieciarzy.
Znasz ten statek?
Nie.
Może mają jakieś ciuchy. Kupimy ci koszulę.
Chodźmy zobaczyć.
Emma?
Nie wierzę!
- Co to za ciacho? - Richie Lowell.
Znają się z podstawówki.
Znaczy - znają się dobrze?
Richard?
Hej. Jak się masz?
Oj tak!
Wieki cię nie widziałem.
Co tu robisz?
Potrzebujemy pomocy.
Ludzie, to są Richard i Lucas.
Spin to nasz magik po MIT.
Shawa pamiętasz.
- Dobrze cię widzieć. - Richie!
Teraz - doktor Lowell. Mów dalej.
A to Miya, doktorantka na letnim wypożyczeniu.
Instytut Technologii Morskich Toba, zgadza się?
Tak. Miło mi.
- Miło poznać. - Mnie też.
Chłopaki chcą skorzystać z Trytona.
Czego szukacie?
Trzech tępogłowców.
Miejscowe żarłacze białe przerobiłyby je na sushi.
- Lucas? - Mają się czego bać.
Wiemy z namierzania trackerem, że się tu kierowały.
Było kilka ofiar 150 km w górę rzeki Orange.
Podejrzewano krokodyle, ale to sprawka żarłaczy tępogłowych.
Tylko zagrożone i głodne rekiny atakują ludzi, dobrze wiesz.
Właśnie.
I dlatego zlecono nam ich znalezienie i przebadanie.
Zabiły kogoś w rzece?
Tępogłowce to ryby morskie.
Właśnie na to wpadłem.
Współpracują.
Polują w stadzie.
To nie jest możliwe.
Jak delfiny?
Tak. Sam widziałem.
Trudno mi uwierzyć.
Miya, sprawdzisz w Trytonie?
Ostatni Carcharhinus leucas był u nas tydzień temu.
- Potem same żarłacze białe. - Tępogłowców brak.
No i macie.
Żegnamy i życzymy powodzenia.
Stąd prowadzisz swój blog?
Śledzisz go?
A jak?
Chyba dziwnie tu mieszkać.
- Ponuro. - Na górze - tak,
ale pod wodą jest raj.
Tylko ryby? To ci wystarczy?
Nie tęsknisz do ludzi?
Nie dziwię się, to sami szkodnicy.
Czemu neurobiolog z podwójnym doktoratem poluje na rekiny?
Wejdź na drinka. Opowiem ci.
Witaj na pokładzie.
Obniżyłeś loty.
- Ta krypa nie tonie? - Ważne, że nie kłuje w oczy.
Pokręcimy się i znajdziemy te tępogłowce.
Szefie...
Whiskey?
Nurkuję. Ty pewnie też.
Więc woda.
Niezłe.
Tak...
Myślisz o mnie czasem?
Zdarza się.
Co konkretnie?
Że szkoda, że ojciec zmarł, a ty wziąłeś fuchę w Sydney.
Widać tak miało być.
Prawdopodobnie.
Bella?
Tak.
Szukałeś jej?
Tak, i wczoraj znalazłem - martwą.
Wypreparowałem mózg do badań.
- Ustaliłeś coś? - Niestety, nie.
Nie wyłączyłeś sprzętu.
Racja.
Kto ci płaci?
Genotics Labs.
Wiem, wielkie korpo. Pracuję dla nich w zamian za granty.
Czyli big pharma.
Klimat zmienia się nieodwracalne.
Świat się skurczy.
Niektórzy na tym zarobią.
- Kaplica Sykstyńska... - ...nie zbudowałaby się sama!
Słuchaj...
Nie przeszkadzajcie nam w pracy.
Dla bezpieczeństwa.
Dzięki, ale my też pracujemy.
Nic się nie zmieniłaś.
Ty też nie.
- Mogę się rozejrzeć? - Śmiało, zapraszam.
Tylko nie zepsuj cennego sprzętu.
Okej.
- Gotów? - Jasne, szefie.
Uważajcie na siebie.
Brown schodzi pierwszy.
Ubezpieczajcie go. Zejdzie najgłębiej.
Docelowo na 30 metrów.
Miya, odbiór?
Słyszę cię wyraźnie.
Schodzę głębiej.
Masz wokół rekiny.
Zbliżasz się do białej plamy.
Przyjęłam.
Płynę w stronę Szkółki.
Jak tam, ekipo?
Jest sporo czarnopłetwych, tępogłowych nie ma.
Poszukamy głębiej.
Włączam czujnik.
Jest dobre połączenie.
Następny.
Brown, zejdź głębiej. Trzymaj kierunek.
Bądź czujny.
Okej. Rozdzielamy się.
Jasne.
Przyjąłem.
Udanych łowów.
Kolejna biała plama.
Przyjęłam.
Mamy problem.
Co się dzieje?
Kurde! Są tu dwa zabite żarłacze białe.
Miałaś nie przeszkadzać!
Emma!
- Spójrz na dno! - Spokojnie!
- Coś je zabiło! - Widzę.
Uspokój się.
Emma!
Mam w zasięgu dużego tępogłowca. Jest szybki.
Tępogłowiec!
Uciekaj ze Szkółki.
Kieruje się na ich nurków.
Lucas, płynie do was tępogłowy. Odbiór?
Mamy fart.
Pełna gotowość!
Oczy dookoła głowy!
Chodźcie tu, gnojki!
Brown, gdzie jesteś?
Południowy zachód, 30 metrów.
Brown, odbiór?
Jest. Tam.
W porządku. Widzę go.
O kurde!
Muszę wracać do ekipy.
Te zabite żarłacze to też robota twoich tępogłowów?
- Tak. - Rekiny tak się nie zachowują.
Upatrzyły sobie ten teren godowy jako łowisko.
Teraz to mówisz?
Żarłacze białe powinny zjeść tępogłowce na śniadanie.
Mam hipotezę, że one przystosowują się szybciej
do zmian klimatycznych i dlatego stały się tak agresywne.
Chcę przebadać je neurologicznie.
Żeby Genotics zarobił?
Właśnie zginął człowiek!
Co robimy?
Jeśli nie usuniemy tych osobników...
zniszczą wszystko, co usiłujemy ochronić.
Coś strasznego!
Brown płynął za swoim skuterem, jakby nic się nie stało.
Mogło go wywlec dziesięć mil w morze.
To mógł być każdy z nas - ty, ja!
Ja - nie.
Znałem go 15 lat.
Nieraz ratował mi skórę.
Jeśli już o nim mówisz, mów z szacunkiem.
- Włóżcie sprzęt. Zejście za 30 minut. - Jasne.
Naprawdę chcesz im pomagać?
Wszyscy im pomożemy. Zginął człowiek.
A ponadto dwa dorosłe żarłacze białe.
- Wiem, że coś was łączyło... - Nie lubiliście go z ojcem.
Nie o to chodzi!
Nie ufam mu... A ty?
- Spin? - Tak?
Można odtworzyć historię lokalizacji po sygnale GPS?
Zależy od trackera.
Rekin w ich laboratorium, Bella, miał nadajnik akustyczno-radiowy.
Skomplikowany sprzęt.
Przecież umiesz odtworzyć historię każdego trackera.
Prawda?
Zawsze mogę spróbować.
- Postaraj się. - Dobra. Okej.
A zapukać?
Mamy pomysł. Lucas?
Użyjemy podwodnego drona.
Będzie symulować poruszenia i pole elektryczne foki,
i sączyć foczą krew.
- Rekiny lubią foki. - Dzięki za info.
Ulokujemy go w waszej Szkółce
i wykorzystamy Tryton jako system ostrzegawczy.
A wy dacie nam znać.
Świetnie.
Pokażecie mojemu człowiekowi, jak to działa.
Dzięki.
Dobrze mieć tu prawdziwego faceta, bo ta dziewczynka
z dyplomem inżyniera środowiskowych napędów akustycznych
sama sobie nie poradzi.
Bez urazy.
Czasem prawdziwy facet chce tylko pomóc, a ona jest młoda.
Jasne, dziadku!
Co tam macie?
Haloperidol.
Chcemy złapać je żywcem.
To znam. Pytam o to tutaj.
Pociski wybuchowe.
Ostateczność.
Osada ledwie się trzyma.
Wystarczy uszkodzić podpory i się zawali.
Bez obaw. Moi ludzie nie chybiają.
Więc wasz problem dotyczy też nas?
Tkwimy w tym razem.
Co ty powiesz, Richie?
Emmo...
Nie poślę ludzi do wody bez środków do obrony.
- Spin, udostępnij im łączność. - Jasne.
- Miya, wypatruj tępogłowców. - Robi się.
Emmo...
Dziękuję.
Żarłacz biały...
Spójrz.
Sally przypadła do dna.
Dziwne, że nie przywabiła jej krew foki.
Może się boi?
- Puszczę krew na twój znak. - Dobra.
Czekam, Lucas.
Przyjąłem.
- Mogę o coś spytać? - No?
Co ty? Będą babskie gadki?
Lubię Spina.
Naprawdę.
Fajny facet.
No dobra.
Gdzieś ty pływał, Thasosie?
Jeśli ci z nim dobrze, to śmiało.
Jasne! Tylko tyle mi powiesz?
- Nie pękaj i baw się! - A jak?
Lepiej znam się na rybach niż na ludziach.
- Bawi cię to? - Może.
Świetnie.
Dron gotowy.
Rozumiem.
Cholera!
- Tępogłów! - Alarm od Miyi.
Kierunek: 175 stopni. Głębokość: 6 metrów.
Płynie do was!
- Widzę go. - Przyjąłem.
Wpłynął do zatoczki.
Jestem blisko.
Nie ryzykuj, Richie. Zaczekaj.
Zostańcie na miejscu. Zwabię go do Szkółki.
Powtarzam: czekaj!
Mów do niego.
Uważaj, jest w zatoczce.
Znikł nam. Nie ostrzeżemy cię.
Nie płyń do zatoczki.
To niebezpieczne. Tryton jej nie obejmuje.
Dam radę. Wypatrujcie tamtych dwóch.
Richard! To on!
Richard!
Emma!
- Wyciągaj go! - Za nogi!
Oddychaj.
Lucas, wciągnijcie go na pokład
- i podajcie środek usypiający. - Dobra.
- Zdejmę ci to. - Dobra.
Ciągnij!
Przydał się wzmocniony skafander.
Miałeś fart, że usnął w trakcie.
Bardzo zabawne.
Nie ma tego złego!
Już nigdy nie będziesz płacił za drinki w knajpie.
Zaprosisz mnie?
Może.
Wysłuchasz opowieści o tym,
jak rekin o mało nie przegryzł mnie na pół?
Pokonałem go gołymi rękami,
a potem się oswobodziłem, kolejno wybijając mu zęby.
To był szczyt męstwa.
Postawię ci jednego.
Ale nie uwierzę w ani słowo.
Ktoś jednak zginął.
Uratowałaś mi życie.
Zrobiłbyś to samo.
Wracam na statek.
Chcę obejrzeć tego rekina.
Zaczepił się.
Mój szczęśliwy hak...
Piękny.
Młodziak.
Ile ma lat?
Trzy, najwyżej cztery, jak sądzę.
Wygląda na więcej.
Jest prawie dojrzały.
Co w ciebie wstąpiło?
Ile haloperidolu jej wstrzeliłaś? Muszę podać kroplówkę.
30 cm.
- Myślę, że to samiec. - Skąd!
Na pewno nie.
Jak mogłem pomylić pterygopodium z kloaką?
Amator ze mnie!
Podamy tlen i środek usypiający.
- Monitorujcie funkcje życiowe. - Tak jest.
Dobra robota.
Jutro pomogę wam złapać dwa pozostałe.
Nie musisz.
Zrobię, jak zechcę.
Trzeba ustalić, czemu zmieniły się w ludojady.
Bahari!
Nandi!
Bahari!
Stój! Nie wchodź do wody!
Shaw!
Dzięki. Poradzi sobie.
Nandi?
Boże!
Musimy znaleźć dwa pozostałe, z jej pomocą lub bez.
Niech każdy robi swoje.
Znasz ją trochę. Co teraz zrobi?
Nie twoje zmartwienie.
Fakt.
Spin?
Zdążyłeś coś znaleźć?
Pytam o namiary z trackera Belli.
Już mówię.
Więc tak...
Odszukałem ostatnią namierzoną pozycję statku Thasos,
po czym podpiąłem się pod ich sieć satelitarną,
trochę wbrew prawu...
Mów jaśniej!
Odtworzyłem trasę sygnału.
Nie wiem, czego szukał Richard,
- ale nie wpływał w żadną rzekę. - Na pewno?
Sygnał z nadajnika Belli włączył się dokładnie tutaj.
To ośrodek badawczy Akheilos,
własność magnata przemysłu farmaceutycznego Carla Duranta.
Mówili o tym w wiadomościach. Ten ośrodek zatonął?
A Durant wraz z nim.
Ciekawe, co?
Dlaczego ścigają te rekiny?
A raczej - po co?
- Słyszałem o Baharim... - Skłamałeś!
Nie byliście na rzece Orange.
Rekiny uciekły z jakiegoś ośrodka badawczego.
Skąd wiesz?
To nie są zwykłe zwierzęta. Zmieniono je w coś innego.
- Emma... - Co z nimi zrobiono w Akheilos?
Lucas! Słyszałeś?
Co się dzieje?
Biją w kadłub. Mogą uszkodzić iluminator.
Laboratorium!
Szkło nie wytrzyma długo.
To nasze rekiny! Uśpić je!
Zatopią statek!
Nie. Zabijcie je.
To ja decyduję.
Nie zmarnujcie okazji.
- Wyrwijmy się stąd. - Richard!
Chodź!
Za głęboko. Nie trafię.
Co jest?
Zejdźcie z linii ognia.
Ej!
Głąby! Jeśli traficie w podpory, cała osada się zawali.
Szlag!
Richard?
Jego szukają.
To go wypuść!
Załatwię to.
Na co czekasz? Puść go!
Mam stracić jedyny okaz?
Za nic! Daj to.
Poszły, kurna, precz!
Co tu się stało?
One...
zrozumiały?
Coś ci wyjaśnię.
Przestań kręcić, Richard! Mów prawdę!
Tamte rekiny chciały ratować brata.
W Akheilos urodziła się już druga generacja.
Wcześniej prowadzono badania na ostronosach,
by uzyskać lek na alzheimera.
Ale bez powodzenia, bo ich mózgi były zbyt małe, tak?
Były.
Powiększono je ingerencją genetyczną?
To zasługa Duranta. Przejął program i zmienił jego cele.
Szukał metod rozwoju inteligencji żarłaczy tępogłowych
z myślą o ludziach.
- To miał być skok ewolucyjny. - Wierzysz w to?
Ośrodek wysadzono, bo rekiny zaczęły uciekać.
Przeżyła tylko Bella i jej trzy młode.
Usiłowano je schwytać lub zabić.
Żadne przynęty ani trutki nie dały rezultatu.
Są inteligentne.
Zostało już tylko potomstwo Belli, te trzy młode rekiny.
Patenty na leczenie alzheimera i rozwój inteligencji
należą do Genotics Labs.
Więc teraz wypreparujesz mu mózg...?!
Błagam, oszczędź mi kazań!
Możemy pomóc ludziom, a nie tylko gadać.
Patrz...
Gdy włączę tracker Belli, aktywuje się arcywrażliwy,
nerwowo-elektryczny narząd czuciowy tego rekina, jego szósty zmysł.
Tęskni za nią.
Gdy się urodził,
w jego mózgu zapisała się częstotliwość trackera matki.
- To był szczęśliwy przypadek. - Przestań!
Połączyła ich potężna więź emocjonalna.
Dzięki niej przywołałem wczoraj tamte dwa młode,
choć one wiedzą, że matka nie żyje.
Po to ci był ten tracker.
Nie jestem w stanie ich schwytać.
Są sprytne.
Ale ten sygnał zawsze je przyzywa.
Emmo...
jeśli zdołamy przebadać jego mózg
i wytworzyć taką więź między ludźmi, zmienimy świat na lepsze.
Nauczymy ludzi czuć i działać w zgodzie z uczuciem.
Dość! Wyłącz to.
Przestań!
To są tortury!
Nie, to postęp.
Wyłącz to, kurwa, bo za siebie nie ręczę!
Już.
Wybacz.
Kłamałem, bo wiedziałem, że będziesz na nie.
I zgadłeś!
To najcenniejszy okaz na Ziemi.
Czas ucieka. Młode dojrzewają błyskawicznie.
Jeśli ich nie schwytamy, zaczną się rozmnażać.
Znasz ich mordercze możliwości.
To będzie koniec oceanów...
Wszystkiego, co jest nam drogie.
Rozumiesz?
Tak.
Rozumiem.
Wiedziałeś, co nam grozi. Zginął drogi mi człowiek.
O co poszło?
Dla mnie bomba!
Niepotrzebnie się wygadałeś. Te rekiny mają więcej rozumu niż ty.
Iluminator załatany. Wyjdź.
Chcesz ratować świat, ale wcale nie dbasz o życie ludzi!
Wynoś się!
Czemu nic nie mówiłeś o tym wabiku?
Oddaj!
Tym z Genotics też nie powiedziałeś?
Pewnie ze względów etycznych?
A może dlatego, by kiedyś odskoczyć i założyć własną firmę?
Bzdura!
Czyżby?
Gdybyś nie trzymał tego w tajemnicy, dawno skończylibyśmy pracę.
Co zamierzasz?
Zgadnij, bystrzaku!
Nie udawaj zdziwionego!
To nie my poprawialiśmy naturę,
ale to nam przyjdzie sprzątać ten syf.
Żarłacze tępogłowe atakują 30-metrowy statek
i wycofują się na widok broni?
Niemożliwe. To się nie zdarza.
- Sam widziałeś. - My też.
Okej.
- Co teraz? - Zgłośmy sprawę.
- Spin? - Będzie trudno.
- Bo? - Internet nawala. Wszystko do kitu...
No prawie!
- To wina satelity? - Możliwe.
Bądźcie czujni.
Chłopaki...
- Kończmy tę robotę. - Jasne.
Schodzą pod wodę.
Z jakąś bajerancką metalową skrzynką.
Zabajerują jak James Brown?
A jak myślisz?
- Naprawiłeś dron? - Tak.
Podpatrzymy, co robią.
Ostrożnie.
Trzymaj dystans.
Sprzęt ma super zasięg.
Co oni kombinują?
Chodźcie!
Mam podgląd z drona na Trytonie.
Pokaż skrzynkę.
Przybliż.
Cholera!
To znaczy?
Rozumiesz coś?
Muszę znaleźć Emmę. Natychmiast.
Szlag.
Głupi pomysł, pani doktor!
Emma, gdzie jesteś?
Kurna...
Więc tak: przecięli kabel satelitarny,
jednego rekina chcą pokroić, a dwa pozostałe zabić na miejscu.
Jeśli one zaczną się rozmnażać...
Będzie morsk-magedon!
Co takiego?
To jeszcze nic.
Że co?
- To poważna sprawa. - Słuchaj...
Na ścianie skalnej przy Szkółce założyli minę...
okrętową.
Mocowałem takie z jej ojcem w Zatoce do kadłubów statków.
Ma wielką siłę rażenia.
Po co im ona?
Liczą na to, że te dwa tępogłowce będą przepływać obok?
Chodzi o rzeźbę dna.
Szkółka to podwodny wąwóz, więc fala uderzeniowa wybuchu
będzie rezonować wśród jego ścian, potęgując się jak diabli.
Energia kinetyczna wybuchu zniszczy wszystko.
Potem fala się wypiętrzy, tworząc małe tsunami,
które spadnie na osadę z całą mocą i zmiecie ją do morza.
I nas także.
Jedyne bezpieczne miejsce będzie na ich statku.
Pomówię z Richardem.
To nic nie da! Emma!
Shaw, zostań tu i czekaj!
Zamierzałeś nas ostrzec czy posłać na dno?
- O czym ty mówisz? - O minie.
Emma...
O czym?!
Założyliście ładunek wybuchowy.
Mam uwierzyć, że nic o tym nie wiesz?
- O przeciętym kablu łączności też? - Nie, słowo...
Lucas?
Coś ty zrobił?
Wykonuję rozkazy.
Miałem znaleźć Bellę
i schwytać lub zabić jej młode, zanim się rozmnożą,
a to się może stać zaraz.
I będą tu cholerne ryby z rękami zamiast płetw! Dlatego je zabiję.
Ale nie mieliśmy wysadzać osad ani zabijać ludzi.
Naprawdę sądzisz, że chodzi o leki dla małych niedorozwojów?
Żeby dostawały piątki i miały szansę na studia na Harvardzie?
Genotics Labs ma dobro ludzkości głęboko w nosie, durniu.
Ci ludzie dbają o swoje tyłki i o kurs akcji na giełdzie.
Ci, którzy już dziś mają tyle władzy, zapłacą każdą cenę,
by dać swoim dzieciom panowanie nad światem,
kiedy on zupełnie już zejdzie na psy.
Program pod hasłem: miliard dolarów i 40 punktów IQ plus!
Przetrwają tylko najsilniejsi.
- Schowajcie się. - A siłę daje pieniądz.
Do środka! Już!
- Shaw! - Nie każdy jest rekinem.
Szybciej!
Uważaj, Shaw!
Shaw!
Padnij!
Lucas! Co ty robisz?!
To, za co mi płacą - sprzątam.
Trzeba wiać!
Nie!
Emma!
Przestań!
Uciekaj!
Załatw go!
Ci nasi cholerni Einsteinowie są gówno warci!
- Musimy uciekać! - Nie!
Nie! Tam są rekiny!
Miya! Spin!
- Shaw! - Shaw!
Uwaga na rekiny! Wyciągnę was!
Emma!
Jesteś cała? Co?
Tak.
- Gdzie Miya i Spin? - Są w środku.
Boże...
- Idę... - Nie ryzykuj.
Obok kręcą się rekiny. Trzeba najpierw rozbroić minę.
Lucas ją zdetonuje, gdy tylko odpłynie.
Pomóż im, ja zajmę się miną.
- Pływasz jak mors. Ja popłynę. - Jak chcesz.
Co mam robić?
Weź minę i wracaj. Załatwię sprawę.
Idź!
Uważaj, Shaw! Ostrożnie!
Miya!
Shaw!
Spin!
Shaw!
Wiesz, co robić.
Pewnie.
Cokolwiek zamierzasz, daj temu spokój!
Pora się zdecydować, mistrzu.
Albo popłyniesz z nami po wypłatę,
albo zostaniesz ze swoją szkolną miłością.
Łatwy wybór!
Te rekiny mają więcej ludzkich cech niż ty.
One wróciły po swojego pobratymca - a ty co?
Byle uciec i zarobić!
Masz rację.
Wybór jest łatwy.
Wolę zginąć przy niej, niż żyć jak ty.
Spec od rekinów...
Posłuchaj mnie! Zanurkuj!
Zrób to.
Masz.
Uspokój oddech. Dasz radę.
Jeszcze pożegnalny spacer.
Zobaczymy, co na tyłach.
Zostań tu, a ja...
- Tutaj? Sam zostań! - Co ty?
Sprawdzę, czy nie ma rekinów.
- Spin... - Zaraz wrócę.
Spin!
Słowo?
Słowo.
Dotrzymasz go?
Jak bony dydy!
Szlag!
Kolego!
O kurwa...
Facet...
Nie musisz.
No dziadku... pokaż, co umiesz!
Co tam?
Bo nie mam aparatu w uchu. Podejdź, synu.
- Synu? - Właśnie tak.
Dawaj, ciulu!
Dałeś słowo!
Jeden tu jest!
- Musimy się ukryć. - Ale gdzie?
O kurde!
Na górę!
Szybko!
Ożeż w mordę!
Jesteś słaby, staruszku.
Łatwo poszło.
Wstawaj!
No już!
Tracker.
Muszę ci coś powiedzieć, koniecznie...
Przez całe życie bałem się wszystkiego...
aż poznałem ciebie.
Przy tobie mniej się boję.
To wspaniałe.
Uwielbiam, jak śmiejesz się z moich czerstwych żartów
i jak nabijasz się ze mnie, gdy mówię głupoty - czyli ciągle.
Przy tobie czuję się cudownie.
Jak już stąd uciekniemy,
a uda się to nam na pewno, daję słowo...
chciałbym pobyć z tobą dłużej.
Nie bój się.
- Spin... - O cholera!
Krew... Jesteś ranny.
Kurde...
Mało brakowało!
Wykończ gnoja.
I wracaj na pokład.
Nie...
- Kurna! - Nie!
Niech to nie będzie moja trumna, błagam...
Miya!
Nie!
Sally!
Schill, załatwiłeś ją?
Schill?
Shaw, odbiór? Shaw!
Emma!
Zgłoś się!
Emma!
Shaw?
Posłuchaj...
musisz mi pomóc.
Rekiny są tuż obok!
Serio?
Trzymam minę, a one wiedzą, co to jest.
Jak to?
Już raz próbowano je zabić taką miną.
Próbuję wrócić.
Shaw!
Thasos podniósł kotwicę!
Lucas odpływa. Zdetonuje minę.
Musisz ją rozbroić.
Jestem w zatoce. Możesz odciągnąć tępogłowce?
Trzymaj się!
Chwyć za nogi.
Wybacz, koleś.
Dzięki. I przepraszam.
Za co przepraszasz?
Za to, co zrobię.
- Czyli? - Chwilowo się żegnamy.
Co ty gadasz? Jakie "żegnamy"?
Emma!
Lucas odpływa.
Emma?
Tęskniłeś?
Rekiny ich dopadły.
Lucas...
ma w ręku detonator.
Gdzie mina?
Litlhapi...
bardzo nie-hapi.
Zabieramy się stąd, zgoda?
- Weźmiemy moją łódź. - Przyniosę wodę i zapasy.
Emma?
Zostaję.
Jak to?
Nie zatrzymuję was. Muszę doprowadzić sprawę do końca.
Już po wszystkim!
- Żyjemy! - Tępogłowce też.
Richard i Lucas mieli rację.
Jeśli one się rozmnożą, nie wiadomo, co się wylęgnie.
Co ty mówisz? Zawsze chroniłaś rekiny.
Tak, ale...
Co?
- To poważniejsza sprawa. - Nie my zawiniliśmy!
Ale na nas ciąży odpowiedzialność.
Tylko my możemy je powstrzymać - teraz.
To ostatnia szansa.
Ech...
Mój ojciec nigdy się nie poddawał,
walczył do ostatka.
A ty?
Kpisz sobie!
Jak znajdziesz te potwory?
Właśnie. Mogą być już daleko stąd.
To my stworzyliśmy te potwory.
Tracker rekina.
Nie byle którego - ich matki, Belli.
Są wyczulone na jego sygnał,
którego częstotliwość jest utrwalona w ich mózgach.
Instynktownie do niego dążą. Sama widziałam.
Dla tych rekinów
ten tracker jest ich matką.
Nie kapuję.
Nie będę ich ścigać.
Zwabię je z powrotem.
Mamy tylko to.
Nie tylko.
Przymocuję to do drona i spuszczę go do zatoczki.
Będę go kierować dookoła niej tak długo, aż zabijemy rekiny.
Za Bahariego.
- Za Miyę i Spina. - Za nas.
Robię kółko.
Teraz w prawo.
I kolejne.
Są!
- Widzę. - Przywab je jak najbliżej.
Dobra.
Właśnie.
Podprowadź je tu.
Emma!
Szlag! Straciły zainteresowanie.
- Co się dzieje? - Kurde!
Dron utknął.
Jak to?
- Wyplączę go. - Pokaż.
- Bez niego się nie da. - Ja to zrobię.
Stój! Shaw!
Jesteś tuż!
Widzisz go?
Shaw!
Jest! Mam!
Wracaj! Szybko!
Shaw! Uciekaj!
Uciekaj! Shaw!
Wyjdź z wody!
Shaw! Musisz wyjść!
Uciekaj!
Shaw! Wiej!
Shaw!
I co teraz, suko?
Wybierasz się dokądś? No?!
Nie uciekniesz.
Gówniaro!
To za proste!
Utopię cię!
Ty gnojku!
Masz zeza, głupia pindo!
SYSTEM PRASOWANIA ODPADÓW
Emma?
Ej! Tutaj!
Dawaj!
Szlag!
Niech cię cholera!
Ustąp!
O kurwa!
Przykro mi.
Wariatka z ciebie!
To było piękne miejsce.
Sally.
Emma?
To nasze.
To nie rekin!
Boże! Miya!
Już dobrze.
W porządku.
Jak to było?
To dokąd?
Może gdzieś do cywilizacji?
Bardzo chętnie.
Ja z wami.
Płyniemy!
Jesteś zdana na nas.
No chyba!
Ziemia nie ocali się sama.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WEDŁUG POMYSŁU DUNCANA KENNEDY'EGO ORAZ DONNY I WAYNE'A POWERSÓW
ZDJĘCIA
MUZYKA
WYSTĄPILI
Subtitles by sub.Trader subscene.com
Napisy: Tomasz Tworkowski