Pobudka, czas wstać.
Mam przeczucie, że przed nami piękny dzień.
Dzień dobry!
Gdy mówię piękny,
mam na myśli pełen dramatyzmu i emocjonalnie wyczerpujący.
Katherine powiedziała wczoraj, że chce lepiej poznać Charliego.
Będzie trochę pikanterii.
Czuję się jak w telenoweli.
- Poprzednio w Muy Muy Caliente… - Arriba!
Mamy beznadziejną romantyczkę.
Powiew przeszłości.
I dwoje drani, których łączy wzajemne pożądanie.
Brakuje tylko kilku uderzeń dłonią w twarz.
Ale jak tak dalej pójdzie, wszystko jest możliwe.
- Źle spałaś? - Nie było przytulania.
- Wkurzyłam się. - Nie było?
Śniły mi się nowe dziewczyny. Charlie mnie nie przytulał i go wykopałam.
To chyba wizja, nie sen.
Może przewidziałam przyszłość.
Czuję się dobrze, choć w nocy brakowało mi przytulania się.
Charlie mi zaimponował, bo nie próbował łamać zasad.
Naprawdę traktuje to poważnie.
Oznacza to, że szuka więzi.
Dziękuję.
Obudziłem się bardzo niespokojny.
Ale podjąłem decyzję i wybieram Katherine, nie Lucy.
Nie chcę być na twoim miejscu, Charlie, ani na miejscu Katherine.
Ani w sypialni, gdy wyjdzie to na jaw.
To dla mnie takie trudne.
Widzę, że Charlie chce mnie mieć obok.
A ja chcę, by on siedział obok mnie.
Powaga, Katherine nawet raz mnie nie dotknęła.
- Nawet nie powiedziała mi dobranoc. - Powiedziałam.
Lubię, gdy poświęca się mi uwagę,
ale budujemy chyba z Katherine głębszą więź emocjonalną.
Wcale nie jest to więc trudne do zaakceptowania.
- Śniło mi się coś ciekawego. - Tak? Kto?
Louis.
Przynajmniej we śnie się działo.
Gianna śniła o mnie?
Intrygujące.
Budżet naszej telenoweli nie przewiduje więcej postaci.
Ale z pewnością przyjrzę się temu wątkowi.
Bri, dobrze ci się spało samej?
Tak, dobrze.
Wczoraj przeprosiłem Bri, bo pocałowałem Valentinę,
ale na razie Bri traktuje mnie ozięble.
Będę musiał się natrudzić.
Była mowa o pikantnej telenoweli?
Lano, te postaci wymagają chyba trochę pracy?
- Tylko nie ty. - Znowu?
W samą porę, szefowo.
Dzień dobry, goście.
- Dzień dobry. - Cholera.
Szacunek i szczerość to dwie podstawy zdrowego i trwałego związku.
Bądźcie szczerzy ze sobą i szanujcie siebie.
Bądźcie też szczerzy i szanujcie osoby,
z którymi łączy was więź romantyczna.
Lano, teraz mogłabyś przestać mówić.
Nawet jeśli musicie powiedzieć coś trudnego.
Zawsze mam was na oku.
Wszyscy jesteśmy za szczerością.
Boję się tego, co się może dziś wydarzyć.
Wyrządzimy innym krzywdę.
Niedługo znów jadę do LA.
Chcę jechać do Londynu. I do LA.
I do Peru. Mam tam sprawy biznesowe.
- Jakie sprawy? - Ciebie.
Prosto z mostu.
A ty i Bri? Platoniczna rozmowa czy coś więcej?
Jest wkurzona, bo niby nie chcę o tym gadać.
Dlatego chyba jest taka wściekła.
Wczoraj Demari wykazał się skruchą, ale to nie koniec tematu.
Demari ocknął się.
Zdał sobie sprawę, że stracił to wszystko.
Ale jestem urażona.
Nadal trochę wkurzona.
Będzie musiał popracować, by mnie odzyskać.
Pupa Katherine jest nieziemska.
To dzieło sztuki.
Katherine jest piękna i seksowna, ale im lepiej ją poznaję,
widzę, że pojawiają się uczucia.
Nie wiem, co to za uczucia, ale coś jest na rzeczy.
Chcę iść z Charliem popływać. W oceanie.
Wasza samokontrola zasługuje na pochwałę.
Jest słodki. Zaimponował mi,
bo w nocy nie naciskał ani nic.
Czuję się przy nim swobodnie.
Przez moje dawne związki
mam problem z tym, by ufać facetom.
Ale z Charliem opuszczam gardę.
Dziewczyny.
- Więc… - Ploteczki.
Chcę wam powiedzieć, że Charlie chce z mną spać.
- Nie gadaj. - Dziś w nocy.
Musimy oczywiście porozmawiać z Lucy i Louisem.
Powodzenia.
Trzymanie tego w tajemnicy męczy.
Gdy to wyjdzie na jaw, nie będzie nam łatwo.
Musimy to zrobić jak należy.
Jak się czujesz?
- Trochę się dziś stresuję. - Rany.
To do bani, bo Louis niczego się nie spodziewa.
- Tak. - W ogóle.
- Daliśmy im solidną szansę. - Tak.
Podążanie za głosem serca jest tutaj chyba uzasadnione.
To nie nasza wina.
Jeśli to im przekażemy w miły sposób…
Chcę uszanować ich oboje i ich uczucia.
Ale nie wiem, co się stanie po naszych rozmowach.
Presja jest ogromna. Jest mi niedobrze.
Chcesz to zrobić teraz?
Tak.
- Naprawdę? - A ty?
Im wcześniej, tym lepiej.
Nie znoszę krzywdzić ludzi, ale nie chcę mieć później wątpliwości.
Muszę sprawdzić, czy więź z Charliem jest możliwa.
Zazwyczaj nie kończę relacji.
Kontynuuję ją, aż się wypali.
- Cześć, dziewczyny. - Cześć.
- Mogę pożyczyć Lucy? - Pożyczasz mnie?
- Pa. - Trzymajcie się, mamo i tato.
Dokąd mnie zabierasz?
To będzie straszne.
- Chcesz wyjść na zewnątrz? - Tak.
Dobra. Super.
- O rany. - Co?
Zostawi Louisa dla Charliego.
Fajnie tu, muszę popływać w tej części basenu.
Tak.
Denerwuję się tą rozmową.
Zwykle zrywam z kimś przez wiadomość.
Zrobienie tego twarzą w twarz stanowi duże wyzwanie.
Nie mogę na to patrzeć.
Oczywiście, że mogę i będę, ale wiecie, o co mi chodzi.
Chciałem z tobą porozmawiać i zapytać, jak twoim zdaniem
wszystko się układa.
Ty mi powiedz.
Gdy się poznaliśmy, wszystko, czego się o tobie dowiadywałem,
spełniało moje kryteria, bo jesteś świetną osobą, masz dużo do zaoferowania.
Kiedy rozmawialiśmy, byłem pod wrażeniem.
W teorii bardzo do siebie pasowaliśmy.
Ostatnim razem się tam całowali.
Nasze postępowanie było odpowiedzialne.
Kiedy się przytulamy, to jest najwyższa półka.
Prawda.
Mam wrażenie, że zaraz się oświadczysz, Charlie.
Naszym celem jest się zmienić, postępować słusznie,
choć ja wcześniej tego nie robiłem.
Dlatego chcę to zrobić właściwie.
Zawsze powtarzam,
że wiesz, że jesteś z właściwą osobą, gdy jest ona dla ciebie domem.
I Charlie jest teraz dla mnie domem.
I chcę tam być.
O czym chcesz pogadać?
Wiesz…
Rada: nie sprawiaj wrażenia, że zaraz się oświadczysz.
Na warsztacie zrozumiałam, że muszę być ze sobą szczera i ufać sobie.
Czuję, że to ważne.
Wspaniale jest cię poznawać.
Jesteś świetną osobą.
Jesteś taki zabawny i słodki. I życzliwy.
Ale obawiam się, że nigdy nie dojdzie między nami
do tej głębszej więzi.
Mam wrażenie, że próbowałam ją z tobą nawiązać,
ale… sama nie wiem.
Ale nie jestem pewna,
czy z mojej strony może dojść do powstania tej głębszej więzi.
I jest jeszcze jedna rzecz…
Będąc z tobą, cały czas myślałam…
o kimś innym.
Auć.
Czasami myślę o Charliem.
Chciałam ci powiedzieć, co się dzieje w mojej głowie,
zanim cokolwiek zrobię.
Tak.
- Wszystko jasne. - Dobrze.
To zaskoczenie, że Katherine chce poznać Charliego.
Mieliśmy pracować nad naszą więzią.
Dostałem kosza.
To nowość.
Niepokoiłam się, nie chciałam cię skrzywdzić.
Czasem relacja nie wypali. Ale nic się nie da zrobić.
Wydaje mi się, że to jego postawa obronna.
Faceci tak mają, wszystko spoko.
- Nie otwiera się. - Tak.
Dla facetów liczy się ego.
- Przytulas? - Tak!
Czuję, jakby ktoś zdjął ciężar z moich barków.
Jestem szczęśliwa i dumna z tego, co zrobiłam.
Teraz martwię się o Charliego, bo Lucy pewnie jest zdenerwowana.
Zdenerwowana raczej nie.
Zachwycona listą powodów, że tak do siebie z Charliem pasują.
Jestem cały spocony, stresuję się…
- Widzę. Jesteś spięty. - Tak.
Zbierałem się w sobie, żeby ci to powiedzieć.
Wraz z upływem czasu, nie czuję między nami tej energii,
żeby móc się całkowicie oddać danej osobie. Wiesz, o czym mówię?
To trudne, bo wspaniale było cię poznawać.
I jesteś wspaniałą dziewczyną.
I to nie tak, że ja myślę, że coś jest z tobą nie tak. Nic takiego.
Dobrze.
Nie chcę mówić, że nie chodzi o ciebie, a o mnie,
ale im więcej czasu mija, tym słabszą więź czuję.
Rozumiesz mnie?
Chciałem z tobą o tym porozmawiać.
Chciałem być szczery na temat tego, co czuję.
Zrobić to, jak należy, a nie schrzanić.
- Obyś mnie nie znienawidziła. - Czujesz, co czujesz.
Nie mogę się o to złościć.
Lucy jest rozczarowana. Zawiodłem ją.
Powinienem jej powiedzieć o Katherine,
ale nie chcę ciągnąć tematu i sprawić, że poczuje się gorzej.
Cieszę się, że jesteś szczery.
- Robisz, co musisz. - W porządku.
Charlie ukrywa prawdę, a Lucy ukrywa emocje.
Możemy się przytulić czy nie ma szans?
- Możemy się przytulić. - Tak.
Żal mi Lucy.
- Dobra. Pogadamy później. - Do zobaczenia.
Nie byłem szczery w sprawie Katherine, ale chyba dobrze postąpiłem.
Co to za smutna mina?
Powiedział, że do siebie nie pasujemy.
O nie. Bidulka.
I póki co, nic nie wie o Katherine.
Daj sobie chwilę.
Oddychaj.
Mam wrażenie, że muszę…
To jest do bani.
- Przykro mi, Luce. - To nie fair.
To było odważne z jego strony.
Cieszę się, że nic nie zrobił za moimi plecami.
Ale niełatwo mi było się przed nim otworzyć.
Może zrozumie, że popełnił wielki błąd.
Nie wiadomo, co nas czeka.
Katherine ze mną porozmawiała.
Powiedziała, że nie chce tego ciągnąć. Chciała być szczera.
Chce sprawdzić, czy łączy ją coś z Charliem.
Nie pierdol.
- Tak. Chyba mówi teraz Lucy. - Czyli oni to zaplanowali?
Chyba tak.
Co tu się wyprawia?
Dwie pary, które wydawały się pewne, nagle się rozstają.
- Martwię się o Lucy. - Kurwa. Co z Lucy?
Zaangażowała się.
Bądźmy szczerzy.
Nie łamał zasad z Lucy, bo nie miał pewności, czy wystarczająco się mu podoba.
Ma to sens.
Miejmy nadzieję, że Charlie i Katherine zachowają wobec siebie dystans,
choćby do czasu, gdy ktoś wyjaśni sytuację Lucy.
Wyglądamy seksownie.
Mało prawdopodobne.
Jestem z nas dumna, że to zrobiliśmy.
Odbyliśmy te rozmowy, co nie było łatwe.
Dużo mnie to kosztowało.
Moja rozmowa z Lucy… nie była o tobie.
Dotyczyła jej i mnie.
Dlaczego nasza relacja się nie sprawdza.
Czemu od kilku dni czuję, że coś jest nie tak.
Jak twoja rozmowa z Louisem?
O wiele lepiej, niż myślałam. Po prostu się przytuliliśmy.
- Daliśmy czadu. - Tak.
To był dla mnie trudny dzień.
- O rany. - Pewnie też dla ciebie.
Ale chyba dostaniemy to, czego chcemy.
Tak mi się wydaje.
Rozmowa z Katherine jest naturalna.
Jakby było w niej coś, czego mi brak.
Oby Lucy nie była załamana, gdy się dowie. Chcę uniknąć niezręczności.
Nie licz na to, Charlie.
Chyba za chwilę wszystkiego się dowie.
Cholera, Lucy.
- Co się dzieje? - Hej.
Co tam?
Chyba przeszkodziłyśmy w niezręcznej rozmowie?
- O czym rozmawiacie? - Co tam?
- Spoko? - Co tam?
A co tam z wami?
A z wami?
Czemu ciągle o to pytacie? O co chodzi?
O co wam chodzi?
Spytaliśmy pierwsi, gdy weszłyście.
Ktoś powie komuś, co się dzieje?
Dla jasności, Katherine i ja już nic ten tego.
Że co?
Wiesz dlaczego?
Powiedziała mi, że chce być z Charliem.
- Będę płakać! - Nie.
- Kurwa! - Idź.
Chodź tutaj.
Chodź.
Już dobrze.
Chodziło o inną kobietę.
Już dobrze.
Czuję się, jakby ktoś mnie uderzył.
Serce mnie boli.
Luce.
To bardzo boli, bo opuściłam gardę.
Czuję się jak idiotka.
Nie spodziewałam się tego.
Jestem zdruzgotana.
Jeśli Charlie i Lucy nie wyjdą stąd razem, to kto miałby to zrobić?
Demari ma nadzieję, że ty i on.
Kurwa, to znaczy, że śpię z Chrisem.
Nie chcę spać z Chrisem.
Dobra. To może być eksperyment społeczny.
Ile czasu legendarny Louis wytrzyma jako singiel. Czas start.
Cześć, jestem Louis. Od dawna chcę cię lepiej poznać.
To był krótki eksperyment.
Odpadam teraz.
Czy Louis ze mną flirtuje?
Od dawna mi się podoba, więc możemy teraz coś z tym zrobić.
Musisz spać w jej łóżku.
Już razem śpimy? A jakieś uwodzenie?
Chyba już było.
Marzenia się spełniają, wiesz o czym mówię?
- Jeszcze nie! - Tak tylko mówię.
Martwię się, bo nie chcę, aby Louis traktował Giannę jako odskocznię
po zawodzie w relacji z Katherine.
Co się dziś, kurwa, odwala?
Nie wiem, co powiedzieć.
Problemy same się rozwiązują. Co jest, kurwa?
Przejście do kolejnej.
Jestem prawdziwym utrapieniem.
Przetasowania w tej willi to szaleństwo.
Zmotywowało mnie to do rozmowy z Bri,
abyśmy mogli dojść do porozumienia.
Przeprosiłem ją już, ale teraz zmienię taktykę.
Bez ciśnienia, Demari,
ale zaczyna nam brakować par.
Pamiętaj słowa Lany: szczerość i szacunek.
Jak się dziś masz?
Dobrze.
Mam się dobrze.
Jakie masz odczucia w całej tej sytuacji?
Niezłe.
Super.
Robię, co mogę. Chcę, żebyś wiedziała.
Nie chcę się spieszyć. Wiem, że musimy to przepracować.
To dobrze.
Ale mam wrażenie,
że wznowienie naszej relacji,
spędzanie razem czasu w łóżku i tak dalej,
pomoże nam pogłębić naszą więź.
Nie to miałam na myśli, ale rób swoje, Demari.
Nie zgadzasz się z tym?
Nie.
Spać razem?
Jeśli dostaniesz poduszkę, to będzie sukces.
Byłoby to w twoim interesie.
Pozwolić mi dzielić znów z tobą łóżko.
Nie.
Myślę, że to się może zmienić na „tak”.
Wiesz?
Demari musi się nauczyć mnie szanować.
Nie rozumie powagi sytuacji.
Milion razy zawodzili mnie faceci,
którym nie można ufać.
On stara się to naprawić, ale w tej chwili to niemożliwe.
Rozmawialiście?
Tak, nadal… Nienawidzi mnie w tej chwili.
Muszę ten szajs jakoś naprawić.
Nie chcę być tą osobą,
której ktoś nie potrafił wybaczyć.
- Sam tak miałem. - Masz przykład?
Przez pewien czas nie potrafiłem wybaczyć matce.
Mimo iż wiele przeszła.
Miałem podobną sytuację z moją mamą.
Tak.
Tata zmarł, gdy miałem 15 lat, a mama była, ale jakby jej nie było.
Nie mogłem z nią pogadać o niczym.
- Cholera. - Tak.
- Przykro mi to słyszeć. - Spoko. Nie ty go zabiłeś.
Stary.
Nie mogłem z nikim o tym pogadać.
To, o czym potrzebowałbym porozmawiać z Bri, jest nieosiągalne.
- Nie byłoby to dla niej dobre. - Tak.
Nie wiem, jaki jest następny krok,
aby sytuacja była chociaż znośna.
Wiesz, co mam na myśli?
Trochę się pogubiłem.
Chyba powinienem był powiedzieć coś innego
i spróbować odzyskać Bri.
Ale nie wiem, co jeszcze mogę teraz powiedzieć.
Dzięki, stary.
- Kocham cię. - Też cię kocham.
Ponad połowa pobytu w willi za nami, a faceci uczą się powolutku.
Charlie nie okazał Lucy szacunku, nie mówiąc jej całej prawdy
na temat tego, dlaczego z nią zrywa.
Demari nadal nie rozumie,
jak bardzo skrzywdził Bri, całując Valentinę.
Louis dostał kosza i wykorzystuje zainteresowanie Gianny,
by podbudować swoje ego.
Lano, chyba czas na twoją ingerencję u tych facetów, znaczy się chłopców.
Zgadzam się, Desiree.
Niektórzy chłopacy w willi nie okazują dziewczynom szacunku, na który zasługują.
To dlatego mają trudności z nawiązywaniem głębokich i poważnych relacji.
Zorganizowałam więc pilny warsztat tylko dla facetów.
ŁONO NAPRAWY NAPRAWDĘ
Czas nawiązać więź z tym, kim są, i skąd pochodzą.
Lana zaprosiła ekspertkę ds. seksualności i relacji, Shan Boodram,
aby była przewodniczką uczestników.
Dzisiejszy warsztat skupia się na szacunku.
- Rany. - To szaleństwo.
- Co tam? Cześć! - Cześć!
- Jak się masz? - Co to ma być?
- Tu się odwala jakieś szaleństwo. - O rany, stary.
Co?
Obłęd.
Ten warsztat to odrodzenie.
To szansa dla tych mężczyzn,
by nawiązać więź z prawdziwym sobą,
z tą boską kobiecą energią, magią, z której powstało życie.
Zobacz mnie, kozak jestem.
Ale słodziak, co nie?
Dobra.
Będziemy rozmawiać o szacunku.
Czujecie ciężar słowa? Niech spocznie wam na barkach.
- Szacunek. Ciężki. - Bardzo.
To coś pięknego.
A kogo szanujecie najbardziej na świecie?
Mnie.
A ty, Joao? Kogo najbardziej szanujesz?
Moją matkę.
- Dobra. Wspaniale. - Tak.
W związku z tym czas nawiązać ponownie więź z waszym pierwszym domem.
Otwórzcie, proszę, swoje pudełka.
Cholera.
- Skąd jesteś? - Z mojej mamy?
- Tak. - Z łona mamy.
Z łona.
Wygląda uwodzicielsko i seksownie,
więc to może być wagina.
Poważnie, Chris?
Łono i wagina to nie to samo.
Czas wrócić do łona.
- Chwila. - Poważnie?
Dobra, chłopcy. Dajemy.
Zwykle tak nie wchodzę ponownie.
Nigdy nie wchodziłem do łona stopami.
Choć stopy też tam trafiały.
Chodzi nam tutaj o nieco inne refleksje.
Jak myślicie, co robią chłopaki?
Cokolwiek to jest, mam nadzieję, że dotyczy komunikacji i szczerości.
Jeśli mam być szczera,
mam nadzieję, że Charlie nauczy się,
że musi być ostrożny z uczuciami innych.
Zawsze.
Charlie ukrył przede mną część prawdy, kończąc naszą relację.
Nie powiedział mi, jaki był tego prawdziwy powód. Katherine.
Mam wrażenie, że ma to gdzieś.
Wracają do najbardziej wygodnego, bezpiecznego
i magicznego miejsca, w jakim kiedykolwiek byli, do łona.
Mają w ten sposób
na nowo nawiązać więź z magią ich matek.
Dziwne uczucie.
To doświadczenie dla wszystkich zmysłów.
Obserwujcie, jak się czujecie.
Co widzicie.
Słyszycie bicie serca?
Miłego czasu w łonie matki.
Dzięki, pierwszy raz to słyszę.
Dobra.
Dość wygodnie.
Czuję się bezpieczny.
Możecie się bujać.
Możecie ssać kciuk.
Słyszę odgłos fal, bicie serca.
Czuję, że mogę się otworzyć.
Mama codziennie do ciebie mówiła, gdy byłeś w brzuchu.
Mówiła, o czym dla ciebie marzy, jakie ma dla ciebie nadzieje.
Dlatego postanowiliśmy zaprosić tu wasze mamy.
Że co?
Co?
Louis, wiadomość od twojej mamy.
Louis, kocham cię, synu.
Kocham cię, mamo. Naprawdę.
Dziewczyny do ciebie ciągną, Louis.
Wariują na twoim punkcie. Nie wiem dlaczego.
Owijasz je sobie wokół palca.
Daj spokój, mamo.
A potem w sekundę możesz im złamać serce.
Zatrzymaj się i zastanów, zanim coś zrobisz.
Pomyśl o konsekwencjach,
bo to naprawdę twoja słaba strona.
Bo najpierw robisz, a potem myślisz.
Konsekwencje.
Może nie będę się spieszył w kwestii Gianny.
Myślałem, że dojrzałem i zostałem uzdrowiony, ale tak nie jest.
Ciągle popełniam te same błędy.
Louis, twoja mama świetnie cię zna.
Zna mnie lepiej niż ktokolwiek inny, naprawdę.
Cześć, synu.
Jeśli miałabym dać ci radę odnośnie do relacji,
to abyś znalazł równowagę między pasją
i intensywnością swoich czynów, gdy jesteś sfrustrowany i zdenerwowany.
Im lepiej zrozumiesz, że w relacjach są dobre i złe chwile,
tym łatwiej ci będzie.
Czas lepiej zarządzać oczekiwaniami i intensywnością.
Jestem intensywny, idealizuję, a gdy uderza mnie rzeczywistość,
popełniam błędy, których później żałuję.
Cześć, Cristian.
Chciałam ci powiedzieć, że jestem z ciebie bardzo dumna.
Uważaj i dokonuj dobrych wyborów.
Bądź autentycznym, kochającym, szczerym i lojalnym sobą.
Kocham cię, mały.
Kocham cię, mamo.
Bardzo cię kocham.
Hej, Charlie.
O ja pierdolę.
Gdy znajdziesz partnerkę,
powinna to być silna kobieta, o podobnym entuzjazmie,
pewna siebie i czerpiąca radość z życia.
To by cię dopełniło.
Za dobrze mnie zna.
Moja mama jest mądra.
Osoba, która też jest pewna siebie,
ma podobną energię i entuzjazm, to zdecydowanie Katherine.
I pamiętaj, by traktować tę kobietę tak,
jak chciałbyś, by traktowano twoje trzy siostry.
Ja pierniczę.
Zastanawiam się nad tym, jak załatwiłem sprawę z Lucy.
W przeszłości wykorzystywałem kobiety
i niespecjalnie zaprzątałem sobie głowę ich uczuciami.
Postaram się zachowywać lepiej i traktować kobiety z szacunkiem.
Cześć, Chris!
Tu mama.
Cześć, mamo.
Nie mam chyba najlepszej relacji z mamą.
Chyba nie do końca się rozumiemy.
Myślę, że to dlatego, że nie włożyliśmy w to wysiłku.
Jestem z ciebie bardzo dumna.
Nigdy mnie nie zawiodłeś.
Mam szczęście, że cię mam.
Bardzo cię kocham, wiesz o tym.
Co za serdeczna wiadomość od mamy.
Nie powiedziałbym, że jesteśmy bardzo blisko.
Ale to chyba moja wina.
Udało ci się nawiązać tutaj głębokie i poważne relacje?
Mógłbym pójść w to głębiej, ale coś stoi mi na drodze.
Muszę się tego pozbyć, rozmawiając najpierw z moją matką.
Przygotowała ci wspaniale grunt pod tę rozmowę.
Zrozumiałem, że trudności w nawiązywaniu więzi z innymi
prawdopodobnie wynikają z braku więzi z moją mamą.
To dość ważna i głęboka refleksja z mojej sesji w łonie matki.
Cześć, Demari.
Tu mama, przesyłam ci dużo miłości z Phoenix.
Chciałabym, abyś zajrzał głęboko w siebie
i zmierzył się z przykrymi faktami na swój temat, nad którymi można pracować.
Słysząc głos mamy, czuję z nią więź,
tak jakby była tu ze mną.
Radzę ci traktować kobiety tak,
jak chciałbyś, by traktowano twoją mamę.
A jeśli traktujesz tę kobietę w sposób,
którego nie tolerowałbyś wobec mnie,
to nie jest to odpowiednie traktowanie.
Szacunek jest najważniejszy.
Wróć do domu lepszy i silniejszy.
Kocham cię, synu.
Ciągle popełniam te same błędy.
Rzeczywiście skrzywdziłem Bri. Szkoda, że nie uwzględniłem jej uczuć.
Bardzo mnie to boli.
Nie ma chyba mocniejszego przekazu.
Twoja mama podała ci złotą zasadę.
Traktuj kobiety tak, jak chciałbyś, by traktowano twoją matkę.
Powinienem o tym pamiętać w relacjach z kobietami.
To znaczna część tego,
czego nadal mi brakuje.
To było doświadczenie, które pokazało wam więź.
Macie teraz chwilę, by się rozejrzeć raz jeszcze.
Ponownie opuszczacie łono matki.
- Podziękujcie łonu. Pożegnajcie się. - Dzięki.
I wyjdźcie.
Kobiety są nosicielkami życia.
Rośnie w nich, dbają o nie.
Ale nasze czyny mają ogromny wpływ na uczucia kobiet.
Ten warsztat mi o tym przypomniał.
W pełni rozumiem, że naraziłem Lucy na krzywdę.
Szybkie nawiązanie relacji z Katherine mogło ją zaboleć.
Chcę pokazać Lucy, że mi przykro.
Jestem pełen zadumy.
Nigdy nie myślałem, że moje zachowanie wobec kobiet to brak szacunku.
Teraz rozumiem, że moje działania były niewłaściwe.
Zawiodłem Bri.
Straciłem jej zaufanie i chcę to naprawić.
Ojej. Chyba czegoś się naprawdę nauczyli.
- Odrodziliśmy się. - Tak!
- Podobało mi się. - To mnie otworzyło.
To chłopcy?
Słyszę niesforniachy.
Co to był za warsztat?
Zamysł warsztatu skupiał się na szacunku.
- Nauczyłeś się czegoś? - Zdecydowanie.
Chcę nastawić się optymistycznie i wierzyć, że Charlie wyciągnął wnioski,
i że mnie przeprosi.
To by mi pokazało, że traktuje moje uczucia poważnie.
Ten warsztat był dla mnie przełomowy.
- To było mocne. - Tak.
- Słowa mamy miały zastosowanie? - Tak.
- W tej sytuacji? - Tak.
Moja mama zawsze rozumie.
Jak się czułeś w kontekście sytuacji z Bri?
Co zrozumiałeś?
Że szczerość to najlepsza metoda.
Może za bardzo wybiegam naprzód, ale chcę zgłębić więź z Bri.
Zielone światło by nam to umożliwiło.
To bardzo ważne.
A tak! Zapomniałam powiedzieć.
Po odrodzeniu tych kolesi Lana urządziła małą imprezkę
i dała wszystkim prezenty.
Jeżeli goście będą przestrzegać zasad
i nawiążą głębszą więź, otrzymają najlepszą nagrodę.
Przepustkę, by się do woli migdalić.
Nadszedł czas,
aby zastosować teorię w praktyce.
Zobaczmy ten szacunek w akcji.
Po warsztacie myślę o Lucy.
Nie byłem z nią szczery w sprawie chęci bycia z Katherine.
Cześć.
To nie jest Lucy.
Ale skoro mamy te zegarki, spróbuję dostać zielone światło.
Masz ładną buzię, ale jest w tobie dużo więcej.
Jesteś zabawna, charyzmatyczna i pewna siebie.
Czuję, że mamy silną więź fizyczną.
Chciałbym…
Każdej nocy z tobą, w każdej chwili z tobą
ciężko jest się na ciebie nie rzucić.
Wiem.
Nie sądzę, byś dostał zielone światło, jeśli się na nią rzucisz, Charlie.
Czy ktoś się czegoś nauczył?
Mam wrażenie, że łączy nas więź, którą możemy rozwijać.
- Tak. - Dobra, Louis.
Podoba mi się twoja osobowość. Takich ludzi lubię.
To miłe.
Nie przestawaj.
Muszę być szczery.
Zdarzały się chwile, gdy było ciężko,
bo chciałem cię pocałować.
Och, Louis.
Gdybyś trochę ze mną poflirtowała.
Coś mi się odpięło.
- Zapiąć? Odwróć się. - Śmiało.
Ładny widok, co?
- Nie sądzisz? - Ja…
Tak.
Gianna zdecydowanie mnie rozbudza.
Nie chcę być utrapieniem, ale coś może się wydarzyć.
Kuszące.
Kiedy tak na mnie patrzysz…
Widzisz?
Kusi, gdy robisz do mnie takie oczy.
Czy możemy z powrotem wsadzić ich do pudełek?
Chyba jest zepsuty.
Co mamy zrobić, aby zegarki pokazały zielone światło?
Byłam w basenie, może nie jest wodoszczelny?
Zdaje się, że okazja na migdalenie bez ograniczeń
sprawiła, że chłopcy wszystko już zapomnieli.
Miejmy nadzieję, że Demari uratuje sytuację.
Podczas warsztatu wiele się nauczyłem.
Chcę, aby Bri dokładnie wiedziała,
czego się uczę i jak się rozwijam w willi.
To rozumiem.
Jestem tu ze względu na warsztat.
Moja mama mówiła o tym, by traktować partnerkę
tak jak chciałbym, by ktoś ją traktował.
Często mam w tym kiepskie wyniki.
W kwestiach szacunku i szczerości, robię rzeczy, których nie chcę dla siebie.
Chcę przeprosić za to, jak cię potraktowałem.
Wiem, że źle postąpiłem, nie dlatego, że cię skrzywdziłem,
ale dlatego, że to było złe.
Przykro mi, że do tego doszło.
Tak.
Określiłam normy, które dotyczą tego, na co się zgadzam, a na co nie.
Najważniejsze pytanie do ciebie:
jak mogę ufać temu,
że nie zrobisz ponownie tego samego?
Sytuacja z Valentiną, jak cię potraktowałem,
to było niewłaściwe.
W ogóle o tobie nie myślałem.
Tak postępowałem w przeszłości,
ale nie chcę powtarzać tych zachowań.
Zasługujesz na coś lepszego.
Staram się ci pokazać, że możesz mi zaufać.
I cenię sobie twoje uczucia.
Nie wiem, czy Bri jest otwarta na to, co mówię.
Muszę jej pokazać, że to jest już za mną.
Jestem gotowy na poświęcenie.
Mam nadzieję, że energia Demariego jest zaraźliwa.
Wzorcowe zachowanie po warsztatach.
Na warsztacie mama mówiła o osobie, której potrzebuję.
Naprawdę myślałem o tobie.
- To może zabrzmieć dość mocno. - Nie, nie jest mocno.
To mi się w tobie podoba, potrafisz wyrazić swoje uczucia.
Nigdy nie poznałam faceta, który to potrafi.
Mam co do nas dobre przeczucia.
Przed nami nareszcie długa droga,
możemy cieszyć się poznawaniem siebie
i nie martwić się, nie myśleć o innych.
- Chcę cię pocałować. - Wiem.
- Patrzę na zegarek… - Gdybyś się zbliżył, usłyszałbyś: „Och”.
- Co? - Może.
- Pozwoli nam? - Pozwól nam.
Rozumiesz, no proszę.
- Daj nam się pocałować. - Proszę.
To dla nas początek. To coś nowego.
Zasługujemy na zielone światło.
- Halo? - Tak.
Proszę.
Nie, nie ma szans.
Mogła to dla nas zrobić.
Wiem. Co jest, Lana?
Myślałam, że budujemy tutaj więź.
Wszystko okej, Lucy?
W porządku, dziękuję.
Pięknie sobie z tym radzisz. Jestem z ciebie dumna.
Naprawdę.
Boję się myśleć o tej nocy.
Widok Charliego i Katherine razem w łóżku będzie bardzo bolesny.
Obawiam się tego.
Może jeśli się do siebie zbliżymy, to może to wyczuje…
I tylko…
- Zmienisz się na zielony? - Halo?
Wygląda na to, że przepraszanie Lucy i zielone światło nie są już na tapecie.
Czy Demari odniesie sukces?
W moim przekonaniu mamy pozytywną więź.
Uważam, że jest silna i bardzo jej pragnę.
Co o tym myślisz?
Obecnie jestem w zawieszeniu w każdej sprawie.
Trudno mi zaufać temu,
co mówisz, a co pokazują twoje czyny.
- Rozumiesz? - Tak.
Jestem tu głównie przez starszego brata.
Gdy dorastałem, był dla mnie jak tata.
Ma żonę, dzieci…
Chcę tego.
Ale wydaje mi się, że moje dotychczasowe życie
nie umożliwiało tego.
Ale widzę…
- że chcę to zmienić. - Masz mnie za żonę?
Dobra.
To dość odpowiedzialne i dojrzałe.
Nie tylko dlatego, że przeprosiłeś, ale zrozumiałeś, dlaczego przepraszasz.
- Tak. - Mam wrażenie, że mówisz szczerze.
Też chciałabym ruszyć naprzód.
Dasz mi paluszek na obietnicę,
że nie będziesz się rozglądał,
gdy do willi trafi ktoś nowy
i że chcesz tej relacji ze mną.
Chcesz mnie.
Łatwizna. Zgadzam się. To się nie powtórzy.
Jestem w siódmym niebie.
Odzyskałem Bri. Dostaliśmy zielone światło.
Tym razem chcę się o to troszczyć.
Jestem taka szczęśliwa.
Demari naprawdę pokazał mi się z innej strony.
Takiego Demariego szukałam i na takiego czekałam.
Demari i ja ruszamy do przodu.
Już po wszystkim.
Mogliśmy lepiej wykorzystać to zielone światło.
Widzicie, co się dzieje, gdy oddasz się refleksji, wyrazisz uczucia
i nawiążesz głębszą więź.
Dalej, Katherine i Charlie!
O rany. Czemu mam wrażenie, że coś knują?
- Dokąd idziesz? - Tutaj.
Mam poczucie, że celowo przede mną paradują.
Odpuśćcie to uśmiechanie. To samozadowolenie.
Jestem w ciężkim szoku.
Po prostu…
To brak szacunku.
To było milutkie, co?
Charlie nie wspomniał słowem o Katherine.
Ani mru mru. Nagle chodzą mi przed nosem, trzymając się za ręce?
Trzymali się?
Byli spleceni w uścisku.
Pieprzyć to.
- Dzieci byłyby takie atrakcyjne. - O rany, Charlie.
- To pierwszy dzień! - Poczekam z tym do trzeciego.
Będzie dziś z nią spał,
a rano będzie dzień dobry, jakby nigdy nic.
Nie chcę łamać zasad, ale chcę cię pocałować.
- Też chcę. - Podobasz mi się.
Pocałowałbyś mnie, nawet bez zielonego światła?
Chyba znam odpowiedź na to pytanie.
ZŁAMANIE ZASAD
Wiedział dziś rano, leżąc obok mnie.
Miałam głowę na jego klacie.
Chrzanić to, chcę do mamy, do domu.
Charlie!
Nie chcę dziś być w tej sypialni.
Napisy: Dorota Miklasińska