NETFLIX ORİJİNAL STAND-UP KOMEDİSİ
BU GÖSTERİDEKİ HER ŞEY TAMAMEN DOĞAÇLAMADIR
VE O ANDA UYDURULMUŞTUR.
HİÇBİR ŞEY ÖNCEDEN YAZILMAMIŞ VEYA HAZIRLANMAMIŞTIR
"HAYALİMDEKİ İŞ"
İyi bir seyirci kitlesiydi.
Sizi hüsrana uğratır mıyız?
Kim bilir?
Bilmiyoruz.
Ne olacağını bilemeyiz.
-Hayır. -Neden, Thomas?
Çünkü bu tamamen doğaçlama bir gösteri.
Bu ne demek?
Her şey uydurma.
Ne demek her şey uydurma?
Bir şey diyorsun, ben de "Evet, ayrıca..." derim.
Yani "Bu köfteler
çok lezzetli." deyince
"Evet, etten yapıldı." derim.
-Bu, doğaçlamadır. -Doğaçlama!
Harika.
-Vay canına. -Evet.
Vay canına, umarım o köfte sahnesi gelir.
Tanrım.
Güzel bir sahne.
Harika bir sahne olacak.
İtalyan köftecisi işletebilecek
klasik İtalyanlara benzemiyorlardı.
-Hayır, çok doğal oynadık. -Çok doğal.
Ama gösteride köfte sahnesi gelirse...
Mamma Mia!
-Mamma... Mia. -Artık yapmalıyız.
Seyircilere soruyorum.
Özlemle beklediğiniz
veya korktuğunuz ne var?
İş görüşmesi! -Şükran Günü!
Duyduğum...
-İş görüşmesi, duydum. -Ben de...
İlk duyduğum oydu.
Gerçek mi bu? Birkaç sorumuz olacak da.
Evet.
-Tamam, harika. -Açıklarken
işin ne olduğunu söyleme.
Her ihtimale karşı.
Ama herhangi bir karakterin
veya herhangi bir şeyin faydası olur.
-Lütfen anlat. -Geliyor mu?
Evet, yakında planlama için
bir e-posta gelecek.
İş görüşmesinde ne kadar başarılı olduğunu bildiren
bir e-posta mı gelecek?
Hayır, zamanını bildiren bir e-posta gelecek.
Tamam.
-İşe alınma konusunda endişelisin. -Evet.
Tamam.
Sen konuya çok uzaksın.
Sen sadece işi istediğini düşünüyordun.
Bunu işleyebiliriz.
Bunun üzerinde çalışabiliriz.
Yani...
Bundan...
Bundan önceki aşama neydi?
Görüntülü görüşme oldu.
Bu da görüşmenin ikinci turu.
Dostum, bu bir iş.
Yüz yüze mi?
Ya şahsen ya da telefonda konuşacaklar.
Yani videodan telefona geçebilir misin?
Evet, güzel. Güzel.
Şimdi sesini duyayım, bebeğim.
Nerede olacağını
sorabilir miyim?
Muhtemelen aynı kişiyle olmaz.
Yani...
Farklı biriyle...
Otomatik bir sistemle yapıldı.
Yani ilk tur...
Kimsin sen? Dur!
Otomatik bir sistemse
kiminle görüntülü konuştun?
Bu nasıl bir iş?
Aslında fotoğraf stajı.
Hafta sonu için.
Fotoğraf stajı...
-Kim için? -Tamam.
Saturday Night Live için.
Vay şerefsiz!
Siktir!
Dostum, hayalimi yaşıyorsun.
Ne yapacaksın?
Skeçlerin fotoğrafı mı,
yoksa sahne arkası falan mı?
-Hiçbir fikrim yok. -Neye başvurduğunu bilmiyor musun?
"Fotoğraf Bölümü" yazıyordu.
-Adamım. -Dostum.
İnanılmaz.
Ne yapacağını bile bilmediğin
bir staj için…
birden fazla görüşme.
Görüntülü görüşme
kiminleydi peki?
Otomatik bir sistemse...
Tuhaf bir sistemdi
Mesela şöyle derdi:
"Soruyu okumak için 30 saniyeniz var.
Cevabı kaydetmek içinse bir dakika."
Seni kendinle mi görüştürdüler?
Bu çok...
-Kafam karıştı. -Amerikan gençlerinin
işe alım süreci hakkındaki yanılgıları
boşuna değilmiş.
Bu da ne böyle?
-Çok kötüsün. -Örnek verebilir misin?
Temel iş görüşmesi soruları gibi.
"Önceki deneyimleriniz sizi neye yöneltti?"
Kendine bunu mu sordun?
Gerçekten mi?
On yıl sonra
gerçekleşse seni çok mutlu edecek olan
hayalindeki iş ne olurdu?
Başvurduğum binada çalışmak.
-Ne tatlı bir çocuk. -Fotoğrafçı olarak.
-Ne olursa. -Ne olursa!
Fotoğraf umurunda değil.
Tamam. Başka bir şey?
Başka bir arkadaş veya bir karakter var mı?
Aynı işe başvuran bir arkadaşım vardı
ama görüşmeye ben çağrıldım.
Nasıl biri? O arkadaşın nasıl biri?
O da benim kadar tutkulu.
Aranız limoni mi?
Hayır.
O da... Birden fazla işe başvurduk.
Birazına ben çağrıldım, birazına o.
Çok teşekkürler. Alkış.
-Bir kez alkışlayın -Adamım.
-Güzel. -Peki...
Hanımlar-beyler, karşınızda Middleditch ve Schwartz.
-Görüşme başlıyor. -Siktir!
Lütfen şu soruyu okuyun.
Beni duyuyor musun?
-Lütfen şu sorulara cevap veriniz. -Siktir.
Beni duyabiliyorsan konuşuyorsundur.
Yani soruyu okumam için bir sebep yok.
-Lütfen şu soruyu okuyun. -Evet.
Neden fotoğrafçı olmak istiyorum?
Cevaplamak için beş saniyeniz var.
Emin değilim.
Tamam.
Süreniz doldu.
Tamam.
Bu iyi.
-Tamam. -Sıradaki soru.
En büyük zaafım nedir?
Cevap vermek için
12 saniyeniz var.
Pekâlâ, sanırım en büyük zaafım
fazla düzenli olmam.
-Ve... -Süreniz doldu.
Güzel.
Beni duyuyorsan diğerleri için
-12 saniye yeter. -Sıradaki soru seçmeli.
Tamam. Okur musun?
Soruyu okuyacağım.
Önce bir şey sorsam? Nasıl gidiyorum?
-Salı gecesi... -Siktir.
Saat 01.00'de
ne yapıyor olursun:
A: Televizyon izleme.
B: Televizyon izleme.
C: Televizyon izleme.
D: Mastürbasyon ve televizyon izleme.
Gece saat kaçta?
Cevaplamak için beş saniyeniz var.
-Süreniz doldu. -Siktir!
Bu soruya cevap veremediğiniz kaydedildi.
Siktir. Bir daha yapmayacağım. Bu resmen...
Bir daha yapmam.
Sıradaki soru
görsel beceriyi ölçüyor.
Beni duyamayacağını biliyorum.
Elinizden geldiğince...
-Anladığım... -Elinizden geldiğince...
bir ceylanı...
canlandırın.
-Elimden... -Bir ceylanı canlandırmak için
bir dakikanız var.
Bir ceylanın
ne yediğini ve onu neyin avladığını anlarsanız
-Onun ne ilgisi... -Bonus puanı var.
Neyin avladığını mı?
Doğru.
Beni duyuyorsun.
Bu bölümü tamamlamak için bir dakikanız var.
Bana bir ceylan resmi göstersen de
kopyalasam?
Aman Tanrım.
İşte bir ceylan resmi.
Bakayım.
Ekrana bak.
Harika. Teşekkür ederim. Pislik.
Tamam.
Anlayamıyorum. Kamerada mıyım?
Öyle mi?
Bir dakikam başladı mı?
-Şu anda... -50 saniyeniz kaldı.
Bu biraz utanç verici
çünkü işle hiç ilgisi yok ve...
-40 saniyeniz kaldı. -Tamam.
Siktir!
İşte bu.
Evet, sen...
Sen bir ceylansın.
Sen ceylansın ve bu işi istiyorsun, değil mi?
Ne gerekiyorsa yapacaksın.
Evet.
Zıplar mısın?
Hızlı mısın?
Aç mısın küçük ceylan?
Ne yediğini göster.
-Bunu yapmak istemiyorum. -Göster.
Biraz ot var. Onu dişle.
Evet.
Bu çok aşağılayıcı.
Sen aç bir ceylansın.
Eyvah, arkanda bir erkek ceylan var.
Hayır.
Bir dakika doldu, değil mi?
-Zaman doldu. -Harika. Çok şükür.
Tamam.
Bu da son soru.
Neyi temsil ediyorsun?
Vaktim ne kadar?
Cevap vermek için iki dakikan var.
-İnanılmaz. -Tek kelimelik bir cevap.
Tamam.
Başlayınca söyle.
Şimdi başlayabilirsin.
İyilik.
-Kazandım mı? -Aferin.
Aferin.
Bilgisayar, kapan.
Bilgisayar kapanıyor.
Affedersin. Sen kimsin?
Timothy...
Harika.
-Timothy. -Üçüncü Timothy.
Merhaba Timothy.
-Üçüncü Timothy. -Üçüncü Timothy mi?
- Ben Üçüncü Timothy. - Aman Tanrım.
-Burayı ben yönetiyorum. -İnanılmaz.
Peki.
Evet, çok memnun oldum.
Adım neredeyse Forne Bicheals olacaktı.
Evet.
Sen bu skecin liderisin artık.
Ama annem son anda
bana bu adı vermeye karar verdi.
Soyadım yok.
Adım gerçekten Üçüncü Timothy.
-Bir şey sorabilir miyim? -Elbette.
O zaman babanla dedenin adları
-Timothy ve İkinci Timothy mi? -Hayır.
O zaman bu çok tuhaf.
-annem tuhaf bir tipti... -Tamam.
...ama bana iki şey aşıladı:
İş ahlakı
ve çılgın bir komedi yatkınlığı.
İnanılmaz.
Programın hayranıyım.
Program için fotoğraf çekmek istememin bir sebebi de
onunla büyümüş olmam.
-Çok seviyorum. -Evet.
Onunla büyüdük.
-Çok komik bir program. -Evet, çok.
-Sen Kyle'sın, değil mi? -Neyim?
-Adın Kyle. -Kyle, evet.
Evet.
Çok tuhaf bir görüntülü görüşmeydi.
-Sadece cevapladım. -Görüntüleri incelerim.
Oldukça ayrıntılı bi rşekilde
inceleyeceğim.
Görüşmek için bu kadar vaktiniz varsa
neden yüz yüze görüşmüyoruz?
-Öyle olmuyor. -Tamam.
Bir e-posta gelecek.
Tamam.
Ardından bir sonraki aşamaya geçebiliriz.
-Çok isterim. -Telefonda yani.
Tamam. Yani onay e-postası,
ardından görüşmeye çağıran
bir telefon mu gelecek?
Hayır.
Ama göreceksin.
Sonunda hep görürler.
Timothy?
Ben cidden...
Ben, bu odadaki tek kişi.
-Sen, Kyle. -Evet. Kyle.
Kyle, değil mi?
-Kyle. -Git Kyle!
Gösterini uzun zamandır izliyorum.
Herkes bunu söylüyordur
ama büyük hayranınım.
Burada işe başlarsam nereye giderim
bilmem ama senin için çok çalışırım.
Görüşmede söyleyemedim çünkü ceylan ol, dediler.
Evet, değil mi?
Evet, çok...
naziksin.
Senden haber...
Siktir.
E-posta geldi.
Ne çabuk.
Sesli okutayım.
O okumazsa ben okuyabilirim.
-Sen... -Veya belki...
Yemek siparişiniz hazır.
Bu servis böyle çalışmaz ki.
Genelde uygulamadan gelir.
Kyle.
Nasıl geçti, dostum?
-Süperdi. -Harika.
Evet, n'aber dostum?
Eyvah, biraz mikrofonuna çarptım.
Eyvah, "çok biraz" çarptım.
Bunu nasıl düzeltiriz?
Bende mikrofon mu var?
Her şey mahvolursa biri sahneye gelir.
Sanırım düzelttim. Dokunma.
-N'aber dostum? -N'aber dostum?
Adını koymadın, değil mi?
Hayır.
Sawson. Bak ne diyeceğim.
İçeri girdim ve... şaka yapmıyorum,
bilgisayarla konuştum.
Şuradaki bilgisayarla.
-Evet. -Hepsini yaptım.
Bence gayet iyi yaptım çünkü
Üçüncü Timothy geldi.
-Onunla mı konuştun? -Evet.
-Tuhaf. -Alındın mı?
-İşe... -Evet, görüntülü görüşme yaptım.
Nasıl geçti?
Senden...
-Aptalca bir soru... -Yapma, biz dostuz.
Senden...
kendini bir ceylana becertmeni istediler mi?
Anlamadım.
Kendimi ceylana becertmemi mi? Ne dedin?
Pandomim yaparak.
Evet, ceylanı oynadım. Ceylandım.
Ne kadar ileri gittin?
Çünkü...
ben çimleri yedikten sonra
-beni... -Evet, çimleri yedim.
Tamam.
Nasıl yaptın?
Gösterebilir misin? Benimki garipti.
-Yani, bilmiyorum... -Göster sadece.
Bir dakikaysa dolu dolu kullanırım.
Orada hopladım, zıpladım...
Evet.
Bu iyi bir...
Evet, bu iyi bir ceylan.
Sonra çimleri yiyorum, değil mi?
Evet, siktir!
Siktir. Şimdi, evet.
Sonra "Arkanda bir erkek ceylan var." dedi.
-Tamam, dedim. -Evet, sonra durdum.
Benim için o an bitti.
Çünkü o kadar uzun sürdü ki...
Evet, benimki de bitti.
Sawson.
Üçüncü Timothy seninle konuşmuş, ne hoş.
Seninle konuştu mu?
Hayır.
Bir şey sorsam?
Evet.
Bana bak.
Bakıyorum zaten.
Kendini bir ceylana becerttiriyormuş gibi yaptın mı?
Çocuklarım var dostum.
Biliyorum dostum.
Bu yüzden staj başvurusu yapmak bence saçma.
-Karşılığını alıyor olsan da. -Babayım.
Babayım, öğrenciyim...
Biliyorum.
Olur böyle şeyler.
Sawson, ne oldu?
Erkek ceylan beni götürdü.
Baba, ne dedin sen?
Yat, uyu, Pawson.
Uyuyacaktım ama burada çok gürültü yapıyordunuz.
Kyle'la ben konuşuyoruz.
Ne haber Kyle?
Ne haber?
Üniversitede olmak güzel, değil mi?
-Evet. -Sahiden güzel.
Evet, gitmelisin.
Kardeşlik birlikleri'
-Ne? -Kardeşlik birlikleri!
Evet, tamam.
İki fotoğraf öğrencisi olarak kesin birine gireriz.
Büyüyünce sizin gibi olmak istiyorum.
-Benim gibi mi? -Evet.
Baban gibi olmak istemez misin?
Seni bir ceylan becermiş.
Tamam.
Ne iyi bir çocuk.
Kimin alındığını kim takar.
-E-posta birazdan gelir. -Haklısın. Biliyorum.
Başka şeylerle ilgili ipucu buldum ama bir şey yapmayacağım.
Seninle ilgili ipucu istiyorum.
The New York Times için fotoğraf çekmek istemiyorum.
Bu çok...
The New York Times!
Dostum, büyük bir gazete o.
Komedi yapmak istiyorum!
Orada da komik şeyler var.
Cazip fotoğraflar için
beni yurt dışına yollamak istiyorlar.
Saçmalık. Doğru mu bu?
Bu harika bir iş.
-İpucun bu mu? -Dünyayı gezmek.
İnanılmaz.
Teklifleri bu mu? İşe alındın mı?
Komedi gösterisi yapmak istiyorum.
Seni görüşmeye ne zaman çağıracaklar?
-Yakında mı? Tamam. -Evet.
-Aslında... Bugün. -Harika.
Ciddiye al. Harika bir iş bu.
Gerçekten, Saws.
Tamam.
Evet, sanırım. Ne zaman çağıracaklar?
Yakında bir faks geleceğini belirten bir e-posta geldi.
Faks iyi geçerse biri beni arayacak.
Muhtemelen Üçüncü Timothy.
Yüzüne vurmak istemem.
Bir baba ve öğrenci olduğunu biliyorum ama...
Şu New York Times işi cidden çok büyük.
Evet, sanırım.
Unutma, ne olursa olsun on yıl sonra
birlikte fotoğraf çekeceğiz.
Evet, sözümüz neydi?
On yıl içinde
birlikte fotoğraf çekeceğiz.
Evet.
İyi olacaksın. Tamam mı?
Sen de öyle.
-Sağ ol. -Umarım faks gelir.
-İkimiz de iş buluruz. -Tamam.
Bay Times?
Evet?
Sawson!
-Evet. -Sawson.
Seni bekliyoruz.
Gel.
Kapıyı kapatayım mı?
-Kapıyı kapatayım mı? -Yani...
Bugünlerde...
Otur.
Sawson, oturmadan önce bir şey söyleyeyim.
Oturduğun andan itibaren her şey
bu görüşmeye dâhil.
Peki, efendim.
Otur, Sawson.
Neden?
Çünkü fotoğraf çekmek benim hayalim.
Bir varsayımda bulunayım.
Seni yabancı bir ülkeye götürdük.
Onlarla savaştayız.
-Sen... Ne? -Sıkıcı.
Ne?
Yanlış duydun. Başka senaryo vereyim.
Beyaz Saray'da çatışma var.
Oraya girebilmemizin tek yolu birinin oraya gidip
bize gereken haber için fotoğraf çekmesi.
Görevimiz Tehlike'yi izlemiş miydiniz?
Tabii ki hayır. New York Times'tayım ben.
Bir keresinde bir yazı yazmıştım.
Okumak istiyorsan üye olmalısın.
Birazı görülüyor, sonra para ödemek gerek.
Devam et.
Yani...
Koşum takımım var.
Onu kuşanıp
çatıya çıkıyorum.
Nasıl mı? Söyleyemem.
Ama oradayım.
Havalandırmayı buldum.
Havalandırmaya girdim.
-Kıvrılarak ilerliyorum. -Güzel.
Beyaz Saray'dakiler "Bu ses ne?" dedi.
-Evet. -Gerekirse fısıldayacağım.
"Bir şey yok merak etme."
Sawson, bu çok iyi.
Güzel. Buraya kadar Görevimiz Tehlike'ye hiç benzemiyor.
Kıvrılarak ilerliyorum.
Belgelerin bulunduğu çıkış deliğine vardım.
Bu çıkış deliğinse şimdi ne yapacaksın?
Sawson, ne yapacaksın?
Havalandırmayı açtım.
Koşumumu şaftın üst kısmına tutturuyorum.
Güzel, genel konuş. Fazla şey bilme.
-Ve kendimi indiriyorum. -Ne kadar hızlı?
Yavaş.
Seni duyarlarsa ne olur?
Yüksek sesle konuşmamanın bir yolu var mı?
"Yüksek sesle konuşmayı kes."
Lazerler de var, değil mi?
Evet, var.
Bunu başka bir filmden ödünç almış olabilirim
ama biraz şöyle yapayım.
Çok güzel.
Çok güzel!
İnanılmaz olan şu: O filmi tamamen unutmuştum.
Sen öyle yaptığın anda
o kısmı 100 kez izlediğini anladım.
-O kadar mükemmel ki.. -Bütün ergenler izledi.
-Evet! -Evet!
Ergen olmak eğlenceli değil mi?
Siz ergen misiniz?
Şu anda üniversitedeyim.
Siz üniversitede misiniz?
-Evet. -Ben de.
Times'a ayak uydurmanın tek yolu daha genç birini almak.
Times'a ayak uydurmak ailem.
Keeping Up with theTimes da programım.
İşe yaradı.
Sevdim seni.
Çok sevdim.
Gerçekten mi?
Evet, gerçekten.
Onların bana yapıştırmaya çalıştığı aptalca bir şey var.
-Değil mi? -Ne?
The New York Times'ta mizah bölümü açacaklar.
Biliyorum.
Ne saçma. Kim komedyen fotoğrafı çekmek ister?
Gülerken...
Eğlenirken.
Erekte oldunuz.
Çok önemli bir şey değil.
Naçizane, 23 santim.
Naçizane mi? 23 mü?
Kısa bir 23.
Kısa 23 mü?
Evet, kısa bir 23.
Bu mu?
Kısa işte.
Umarım #kisa23 gibi bir hashtag çıkar.
-#kisa23 -"Git kendin becer." dedim.
Hayır!
Efendim...
Biliyorum, bana düşmez.
Henüz stajyer adayıyım.
Daha işe alınmadım.
Ama dürüst olmak gerekirse
komedi benim için bir tutku.
Tamam. Bir espri yap.
Beni güldür. New York Times'ı güldür.
Eğer…
Kaka nasıl ses çıkarır?
-Nasıl bir ses çıkarır? -Hatırlatırım,
New York Times'la görüşüyorsun.
Ve şu anda bana şunu sordun:
"Kaka nasıl ses çıkarır?"
The New York Times.
Ona "en üstün de üstü" derler.
-En prestijli... -Anlıyorum, efendim.
Dolambaçlı imalarda bulunamazsın.
Dolambaçlı yoldan...
Dolambaç farklıdır.
Ama ön taraf...
Manşet insanı yakalar!
Bana sorduğun soru şu:
"Kakuşko nasıl ses çıkarır?"
-"Kaka", efendim. -Ne?
Bence mizahta kelime seçimi önemlidir.
Çok iyi.
Kaka nasıl ses çıkarır?
O kişi fazla lif yemiş.
Yapamaz mısın?
Bıyık, efendim.
Yeni.
Tamam.
Mektup bekle.
Evet, bu... Bu o.
Timothy?
42. ve 1. caddelerin köşesine git.
Ne yapmamı istiyorsun?
Saat 15.00'te orada ol. İki caddenin köşesinde.
Köşedeyim.
Bir blok doğuya gitmeliyim.
Yaklaşık iki buçuk dakika sürer.
Çok yakınsın. Peki, tamam.
Ne arıyorum?
Çok araba var. Burası New York.
Arayacağın... Tanrım.
Beyaz Ford Fiesta'yı ara.
Özel plakası var.
Plakada ne yazıyor?
Bu özel bir şey, "GİAFİ" yazıyor.
"APTALLAR1".
Tamam, evet.
Gelmemi ister misin?
-Gir. -Gir.
Burada...
Bu ne be?
-Kyle. -Timothy.
-Üç... -Üçüncü.
Evet.
Mükemmel.
Sanırım bunu arabada yapıyoruz.
Önce güvenlik.
Benim için değil.
Aslında…
Sorun ne?
Sorun ne dostum?
Herkes iyi zamanların fotoğrafını çeker.
Gülünen anların.
Komik esprilerin.
Kimse benim fotoğrafımı çekmiyor.
Bu karakter beni geriyor.
-Neden? -Çünkü...
Çok gerçekçi olmasından korkuyorum.
Tamam. Senin için mi?
Veya "Çanlar Kimin için Çalıyor."
Çanlar kimin için mi çalıyor?
Tamam.
Kendimi daha iyi hissettirmek için onu değiştirecek
bir şey verebilir miyiz?
Tabii.
Perdeli ayakları var.
Tamam.
Bir de kedi çiftliğim var.
Kedi çiftliğin nasıl?
Harika!
Harika. Ortada gölet var.
Orada şimşek gibi yüzerim.
-Harika. -Daha iyiyim.
Hayır.
Gerçekçi bir his.
Evet ama...
Gösteride olmayacağı için gerginim.
-Hadi ama... -Başka bir yere gitmeliyiz.
Nereye gideceğiz?
-Denizaşırı. -Hayır.
Evet!
Bütün aptallıkları yakalaman gerek.
Hatta denizaşırı ülkelerdeki gerçek anları.
Savaşın parçaladığı ülkelerde.
Bu galiba
bir New York Times görevi.
The New York Times.
-Büyük sorun bu mu? -Rakibim bu.
Skeç gösterisinin rakibi
-New York Times. -New York Times!
Tamam.
Bana bakma.
Benim kedi çiftliğim var.
- Tabii. - Ben basit bir kedi çiftçisiyim.
Tabii.
-Tamam. -İşte geldik.
Burada duramazsın.
Üzgünüm, onun kedi çiftliği var.
Havaalanına gitmeye çalışıyoruz. JFK'e.
Tamam.
İşi istiyorsun, değil mi?
Bu işe ihtiyacım var ama yapmak istediğim, komedyen fotoğrafı çekmek.
Savaşların olduğu farklı yerlere
gidip fotoğraf çekmek istemiyorum.
Aklıma gelen tek şey bu.
Yakında görüşürüz.
Evet.
Sanırım farklı bir savaş alanına gideceğim.
Tamam, tabii.
Üzgünüm.
Peki.
Üzgünüm.
Uçağa binmeden önce sıçmam lazım.
Tamam dostum.
-Bildiğim iyi oldu. -Üzgünüm.
Selam dostum.
Özür dilerim.
Fermuarını çektiğini bilmiyordum. Üzgünüm.
Sorun değil.
Ben sıçayım.
İnsanlar genelde tuvalette bana "Selam" demez.
-İlk olayım -Tanışıyor muyuz?
-Hayır. -Tamam.
Savaşa gitmek üzere olan bir öğrenciyim.
Tamam.
İyi uçuşlar.
Tamam. Çok memnun oldum.
Evet.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Ne iyi bir adam.
New York Times'dni okudum.
Aman Tanrım.
Ne oluyor?
New York Times'ı okuyorum!
Yeni bir komedi köşesi var.
Fotoğraflar…
Komik mi?
Tanrım, çok komik.
-Bu adam... -İnanılmaz. Ben New Yorkluyum!
New Yorkluyum, JFK'dayım.
Bu, son derece makul.
Ben de New Yorkluyum.
Riverdale'da büyüdüm, Westchester'a geldim
ama böyle konuşuyorum.
Riverdale mi?
-Hayır, o... -Dizideki mi?
Hayır.
-Orası... -Hiç duymadım!
Krem peynirli açman falan yerlerde.
Tanrım.
Peynirli tarafı yere değdi.
Üzgünüm dostum.
-Çok güzel. -Dizime koy.
Konuşmana bakılırsa tanıştığım en New Yorklu kişisin.
Şaka mı bu? Doğma büyüme buralıyım.
Hangi mahalle?
Siktiğim...
King of Queens, yavrum.
Sen Kevin James misin?
Hayır, değilim.
Ama adamı tanıyorum.
Şaka yapıyorum.
Queens'te oturan biriyim sadece.
Tamam.
En sevdiğin bir restoran var mı?
Evet. Şaka mı bu?
Bir İtalyan restoranı. Köfteleri süper.
Bu adamlar İtalyan.
Daha İtalyan olamazlardı.
Bir saniye.
Orada bir New Yorklu'nun sesini mi duydum?
Tabii ki dostum.
Siktir.
Neler oluyor?
Bu Sal, Sal Galloni.
Selam Sal, benim, Frankie Boops.
Frankie Boops. Seni tanıyorum.
Neler oluyor?
Robert De Niro.
-Bobby D! -Bobby D, yavrum!
-Bobby D bir kahramandır. -Bırak canım.
Neyse.
TSA'da çalışıyoruz.
Doğru.
Biz TSA'da...
Aynı anda mola verdik.
Yani şu anda kimse kimseyi korumuyor.
Şunu söyleyeyim...
Boops da ben de...
The New York Times'taki yeni komedi köşesine bayıldık.
Şu anda okuyorum.
Fotoğraflar çok komik...
Scott Brosius'un
Yankee kadrosunda olduğu günlerdeki gibi.
Anlıyor musun?
'94 Stanley Kupası'nı kazandıklarında
Mark Messier'in vurduğundan daha sertler.
Güzel.
John Starks'ın Michael Jordan'a üstünlüğü gibi.
-Şeyden... -Hokeyi kullanma!
Şeyden...
Hani...
Jay-Z'nin Brooklyn Hoops'u satın aldığı zamankinden.
Çok iyi gidiyordun.
-Oldukça iyi. -Neyse.
Tamam.
Aramızda sıçtığını unutmuşum.
Hayır, sorun değil.
Komedi köşesi olduğunu
-bilmiyordum. -Sana uzatayım.
-Çok komik. -Öyle mi?
Fazlasıyla.
Arkadaşım oraya girmeye çalışıyordu.
-Kızmıştı çünkü... -Hayatınla ilgilenmiyorum.
Anlıyor musun?
Keyfine bak. İşim bitti.
-Gitmeliyim. -Bunlar çok komik.
TSA'ya gitmeliyim.
Köşeden sıcak bir kraker almalıyım.
Kendine iyi bak.
Pantolonunu çekmeyecek misin?
Vay canına!
Kısa bir soru.
-Sildin mi? -Henüz değil, dostum.
Süpersin!
Biz böyle yaparız. New York!
Buraya gelebiliyorsan...
-Her yere gidebilirsin. -Evet!
Telif ödemekten yırttık.
Siktir! Tanrım!
-Tanrım. -Aman Tanrım.
Siktir!
Bu...
Affedersin, bu...
The Times mı bu?
Evet, bazı sayfalar düşmüş.
Evet.
Onlara fotoğraf çekiyorum.
Öyle mi?
Evet.
Komedi sütununun fotoğraflarını çekiyor musun?
-Çok komik de. -Evet.
Ben çekiyorum.
Emin misin? Çünkü muhtemelen sesini tanırdım.
En iyi arkadaşımsın.
Sen ciddi misin?
Sawson? Ben Sawson mıyım?
Öyle mi?
Evet, Sawson'sın.
Kyle!
Çok komik olduğunu
düşündüğüm fotoğrafı tarif et.
Köşedeki çocuğa bakıyorsun.
Muz kabuğuna basıyor.
Olayın olduğu yer...
-Norveç. -Evet. Norveç.
Evet.
Savaşın yıprattığı Norveç.
-Bu işi ne zaman çözecekler? -Peki ya biz?
-Onları ne zaman çözeceğiz? -Ya şu işi?
-Yani... -İşlerin nasıl?
Buna inanmayacaksın.
Söyle.
Ben yurt dışına gidiyorum.
Yola çıkıyoruz.
-Neden bahsediyorsun? -Norveç'e gidiyorum
ama komik fotoğraf çekmeye değil.
Son derece rahatsız edici fotoğraflarını çekeceğim.
İç savaşlarının.
Norveç İç Savaşı.
Doğu, Batı'ya karşı.
-Doğu, Norveç'in batısına karşı mı? -Evet.
Norveç çok uzun...
-Evet. -Kuzey-güney ülkesi.
Biliyorum. İnanılmaz. Ortada.
-İkiye ayıracağız. -Evet.
Evet, dostum, yani...
-İnanılmaz. -Evet.
Evet, dostum.
-Bir şey diyeyim mi? -Evet.
Fotoğrafçı olmak ister miyim bilmem.
Nasıl yani?
Bunu istediğimi sanmıyorum.
İşin başında şöyle düşündün mü?
"Bunu istiyor musun?"
Evet. Fotoğraf çekmeyi seviyorum.
Ne değişti?
Artık herkes çekiyor.
Telefonda.
-Herkes çekiyor. -Evet ama...
ışık, kompozisyon...
Canon 5D.
Evet, bir makine modeli.
Bu da işin.
İhtiyacım yok. Aldım...
ama hüsrana uğradım.
Normalde böyle mi silersin?
Bazen tükürüyorum.
Normalde nasıl silersin? Cidden.
-Az önce gösterdim. -Hayır.
Ne kadar büyük başladı?
Tuvalet kağıdımı
katlamadaki verimim ve dikkatimle gurur duyarım.
Söyleyemem.
Tamam dostum.
-Sanırım... -Hâlimize bak.
İkimizin de istediği oldu
ama ihtiyacımız olan bunlar değildi.
Evet, sanki...
Evet.
Sonunda belki...
Ne istediğimizi bilmiyorduk.
Belki gençtik
ve istediğimizi sandığımız
işi kovaladık ama yanıldık.
Bu adamın...
hikâyesinden alınacak ders bu mu?
Benim hikâyem bu.
-Ne hissettiğini bilmiyorum. -Bak...
Yani...
-Saçma gelebilir. -Hayır, gelmez.
İlgini çekmiyorsa. Veya ana fikir olabilir.
Belki de şapşalların fotoğraflarını çekmeyi sevmiyordun.
Veya muz kabuğuna basanların.
"Kaka nasıl ses çıkarır?"
Belki sana gerçek bir şey lazım.
-Ne gibi? -Gerçek duygu.
Aslında komik.
Üçüncü Timothy'nin her şeyden çok istediği şey bu.
Gerçek duyguyu yakalamak istiyorum.
Sendekini istiyorum.
Başı dertte olanların fotoğrafını çekmek mi?
Tamam.
Ne düşündüğünü söyle.
-Saçma. -Bayıldım. Hadi. JFK'deyiz.
Şu andan itibaren...
Kimliğini ben varsayacağım.
-Nasıl? -Artık Kyle değilim.
-Sawson olacağım. -Sawson.
Sonra ondan da vazgeçiyorum.
-Sen Kyle oluyorsun. -Harika.
-Çocuğunu alıyorum. -Zaten beni sever.
Hoşuma gitti.
Komik şeylerin fotoğrafını çekerim.
Ben de Üçüncü Timothy'nin duygusal hâllerinin.
Pekâlâ.
Kimse inanmaz.
Birbirimize benzemiyoruz.
Biliyorum ama birbirimize farklı görünen
karakterler vermedik.
Beden değiştirmek için eski bir ayin yapabilirim.
Ben götün tekiyim.
Büyük bir top yapıyorum.
Umurumda değil. Siktir et.
Kâğıt istediğim her yerden geliyor.
Yaptıklarımın sonuçları yok.
Eski bir şey yapacak ve bir kez sileceğim.
Sonra bir tane daha yapıp
-yine sileceğim. -Benim gibi.
-Evet. Kimin umurunda? -Benim işim bu.
Kimin umurunda? Sonuç yok.
Hiçbir önemi yok.
Zaten plastikte boğulacağız.
11 yıl sonra. Birleşmiş Milletler böyle diyor.
Neyse.
New Yorklu için ne büyük bir şok.
Ben New Yorklu değilim.
Buraya gel!
Beden konusu ne olacak?
Bekle.
Siktir et. Kim takar?
O adam benim.
Bir kez okşayıp her yere atıyorum.
Bunu kullanıyorum çünkü enerji bedava.
New Yorkluların pislik olduğunu hiç düşünmemiştim.
Pekâlâ, kadim beden değiştirme ayini için...
Bunu bilmen inanılmaz.
-Tabii ki. Queens'liyim ben. -Evet. Tamam.
Ne yapmamız gerekiyor?
Bir ceylanı
canlandır.
Ben... istemiyorum.
Bir ceylanı canlandırmalısın.
Beden değiştirmeyi
bir tek o sağlar.
Yap. Hadi, yap.
-Yap. -Tamam.
Yap.
-İyiyim. -Güzel.
Birbirinizin gözlerine bakın.
Evet, birbirinize bakın.
Şimdi biriniz dönün.
Lütfen.
Geçen sefer becerildim.
-Evet, öyle oldu. -Evet.
Nasıl olduğunu biliyorsun. Tekrar yapabilirsin.
Biliyorum.
Bizi birbirimize becertir mi acaba?
-Evet, dön. -Hadi.
Taş, kâğıt, makas, şimdi. Bir.
-Tamam mı? -Bir kerecik mi?
Böyle. Taş, kağıt, makas, şimdi.
-Tamam. -Tamam mı?
-Bunu mu yapacaksın? -Hayır!
-Hazır? -Tamam.
İşte. Ne yapacağını biliyorum.
-Tamam. -Attığın şey yüzünden.
-Bundan eminim. Hazır? -Tamam.
Seni yeneceğimden eminim.
Tamam.
Gerçek hayatta yenerim seni.
-Tamam. -Gerçekten.
-Evet, sanırım. -Eminim.
Bence de öyle.
Artık kafanın içindeyim.
-Evet. -Hazır?
Muhtemelen bu yüzden becerileceğim.
Hayvanız. Birbirini beceren insanlar değiliz.
Rıza da var.
Evet, bu iki ceylan rızası.
Evet.
Taş, kağıt, makas
oynayarak kimin kimi becereceği konusunda.
Hazır mısın?
-Tamam. -Kaybedeceğini biliyorum.
Sahiden biliyorum.
Bence de.
Neden korktuğumu bilmiyorum.
-Önemli değil. -Hayır.
Bunun bir sonucu yok.
Hep kayıtlı kalacak.
Kaybedersen herkes öğrenir.
Taş kağıt makası oynayamadığım bilinir.
Cevabını değiştirebilirsin.
Ben de değiştiririm. Değiştirirsen söyle.
-Hayır. -Ben de değiştirmeyecektim.
-Hazır? -Evet.
Taş, kâğıt, makas, şimdi!
Hadi, bitir artık!
Birbirinizi becermemelisiniz!
Neler oluyor?
-Ne? -Neler oluyor?
-Hadi ama yumuşak bir 23 santimliğim var. -Ne?
Kısa veya uzun değil mi?
Tamam.
İkiniz de aynı yöne bakın ki enerji o tarafa aksın.
O da neydi?
Aynı tarafa mı bakacağız?
Hadi. Evet, böyle.
-Hudson Nehri. Gidelim. -Hâlâ ceylan mıyız?
Sen ceylansın. Yere yat.
-Bilmiyorum. -Başlıyoruz.
Dostum, beni becerecektin.
İstediğini sanıyordum.
Böyle olmasını istememiştim!
George Washington Köprüsü!
-Tamam. -Tamam.
George Washington Köprüsü'nde miyiz?
Hayır, New Yorklu gibi konuşuyorum. FRD Yolu.
1-9'u hatırlıyor musun?
Arkanı dön, oraya bak.
Şu tarafa bak.
Bu tarafa bak. Böyle bakıyorsun.
Tamam. Başlıyoruz.
Nerede? Nereye bakıyorum?
-Şu tarafa. -Tamam.
Diğer adama bakman lazım, o da o tarafa bakarken.
-Hazır mısın? -Poposuna mı bakıyorum?
- Hazır mısın? - Tamam.
Tamam.
Lanet New York.
Empire State Binası'na.
Lanet Sbarro.
Neredeyim ben?
Neredeyiz?
-JFK'nin tuvaletindeyiz. -Tamam.
Tanrım, sen çok...Harikaydı.
Ben... sen oldum!
Ben senim.
Kim olduğumuzu düşünüyorsak onun adını söyleyelim.
-Şu anda mı? -Şu anda kim olduğumuzu...
-Bir, iki, üç. Sawson. -Kyle.
Evet!
Harika!
Nereye?
Ama ben... Yeniden...
Ben aslında Sawson'ım.
Doğru. Şu anda Kyle'sın.
Ve Sawson olarak arzum komedi yapmaktı.
-Evet. -Tamam.
-Evet ama... -Tamam.
Hayır.
Komedi yapmak istediğimi sanıyordum. Ama şimdi... Hayır.
Görüşmeye Kyle gidecek.
Hafta Sonu Mutluluktur.
Kyle gidecek.
-Evet ama istemiyor. -Yoldaydı.
-JFK'de ilk oturan oydu. -Kyle, Sawson'ın bedenini istedi.
-Evet. -Çünkü Sawson...
Siktir. Ne?
Tamam. Hazır mısın?
-Kyle... -Bunu nasıl kaybettik?
Hayır, harikayız!
Kyle orada oturuyordu.
-Değil mi? -Evet.
-Kyle... -Uçağa atlayıp
duyguları çekecekti.
-Değil mi? -Ama istiyor muydu?
-Hayır. -Tamam.
Kyle, Sawson'ın yaptığını yapmak istedi.
Kyle'ın yaptığını yapmak istedi.
-Tamam. -Kyle...
Hazır mısın? Kyle...
Kyle, Sawson'a dönüştü.
Değil mi? Bu yüzden artık Sawson'ım.
Şimdi de bu yüzden
Kyle'ın istediğini yapacağım.
Neymiş o?
Şeyin tam tersi...
Dur.
Tamam, dur.
Ben Sawson'ım. Hayır, Kyle'ım.
Kyle'ın içinde Sawson'ım.
Ve komedi fotoğrafı çekmek istiyorum.
-İşte bu. -Evet.
-Bu kadar. -Sen de...
-Sawson'daki Kyle. -Evet.
Sen de dramatik, duygusal
-fotoğraflar çekmek istiyorsun. -Doğru. İsmin?
-Dış adın. -Kyle. Ben Kyle.
Dış adım Kyle. İç ismim Sawson.
-Sorun da bu. -Merhaba, dış adım Kyle.
İç adımsa Sawson. Komedi fotoğrafı çekmek istiyorum.
İç adım Kyle, dış adım Sawson.
Dramatik insanları çekmek istiyorum.
Hikâyelerinizi paylaştığınız için sağ olun.
Bu arada, eğer yanılıyorsak,
ilk kez kayıt yapıyoruz.
Yani işin doğrusunu herkes anlar.
Bence haklısınız.
Tamam.
Memnun oldum.
Ne oluyor?
Pekâlâ dostum, sanırım bu kadar.
Bakalım başaracak mıyız.
Eğer başarırsak
Empire States binasında buluşalım.
Elbette.
Çünkü biliyor musun...
On yılda ne olacak dersin?
-Hatırlıyor musun? -Evet.
Fotoğraf çekeceğiz. Birlikte.
Teşekkürler. Bu kadar!
Alt yazı çevirmeni: Özgür Salman