Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
"Binlerce fotoğrafıma şahidim fakat hâlâ yabancıyım kendime."
Sonuç olarak bu akşam Manhattan’a gidiyor muyuz?
Şimdi fotoğraf çekiminde tanıştığım hoş bir adam var.
Ve onu yatağa atmaya çalışıyor gibiyim.
Ya sapına kadar aptal
ya da asitten beyni yanmış durumda.
Hangisi olduğunun bir önemi yok
çünkü beni bu akşam Bed Stuy’da bir partiye davet etti ve biz de gidiyoruz.
Senin o şaşaalı moda partilerine son gidişimizde
- sahte kimliğimi almışlardı. - Kontrol olmayacak, o yüzden…
Geçen sefer de bunu söylemiştin!
Ayrıca sana söyledim ya.
Fred sergi açılışı için burada.
Şaka yapıyorsun sanmıştım.
Bir saniye… Neyden bahsediyorsunuz siz?
Figür çizimi dersinden tanıdığım çok tatlı bir çocuk var
ve bu akşam bir galeri açılışına gidiyor.
Atölyesinden gidenler de olacakmış.
O da, "Sonrasında mutlaka buluşalım" dedi.
Mutlaka buluşup Chinatown otobüsünün arkasında sevişmeliyiz.
Iyyy. Asla böyle bir şey yapmam.
Bence o çok kibar bir şekilde istese bir seferliğine yaparsın.
Siktir oradan!
Her neyse, ben Manhattan’a gitmiyorum.
Ciddi misin sen?
- Trenlerin hiçbiri çalışmıyor. - Bekleyin...
Bir tane parti var.
Çok efsane olmayacağı kesin
ama mezuniyet partisi gibi bir şey.
İçkili.
- Hadi Fred’i arayıp oraya gidelim. - Olur.
- Hey! - Hey Anderson!
Beklesene. Lütfen bizimle takıl.
- Anderson hadi partileyelim. - Saçını örmek istiyoruz.
Kızlar yeter!
Herif 30 yaşında. Aşsın artık bunları.
Aman bana ne. Bebek gibi davranıyor.
- Emiyor. - Ben sadece takılmak istiyorum.
Siktir! Durun artık!
Ama o bunu bilmiyor.
Bunlar onlar mı?
Evet. Şuradaki Fred. Gözlüklü olan.
- Hey. - N’aber?
- Michaela? - Ah, kusura bakmayın.
Bu Fred. Bunlar da Gabby ve Riley.
Liseyi beraber okuduk.
N’abersiniz? Siz gelmeden önce içeri girmek istemedik.
Öyle mi? Sorun değil. Ben de kimseyi tanımıyorum. Riley tanıyor.
Evet, okuldaki tipler işte.
- Bir dal alabilir miyim? - Tabii ki.
- İster misin? - Yok, iyiyim ben.
Riley sigara içmiyor.
İyiymiş. Takdir edilesi bir şey.
Ben de içmemeliyim aslında. Sağlığa zararlı.
Yani orası kesin.
- Sen de Philadelphia’lısın, değil mi? - Evet.
Okul için buradayım. Felsefe okuyorum.
- İyiymiş. - Ayrıca çok da zekidir.
- İnanılmaz bir şey. - Hayır, zeki falan değilim.
Burada okuyor olman çok hoş. Çok kıskandım.
Evet, güzel. Şimdilik benim için güzel bir deneyim oldu diyebilirim.
Ondan bir yudum alabilir miyim? Sende başka var mı?
Süper. Teşekkür ederim.
Sen de mi ikinci sınıftasın?
Hayır. Riley çok yaşlı.
Evet. Bir haftaya mezun oluyorum hatta.
- Siktir. - Evet.
Korkuyor musun?
Deliler gibi korkuyorum.
Philadelphia’lı değilsin yani?
Hayır. Lancester’lıyım.
Neresi olduğunu biliyorum.
Riley’yle oraya gitmiştik.
Koloni döneminden kalma kıyafetler giyip
tereyağı yaparken fotoğraflar çektirdik.
İnanılmazdı.
- Öyle mi? - Amiş misin?
Çünkü Amiş’sen seks yapman yasak diye biliyorum.
Katie yeter!
Çok özür dilerim.
Kusura bakma.
Elbette değilsin!
Hiç Asyalı bir Amiş gördün mü?
- Asyalı Amiş mi? - Bilmiyorum!
Ben bir bira daha alacağım.
- Sen bir şey ister misin? - Sağ ol, iyiyim böyle.
Tamam. Katie sen? Peki.
Hey, geldim işte.
- Nasıl gidiyor? - Şuradan bir şey alacaktım da.
Az önce arkadaşlarının yanındaydım.
Öyle mi?
Evet. Epey eğlenceliler.
Bana lisede uydurduğun dansı gösterdiler.
Aman tanrım, dur! Hayır…
Çok salaklar.
O yanındaki adam kimdi?
İsmi Leo.
Philadelphia’lı.
Çıkıyor musunuz?
Bilmem ki.
Yani daha yeni tanıştık...
Ama cidden hoş birisi.
Teşekkürler.
- İyi misin? - Evet.
Az önce bir şey fark ettim.
Ne?
Filmlerdeki insanlar hep aynı şekilde ölüyor.
Şey gibi…
Ama gerçek hayatta hareket etmiyorlar.
Öylece ölüyorlar.
Şey istersen…
Evet, olur. Sadece...
Dilimi kullanabilirim.
Ağzımı yani…
Sakso çekebilirim.
- Zorunda değilsin… - Hayır, hayır.
Sorun yok. Yapmak istiyorum.
Doğum kontrol hapı kullanıyorum zaten, o yüzden…
Evet ama risk almak istemiyorum.
Tamam.
Sonrası için planların ne?
Bilmiyorum.
Seattle’a taşınacaktım
ama yalan oldu.
Ve yapacak daha güzel bir şey bulamadım.
Neden Seattle?
Eski sevgilim oralı. Ailesi de orada yaşıyor.
Onlara yakın olmak istiyordu.
Ne zamandır birlikteydiniz?
Okulun ilk yılından beri.
Yani üç yıldan fazla.
Benim için hayal edilemez bir şey bu.
Ne? İlişkimizin ne kadar sürdüğü mü?
Evet.
Lise boyunca da erkek arkadaşım vardı o yüzden…
Sanırım ilişki insanıyım ben.
Bilemiyorum,
bu bana o kadar yoğun geliyor ki.
Evet.
Bilmiyorum ama…
Şu anki halimden daha iyi...
Neredeyse hiçbir şey yapmıyorum çünkü.
Ne oldu peki?
Onu aldattım.
Çok seksi bir erkek modelle.
Ne?
Hayır, özür dilerim.
Niye bunu söyledim bilmiyorum.
Hayır aslında
o beni aldattı.
Beni terk etti yani.
Bundan bahsetmem çok mu garip?
Hayır, yani beni rahatsız etmiyor.
O zaman sana neler olduğunu anlatabilirim.
Son sınıfın ilk dönemindeydik.
Ekonomi dersi almıştı.
Sanırım uygulamalı bir şeyler yapmak istedi
çünkü karşılaştırmalı edebiyat okuyordu.
Başlarda aramızda yaptığımız aptalca bir şaka vardı.
Onun alternatif sağ öğrenci topluluğundaki
tipler gibi birine dönüşüceğine dair.
Bilemiyorum, sonra bunlar ilgisini çekmeye başladı.
Hisselerden ve Don Jones endeksinden bahsedip
derslere ve toplantılara falan katılıyordu.
O kadar garipti ki,
onun öyle bir dünyada takıldığını düşünemiyordum.
Sonrasında bir kızla
daha çok takılmaya başladı.
Bilemiyorum ki,
belki geçmişte bundan rahatsız oldum
ama şu an
hiç kötü hissettiğimi hatırlamıyorum.
Ve sonra…
...bir gün gelip...
“Riley, ben..."
"Ben..."
Anlatmak zorunda değilsin.
Hayır, hayır.
Aslında zorunda hissediyorum.
Çünkü bu olaylar hâlâ kafamı kurcalıyor
ve bir türlü anlamlandıramıyorum.
Ama bana demişti ki…
“Riley, bir kızla tanıştım...
...ama yemin ederim ki şimdiye kadar aramızda bir şey olmadı
ama olacağını düşünüyorum
ve bunun peşini bırakmamam gerektiğini hissediyorum.”
Yani buna ne cevap verilir ki?
Böylece bitti.
Aşağılık herif.
Yani evet.
Ama tamamen onu da suçlayamıyorum.
Çünkü o kız o kadar çok para kazanacaktı ki.
Koşuya falan çıkıp
mahallesine ağaçlar dikiyordu.
Benimse mezuniyet sonrası için hiçbir planım yoktu.
Bu siktiğimin dairesinden de atılıyorum zaten.
Bilemiyorum.
Şu an sadece buradan gitmem gerektiğini düşünüyorum.
Belki de eziğin teki olurum ve Philadelphia’ya dönerim.
Güzel olur.
Cidden mi?
Yine de eve dönmek o kadar üzücü geliyor ki.
Kendine ait bir dairen olurdu.
Doğru.
Sanırım bunu düşünmemiştim.
Yani sonuçta bir New York değil ama
orada da güzel şeyler oluyor.
Evet, doğru.
Ve ailem orada.
Gabby ve Michaela da.
Sen de.
Doğru.
Orada olacağım.
Erkenden gittiğim için özür dilerim.
Otobüse yetişmem gerekiyordu.
Sorun değil.
New York’a ne zaman döneceksin?
Bilmiyorum ki.
Sanırım bir süreliğine dönmeyi düşünmüyorum.
İşte kafam bozuldu.
Şunu görüyor musun?
Evet.
Karnının nasıl V şeklinde olduğunu?
Kaburgalarını aldırdığı için bu şekilde.
Yani…
Herkes şu sıralar bunu yaptırıyor.
Bana çok fazla spor yapıyormuş gibi geldi.
Hayır, söyledim ya. Fiziksel anlamda böyle bir vücuda
sahip olmak imkânsız.
Riley, Tasha’yı tanıyor musun?
Evet, onunla bir partide tanışmıştık.
Tanrım o kadar güzel ki!
Alo? Anne?
Şey selam…
Yine o mantar enfeksiyonundan oldum.
Bir anda tekrar başladı.
Evet, gerçekten çok kötü.
Bilmiyorum,
belki de stresli falan olduğum içindir. Bilmiyorum.
Evet, randevu almaya çalıştım
ama bütün saatler doluymuş.
Bana yine o kremin reçetesini yazabilir misin?
Kortizonlu olan.
Hayır, biliyorum.
Yazıver işte. Lütfen. Gerçekten çok kötü.
Evet, üniversite hastanesindeki
eczane için.
Tamam. Tamam.
Sağ ol. Görüşürüz.
Selam!
- Selam! - Kusura bakmayın geciktim.
N’aber?
Nasıl oldu bilmiyorum ama dünyadaki en berbat
mantar enfeksiyonunu kaptım.
Evet, kokusunu buradan alabiliyorum.
Siktir oradan!
Çok fazla ekmek yediğin için oluyor.
Nasıl yani?
Maya mantarından yapılıyor işte.
Tamam, ne demek istediğini anlıyorum ama
- bunlar aynı türden mantarlar değil. - Öyleler!
MIT’de vajinasındaki mantarlarla yoğurt yapan bir kadın varmış.
Tamam, o makaleyi ben de okudum
ve kullandığı şey maya değil,
mantar kültürü gibi bir şey.
Sen yer miydin?
Vajina yoğurdunu mu?
Bilmem ki.
Öncesinde söylemezsen belki.
Ne?
Aslında, bilemiyorum.
Sonuçta bunlar sadece mantar kültürü, değil mi?
Ne büyüklükte bunlar?
Bence epey küçükler.
Görünmeyecek kadar küçük.
Bugün David’i gördüm.
- Konuştunuz mu? - Hayır.
Birbirimizi görmezden geldik sadece.
Ya da ben onu gördüm ve o beni görmedi.
- İyi misin? - Evet!
Evet, iyiyim.
Sonuçta bunu bekliyordum.
Pardon, biriyle mesajlaşıyorum da.
Hayırdır?
Kiminle mesajlaşıyorsun?
Tom Wachowski diye bir çocukla.
Felsefe dersinde aynı gruptayız.
Tanıyor musun?
- Wachowski’yi mi? - Evet.
Eğer senin için de uygunsa bizimle takılmak istiyor.
Nerede olduğuna bağlı.
Bed Stuy’da mı?
- Hayır, orası çok uzak. - Evet, doğru.
Haklısın.
Aslında ben biraz acıkmaya başladım.
Tam ortada buluşsak mesela?
Neden herkes bunu söyler ki?
İki taraf için de zahmetli bir şey.
Evet, haklısın.
O zaman,
nerede yemek yemek istiyorsun?
Bilmem ki. Oturduğu barda yiyecek bir şeyler var.
Riley, kim okuldaki son döneminde
birini yatağa atmak ister ki?
Yani bu… Şeyin de ötesinde…
Çaresizliğin.
Evet.
Bilmiyorum.
Sanırım ikimizin de canı sıkılıyor.
Bilmiyorum...
Hey!
Yani Asyalılara pozitif ayrımcılık
yapılmasına gerek olmadığını mı söylüyorsun?
Yani bunu konuşmaktan kaçınıyorum ama…
Kaçınıyor musun?
Sadece şunu söylüyorum…
Onlara zaten bir sürü fırsat tanındığını düşünüyorum...
Fırsat mı? Ne yapmaları için?
Kamplara kapatılmak ve ray döşemek için mi?
Yüz yıl önce yaşanmış olaylardan bahsedip bunları
- küçük bir gruba uyarlayamazsın. - Gerçekten yaşanmış tarihten
ve kuşaklar arası travmadan mı bahsetmeyeyim?
Neyi kastettiğimi biliyorsun!
Hayır, bilmiyorum. Sen açıklar mısın?
- Toplulumuzda... - Şimdi,
bir göçmen buraya geldiğinde
ve bir fast-food restoranında
deliler gibi çalışırken
ve çocuğunun İngilizce öğrenmesi gerekirken
onlara pozitif ayrıcalık tanınmamalı, öyle mi?
Bir sürü şeyden vazgeçmediler mi zaten?
Bu verdiğin çok niş bir örnek.
Sürekli yaşanan bir şey bu!
Tamam ama fakir beyazlar da var.
Ve onlarla tamamen aynı sosyoekonomik
- koşullara sahipler. - Neden herkes
- hep beyazları gündeme getiriyor ki? - Onlar da deliler gibi çalışmak durumunda.
Çünkü bahsedildiği zaman argümanın zayıf kalıyor.
Bahsedilmediği zaman da yeterince kapsayıcı olmuyor.
Beyazlar zaten topluma dahil!
Siktir. İyi misin?
Hey, eve dönmek ister misin?
Ben.
Hayır, hayır çocuklar…
Her şey yolunda.
Sadece çabucak tuvalete gidip geleceğim.
Biraz kayabilirsen…
Tuvalete gidip çabucak geri geleceğim.
Cidden.
Hey. Tom nerede?
- Ona eve dönmesini söyledim. - Ne? Neden?
Çünkü senin eve dönmen gerek.
Benim de eve dönmem gerek.
Eve dönmemiz gerek.
Ödeme yapmam gerekiyor ama.
Ödedim ben.
Ne? Katie!
- Yarın geri ödersin. - Teşekkür ederim!
Harikasın!
Biliyorum, biliyorum…
Hey!
- Nasılsın? - Çok fena akşamdan kalmayım.
- Sen nasılsın? - Sonunda bitirdim.
- Bekle, bugün ayın kaçı? - Dördü.
Ver şunu. Neyle ilgili yazdın?
İki değerlilik prensibi üzerine yazdım. Karşılaştırmalı olarak…
Gidip en zor konuyu seçmişsin.
- Siktir git be! - Hey! En zor konu değildi.
Ama en çok onunla ilgili kaynak var.
Tanrım. Benim sorunum ne?
- Cidden! Çok fena sıçtım. - Hey!
Hâlâ birkaç saatin var.
Ee yani? Sadece giriş ve sonuç kısmını bitirmiştim.
Hâlâ vaktin var.
İlk söylediğinde duydum zaten! O yüzden...
Adderall’i duymuş muydun? Müthiş bir şey.
Hey. Müsait olduğunda bana parayı yollayabilir misin?
Ayrıca sana 25 mg’lık hap vermişim.
Yani biraz fazla etkili olabilir. Haberin olsun.
- Hey Riley. - Tanrım! Merhaba.
- Nasıl gidiyor? - Nasılsın?
- İyiyim. Siz nasılsınız? - Ben de iyiyim.
Uğrarsın diye düşünmüştüm.
- Öyle mi? - Bir dakika konuşabilir miyiz?
Evet, elbette.
Ofisime gidelim mi?
Olur, tamam.
İstediğin yere oturabilirsin.
Su ya da başka bir şey ister misin?
Kahve de var istersen.
- Hayır, almayayım. Teşekkürler. - Emin misin?
- Hiç zahmet olmaz. - Hayır, gerçekten böyle iyiyim. Teşekkürler.
Neden burası hâlâ çok sıcak anlayamıyorum.
Sabah akşam sıcak basıyormuş gibi hissediyorum.
- Kötüymüş. - Evet...
Tamam… Şimdi…
Bu konudan bahsetmek pek kolay değil…
Ama biraz endişeliyim.
Son ödevini okudum,
geç teslim ettiğin ve yeterince iyi olmadığı için
sana düşük not vermek durumunda kaldım.
Yani argümanımın harika olduğunu düşünmüyordum ama…
Dürüst olmak gerekirse metinlerdeki esas nüansları
aramak yerine internet kaynaklarını kullanmışsın gibi duruyor.
- Metinleri okudum. - Peki.
Asla böyle bir şey yapmam. Asla yapmam.
Sana inanıyorum ve biliyorum ki…
Bu dönemin senin için zorlu olduğunun farkındayım.
Ama şu an dersi zar zor geçecek durumdasın.
Endişeliyim.
Geçemezsem ne olacak?
Kredilerini tamamlamak için yaz boyunca dersi tekrar alman gerekecek.
Ve dersi Brooklyn kampüsünde veriyorum.
- Yine de yürüyebilecek miyim? - Pardon?
Mezuniyette yürüyebilecek miyim?
Yürüyemezsem ailem buna çok üzülür.
Bunu danışman hocanla konuşman daha iyi olur.
Ama beni asıl endişelendiren şey…
Bu konular ilgini çekmiyormuş gibi duruyor.
Birinci sınıftaki halini hatırlıyorum.
O kadar canlı ve konuşkandın ki.
Sadece böyle yetişkin saçmalıklarının seni mahvetmesini istemiyorum.
Mahvolmuş falan değilim.
Evet, tabii ki.
Yanlış ifade ettim.
- Kastettiğim… - Affedersiniz ama…
Ödevimi teslim ettim..
Ve iyi olduğunu düşünüyorum.
Yani belki harika bir ödev değil
ama yine de geçmeme yetecek kadar iyi olduğunu düşünüyorum.
Peki.
O halde okumak için sabırsızlanıyorum.
Konuyu değiştireyim…
Mezuniyet sonrasında neler yapmayı planlıyorsun?
Ne oldu?
Bilemiyorum, bundan heyecan verici bir fırsatmış
gibi bahsettiğiniz için sanırım.
Burslara başvurdun mu?
Ya da mail grubunda paylaştığım
lisansüstü programlarına?
Hatırlarsan seninle
Denver’deki şu bursa başvurmanla ilgili konuşmuştuk.
Evet,
başvuracaktım ama sonra...
Kısaca başvurmadım.
Başvuracaktım ama başvurmadım.
Önümüzdeki yıl denersin.
Evet kesinlikle...
Bir dersim başlayacak da…
Hatta şu an başlıyor. O yüzden gitmem gerek.
Kusura bakmayın. Acelem var da.
Bu sohbetimize daha sonra devam edebilir miyiz Riley?
Daha fazla vaktin olduğunda.
Evet, elbette.
Beni bilgilendirdiğiniz için teşekkür ederim.
Derste görüşürüz.
- Peki. Hoşça kal. - Hoşça kalın.
Şu paylaştığın tabloya bayıldım.
Aşırı iyiydi.
Pardon, mesajını yeni gördüm.
Sağ ol. Evet, çok iyi oldu.
Evet. Harika bir şey.
Nasıl gidiyor?
Yani mezuniyet töreni biletleriyle biz ilgilenmiyoruz.
Marty Doyer denen adam ilgilenecek.
Devenin D’si,
O, Y, E, R.
Evet, aynen.
Ona daha fazla bilet istediğimizle ilgili mail atman gerek.
E-mail adresi m.doyer...
Sorun değil.
Sen de. Bay bay!
- “Bay bay!" - Çok salaksın.
O kadar sıkıldım ki.
Ben de.
Mezun olduktan sonra
bütün gün Gmail’e bakmamı
gerektirmediği sürece
her türlü işi yaparım.
Bulabileceğimiz tek iş bu olacak.
İşten sonra bubble tea içmeye gitmek ister misin?
Yani… Olur tabii ki.
Ne zamandan beri bubble tea seviyorsun ki sen?
Sevdiğimden emin değilim.
Ama kampüsteki her Asyalının
ondan içtiğini görüyorum
ve dışlanmış hissediyorum.
Sağlığa çok zararlı bir şey.
Nasıl zararlı olabilir ki?
Çinli bir dişçim vardı ve
hangi hastalarının çok fazla bubble tea içtiğini anlayabiliyordu
çünkü o şey resmen
azı dişlerini döküyor.
O yapışkan şey.
- Ne? Tapiyoka mı? - Evet.
Boş ver o zaman.
Şimdi hatırladım.
Kardeşimle ona isim takmıştık.
"Doktor Wonton” diye.
Ne?
Kardeşimle ben o dişçiye Doktor Wonton derdik.
Gerçek ismini hatırlamaya çalışıyordum ama hatırlayamadım.
Sence ona neden bu ismi takmıştınız?
Bilmiyorum ki…
Galiba Çinli olduğu içindi.
Bugün evde olacağını bilmiyordum.
Evet,
patronum evden kurgu yapmama izin veriyor.
Ofiste bizim çalıştığımız taraf bugün yeniden boyanıyor.
Yaşasın evden çalışmak!
Aynen.
Hâlâ o Buschwick’teki kültle ilgili
şey üzerinde mi çalışıyorsunuz?
Hayır kısa süre önce
görüntü kurgusunu tamamladık.
Şimdiyse marihuanalı kayganlaştırıcıların geleceğine odaklanacağız.
- Güzelmiş. - Evet.
Bence konuşmamız gerek.
Öyle mi? Ne oldu?
Bunu düzgünce nasıl ifade edebilirim diye düşünüyordum ama…
Neler oluyor?
Dosdoğru söylemem gerek.
Peki, söyle o zaman.
Tamam. Artık etrafta iç çamaşırınla
dolaşmasan çok memnun olurum.
Bekle. Nasıl yani?
Şeyden sonra aramızda hiçbir şeyin değişmeyeceğini söylemiştik ama…
Biliyorsun işte...
- Seviştikten sonra mı? - Evet.
- Yani. - Ama...
...sanırım bu benim açımdan karmaşık bir durum
çünkü ben…
Bilmiyorum. Kafa karıştırıcı işte.
Sen sanki yine bir şeylerin olmasını
istiyormuşsun gibi hissediyorum.
Yani benim
duş almamış ve bitik bir halde oluşum
seninle tekrar sevişmek istiyorum demek mi oluyor?
Tam olarak öyle değil...
Bugün evde olacağını bile bilmiyordum, tamam mı?
Şu andan bahsetmiyorum.
Başka zamanlarda.
- Hangi başka zamanlarda? - Sürekli!
Mesela tuvalete giderken.
Peki sen niye bana o gözle bakıyorsun?
Bunu büyük bir meseleye dönüştürmek istemiyorum.
Sadece kendi kendime
buraya bir kız getirsem
ve seni evde iç çamaşırınla dolaşırken görse
ne düşünür diye sorguluyordum.
Hiç de ideal bir manzara değil.
Hangi kız?
Farz edelim ki bir kız var.
Bir kadın.
Tamam.
Bir düşünsene.
Seni iç çamaşırlarınla yan gelip yatarken görüyor
ve sen son derece rahatsın ve bunu hiç umursamıyorsun.
“Selam ben Riley. Anderson’ın ev arkadaşıyım!"
Herhalde “Kim bu kız?” derdi.
Anlatabiliyor muyum?
Evet, sanırım.
Senin için uygun mu?
Evet, tabii ki.
Yani pantolon giymemi istiyorsun.
Hemen şu anda, öyle mi?
Giymeni tercih ederim.
Affedersin.
Sen herhalde
sürekli kendini düşünüyorsun.
Pardon. Bir kez seviştik diye
sana âşık olduğumu
ve yaptığım her şeyle seni
baştan çıkarmayı çalıştığımı düşünüyorsun.
Böyle düşünmüyorum.
Sen belli ki kendini bir bok sanıyorsun.
İki yıllık döküntü babaanne donlarımı görüp,
ki cidden onları dedem Çin’den gönderdi,
gelip “Vay be, Riley beni çok fena sikmek istiyor” dediğine göre.
Ben bunların hiçbirini söylemedim.
Ama bunu ima ediyorsun!
Bu meseleyi gerçekten çok abartıyorsun.
Hayır, abartmıyorum.
Tanrım!
David’le ayrılmadan önce bile
benimle yatmak istediğini biliyordum
ve ben senin boktan ve sapık dileğini gerçekleştirdim.
Ve sen şu an resmen kafanda kuruyorsun.
- Resmen kafanda kuruyorsun. - Sen cidden...
Bu gerçekten…
Sen çok…
Çok neyim?
Bu, buradaki son ayın!
- Nasıl yani? - Ne dediğimi duydun.
Buradan taşınman gerek.
Seninle… seninle artık yaşayamıyorum.
Milenyum kuşağının tipik bir örneğisin!
Beni evden milenyum kuşağından
olduğum için mi atıyorsun?
Hayır.
Seni enerjin yüzünden
ve sürekli partileyip hiçbir şeyin sonucunu düşünmeden
hareket ettiğin için evden atıyorum.
Her şeyi kullanıp atabileceğini sanıyorsun.
Senin yüzünden kullanıp atılacak biriymişim gibi hissediyorum.
Yani ben...
Tabii ki de senin kullanıp atılacak biri olduğunu düşünmüyorum.
Özür dilerim.
- Öfkeden öyle söyleyiverdim. - Evet.
Ama işte sorun bu.
Bana bir anda öfkeni kustun.
Ve dürüst olmak gerekirse
burada yaşamana izin vermemin tek sebebi David’di.
Kardeşiyle artık beraber çalışmıyoruz
ve siz artık arkadaş bile değilsiniz.
Seninle aramda hiçbir bağ yok.
Tamam. Peki.
Bak, işler bu hale geldiği için üzgünüm ama…
- Ama ne? - Bilmiyorum.
Cümlenin sonunu nasıl getireceğimi bilmiyorum.
Genelde insanlar böyle söyler diye o şekilde başladım.
Gidip pantolon giyeyim ben.
Siktir!
Hasiktir!
- Aman tanrım… - Kusura bakma.
Hayır, sorun yok…
Sadece korkudan altıma sıçacaktım.
Daha yumuşak hareket etmem gerekirdi.
Hayır, iyiyim ben.
Sadece biraz gergin gibiyim.
Neyse işte. N’aber? Seni görmeyeli çok uzun zaman oldu.
Ne dinliyorsun?
Hayır, dur lütfen.
Çok utanç verici.
Bu inanılmaz küçük düşürücü bir şey.
Seni rahatsız ettiyse dinleme o zaman.
Asıl seni rahatsız etmeli.
Sanırım rahatsız olmayı umursamıyorum.
- İster misin? - Sağ ol, almayayım.
Hep unutuyorum bunu. Sigara içmiyordun.
O halde dışarıda ne işin var?
Dışarıda araya çıkmak için sigara içmene gerek yok ki.
Mezuniyetten sonra büyük yaz planların var mı?
Bir yerlere gidecek misin?
Hayır, taşınıyorum sadece.
O yüzden eşya falan toplayacağım.
- Taşınmak berbat bir şey. - Evet.
Ev arkadaşım resmen kafayı yedi.
Bir kez seviştikten sonra
ona kafayı takmadım diye.
Gelip bana “Defol git.
Enerjine katlanamıyorum” dedi.
- Siktir! - Biliyorum.
Ne yapacaksın?
Bilmiyorum…
Yukarı Batı Yakası’nda Katie'nin aile evine çökerim.
Ya da bir süreliğine Philadelphia’ya taşınırım.
Lanet olsun ki bilmiyorum.
Birileri bana Seattle’a gideceğini söylemişti sanki.
Evet. David’le hâlâ birlikteyken plan buydu
- çünkü ailesi oralıydı, dolayısıyla… - Siktir.
- Kusura bakma. - Ne? Sorun yok.
Kafana takma.
Hayır. Üzgünüm. Bu konuyu açmamam gerekirdi.
Ciddiyim. Hiçbir sorun yok.
Umurumda bile değil.
- Kusura bakma. - Özür dilemeyi bırak.
- Yani ben... - Ama yine de taşınacağım.
- Öyle mi? - Evet
Çünkü eğer taşınmazsam
ortada öylece durup gerçek hayatın
başlamasını beklemekten başka bir şey yapmayacağım.
Bu gerçek hayat değil mi?
Umarım değildir.
Neyse, ben gidip ödevimi bitireyim.
Ama sana mesaj atarım.
- Kahve falan içeriz. - Olur tabii ki.
- Tamam, görüşüz. - Görüşürüz.
Sanırım şey gibi hissediyorum...
Kiminle konuşsam bana
“Mezuniyetten sonra yüksek lisansa başlayacağım” diyor
ya da
“Şu online dergide ya da
şu start-up’ta çalışmaya başlayacağım.“
Bense
hiçbir şey yapmıyorum.
Mezuniyet sonrası için hedeflerin var mı?
Biliyorum mezun olmak seni çok bunaltıyor
ama bazen yakın gelecek yerine
birkaç yıl sonrasını düşünmek
bazı öğrencilere yardımcı oluyor.
- Kaç yaşındasın? - 22.
Tamam. Mesela 25 yaşındaki halini düşünebiliriz.
Kendini yüksek lisans yaparken mi hayal ediyorsun yoksa seyahat ederken mi?
Seyahat etmek güzel olurdu evet.
Tamam. Peki insanlarla kurduğun ilişkiler?
Yeni arkadaşlıklar kurmayı mı planlıyorsun?
Ya da çok uzun süre ayrı kaldığınız için
ailenle daha yakın ilişkiler kurmayı mı?
Yani bunların hepsi kulağa hoş geliyor.
Peki.
İlişkilerin hakkında daha önce konuşmuştuk.
Nasıl hep uzun ilişkiler yaşadığın üzerine.
Sence bu yeniden olmasını istediğin bir şey mı?
Bu şekilde bir denge ve desteğin olması.
Belki...
Ama bunun evrenden isteyebileceğim
bir şey olduğunu sanmıyorum.
Evrene dair bir bilgim yok.
Ama eğer istiyorsan bunu ona bizzat sorabilirsin.
Eğer hak ettiğini düşünüyorsan
o zaman bunu hedefle tabii ki.
Tamam.
Hâlâ o tanıştığın çocukla ilgileniyor musun?
Leo muydu?
Evet, ilgileniyorum.
Ama o benim hakkımda ne düşünüyor bilmiyorum.
Konuşuyoruz ve sonra da…
Bilemiyorum. Yani… Sonuçta buradayım.
- Onda ne görüyorsun? - Ne?
Onu farklı kılan şey ne?
Yıl boyunca çok fazla deneyimin,
farklı farklı partnerlerin oldu.
Ama hiç kimse onunki gibi
güçlü bir izlenim bırakmamış gibi duruyor.
Neden böyle olduğunu söyleyebilir misin?
Bunu söylemek çok mu tuhaf bilmiyorum ama
sanırım o da
yarı Asyalı olduğu için.
Daha önce hiç yarı Asyalı biriyle beraber olmamıştım
ve galiba bunda
bir tür aidiyet duygusu var.
Yani melez olduğum için
bir sürü boktan şeyle
uğraştığımı hissediyorum.
Ve benimle aynı duyguları ve deneyimleri paylaştığını
tahmin ettiğim bir insanla beraber olmak iyi hissettiriyor.
Bu gerçekten harika
ve son derece anlaşılır bir şey.
Pekâlâ. Vaktimiz doldu.
Seninle çalışmak gerçekten çok güzeldi
ve mezuniyette de iyi şanslar.
Nasıl yani?
Bu sekizinci seansımız.
Bir tane daha kaldığını sanıyordum.
Bir kontrol edeyim.
Buradan da göreceğin üzere
sana tahsis edilen sekiz seansı da tamamladık.
Ah. Peki.
Üzgünüm. Çok hızlı geçtiğini biliyorum
ama gerçekten epey yol katettin.
Ama hiç böyle hissetmiyorum.
Acaba sizi
arasam ya da mesaj atsam olur mu?
Mezuniyetten önce bir iki defa.
Her şey yolunda mı diye kontrol etmek için?
Ne yazık ki buna iznimiz yok Riley.
Kayıt olabileceğim 10 ya da 15 dakikalık
zaman aralıkları var mı? Her türlü saat olabilir.
Ne yazık ki tüm zaman aralıkları dolu.
Çok fazla insanla görüşmemiz gerekiyor.
Evet, biliyorum.
Sadece beni ve içinde bulunduğum durumu çok iyi biliyorsunuz...
Ve bundan gerçekten çok keyif aldım.
Bir sürü arkadaşım terapistleriyle mesajlaşabiliyor.
Ama ben artık terapistin değilim.
Bu sıralar boş olacağını
söylediğin için
bir arayayım dedim.
Öyle arayayım diye düşündüm.
Evde kalıp çalışacağım
Odamı temizlerken
senin zincir kolyeni buldum.
Yani nerede olduğunu merak ediyorsan
burada, bende.
Peki o zaman. Görünce beni ana.
Hoşça kal.
Bu akşam dışarı çıktın mı?
Evet.
Şeydeki bara gittim işte.
Yolun aşağısındaki.
Bence tek başına bara gitmek hiç de ezikçe bir şey değil.
Sence?
Hayır, değil.
Kaldım.
Ne?
Final ödevimden.
Berbattı.
Yaz okuluna gitmem gerekecek.
Boktanmış.
Evet.
Çooook boktan.
Anne babama nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum.
Bulursun bir yolunu.
İyi insanlar sonuçta.
Yani sen taşındığın zaman öyle görünüyorlardı.
Sana bir şey soracağım.
Sor bakalım.
Neden erkekler...
...kızlarla yattıktan sonra
onları görmezden geliyor?
Belki de onların aradıkları kişi
olmadığını fark ediyorlardır.
Bilemiyorum.
Ama ya öylelerse?
Bunu nasıl bilebilirsin ki?
Çünkü
aralarında karşılıklı bir bağ kurulmuştur.
Yani ikisi beraber güzel zaman geçirmiştir.
Evet. Ya da herif kızları manipüle edip
iyi biri olduğuna inandıran
oysa tek derdi sevişmek olan
bir pisliğin tekidir.
Sen hiç böyle davrandın mı?
Daha çok üniversitedeyken galiba.
Ama şu an biraz acımasızca geliyor. Sence de öyle değil mi?
Acımasız olduğunu düşünmüyorum.
Kafasında başka şeyler olsa gerek.
Cevap muhtemelen senin sandığından daha basit bir şey.
Onun
bana delicesine âşık olduğu
ve her şeyi duygularının yoğunluğunu
gizlemek için mi yaptığı?
Evet. Kesinlikle.
İşte bu.
Sana karşı davranışlarım için
gerçekten çok üzgünüm Anderson.
Gerçekten
çok hatalı davrandım.
Sorun yok.
Hayır var.
Yani sen o kadar harikaydın ki….
Ciddiyim.
Hayatım boyunca sahip olduğum en iyi ev arkadaşıydın.
Teşekkürler.
Rica ederim.
Dur, bırak.
Hayır, Riley. Bu çok aptalca. Tamam mı?
Ay sonunda buradan gidiyorsun.
Nokta.
Çoktan başka bir ev arkadaşı buldum. Bilemiyorum...
Kendi sorunlarını kendin çöz.
İyi geceler.
Ve biraz su iç.
Hey, sana haber vereyim dedim.
Philadelphia’daki en harika apartman dairesini buldum.
- Süper! - Evet. Passyunk’ta.
Her çarşamba karaoke yapmaya gittiğimiz
- mekânın hemen yanında. - Çok iyi!
Bekle, bu hafta sonu bir parti var. Ona gelsene.
Evet, kulağa hoş geliyor.
Ve Leo kesinlikle orada olacaktır.
Tamam, ben varım.
Tamam, harika. Öncesinde sınıfımdaki kızlarla
içki içmeye gideceğiz ama çok iyi kızlardır,
- gelmek istersen yani... - Olur.
- Bana detayları mesaj atsana. - Tamam, sonra konuşuruz.
- Her şey yolunda mı? - Evet, metroya binmek üzereyim.
- Tamam, görüşürüz. - Görüşürüz!
Siktir!
Sen olduğunu tahmin etmiştim.
Saç yüzünden.
Bu kampüste derslerinin bittiğini sanıyordum.
Bitti. Eski bir hocamı ziyarete geldim.
Nasıl gidiyor?
İyi sanırım.
Q treninde yine aynı adamı gördüm.
Bebeği düşürdüğünü gördüğümüz.
Trende karısı ve bebeğiyle birlikteydi
ve sanırım beni tanıdı.
Ona bakmaktan kendimi alamadım
ve deliler gibi gülüp durdum.
Gerçekten çok komikti.
Bebek iyi miydi?
Kafası kesinlikle biraz ezilmiş gibi duruyordu
ama yine de tatlıydı.
Tanrım…
Anderson’ın evinden taşınacağını duydum.
Evet. Onunla yattım.
Duydum.
Nasıl tepki verdin?
Bilmem ki.
Duyunca biraz garip hissettim.
Ama sizin aranızda hep bir şeyler olduğunu hissetmiştim.
O yüzden şaşırmadım.
Aramızda bir şey yoktu.
Peki.
Öylece oluverdi.
Peki.
Dinle, sana şeyi söyleyecektim:
Seattle’a taşınmayacağım.
Ne? Neden?
Jess burada bir iş buldu.
Jess mi?
Jessica. Evet.
Şehirde bir iş buldu.
Dolayısıyla şehirde kalacağız.
Bu beni neden ilgilendirsin ki?
Bilmem.
Sokakta birbirimize rastlasak ve senin taşınacağımı sanarken
benim taşınmamış olmam garip kaçar diye düşündüm.
Ve bu yüzden sana söyleyeyim dedim.
Yani ben burada olmayacağım, dolayısıyla…
Nereye taşınıyorsun?
Philadelphia’ya geri dönüyorum.
Orada kendi evim olacak.
- İyiymiş. - Evet.
Oradan biriyle görüşüyorum…
Ve artık uzun mesafe ilişki istemiyor.
Daha yakın olmanız açısından çok iyi. Güzel olur.
Yine her zamanki gibi
küçücük bir meseleyi büyütüyorsun.
Yani eğer böyle hissediyorsan...
Bir de bununla övünüyor musun?
Hayır Riley. Asla bunu yapmam. Yemin ederim. Bu öyle bir şey değil.
O zaman ne yapıyorsun?
Bilmiyorum.
Sana hâlâ değer veriyorum.
Sana karşı hâlâ bir sevgi besliyorum.
- Sadece sana karşı dürüst olmak istedim. - Böyle söyleme.
Neyi söylemeyeyim?
Bu hippi saçmalıklarını.
Bana karşı sevgi beslediğini söyleme.
Bu boktan bir teselli ikramiyesi gibi geliyor kulağa.
Çünkü kafanda beni sevseydin
beni aldatmayacağına dair bir düşünce var
ve sen sadece bana karşı sevgi beslediğin için
hâlâ iyi bir insan sayılıyorsun.
Riley bunu milyon defa konuştuk.
Sana yemin ederim, biz beraberken Jessica’yla aramızda hiçbir şey olmadı.
Ne önemi var!? Duygusal aldatma bu!
Tüm o eve geç geldiğin gecelerde
ya da sabaha kadar bana
mesaj atmadığın zaman sürekli
“Jessica’yla koşuya çıktık,”
“Jessica’yla şunu yaptık,”
“Jessica daha çok fermente gıda tüketmem gerektiğini söylüyor.”
Tanrım! Siktir git!
Ciddiyim!
Bir kez daha vaktimi boşa harcamana
izin verdiğime inanamıyorum.
Ve gerçekten,
seninle şehirde karşılaşsak bile
muhtemelen yanından geçip gider
ve yanımda kim varsa ona:
“Bak, şu beni aldatan pislik ve
şimdi beraber olduğu aptal orospu” derdim.
Lütfen onun hakkında böyle şeyler söyleme.
- Bunun onunla hiçbir ilgisi yok. - Tamam!
Dinle, bu şekilde konuşmaya devam edersek
belki arkadaş oluruz diye düşünmüştüm.
Ve senin arkadaşlığını gerçekten özlüyorum.
Senin varlığını özlüyorum.
Ben özlemiyorum.
Sürekli mızmızlanıp şikâyet etmeni,
şehrin ne kadar çok koktuğundan bahsetmeni
ve sapık bir psikopat gibi çöplerimi karıştırıp
geri dönüşüm için ayırmanı özlemiyorum.
- Kim böyle bir şey yapar ki? - Geri dönüşümün önemli olduğunu
düşündüğüm için dava et beni o zaman.
- Siktir git. - Ne yapıyorsun?
Riley! Dur!
Tanrım! İyi misin?
Birini aramamı ister misin?
- Birini aramak mı? O az önce... - Ben seninle mi konuşuyorum?
Cidden, yürürken sana eşlik edebilirim. Taksi de çağırabilirim.
İyi misin?
- İyi misin? - Evet.
Hayır biz…
Gerçekten iyiyiz.
Üzgünüm. İyiyim ben. Teşekkürler.
- Tamam. - Cidden, teşekkür ederim.
Riley ne halt ediyorsun sen?
İnanamıyorum.
Kadın sandı ki
benim yardıma ihtiyacım var!
Hey, akşam şehir merkezindeki partiye gidecek misin?
Gitmeyi düşünüyordum. Neden? Neden ne oldu ki?
Galiba ben de gideceğim. Görüşelim.
Aslında kesin gideceğim.
Ne zamana orada olursun?
Selam!
Selam! Gelmene çok sevindim!
- Çılgınlık bu! - Biliyorum, öyle!
- Hadi gel. - Tamam!
Pardon, affedersiniz.
- Neredeyiz biz? - Bilmiyorum ki.
- Görünüşe göre Fred de burada. - Evet.
Nasıl gidiyor?
İyi gidiyor. Gerçekten iyi.
Siz…
Vay be, nasıldı peki?
Çok seksiydi.
Siktir. Fred mi?
- Evet. Çok ateşliydi. - Vay be!
Tanrım!
Şey, Leo burada mı?
Evet, sanırım. Muhtemelen seni arıyordur.
- Evet, olabilir. - Yanına gitsene.
Hey, n’ab...
Hey, n’aber?
Az önce beni mi gözetliyordun?
Ne? Hayır!
Dalga geçiyorum. N’abersin?
Leo nereye gitti diye merak merak etmiştim sadece.
İçerisi çok kalabalıktı
o yüzden biz de geçici bir bara gittik.
Geçici bar mı?
Evet, kimlik sormadıkları için sık sık oraya gidiyoruz.
“Kamihira" diye aratırsan…
Pardon, pardon…
Tanrım Riley?
Tanrım! Juliet. N’aber?
Sen New York’ta değil miydin?
- Evet, oradayım. - Seni ne zamandır görmüyorum…
Liseden beri falan.
İnanılmaz.
Hayatın televizyondaki şovlar falan gibi herhalde.
Çünkü senin parti gibi bir şeyde
fotoğrafını gördüm ve
Ve içimden “Aman tanrım,
Riley’nin böyle farklı, havalı ve ilginç bir kız olduğunu biliyordum” diye geçirdim.
Ama resmen ünlü biri gibiydin.
O çatıda falan…
Orası Brooklyn miydi?
Evet, sanırım. Evet.
Bense Pennyslvania Üniversitesi’nde sürünüp duruyorum.
Comcast’ta staj yapıyorum.
Ayrıca kızlar topluluğunun da başkanıyım.
Kulağa nasıl geldiğini biliyorum…
Ama baş orospu olacağımı hiç düşünmemiştim.
Evet, kesinlikle anlayabiliyorum.
Leo isminde birini tanıyor musun?
Leo… Güzel sanatlarda ikinci sınıf mı?
Evet. Kardeşim Peter’ı tanıyor musun?
Onunla arkadaş.
İkinci el dükkânından aldıkları küçük kameralarıyla
beraber kaykay videoları çekiyorlar.
Ki bence bu çok tatlı bir şey.
Neden ki?
Biz takılıyoruz gibi…
İnanmıyorum. Ciddi misin?
Gerçekten çok tatlı biri.
Çok heyecanlı! Cidden tatlı biri!
Aman tanrım.
O yüzden şimdi gidip onu bulacağım.
Bekle. Çabucak sorayım: Mezuniyetten sonra ne yapıyorsun?
Pek bir şey yaptığım söylenemez.
Bir tür ruhsal çöküntü yaşıyor gibiyim.
Ben de. Hiçbir şey yapmadan sadece ruhsal çöküntü yaşayabilmek harika değil mi?
Evet kesinlikle.
Peki o zaman. Sonra görüşürüz.
Tamam, sonra beraber shot atalım, olur mu?
- Tamam olur. - Görüşürüz!
Hasiktir!
Selam. N’aber?
İyiyim, takılıyorum.
Her gün atölyedeki bir resim üzerinde çalışıyorum.
- İyiymiş. - Evet. Epeydir uğraşıyorum.
- Bittiğinde görmeyi çok isterim... - Korkak!
Hey, sakin!
Ne diyordun?
Bittiğinde görmeyi çok isterim demiştim.
Tabii ki.
Bir ay daha gerekecek ama...
Tamam, bir ay sonra o halde.
Evet, elbette.
Ben içeri girip bir bira daha alacağım.
- Görüşürüz o halde? - Kesinlikle.
Mesela yarın
akşam yemeği falan yiyebiliriz.
Bilemiyorum...
Gerçekten, şu an yapmam gereken tonlarca işim var.
Sen de sabahtan yaparsın, olmaz mı?
Bütün günümü alan bir şey aslında.
Peki tamam.
Her şey yolunda mı?
Evet.
Bilmiyorum. Özür dilerim.
Sadece sanmıştım ki
seviştiğimiz için...
Bilemiyorum, bunun daha özel bir şey olduğunu düşünürsün sanmıştım
ama belki de ben yanlış anladım.
Hayır, yani gerçekten özeldi.
O an gerçekten çok özeldi
ama önemli olduğunu düşünmemiştim.
Bu ikisi farklı şeylermiş gibi geliyor.
Bilmiyorum.
Sen benim için bir fırsat gibiydin…
Bilmiyorum. Üzgünüm.
Kafam çok iyi
ve iletişim kurmakta zorlanıyorum.
- Üzgünüm. - Hayır…
Sorun değil, sorun değil.
Özür dilemene gerek yok.
Ben gideyim o zaman.
Fred’in olduğu partiye geri döneceğim.
Eğlenceli bir partiydi, evet.
Seninle tekrar görüşmeyi çok isterim.
Olur, mesaj atman yeterli.
Yani mesajlar konusunda biraz yavaşım ama…
Bütün gün dersim oluyor,
sonra da cevap vermeyi unutuyorum.
O yüzden denk geldiğimizde görüşürüz diye düşündüm.
- Tabii ki, evet. - Evet, mesaj atman yeterli.
Tamam. Mesaj atarım.
- Peki. Hoşça kal. - Görüşürüz.
Yakında Philadelphia’ya taşınacağım o yüzden…
Güzel.
Görüşürüz.
Bilmiyorum sadece şey gibi hissediyorum...
Orada ne halt ettiğimi bilmiyor gibiydi.
Aptal gibi hissediyorum. Teşekkürler.
Ne yaptığımı bilmiyorum çünkü… Sonuçta buradayım ve…
Ve bana benden hoşlandığını söylemişti.
Gerçekten anlayamıyorum... Tamam, pardon.
Gerçekten neden burada
olmak istediğimi anlayamıyorum.
Hey, burada ne halt ediyorsun sen?
İçiyorum!
Annemle babam burada olduğunu biliyor mu?
Hayır. Jenny’lerde yatıya kaldığımı sanıyorlar.
Onları kandırmak o kadar kolay ki.
Onlar hakkında böyle konuşma.
Kendini onlardan çok daha zeki sanıyorsun.
Ama değilsin. Emin ol değilsin.
Sen neden buradasın ki?
Buraya taşınıyorum.
Niye?
New York’ta ne yapacağım?
Bilmem, iş bulabilirsin?
Ama hiçbir konuda becerikli değilim.
Son dört yıldır üniversitede ne yapıyordun peki?
Düşünüyordum galiba.
Kokainim var. Kokain ister misin?
Nereden buldun?
Arkadaşlarım verdi.
Daha önce denemiş miydin?
Evet, çok iyiydi.
- Öyle mi? - Evet.
Sanki vücudumun her bir parçası
tam olması gerektiği yerdeydi
ve yapmaları gereken şeyleri yapıyorlardı.
Bu gece çok seksi bir çocukla yattım.
Öyle mi? İsmi neydi?
Galiba Leo’ydu. O da melezdi.
Gördün mü onu?
Hayır, o kadar uzun kalmadım.
Bu partinin daha iyi olacağından emin misin?
Evet. Kim geçici bir barı mekân olarak seçer ki?
- Hey! - Arabaya bin.
Hey, kapıyı açar mısın?
Teşekkürler.
Dilek tutsana! İyi ki doğdun!
- Eriyor. - Siktir!
- Aman tanrım! - Hey, n’aber?
Kız kardeşini getirmişsin!
Ne kadar sorumluluk sahibi birisin!
- Şeyi gördün mü… - Hayır!
Sonra konuşuruz.
- Ev yapımı kokteylden kaldı mı? - Evet. Banyoda.
Yeter. Bence daha fazla içmesen iyi olur.
Ne? Neden ki?
- Çok küçüksün. - Hadi ama!
Ciddiyim.
Eğer böyle yapmaya devam edersen
insanlar senin manyak orospunun teki olduğunu düşünecek.
Sen ciddi misin?
Tamam. Belki o kadar da değil
ama insanlar senden faydalanmaya çalışacaktır.
Senin sersemin teki olduğunu düşüneceklerdir.
Derdin ne senin?
Tanrım… Bir şey yok.
Sadece sana yardımcı olmaya çalışıyordum.
Ben arkadaşlarımı bulmaya gidiyorum.
Sikeyim ya.
- Hey, n’aber? - Hasiktir! Selam.
Diğer parti nasıldı?
Bok gibiydi.
Kötüymüş.
- Daha kaldı mı ondan? - Evet, tonlarca var.
Hatta ben de seninle gelip biraz daha alayım.
Tamam.
- Bu akşam Leo’yu gördüm. - Öyle mi?
O çok…
Tam bir pisliğin teki değil mi?
Niye böyle düşünüyorsun?
Bilmem. Sadece onun
tam bir pisliğin teki olduğunu düşünüyorum.
Beraber çok eğlendiğinizi söylemişti.
Muhtemelen sevişmeyi bilmediği için öyle demiştir.
Yani o dedi ki siz…
- Neyse boş ver. Önemli değil. - Ne?
Hayır. Saçma bir şey.
Hadi ama. Söyle.
Alınmayacağım bak.
Hiç alınmam ben.
Gerçekten mi?
Senin yatakta çok iyi olduğunu söylemişti.
- Böyle mi dedi? - Evet.
O bunu söylediğinde
ne düşündün?
Nasıl yani?
Yani,
bu beklediğin bir şey miydi?
Evet.
Şaşırmadım yani.
Riley! Riley!
- Hey, n’aber? - Sanırım kız kardeşinin sana ihtiyacı var.
Mutfakta ve çok fena sarhoş.
Birilerini arasam mı bilemedim,
- annenleri falan… - Hayır… Haklısın.
- Doğrusunu yaptın. - Her şey yolunda mı?
Neler oluyor?
Hiç. Sadece
bir şeyler içip sohbet ediyorduk.
Ben Valerie’yle konuşacağım, tamam mı? Bekle.
Affedersiniz! Affedersiniz!
Siktir Valerie.
Neler oluyor?
Siktir.
Selam. Araba 25 dolar tuttu.
Fırsat bulunca ödersin.
Umarım Val iyidir.
Riley.
Burada ne işin var?
Söyledim sana.
Jenny’lerde
yatıya kalacaktım.
Eve erken geldim
- çünkü kendimi iyi hissetmiyordum. - Yalan söylemeyi bırak!
O zaman neden üzerinde bu kıyafetler var?
Annene yalan söyleme!
Dışarı çıkmışsın işte.
Anne,
şu an Çince konuşmasan olmaz mı?
Lütfen.
Neden?
Sadece şu an anlamakta zorluk çekiyorum.
Akşamdan kalma olduğun için mi?
Riley, lütfen bize doğruyu söyler misin?
Ben bu meseleye karışmak istemiyorum.
- Şaka mı yapıyorsun? - Hayır!
Haber vermeden buraya geliyorsun,
üstün başın kusmuk içinde-
Söyledim ya, size mesaj atmayı unuttuğum için özür dilerim.
Buraya yalnızca daireyi görmeye gelmiştim.
Ne dairesi?
Neden bahsediyorsun sen?
Mezuniyetten sonra buraya taşınacağım.
Neden?
Neden olmasın?
Burada ne yapacaksın ki?
Peki New York’ta ne yapacağım?
Ama neden bizi aramadın?
Bir anda çıkıp gelmek senin yapacağın bir şey değil.
Hiçbir şey anlamıyorum.
Birisi bana neler olup bittiğini açıklayabilir mi?
Tanrım! Ben bir yetişkinim!
Eve ne zaman istersem gelmeye hakkım var!
Değil mi? Bana böyle söylememiş miydiniz?
Riley.
Benimle gel. Hadi!
Riley, neyin var senin?
Bilmiyorum.
Nasıl yani?
Söyle bana.
Bunu tekrar etmek zorunda olduğuma inanamıyorum.
Buraya. Bir. Apartman. Dairesini.
Görmeye. Geldim.
Ama neden buraya taşınasın ki?
Burada neredeyse hiç arkadaşın kalmadı.
Anlamıyorum. Peki arkadaşın Katie
ve diğer arkadaşlarına ne oldu?
Bilmiyorum! Sanırım bir değişikliğe ihtiyacım vardı, tamam mı?
Neden bunu mezuniyetten sonra konuşmuyoruz?
Tamam.
Ne?
O da başka bir mesele.
Galiba yaz okuluna gitmem gerekecek.
Ne?
Neden?
Bilmiyorum. Gitmem gerektiğini düşünüyorum.
Kendimi bir türlü toparlayamadım.
Neden bunu söyleyip duruyorsun?
Ayrıca ne demek ki bu?
Her şeyi batırdım demek.
Ve diplomamı almak için
yaz okuluna gitmem gerek.
Sonra diplomanı alacaksın ve bitecek, öyle mi?
- Evet. - Ücreti ne?
Dört kredim kaldı.
Artık ne kadar tutuyorsa.
Tamam.
Sana geri öderim.
Bilemiyorum. İş falan bulduktan sonra.
Sana geri ödeyebileceğim.
Bir anlaşma yapalım.
Tamam.
Bana dün gece Valerie’ye ne olduğunu anlatırsan
bu iş tamam.
Masrafları karşılarım.
Sadece onun neler yaşadığını bilmem gerek.
- Ne? - Buna ihtiyacım var.
Biliyorsun, bunun Valerie’ye de faydası olacak.
Bir sorun yaşadığı ortada.
İsyankâr döneminde.
Anne, ciddi olamazsın.
Valerie sürekli bana yalan söylüyor.
Sürekli gizli gizli evden çıkıyor.
Ve bizim aptal olduğumuzu sanıyor.
Bundan paçayı kurtarabileceğini düşünüyor.
Bilmem gerek.
Ne yaptığını bilmezsem ona yardımcı olamam ki.
Tamam.
Dün gece...
Şaka mı bu?
İçki içmek, bütün gece partilemek...
Bunu neden yapıyorsun?!
Böyle bir şey yapmayı nasıl düşünebilirsin?
- Utanmıyor musun? - Anne!
Evden çıkmanı yasaklıyorum. Süresiz olarak!
Anne!
Neden bunu yapıyorsun?
Bir anne olarak ben nerede yanlış yaptım?
- O kadar hayal kırıklığına uğradım ki - Riley,
yüzüne bile bakamıyorum.
Bunun olmasına nasıl izin verirsin?
Beni ispiyonlandığına inanamıyorum!
Söylemezsem yaz okulumun parasını vermeyeceklerdi tamam mı?
- Ne yaz okulu? - Ve cep telefonunu da alıyorum.
Cep telefonunu alıyorum!
Açgözlü orospu!
Valerie!
Riley, ne yaz okulu bu?
Gelecek hafta mezun olmuyor muydun?
Yani her şey Riley’nin yanına kâr kalıyor, öyle mi?
- O da benimle aynı bokları yedi! - Hayır.
Kredi kartına el koyuyorum.
Ne? Anne, böyle söylememiştin.
Yaptığın onca şeyden sonra nasıl bunu hak ettiğini
düşünebilirsin anlamıyorum.
Hepsi bu kadar diye şükretmen lazım.
O kadar berbat bir ablasın ki! Senden nefret ediyorum!
- Benden nefret falan etmiyorsun! - Evet, ediyorum.
Sadakat ve dürüstlük nedir bilmeyen bir kaltaksın!
Karaktersizsin!
- Pardon?! Siktir git! - Riley! Yeter!
Neyin var senin?
Delirmiş!
Delirmiş! Kafayı yemiş!
Delisin sen! David’in seni terk etmesine şaşmamalı!
Ne? Ne dedin sen?
Riley! Sakin ol!
Tamam. Sakinleş.
Derin derin nefes al.
Ona bir bardak su getir.
- Hayır, su arıtıcısını kullan. - Ne önemi var ki?
Neden David’den bahsettiğini anlayamıyorum.
Valerie bunun ne kadar canımı yaktığını biliyorsun.
Üç yıldır beraberdik ve
o bir anda beni sevmeyi bıraktı.
Bu nasıl olabilir onu bile bilmiyorum.
Bir insan neden sevmeyi bırakır ki?
Ve şu an sürekli kendimi çirkin hissediyorum.
Hiç kimse benimle çıkmak istemiyormuş gibi geliyor.
Ve artık ne yapacağımı bilmiyorum.
Tek bildiğim
hayatımın böyle devam edemeyeceği. Edemez.
Karanlıkla bir tür ışık ya da
bana her şeyin yoluna gireceğini
ve nasıl bir insan olmam gerektiğini
söyleyecek bir şey
arayıp duruyorum.
Ama asla bulamıyorum.
Riley, sakin olmaya çalış, tamam mı?
Özür dilerim.
Lütfen Valerie’ye kızma.
Onu durdurmam gerekirdi.
O sadece aptal bir çocuk
ve benim onu durdurmam gerekirdi.
Üzgünüm. Gerçekten çok üzgünüm.
Aptalca davrandım Valerie.
Özür dilerim. Aptalca davrandım.
Tamam.
Grup kucaklaşması. Hadi.
Grup kucaklaşması. Valerie.
Grup kucaklaşması.
Hey. Uyanık mısın?
Sayılır.
Annem sana noodle yapmış.
Gerçekten çok lezzetli.
Harika.
İçinde bolca susam yağı var.
Sadece veda etmek için uğradım.
New York’a dönüyorum.
Buraya bir daireyi gezmeye geldiğini sanıyordum.
Hayır.
Gerçekten çok tuhaf davrandım.
- Peki. - Evet.
Aslında bir hocayla görüşmem var.
Dersinden kaldığım için.
Kötüymüş.
Evet.
Ama bunu hak ettim.
Kendine acımayı bırak.
Daha ne kadar bu denli üzgün kalacaksın?
Bilmiyorum.
Çünkü ben olsam şimdiye sıkılmıştım.
Doğru.
Sanırım ben de bir süredir sıkılıyorum.
- Bana hâlâ kızgın mısın? - Evet.
Tamam. Seni kızgınlığınla baş başa bırakayım.
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
Bana mesaj at ya da dur.
Siktirip gitsene!
- Riley! - Tamam pardon pardon.
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
- Riley! - Pardon!
Gidiyorum o zaman. Görüşürüz!
Üşümediğimi düşünmek istiyorum
Korkmuyormuşum gibi davranmayı
Yaşlanmaktan
Kötü şakaların ardına saklanmış hüzün
Gökten aşk mektupları yağdırdım
Çöplüğe düştüler
Galiba dersimi aldım
Neyse ki kalp kırıklıkları öldürmüyor
Yemin ederim sana altı yaşında falandı.
O kadar küçüktü ki.
Epey sarhoştum.
Sonuçta mezuniyet bu. Bir tören.
Sarhoş olmak normal bir şey.
Hey.
Hey, n’aber?
Gabby gelmiyor mu?
Hayır, sanmıyorum.
Bana dedi ki
“Biraz ara vermeye ihtiyacım var.” O yüzden...
Siktir.
Hayır, sorun değil.
Yani düşünemiyorum bile.
Evet, çok bunaltıcı bir şey.
Evet.
Çok bunaltıcı.
Aslında bir anlamda üzgünüm.
Bittiğine inanamıyorum.
Bitmedi ki.
Buna izin vermem.
Küresel ısınmanın geçici bir şey
olduğunu biliyorsunuz.
Dünya kırılma noktasına ulaştığı zaman
kutuplarını ters yüz edecek.
Tıpkı bir pil gibi.
Sonra her şey yok olacak
ve dünya başa dönecek.
Fabrika ayarlarına yani.
Ama bu bir anda olmayacak ki.
Zaman alan bir şey bu.
O yüzden küresel ısınmayla, ozon tabakasının delinmesiyle
ve kutup ayılarının yok olmasıyla
uğraşmaya devam edeceğiz.
Evet ama söylemeye çalıştığım şey bunun bir öneminin olmadığı
çünkü Dünya ne yapması gerektiğini biliyor.
Biz öldükten çok uzun süre gerçekleşecek
ama gerçekleşecek.
Tamam ama böyle düşünerek bilinçli bir insan olarak oynadığın role
son derece sorumsuz bir şekilde yaklaşıyorsun.
Ama bilim böyle söylüyor.
Bunu nerede okudun ki?
Bir makalede okudum.
- Sanırım bunu görmüştüm. - Öyle mi?
Evet.
Çocuklar tamam ama
bir makalede okuduğunuz her şeye inanmamalısınız.
Evet ama hayatını dünyanın sonu
gelecekmiş gibi de yaşayamazsın.
Hasiktir.
Beni korkutmayı bırakmalısın artık. Ciddiyim!
Ama iyi hissettirdi, değil mi?
- Olabilir. - Bak.
Tamam, evet.
Evet, iyi geldi.
Seni öpebilir miyim?
Bunun çok iyi bir fikir olduğunu sanmıyorum.
Peki tamam. Anlıyorum.
Yapma. Babam seni öldürür.
Hayır, bana bitirebilirsin dedi.
Bu sabah ikimiz beraber bakıyorduk.
Peki:
Tırnak içinde çamaşır sermek.
“A” ile başlıyor.
Beş harfli.
Evet tırnak içinde.
Asmak.
Evet. Sanırım doğru.
Beraber tamamlayalım mı?
Bazılarında çok fena takıldım.
Olmaz. Gitmem gerekiyor.
Aman tanrım!
İyi şanslar!
O kadar iyi bir sanatçı asistanı olacağım ki!
Çok iyi bir sanatçı asistanı olacaksın.
Sonra görüşürüz!
Görüşürüz ucube.
- Günün güzel geçsin. - Görüşürüz!
Siktir!
Merhaba, bu Profesör Hung’un dersi, değil mi?
- Evet öyle. - Güzel.
- Adın neydi? - Riley ben.
- Benimki de Charlie. - Memnun oldum.
Ben de memnun oldum.
Neden bu dersi alıyorsun?
Geçen dönem kalmıştım.
Mezun olmak için yeniden almam gerekiyor.
- Tanrım. Berbat bir şey bu. - Olsun.
Burada olduğum için çok mutluyum.
Son sınıf mısın? Yoksa son sınıf mıydın?
Mezuniyet töreninde yürüdüm.
Yani bu son adımım olacak.
Sonra gerçek bir insan olacağım.
Sonra yetişkin olacağım.