(สร้างจากซีรีส์เรื่อง "ดอกเตอร์ฟอสเตอร์")
(สามสัปดาห์ก่อน)
เอ้า
ลูก…
เรียนที่เดิมได้แน่นะ
ผมขอเผชิญหน้ากับมัน
ดีกว่าต้องปรับตัวเข้ากับที่ใหม่
เหมือนลูกจะมีความกล้าขึ้นมาแล้ว
แม่รู้สึกขอบคุณมากเลยนะ
เอ้า
- พ่อ - มาแล้วเหรอ
อือ กลิ่นอะไรน่าอร่อยจัง
นี่มัน…
ปลาย่างของโปรดผมนี่
หิวจะตายอยู่แล้ว
ล้างมือก่อนสิ
เดี๋ยวฉันตักข้าวให้
ทำตัวให้ดีๆ หน่อยสิ ทำไมถึงได้โดนแม่ดุทุกวันเลย
นี่ แม่ทำแบบนั้นเพราะรักพ่อมากต่างหาก
- อะไรของพ่อ - ใช่เลย
พ่อพูดถูกนะ
เห็นไหม
แหวะ
ดูทำหน้าสิ
- กินกันเถอะ พ่อหิวแล้ว - ครับ
วันนี้…
ที่โรงเรียนมีเรื่องอะไรเป็นพิเศษไหม
โรงเรียนก็เหมือนเดิมแหละ
คุณล่ะ วันนี้เป็นยังไงบ้าง
จริงสิ
อังคารหน้าผมจะไปดูงานที่จีนนะ
จริงเหรอ
งั้นก็หมายความว่าจะมีข่าวดีเหรอ
คราวนี้ผมมั่นใจเลย…
ว่าลางดีแน่ๆ
สงสัยพ่อจะมีของดีจริงแฮะ
จะซื้ออะไรจากจีนมาให้ผมเหรอ
อยากได้อะไรล่ะ
พ่อจะซื้ออะไรให้ดี
ผมต้องการแค่พ่อนั่นแหละ
อีจุนยอง
พ่อก็ต้องการแค่แม่
ผมอิ่มแล้ว
จ้ะ ขึ้นไปพักผ่อนข้างบนเถอะ
(ลบรูปภาพไปยังถังขยะ)
(ลบ)
(ลบรูปภาพ 267 รูปไปยังถังขยะ)
(ไม่มีอัลบั้มรูปภาพ)
ว่าไงคะ คุณเยริม
ฉันเห็นไฟที่บ้านเปิดอยู่
พี่กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่
ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
ค่อยยังชั่วหน่อยที่จุนยองอดทนได้ดี
ตอนนี้มันคงจบจริงๆ แล้วล่ะ
คุณเยริมล่ะ สบายดีไหม
แม่
แม่ให้ค่าขนมด้วยดีไหม
ให้ก็ดีสิครับ
จะไปเจอใครเหรอ
ความลับ
อย่ากลับดึกล่ะ มาก่อนเวลาข้าวเย็นนะ
เอ้า
ถ้ากลับดึก ผมจะโทรบอกนะ
(สำหรับผู้เริ่มต้น)
อย่างนายน่าจะเหมาะกับเล่มนี้มากกว่านะ
รูปภาพมันเยอะดี
นี่เธอดูถูกฉันเหรอ
ก็นายโดดเรียนเยอะเลยนี่
ถ้าอยากตามคนอื่นให้ทันต้องเหนื่อยแน่
แล้วเธอซื้ออะไร
(กลยุทธ์สอบเข้ามหาวิทยาลัย)
อวดดีชะมัด
ฉันเลือกหนังสือให้แล้ว เลี้ยงไอศกรีมฉันด้วยล่ะ
สวัสดีค่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
- เชิญเลยค่ะ - สวัสดีค่ะ
ดูดีนะ
สวัสดีค่ะ
อ้าว หมอจี
ฉันได้ยินข่าวว่าคุณกลับมาแล้ว
สบายดีหรือเปล่าคะ แฮกังก็สบายดีใช่ไหม
แน่นอนอยู่แล้วค่ะ
คุณเองก็สบายดีใช่ไหมคะ ขอตัวก่อนนะคะ
คือว่า…
ถ้าคุณยังอึดอัดใจกับฉัน…
โอ๊ย ไม่เลยค่ะ
เด็กๆ ก็คืนดีกันแล้ว
ฉันจะอึดอัดใจทำไมล่ะคะ
ถ้าหมอจียังอึดอัดใจเพราะเรื่องคราวก่อน
ฉันต้องขอโทษด้วยนะคะ
ค่ะ
ต่างคนต่างปล่อยวางความรู้สึกเก่าๆ
แล้วมองหน้ากันสบายๆ เหมือนเมื่อก่อนเถอะค่ะ
ขอตัวก่อนนะคะ
สวัสดีค่ะ คุณนาย
ฉันควรแสดงความยินดี…
หรือชมว่าคุณน่าทึ่งดีล่ะ
ยังไงก็เถอะ
ฉันชอบจิตใจที่มุ่งมั่นของหมอจีนะ
ถ้าเป็นเพราะเรื่องที่ฉันกลับมา ก็ชมกันเกินไปแล้วค่ะ
ฉันแค่ตัดสินใจไม่ไปจากที่นี่ เพราะลูกต้องการแบบนั้น
ไม่จำเป็นต้องถ่อมตัวหรอกค่ะ
เพราะฉันรู้ดีว่าใครมีส่วน ทำให้ครอบครัวประธานยอ
ไปจากโกซาน
ผู้หญิงแถวนี้คงระวังกันสุดตัว
จะได้ไม่ไปกวนใจหมอจี
ยังไงก็เถอะ จะดีกว่าไหมคะ
ถ้าปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ
ไม่ว่าจะความสัมพันธ์แบบไหน ถ้าหลงมันมากเกินไป…
ย่อมเกิดบาดแผลขึ้นเสมอ
หวังว่าจะไม่เกิดเรื่องแบบนั้นกับคุณอีกนะคะ
เพราะคุณต้องเผชิญกับผลของมันมามากพอแล้ว
เป็นไง ถูกใจไหม
คราวหน้าผมขอเลือกเองนะ
ไม่สวยเหรอ
รู้ไหมว่าใครแต่งตัวเฉิ่มสุดในโรงเรียน
- ใครเหรอ - เด็กที่ใส่เสื้อผ้าที่แม่ซื้อให้
แหม จะบอกว่าโตแล้วว่างั้นเถอะ
แม่เอาไปคืนก็ได้
ช่างเถอะ ตัวนี้ก็พอไหวอยู่
เข้าใจแล้ว คราวหน้า แม่จะให้บัตรเครดิตไปแล้วกัน
ผมอยากกลับไปเรียนพิเศษ ตั้งแต่อาทิตย์หน้าเป็นต้นไป
ไม่ต้องหักโหมก็ได้
พักต่อเท่าที่ลูกอยากพักเลย
ก็น่าจะดีกว่าอยู่เบื่อๆ
เด็กบางคนไปเรียนล่วงหน้ากันด้วย
ก็ได้
เดี๋ยวแม่ลงทะเบียนให้นะ
ไม่ออกไปเหรอ
จุนยอง
ดูสิ
ทำอะไรอยู่
ขอโทษนะ
ฝันดีนะ
ขออีกแก้ว
ค่ะ
(ซนเจฮยอก)
สบายดีไหม
กินข้าวเย็นหรือยัง
ทำไมไม่ติดต่อมาเลยล่ะ
ทำไมไม่หาบ้านอยู่ล่ะ
จะอยู่แบบนี้อีกนานแค่ไหน
มาถึงนี่เพื่อบ่นผมเหรอ
ดึกขนาดนี้เนี่ยนะ
ปฏิเสธไปแค่ครั้งเดียว
ไม่งอนนานไปหน่อยเหรอ
แล้วไง
ก็…
ฉันคิดว่าคุณทำได้แค่นี้เองเหรอ
เลยหงุดหงิดนิดหน่อย
อะไรอีก
ห่วงว่าจะไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าด้วย
แค่นั้นเหรอ
คิดถึงด้วย
ผมก็คิดถึงคุณเหมือนกัน
ขอโทษนะ
คุณไม่ต้องพูดอะไรก็ได้
แค่อยู่แบบนี้สักพักก็พอ
จุนยอง
พร้อมหรือยัง
(หนึ่งสัปดาห์ก่อน)
ลูกชายแม่เท่มาก
ลิปสติกสีเข้มไปหน่อยนะ
จริงเหรอ
เปลี่ยนเป็นสีอ่อนลงดีไหม
ไม่ต้องหรอก สวยดี
ยินดีด้วยที่ทั้งสองคนกลับมาคืนดีกันนะ
ยินดีด้วยนะครับ
ฉันก็ยินดีด้วยนะ
ยินดีอะไรกันคะ น่าอายจะตาย
อุตส่าห์บอกว่าอย่าเอิกเกริก แต่ดันจัดแบบนี้เฉยเลย
อะไรกัน
ลำดับต่อไปนี่กะชนแก้วไชโยเลยนะ
แต่ที่รักอาย ผมจะข้ามมันไปแล้วกัน
การเอาชนะเรื่องยากลำบากด้วยกัน
และให้อภัยกันนี่สุดยอดดีออก
สมควรได้รับการแสดงความยินดีแล้ว
เพราะฉะนั้น มีความสุขกับมันเถอะนะ คุณเยริม
ขอบคุณนะคะ
ทุกคน…
ขอบคุณนะครับ
ต้องยินดีกับพวกเธอสองคนด้วยใช่ไหม
ค่อยยังชั่วหน่อย
ตอนนี้ก็เหลือแต่เรื่องดีๆ แล้ว ใช่ไหมล่ะ
ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงนะ
ฉันจะใช้ชีวิตอย่างดี เพื่อไถ่โทษที่สร้างปัญหาให้
จุนยองก็สัญญาว่าจะทำแบบนั้นเหมือนกัน
ถ้ามีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้ ก็บอกมาได้เลยนะพี่
จุนยองด้วย เข้าใจไหม
แม่ ผมขอตัวแป๊บนึงนะ
จะไปไหนเหรอ
ไปห้องน้ำ
ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ทุกอย่างจะต้องผ่านไปด้วยดี
แทโอน่ะ ได้ข่าวอะไรจากเขาบ้างไหม
ไม่นะ ไม่เลย
ก็ต้องไปจากโกซานอยู่แล้วสิคะ
เขาคงไม่โผล่มาอีกใช่ไหมคะ
นั่นสิ ไม่มีใครเห็นเขาเลยนี่
มีอะไรเหรอครับ
อ๋อ เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร
ร้านนี้อร่อยเนอะ
นั่นสิคะ
สั่งได้ตามใจเลยนะ
เห็นว่าสนุกเลย
เฮ้อ คุณนี่เหลือเชื่อจริงๆ
- ใช่ไหมล่ะ ร้านนี้อร่อยเนอะ - อื้อ
ต้องนัดนอกรอบแค่พวกเรากันเองบ้างนะ
เอาสิ ฉันจะจัดที่บ้านฉันสักรอบ
เลิศมาก
จุนยอง ไว้เจอกันใหม่นะ
- สวัสดีครับ - อือ
คนโสดขอกลับก่อนนะคะ บายค่ะ
- กลับดีๆ นะครับ - บายค่ะ
- บาย - กลับดีๆ นะ
คนที่เหลือไปต่อกันดีไหม
เวลาแบบนี้แขกต้องขอตัวกลับก่อนสิคะ พวกคุณสองคนไปสวีตกันต่อเถอะ
วันนี้ผมสนุกมากครับพี่
- ไว้เจอกันอีกนะ - ครับ
พี่คะ กลับดีๆ นะ จุนยองด้วย
กลับดีๆ นะครับ
ขึ้นรถสิครับ เดี๋ยวผมไปส่งที่บ้าน
เราอยู่ใกล้นิดเดียว เดินกลับกันเองดีกว่าค่ะ
ไว้เจอกันใหม่นะคะ คุณหมอ
เอาอย่างนั้นเหรอครับ
จุนยอง เจอกันคราวหน้านะ
- ราตรีสวัสดิ์ครับ - อือ
เราก็กลับกันเลยไหม
ครับ
ดีจังเลย
- ว่าไหมลูก - อือ
มีอะไรเหรอ
เปล่าหรอก ไม่มีอะไร
มื้อเย็นวันนี้ดีมากเลย
ขอบคุณนะ
ผมไม่คิดเลย
ว่าเราจะได้มาเดินด้วยกันแบบนี้อีก
นึกว่าจะจบไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
อากาศดีจังเลย
ถ้าไม่มีคุณ…
ชีวิตผมคงพังไม่เป็นท่า
คุณคือแม่พระของผมเลยนะ
คุณช่วยผมเอาไว้
ผมจะไม่ปล่อยมือนี้อีกเด็ดขาด
คุณก็พูดเกินไป ใครช่วยใครกัน
เราต่างคนต่างช่วยตัวเราเองไว้ต่างหาก
ฉันเองก็เพิ่งมารู้...
หลังจากที่คุณหายไปเหมือนกัน
ว่าฉันน่ะ…
รักคุณมากเลย
ฉันเลยจะลองไปต่อดู
การแต่งงานน่ะ จะแต่งหรือไม่แต่งก็เสียใจอยู่ดี
เคยแต่งมาแล้วหนึ่งรอบ แต่งรอบสองจะเป็นไรไปล่ะ
ผู้หญิงของผมนี่เท่ที่สุดเลย
หมอคิมนี่ใช้ได้เลยว่าไหม
เหมือนเขาจะมีใจให้พี่ซอนอูนะ
จริงๆ แล้ว เมื่อไม่นานมานี้ เหมือนว่าผมจะเห็นแทโอ
อะไรนะ
ผมเห็นแค่ผ่านๆ เลยไม่แน่ใจ
ผมไม่ได้บอกเพราะคิดว่าไม่รู้เลย คงดีกว่าต้องมานั่งกังวล
หรือควรบอกดีล่ะ
ไม่รู้สิ
ทำไมเหรอ
เปล่าหรอก ไม่มีอะไร รีบเข้าไปกันเถอะ
ฝันดีนะลูก
ครับ
สายแล้วๆ
สายจริงอะไรจริง
- ที่รัก - หือ
- กาแฟๆ เอากาแฟไปด้วยสิ - อ๋อ
- ขอบใจนะ - มันร้อนนะ ค่อยๆ ดื่มล่ะ
เดี๋ยวผมกลับมานะ
- ขับรถดีๆ ล่ะ - อือ
จุนยอง
สวัสดีค่ะ
นี่ ฉันไปก่อนนะ
อ้าว
แม่มาทำไม ผมเดินไปเองก็ได้
โนอึลไปซะแล้ว
แม่ว่าจะทำต็อกบกกีให้กินกันสักหน่อย
ช่างเถอะ
ทำไมเหรอ
มีอะไร
แหม จริงๆ เลย
ให้แม่ไปรับไปส่งสักพักเถอะ
แม่ไม่ต้องเป็นห่วงแล้วก็ได้มั้ง
แม่แค่เบื่อที่ต้องอยู่บ้านทั้งวัน
ก็ได้
ห้องน้ำๆ
แม่
หือ
อย่าติดต่อเขาเด็ดขาดเลยนะ
ไม่ต้องพยายามหาว่าเขาอยู่ไหน และทำแบบนี้ทำไมด้วย
อย่าไปหลงกลกับอะไรแบบนี้ ไม่ต้องไปสนใจ
ถ้ามีเรื่องแบบนี้อีก ก็แจ้งตำรวจไปเลย
แต่งงานใหม่เหรอ
ไม่เห็นจำเป็นเลย คุณจะไม่เบื่อเอาเหรอ
ตอนนั้นผมไม่มีอะไรติดตัวสักอย่าง
แต่กลัวคุณจะหลุดมือไปเลยรีบร้อน…
จนไม่ได้ทำให้ถูกต้องเลย
เดรสที่ซื้อจากห้างแบบผ่อนสามเดือนชุดนี้ ถ้าลองหาดูน่าจะอยู่ไหนสักที่นะ
รู้ไหมว่าฉันซื้อผ้าคลุมนี้ มาจากร้านค้าออนไลน์ด้วย
ผมถึงได้บอกให้ถ่ายใหม่ไง
ถึงคุณใส่จะอะไรก็สวย
แต่ผมอยากให้คุณได้ใส่ชุดแต่งงานดีๆ
เอางั้นดีไหม
ถ่ายไว้ก่อนจะสายเกินไปเถอะ
ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสักหน่อย
แค่ตั้งใจก็จัดงานได้แล้วแท้ๆ ดันปล่อยให้สายมาจนป่านนี้ ไม่ไหวเลย
ถ้างั้นฉันต้องดูแลผิวหน่อยแล้วสินะ
ไม่ต้องทำแบบนั้นก็ได้
ไหนๆ ก็ตัดสินใจได้แล้ว…
มาถ่ายกันทุกสิบปีเถอะ
จุนยองที่ค่อยๆ โตขึ้นเรื่อยๆ
เราที่ค่อยๆ แก่ตัวลงไปด้วยกัน
มาเก็บเอาไว้เป็นความทรงจำเถอะ เราต้องบันทึกเอาไว้สิ
เพราะทุกช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกันมันมีค่า
จนถึงตอนที่จุนยองแต่งงาน…
แล้วมีหลานให้เราเลยเหรอ
แน่อยู่แล้ว
จีซอนอูน่ะ ถึงจะเป็นคุณย่าก็ต้องสวยแน่ๆ
- ทำไม - ฉันเนี่ย…
คุ้มแล้วล่ะที่เลี้ยงดูสามีมา
อ้าวเฮ้ย
มานี่เลย ทำกับอภิชาตสามีแบบนี้ได้ยังไง
พี่คะ อาหารอร่อยสุดๆ ไปเลย
ฉันอิ่มจนต้องปลดเข็มขัด
ทำไมทำอาหารเยอะขนาดนี้เนี่ย
ทำๆ ไปมันก็เยอะเองน่ะ
ขอบคุณที่กินกันอย่างอร่อยนะ
แม่อยู่เบื่อๆ ทั้งวันเลยเป็นแบบนี้น่ะครับ
"จุนยอง พรุ่งนี้เรามาดองกิมจิกันดีไหม"
แม่เป็นถึงขั้นนี้เลยล่ะ
ฉันว่าฉันถนัดทำงานบ้านนะ
ถือโอกาสเปลี่ยนอาชีพเลยดีไหม
ฉันควรรีบให้เธอไปทำงาน จะได้ไม่ไปทำอย่างอื่น ว่าไหม
ครับ ผมขอร้องเลย
ขอตัวก่อนนะครับ
- จุนยอง บายจ้ะ - ฝันดีนะ จุนยอง
มาดื่มกันเถอะ
เอาสิ
ดีจังเลยนะ จุนยองดูสดใสขึ้นเยอะเลย
ฉันว่าเขามีแฟนล่ะ
จริงเหรอ น่ารักจัง
แอบเศร้าเลยล่ะสิ
แค่เขาสุขสบายดี ฉันก็ดีใจแล้ว
อยากให้เป็นแบบนี้ตลอดไปจัง
เขาต้องโตไปอย่างไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
มีแม่ที่พึ่งพาได้แบบนี้ จะมีอะไรต้องกังวลอีก
แค่เธออดทนให้ได้ก็พอแล้ว
แน่นอนสิ
ความจริงแล้วนะพี่…
คุณเจฮยอกบอกว่า ไม่นานมานี้เหมือนเขาเจอคุณแทโอด้วย
ที่ไหนเหรอ
ร้านเหล้าร้านประจำแถวออฟฟิศคุณเจฮยอก
เขาบอกว่าไม่แน่ใจ
แต่ฉันว่าพี่รู้ไว้ก็น่าจะดี
หมอนั่นคงใช้ชีวิตอยู่กับเหล้าเลยล่ะสิ
หรือเขาจะทำลายชีวิตตัวเอง…
เหมือนพ่อเขาตอนบั้นปลายชีวิตนะ
อย่าบอกนะว่าเขาจงใจไปที่นั่น
เขาไปร้านนั้นประจำ คงไปเพราะคุ้นเคยแหละ
เขาคงไม่ไปที่นั่นเพื่อหาเรื่องคุณเจฮยอกหรอก
นั่นสิ มันก็ฟันธงไม่ได้ด้วย
ยังไงเขาก็ไม่ได้อยู่ที่โกซานแล้วนี่ ใช่ไหมล่ะ
นั่นสิ
นี่ ไม่ต้องไปสนใจหรอก
ยังไงเขาก็คงอยู่คนเดียวได้สบายๆ อยู่แล้ว
ถึงจะต้องใช้เวลาหน่อยก็เถอะ
ก็ต้องอย่างนั้นสิ ฉันก็หวังว่า เขาจะได้สติและใช้ชีวิตดีๆ เหมือนกัน
จะได้ไม่ต้องมาเจอกันอีก
คนกันเองน่า
แค่นี้ก่อนนะ
เข้าใจแล้ว
ได้
สนุกหรือเปล่า
อือ
คุยกับใครเหรอ
เพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยน่ะ
ไม่ได้สนิทกันเท่าไรหรอก
แต่อยู่ดีๆ ก็โทรมาคุยด้วย
ไม่นอนเหรอ
อ่านหนังสือต่ออีกหน่อยแล้วจะนอนน่ะ
จะดื่มด้วยสักแก้วไหม
เอาสิ
อ่านหนังสืออะไรเหรอ
อ้าว
คุณ…
ไม่หลับไม่นอน มัวทำอะไรอยู่
ฉันคิดว่าฉันจะไม่เป็นไร
เรื่องมันผ่านไปแล้ว
และฉันก็รู้ดีว่าคุณจะไม่ทำแบบนั้นอีก
ฉันรู้…
แต่จริงๆ แล้ว…
ฉันไม่โอเค
ฉันไม่ดีขึ้นเลย
ฉันเอาแต่จะระแวง
กระวนกระวาย
ต่อให้พยายามแค่ไหน ก็คิดถึงเรื่องนั้นตลอด
ฉันให้อภัยคุณไม่ได้
ถ้าฉันเกลียดคุณไปเลยคงจะดีกว่า
เพราะฉันรักคุณ
เพราะฉันมั่นใจว่าฉันรักคุณ
ฉันยิ่งรู้สึกเหมือนตกนรก
ถ้าฉันเป็นแบบนี้ไปตลอดจะทำยังไง
สุดท้ายแล้ว ถ้าฉันจะให้อภัยคุณไม่ได้
ฝังเรื่องนี้เอาไว้ในใจ
แล้วเอามาทำร้ายคุณทั้งชีวิตจะทำยังไง
ผมบอกว่าไม่เป็นไรไง
ลูกจะไม่ไปไหนใช่ไหม
อือ ไม่ต้องเป็นห่วงผมแล้วไปเถอะ
ถ้าลูกต้องเจอเพื่อน ก็ชวนกันมาเล่นที่บ้านนะ
เลิกเป็นห่วงผมได้แล้ว แม่ห่วงตัวเองเถอะ
จะตกงานไปตลอดหรือไง
จุนยอง…
มาเถอะน่า ไม่ต้องกังวลอะไรหรอก
เราเว้นตำแหน่งไว้ให้เธอแล้วเนี่ย
ผู้อำนวยการจะได้เลิกร้อนใจ
ขอบใจนะ
จริงสิ
เรื่องแทโอน่ะ
เหมือนเขาจะไม่ได้ไปถาวรนะ
จำอูโฮซังได้ใช่ไหม
รุ่นน้องที่เคยเจอคราวก่อน
ไม่นานมานี้เขาก็รู้สึกเหมือนเจอแทโอ
- ที่ไหนเหรอ - ในโกซานน่ะสิ
สภาพย่ำแย่สุดๆ
เห็นเถียงเรื่องค่าเหล้าอยู่กับบาร์รถเข็น
เขาสงสารก็เลยจะจ่ายค่าเหล้าแทนให้
แต่แทโอก็หายตัวไปไหนเลยก็ไม่รู้
เกิดเรื่องตอนไหน
ประมาณสัปดาห์ก่อนได้มั้ง
เธอไปลองตามหาหน่อยดีกว่าไหม
อยู่แบบนั้นจะเกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า ฉันก็เป็นห่วงอยู่นะ
ฉันจะหาไปทำไม ตอนนี้เขาคงตั้งสติได้แล้วล่ะ
แม่
อยู่บ้านหรือเปล่า
อือ
ไม่มีเรื่องอะไรใช่ไหม
ไม่มีนะ
แม่จะกลับตอนไหน
แม่ไปจ่ายตลาดทำมื้อเย็นแล้วจะรีบกลับนะ
เข้าใจแล้ว
จุนยอง
แม่กลับมาแล้ว
จุนยอง
(ลูกชาย)
ผมจะรับจุนยองไปเอง
(โทรออก อีแทโอ)
(อีแทโอ)
คุณแทโอ
ซอนอู
ผมขอโทษ
คุณพาจุนยองไปเหรอ
ใช่
เขาอยู่กับผม
คุณอยู่ไหน
อือ
ผมคิดถึงจุนยอง
ผมอยากอยู่กับเขา
แค่นั้นเลย ซอนอู
ผมขอโทษ
ฉันรู้ ฉันเข้าใจ
คุณไม่เป็นไรใช่ไหม
ไม่มีเรื่องอะไรใช่ไหม
เดี๋ยวฉันไปหานะ
มาเจอกันแล้วค่อยคุยกันเถอะ
ไปกินข้าวกันดีไหม
เอาแบบนั้นก็แล้วกัน เราสามคน…
รวมจุนยองด้วย ไปกินข้าวแล้วคุยกันดีกว่าเนอะ
คุณแทโอ
ฟังฉันอยู่หรือเปล่า
ฮัลโหล
คุณ…
จะมาหาผมจริงเหรอ
แน่นอนสิ
ฉันต้องไปอยู่แล้ว
จุนยองก็คงชอบเหมือนกัน
เขา…
อยู่ข้างๆ คุณใช่ไหม
ฉันจะถามเขาเอง
ขอคุยกับเขาหน่อยได้ไหม
ฮัลโหล
คุณแทโอ
ตอนพ่ออายุเท่าลูก
พ่อของพ่อออกจากบ้านไป
แล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย
จนกระทั่งเขาตาย
พ่อไม่อยากให้ลูกเป็นเหมือนพ่อ
พ่ออยากอยู่เคียงข้างลูก
ถ้าเราอยู่ห่างกัน…
ลูกก็จะคิดว่าตัวเองถูกทอดทิ้ง
พ่อไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นหรอก
เพราะพ่อไม่เคยทอดทิ้งลูกแม้แต่วินาทีเดียว
สิ่งที่พ่อต้องการก็มีแค่นั้นแหละ จุนยอง
ลูกไม่เป็นไรใช่ไหม
เขาขอให้ผมอยู่ด้วยสักพัก
ไม่งั้นเขาอาจจะทำอะไรลงไปก็ได้
ผมก็เลยตามเขามา
ผมมีเรื่องต้องบอกเขา เลยพาเขามา
ซอนอู
ผมไม่ได้ต้องการอย่างอื่นเลย
อย่าเข้าใจผมผิดล่ะ ได้โปรด
ขึ้นรถสิ
แม่
ไปกินข้าวกัน
เราตกลงกันไว้อย่างนั้นนี่
คุณดื่มมาเหรอ
อือ นิดหน่อย
ทานให้อร่อยนะคะ
กินสิ
กินกันเถอะ จุนยอง
เอ้า
คุณเป็นยังไงบ้าง
ขอโทษที
เมื่อไม่กี่วันก่อน…
ผมเห็นคุณที่นี่
กับจุนยอง
ผมควรจะอยู่ตรงนั้นด้วย
ที่ข้างๆ คุณควรจะเป็นที่ของผม
ข้างๆ ครอบครัวผม เพื่อนผม
ควรมีผมอยู่ด้วยแท้ๆ
พูดตอนนี้จะมีประโยชน์อะไร
ในเมื่อพ่อทำลายทุกอย่างเอง
จุนยอง
ถ้าจะเป็นแบบนี้ จะชวนผมมาทำไม
มีแต่จะทำให้รู้สึกแย่กว่าเดิม
แม่คิดว่าเราต้องให้เวลาพ่อจัดการตัวเอง
จะได้เริ่มชีวิตใหม่ได้ไง
เราทั้งสามคน
ใช่แล้ว
เรามาเริ่มต้นใหม่กันเถอะ
ลืมเรื่องราวที่เคยทำผิดต่อกันมาตลอด
ผมจะให้อภัยคุณ คุณเองก็ให้อภัยผมด้วย
- อะไรนะ - เพื่อจุนยอง
เรามาพยายามให้ดีที่สุด ในฐานะพ่อแม่ของจุนยองกันเถอะ
ตอนแรกมันอาจจะยาก
แต่ถ้าเราพยายาม จุนยองก็จะค่อยๆ มั่นคงขึ้น
เราก็จะกลับไปเป็นแบบเดิมได้ไง
- ไม่ล่ะ - เราสามคนจะเป็นครอบครัวเดียวกันอีกครั้ง
คุณก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
ผมเขียนบทเรื่องใหม่แล้วด้วย
ต้องหาบริษัทดีๆ ผลิตให้ได้แน่
ถ้าคุณไม่ชอบ
ผมจะเลิกทำหนัง แล้วหางานอื่นทำก็ได้
เรามาเสียสละกันคนละนิด เพื่อชีวิตที่เหลือของเรากันเถอะ
พอได้แล้ว หยุดเถอะ
เราจบกันไปแล้วนะ คุณแทโอ
จบแล้วทุกอย่าง
ผม…
มีแค่คุณคนเดียวมาตั้งแต่แรก
แต่ผมรู้ตัวช้าเกินไป
ช่วยรับผมไว้อีกครั้งเถอะนะ ซอนอู
คุณเองก็ต้องการอย่างนั้นนี่ ถึงได้นัดมาแบบนี้ไง
จริงเหรอ แม่จะรับพ่อกลับมาเหรอ
ไม่มีทาง
ฉันบอกว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ไง
คุณตั้งสติไม่ได้ เอาแต่วนเวียนอยู่รอบตัวเรา
ฉันอยู่โดยนั่งกังวลแบบนี้ตลอดไปไม่ได้
ฉันเลยโอกาสคุณสะสางทุกอย่างต่อหน้าลูก
แม้แต่โอกาสแบบนี้ คุณก็ยังจะทำมันพังอีกเหรอ
อีแทโอ คนแบบคุณนี่มัน…
จะทำยังไงก็หมดหวังแล้วงั้นเหรอ
ตอนนี้ผมไม่เหลืออะไรแล้ว
ผมสูญเสียทุกอย่าง
ขอโอกาสให้ผมอีกครั้งเถอะ
ครอบครัวเขาทำกันแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
ถ้าจะเป็นแบบนี้ต่อไป คุณตายไปให้พ้นๆ ซะยังจะดีกว่า
ฉันจะช่วยจนกว่าคุณจะตั้งหลักได้
ผมไม่ได้มาขอทานจากคุณ
อย่าทำให้ผมน่าสมเพชไปมากกว่านี้เลย
มันอาจเป็นโอกาสสุดท้ายของคุณกับจุนยองก็ได้
อยากให้มันจบแบบนี้เหรอ
ได้โปรดล่ะ อย่างน้อยก็เพื่อจุนยอง
อย่าใช้ชีวิตให้น่าขายหน้าไปมากกว่านี้เลย
มันเป็นเรื่องเดียวที่คุณจะทำ…
เพื่อจุนยองได้
ไปกันเถอะ
ผมบอกให้ไปได้แล้วไง
บอกลาพ่อก่อนสิ
จุนยอง
ลูกอย่าใช้ชีวิตแบบพ่อนะ
คนที่อยู่เคียงข้างคือคนที่สำคัญที่สุดในโลก
ถ้าลูกลืมเรื่องนั้น เพราะอยู่ใกล้กันมากเกินไป
ลูกจะลงเอยด้วยการทำเรื่องโง่ๆ เหมือนพ่อ
ถ้าลูกลืมคนที่ห่วงใย
และคอยปกป้องลูกมากที่สุดไป
ลูกก็จะสูญเสียทุกอย่าง
จำเอาไว้นะ เข้าใจไหม
ลืมพ่อไปซะเถอะ
พ่อจะไม่โผล่หน้ามาอีก
นี่เป็น…
ครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆ
ถ้าพูดจบแล้ว เรากลับก่อนนะ
พ่อ
ผู้ร้ายที่กรีดแทงหัวใจฉัน
ศัตรูที่ฉันเข่นฆ่า
คนที่ฉันเกลียดสุดขีด
และรักจนน่าเวทนา
คนที่เป็นทั้งศัตรูและเพื่อน
เป็นทั้งมิตรและอริ ผู้ชายของฉัน
สามี
ตอนนั้น…
ฉันควรต้องเลือกอะไร
ฉันเคยมีทางเลือกจริงๆ ไหม
โอกาสที่จะย้อนความผิดกลับคืนไปได้
จะพอมีสักครั้งไหมนะ
จุนยอง
สิ่งที่ฉันเหนี่ยวรั้งเอาไว้ตลอดมา
ช่างไม่มีค่าอะไรเลย
ฉันมาตระหนักได้
หลังจากที่ทุกอย่างมันสายไป
ฉัน…
ได้สูญเสียสิ่งที่สำคัญที่สุดไปแล้ว
(หนึ่งปีต่อมา)
(คิงส์ฟิล์ม)
- ขอบคุณครับ - สวัสดีครับ
ถ้าท่านประธานมาแล้ว…
- รบกวนบอกเขาทีนะครับว่าผมมา - เข้าใจแล้วค่ะ
ครับ ฝากด้วยนะครับ
(ฉากที่เจ็ด หน้าบ้าน)
จุนยองล่ะ
ยังไม่ได้ข่าวจากเขาเหรอ
(ฉากที่แปด)
คุณหมอคะ คนไข้มาแล้วค่ะ
- อะไรนะ - คนไข้มาค่ะ
เข้าใจแล้ว
ไม่ได้คุยกันนานเลยนะ พี่
เป็นยังไงบ้าง
ยังไม่มีข่าวคราว…
จากจุนยองเลยเหรอ
ฉันเริ่มจะเข้าที่เข้าทางแล้วล่ะ
- เชิญค่ะ - สวัสดีค่ะ
มีลูกค้าประจำเพิ่มขึ้นด้วยนะ
- ค่ะ - จะรับอะไรดีคะ
ทำไม อยากกินเค้กเหรอ
เปล่าหรอก แค่ดูเฉยๆ น่ะ
กลับบ้านกันเถอะ
ไปสิ ผมหิวแล้ว
ฉันไม่เสียใจในสิ่งที่เลือกไปหรอก
(กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับห้องแสดงงานศิลปะ)
ถ้าจะพูดกันตามตรง
ฉันพยายามที่จะไม่เสียใจ
เพราะสุดท้ายแล้ว…
การใช้ชีวิตคือผลจากสิ่งที่เราเลือก
รับใบสั่งยาแล้วกลับได้เลยนะคะ
ค่ะ
ตอนที่พี่ได้รับอีเมลนี้
ฉันหวังว่าพี่จะอยู่อย่างสงบสุขขึ้นนะ
ขอบคุณค่ะ
มาแล้วเหรอคะ
- สวัสดีค่ะ - ค่ะ
- พยาบาลอัน ฝากไปที่โต๊ะฉันด้วยนะ - ค่ะ
เข้าไปกันเถอะค่ะ
วันที่สี่เดือนหน้า ฉันมีสัมมนาวิชาการ
ช่วยดูให้หน่อยได้ไหมว่านัดคนไข้ไว้กี่คน
ค่ะ
คุณชเวซุกยอง คุณจองนัมชิก มีสองท่านนี้ค่ะ
เลื่อนนัดมาก่อนสัมมนาให้หน่อยนะ
ได้ค่ะ คุณหมอ
เรียกคนไข้ท่านต่อไปเข้ามาได้เลย
ค่ะ
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ หมอจี
ตายจริง
คุณดูดีขึ้นเยอะเลยนะคะ
มันไม่ใช่อย่างที่เห็นทุกอย่างหรอกครับ
ผมดีขึ้นอยู่สักพักก็จริง
แต่ว่า…
มันไม่ใช่เรื่องที่ผมพยายาม แล้วจะแก้ไขได้ด้วยตัวเอง
ทันทีที่เราเผลอ
มันจะถาโถมเข้ามาและหักหลังเรา
การใช้ชีวิตคือความกังวลอย่างไม่มีสิ้นสุด
จริงไหมครับ คุณหมอ
ค่ะ
โชคดีกับการรักษานะคะ
ฉันมีคนไข้รออยู่ ขอตัวก่อนค่ะ
มันเป็นเพียงการปลอบใจตัวเองแค่ชั่วคราว
จริงๆ แล้ว คนเรา ไม่ได้สนใจความทุกข์ของคนอื่นหรอก
พี่สำนึกผิดและโทษตัวเอง มามากพอที่จะหยุดได้แล้ว
คุณฮาดงชิกยังไม่เข้ามาเลย ไม่ทราบว่า…
คุณฮาดงชิก
ฉันหวังว่าตอนนี้พี่จะยกโทษให้กับทุกอย่างได้แล้ว
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง…
ยกโทษให้กับตัวพี่เอง
(โกซานเอ็กซ์เพรส)
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
สวัสดีครับ
(ศูนย์ปรึกษาปัญหาเยาวชนหนีออกจากบ้าน)
(ประกาศกิจกรรมสนับสนุน การให้คำปรึกษาเยาวชนเร่ร่อนครึ่งปีแรก)
ต่อให้ฉันจะพยายามแค่ไหน…
ก็คงพูดคำว่า "ยกโทษ" ออกจากปากไม่ได้
(เราจะร่วมกันนำเด็กๆ กลับสู่ครอบครัวอันเป็นที่รัก)
(ถึงผู้สนับสนุน จีซอนอู ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนเสมอมา)
(เราจะส่งข่าวคราวลูกชาย ของคุณจีซอนอูโดยเร็วที่สุด)
เพราะฉันรู้แล้วว่า
การยกโทษให้ใครสักคน
ก็เป็นความหยิ่งผยอง พอๆ กับการตัดสินโทษใครสักคน
ฉันก็แค่…
อดทนกับช่วงเวลาของชีวิต และรักษาที่ของฉันเอาไว้
พร้อมกับรอคอยลูกชายที่สักวันจะกลับมา
การโอบกอดความหวังลมๆ แล้งๆ
อดทนต่อความกังวล
ปล่อยวางความหยิ่งผยอง ที่คิดว่าตัวเอง…
คือผู้กำหนด ตัดสิน และรับผิดชอบทุกอย่าง
คงเป็นหนทางดีที่สุดที่ฉันทำได้
ระหว่างคู่สามีภรรยาที่อยู่ด้วยกันมาเกือบทั้งชีวิต
การตัดใครสักคนออกไป
ก็เหมือนต้องสละส่วนหนึ่งของร่างกาย
ความเจ็บปวดนั้นเกิดขึ้นกับทั้งสองฝ่าย
หรือว่าสุดท้ายแล้ว
ระหว่างคู่แต่งงาน
จะไม่มีผู้กระทำอยู่ฝ่ายเดียว หรือเหยื่อตายตัวกันแน่
หากเราทบทวนความผิดพลาดที่ก่อขึ้นมา
และ…
อดทนโดยไม่จมอยู่กับความเจ็บปวดทุกวัน
บางที…
ช่วงเวลาแห่งการไถ่บาปอาจมาถึง
ช่วงเวลาที่ฉันสามารถยกโทษให้ตัวเองได้
กลับมาแล้วเหรอ
(ขอบคุณที่ติดตามชม "หลังภาพแห่งความสุข")
คำบรรยายโดย: พิมพ์กมล บัวหลวง