-Δεν έχω! -Έχεις και παραέχεις.
-Δεν έχω! -Έχεις!
Κόφ' το, Μπάρμπα, δεν έχω χαθεί.
Αν αυτό είναι πλοήγηση, εγώ είμαι φορτηγάκι Tesla.
Ναι; Το άθλιο εστιατόριο που διάλεξες μου έφερε αέρια,
κι όχι από τα καλά.
Κι εσύ κάνεις θορύβους σαν να μασάς στον ύπνο σου.
Και η ανάσα σου!
Η δική σου μυρίζει σαν χαλί που καίγεται.
Να συμφωνήσουμε ότι διαφωνούμε.
Δεν συμφωνώ.
-Καλά, τότε!
-Καλά. -Καλά!
-Καλά. -Καλά.
Καλά.
Αν μιλούσαμε ο ένας στον άλλον, που δεν μιλάμε,
θα έλεγα ότι βλέπω κατασκήνωση.
Κι εγώ αν απαντούσα, θα έλεγα "Γιούχου!"
Το μικρό μου μάτι βλέπει
δύο ξεχαρβαλωμένα που μάλλον έχασαν τις μαμάκες τους.
Θα είναι κάποια τοπική διάλεκτος.
Αναλαμβάνω εγώ.
Θα γυρίσουμε στη στράτα μας
αν μας κάνεις λίγο τη χάρη, καπετάνιο Μακρυπόδαρε.
Βγαίνω στον δρόμο, με φιλαράκια
Με νέες περιπέτειες, περνάμε σαμαράκια
Δεν μας νοιάζει, δεν νοιώθουμε πόνο
Πάντα μαζί, αυτοκίνητα στον δρόμο
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ
"Άσε, αναλαμβάνω εγώ". Ναι, μια χαρά τα κατάφερες.
Τα κατάφερα. Περίπου.
Ναι.
Πάμε!
Πόντοι για τη φαντασμαγορία.
Πρόσφυγες της ξεχαρβαλωμένης ερημιάς.
Ερημιάς;
Από το Ρεϊντιέτορ Σπρινγκς είμαστε.
Ίσως το εννοεί μεταφορικά.
Συρθήκατε για να σας δεχτούμε στις τάξεις μας;
Όχι.
Να σας σύρουμε στους κακούς τόπους
όπου σκουπιδιάρηδες θα διαλύσουν τα ξερά κουφάρια σας;
Ή θα αποδείξετε την αξία σας στη Θάντερ Κόουν;
Λοιπόν;
Στην Κόουν. Ναι, καλή ακούγεται.
Ετοιμάστε τους. Η Θάντερ Κόουν περιμένει.
Θάντερ Κόουν!
Να πάρει.
Πώς και έχεις φλογοβόλο;
Κι εσύ έχεις... γένια φτυάρι.
Δύο αυτοκίνητα μπαίνουν. Ένα επιβιώνει.
Ο νικητής θα πολεμήσει μαζί μας τον στρατό της αντιπολίτευσης.
Ναι!
-Τον ποιο; -Τι;
Φύγατε!
-Τι κάνουμε τώρα; -Θα σε καταστρέψω.
Μετά θα προσπαθήσω να σε ξυπνήσω.
Τι; Όχι.
Το είδα στην τηλεόραση.
Τι θα έλεγες να καταστρέψω εγώ εσένα;
-Και μετά... -Κανείς δεν θα το πιστέψει αυτό.
-Βλέπεις; -Καλά. Κάνε ό,τι μπορείς.
-Καλά, θα το κάνω.
-Καλά! -Καλά!
Κάτσε. Πού πήγαν όλοι;
Η σκόνη σηκώνεται. Οι ορδές πλησιάζουν.
Πολλά ζωτικά υγρά θα χυθούν αυτήν τη μέρα.
Είναι η ευκαιρία μας. Έρχεσαι;
Στη σειρά σας, αρνάκια. Σ' εμάς δεν υπάρχουν αντιρρησίες.
Λένε ότι ήρθατε από την ερημιά.
Τι τα ξεκίνησε όλα αυτά;
Ήρθαμε μία ζωή πριν.
Μια συγκέντρωση ομοϊδεατών, καλλιτεχνών κατασκηνωτών.
Αναζητούσαμε έμπνευση στην έρημο.
-Και; -Δεν ξέρω.
Έγιναν μικροπρεπείς καβγάδες. Σχηματίστηκαν κλίκες.
Η παλιά σχολή συγκρούστηκε με τη νέα.
Είναι όλα λίγο θολά τώρα.
Δεν θυμάστε καν γιατί πολεμάτε;
Όχι ακριβώς, όχι.
Ίσως να χρειάζεται μια μικρή παρέμβαση.
Μπάρμπα, ακολούθησέ με.
Αντιμαχόμενες κλίκες!
Καταλαβαίνουμε.
Ένα ταξιδάκι με φίλους για κάποιο λόγο γίνεται
μετα-αποκαλυπτικός πόλεμος για έδαφος.
Συμβαίνει, έτσι δεν είναι;
Αλλά δεν πειράζει να κατεβάσετε τα φλογοβόλα σας
και να ξεχάσετε τα καβγαδάκια.
Ποιος νοιάζεται;
Ένας ανόητος, ασήμαντος τσακωμός βγαίνει εκτός ελέγχου.
Και σε λίγο, εσύ κι ο καλύτερός σου φίλος
μαλώνετε για κάτι εντελώς ασήμαντο.
Είναι τρελό.
-Σωστά, φιλαράκο; -Σωστά, φιλαράκο.
Τι λέτε, λοιπόν;
Γιατί δεν κάνουμε όλοι πίσω, να το βουλώσουμε
και, δεν ξέρω, να προχωρήσουμε;
Ελάτε τώρα. Δεν θα 'ναι χειρότερα από όλα αυτά, έτσι;
-Εκεί πέρα! -Τι είναι εκεί;
Ο αυτοκινητόδρομος!
Τι να πω, εμείς προσπαθήσαμε.
Τουλάχιστον αυτός ο μικρός άκουγε.
Η ξεχαρβαλωμένη ερημιά σας είναι ένα όμορφο όραμα ελπίδας.
Ναι, είναι.
Κεραυνέ, ρίξε μια ματιά.
Μάλλον θα πάω μέσα να παραγγείλω καμιά διακοσαριά αναψυκτικά ακόμα.
Απόδοση διαλόγων: Μαριλένα Τζοβάνη