Wygłosisz mowę albo wzniesiesz toast?
Co? Kiedy?
Na weselu siostry. Przecież to już za parę dni.
Mowę? Od razu się stresuję.
Nie lubię się produkować przy ludziach.
Złomek, jestem przekonany, że...
Spójrz na to.
-„Studio Reflektor”? - Cisza.
Kamera.
Akcja!
- Cięcie! - Od początku!
Ale super.
Czy ty... jesteś Zygzak McQueen?
Tak, to ja.
- A to mój przyjaciel... - Bell! To Zygzak McQueen.
Musimy znaleźć dla niego rolę.
Poważnie? Ja?
W filmie?
Jak jechać w trasę, to tylko we dwóch
Grubsze awarie dzielić na pół
Tankuj do pełna i wrzucaj bieg
Byle do przodu, to każdy wie
AUTA W TRASIE
Spójrz tylko.
Wiesz, kto to jest, prawda?
To legendarna reżyserka horrorów, Bella Drastico.
Tak. Oczywiście.
Używa tylko fizycznych rekwizytów.
Wiesz, prawdziwe gumowe potwory.
Żadnej komputerowej animacji.
Co to animacja?
To termin fachowy.
Obrazki z komputera.
Zygzak McQueen, tak?
Dajmy mu rolę szeryfa Harnasia.
Super.
Dzieciak, który go gra, jest do bani.
Niech jego miejsce zajmie gwiazda.
Będzie wspaniale.
Przepraszam, nie chcę odbierać nikomu pracy.
- Za późno. Już go nie ma. - Zniknął. Przepadł.
- Dobra. - Pokaż im, mordka!
Dostanę scenariusz?
Masz tylko jedną kwestię.
- Jedną? - Les, mógłbyś mu ją przeczytać?
Nie patrz na mnie.
Dobra, ale jaka jest kwestia?
Kwestia brzmi: „Nie patrz na mnie”.
A może powiedziałbym cos w stylu...
Kwestia brzmi: „Nie patrz na mnie”.
Zygzak, świetnie ci idzie.
Wstęp tylko dla personelu.
„Atak kosmicznych zombie z planety B”.
Scena 10C, ujęcie pierwsze.
Akcja!
Jego wnętrzności zamieniły się w żel.
Ale jak?
- Nie PATRZ na mnie. - Cięcie!
Po prostu „mnie”. „Nie patrz na mnie”.
Dobra? W porządku?
Dobra. Teraz rozumiem.
„Atak kosmicznych zombie z planety B”.
Scena 10C, ujęcie drugie.
Akcja.
NIE patrz na mnie.
- Cięcie! - Ujęcie trzecie.
- Nie patrz na MNIE! - Cięcie!
Ujęcie czwarte.
Nie patrz NA mnie.
Cięcie, cięcie!
Ujęcie trzydzieste siódme.
Nie patrz na mnie.
Może być! Kręć dalej.
Ale zimne! Przepraszam.
Jeszcze raz.
Jeszcze raz!
Mógłbyś się trochę zdziwić?
Nie martw się, mordka.
Hej, patrz. Jestem z planety Zip-Zorp.
A co powiesz na niego?
Ty decyduj.
Ja się już godzę na wszystko.
Przepraszam.
Zagrasz sympatycznego, spietranego obwiesia?
Kto, ja?
Jesteś zabawny?
Ale zabawny, że ha-ha, czy zabawny, że o matko?
Dasz radę.
Jesteś pewien, że wiesz, co widziałeś?
Cokolwiek to było, przejrzało mnie na wylot.
Hej, a gdyby dać tu coś w stylu:
„To był mózg na kółkach i z gębą pełną kłów,
„co miałem zrobić, wylegitymować go?”.
Tak lepiej.
Czemu nie znalazłam cię wcześniej, panie Komiku-Holowniku?
Hej.
Zdaje się, że masz to, czego chcą.
Na to wygląda.
GARDEROBA
Zobaczmy. Ten jest dobry.
Spójrz, tam jest.
Dostałeś nową rolę.
Dowcipny naukowiec.
Dzięki Bogu, bo już miałem...
Obwiesia może zagrać ktokolwiek.
A to jest postać pełną gębą.
Musisz ją tylko podrasować.
Na cmentarzu widać światła.
Co w ogóle wiemy o tych istotach?
Zostaw mnie na pięć minut z tym truchłem nie z tej ziemi,
a dowiesz się, co jadło na obiad w zeszły wtorek.
Mówiłam, facet jest w punkt.
Dajcie spokój.
Jesteś ukrytym talentem. Daj mu rozkwitnąć!
Słuchaj, możesz wszystko.
O co chodzi?
Czemu jestem na niebiesko?
Zwariowany profesor to już przeszłość.
Potrzebujemy cię do roli prezydenta.
Kto, ja? Prezydenta?
I chcemy, byś sam napisał swoją mowę.
Prezydent!
ZAJAZD POJAZD
Czemu mi nie wychodzi?
Co się tak przejmujesz?
Próbuję wymyślić mowę dla prezydenta.
Złomek, będę szczery.
Myślałem, że to ja będę w tym dobry.
Czego mi brakuje?
Zygzak, jesteś dobry we wszystkim.
Może zostaw coś dla innych.
Poza tym wymiatasz jako przygłupi policjant.
On chyba nie miał być przygłupi.
Wybacz.
Głupio się zachowałem.
Dziś będę już lepszym kolegą.
Wierzę w ciebie, mordka.
- Co jest? - Siwy dym.
Co się dzieje? Wszystko inaczej.
Przepraszam.
A wy to kto?
Szeryf Harnaś.
Stróż prawa o gołębim sercu i żelaznych zasadach.
A ja jestem prezydentem USA.
A, to wy.
Zmieniono koncepcję programu. Nowe podejście.
Zostawcie kostiumy w garderobie
i powodzenia.
- Co? - Wyrolowali nas jak ta lala.
- Złomek? Zygzak! - Ivy, a ty tu skąd?
- Ivy! Ależ wyglądasz. - A co z cyrkiem?
Cyrk był niesamowity.
Ale wyobraźcie sobie, że zostałam odkryta
i obsadzona w filmie. Życiowa szansa, nie?
Takie rzeczy się nie zdarzają.
Więc nie będzie horroru o zombie?
Podobno ten film to była katastrofa.
Teraz to musical.
Co ty powiesz?
Po co te przebrania?
- Po nic. - Ot, tak.
Playback!
Czekają na mnie na planie.
Muszę iść. Super było was zobaczyć.
Trzymajcie kciuki.
I akcja!
Jestem tylko mózgiem na kółkach I z gębą pełną kłów
Coś, coś, coś, Coś chętnie przekąszę
Wiej stąd, wiej Zanim cię zjem
Bo inwazja aut zombie Nadjeżdża i trąbi
Roztańczymy was Więc pora się bać
I po karierze filmowej.
Wiesz, nie słyszałem twojej mowy.
- Jakiej mowy? - Prezydenckiej.
A, tak...
I akcja.
Jako prezydent
wzywam samochody świata,
by powstały przeciw najazdowi kosmicznych zombie
i stłumiły tę mózgową plagę.
Inaczej wcześniej czy później wysadzą Ziemię w powietrze!
Bomba.
- To już koniec? - Dopiero się rozkręcam.
Napisy: Kuba Wecsile