OBÓZ DRZAZGA
SERIAL NETFLIX
Obóz Drzazga Nasz letni dom
Katapulty, proce, wyrzuty
Latamy z rakietą po lesie
Walimy, gdzie nas poniesie
Co to będzie
Rozbijamy się wszędzie
Łucznictwo, zbijak, tenis zorba To absurd!
Nadchodzi nasza ekipa
Lecą szybko Uważaj, unik!
Całe życie będziesz z tego zadowolony
Angry Birds: Letnie szaleństwo
O rany! Czujecie to?
Jest tak słonecznie, a ja się nie posmarowałem.
Czeka nas super dzień przygód z przyjaciółmi!
Coś wisi w powietrzu.
- Jak latająca łódka pełna piratów? - Pełne co i czego?
Ptaszek wstał dziś z łóżka dziwną nogą.
Ten się śmieje, kto się śmieje ostatni, spałem pod łóżkiem!
- A to kto? - Piraci!
- Tego nie przewidziałam. - A ja tak, pamiętasz?
Ahoj i zatrzymać statek!
Wuj Carl?
Dla ciebie kapitan wuj Carl!
Harold, skarbie! Nie mówiłeś o odwiedzinach rodziny.
Co za niespodzianka!
Będę w poniedziałek.
Co się dzieje?
Czy mój bratanek-mięczak nie wspominał o pirackiej przeszłości rodziny?
Czy tylko ja nie rozumiem, co mówi?
Wuju, proszę, nie!
Jak możesz się wstydzić być potomkiem znanego pirata,
samego Niebieskodziobego?
Przecież wykorzystywał ten teren jako swoją kryjówkę.
Mamy tłumacza? Albo chociaż napisy?
Ja zaakceptowałem piracką tradycję
i zwerbowałem do załogi przerażająco awanturnicze stado.
Razem handlujemy procami. Jestem Marvin, stażysta.
Barbara, księgowość.
Dość tych pogaduszek!
Przyszliśmy roznieść Obóz Drzazga!
Ale czemu?
Bo go nienawidzę!
I mam kryzys wieku średniego.
To ma sens. Chyba.
- Wszyscy wiedzą, że piraci… - Mają drewniane pupy?
Że uwielbiają rozwałkę!
I ciężko ich zrozumieć.
Szkoda się strzępić, kapitanie!
Harold na to nie pozwoli. Wszyscy kochamy ten obóz.
Będzie go bronił każdym piórkiem, prawda?
Jak branie cukierka pisklęciu.
Przygotować armaty rozwałki!
Chwilunia!
Spróbujecie mnie powstrzymać?
Tak zrobimy! I nie podoba mi się ten ton.
Właśnie skończyłem układać puzzle!
- Co zrobimy? - Mam pomysł.
W nogi!
Równie tchórzliwi jak Harold.
Zrównać to miejsce z ziemią!
No dobra.
Plan dnia był inny, ale zaatakowano obóz, więc sugeruję…
- Do rzeczy. - Jasne.
Udawajmy, że was natchnąłem.
Za Obóz Drzazga!
A macie, śmiesznie mówiące dziwaki!
Barbara! Znajdź czerwonego ciołka!
Tak jest, kapitanie!
Dobra, zaserwujmy im puszkę drzazgowej niespodzianki.
- Niespodzianka! - O nie.
Czerwony, miło, że wpadłeś.
Nie będzie takiego witania.
Zostawiłeś nas! Dostajemy tam wciry!
Pomóż nam i wreszcie postaw się wujowi.
O raju, nie. Jest przerażający.
Jego nie wypiracę.
Piraci lubią rozwałkę, ja nie lubię.
Jeśli Carl zniszczy obóz, nie zobaczę już przyjaciół.
Czerwony, siema!
Innych obozowiczów też ominą przyjaźnie. Psujesz dzieciństwa!
Chcesz to mieć na sumieniu?
Mam coś, co może pomóc.
Bez urazy, ale to nie czas na historię o zbijaku.
Chodzi mi o to.
Legenda mówi,
że skarb Błękitnodziobego ukryto pod obozem!
Nigdy go nie szukałeś, choć miałeś mapę?
Mapa wyraźnie mówi:
„Użyj tajnej skrytki
tylko w przypadku ataku piratów
dowodzonych przez krewnego”.
Precyzyjnie.
- Do dzieła! - Spójrz na mapę.
Pełno tam pirackich pułapek i zagadek, a ja jestem mało piracki.
Jeśli tak uratujemy obóz, to znam cztery dość pirackie ptaki!
Uwierzycie, że mieli czelność rozwalić mój domek?
Piraci lubią rozwałkę, próbują rozwalić cały obóz.
Ale mówimy tu o moim domku.
A macie, ciołki!
Jak leci?
Rozwalili już pół obozu.
W tym tempie
Penley szacuje rozwałkę za cztery i pół klopsa.
Niedoczekanie.
Ta mapa skarbów pozwoli nam uratować obóz.
Skarb?
Wchodzę w to.
Straciłbyś szansę, by stać się bohaterem ruchu oporu.
Usłyszałem tylko „bohater”. Wchodzę w to.
- Serio? - Skąd zdziwienie? To też mój obóz.
Zrobię dla niego wszystko.
Świetna robota.
Według mapy wejście do tajnego tunelu ma być tutaj.
Ale to tylko boisko do kosza.
To zabawne, może zawsze było pod naszymi dziobami.
„Niżej ktoś tu zejść dziś chce? W kość i krzyżyk pokonaj mnie”.
Co to?
Chwila…
Patrzcie!
Wejście jest pod boiskiem!
Czaszki to kółka, a piszczele krzyżyki.
Pirackie kółko i krzyżyk!
A ten iks?
- Ma drewnianą pupę? - Wyznacza punkt!
Tam!
Tak jest!
Uwaga tam na dole!
Według mapy to pierwsza z czterech przeszkód.
Pospieszmy się!
„Kamień na drodze stanął ci. Pomyl się, połamię kości.
Peg to pierwszy, pamiętaj: jemu noga jest potrzebna”.
To musi być jakaś sztuczka.
- Może patyk coś robi? - No nie.
Na pewno musimy rozwalić rozwałkową zagadkę.
To chyba kiepski pomysł.
Bomba spada!
No tak, dosłownie.
Ruszył się!
Jeszcze raz.
Nikt nie pytał, ale mówię „nie”.
Zapada się!
Przepraszam, ale…
„Ahoj, mam na imię Peg”.
Noga Pega?
Tędy!
W nogi!
Nie mamy już amunicji!
Strzelaj nim!
Zjeżdżalnia!
Bez amunicji i bez zjeżdżalni. Źle to wygląda.
Zostało nam tylko jedno.
Dezercja!
Budyń i walka do śmierci?
Dezercja, a nie deserek. Dołączamy do piratów.
A co z „To też mój obóz”
i „Zrobiłbym wszystko dla tego miejsca”?
Nigdy nie lubiłem być w przegranej drużynie.
Pa, pa!
Było strasznie.
I super, choć prawie nas zgniotło!
Ale nie zgniotło. Super!
Uwielbiam nie być miażdżonym.
Bomba, uratowałeś nam…
pupy?
Patrzcie!
Kolejne super działo!
Spokojnie.
Nie strzelajmy w każde wyzwanie.
Rozwałka nie jest odpowiedzią.
Głębokie.
Mam momenty.
Mówię o wgłębieniu.
Jak się tam dostaniemy?
„Druga strona rowu daleko. Szanty takt pomoże, kolego”.
I dziwne symbole. „Szanty takt”? Co to?
Może chodzić o pupę?
Nie!
Od teraz mówcie mi Borbara!
Nie ma mowy!
Skup się na rozwałce, szkorbutku!
Jeszcze tylko kilka budynków i gotowe.
Ahoj, kapitanie.
Fajny dzień na rozwałkę.
Czego chcesz, młody?
Czemu nie bronisz obozu albo uciekasz?
Nigdy go nie lubiłem i chcę zaoferować swoje usługi.
Chcesz dołączyć do załogi? Nie potrzebujemy szczurów lądowych.
A jeśli powiem, że zrobilibyśmy więcej niż tylko sianie zniszczenia?
Nic dla mnie nie zrobisz.
Au contraire, piracki bracie.
Skarb Błękitnodziobego coś ci mówi?
No i robię się ciekawy.
Już rozumiem! Szanty!
Czekolada i kokos…
Nie, to Bounty.
I miałeś coś zjeść przed wyjściem!
Szybciej!
To mi wygląda na wielki akordeon.
A to są nuty.
Pierwszy takt szanty. To piosenka!
Skąd to wiesz?
Jestem światowej klasy akordeonistką.
Uczę się od pisklaka.
Nie mówiłam, bo to akordeon.
To jest…
wspaniałe!
Nie będziesz się nabijał?
Będę, ale dzisiaj jesteś super.
Zrozumiałe. Teraz uratujmy obóz.
- Chuck, do armaty. - Nic nie rozumiem, ale jasne!
Jeśli dobrze rozumiem, pierwsza nuta to czaszka.
To działa. Jeszcze raz!
Dalej to armata, czaszka, miecz…
Emotka kupy? Dziwne, no ale…
I po obozie.
- Nie poproszę za rok o podwyżkę. - Zostało jedno miejsce!
Łazienka!
Wolę zaryzykować tutaj.
Krasny i ekipa nie wiedzą, że idziemy.
Wykradniemy im skarb spod dziobów.
Dwa za nami, dwa do końca.
„Jest tyle dziur, co zrobić tu? Użyj swojego talentu”.
Jakie talenty nam tu pomogą?
- Pupa. - Talent do armat?
- Pupa. - Do sportów?
Kto ma piłkę?
- Pupa? - Że co, Chuck?
Chodzi mi o pupę!
Muszę wcisnąć pupę we wszystkie dziury.
- Gotowanie? - Robienie kanapek?
Gotujesz dziurami?
Utalentowana pupa. Tak jest!
Chuck!
- Nigdy nie zwątpię w tę pupę. - Dobra, jeszcze jedno zadanie.
Kawał zadania.
Durnie odwaliły za nas ciężką robotę.
„Na ostatnią próbę czas. Arcytrudną, zapewniam was.
Poza rozwałką rozum też masz,
ale czy dość, by znaleźć skarb?”.
I po nim.
Pupa raz zadziałała, może spróbujemy?
Nie, słuchajcie!
Całe lato trenowaliśmy.
Wcale nie.
My się tylko bawiliśmy.
Właśnie. Wsiadać!
Za Obóz Drzazga!
O tak!
Tak!
Tak jest!
- Chuck. - Bombo.
Zaczynamy!
- Hurra! - O tak!
O nie!
Najlepsza obozowa przygoda przyjaciół!
O tak!
Słuchajcie…
Skarb piratów to prawdziwy statek piracki!
Jest pełen…
Spójrzcie na nie!
Tego nam trzeba, by odesłać kapitana Carla z kwitkiem!
Chyba że to ja oddam mu statek.
Nederpalant? Co ty tu robisz? Miałeś bronić obozu!
Naprawdę aż tak was zdziwiłem? Biorę statek.
Nie sądzę.
A ja owszem.
A ja dalej nie.
- Tak. - Nie.
Przestańcie!
Proszę.
Masz rację. To dziecinada. Zostało mi tylko jedno.
Nie!
Powstrzymasz mnie, by ratować obóz,
czy uratujesz przyjaciół?
Jak mamy teraz pokonać piratów?
Nie wiem.
Okazałeś się nad wyraz użyteczny.
Dokończmy zrównywanie obozu z ziemią!
Jaka cisza.
To koniec?
Nie.
Nadlatują!
To koniec. Przytulcie się, maluchy.
Przegraliście, niedołęgi.
Jesteśmy cwańsi,
jest nas więcej i jesteśmy szybsi.
To chyba koniec obozu.
I nie powiedziałem wam, że was kocham.
Ciągle nam to mówisz.
Masz rację! Jestem świetnym przyjacielem!
To jest ostatni dzień?
Przynajmniej spędzę go
z najlepszymi przyjaciółmi.
Będę za wami tęsknić.
Stella, luzik. I tak wyśmieję twój akordeon.
Piękna przemowa, ale czas kończyć.
Zdrajca ma rację.
Pożegnajcie się z waszym ukochanym obozem.
Cel…
Nie pozwolę ci zniszczyć tego obozu!
Skoro dzieci zaryzykowały, to też jestem gotów do obrony!
Za późno. Już wygrałem.
Nie sądzę. Powstrzymam cię.
Widziałeś lustro? Nie jesteś rozwałkowiczem.
Fakt, jestem naprawiaczem.
Zrobiłem sobie drewnianą pupę.
Prawdziwa! I fantastyczna!
Phi!
Co niby zrobi mnie i mojej załodze?
Wystrugałem ją z twojego statku.
- Nie umiem pływać! - Chwyć pupę ratunkową!
Uratowałeś mi życie.
Wygraliśmy.
Zasłużyłeś na mój szacunek.
Uratowałeś mi życie
i wypiraciłeś mnie głową.
I pupą.
Co za wspaniała drewniana pupa.
Źle oceniłem to miejsce, Haroldzie.
Rozmawiałem z kolegami i chcemy się tu zapisać.
Mamy świetne zajęcia z pływania.
Niszcząc ten obóz zrozumiałem,
że jest wyjątkowy.
Był. Może być.
Jeśli pozwolicie, pomożemy go odbudować.
Tak!
Nadal nie rozumiem, co mówi.
Coś o odbudowie obozu itp.
A w kwestii akordeonu…
Napisy: Jędrzej Kogut