Witajcie w domu. Stęskniliśmy się.
Wasz powrót strasznie jara nas
Bo resztę ludzi zabrał czas
Atak odmienił miasto tak
To moja wina?
Ale spodoba wam się tu, a jak!
Co jest? Piosenka?
Wiceprezydent mój, LaMarr
Dwóch białych nadal rządzi tu
Po nocach słychać trupów gwar
Bo życia każdy używa tu
Nasionek mnóstwo mamy I jeść każdemu damy
Pyszne pomarańcze hodujemy
Pomarańcze? Serio? Spadaj, nie śpiewasz już!
Pewnie spodoba wam się tu, a jak!
- Kiedy ćwiczyliście? - Wielki finał!
Na pewno wiecie, że
Z nas fajne kolesie
I zrozumiecie, że
Na lądzie fajnie jest
Dzikuski są okej
Choć mają wszy, że hej!
Więc każdy powie tak
Że spodoba wam się tu, a jak!
Chyba jednak zostaniemy na statku. Ale dzięki za piosenkę.
Czekajcie, chcemy was ocalić.
Super. Bawcie się!
Te pizdusie mają się za lepszych?
Nie lubię, kiedy ktoś ma się za lepszego ode mnie.
Wiem, że ostatnio czujesz się odrzucony…
Że niby przez Lucy? Rzuciła mnie i Jeremy’ego,
bo ja pozwoliłem jej wrócić.
Naprawdę mi jej teraz żal.
Nie chciałbym, żeby poniosły cię emocje.
Zwykle tak jest.
Podpaliłem się, gdy Soksi sprzedali Nomara.
Waszyngton jest bardzo liberalny.
Nasi koszykarze nazywają się Czarodzieje. Jak mężowie wiedźm.
Ale ludzie ze statku to nasz typ wyborców.
Jeśli nie sprowadzimy ich tutaj…
Do boju.
…to pewnego dnia zlecimy ze stołka.
Serio? Nie mogę nie być prezydentem. Bo co niby robi były prezydent?
Nie chcę rysować piesków i stawiać domów dla biednych.
Albo stać się posągiem.
Dlatego trzeba ściągnąć ludzi ze statku.
Może i mają statek, ale to nie czyni ich lepszymi.
Nie potrzebują butów? Skandal!
To prawda. Ale koniecznie musimy zrobić z nich Amerykanów.
Nie rozumiem, czemu siedzą na statku.
Płynęłam tak kiedyś. Najlepszy był pożar i darmowy powrót do domu.
Pewnie im odbiło. Biedacy pływają tak od miesięcy!
Muszą przyssać się do naszego narodowego cycuszka
i wyssać z niego mleczko wolności.
Nie zawsze mam plan, co powiedzieć.
Tylko ja widzę, jakie to fascynujące?
- Nie podniecaj się. - Ale piszczysz.
Ten statek od miesięcy dryfuje po morzu!
Stworzyli społeczność w izolacji.
To tak, jakby rozdzielić dwa mrowiska,
i obserwować, jak dzieje się magia.
Kiedyś grałam Gladys Knight dla starców na wycieczkowcu.
Ale to była frajda.
Krewetkami zajadał się
Fakt, ludzie ze statku wyglądają na zadowolonych.
Może rzeczywiście radzą sobie lepiej niż my?
Wracaj! Jesteśmy małżeństwem!
Lepiej? Chyba nachlałaś się octu zmieszanego z szamponem,
bo pleciesz bzdury.
O tak, świetnie sobie radzimy. Patrzcie tylko na mnie!
Tak miało być!
Właściwie co tu robisz? Nie jesteś pierwszą damą.
Jesteś ostatnią damą.
Może nie udaję już twojej dziewczyny, ale mogę się przydać.
O nie. Chciałaś być niezależna i działać na własną rękę.
No to proszę. Wywalam cię stąd. Prewencyjnie!
No brawo.
Aż zapomniałam, że na własne oczy widziałam, jak dostałeś kosza.
Własne czworo oczu?
Właściwie to pani Suwan może nam pomóc.
Zimną wojnę wygraliśmy dzięki temu, że pokazaliśmy nasze atrakcyjne życie.
Każdemu dawano wtedy dżinsy.
Miss Ameryki to najlepsza możliwa ambasadorka życia na lądzie.
Kiedyś byłam ambasadorką turystki w Reno.
„Reno. Bo Vegas jest dalej, choć zależy, skąd jedziesz”.
Okej, rozporządzenie wykonawcze.
Tylko Lucy…
Co to? W tej ścianie coś jest.
I łaskocze! Przestań! Flejo, opanuj swojego zwierzaka!
Cześć, dzieciaki.
- Hej. - Generale.
Jestem tutaj, bo strasznie tęsknię za swoimi dziećmi.
Odebrano mi je przez alkohol.
Mamo, znalazłaś może TOD-a?
Na pewno zabił się tak jak inne TOD-y.
O nie.
To nasz przyjaciel.
Ale czad!
- Kiedy walczyliście z Kretoludźmi? - Musisz go znaleźć.
Bo wystrzelę w ciebie rakietę.
Nie musicie się martwić o TOD-a-209, bo mam tutaj nowy mózg.
Wypadł z Marty’ego, kiedy zmiażdżył go statek.
Wykorzystam go, żeby stworzyć wam jeszcze lepszego TOD-a.
To będzie TOD-210!
Mamo!
Cholera. No to się teraz nasłucham od innych mamusiek.
A nie, przecież nie żyją.
Mamo, proszę, znajdź prawdziwego TOD-a.
Dobrze, postaram się.
Obiecujesz?
Obiecuję.
- Jezu Chryste! - Mamo!
Laska naprawdę potrafi wypić!
- Pozdrowienia z lądu. - Postanowiłaś do nas dołączyć?
Jurna Księżniczka ugości każdego.
O ile nie odmówisz imprezy.
Prezydent przysłał mnie, żebym pokazała wam, co tracicie.
Przyniosłam wam orkisz i dżinsy.
A po co nam tutaj spodnie? Jedzenia też nam nie brak.
Zlecono mi pokazać wam, jak cudownie jest na lądzie.
„Ląd. Tu na pewno nie utoniesz”.
„Zlecono ci”? To wycieczkowiec. Tutaj zapomina się o pracy.
Żegnaj, robocze życie!
Naprawdę świetnie się tu bawicie.
No chyba, że się rozbijecie. Wtedy nagle wołacie o pomoc.
Bawimy się zarąbiście.
Na lądzie są roztopy, alimenty i aligatory w kiblach.
A tu każdy robi to, co lubi.
Chyba powinnam skupić się na tym, czego tak naprawdę chcę.
A jednak nadal pracujesz dla ludzi od orkiszu i opatulonych nóg.
To wycieczkowiec!
Dołącz do zabawy, bo wezwę Fest Policję.
Cześć. Profesor Simon Prioleau…
Dobra, profesor nadzwyczajny.
Nie dostałbym etatu, bo nazwałem przełożoną „mamuśką”.
Zadowolona?
Nie oceniam cię. Miło, że wpadłeś.
Fajny kapelusz.
Fakt, jest do bani.
- Zdejmę go. - Mówię serio.
Niczym Darius Rucker.
Odepnij wrotki i popłyń z nami.
Fajny kapelusz, piękny!
Panie Zhao, potrzebujemy pomocy z tym statkiem.
To okropne.
Wszyscy mówią tylko o statku, a nie o drugim sezonie Domu miłości.
Wszystko wam wyjaśnię.
Musimy podbić serca i umysły. Liczą się dobre wiadomości.
Ale jakie? „Jak tam? Nie zgrywaj cnotki. Nie mów mamie”?
Chodzi raczej o orędzie prezydenckie, które nada się do telewizji.
- Czad. W koszuli czy bez? - Lepiej w koszuli.
Jak Reagan pod Murem Berlińskim!
Zrobimy to pod statkiem. „Panie Gorbaczow, zatop pan ten statek”.
Zhao News będzie nadawać ze wszystkich platform.
Jak na nich staniesz, będziesz naprawdę wysoki.
Już jestem wysoki.
Puk, puk, jestem młotkiem.
Nie mamy żadnych wieści od generała Axatraxa.
Skąd to opóźnienie?
Są dwa możliwe wyjaśnienia, panie premierze.
Albo pokonał Ziemian i ostro zabalował,
albo pokonała go ta banda kościstych stworzeń.
Nie żyje albo boi się odezwać,
bo wie, jaka kara spotka go za porażkę.
Zaraz, czemu mówimy po angielsku?
Czy to sen?
Do diabła, Axatrax!
Co za okropny sen.
- To ty! - Gotowy na kolejną karę?
Prezydent wszedł na scenę.
Moi drodzy Amerykanie na lądzie.
Stoję tutaj, przed tym oto statkiem, by przypomnieć światu,
jak cudownie jest na lądzie.
Pamiętacie moją imprezę?
Albo jak uratowałem was przed Kretoludźmi?
Zaraz, nie było cię tam.
Wiem o tym, bo…
jestem Urgmel, król Kretoludzi!
To on tak twierdzi.
Do rzeczy. Statek jest do bani, a ląd rządzi!
Statek jest molto bene. Mają zjeżdżalnię wodną.
Też mi coś.
My mamy zwierzęta, które uciekły z zoo, parodie piosenek…
Ciszej z tą imprezą! Przedstawiam tu zalety lądu!
- Nie słyszymy własnych myśli. - A kto chciałby myśleć? Nuda.
Nienawidzę myśleć!
Wtedy przypomina mi się, że wyreżyserowałem film Doktor Dolittle.
Po co mi to było?
Nie słuchajcie tych cieci w koszulach i krawatach.
- On kazał mi to włożyć. - Chodźcie na imprę!
Jurna Księżniczka już na was czeka!
A co tam. Podczas rejsów pozbyłam się trzech mężów.
Policji na Bahamach nie chciało się prowadzić śledztwa.
O nie, Wanda, nie możesz. Właśnie próbujemy ściągnąć ich tutaj.
Daj spokój.
Ale tam mają acqua. Chcę się bawić makaronem do pływania.
Pracujesz, przystojniaku? Nie przymulaj tam tak. Chodź do nas.
A co? Mam gdzieś resztki mułu?
Jakiś ty zabawny!
Dalej, wskakuj do jacuzzi!
Simon pokaże wam zaraz prawdziwą dyszę.
Oczywiście tę w jacuzzi.
Żeby Fest Policja nie przyłapała cię na siedzeniu.
Mój były, Travis, wyglądał tak, gdy nie został misterem mokrych szortów.
Bawię się świetnie.
Nogi muszą mi odpocząć.
Wiesz, od szpilek.
Musiałam je nosić, kiedy pracowałam w knajpie.
Wiadomo, że tam zawsze trzeba wyglądać seksownie.
Ale ja już od miesięcy nie noszę szpilek.
Zdejmij je, laska!
Nie wiem. Noszę szpilki, odkąd miałam cztery lata.
W przedszkolach w Reno to wymóg.
Ale teraz jesteś na statku, a tutaj nikt inny nie nosi butów.
Moje palce to małe, rozdzielone fasolki.
To jak, zatańczymy?
Chętnie, ale nie mogę wstać. Czemu wszystko się lepi?
Jak dobra impreza, to się rozlewa.
- Fajny tekst. - Dzięki.
Chciałam robić napisy na koszulkach, ale nie mam kontaktów.
Tu jesteś. Chyba coś ze mną nie tak.
Wczoraj popijałem winko i było cudownie.
A dziś głowa mnie naparza, jakby ktoś zdzielił mnie młotkiem.
- Na Ziemi też są młotki, nie? - Tak, i to sporo. Masz kaca.
Alkohol odwadnia i rozszerza naczynia krwionośne.
Dlatego rano czujesz się tak, jakby koń cię skopał.
I nagle pamiętasz, że Neil deGrasse Tyson upuścił cię pod prysznicem.
Daj mi na to jakieś antidotum.
Nie ma antidotum.
Możesz jedynie pić wodę i modlić się,
że jeszcze anulujesz zamówienie na realistyczną, męską klatę,
które złożyłeś o trzeciej.
Oj, ludzie. Ale wy jesteście głupi.
Fakt, wiemy o kacu, ale i tak pijemy.
Rozdrapujemy też rany i robimy grzywki.
Z taką głową?
Właściwie to głupotą jest przestać pić.
Po co przestawać, skoro można czuć się dobrze cały czas?
Z takiego założenia wychodzą ci idioci na statku.
Cholera!
Wiesz, jaka jeszcze jest wada picia?
Rodzą się wtedy dzieci, które zmuszają nas do pustych obietnic.
Pomóc ci wysadzić dzieci? Ty mi z moimi pomogłaś…
Wysadzić? Nie! Kocham moje dzieci.
Prosiły, żebym znalazła TOD-a-209.
Nawet gdybym nie była pewna, że nie żyje,
nie mam nadajnika radiowego,
który byłby w stanie go namierzyć.
Na statku jest działające radio…
Sam nie mam radia, ale wyczuwam to. Kosmici są dziwni.
Niepotrzebnie mi mówiłeś.
Teraz muszę iść na ten cholerny statek i się tam upić.
Przepraszam! Ktoś tu zamawiał realistyczną, męską klatę?
Dostawa miała być dyskretna.
Jest źle. Amerykanie uciekną mi na statek. I co mi wtedy zostanie?
To?
Nie chcę być prezydentem tego czegoś!
Całkiem mocny kubek.
Jak mam się wzbogacić, jeśli wszyscy wyjadą?
Ani słowa o przebranżowieniu.
Tęsknię za moimi rzeczami.
Miałem masę zegarków i piłkę do kosza z autografem Jordana. Wymusiłem to na nim.
Mam w zanadrzu jeszcze parę sztuczek…
- Jakich? Będzie królik? - Pokaż królika!
To taka przenośnia.
To nie dżinsy i orędzia pomogły nam wygrać zimną wojnę.
Najsilniejszą bronią była amerykańska kultura.
Top Gun, Rocky IV i Czerwony Świt dostały od nas kasę.
Reżyserowałem film z Norrisem na rosyjski rynek.
A masz, Turcjo!
Tak, nakręćmy film. Jestem jak Chuck Norris.
Jestem biały i nikt nie wierzy, że znam karate.
Właśnie.
Film, który pokaże, że na lądzie jest lepiej niż na morzu.
I nazwijmy go Super Gun 8: Jack Dobryląd powraca.
„Tego lata statki są passé”.
Wyprodukuję go. Zrobiłem masę filmów w Hongkongu.
Miałem Schwarzeneggera w jednej scenie, która stała się zwiastunem.
Zawsze daję się nabrać,
a przecież sprzedaje tylko bilet w pierwszej scenie.
- Kręciliśmy u niego w kuchni. - Widać.
Jejku, widać, że ćwiczysz.
Pozwałem siłownię dla kobiet, żeby móc tam ćwiczyć w spokoju.
- Lucy! - Simon!
Znakomicie się bawię.
Ci ludzie lubią mnie takim, jakim jestem.
Pulchnego, łysego i z alergią na własne okulary.
Mam podobne odczucia. Nie aż tak konkretne,
ale nikt tutaj nie patrzy na mnie jak na miss.
Cudnie tu! Poślubię ten statek!
Przesada. Nikt nie słyszał?
Jakim cudem znalazłam się w wężyku? Chcę skorzystać z radia.
Jesteśmy na imprezie, złotko. Wezwijcie Fest Policję.
To ona naprawdę istnieje?
To tequila.
Nie. To mieszanka paliwa i soku ananasowego. Marynarski patent.
Żeby to był ostatni raz, kiedy się nie bawisz.
A ty znów piłeś czystą? Cudownie.
Nie czystą. Na lodzie.
Już zawsze będę pijany.
To będziesz pierwszym kosmitą, który zazna studenckiego życia.
Co za lamusy.
Nie psuj imprezy, Farrah.
Chcę zapomnieć o problemach.
Między innymi o ludzkich szefach.
- Precz z szefami! - Ludzkimi też!
Nie wspominając już o prawie pustych paczkach chipsów.
No już. Leć do Lucy.
Nie czytaj. To nie do ciebie.
Matty? Co ty tam robisz?
Szukam ciebie.
Ja, LaMarr i Johnny Zhao kręcimy film.
- Pokażemy go tam, na scenie. - Więc to spektakl?
Co? Ohyda. Przecież mówię, że to film.
Będziemy wychwalać zalety lądu.
Ściągnij tu wszystkich ze statku.
Nic z tego. Nie jesteś moim szefem.
Jestem szefem wszystkich. Jak Tony Danza. A ty jesteś moją Angelą.
To Angela była szefową Tony’ego.
No może wtedy w agencji, ale…
Dobra, nieważne. Jesteś szefem, tak?
No to odchodzę.
- Nie wracam na ląd. - Zwalniam cię. Prewencyjnie.
- Ja byłem pierwszy. - Ona pierwsza zrezygnowała. Widzieliśmy.
Axatrax? O nie. Wracaj tutaj.
Jesteś moim przyjacielem.
Wybacz, ale wolę życie na statku.
Zawsze jest pora na picie.
- Pewnie! - Kocham pić!
Bijecie mu brawo? Przecież to on zabił wasze rodziny.
Ale też te tajne rodziny, które zaczynały zadawać pytania.
Dzięki Robaczkowi możemy już na zawsze zostać na statku!
- Ja też zostaję na statku. - Im to wisi, frajerze.
Tutaj nie jestem frajerem. Tutaj nie.
Ale dałaś czadu, Lucy.
Może sobie wsadzić gdzieś tę robotę.
Pewnie. No i sobie wsadził.
Krzyż na drogę.
Ja jestem tutaj, bo Travis strzelił do mojego szefa z kuszy.
Przecież to było oczywiste, że będę z nim sypiać.
Ale teraz obie jesteśmy wolne.
Nareszcie! Matty jest strasznie dziecinny.
Zmarnował mnóstwo jedzenia, grając w Głodne Hipcie.
Nie, musicie czekać, aż gracz was naciśnie.
Ale to już nie mój problem. #rejs, #sponsor.
Ja odkąd tutaj jestem, ani razu nie myślałam o Travisie.
Zapomniałam już o jego włosach na żel czy implantach w łydkach.
O wspólnych spacerach na plaży, kiedy trzymałam go za dłoń… broń.
Razem strzelaliśmy do meduz.
Co jest, moje panie? Płaczesz?
Na Jurnej Księżniczce?
Ups, to Fest Policja. Przygotuj się na fest karę.
Bawię się znakomicie!
Popłakałam się ze śmiechu.
„Fest kara”.
Coś tu się nie zgadza.
Płakałaś, zanim zapodała żarcik.
- Idziemy. - Proszę!
Będę grzeczna. Będę się bawić. Chcę się śmiać.
DZIŚ FILM NA ŻYWO! NIE SPEKTAKL!
Panie prezydencie, tajny agent Jack Dobryląd już tu jest.
Wspaniale.
Lądobiście.
Musimy pokonać morze, które w każdym calu jest gorsze od lądu.
- Na wodzie nie da się spać. - A na materacu?
- Ani zbudować domu. - A co z domami na wodzie?
Chodź tu, Jack.
Po co? Ten film nie ma sensu.
No już, Johnny.
Wydałeś 40 milionów na lekcje improwizacji u Thomasa Middleditcha.
I co ty na to?
Ludzie ze statku nie patrzą.
Lucy jest tam z nimi. Wolą być tam. Każdy ma to gdzieś.
Najgorszy spektakl, jaki widziałam.
A byłam na szkolnej wersji musicalu o Spider-Manie.
To film!
Do filmu się nie mówi, więc siedźcie wszyscy cicho!
Może przejdźmy do romantycznego duetu prezydenta z panią Ziemicud?
To ja już pójdę, panie prezydencie.
Chodź, kotku. Sprawdźmy ten statek.
O nie, tylko nie znowu. Wyrzucam was. Prewencyjnie.
Jako prezydent każę wam wejść na ten statek.
Wygram w limbo.
Tak, słuchajcie prezydenta. Ja tu rządzę.
Nawet nie próbujcie wracać.
Jesteście do niczego.
Idę na statek się bawić. Tam na pewno będą mówić:
„Rany, ale wywijasz. Jesteś zarąbisty”.
Johnny, zostań. Co z twoim interesem?
Jakim interesem? Przez was straciłem wszystkich klientów.
Kto teraz przyjdzie do parku rozrywki?
Musiałbym sporo zainwestować w Świat Zhao.
Proszę bardzo, wszyscy na statek. Dla mnie to wygrana.
No cóż…
Moja decyzja. Prewencyjnie.
Czad, żadnych dorosłych! Możemy mówić, co chcemy.
Tylko po co?
To już żaden bunt.
Głupi statek.
Kurczaczki. Myślałem, że was nie ma.
Wszyscy poszli,
ale moja noga na tym statku nie postanie.
Tylko jachty są dobre.
Inne statki nadają się tylko do wysyłania skazanych do Australii.
Choć jakimś cudem czasem stamtąd wracają.
Wszyscy obywatele nas opuścili. Kogo mam teraz trzymać w więzieniu?
Pocieszę was.
Anglicy wiedzą, jak to jest, kiedy Amerykanie się odwracają.
I dlaczego?
Przez Delaware?
Jak oni nas pokonali?
Chodzą pijani w sztok, ale jakimś cudem stworzyli utopię.
Popełniłem błąd?
Myliłem się?
Kogo to obchodzi? Nie chcę być prezydentem kubka.
Nie zdejmuj flagi, Wasza Wysokość.
Ameryka przeżyła wojnę domową,
dwóch katolickich prezydentów i inwazję kosmitów,
ale to już koniec.
Możecie ją sobie wziąć.
Cudnie! Skoro to teraz Anglia, naszym sportem będzie piłka nożna.
Ta prawdziwa. Grajcie.
Tak.
Wspaniale.
Koleżanko, natknęliście się gdzieś na inne statki?
Jakiś Australijczyk ukradł jacht z moimi rzeczami.
Przykro mi, natknęliśmy się tylko na ten statek przyjaźni.
To bezcenne rzeczy.
W życiu się tak nie bawiłem.
Choć kiedyś byłem obserwować wieloryby z dziadkami z obu stron.
O, losie! Co za imprezowe łosie!
Ostrzegaliśmy przed nieimprezowaniem.
Skąd macie energię?
Pewnie wytwarzacie ją przez ruch,
ale ile watogodzin…
O nie, Neil. Upuściłeś mnie.
Ups. Chyba ktoś tu przesadził z zabawą.
Sok torpedowy niektórych wykańcza.
Tak go nazywamy w marynarce. I w sklepie z marynarkami też.
Z obu mnie wyrzucono.
Zabawne.
Widziałeś Joy?
Miała doła przez Travisa i chciałam do niej zajrzeć.
Ktoś tu chyba wypił za dużo paliwa.
Na statku nie ma żadnej Joy.
Zamknij więc tę piękną buźkę,
chyba że pijesz albo krzyczysz z radości.
Mówiłam, żadnej biżuterii w basenie.
To jedyna zasada. Poza ciągłą zabawą.
RZECZY ZNALEZIONE
„Dla Johnny’ego, syna niczym córka. Kochający, choć zawiedziony ojciec”.
Okłamała mnie.
Znaleźli mój jacht.
Tak jest.
- Jak nisko zejdzie? - Wygram to.
Raczej jak nisko się stoczy?
Napisy: Krzysztof Łuczak